Pindar was the foremost lyric poet of ancient Greece, celebrated above all for his choral odes composed in honor of athletic victors at the great Panhellenic games. Ancient critics ranked him first among the nine canonical Greek lyric poets, and Horace famously described him as an eagle soaring beyond all imitation. His work is characterized by elaborate mythological narratives, religious piety, and a majestic, often difficult poetic style.

When and where did Pindar live?

Pindar was born around 518 BCE at Cynoscephalae, near Thebes in Boeotia, and died around 438 BCE, making his life span roughly eighty years. He spent much of his career at Thebes, though he traveled widely and enjoyed the patronage of rulers across the Greek world, including Hiero I of Syracuse and Arcesilas IV of Cyrene. His long life encompassed the Persian Wars, the Battle of Plataea in 479 BCE, and the height of Athenian power.

What genre or literary tradition did Pindar work in?

Pindar worked in the tradition of Greek choral lyric poetry, composing odes intended to be performed by a trained chorus with musical accompaniment and dance at public religious and civic celebrations. Within this tradition he excelled in the epinician, or victory ode, a highly formal genre designed to immortalize the achievements of athletes who triumphed at Panhellenic sanctuaries. His odes follow a triadic structure of strophe, antistrophe, and epode, a metrical form associated with his predecessor Stesichorus.

What did Pindar write?

Pindar composed seventeen books of poetry in antiquity, including hymns, paeans, dithyrambs, processional songs, maiden-songs, dance-songs, encomia, dirges, and epinician odes, though the vast majority of this output survives only in fragments. What has been transmitted intact are the four books of Epinician Odes — the Olympian, Pythian, Isthmian, and Nemean Odes — totaling forty-five complete poems that celebrate victors at the Olympic, Pythian, Isthmian, and Nemean Games respectively. These epinicians, composed between approximately 498 and 446 BCE, represent the cornerstone of his surviving literary legacy.

Who and what influenced Pindar?

Pindar drew deeply on the archaic Greek lyric tradition, and ancient sources record that he studied in Athens, possibly under the poet Lasus of Hermione, a pioneering figure in dithyrambic poetry. He was profoundly influenced by Homer and the Homeric epics, frequently invoking and reinterpreting mythological material from the Trojan cycle and Theban legends to illuminate the moral and divine dimensions of athletic victory. The Panhellenic religious sanctuaries — particularly Delphi, with its Apolline theology — shaped his worldview, and his poetry reflects a deep engagement with the Delphic maxims of moderation and the celebration of divine favor.

What shaped Pindar's life and career?

Pindar's career was defined by his role as a professional poet for hire, commissioned by aristocratic patrons and ruling dynasties throughout the Greek world, including the tyrants of Sicily and the kings of Cyrene. His Boeotian identity created political tensions during the Persian Wars, as Thebes medized — sided with Persia — at the Battle of Plataea in 479 BCE, a stance that complicated his relationships with cities such as Athens and Aegina. Despite these pressures, his religious conservatism and aristocratic values remained consistent throughout his work, and he is said to have been honored by the Spartans and to have received special protection from Alexander the Great, who, when sacking Thebes in 335 BCE, spared Pindar's house.

What is Pindar's legacy in Western literature?

Pindar's influence on Western literature has been immense and enduring, establishing the epinician ode as a prestigious literary form that poets across centuries sought to emulate. Roman poets Horace and Virgil engaged closely with his work, and the Renaissance saw an explosion of Pindaric imitation, with figures such as Ronsard in France and Ben Jonson in England adopting his triadic structure and elevated diction. His concept of poetry as a monument that immortalizes human excellence — expressed in phrases such as his famous declaration that water is best but gold shines brightest — became a foundational idea in the Western understanding of literary fame and the poet's function.

What genre is Pindar's Olympian Odes?

Pindar's Olympian Odes belong to the genre of epinician poetry, a form of choral lyric composed to celebrate victors at the ancient Greek Panhellenic games. Epinician odes were intended for public performance, sung by a chorus with musical accompaniment, typically at a victory celebration following the games. As a genre, they combine praise of athletic achievement with mythological narrative, moral reflection, and religious devotion.

When was Pindar's Olympian Odes written?

Pindar's Olympian Odes were composed between approximately 480 and 456 BCE, spanning much of his mature career as a poet. The earliest datable ode in the collection is Olympian 14, composed in 488 BCE for Asopichos of Orchomenos, while Olympian 3 and Olympian 7 date to 476 BCE. The collection was later organized into its canonical form by Alexandrian scholars at the Library of Alexandria, probably in the third or second century BCE.

What is Pindar's Olympian Odes about?

Pindar's Olympian Odes are a collection of fourteen epinician poems celebrating victors at the ancient Olympic Games, held every four years at Olympia in honor of Zeus. Each ode praises a specific athlete or charioteer, embedding their victory within mythological narratives and ethical reflections on excellence, divine favor, and the limits of human achievement. The odes were commissioned works, composed for patrons ranging from powerful Sicilian tyrants such as Hieron of Syracuse and Theron of Akragas to lesser aristocrats from cities across the Greek world.

What are the central themes of Pindar's Olympian Odes?

The central themes of Pindar's Olympian Odes include arete (excellence or virtue), the transience of human glory, the relationship between gods and mortals, and the legitimizing power of poetic commemoration. Pindar repeatedly emphasizes that athletic victory, though brief, can be immortalized through song, as expressed programmatically in Olympian 1 with the declaration that water is best but gold shines brightest among prizes. The odes also explore the proper boundaries of human ambition, warning against hubris and celebrating the aristocratic values of lineage, piety, and noble conduct.

What is the structure and form of Pindar's Olympian Odes?

Pindar's Olympian Odes are composed in the triadic structure of Greek choral lyric, consisting of repeating units of strophe, antistrophe, and epode, each with precisely corresponding metrical patterns. The strophe and antistrophe share identical meters and were sung while the chorus moved in opposite directions, while the epode had a distinct metrical form and was sung standing still. The odes vary considerably in length, from the relatively brief Olympian 14 to the expansive Olympian 1 and Olympian 2, and employ a range of lyric meters including Dorian and Aeolian forms.

What was the political and historical context of Pindar's Olympian Odes?

Pindar composed the Olympian Odes during one of the most turbulent and formative periods of Greek history, spanning the Persian Wars (490–479 BCE) and their aftermath, and the rise of powerful Sicilian tyrannies. Several odes celebrate Sicilian rulers: Olympian 1 honors Hieron I of Syracuse for his victory at the 476 BCE Games, and Olympian 2 and 3 celebrate Theron of Akragas. The Panhellenic context of the Olympic Games, which drew competitors and audiences from across the Greek world, gave the odes both broad political resonance and a unifying Hellenic ideology that transcended individual city-states.

What are the defining literary features and style of Pindar's Olympian Odes?

Pindar's style in the Olympian Odes is characterized by its density, complexity, and bold figurative language, featuring abrupt transitions, highly compressed mythological allusions, and elaborate extended metaphors. His diction blends Doric dialect forms with elements of epic language drawn from Homer, creating a deliberately elevated and archaic register suited to solemn public performance. Pindar frequently employs the technique known as 'priamel,' a rhetorical device that lists alternatives before asserting a superior value, most famously in the opening lines of Olympian 1: 'Best of all things is water; but gold, like a gleaming fire by night, outshines all pride of wealth beside.'

What did Pindar's Olympian Odes contribute to literary tradition?

Pindar's Olympian Odes established epinician poetry as a major literary form and provided the definitive model for the genre, influencing how Western literature conceptualizes the relationship between athletic achievement and poetic immortality. The collection preserved and systematically integrated mythological narratives with ethical reflection, contributing to the transmission of Greek mythological traditions. Alexandrian scholars, recognizing their canonical status, placed the Olympian Odes first among Pindar's four books of epinician poetry—alongside the Pythian, Nemean, and Isthmian Odes—ensuring their survival and authoritative position within the classical literary canon.

How has Pindar's Olympian Odes influenced later literature and culture?

Pindar's Olympian Odes profoundly influenced the development of the ode as a literary form in European literature, most directly through the Horatian Odes in Latin and later through the 'Pindaric ode' tradition in early modern Europe, practiced by poets such as Ronsard in France and Abraham Cowley and Thomas Gray in England. The famous first line of Olympian 1, 'Best of all things is water,' was widely quoted in antiquity and became a touchstone for discussions of literary excellence and hierarchy of value. The odes also shaped the modern understanding and cultural prestige of the Olympic Games, with their emphasis on the ennobling and universally Greek character of athletic competition at Olympia.

Who are the key figures in Pindar's Olympian Odes?

The most prominent honorands in the Olympian Odes are Hieron I of Syracuse, celebrated in Olympian 1 for his horse Pherenikos's victory in the single-horse race at the 476 BCE Olympics, and Theron of Akragas, honored in Olympian 2 and 3 for his chariot victories. Other notable victors include Diagoras of Rhodes, celebrated in Olympian 7 for his boxing victory, and Hagesias of Syracuse, honored in Olympian 6. Beyond the human subjects, Zeus, Apollo, and the hero Heracles appear throughout the odes as divine and mythological figures central to the religious and mythological framework of the collection.

0:00

Olympian Odes

Pindar

1

ΙΕΡΩΝΙ ΣΥΡΑΚΟΥΣΙΩι ΚΕΛΗΤΙ.

ἄριστον μὲν ὕδωρ, ὁ δὲ χρυσὸς αἰθόμενον πῦρ

ἅτε διαπρέπει νυκτὶ μεγάνορος ἔξοχα πλούτου·

εἰ δʼ ἄεθλα γαρύεν

ἔλδεαι, φίλον ἦτορ,

μηκέθʼ ἁλίου σκόπει

ἄλλο θαλπνότερον ἐν ἁμέρᾳ φαεννὸν ἄστρον ἐρήμας διʼ αἰθέρος,

μηδʼ Ὀλυμπίας ἀγῶνα φέρτερον αὐδάσομεν·

ὅθεν ὁ πολύφατος ὕμνος ἀμφιβάλλεται

σοφῶν μητίεσσι, κελαδεῖν

Κρόνου παῖδʼ ἐς ἀφνεὰν ἱκομένους

μάκαιραν Ἱέρωνος ἑστίαν,

θεμιστεῖον ὃς ἀμφέπει σκᾶπτον ἐν πολυμάλῳ

Σικελίᾳ, δρέπων μὲν κορυφὰς ἀρετᾶν ἄπο πασᾶν,

ἀγλαΐζεται δὲ καὶ

μουσικᾶς ἐν ἀώτῳ,

οἷα παίζομεν φίλαν

ἄνδρες ἀμφὶ θαμὰ τράπεζαν. ἀλλὰ Δωρίαν ἀπὸ φόρμιγγα πασσάλου

λάμβανʼ, εἴ τί τοι Πίσας τε καὶ Φερενίκου χάρις

νόον ὑπὸ γλυκυτάταις ἔθηκε φροντίσιν,

ὅτε παρʼ Ἀλφεῷ σύτο, δέμας

ἀκέντητον ἐν δρόμοισι παρέχων,

κράτει δὲ προσέμιξε δεσπόταν,

Συρακόσιον ἱπποχάρμαν βασιλῆα. λάμπει δέ οἱ κλέος

ἐν εὐάνορι Λυδοῦ Πέλοπος ἀποικίᾳ·

τοῦ μεγασθενὴς ἐράσσατο γαιάοχος

Ποσειδᾶν, ἐπεί νιν καθαροῦ λέβητος ἔξελε Κλωθὼ

ἐλέφαντι φαίδιμον ὦμον κεκαδμένον.

ἦ θαυματὰ πολλά, καί πού τι καὶ βροτῶν φάτις ὑπὲρ τὸν ἀλαθῆ λόγον

δεδαιδαλμένοι ψεύδεσι ποικίλοις ἐξαπατῶντι μῦθοι

Χάρις δʼ, ἅπερ ἅπαντα τεύχει τὰ μείλιχα θνατοῖς,

ἐπιφέροισα τιμὰν καὶ ἄπιστον ἐμήσατο πιστὸν

ἔμμεναι τὸ πολλάκις·

ἁμέραι δʼ ἐπίλοιποι

μάρτυρες σοφώτατοι.

ἔστι δʼ ἀνδρὶ φάμεν ἐοικὸς ἀμφὶ δαιμόνων καλά· μείων γὰρ αἰτία.

υἱὲ Ταντάλου, σὲ δʼ, ἀντία προτέρων, φθέγξομαι,

ὁπότʼ ἐκάλεσε πατὴρ τὸν εὐνομώτατον

ἐς ἔρανον φίλαν τε Σίπυλον,

ἀμοιβαῖα θεοῖσι δεῖπνα παρέχων,

τότʼ Ἀγλαοτρίαιναν ἁρπάσαι

δαμέντα φρένας ἱμέρῳ χρυσέαισί τʼ ἀνʼ ἵπποις

ὕπατον εὐρυτίμου ποτὶ δῶμα Διὸς μεταβᾶσαι,

ἔνθα δευτέρῳ χρόνῳ

ἦλθε καὶ Γανυμήδης

Ζηνὶ τωὔτʼ ἐπὶ χρέος.

ὡς δʼ ἄφαντος ἔπελες, οὐδὲ ματρὶ πολλὰ μαιόμενοι φῶτες ἄγαγον,

ἔννεπε κρυφᾶ τις αὐτίκα φθονερῶν γειτόνων,

ὕδατος ὅτι σε πυρὶ ζέοισαν εἰς ἀκμὰν

μαχαίρᾳ τάμον κάτα μέλη,

τραπέζαισί τʼ, ἀμφὶ δεύτατα, κρεῶν

σέθεν διεδάσαντο καὶ φάγον.

ἐμοὶ δʼ ἄπορα γαστρίμαργον μακάρων τινʼ εἰπεῖν. ἀφίσταμαι.

ἀκέρδεια λέλογχεν θαμινὰ κακαγόρους.

εἰ δὲ δή τινʼ ἄνδρα θνατὸν Ὀλύμπου σκοποὶ

ἐτίμασαν, ἦν Τάνταλος οὗτος· ἀλλὰ γὰρ καταπέψαι

μέγαν ὄλβον οὐκ ἐδυνάσθη, κόρῳ δʼ ἕλεν

ἄταν ὑπέροπλον, ἅν οἱ πατὴρ ὑπερκρέμασε καρτερὸν αὐτῷ λίθον,

τὸν αἰεὶ μενοινῶν κεφαλᾶς βαλεῖν εὐφροσύνας ἀλᾶται.

ἔχει δʼ ἀπάλαμον βίον τοῦτον ἐμπεδόμοχθον,

μετὰ τριῶν τέταρτον πόνον, ἀθανάτων ὅτι κλέψαις

ἁλίκεσσι συμπόταις

νέκταρ ἀμβροσίαν τε

δῶκεν, οἷσιν ἄφθιτον

θῆκαν. εἰ δὲ θεὸν ἀνήρ τις ἔλπεταί τι λαθέμεν ἔρδων, ἁμαρτάνει.

τοὔνεκα προῆκαν υἱὸν ἀθάνατοί οἱ πάλιν

μετὰ τὸ ταχύποτμον αὖτις ἀνέρων ἔθνος.

πρὸς εὐάνθεμον δʼ ὅτε φυὰν

λάχναι νιν μέλαν γένειον ἔρεφον.

ἑτοῖμον ἀνεφρόντισεν γάμον

Πισάτα παρὰ πατρὸς εὔδοξον Ἱπποδάμειαν

σχεθέμεν. ἐγγὺς ἐλθὼν πολιᾶς ἁλὸς οἶος ἐν ὄρφνᾳ

ἄπυεν βαρύκτυπον

Εὐτρίαιναν· ὁ δʼ αὐτῷ

πὰρ ποδὶ σχεδὸν φάνη.

τῷ μὲν εἶπε· φίλια δῶρα Κυπρίας ἄγʼ εἴ τι, Ποσείδαον, ἐς χάριν

τέλλεται, πέδασον ἔγχος Οἰνομάου χάλκεον,

ἐμὲ δʼ ἐπὶ ταχυτάτων πόρευσον ἁρμάτων

ἐς Ἆλιν, κράτει δὲ πέλασον.

ἐπεὶ τρεῖς τε καὶ δέκʼ ἄνδρας ὀλέσαις

ἐρῶντας ἀναβάλλεται γάμον

θυγατρός. ὁ μέγας δὲ κίνδυνος ἄναλκιν οὐ φῶτα λαμβάνει.

θανεῖν δʼ οἷσιν ἀνάγκα, τί κέ τις ἀνώνυμον

γῆρας ἐν σκότῳ καθήμενος ἕψοι μάταν,

ἁπάντων καλῶν ἄμμορος; ἀλλʼ ἐμοὶ μὲν οὗτος ἄεθλος

ὑποκείσεται· τὺ δὲ πρᾶξιν φίλαν δίδοι.

ὣς ἔννεπεν· οὐδʼ ἀκράντοις ἐφάψατʼ ὦν ἔπεσι. τὸν μὲν ἀγάλλων θεὸς

ἔδωκεν δίφρον τε χρύσεον πτεροῖσίν τʼ ἀκάμαντας ἵππους.

ἕλεν δʼ Οἰνομάου βίαν παρθένον τε σύνευνον·

τέκε τε λαγέτας ἓξ ἀρεταῖσι μεμαότας υἱούς.

νῦν δʼ ἐν αἱμακουρίαις

ἀγλααῖσι μέμικται,

Ἀλφεοῦ πόρῳ κλιθείς,

τύμβον ἀμφίπολον ἔχων πολυξενωτάτῳ παρὰ βωμῷ. τὸ δὲ κλέος

τηλόθεν δέδορκε τᾶν Ὀλυμπιάδων ἐν δρόμοις

Πέλοπος, ἵνα ταχυτὰς ποδῶν ἐρίζεται

ἀκμαί τʼ ἰσχύος θρασύπονοι·

ὁ νικῶν δὲ λοιπὸν ἀμφὶ βίοτον

ἔχει μελιτόεσσαν εὐδίαν

ἀέθλων γʼ ἕνεκεν. τὸ δʼ αἰεὶ παράμερον ἐσλὸν

100

ὕπατον ἔρχεται παντὶ βροτῶν. ἐμὲ δὲ στεφανῶσαι

101

κεῖνον ἱππίῳ νόμῳ

102

Αἰοληΐδι μολπᾷ

103

χρή· πέποιθα δὲ ξένον

104

μή τινʼ, ἀμφότερα καλῶν τε ἴδριν ἁμᾷ καὶ δύναμιν κυριώτερον,

105

τῶν γε νῦν κλυταῖσι δαιδαλωσέμεν ὕμνων πτυχαῖς.

106

θεὸς ἐπίτροπος ἐὼν τεαῖσι μήδεται

107

ἔχων τοῦτο κᾶδος, Ἱέρων,

108

μερίμναισιν· εἰ δὲ μὴ ταχὺ λίποι,

109

ἔτι γλυκυτέραν κεν ἔλπομαι

110

σὺν ἅρματι θοῷ κλεΐξειν, ἐπίκουρον εὑρὼν ὁδὸν λόγων

111

παρʼ εὐδείελον ἐλθὼν Κρόνιον. ἐμοὶ μὲν ὦν

112

Μοῖσα καρτερώτατον βέλος ἀλκᾷ τρέφει·

113

ἐπʼ ἄλλοισι δʼ ἄλλοι μεγάλοι. τὸ δʼ ἔσχατον

114

κορυφοῦται βασιλεῦσι. μηκέτι πάπταινε πόρσιον.

115

εἴη σέ τε τοῦτον ὑψοῦ χρόνον πατεῖν, ἐμέ τε τοσσάδε νικαφόροις

116

ὁμιλεῖν, πρόφαντον σοφίᾳ καθʼ Ἕλλανας ἐόντα παντᾷ.

117

2

ΘΗΡΩΝΙ ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝΩι ΑΡΜΑΤΙ.

118

ἀναξιφόρμιγγες ὕμνοι,

119

τίνα θεόν, τίνʼ ἥρωα, τίνα δʼ ἄνδρα κελαδήσομεν;

120

ἤτοι Πίσα μὲν Διός· Ὀλυμπιάδα δʼ ἔστασεν Ἡρακλέης

121

ἀκρόθινα πολέμου·

122

Θήρωνα δὲ τετραορίας ἕνεκα νικαφόρου

123

γεγωνητέον, ὄπι δίκαιον ξένων, ἔρεισμʼ Ἀκράγαντος,

124

εὐωνύμων τε πατέρων ἄωτον ὀρθόπολιν·

125

καμόντες οἳ πολλὰ θυμῷ

126

ἱερὸν ἔσχον οἴκημα ποταμοῦ, Σικελίας τʼ ἔσαν

127

ὀφθαλμός, αἰὼν δʼ ἔφεπε μόρσιμος, πλοῦτόν τε καὶ χάριν ἄγων

128

γνησίαις ἐπʼ ἀρεταῖς.

129

ἀλλʼ ὦ Κρόνιε παῖ Ῥέας, ἕδος Ὀλύμπου νέμων

130

ἀέθλων τε κορυφὰν πόρον τʼ Ἀλφεοῦ, ἰανθεὶς ἀοιδαῖς

131

εὔφρων ἄρουραν ἔτι πατρίαν σφίσιν κόμισον

132

λοιπῷ γένει. τῶν δὲ πεπραγμένων

133

ἐν δίκᾳ τε καὶ παρὰ δίκαν, ἀποίητον οὐδʼ ἂν

134

χρόνος ὁ πάντων πατὴρ δύναιτο θέμεν ἔργων τέλος·

135

λάθα δὲ πότμῳ σὺν εὐδαίμονι γένοιτʼ ἄν.

136

ἐσλῶν γὰρ ὑπὸ χαρμάτων πῆμα θνάσκει

137

παλίγκοτον δαμασθέν,

138

ὅταν θεοῦ Μοῖρα πέμπῃ

139

ἀνεκὰς ὄλβον ὑψηλόν. ἕπεται δὲ λόγος εὐθρόνοις

140

Κάδμοιο κούραις, ἔπαθον αἳ μεγάλα, πένθος δʼ ἐπίτνει βαρὺ

141

κρεσσόνων πρὸς ἀγαθῶν.

142

ζώει μὲν ἐν Ὀλυμπίοις ἀποθανοῖσα βρόμῳ

143

κεραυνοῦ τανυέθειρα Σεμέλα, φιλεῖ δέ νιν Παλλὰς αἰεί,

144

καὶ Ζεὺς πατὴρ μάλα, φιλεῖ δὲ παῖς ὁ κισσοφόρος·

145

λέγοντι δʼ ἐν καὶ θαλάσσᾳ

146

μετὰ κόραισι Νηρῆος ἁλίαις βίοτον ἄφθιτον

147

Ἰνοῖ τετάχθαι τὸν ὅλον ἀμφὶ χρόνον. ἤτοι βροτῶν γε κέκριται

148

πεῖρας οὔ τι θανάτου,

149

οὐδʼ ἡσύχιμον ἁμέραν ὁπότε, παῖδʼ ἁλίου,

150

ἀτειρεῖ σὺν ἀγαθῷ τελευτάσομεν· ῥοαὶ δʼ ἄλλοτʼ ἄλλαι

151

εὐθυμιᾶν τε μετὰ καὶ πόνων ἐς ἄνδρας ἔβαν.

152

οὕτω δὲ Μοῖρʼ, ἅ τε πατρώιον

153

τῶνδʼ ἔχει τὸν εὔφρονα πότμον, θεόρτῳ σὺν ὄλβῳ

154

ἐπί τι καὶ πῆμʼ ἄγει παλιντράπελον ἄλλῳ χρόνῳ·

155

ἐξ οὗπερ ἔκτεινε Λᾷον μόριμος υἱὸς

156

συναντόμενος, ἐν δὲ Πυθῶνι χρησθὲν

157

παλαίφατον τέλεσσεν.

158

ἰδοῖσα δʼ ὀξεῖʼ Ἐριννὺς

159

ἔπεφνέ οἱ σὺν ἀλλαλοφονίᾳ γένος ἀρήιον·

160

λείφθη δὲ Θέρσανδρος ἐριπέντι Πολυνείκει, νέοις ἐν ἀέθλοις

161

ἐν μάχαις τε πολέμου

162

τιμώμενος, Ἀδραστιδᾶν θάλος ἀρωγὸν δόμοις·

163

ὅθεν σπέρματος ἔχοντα ῥίζαν, πρέπει τὸν Αἰνησιδάμου

164

ἐγκωμίων τε μελέων λυρᾶν τε τυγχανέμεν.

165

Ὀλυμπίᾳ μὲν γὰρ αὐτὸς

166

γέρας ἔδεκτο, Πυθῶνι δʼ ὁμόκλαρον ἐς ἀδελφεὸν

167

Ἰσθμοῖ τε κοιναὶ Χάριτες ἄνθεα τεθρίππων δυωδεκαδρόμων

168

ἄγαγον. τὸ δὲ τυχεῖν

169

πειρώμενον ἀγωνίας παραλύει δυσφρονᾶν.

170

ὁ μὰν πλοῦτος ἀρεταῖς δεδαιδαλμένος φέρει τῶν τε καὶ τῶν

171

καιρόν, βαθεῖαν ὑπέχων μέριμναν ἀγροτέραν,

172

ἀστὴρ ἀρίζηλος, ἐτήτυμον

173

ἀνδρὶ φέγγος· εἰ δέ νιν ἔχων τις οἶδεν τὸ μέλλον,

174

ὅτι θανόντων μὲν ἐνθάδʼ αὐτίκʼ ἀπάλαμνοι φρένες

175

ποινὰς ἔτισαν, τὰ δʼ ἐν τᾷδε Διὸς ἀρχᾷ

176

ἀλιτρὰ κατὰ γᾶς δικάζει τις ἐχθρᾷ

177

λόγον φράσαις ἀνάγκᾳ·

178

ἴσαις δὲ νύκτεσσιν αἰεί,

179

ἴσαις δʼ ἐν ἁμέραις ἅλιον ἔχοντες, ἀπονέστερον

180

ἐσλοὶ δέκονται βίοτον, οὐ χθόνα ταράσσοντες ἐν χερὸς ἀκμᾷ

181

οὐδὲ πόντιον ὕδωρ

182

κεινὰν παρὰ δίαιταν· ἀλλὰ παρὰ μὲν τιμίοις

183

θεῶν, οἵτινες ἔχαιρον εὐορκίαις, ἄδακρυν νέμονται

184

αἰῶνα· τοὶ δʼ ἀπροσόρατον ὀκχέοντι πόνον

185

ὅσοι δʼ ἐτόλμασαν ἐστρὶς

186

ἑκατέρωθι μείναντες ἀπὸ πάμπαν ἀδίκων ἔχειν

187

ψυχάν, ἔτειλαν Διὸς ὁδὸν παρὰ Κρόνου τύρσιν· ἔνθα μακάρων

188

νᾶσος ὠκεανίδες

189

αὖραι περιπνέοισιν, ἄνθεμα δὲ χρυσοῦ φλέγει,

190

τὰ μὲν χερσόθεν ἀπʼ ἀγλαῶν δενδρέων, ὕδωρ δʼ ἄλλα φέρβει,

191

ὅρμοισι τῶν χέρας ἀναπλέκοντι καὶ στεφάνοις

192

βουλαῖς ἐν ὀρθαῖσι Ῥαδαμάνθυος,

193

ὃν πατὴρ ἔχει μέ γας ἑτοῖμον αὐτῷ πάρεδρον,

194

πόσις ὁ πάντων Ῥέας ὑπέρτατον ἐχοίσας θρόνον.

195

Πηλεύς τε καὶ Κάδμος ἐν τοῖσιν ἀλέγονται·

196

Ἀχιλλέα τʼ ἔνεικʼ, ἐπεὶ Ζηνὸς ἦτορ

197

λιταῖς ἔπεισε, μάτηρ·

198

ὃς Ἕκτορʼ ἔσφαλε, Τροίας

199

ἄμαχον ἀστραβῆ κίονα, Κύκνον τε θανάτῳ πόρεν,

200

Ἀοῦς τε παῖδʼ Αἰθίοπα. πολλά μοι ὑπʼ ἀγκῶνος ὠκέα βέλη

201

ἔνδον ἐντι φαρέτρας

202

φωνᾶντα συνετοῖσιν· ἐς δὲ τὸ πὰν ἑρμηνέων

203

χατίζει. σοφὸς ὁ πολλὰ εἰδὼς φυᾷ· μαθόντες δὲ λάβροι

204

παγγλωσσίᾳ, κόρακες ὥς, ἄκραντα γαρύετον

205

Διὸς πρὸς ὄρνιχα θεῖον.

206

ἔπεχε νῦν σκοπῷ τόξον, ἄγε θυμέ, τίνα βάλλομεν

207

ἐκ μαλθακᾶς αὖτε φρενὸς εὐκλέας ὀϊστοὺς ἱέντες; ἐπί τοι

208

Ἀκράγαντι τανύσαις

209

αὐδάσομαι ἐνόρκιον λόγον ἀλαθεῖ νόῳ

210

τεκεῖν μή τινʼ ἑκατόν γε ἐτέων πόλιν φίλοις ἄνδρα μᾶλλον

211

εὐεργέταν πραπίσιν ἀφθονέστερόν τε χέρα

212

Θήρωνος. ἀλλʼ αἶνον ἔβα κόρος

213

οὐ δίκᾳ συναντόμενος, ἀλλὰ μάργων ὑπʼ ἀνδρῶν,

214

τὸ λαλαγῆσαι ἐθέλων κρύφον τε θέμεν ἐσλῶν καλοῖς

215

ἔργοις· ἐπεὶ ψάμμος ἀριθμὸν περιπέφευγεν,

216

καὶ κεῖνος ὅσα χάρματʼ ἄλλοις ἔθηκεν

217

τίς ἂν φράσαι δύναιτο;

218

3

ΘΗΡΩΝΙ ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝΩι ΑΡΜΑΤΙ ΕΙΣ ΘΕΟΞΕΝΙΑ.

219

Τυνδαρίδαις τε φιλοξείνοις ἁδεῖν καλλιπλοκάμῳ θʼ Ἑλένᾳ

220

κλεινὰν Ἀκράγαντα γεραίρων εὔχομαι,

221

Θήρωνος Ὀλυμπιονίκαν ὕμνον ὀρθώσαις, ἀκαμαντοπόδων

222

ἵππων ἄωτον. Μοῖσα δʼ οὕτω ποι παρέστα μοι νεοσίγαλον εὑρόντι τρόπον

223

Δωρίῳ φωνὰν ἐναρμόξαι πεδίλῳ

224

ἀγλαόκωμον. ἐπεὶ χαίταισι μὲν ζευχθέντες ἔπι στέφανοι

225

πράσσοντί με τοῦτο θεόδματον χρέος,

226

φόρμιγγά τε ποικιλόγαρυν καὶ βοὰν αὐλῶν ἐπέων τε θέσιν

227

Αἰνησιδάμου παιδὶ συμμῖξαι πρεπόντως, ἅ τε Πίσα με γεγωνεῖν· τᾶς ἄπο

228

θεόμοροι νίσοντʼ ἐπʼ ἀνθρώπους ἀοιδαί,

229

ᾧ τινι, κραίνων ἐφετμὰς Ἡρακλέος προτέρας,

230

ἀτρεκὴς Ἑλλανοδίκας γλεφάρων Αἰτωλὸς ἀνὴρ ὑψόθεν

231

ἀμφὶ κόμαισι βάλῃ γλαυκόχροα κόσμον ἐλαίας· τάν ποτε

232

Ἴστρου ἀπὸ σκιαρᾶν παγᾶν ἔνεικεν Ἀμφιτρυωνιάδας,

233

μνᾶμα τῶν Οὐλυμπίᾳ κάλλιστον ἄθλων

234

δᾶμον Ὑπερβορέων πείσαις Ἀπόλλωνος θεράποντα λόγῳ.

235

πιστὰ φρονέων Διὸς αἴτει πανδόκῳ

236

ἄλσει σκιαρόν τε φύτευμα ξυνὸν ἀνθρώποις στέφανόν τʼ ἀρετᾶν.

237

ἤδη γὰρ αὐτῷ, πατρὶ μὲν βωμῶν ἁγισθέντων, διχόμηνις ὅλον χρυσάρματος

238

ἑσπέρας ὀφθαλμὸν ἀντέφλεξε Μήνα,

239

καὶ μεγάλων ἀέθλων ἁγνὰν κρίσιν καὶ πενταετηρίδʼ ἁμᾶ

240

θῆκε ζαθέοις ἐπὶ κρημνοῖς Ἀλφεοῦ·

241

ἀλλʼ οὐ καλὰ δένδρεʼ ἔθαλλεν χῶρος ἐν βάσσαις Κρονίου Πέλοπος.

242

τούτων ἔδοξεν γυμνὸς αὐτῷ κᾶπος ὀξείαις ὑπακουέμεν αὐγαῖς ἁλίου.

243

δὴ τότʼ ἐς γαῖαν πορεύεν θυμὸς ὥρμα

244

Ἰστρίαν νιν· ἔνθα Λατοῦς ἱπποσόα θυγάτηρ

245

δέξατʼ ἐλθόντʼ Ἀρκαδίας ἀπὸ δειρᾶν καὶ πολυγνάμπτων μυχῶν,

246

εὖτέ νιν ἀγγελίαις Εὐρυσθέος ἔντυʼ ἀνάγκα πατρόθεν

247

χρυσόκερων ἔλαφον θήλειαν ἄξονθʼ, ἅν ποτε Ταϋγέτα

248

ἀντιθεῖσʼ Ὀρθωσίᾳ ἔγραψεν ἱράν.

249

τὰν μεθέπων ἴδε καὶ κείναν χθόνα πνοιᾶς ὄπιθεν Βορέα

250

ψυχροῦ. τόθι δένδρεα θάμβαινε σταθείς.

251

τῶν νιν γλυκὺς ἵμερος ἔσχεν δωδεκάγναμπτον περὶ τέρμα δρόμου

252

ἵππων φυτεῦσαι. καί νυν ἐς ταύταν ἑορτὰν ἵλαος ἀντιθέοισιν νίσσεται

253

σὺν βαθυζώνου διδύμοις παισὶ Λήδας.

254

τοῖς γὰρ ἐπέτραπεν Οὐλυμπόνδʼ ἰὼν θαητὸν ἀγῶνα νέμειν

255

ἀνδρῶν τʼ ἀρετᾶς πέρι καὶ ῥιμφαρμάτου

256

διφρηλασίας. ἐμὲ δʼ ὦν πᾳ θυμὸς ὀτρύνει φάμεν Ἐμμενίδαις

257

Θήρωνί τʼ ἐλθεῖν κῦδος, εὐΐππων διδόντων Τυνδαριδᾶν, ὅτι πλείσταισι βροτῶν

258

ξεινίαις αὐτοὺς ἐποίχονται τραπέζαις,

259

εὐσεβεῖ γνώμᾳ φυλάσσοντες μακάρων τελετάς.

260

εἰ δʼ ἀριστεύει μὲν ὕδωρ, κτεάνων δὲ χρυσὸς αἰδοιέστατος,

261

νῦν δὲ πρὸς ἐσχατιὰν Θήρων ἀρεταῖσιν ἱκάνων ἅπτεται

262

οἴκοθεν Ἡρακλέος σταλᾶν. τὸ πόρσω δʼ ἔστι σοφοῖς ἄβατον

263

κἀσόφοις. οὔ νιν διώξω· κεινὸς εἴην.

264

4

ΨΑΥΜΙΔΙ ΚΑΜΑΡΙΝΑΙΩι ΑΡΜΑΤΙ.

265

ἐλατὴρ ὑπέρτατε βροντᾶς ἀκαμαντόποδος Ζεῦ· τεαὶ γὰρ ὧραι

266

ὑπὸ ποικιλοφόρμιγγος ἀοιδᾶς ἑλισσόμεναί μʼ ἔπεμψαν

267

ὑψηλοτάτων μάρτυρʼ ἀέθλων.

268

ξείνων δʼ εὖ πρασσόντων ἔσαναν αὐτίκʼ ἀγγελίαν

269

ποτὶ γλυκεῖαν ἐσλοί.

270

ἀλλʼ, ὦ Κρόνου παῖ, ὃς Αἴτναν ἔχεις,

271

ἶπον ἀνεμόεσσαν ἑκατογκεφάλα Τυφῶνος ὀβρίμου,

272

Οὐλυμπιονίκαν δέκευ

273

Χαρίτων ἕκατι τόνδε κῶμον,

274

χρονιώτατον φάος εὐρυσθενέων ἀρετᾶν. Ψαύμιος γὰρ ἵκει

275

ὀχέων, ὅς, ἐλαίᾳ στεφανωθεὶς Πισάτιδι, κῦδος ὄρσαι

276

σπεύδει Καμαρίνᾳ. θεὸς εὔφρων

277

εἴη λοιπαῖς εὐχαῖς· ἐπεί νιν αἰνέω μάλα μὲν

278

τροφαῖς ἑτοῖμον ἵππων,

279

χαίροντά τε ξενίαις πανδόκοις

280

καὶ πρὸς ἁσυχίαν φιλόπολιν καθαρᾷ γνώμᾳ τετραμμένον.

281

οὐ ψεύδεϊ τέγξω λόγον·

282

διάπειρά τοι βροτῶν ἔλεγχος·

283

ἅπερ Κλυμένοιο παῖδα

284

Λαμνιάδων γυναικῶν

285

ἔλυσεν ἐξ ἀτιμίας.

286

χαλκέοισι δʼ ἐν ἔντεσι νικῶν δρόμον

287

ἔειπεν Ὑψιπυλείᾳ μετὰ στέφανον ἰών·

288

οὗτος ἐγὼ ταχυτᾶτι·

289

χεῖρες δὲ καὶ ἦτορ ἴσον.

290

φύονται δὲ καὶ νέοις ἐν ἀνδράσιν

291

πολιαὶ θαμὰ καὶ παρὰ τὸν ἁλικίας

292

ἐοικότα χρόνον.

293

5

ΨΑΥΜΙΔΙ ΚΑΜΑΡΙΝΑΙΩι ΑΠΗΝΗ.

294

ὑψηλᾶν ἀρετᾶν καὶ στεφάνων ἄωτον γλυκὺν

295

τῶν Οὐλυμπίᾳ, Ὠκεανοῦ θύγατερ, καρδίᾳ γελανεῖ

296

ἀκαμαντόποδός τʼ ἀπήνας δέκευ Ψαύμιός τε δῶρα·

297

ὃς τὰν σὰν πόλιν αὔξων, Καμάρινα, λαοτρόφον

298

βωμοὺς ἓξ διδύμους ἐγέραιρεν ἑορταῖς θεῶν μεγίσταις

299

ὑπὸ βουθυσίαις ἀέθλων τε πεμπαμέροις ἁμίλλαις,

300

ἵπποις ἡμιόνοις τε μοναμπυκίᾳ τε. τὶν δὲ κῦδος ἁβρόν

301

νικάσαις ἀνέθηκε, καὶ ὃν πατέρʼ Ἄκρωνʼ ἐκάρυξε καὶ τὰν νέοικον ἕδραν.

302

ἵκων δʼ Οἰνομάου καὶ Πέλοπος παρʼ εὐηράτων

303

σταθμῶν, ὦ πολιάοχε Παλλάς, ἀείδει μὲν ἄλσος ἁγνὸν

304

τὸ τεόν, ποταμόν τε Ὤανιν, ἐγχωρίαν τε λίμναν,

305

καὶ σεμνοὺς ὀχετούς, Ἵππαρις οἷσιν ἄρδει στρατόν,

306

κολλᾷ τε σταδίων θαλάμων ταχέως ὑψίγυιον ἄλσος,

307

ἀπʼ ἀμαχανίας ἄγων ἐς φάος τόνδε δᾶμον ἀστῶν·

308

αἰεὶ δʼ ἀμφʼ ἀρεταῖσι πόνος δαπάνα τε μάρναται πρὸς ἔργον

309

κινδύνῳ κεκαλυμμένον· ἠῢ δʼ ἔχοντες σοφοὶ καὶ πολίταις ἔδοξαν ἔμμεν.

310

Σωτὴρ ὑψινεφὲς Ζεῦ, Κρόνιόν τε ναίων λόφον

311

τιμῶν τʼ Ἀλφεὸν εὐρὺ ῥέοντʼ Ἰδαῖόν τε σεμνὸν ἄντρον,

312

ἱκέτας σέθεν ἔρχομαι Λυδίοις ἀπύων ἐν αὐλοῖς,

313

αἰτήσων πόλιν εὐανορίαισι τάνδε κλυταῖς

314

δαιδάλλειν, σέ τʼ, Ὀλυμπιόνικε, Ποσειδανίαισιν ἵπποις

315

ἐπιτερπόμενον φέρειν γῆρας εὔθυμον ἐς τελευτάν,

316

υἱῶν, Ψαῦμι, παρισταμένων. ὑγίεντα δʼ εἴ τις ὄλβον ἄρδει,

317

ἐξαρκέων κτεάτεσσι καὶ εὐλογίαν προστιθείς, μὴ ματεύσῃ θεὸς γενέσθαι.

318

6

ΑΓΗΣΙΑι ΣΥΡΑΚΟΣΙΩι ΑΠΗΝΗι.

319

χρυσέας ὑποστάσαντες εὐτειχεῖ προθύρῳ θαλάμου

320

κίονας, ὡς ὅτε θαητὸν μέγαρον

321

πάξομεν· ἀρχομένου δʼ ἔργου πρόσωπον

322

χρὴ θέμεν τηλαυγές. εἰ δʼ εἴη μὲν Ὀλυμπιονίκας,

323

βωμῷ τε μαντείῳ ταμίας Διὸς ἐν Πίσᾳ,

324

συνοικιστήρ τε τᾶν κλεινᾶν Συρακοσσᾶν· τίνα κεν φύγοι ὕμνον

325

κεῖνος ἀνήρ, ἐπικύρσαις ἀφθόνων ἀστῶν ἐν ἱμερταῖς ἀοιδαῖς;

326

ἴστω γὰρ ἐν τούτῳ πεδίλῳ δαιμόνιον πόδʼ ἔχων

327

Σωστράτου υἱός. ἀκίνδυνοι δʼ ἀρεταὶ

328

οὔτε παρʼ ἀνδράσιν οὔτʼ ἐν ναυσὶ κοίλαις

329

τίμιαι· πολλοὶ δὲ μέμνανται, καλὸν εἴ τι ποναθῇ.

330

Ἁγησία, τὶν δʼ αἶνος ἑτοῖμος, ὃν ἐν δίκᾳ

331

ἀπὸ γλώσσας Ἄδραστος μάντιν Οἰκλείδαν ποτʼ ἐς Ἀμφιάρηον

332

φθέγξατʼ, ἐπεὶ κατὰ γαῖʼ αὐτόν τέ νιν καὶ φαιδίμας ἵππους ἔμαρψεν.

333

ἑπτὰ δʼ ἔπειτα πυρᾶν νεκρῶν τελεσθεισᾶν Ταλαϊονίδας

334

εἶπεν ἐν Θήβαισι τοιοῦτόν τι ἔπος· ποθέω στρατιᾶς ὀφθαλμὸν ἐμᾶς,

335

ἀμφότερον μάντιν τʼ ἀγαθὸν καὶ δουρὶ μάρνασθαι. τὸ καὶ

336

ἀνδρὶ κώμου δεσπότᾳ πάρεστι Συρακοσίῳ.

337

οὔτε δύσηρις ἐὼν οὔτʼ ὦν φιλόνικος ἄγαν,

338

καὶ μέγαν ὅρκον ὀμόσσαις τοῦτό γέ οἱ σαφέως

339

μαρτυρήσω· μελίφθογγοι δʼ ἐπιτρέψοντι Μοῖσαι.

340

ὦ Φίντις, ἀλλὰ ζεῦξον ἤδη μοι σθένος ἡμιόνων,

341

ᾇ τάχος, ὄφρα κελεύθῳ τʼ ἐν καθαρᾷ

342

βάσομεν ὄκχον, ἵκωμαί τε πρὸς ἀνδρῶν

343

καὶ γένος· κεῖναι γὰρ ἐξ ἀλλᾶν ὁδὸν ἁγεμονεῦσαι

344

ταύταν ἐπίστανται, στεφάνους ἐν Ὀλυμπίᾳ

345

ἐπεὶ δέξαντο· χρὴ τοίνυν πύλας ὕμνων ἀναπίτναμεν αὐταῖς·

346

πρός Πιτάναν δὲ παρʼ Εὐρώτα πόρον δεῖ σάμερόν μʼ ἐλθεῖν ἐν ὥρᾳ·

347

ἅ τοι Ποσειδάωνι μιχθεῖσα Κρονίῳ λέγεται

348

παῖδα ἰόπλοκον Εὐάδναν τεκέμεν.

349

κρύψε δὲ παρθενίαν ὠδῖνα κόλποις·

350

κυρίῳ δʼ ἐν μηνὶ πέμποισʼ ἀμφιπόλους ἐκέλευσεν

351

ἥρωι πορσαίνειν δόμεν Εἰλατίδᾳ βρέφος,

352

ὃς ἀνδρῶν Ἀρκάδων ἄνασσε Φαισάνᾳ λάχε τʼ Ἀλφεὸν οἰκεῖν·

353

ἔνθα τραφεῖσʼ ὑπʼ Ἀπόλλωνι γλυκείας πρῶτον ἔψαυσʼ Ἀφροδίτας.

354

οὐδʼ ἔλαθʼ Αἴπυτον ἐν παντὶ χρόνῳ κλέπτοισα θεοῖο γόνον.

355

ἀλλʼ ὁ μὲν Πυθώναδʼ, ἐν θυμῷ πιέσαις χόλον οὐ φατὸν ὀξείᾳ μελέτᾳ,

356

ᾤχετʼ ἰὼν μαντευσόμενος ταύτας περʼ ἀτλάτου πάθας.

357

ἁ δὲ φοινικόκροκον ζώναν καταθηκαμένα

358

κάλπιδά τʼ ἀργυρέαν, λόχμας ὑπὸ κυανέας

359

τίκτε θεόφρονα κοῦρον. τᾷ μὲν ὁ Χρυσοκόμας

360

πραΰμητίν τʼ Ἐλείθυιαν παρέστασέν τε Μοίρας·

361

ἦλθεν δʼ ὑπὸ σπλάγχνων ὑπʼ ὠδῖνός τʼ ἐρατᾶς Ἴαμος

362

ἐς φάος αὐτίκα. τὸν μὲν κνιζομένα

363

λεῖπε χαμαί· δύο δὲ γλαυκῶπες αὐτὸν

364

δαιμόνων βουλαῖσιν ἐθρέψαντο δράκοντες ἀμεμφεῖ

365

ἰῷ μελισσᾶν καδόμενοι. βασιλεὺς δʼ ἐπεὶ

366

πετραέσσας ἐλαύνων ἵκετʼ ἐκ Πυθῶνος, ἅπαντας ἐν οἴκῳ

367

εἴρετο παῖδα, τὸν Εὐάδνα τέκοι· Φοίβου γὰρ αὐτὸν φᾶ γεγάκειν

368

πατρός, περὶ θνατῶν δʼ ἔσεσθαι μάντιν ἐπιχθονίοις

369

ἔξοχον, οὐδέ ποτʼ ἐκλείψειν γενεάν.

370

ὣς ἄρα μάνυε. τοὶ δʼ οὔτʼ ὦν ἀκοῦσαι

371

οὔτʼ ἰδεῖν εὔχοντο πεμπταῖον γεγενημένον. ἀλλʼ ἐν

372

κέκρυπτο γὰρ σχοίνῳ βατιᾷ τʼ ἐν ἀπειράτῳ,

373

ἴων ξανθαῖσι καὶ παμπορφύροις ἀκτῖσι βεβρεγμένος ἁβρὸν

374

σῶμα· τὸ καὶ κατεφάμιξεν καλεῖσθαί νιν χρόνῳ σύμπαντι μάτηρ

375

τοῦτʼ ὄνυμʼ ἀθάνατον. τερπνᾶς δʼ ἐπεὶ χρυσοστεφάνοιο λάβεν

376

καρπὸν Ἥβας, Ἀλφεῷ μέσσῳ καταβὰς ἐκάλεσσε Ποσειδᾶνʼ εὐρυβίαν,

377

ὃν πρόγονον, καὶ τοξοφόρον Δάλου θεοδμάτας σκοπόν,

378

αἰτέων λαοτρόφον τιμάν τινʼ τινʼ ἑᾷ κεφαλᾷ,

379

νυκτὸς ὑπαίθριος. ἀντεφθέγξατο δʼ ἀρτιεπὴς

380

πατρία ὄσσα, μετάλλασέν τέ νιν· ὄρσο, τέκος,

381

δεῦρο πάγκοινον ἐς χώραν ἴμεν φάμας ὄπισθεν.

382

ἵκοντο δʼ ὑψηλοῖο πέτραν ἀλίβατον Κρονίου·

383

ἔνθα οἱ ὤπασε θησαυρὸν δίδυμον

384

μαντοσύνας, τόκα μὲν φωνὰν ἀκούειν

385

ψευδέων ἄγνωστον, εὖτʼ ἂν δὲ θρασυμάχανος ἐλθὼν

386

Ἡρακλέης, σεμνὸν θάλος Ἀλκαϊδᾶν, πατρὶ

387

ἑορτάν τε κτίσῃ πλειστόμβροτον τεθμόν τε μέγιστον ἀέθλων,

388

Ζηνὸς ἐπʼ ἀκροτάτῳ βωμῷ τότʼ αὖ χρηστήριον θέσθαι κέλευσεν.

389

ἐξ οὗ πολύκλειτον καθʼ Ἕλλανας γένος Ἰαμιδᾶν.

390

ὄλβος ἅμʼ ἕσπετο· τιμῶντες δʼ ἀρετὰς

391

ἐς φανερὰν ὁδὸν ἔρχονται. τεκμαίρει

392

χρῆμʼ ἕκαστον· μῶμος ἐξ ἄλλων κρέμαται φθονεόντων

393

τοῖς, οἷς ποτε πρώτοις περὶ δωδέκατον δρόμον

394

ἐλαυνόντεσσιν αἰδοία ποτιστάξῃ Χάρις εὐκλέα μορφάν.

395

εἰ δʼ ἐτύμως ὑπὸ Κυλλάνας ὅροις, Ἁγησία, μάτρωες ἄνδρες

396

ναιετάοντες ἐδώρησαν θεῶν κάρυκα λιταῖς θυσίαις

397

πολλὰ δὴ πολλαῖσιν Ἑρμᾶν εὐσεβέως, ὃς ἀγῶνας ἔχει μοῖράν τʼ ἀέθλων

398

Ἀρκαδίαν τʼ εὐάνορα τιμᾷ· κεῖνος, ὦ παῖ Σωστράτου,

399

σὺν βαρυγδούπῳ πατρὶ κραίνει σέθεν εὐτυχίαν.

400

δόξαν ἔχω τινʼ ἐπὶ γλώσσᾳ ἀκόνας λιγυρᾶς,

401

ἅ μʼ ἐθέλοντα προσέρπει καλλιρόοισι πνοαῖς·

402

ματρομάτωρ ἐμὰ Στυμφαλίς, εὐανθὴς Μετώπα,

403

πλάξιππον ἃ Θήβαν ἔτικτεν, τᾶς ἐρατεινὸν ὕδωρ

404

πίομαι, ἀνδράσιν αἰχματαῖσι πλέκων

405

ποικίλον ὕμνον. ὄτρυνον νῦν ἑταίρους,

406

Αἰνέα, πρῶτον μὲν Ἥραν Παρθενίαν κελαδῆσαι,

407

γνῶναί τʼ ἔπειτʼ, ἀρχαῖον ὄνειδος ἀλαθέσιν

408

λόγοις εἰ φεύγομεν, Βοιωτίαν ὗν. ἐσσὶ γὰρ ἄγγελος ὀρθός,

409

ἠϋκόμων σκυτάλα Μοισᾶν, γλυκὺς κρατὴρ ἀγαφθέγκτων ἀοιδᾶν·

410

εἰπὸν δὲ μεμνᾶσθαι Συρακοσσᾶν τε καὶ Ὀρτυγίας·

411

τὰν Ἱέρων καθαρῷ σκάπτῳ διέπων,

412

ἄρτια μηδόμενος, φοινικόπεζαν

413

ἀμφέπει Δάματρα, λευκίππου τε θυγατρὸς ἑορτάν,

414

καὶ Ζηνὸς Αἰτναίου κράτος. ἁδύλογοι δέ νιν

415

λύραι μολπαί τε γιγνώσκοντι. μὴ θράσσοι χρόνος ὄλβον ἐφέρπων.

416

σὺν δὲ φιλοφροσύναις εὐηράτοις Ἁγησία δέξαιτο κῶμον

417

οἴκοθεν οἴκαδʼ ἀπὸ Στυμφαλίων τειχέων ποτινισσόμενον,

418

ματέρʼ εὐμήλοιο λείποντʼ Ἀρκαδίας. ἀγαθαὶ δὲ πέλοντʼ ἐν χειμερίᾳ

419

νυκτὶ θοᾶς ἐκ ναὸς ἀπεσκίμφθαι δύʼ ἄγκυραι. θεὸς

420

τῶν τε κείνων τε κλυτὰν αἶσαν παρέχοι φιλέων.

421

δέσποτα ποντομέδων, εὐθὺν δὲ πλόον καμάτων

422

ἐκτὸς ἐόντα δίδοι, χρυσαλακάτοιο πόσις

423

Ἀμφιτρίτας, ἐμῶν δʼ ὕμνων ἄεξʼ εὐτερπὲς ἄνθος.

424

7

ΔΙΑΓΟΡΑι ΡΟΔΙΩι ΠΥΚΤΗι.

425

φιάλαν ὡς εἴ τις ἀφνειᾶς ἀπὸ χειρὸς ἑλὼν

426

ἔνδον ἀμπέλου καχλάζοισαν δρόσῳ

427

δωρήσεται

428

νεανίᾳ γαμβρῷ προπίνων οἴκοθεν οἴκαδε, πάγχρυσον κορυφὰν κτεάνων,

429

συμποσίου τε χάριν κᾶδός τε τιμάσαις νέον, ἐν δὲ φίλων

430

παρεόντων θῆκέ νιν ζαλωτὸν ὁμόφρονος εὐνᾶς·

431

καὶ ἐγὼ νέκταρ χυτόν, Μοισᾶν δόσιν, ἀεθλοφόροις

432

ἀνδράσιν πέμπων, γλυκὺν καρπὸν φρενός,

433

ἱλάσκομαι,

434

Οὐλυμπίᾳ Πυθοῖ τε νικώντεσσιν· ὁ δʼ ὄλβιος, ὃν φᾶμαι κατέχοντʼ ἀγαθαί.

435

ἄλλοτε δʼ ἄλλον ἐποπτεύει Χάρις ζωθάλμιος ἁδυμελεῖ

436

θαμὰ μὲν φόρμιγγι παμφώνοισί τʼ ἐν ἔντεσιν αὐλῶν.

437

καί νυν ὑπʼ ἀμφοτέρων σὺν Διαγόρᾳ κατέβαν τὰν ποντίαν

438

ὑμνέων παῖδʼ Ἀφροδίτας Ἀελίοιό τε νύμφαν, Ῥόδον,

439

εὐθυμάχαν ὄφρα πελώριον ἄνδρα παρʼ Ἀλφεῷ στεφανωσάμενον

440

αἰνέσω πυγμᾶς ἄποινα

441

καὶ παρὰ Κασταλίᾳ, πατέρα τε Δαμάγητον ἁδόντα Δίκᾳ,

442

Ἀσίας εὐρυχόρου τρίπολιν νᾶσον πέλας

443

ἐμβόλῳ ναίοντας Ἀργείᾳ σὺν αἰχμᾷ.

444

ἐθελήσω τοῖσιν ἐξ ἀρχᾶς ἀπὸ Τλαπολέμου

445

ξυνὸν ἀγγέλλων διορθῶσαι λόγον,

446

Ἡρακλέος

447

εὐρυσθενεῖ γέννᾳ. τὸ μὲν γὰρ πατρόθεν ἐκ Διὸς εὔχονται· τὸ δʼ Ἀμυντορίδαι

448

ματρόθεν Ἀστυδαμείας. ἀμφὶ δʼ ἀνθρώπων φρασὶν ἀμπλακίαι

449

ἀναρίθμητοι κρέμανται· τοῦτο δʼ ἀμάχανον εὑρεῖν,

450

ὅ τι νῦν ἐν καὶ τελευτᾷ φέρτατον ἀνδρὶ τυχεῖν.

451

καὶ γὰρ Ἀλκμήνας κασίγνητον νόθον

452

σκάπτῳ θένων

453

σκληρᾶς ἐλαίας ἔκτανʼ ἐν Τίρυνθι Λικύμνιον ἐλθόντʼ ἐκ θαλάμων Μιδέας

454

τᾶσδέ ποτε χθονὸς οἰκιστὴρ χολωθείς. αἱ δὲ φρενῶν ταραχαὶ

455

παρέπλαγξαν καὶ σοφόν. μαντεύσατο δʼ ἐς θεὸν ἐλθών.

456

τῷ μὲν ὁ Χρυσοκόμας εὐώδεος ἐξ ἀδύτου ναῶν πλόον

457

εἶπε Λερναίας ἀπʼ ἀκτᾶς εὐθὺν ἐς ἀμφιθάλασσον νομόν,

458

ἔνθα ποτὲ βρέχε θεῶν βασιλεὺς ὁ μέγας χρυσέαις νιφάδεσσι πόλιν,

459

ἁνίχʼ Ἁφαίστου τέχναισιν

460

χαλκελάτῳ πελέκει πατέρος Αθαναία κορυφὰν κατʼ ἄκραν

461

ἀνορούσαισʼ ἀλάλαξεν ὑπερμάκει βοᾷ·

462

Οὐρανὸς δʼ ἔφριξέ νιν καὶ Γαῖα μάτηρ.

463

τότε καὶ φαυσίμβροτος δαίμων Ὑπεριονίδας

464

μέλλον ἔντειλεν φυλάξασθαι χρέος

465

παισὶν φίλοις,

466

ὡς ἂν θεᾷ πρῶτοι κτίσαιεν βωμὸν ἐναργέα, καὶ σεμνὰν θυσίαν θέμενοι

467

πατρί τε θυμὸν ἰάναιεν κόρᾳ τʼ ἐγχειβρόμῳ. ἐν δʼ ἀρετὰν

468

ἔβαλεν καὶ χάρματʼ ἀνθρώποισι Προμαθέος Αἰδώς·

469

ἐπὶ μὰν βαίνει τε καὶ λάθας ἀτέκμαρτα νέφος,

470

καὶ παρέλκει πραγμάτων ὀρθὰν ὁδὸν

471

ἔξω φρενῶν.

472

καὶ τοὶ γὰρ αἰθοίσας ἔχοντες σπέρμʼ ἀνέβαν φλογὸς οὔ· τεῦξαν δʼ ἀπύροις ἱεροῖς

473

ἄλσος ἐν ἀκροπόλει· κείνοις ὁ μὲν ξανθὰν ἀγαγὼν νεφέλαν

474

πολὺν ὗσε χρυσόν· αὐτὰ δέ σφισιν ὤπασε τέχναν

475

πᾶσαν ἐπιχθονίων Γλαυκῶπις ἀριστοπόνοις χερσὶ κρατεῖν.

476

ἔργα δὲ ζωοῖσιν ἑρπόντεσσί θʼ ὁμοῖα κέλευθοι φέρον·

477

ἦν δὲ κλέος βαθύ. δαέντι δὲ καὶ σοφία μείζων ἄδολος τελέθει.

478

φαντὶ δʼ ἀνθρώπων παλαιαὶ

479

ῥήσιες, οὔπω, ὅτε χθόνα δατέοντο Ζεύς τε καὶ ἀθάνατοι,

480

φανερὰν ἐν πελάγει Ῥόδον ἔμμεν ποντίῳ,

481

ἁλμυροῖς δʼ ἐν βένθεσιν νᾶσον κεκρύφθαι.

482

ἀπεόντος δʼ οὔτις ἔνδειξεν λάχος Ἀελίου·

483

καί ῥά μιν χώρας ἀκλάρωτον λίπον,

484

ἁγνὸν θεόν.

485

μνασθέντι δὲ Ζεὺς ἄμπαλον μέλλεν θέμεν. ἀλλά νιν οὐκ εἴασεν· ἐπεὶ πολιᾶς

486

εἶπέ τινʼ αὐτὸς ὁρᾶν ἔνδον θαλάσσας αὐξομέναν πεδόθεν

487

πολύβοσκον γαῖαν ἀνθρώποισι καὶ εὔφρονα μήλοις.

488

ἐκέλευσεν δʼ αὐτίκα χρυσάμπυκα μὲν Λάχεσιν

489

χεῖρας ἀντεῖναι, θεῶν δʼ ὅρκον μέγαν

490

μὴ παρφάμεν,

491

ἀλλὰ Κρόνου σὺν παιδὶ νεῦσαι, φαεννὸν ἐς αἰθέρα νιν πεμφθεῖσαν ἑᾷ κεφαλᾷ

492

ἐξοπίσω γέρας ἔσσεσθαι. τελεύταθεν δὲ λόγων κορυφαὶ

493

ἐν ἀλαθείᾳ πετοῖσαι. βλάστε μὲν ἐξ ἁλὸς ὑγρᾶς

494

νᾶσος, ἔχει τέ νιν ὀξειᾶν ὁ γενέθλιος ἀκτίνων πατήρ,

495

πῦρ πνεόντων ἀρχὸς ἵππων· ἔνθα Ῥόδῳ ποτὲ μιχθεὶς τέκεν

496

ἑπτὰ σοφώτατα νοήματʼ ἐπὶ προτέρων ἀνδρῶν παραδεξαμένους

497

παῖδας, ὧν εἷς μὲν Κάμειρον

498

πρεσβύτατόν τε Ἰάλυσον ἔτεκεν Λίνδον τʼ· ἀπάτερθε δʼ ἔχον,

499

διὰ γαῖαν τρίχα δασσάμενοι πατρωίαν,

500

ἀστέων μοῖραν, κέκληνται δέ σφιν ἕδραι.

501

τόθι λύτρον συμφορᾶς οἰκτρᾶς γλυκὺ Τλαπολέμῳ

502

ἵσταται Τιρυνθίων ἀρχαγέτᾳ,

503

ὥσπερ θεῷ,

504

μήλων τε κνισσάεσσα πομπὰ καὶ κρίσις ἀμφʼ ἀέθλοις. τῶν ἄνθεσι Διαγόρας

505

ἐστεφανώσατο δίς, κλεινᾷ τʼ ἐν Ἰσθμῷ τετράκις εὐτυχέων,

506

Νεμέᾳ τʼ ἄλλαν ἐπʼ ἄλλα, καὶ κρανααῖς ἐν Ἀθάναις.

507

ὅ τʼ ἐν Ἄργει χαλκὸς ἔγνω νιν, τά τʼ ἐν Ἀρκαδίᾳ

508

ἔργα καὶ Θήβαις, ἀγῶνές τʼ ἔννομοι

509

Βοιωτίων,

510

Πέλλανά τʼ Αἴγινά τε νικῶνθʼ ἑξάκις. ἐν Μεγάροισίν τʼ οὐχ ἕτερον λιθίνα

511

ψᾶφος ἔχει λόγον. ἀλλʼ, ὦ Ζεῦ πάτερ, νώτοισιν Ἀταβυρίου

512

μεδέων, τίμα μὲν ὕμνου τεθμὸν Ὀλυμπιονίκαν,

513

ἄνδρα τε πὺξ ἀρετὰν εὑρόντα, δίδοι τέ οἱ αἰδοίαν χάριν

514

καὶ ποτʼ ἀστῶν καὶ ποτὶ ξείνων. ἐπεὶ ὕβριος ἐχθρὰν ὁδὸν

515

εὐθυπορεῖ, σάφα δαεὶς ἅ τέ οἱ πατέρων ὀρθαὶ φρένες ἐξ ἀγαθῶν

516

ἔχρεον. μὴ κρύπτε κοινὸν

517

σπέρμʼ ἀπὸ Καλλιάνακτος· Ἐρατιδᾶν τοι σὺν χαρίτεσσιν ἔχει

518

θαλίας καὶ πόλις· ἐν δὲ μιᾷ μοίρᾳ χρόνου

519

ἄλλοτʼ ἀλλοῖαι διαιθύσσοισιν αὖραι.

520

8

ΑΛΚΙΜΕΔΟΝΤΙ ΑΙΓΙΝΗΤΗι ΠΑΙΔΙ ΠΑΛΑΙΣΤΗι.

521

μᾶτερ ὦ χρυσοστεφάνων ἀέθλων, Οὐλυμπία,

522

δέσποινʼ ἀλαθείας· ἵνα μάντιες ἄνδρες

523

ἐμπύροις τεκμαιρόμενοι παραπειρῶνται Διὸς ἀργικεραύνου,

524

εἴ τινʼ ἔχει λόγον ἀνθρώπων πέρι

525

μαιομένων μεγάλαν

526

ἀρετὰν θυμῷ λαβεῖν,

527

τῶν δὲ μόχθων ἀμπνοάν·

528

ἄνεται δὲ πρὸς χάριν εὐσεβίας ἀνδρῶν λιταῖς.

529

ἀλλʼ ὦ Πίσας εὔδενδρον ἐπʼ Ἀλφεῷ ἄλσος,

530

τόνδε κῶμον καὶ στεφαναφορίαν δέξαι. μέγα τοι κλέος αἰεί,

531

ᾧτινι σὸν γέρας ἕσπητʼ ἀγλαόν·

532

ἄλλα δʼ ἐπʼ ἄλλον ἔβαν

533

ἀγαθῶν, πολλαὶ δʼ ὁδοὶ

534

σὺν θεοῖς εὐπραγίας.

535

Τιμόσθενες, ὔμμε δʼ ἐκλάρωσεν πότμος

536

Ζηνὶ γενεθλίῳ· ὃς σὲ μὲν Νεμέᾳ πρόφατον,

537

Ἀλκιμέδοντα δὲ πὰρ Κρόνου λόφῳ

538

θῆκεν Ὀλυμπιονίκαν.

539

ἦν δʼ ἐσορᾶν καλός, ἔργῳ τʼ οὐ κατὰ εἶδος ἐλέγχων

540

ἐξένεπε κρατέων πάλᾳ δολιχήρετμον Αἴγιναν πάτραν·

541

ἔνθα σώτειρα Διὸς ξενίου

542

πάρεδρος ἀσκεῖται Θέμις

543

ἔξοχʼ ἀνθρώπων. ὅ τι γὰρ πολὺ καὶ πολλᾷ ῥέπῃ,

544

ὀρθᾷ διακρίνειν φρενὶ μὴ παρὰ καιρόν,

545

δυσπαλές· τεθμὸς δέ τις ἀθανάτων καὶ τάνδʼ ἁλιερκέα χώραν

546

παντοδαποῖσιν ὑπέστασε ξένοις

547

κίονα δαιμονίαν

548

ὁ δʼ ἐπαντέλλων χρόνος

549

τοῦτο πράσσων μὴ κάμοι

550

Δωριεῖ λαῷ ταμιευομέναν ἐξ Αἰακοῦ·

551

τὸν παῖς ὁ Λατοῦς εὐρυμέδων τε Ποσειδᾶν,

552

Ἰλίῳ μέλλοντες ἐπὶ στέφανον τεῦξαι, καλέσαντο συνεργὸν

553

τείχεος, ἦν ὅτι νιν πεπρωμένον

554

ὀρνυμένων πολέμων

555

πτολιπόρθοις ἐν μάχαις

556

λάβρον ἀμπνεῦσαι καπνόν.

557

γλαυκοὶ δὲ δράκοντες, ἐπεὶ κτίσθη νέον,

558

πύργον ἐσαλλόμενοι τρεῖς, οἱ δύο μὲν κάπετον,

559

αὖθι δʼ ἀτυζομένω ψυχὰς βάλον·

560

εἷς δʼ ἀνόρουσε βοάσαις.

561

ἔννεπε δʼ ἀντίον ὁρμαίνων τέρας εὐθὺς, Ἀπόλλων·

562

Πέργαμος ἀμφὶ τεαῖς, ἥρως, χερὸς ἐργασίαι ἁλίσκεται·

563

ὣς ἐμοὶ φάσμα λέγει Κρονίδα

564

πεμφθὲν βαρυγδούπου Διός·

565

οὐκ ἄτερ παίδων σέθεν, ἀλλʼ ἅμα πρώτοις ῥάζεται

566

καὶ τερτάτοις. ὣς ἆρα θεὸς σάφα εἴπαις

567

Ξάνθον ἤπειγεν καὶ Ἀμαζόνας εὐίππους καὶ ἐς Ἴστρον ἐλαύνων.

568

Ὀρσοτρίαινα δʼ ἐπʼ Ἰσθμῷ ποντίᾳ

569

ἅρμα θοὸν τανύεν,

570

ἀποπέμπων Αἰακὸν

571

δεῦρʼ ἀνʼ ἵπποις χρυσέαις,

572

καὶ Κορίνθου δειράδʼ ἐποψόμενος δαιτικλυτάν.

573

τερπνὸν δʼ ἐν ἀνθρώποις ἴσον ἔσσεται οὐδέν.

574

εἰ δʼ ἐγὼ Μελησίᾳ ἐξ ἀγενείων κῦδος ἀνέδραμον ὕμνῳ,

575

μὴ βαλέτω με λίθῳ τραχεῖ φθόνος·

576

καὶ Νεμέᾳ γὰρ ὁμῶς

577

ἐρέω ταύταν χάριν,

578

τὰν δʼ ἔπειτʼ ἀνδρῶν μάχαν

579

ἐκ παγκρατίου. τὸ διδάξασθαι δέ τοι

580

εἰδότι ῥᾴτερον· ἄγνωμον δὲ τὸ μὴ προμαθεῖν·

581

κουφότεραι γὰρ ἀπειράτων φρένες.

582

κεῖνα δὲ κεῖνος ἂν εἴποι

583

ἔργα περαίτερον ἄλλων, τίς τρόπος ἄνδρα προβάσει

584

ἐξ ἱερῶν ἀέθλων μέλλοντα ποθεινοτάταν δόξαν φέρειν.

585

νῦν μὲν αὐτῷ γέρας Ἀλκιμέδων

586

νίκαν τριακοστὰν ἑλών·

587

ὃς τύχᾳ μὲν δαίμονος, ἀνορέας δʼ οὐκ ἀμπλακὼν

588

ἐν τέτρασιν παίδων ἀπεθήκατο γυίοις

589

νόστον ἔχθιστον καὶ ἀτιμοτέραν γλῶσσαν καὶ ἐπίκρυφον οἶμον,

590

πατρὶ δὲ πατρὸς ἐνέπνευσεν μένος

591

γήραος ἀντίπαλον.

592

Ἀΐδα τοι λάθεται

593

ἄρμενα πράξαις ἀνήρ.

594

ἀλλʼ ἐμὲ χρὴ μναμοσύναν ἀνεγείροντα φράσαι

595

χειρῶν ἄωτον Βλεψιάδαις ἐπίνικον,

596

ἕκτος οἷς ἤδη στέφανος περίκειται φυλλοφόρων ἀπʼ ἀγώνων.

597

ἔστι δὲ καί τι θανόντεσσιν μέρος

598

κὰν νόμον ἐρδομένων·

599

κατακρύπτει δʼ οὐ κόνις

600

συγγόνων κεδνὰν χάριν.

601

Ἑρμᾶ δὲ θυγατρὸς ἀκούσαις Ἰφίων

602

Ἀγγελίας, ἐνέποι κεν Καλλιμάχῳ λιπαρὸν

603

κόσμον Ὀλυμπίᾳ, ὅν σφι Ζεὺς γένει

604

ὤπασεν. ἐσλὰ δʼ ἐπʼ ἐσλοῖς

605

ἔργʼ ἐθέλοι δόμεν, ὀξείας δὲ νόσους ἀπαλάλκοι.

606

εὔχομαι ἀμφὶ καλῶν μοίρᾳ Νέμεσιν διχόβουλον μὴ θέμεν·

607

ἀλλʼ ἀπήμαντον ἄγων βίοτον

608

αὐτούς τʼ ἀέξοι καὶ πόλιν.

609

9

ΕΦΑΡΜΟΣΤΩι ΟΠΟΥΝΤΙΩι ΠΑΛΑΙΣΤΗι.

610

τὸ μὲν Ἀρχιλόχου μέλος

611

φωνᾶεν Ὀλυμπίᾳ, καλλίνικος ὁ τριπλόος κεχλαδώς,

612

ἄρκεσε Κρόνιον παρʼ ὄχθον ἁγεμονεῦσαι

613

κωμάζοντι φίλοις Ἐφαρμόστῳ σὺν ἑταίροις·

614

ἀλλὰ νῦν ἑκαταβόλων Μοισᾶν ἀπὸ τόξων

615

Δία τε φοινικοστερόπαν σεμνόν τʼ ἐπίνειμαι

616

ἀκρωτήριον Ἄλιδος

617

τοιοῖσδε βέλεσσιν,

618

τὸ δή ποτε Λυδὸς ἥρως Πέλοψ

619

ἐξάρατο κάλλιστον ἕδνον Ἱπποδαμείας·

620

πτερόεντα δʼ ἵει γλυκὺν

621

Πυθώναδʼ ὀϊστόν· οὔτοι χαμαιπετέων λόγων ἐφάψεαι

622

ἀνδρὸς ἀμφὶ παλαίσμασιν φόρμιγγʼ ἐλελίζων

623

κλεινᾶς ἐξ Ὀπόεντος· αἰνήσαις ἓ καὶ υἱόν,

624

ἃν Θέμις θυγάτηρ τέ οἱ σώτειρα λέλογχεν

625

μεγαλόδοξος Εὐνομία, θάλλει δʼ ἀρεταῖσιν

626

σόν τε, Κασταλία, πάρα

627

Ἀλφεοῦ τε ῥέεθρον·

628

ὅθεν στεφάνων ἄωτοι κλυτὰν

629

Λοκρῶν ἐπαείροντι ματέρʼ ἀγλαόδενδρον.

630

ἐγὼ δέ τοι φίλαν πόλιν

631

μαλεραῖς ἐπιφλέγων ἀοιδαῖς,

632

καὶ ἀγάνορος ἵππου

633

θᾶσσον καὶ ναὸς ὑποπτέρου παντᾷ

634

ἀγγελίαν πέμψω ταύταν,

635

εἰ σύν τινι μοιριδίῳ παλάμᾳ

636

ἐξαίρετον Χαρίτων νέμομαι κᾶπον·

637

κεῖναι γὰρ ὤπασαν τὰ τέρπνʼ· ἀγαθοὶ δὲ καὶ σοφοὶ κατὰ δαίμονʼ ἄνδρες

638

ἐγένοντʼ· ἐπεὶ ἀντία

639

πῶς ἂν τριόδοντος Ἡρακλέης σκύταλον τίναξε χερσίν,

640

ἁνίκʼ ἀμφὶ Πύλον σταθεὶς ἤρειδε Ποσειδᾶν

641

ἤρειδεν δέ νιν ἀργυρέῳ τόξῳ πολεμίζων

642

Φοῖβος, οὐδʼ Ἀΐδας ἀκινήταν ἔχε ῥάβδον,

643

βρότεα σώμαθʼ ᾇ κατάγει κοίλαν πρὸς ἀγυιὰν

644

θνᾳσκόντων; ἀπό μοι λόγον

645

τοῦτον, στόμα, ῥῖψον·

646

ἐπεὶ τό γε λοιδορῆσαι θεοὺς

647

ἐχθρὰ σοφία, καὶ τὸ καυχᾶσθαι παρὰ καιρὸν

648

μανίαισιν ὑποκρέκει.

649

μὴ νῦν λαλάγει τὰ τοιαῦτʼ· ἔα πόλεμον μάχαν τε πᾶσαν

650

χωρὶς ἀθανάτων· φέροις δὲ Πρωτογενείας

651

ἄστει γλῶσσαν, ἵνʼ αἰολοβρόντα Διὸς αἴσᾳ

652

Πύρρα Δευκαλίων τε Παρνασοῦ καταβάντε

653

δόμον ἔθεντο πρῶτον, ἄτερ δʼ εὐνᾶς ὁμόδαμον

654

κτισσάσθαν λίθινον γόνον·

655

λαοὶ δʼ ὀνύμασθεν.

656

ἔγειρʼ ἐπέων σφιν οἶμον λιγύν,

657

αἴνει δὲ παλαιὸν μὲν οἶνον, ἄνθεα δʼ ὕμνων

658

νεωτέρων. λέγοντι μὰν

659

χθόνα μὲν κατακλύσαι μέλαιναν

660

ὕδατος σθένος, ἀλλὰ

661

Ζηνὸς τέχναις ἀνάπωτιν ἐξαίφνας

662

ἄντλον ἑλεῖν. κείνων ἔσαν

663

χαλκάσπιδες ὑμέτεροι πρόγονοι

664

ἀρχᾶθεν Ἰαπετιονίδος φύτλας

665

κοῦροι κορᾶν καὶ φερτάτων Κρονιδᾶν, ἐγχώριοι βασιλῆες αἰεί,

666

πρὶν Ὀλύμπιος ἁγεμὼν

667

θύγατρʼ ἀπὸ γᾶς Ἐπειῶν Ὀπόεντος ἀναρπάσαις, ἕκαλος

668

μίχθη Μαιναλίαισιν ἐν δειραῖς, καὶ ἔνεικεν

669

Λοκρῷ, μὴ καθέλοι μιν αἰὼν πότμον ἐφάψαις

670

ὀρφανὸν γενεᾶς. ἔχεν δὲ σπέρμα μέγιστον

671

ἄλοχος, εὐφράνθη τε ἰδὼν ἥρως θετὸν υἱόν,

672

μάτρωος δʼ ἐκάλεσσέ νιν

673

ἰσώνυμον ἔμμεν,

674

ὑπέρφατον ἄνδρα μορφᾷ τε καὶ

675

ἔργοισι. πόλιν δʼ ὤπασεν λαόν τε διαιτᾶν.

676

ἀφίκοντο δέ οἱ ξένοι,

677

ἔκ τʼ Ἄργεος ἔκ τε Θηβᾶν, οἱ δʼ Ἀρκάδες, οἱ δὲ καὶ Πισᾶται·

678

υἱὸν δʼ Ἄκτορος ἐξόχως τίμασεν ἐποίκων

679

Αἰγίνας τε Μενοίτιον· τοῦ παῖς ἅμʼ Ἀτρείδαις

680

Τεύθραντος πεδίον μολὼν ἔστα σὺν Ἀχιλλεῖ

681

μόνος, ὅτʼ ἀλκᾶντας Δαναοὺς τρέψαις ἁλίαισιν

682

πρύμναις Τήλεφος ἔμβαλεν·

683

ὥστʼ ἔμφρονι δεῖξαι

684

μαθεῖν Πατρόκλου βιατὰν νόον.

685

ἐξ οὗ Θέτιος γόνος οὐλίῳ νιν ἐν Ἄρει

686

παραγορεῖτο μή ποτε

687

σφετέρας ἄτερθε ταξιοῦσθαι

688

δαμασιμβρότου αἰχμᾶς.

689

εἴην εὑρησιεπὴς ἀναγεῖσθαι

690

πρόσφορος ἐν Μοισᾶν δίφρῳ·

691

τόλμα δὲ καὶ ἀμφιλαφὴς δύναμις

692

ἕσποιτο. προξενίᾳ δʼ ἀρετᾷ τʼ ἦλθον

693

τιμάορος Ἰσθμίαισι Λαμπρομάχου μίτραις, ὅτʼ ἀμφότεροι κράτησαν

694

μίαν ἔργον ἀνʼ ἁμέραν.

695

ἄλλαι δὲ δύʼ ἐν Κορίνθου πύλαις ἐγένοντʼ ἔπειτα χάρμαι,

696

ταὶ δὲ καὶ Νεμέας Ἐφαρμόστῳ κατὰ κόλπον·

697

Ἄργει τʼ ἔσχεθε κῦδος ἀνδρῶν, παῖς δʼ ἐν Ἀθάναις,

698

οἷον δʼ ἐν Μαραθῶνι συλαθεὶς ἀγενείων

699

μένεν ἀγῶνα πρεσβυτέρων ἀμφʼ ἀργυρίδεσσιν·

700

φῶτας δʼ ὀξυρεπεῖ δόλῳ

701

ἀπτῶτι δαμάσσαις

702

διήρχετο κύκλον ὅσσᾳ βοᾷ,

703

ὡραῖος ἐὼν καὶ καλὸς κάλλιστά τε ῥέξαις.

704

τὰ δὲ Παρρασίῳ στρατῷ

705

θαυμαστὸς ἐὼν φάνη Ζηνὸς ἀμφὶ πανάγυριν Λυκαίου,

706

καὶ ψυχρᾶν ὁπότʼ εὐδιανὸν φάρμακον αὐρᾶν

707

Πελλάνᾳ φέρε· σύνδικος δʼ αὐτῷ Ἰολάου

708

τύμβος εἰναλία τʼ Ἐλευσὶς ἀγλαΐαισιν.

709

τὸ δὲ φυᾷ κράτιστον ἅπαν· πολλοὶ δὲ διδακταῖς

710

ἀνθρώπων ἀρεταῖς κλέος

711

ὤρουσαν ἀρέσθαι.

712

ἄνευ δὲ θεοῦ σεσιγαμένον

713

οὐ σκαιότερον χρῆμʼ ἕκαστον. ἐντὶ γὰρ ἄλλαι

714

ὁδῶν ὁδοὶ περαίτεραι,

715

μία δʼ οὐχ ἅπαντας ἄμμε θρέψει

716

μελέτα· σοφίαι μὲν

717

αἰπειναί· τοῦτο δὲ προσφέρων ἆθλον,

718

ὄρθιον ὤρυσαι θαρσέων,

719

τόνδʼ ἀνέρα δαιμονίᾳ γεγάμεν

720

εὔχειρα, δεξιόγυιον, ὁρῶντʼ ἀλκάν,

721

Αἰάντειόν τʼ ἐν δαιτὶ Ἰλιάδα νικῶν ἐπεστεφάνωσε βωμόν.

722

10

ΑΓΗΣΙΔΑΜΩι ΛΟΚΡΩι ΕΠΙΖΕΦΥΡΙΩι ΠΑΙΔΙ ΠΥΚΤΗι.

723

τὸν Ὀλυμπιονίκαν ἀνάγνωτέ μοι

724

Ἀρχεστράτου παῖδα, πόθι φρενὸς

725

ἐμᾶς γέγραπται· γλυκὺ γὰρ αὐτῷ μέλος ὀφείλων ἐπιλέλαθʼ· ὦ Μοῖσʼ, ἀλλὰ σὺ καὶ θυγάτηρ

726

Ἀλάθεια Διός, ὀρθᾷ χερὶ

727

ἐρύκετον ψευδέων

728

ἐνιπὰν ἀλιτόξενον.

729

ἕκαθεν γὰρ ἐπελθὼν ὁ μέλλων χρόνος

730

ἐμὸν καταίσχυνε βαθὺ χρέος.

731

ὅμως δὲ λῦσαι δυνατὸς ὀξεῖαν ἐπιμομφὰν τόκος· ὁρᾶτʼ ὦν νῦν ψᾶφον ἑλισσομέναν

732

ὅπα κῦμα κατακλύσσει ῥέον,

733

ὅπα τε κοινὸν λόγον

734

φίλαν τίσομεν ἐς χάριν.

735

νέμει γὰρ Ἀτρέκεια πόλιν Λοκρῶν Ζεφυρίων,

736

μέλει τέ σφισι Καλλιόπα

737

καὶ χάλκεος Ἄρης. τράπε δὲ Κύκνεια μάχα καὶ ὑπέρβιον

738

Ἡρακλέα. πύκτας δʼ ἐν Ὀλυμπιάδι νικῶν

739

Ἴλᾳ φερέτω χάριν

740

Ἁγησίδαμος ὡς

741

Ἀχιλεῖ Πάτροκλος.

742

θήξαις δέ κε φύντʼ ἀρετᾷ ποτὶ

743

πελώριον ὁρμάσαι κλέος ἀνὴρ θεοῦ σὺν παλάμᾳ·

744

ἄπονον δʼ ἔλαβον χάρμα παῦροί τινες,

745

ἔργων πρὸ πάντων βιότῳ φάος.

746

ἀγῶνα δʼ ἐξαίρετον ἀεῖσαι θέμιτες ὦρσαν Διός, ὃν ἀρχαίῳ σάματι πὰρ Πέλοπος

747

βωμῶν ἑξάριθμον ἐκτίσσατο.

748

ἐπεὶ Ποσειδάνιον

749

πέφνε Κτέατον ἀμύμονα,

750

πέφνε δʼ Εὔρυτον, ὡς Αὐγέαν λάτριον

751

ἀέκονθʼ ἑκὼν μισθὸν ὑπέρβιον

752

πράσσοιτο, λόχμαισι δὲ δοκεύσαις ὑπὸ Κλεωνᾶν δάμασε καὶ κείνους Ἡρακλέης ἐφʼ ὁδῷ,

753

ὅτι πρόσθε ποτὲ Τιρύνθιον

754

ἔπερσαν αὐτῷ στρατὸν

755

μυχοῖς ἥμενον Ἄλιδος

756

Μολίονες ὑπερφίαλοι. καὶ μὰν ξεναπάτας

757

Ἐπειῶν βασιλεὺς ὄπιθεν

758

οὐ πολλὸν ἴδε πατρίδα πολυκτέανον ὑπὸ στερεῷ πυρὶ

759

πλαγαῖς τε σιδάρου βαθὺν εἰς ὀχετὸν ἄτας

760

ἵζοισαν ἑὰν πόλιν.

761

νεῖκος δὲ κρεσσόνων

762

ἀποθέσθʼ ἄπορον.

763

καὶ κεῖνος ἀβουλίᾳ ὕστατος

764

ἁλώσιος ἀντάσαις θάνατον αἰπὺν οὐκ ἐξέφυγεν.

765

ὁ δʼ ἄρʼ ἐν Πίσᾳ ἔλσαις ὅλον τε στρατὸν

766

λαίαν τε πᾶσαν Διὸς ἄλκιμος

767

υἱὸς σταθμᾶτο ζάθεον ἄλσος πατρὶ μεγίστῳ· περὶ δὲ πάξαις Ἄλτιν μὲν ὅγʼ ἐν καθαρῷ

768

διέκρινε, τὸ δὲ κύκλῳ πέδον

769

ἔθηκε δόρπου λύσιν,

770

τιμάσαις πόρον Ἀλφεοῦ

771

μετὰ δώδεκʼ ἀνάκτων θεῶν. καὶ πάγον

772

Κρόνου προσεφθέγξατο· πρόσθε γὰρ

773

νώνυμνος, ἇς Οἰνόμαος ἆρχε, βρέχετο πολλᾷ νιφάδι. ταύτᾳ δʼ ἐν πρωτογόνῳ τελετᾷ

774

παρέσταν μὲν ἄρα Μοῖραι σχεδὸν

775

ὅ τʼ ἐξελέγχων μόνος

776

ἀλάθειαν ἐτήτυμον

777

χρόνος. τὸ δὲ σαφανὲς ἰὼν πόρσω κατέφρασεν,

778

ὅπα τὰν πολέμοιο δόσιν

779

ἀκρόθινα διελὼν ἔθυε καὶ πενταετηρίδʼ ὅπως ἄρα

780

ἔστασεν ἑορτὰν σὺν Ὀλυμπιάδι πρώτᾳ

781

νικαφορίαισί τε.

782

τίς δὴ ποταίνιον

783

ἔλαχε στέφανον

784

χείρεσσι ποσίν τε καὶ ἅρματι,

785

ἀγώνιον ἐν δόξᾳ θέμενος εὖχος, ἔργῳ καθελών;

786

σταδίου μὲν ἀρίστευσεν εὐθὺν τόνον

787

ποσσὶ τρέχων παῖς ὁ Λικυμνίου

788

Οἰωνός· ἷκεν δὲ Μιδέαθεν στρατὸν ἐλαύνων· ὁ δὲ πάλᾳ κυδαίνων Ἔχεμος Τεγέαν·

789

Δόρυκλος δʼ ἔφερε πυγμᾶς τέλος,

790

Τίρυνθα ναίων πόλιν·

791

ἀνʼ ἵπποισι δὲ τέτρασιν

792

ἀπὸ Μαντινέας Σᾶμος Ὡλιροθίου·

793

ἄκοντι Φράστωρ ἔλασε σκοπόν·

794

μᾶκος δὲ Νικεὺς ἔδικε πέτρῳ χέρα κυκλώσαις ὑπὲρ ἁπάντων, καὶ συμμαχία θόρυβον

795

παραίθυξε μέγαν· ἐν δʼ ἕσπερον

796

ἔφλεξεν εὐώπιδος

797

σελάνας ἐρατὸν φάος.

798

ἀείδετο δὲ πᾶν τέμενος τερπναῖσι θαλίαις

799

τὸν ἐγκώμιον ἀμφὶ τρόπον.

800

ἀρχαῖς δὲ προτέραις ἑπόμενοι καί νῦν ἐπωνυμίαν χάριν

801

νίκας ἀγερώχου, κελαδησόμεθα βροντὰν

802

καὶ πυρπάλαμον βέλος

803

ὀρσικτύπου Διός,

804

ἐν ἅπαντι κράτει

805

αἴθωνα κεραυνὸν ἀραρότα.

806

χλιδῶσα δὲ μολπὰ πρὸς κάλαμον ἀντιάξει μελέων,

807

τὰ παρʼ εὐκλέϊ Δίρκᾳ χρόνῳ μὲν φάνεν·

808

ἀλλʼ ὥτε παῖς ἐξ ἀλόχου πατρὶ

809

ποθεινὸς ἵκοντι νεότατος τὸ πάλιν ἤδη, μάλα δέ οἱ θερμαίνει φιλότατι νόον·

810

ἐπεὶ πλοῦτος ὁ λαχὼν ποιμένα

811

ἐπακτὸν ἀλλότριον,

812

θνᾴσκοντι στυγερώτατος·

813

καὶ ὅταν καλὰ ἔρξαις ἀοιδᾶς ἄτερ,

814

Ἁγησίδαμʼ, εἰς Ἀΐδα σταθμὸν

815

ἀνὴρ ἵκηται, κενεὰ πνεύσαις ἔπορε μόχθῳ βραχύ τι τερπνόν. τὶν δʼ ἁδυεπής τε λύρα

816

γλυκύς τʼ αὐλὸς ἀναπάσσει χάριν·

817

τρέφοντι δʼ εὐρὺ κλέος

818

κόραι Πιερίδες Διός.

819

ἐγὼ δὲ συνεφαπτόμενος σπουδᾷ, κλυτὸν ἔθνος

820

Λοκρῶν ἀμφέπεσον μέλιτι

821

εὐάνορα πόλιν καταβρέχων· παῖδʼ ἐρατὸν δʼ Ἀρχεστράτου

822

αἴνησα, τὸν εἶδον κρατέοντα χερὸς ἀλκᾷ

823

βωμὸν παρʼ Ὀλύμπιον,

824

κεῖνον κατὰ χρόνον

825

ἰδέᾳ τε καλὸν

826

ὥρᾳ τε κεκραμένον, ἅ ποτε

827

ἀναιδέα Γανυμήδει μόρον ἄλαλκε σὺν Κυπρογενεῖ.

828

11

ΑΓΗΣΙΔΑΜΩι ΛΟΚΡΩι ΕΠΙΖΕΦΨΡΙΩι ΠΑΙΔΙ ΠΥΚΤΗι.

829

ἔστιν ἀνθρώποις ἀνέμων ὅτε πλείστα

830

χρῆσις, ἔστιν δʼ οὐρανίων ὑδάτων,

831

ὀμβρίων παίδων νεφέλας.

832

εἰ δὲ σὺν πόνῳ τις εὖ πράσσοι, μελιγάρυες ὕμνοι

833

ὑστέρων ἀρχὰ λόγων

834

τέλλεται καὶ πιστὸν ὅρκιον μεγάλαις ἀρεταῖς.

835

ἀφθόνητος δʼ αἶνος Ὀλυμπιονίκαις

836

οὗτος ἄγκειται. τὰ μὲν ἁμετέρα

837

γλῶσσα ποιμαίνειν ἐθέλει·

838

ἐκ θεοῦ δʼ ἀνὴρ σοφαῖς ἀνθεῖ πραπίδεσσιν ὁμοίως.

839

ἴσθι νῦν, Ἀρχεστράτου

840

παῖ, τεᾶς, Ἁγησίδαμε, πυγμαχίας ἕνεκεν

841

κόσμον ἐπὶ στεφάνῳ χρυσέας ἐλαίας

842

ἁδυμελῆ κελαδήσω,

843

Ζεφυρίων, Λοκρῶν γενεὰν ἀλέγων.

844

ἔνθα συγκωμάξατʼ· ἐγγυάσομαι

845

ὔμμιν, ὦ Μοῖσαι, φυγόξενον στρατὸν

846

μηδʼ ἀπείρατον καλῶν,

847

ἀκρόσοφον δὲ καὶ αἰχματὰν ἀφίξεσθαι. τὸ γὰρ

848

ἐμφυὲς οὔτʼ αἴθων ἀλώπηξ

849

οὔτʼ ἐρίβρομοι λέοντες διαλλάξαντο ἦθος.

850

12

ΕΡΓΟΤΕΛΕΙ ΙΜΕΡΑΙΩι ΔΟΛΙΧΟΔΡΟΜΩι.

851

λίσσομαι, παῖ Ζηνὸς Ἐλευθερίου,

852

Ἱμέραν εὐρυσθενέʼ ἀμφιπόλει, σώτειρα Τύχα.

853

τὶν γὰρ ἐν πόντῳ κυβερνῶνται θοαὶ

854

νᾶες, ἐν χέρσῳ τε λαιψηροὶ πόλεμοι

855

κἀγοραὶ βουλαφόροι. αἵ γε μὲν ἀνδρῶν

856

πόλλʼ ἄνω, τὰ δʼ αὖ κάτω ψεύδη μεταμώνια τάμνοισαι κυλίνδοντʼ ἐλπίδες·

857

σύμβολον δʼ οὔ πώ τις ἐπιχθονίων

858

πιστὸν ἀμφὶ πράξιος ἐσσομένας εὗρεν θεόθεν·

859

τῶν δὲ μελλόντων τετύφλωνται φραδαί.

860

πολλὰ δʼ ἀνθρώποις παρὰ γνώμαν ἔπεσεν,

861

ἔμπαλιν μὲν τέρψιος, οἱ δʼ ἀνιαραῖς

862

ἀντικύρσαντες ζάλαις ἐσλὸν βαθὺ πήματος ἐν μικρῷ πεδάμειψαν χρόνῳ.

863

υἱὲ Φιλάνορος, ἤτοι καὶ τεά κεν,

864

ἐνδομάχας ἅτʼ ἀλέκτωρ, συγγόνῳ παρʼ ἑστίᾳ

865

ἀκλεὴς τιμὰ κατεφυλλορόησε ποδῶν,

866

εἰ μὴ στάσις ἀντιάνειρα Κνωσίας ἄμερσε πάτρας.

867

νῦν δʼ Ὀλυμπία στεφανωσάμενος

868

καὶ δὶς ἐκ Πυθῶνος Ἰσθμοῖ τʼ, Ἐργότελες,

869

θερμὰ Νυμφᾶν λουτρὰ βαστάζεις, ὁμιλέων παρʼ οἰκείαις ἀρούραις.

870

13

ΧΕΝΟΦΩΝΤΙ ΚΟΡΙΝΘΙΩι ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΩι ΚΑΙ ΠΕΝΤΑΘΛΩι.

871

τρισολυμπιονίκαν

872

ἐπαινέων οἶκον ἅμερον ἀστοῖς,

873

ξένοισι δὲ θεράποντα, γνώσομαι

874

τὰν ὀλβίαν Κόρινθον, Ἰσθμίου

875

πρόθυρον Ποτειδᾶνος, ἀγλαόκουρον.

876

ἐν τᾷ γὰρ Εὐνομία ναίει, κασίγνηταί τε, βάθρον πολίων ἀσφαλές,

877

Δίκα καὶ ὁμότροφος Εἰρήνα, ταμίαι ἀνδράσι πλούτου,

878

χρύσεαι παῖδες εὐβούλου Θέμιτος·

879

ἐθέλοντι δʼ ἀλέξειν

880

Ὕβριν, Κόρου ματέρα θρασύμυθον.

881

ἔχω καλά τε φράσαι, τόλμα τέ μοι

882

εὐθεῖα γλῶσσαν ὀρνύει λέγειν.

883

ἄμαχον δὲ κρύψαι τὸ συγγενὲς ἦθος.

884

ὔμμιν δέ, παῖδες Ἀλάτα, πολλὰ μὲν νικαφόρον ἀγλαΐαν ὤπασαν

885

ἄκραις ἀρεταῖς ὑπερελθόντων ἱεροῖς ἐν ἀέθλοις,

886

πολλὰ δʼ ἐν καρδίαις ἀνδρῶν ἔβαλον

887

ὧραι πολυάνθεμοι ἀρχαῖα σοφίσμαθʼ. ἅπαν δʼ εὑρόντος ἔργον.

888

ταὶ Διωνύσου πόθεν ἐξέφανεν

889

σὺν βοηλάτᾳ χάριτες διθυράμβῳ·

890

τίς γὰρ ἱππείοις ἐν ἔντεσσιν μέτρα,

891

ἢ θεῶν ναοῖσιν οἰωνῶν βασιλέα δίδυμον

892

ἐπέθηκʼ; ἐν δὲ Μοῖσʼ ἁδύπνοος,

893

ἐν δʼ Ἄρης ἀνθεῖ νέων οὐλίαις αἰχμαῖσιν ἀνδρῶν.

894

ὕπατʼ εὐρὺ ἀνάσσων

895

Ὀλυμπίας, ἀφθόνητος ἔπεσσιν

896

γένοιο χρόνον ἅπαντα, Ζεῦ πάτερ,

897

καὶ τόνδε λαὸν ἀβλαβῆ νέμων

898

Ξενοφῶντος εὔθυνε δαίμονος οὖρον·

899

δέξαι τέ οἱ στεφάνων ἐγκώμιον τεθμόν, τὸν ἄγει πεδίων ἐκ Πίσας,

900

πεντάθλῳ ἅμα σταδίου νικῶν δρόμον· ἀντεβόλησεν

901

τῶν ἀνὴρ θνατὸς οὔπω τις πρότερον.

902

δύο δʼ αὐτὸν ἔρεψαν

903

πλόκοι σελίνων ἐν Ἰσθμιάδεσσιν

904

φανέντα· Νέμεά τʼ οὐκ ἀντιξοεῖ.

905

πατρὸς δὲ Θεσσαλοῦ ἐπʼ Ἀλφεοῦ

906

ῥεέθροισιν αἴγλα ποδῶν ἀνάκειται,

907

Πυθοῖ τʼ ἔχει σταδίου τιμὰν διαύλου θʼ ἁλίῳ ἀμφʼ ἑνί, μηνός τέ οἱ

908

τωὐτοῦ κρανααῖς ἐνʼ Ἀθάναισι τρία ἔργα ποδαρκὴς

909

ἅμερα θῆκε κάλλιστʼ ἀμφὶ κόμαις,

910

Ἑλλώτια δʼ ἑπτάκις· ἐν δʼ ἀμφιάλοισι Ποτειδᾶνος τεθμοῖσιν

911

Πτοιοδώρῳ σὺν πατρὶ μακρότεραι

912

Τερψίᾳ θʼ ἕψοντʼ Ἐριτίμῳ τʼ ἀοιδαί.

913

ὅσσα τʼ ἐν Δελφοῖσιν ἀριστεύσατε

914

ἠδὲ χόρτοις ἐν λέοντος, δηρίομαι πολέσιν

915

περὶ πλήθει καλῶν, ὡς μὰν σαφὲς

916

οὐκ ἂν εἰδείην λέγειν ποντιᾶν ψάφων ἀριθμόν.

917

ἕπεται δʼ ἐν ἑκάστῳ

918

μέτρον· νοῆσαι δὲ καιρὸς ἄριστος.

919

ἐγὼ δὲ ἴδιος ἐν κοινῷ σταλεὶς

920

μῆτίν τε γαρύων παλαιγόνων

921

πόλεμόν τʼ ἐν ἡρωΐαις ἀρεταῖσιν

922

οὐ ψεύσομʼ ἀμφὶ Κορίνθῳ, Σίσυφον μὲν πυκνότατον παλάμαις ὡς θεόν,

923

καὶ τὰν πατρὸς ἀντία Μήδειαν θεμέναν γάμον αὐτᾷ,

924

ναῒ σώτειραν Ἀργοῖ καὶ προπόλοις.

925

τὰ δὲ καί ποτʼ ἐν ἀλκᾷ

926

πρὸ Δαρδάνου τειχέων ἐδόκησαν

927

ἐπʼ ἀμφότερα μαχᾶν τάμνειν τέλος,

928

τοὶ μὲν γένει φίλῳ σὺν Ἀτρέος

929

Ἑλέναν κομίζοντες, οἱ δʼ ἀπὸ πάμπαν

930

εἴργοντες· ἐκ Λυκίας δὲ Γλαῦκον ἐλθόντα τρόμεον Δαναοί. τοῖσι μὲν

931

ἐξεύχετʼ ἐν ἄστεϊ Πειράνας σφετέρου πατρὸς ἀρχὰν

932

καὶ βαθὺν κλᾶρον ἔμμεν καὶ μέγαρον·

933

ὃς τᾶς ὀφιώδεος υἱόν ποτε Γοργόνος ἦ πόλλʼ ἀμφὶ κρουνοῖς

934

Πάγασον ζεῦξαι ποθέων ἔπαθεν,

935

πρίν γέ οἱ χρυσάμπυκα κούρα χαλινὸν

936

Παλλὰς ἤνεγκʼ· ἐξ ὀνείρου δʼ αὐτίκα

937

ἦν ὕπαρ· φώνασε δʼ· εὕδεις, Αἰολίδα βασιλεῦ;

938

ἄγε φίλτρον τόδʼ ἵππειον δέκευ,

939

καὶ Δαμαίῳ νιν θύων ταῦρον ἀργᾶντα πατρὶ δεῖξον.

940

κυαναιγὶς ἐν ὄρφνᾳ

941

κνώσσοντί οἱ παρθένος τόσα εἰπεῖν

942

ἔδοξεν· ἀνὰ δʼ ἐπᾶλτʼ ὀρθῷ ποδί.

943

παρκείμενον δὲ συλλαβὼν τέρας,

944

ἐπιχώριον μάντιν ἄσμενος εὗρεν,

945

δεῖξέν τε Κοιρανίδᾳ πᾶσαν τελευτὰν πράγματος, ὥς τʼ ἀνὰ βωμῷ θεᾶς

946

κοιτάξατο νύκτʼ ἀπὸ κείνου χρήσιος. ὥς τέ οἱ αὐτὰ

947

Ζηνὸς ἐγχεικεραύνου παῖς ἔπορεν

948

δαμασίφρονα χρυσόν.

949

ἐνυπνίῳ δʼ ᾇ τάχιστα πιθέσθαι

950

κελήσατό μιν, ὅταν δʼ εὐρυσθενεῖ

951

καρταίποδʼ ἀναρύῃ Γαιαόχῳ,

952

θέμεν Ἱππίᾳ βωμὸν εὐθὺς Ἀθάνᾳ.

953

τελεῖ δὲ θεῶν δύναμις καὶ τὰν παρʼ ὅρκον καὶ παρὰ ἐλπίδα κούφαν κτίσιν.

954

ἤτοι καὶ ὁ καρτερὸς ὁρμαίνων ἕλε Βελλεροφόντας,

955

φάρμακον πραῢ τείνων ἀμφὶ γένυι,

956

ἵππον πτερόεντʼ· ἀναβὰς δʼ εὐθὺς ἐνόπλια χαλκωθεὶς ἔπαιζεν.

957

σὺν δὲ κείνῳ καί ποτʼ Ἀμαζονίδων

958

αἰθέρος ψυχρῶν ἀπὸ κόλπων ἐρήμου

959

τοξόταν βάλλων γυναικεῖον στρατόν,

960

καὶ Χίμαιραν πῦρ πνέοισαν καὶ Σολύμους ἔπεφνεν.

961

διασωπάσομαί οἱ μόρον ἐγώ·

962

τὸν δʼ ἐν Οὐλύμπῳ φάτναι Ζηνὸς ἀρχαῖαι δέκονται.

963

ἐμὲ δʼ εὐθὺν ἀκόντων

964

ἱέντα ῥόμβον παρὰ σκοπὸν οὐ χρὴ

965

τὰ πολλὰ βέλεα καρτύνειν χεροῖν.

966

Μοίσαις γὰρ ἀγλαοθρόνοις ἑκὼν

967

Ὀλιγαιθίδαισίν τʼ ἔβαν ἐπίκουρος.

968

Ἰσθμοῖ τά τʼ ἐν Νεμέᾳ παύρῳ ἔπει θήσω φανέρʼ ἀθρόʼ, ἀλαθής τέ μοι

969

ἔξορκος ἐπέσσεται ἑξηκοντάκι δὴ ἀμφοτέρωθεν

970

ἁδύγλωσσος βοὰ κάρυκος ἐσλοῦ.

971

τὰ δʼ Ὀλυμπίᾳ αὐτῶν

972

ἔοικεν ἤδη πάροιθε λελέχθαι·

973

τά τʼ ἐσσόμενα τότʼ ἂν φαίην σαφές·

974

νῦν δʼ ἔλπομαι μέν, ἐν θεῷ γε μὰν

975

τέλος· εἰ δὲ δαίμων γενέθλιος ἕρποι,

976

διʼ τοῦτʼ Ἐνυαλίῳ τʼ ἐκδώσομεν πράσσειν. τὰ δʼ ὑπʼ ὀφρύϊ Παρνασσίᾳ

977

ἕξ· Ἄργεΐ θʼ ὅσσα καὶ ἐν Θήβαις, ὅσα τʼ Ἀρκάσιν ἀνάσσων

978

μαρτυρήσει Λυκαίου βωμὸς ἄναξ,

979

Πέλλανά τε καὶ Σικυὼν καὶ Μέγαρʼ Αἰακιδᾶν τʼ εὐερκὲς ἄλσος,

980

ἅ τʼ Ἐλευσὶς καὶ λιπαρὰ Μαραθών,

981

ταί θʼ ὑπʼ Αἴτνας ὑψιλόφου καλλίπλουτοι

982

πόλιες, ἅ τʼ Εὔβοια· καὶ πᾶσαν κατὰ

983

Ἑλλάδʼ εὑρήσεις ἐρευνῶν μάσσονʼ ἢ ὡς ἰδέμεν.

984

ἄνα, κούφοισιν ἐκνεῦσαι ποσίν·

985

Ζεῦ τέλειʼ, αἰδῶ δίδοι καὶ τύχαν τερπνῶν γλυκεῖαν.

986

14

ΑΣΩΠΙΧΩι ΟΡΧΟΜΕΝΙΩι ΣΤΑΔΙΕΙ (παιδὶ Κλεοδάμου).

987

Καφισίων ὑδάτων

988

λαχοῖσαι, αἵτε ναίετε καλλίπωλον ἕδραν,

989

ὦ λιπαρᾶς ἀοίδιμοι βασίλειαι

990

Χάριτες Ὀρχομενοῦ, παλαιγόνων Μινυᾶν ἐπίσκοποι,

991

κλῦτʼ, ἐπεὶ εὔχομαι. σὺν γὰρ ὔμμιν τὰ τερπνὰ καὶ

992

τὰ γλυκέʼ ἄνεται πάντα βροτοῖς,

993

εἰ σοφός, εἰ καλός, εἴ τις ἀγλαὸς ἀνήρ.

994

οὐδὲ γὰρ θεοὶ σεμνᾶν Χαρίτων ἄτερ

995

κοιρανέοισιν χοροὺς οὔτε δαῖτας· ἀλλὰ πάντων ταμίαι

996

ἔργων ἐν οὐρανῷ, χρυσότοξον θέμεναι παρὰ

997

Πύθιον Ἀπόλλωνα θρόνους,

998

ἀέναον σέβοντι πατρὸς Ὀλυμπίοιο τιμάν.

999

ὦ πότνιʼ Ἀγλαΐα

1000

φιλησίμολπέ τʼ Εὐφροσύνα, θεῶν κρατίστου

1001

παῖδες, ἐπακοοῖτε νῦν, Θαλία τε

1002

ἐρασίμολπε, ἰδοῖσα τόνδε κῶμον ἐπʼ εὐμενεῖ τύχᾳ

1003

κοῦφα βιβῶντα· Λυδῷ γὰρ Ἀσώπιχον τρόπῳ

1004

ἔν τε μελέταις ἀείδων ἔμολον,

1005

οὕνεκʼ Ὀλυμπιόνικος ἁ Μινυεία

1006

σεῦ ἕκατι. μελανοτειχέα νῦν δόμον

1007

Φερσεφόνας ἔλθʼ, Ἀχοῖ, πατρὶ κλυτὰν φέροισʼ ἀγγελίαν,

1008

Κλεόδαμον ὄφρʼ ἰδοῖσʼ, υἱὸν εἴπῃς ὅτι οἱ νέαν

1009

κόλποις παρʼ εὐδόξοις Πίσας

1010

ἐστεφάνωσε κυδίμων ἀέθλων πτεροῖσι χαίταν.

1011