Pindar was the foremost lyric poet of ancient Greece, celebrated above all for his choral odes composed in honor of athletic victors at the great Panhellenic games. Ancient critics ranked him first among the nine canonical Greek lyric poets, and Horace famously described him as an eagle soaring beyond all imitation. His work is characterized by elaborate mythological narratives, religious piety, and a majestic, often difficult poetic style.

When and where did Pindar live?

Pindar was born around 518 BCE at Cynoscephalae, near Thebes in Boeotia, and died around 438 BCE, making his life span roughly eighty years. He spent much of his career at Thebes, though he traveled widely and enjoyed the patronage of rulers across the Greek world, including Hiero I of Syracuse and Arcesilas IV of Cyrene. His long life encompassed the Persian Wars, the Battle of Plataea in 479 BCE, and the height of Athenian power.

What genre or literary tradition did Pindar work in?

Pindar worked in the tradition of Greek choral lyric poetry, composing odes intended to be performed by a trained chorus with musical accompaniment and dance at public religious and civic celebrations. Within this tradition he excelled in the epinician, or victory ode, a highly formal genre designed to immortalize the achievements of athletes who triumphed at Panhellenic sanctuaries. His odes follow a triadic structure of strophe, antistrophe, and epode, a metrical form associated with his predecessor Stesichorus.

What did Pindar write?

Pindar composed seventeen books of poetry in antiquity, including hymns, paeans, dithyrambs, processional songs, maiden-songs, dance-songs, encomia, dirges, and epinician odes, though the vast majority of this output survives only in fragments. What has been transmitted intact are the four books of Epinician Odes — the Olympian, Pythian, Isthmian, and Nemean Odes — totaling forty-five complete poems that celebrate victors at the Olympic, Pythian, Isthmian, and Nemean Games respectively. These epinicians, composed between approximately 498 and 446 BCE, represent the cornerstone of his surviving literary legacy.

Who and what influenced Pindar?

Pindar drew deeply on the archaic Greek lyric tradition, and ancient sources record that he studied in Athens, possibly under the poet Lasus of Hermione, a pioneering figure in dithyrambic poetry. He was profoundly influenced by Homer and the Homeric epics, frequently invoking and reinterpreting mythological material from the Trojan cycle and Theban legends to illuminate the moral and divine dimensions of athletic victory. The Panhellenic religious sanctuaries — particularly Delphi, with its Apolline theology — shaped his worldview, and his poetry reflects a deep engagement with the Delphic maxims of moderation and the celebration of divine favor.

What shaped Pindar's life and career?

Pindar's career was defined by his role as a professional poet for hire, commissioned by aristocratic patrons and ruling dynasties throughout the Greek world, including the tyrants of Sicily and the kings of Cyrene. His Boeotian identity created political tensions during the Persian Wars, as Thebes medized — sided with Persia — at the Battle of Plataea in 479 BCE, a stance that complicated his relationships with cities such as Athens and Aegina. Despite these pressures, his religious conservatism and aristocratic values remained consistent throughout his work, and he is said to have been honored by the Spartans and to have received special protection from Alexander the Great, who, when sacking Thebes in 335 BCE, spared Pindar's house.

What is Pindar's legacy in Western literature?

Pindar's influence on Western literature has been immense and enduring, establishing the epinician ode as a prestigious literary form that poets across centuries sought to emulate. Roman poets Horace and Virgil engaged closely with his work, and the Renaissance saw an explosion of Pindaric imitation, with figures such as Ronsard in France and Ben Jonson in England adopting his triadic structure and elevated diction. His concept of poetry as a monument that immortalizes human excellence — expressed in phrases such as his famous declaration that water is best but gold shines brightest — became a foundational idea in the Western understanding of literary fame and the poet's function.

What genre is Pindar's Nemean Odes?

Pindar's Nemean Odes belong to the genre of epinician poetry, choral lyric compositions composed to celebrate athletic victories at the Nemean Games held at Nemea in the northeastern Peloponnese. As epinicia, they were designed for public performance by a trained chorus, often accompanied by music and dance, in honor of the victorious athlete and his city-state. The collection stands alongside Pindar's Olympian, Pythian, and Isthmian Odes as the four surviving books of his epinician corpus.

When was Pindar's Nemean Odes written?

The eleven surviving Nemean Odes were composed by Pindar over a span of roughly four decades, with the earliest datable ode, Nemean 7, assigned to approximately 485 BCE and others extending into the 440s BCE. The collection was not published as a unified book by Pindar himself but was assembled and ordered by Alexandrian scholars, most notably by the grammarians at the Library of Alexandria in the third and second centuries BCE. Individual odes were composed on commission at specific moments following athletic victories, making them occasional poems tied to historical events.

What is Pindar's Nemean Odes about?

The Nemean Odes celebrate the victories of athletes and their patrons at the Nemean Games, one of the four great Panhellenic athletic festivals of ancient Greece. Each ode praises a specific victor—such as Aristoclides of Aegina in Nemean 3 or Timasarchus of Aegina in Nemean 4—by weaving together the athletic triumph with mythological narrative, praise of the victor's family, and moral reflection. The odes function simultaneously as commissioned panegyric, theological statement, and communal celebration, linking individual human achievement to divine favor and ancestral excellence.

What are the central themes of Pindar's Nemean Odes?

The central themes of the Nemean Odes include the praise of arete (excellence or virtue), the transience of human glory, the crucial role of divine grace in human achievement, and the hereditary nature of nobility. Pindar consistently argues that true excellence is innate rather than merely learned, a doctrine expressed memorably in Nemean 3 with the contrast between the eagle and the jackdaw. Mythological exempla drawn from Aeginetan hero-cults, Heracles, and Achilles serve to anchor the victor's achievement in a timeless heroic framework, while the tension between mortal limitation and aspirations toward the divine recurs throughout the collection.

What is the structure and form of Pindar's Nemean Odes?

The Nemean Odes are composed in the triadic structure standard to Pindaric choral lyric, in which repeated units of strophe, antistrophe, and epode are metrically matched within each triad while varying from ode to ode. The eleven surviving odes range considerably in length, from the brief Nemean 2—often considered incomplete—to the expansive Nemean 10, which spans over ninety lines. Each ode typically opens with a mythological or gnomic statement, transitions to praise of the victor and his city, incorporates a mythological digression, and closes with prayers or moral reflection, though Pindar varies this sequence deliberately to create structural surprise.

What was the political and historical context of Pindar's Nemean Odes?

Pindar composed the Nemean Odes during one of the most turbulent periods of ancient Greek history, spanning the Persian Wars (490–479 BCE), the rise of Athenian imperialism, and the growing tensions that preceded the Peloponnesian War. Many of the odes celebrate victors from Aegina, an island-state that was a commercial rival of Athens and was eventually subjugated by the Athenians in 457 BCE; Pindar's repeated praise of Aeginetan athletes reflects both his personal patronage networks and the island's pre-eminence in Panhellenic athletics during the early fifth century. The aristocratic values Pindar champions—hereditary excellence, divine favor, and the legitimacy of traditional elites—also respond implicitly to the democratic and egalitarian ideologies gaining force in contemporary Athens.

What are the defining literary features and style of Pindar's Nemean Odes?

Pindar's style in the Nemean Odes is characterized by compressed syntax, bold metaphor, abrupt transitions (often described by ancient critics as 'eagle-like' leaps), and a diction that blends Doric dialect with epic and lyric vocabulary drawn from Homer and the earlier lyric tradition. His imagery is consistently luminous and aristocratic, favoring gold, fire, light, and flight as symbols of excellence and divine favor, as in the opening of Nemean 1, which compares Ortygia to the brightest of the Dorian islands. The mythological narratives, such as the account of Heracles' infancy in Nemean 1 or the story of Achilles in Nemean 3, are told with deliberate selectivity, highlighting morally significant episodes rather than providing sequential narrative.

What did Pindar's Nemean Odes contribute to literary tradition?

The Nemean Odes, together with the rest of Pindar's epinician corpus, established the ode as the preeminent form of occasional celebratory poetry in the Western tradition and provided the model for what later critics called the 'Pindaric ode.' Pindar's integration of mythological digression, moral gnome, and direct address to the victor created a template that shaped Horace's approach to lyric in the Odes (23–13 BCE) and defined the literary ode for Renaissance and Baroque poets. The collection also preserves invaluable evidence for Aeginetan hero-cult, Panhellenic religious ideology, and the social function of athletic competition in archaic and early classical Greece.

How has Pindar's Nemean Odes influenced later literature and culture?

The Nemean Odes exerted a profound influence on European literature from antiquity onward; Horace explicitly acknowledged Pindar as an inimitable but defining model in Odes 4.2, and the triadic Pindaric form was revived with enormous energy by Renaissance humanists and then by poets such as Abraham Cowley, John Dryden, and Thomas Gray in the seventeenth and eighteenth centuries. Goethe drew on Pindaric imagery and diction in his early 'Wanderers Sturmlied' (1772), and Friedrich Hölderlin's hymns, composed around 1800, represent perhaps the most sustained modern engagement with Pindaric style and theology. In scholarship, the Nemean Odes have been central to debates about Greek religious thought, the ideology of aristocracy, and the nature of oral-performance culture since the foundational work of Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff in the late nineteenth century.

Who are the key figures in Pindar's Nemean Odes?

The honorands celebrated in the Nemean Odes include Chromios of Aetna (Nemean 1 and 9), a general serving the Syracusan tyrant Hieron I; Timasarchus of Aegina (Nemean 4); Pytheas of Aegina (Nemean 5); and Sogenes of Aegina (Nemean 7). Mythological figures are equally prominent: Heracles dominates Nemean 1, 3, and 7 as the paradigmatic hero of laborious excellence, while Achilles and the Aeacid hero-lineage of Aegina—including Ajax and Peleus—recur as the mythological touchstones validating Aeginetan athletic supremacy. Pindar himself appears as a first-person voice of artistic and moral authority throughout the collection, a distinctive feature that marks his odes as reflective, not merely ceremonial, compositions.

0:00

Nemean Odes

Pindar

1

Strophe 1

ἄμπνευμα σεμνὸν Ἀλφεοῦ,

κλεινᾶν Συρακοσσᾶν θάλος Ὀρτυγία,

δέμνιον Ἀρτέμιδος,

Δάλου κασιγνήτα, σέθεν ἁδυεπὴς

ὕμνος ὁρμᾶται θέμεν

αἶνον ἀελλοπόδων μέγαν ἵππων, Ζηνὸς Αἰτναίου χάριν·

ἅρμα δʼ ὀτρύνει Χρομίου Νεμέα θʼ

ἔργμασιν νικαφόροις ἐγκώμιον ζεῦξαι μέλος.

Antistrophe 1

ἀρχαὶ δὲ βέβληνται θεῶν

κείνου σὺν ἀνδρὸς δαιμονίαις ἀρεταῖς.

ἔστι δʼ ἐν εὐτυχίᾳ

πανδοξίας ἄκρον· μεγάλων δʼ ἀέθλων

Μοῖσα μεμνᾶσθαι φιλεῖ.

σπεῖρέ νυν ἀγλαΐαν τινὰ νάσῳ, τὰν Ὀλύμπου δεσπότας

Ζεὺς ἔδωκεν Φερσεφόνᾳ, κατένευσέν

τέ οἱ χαίταις, ἀριστεύοισαν εὐκάρπου χθονὸς

Epode 1

Σικελίαν πίειραν ὀρθώσειν κορυφαῖς πολίων ἀφνεαῖς.

ὤπασε δὲ Κρονίων πολέμου μναστῆρά οἱ χαλκεντέος

λαὸν ἵππαιχμον θαμὰ δὴ καὶ Ὀλυμπιάδων φύλλοις ἐλαιᾶν χρυσέοις

μιχθέντα. πολλῶν ἐπέβαν καιρὸν οὐ ψεύδει βαλών.

Strophe 2

ἔσταν δʼ ἐπʼ αὐλείαις θύραις

ἀνδρὸς φιλοξείνου καλὰ

μελπόμενος,

ἔνθα μοι ἁρμόδιον

δεῖπνον κεκόσμηται, θαμὰ δʼ ἀλλοδαπῶν

οὐκ ἀπείρατοι δόμοι

ἐντί· λέλογχε δὲ μεμφομένοις ἐσλοὺς ὕδωρ καπνῷ φέρειν

ἀντίον. τέχναι δʼ ἑτέρων ἕτεραι· χρὴ δʼ ἐν εὐθείαις ὁδοῖς στείχοντα

μάρνασθαι φυᾷ.

Antistrophe 2

πράσσει γὰρ ἔργῳ μὲν σθένος,

βουλαῖσι δὲ φρήν, ἐσσόμενον

προϊδεῖν

συγγενὲς οἷς ἕπεται.

Ἁγησιδάμου παῖ, σέο δʼ ἀμφὶ τρόπῳ

τῶν τε καὶ τῶν χρήσιες.

οὐκ ἔραμαι πολὺν ἐν μεγάρῳ πλοῦτον κατακρύψαις ἔχειν,

ἀλλʼ ἐόντων εὖ τε παθεῖν καὶ ἀκοῦσαι φίλοις ἐξαρκέων. κοιναὶ γὰρ ἔρχοντʼ

ἐλπίδες

Epode 2

πολυπόνων ἀνδρῶν. ἐγὼ δʼ Ἡρακλέος

ἀντέχομαι προφρόνως,

ἐν κορυφαῖς ἀρετᾶν μεγάλαις ἀρχαῖον ὀτρύνων λόγον,

ὡς, ἐπεὶ σπλάγχνων ὕπο ματέρος αὐτίκα θαητὰν ἐς αἴγλαν παῖς Διὸς

ὠδῖνα φεύγων διδύμῳ σὺν κασιγνήτῳ μόλεν,

Strophe 3

ὡς οὐ λαθὼν χρυσόθρονον

Ἥραν κροκωτὸν σπάργανον ἐγκατέβα·

ἀλλὰ θεῶν βασιλ έα

σπερχθεῖσα θυμῷ πέμπε δράκοντας

ἄφαρ.

τοὶ μὲν οἰχθεισᾶν πυλᾶν

ἐς θαλάμου μυχὸν εὐρὺν ἔβαν, τέκνοισιν ὠκείας γνάθους

ἀμφελίξασθαι μεμαῶτες· ὁ δʼ ὀρθὸν μὲν ἄντεινεν κάρα, πειρᾶτο δὲ πρῶτον

μάχας,

Antistrophe 3

δισσαῖσι δοιοὺς αὐχένων

μάρψαις ἀφύκτοις χερσὶν ἑαῖς ὄφιας·

ἀγχομένοις δὲ χρόνος

ψυχὰς ἀπέπνευσεν μελέων ἀφάτων.

ἐκ δʼ ἄρʼ ἄτλατον δέος

πλᾶξε γυναῖκας, ὅσαι τύχον Ἀλκμήνας ἀρήγοισαι λέχει·

καὶ γὰρ αὐτά, ποσσὶν ἄπεπλος ὀρούσαισʼ ἀπὸ στρωμνᾶς, ὅμως ἄμυνεν

ὕβριν κνωδάλων.

Epode 3

ταχὺ δὲ Καδμείων ἀγοὶ χαλκέοις ἀθρόοι σὺν ὅπλοις ἔδραμον·

ἐν χερὶ δʼ Ἀμφιτρύων κολεοῦ

γυμνὸν τινάσσων φάσγανον

ἵκετʼ, ὀξείαις ἀνίαισι τυπείς. τὸ γὰρ οἰκεῖον πιέζει πάνθʼ ὁμῶς·

εὐθὺς δʼ ἀπήμων κραδία κᾶδος ἀμφʼ ἀλλότριον.

Strophe 4

ἔστα δὲ θάμβει δυσφόρῳ

τερπνῷ τε μιχθείς. εἶδε γὰρ ἐκνόμιον

λῆμά τε καὶ δύναμιν

υἱοῦ παλίγγλωσσον δέ οἱ ἀθάνατοι

ἀγγέλων ῥῆσιν θέσαν.

γείτονα δʼ ἐκκάλεσεν Διὸς ὑψίστου

προφάταν ἔξοχον,

ὀρθόμαντιν Τειρεσίαν· ὁ δέ οἱ φράζε καὶ παντὶ στρατῷ, ποίαις ὁμιλήσει

τύχαις,

Antistrophe 4

ὅσσους μὲν ἐν χέρσῳ κτανών,

ὅσσους δὲ πόντῳ θῆρας ἀϊδροδίκας·

καί τινα σὺν πλαγίῳ

ἀνδρῶν κόρῳ στείχοντα τὸν ἐχθρότατον

φᾶσέ νιν δώσειν μόρῳ.

καὶ γὰρ ὅταν θεοὶ ἐν πεδίῳ

Φλέγρας Γιγάντεσσιν μάχαν

ἀντιάζωσιν, βελέων ὑπὸ ῥιπαῖσι κείνου φαιδίμαν γαίᾳ πεφύρσεσθαι κόμαν

Epode 4

ἔνεπεν· αὐτὸν μὰν ἐν εἰράνᾳ καμάτων μεγάλων ἐν σχερῷ

ἁσυχίαν τὸν ἅπαντα χρόνον ποινὰν λαχόντʼ ἐξαίρετον

ὀλβίοις ἐν δώμασι, δεξάμενον θαλερὰν Ἥβαν ἄκοιτιν καὶ γάμον

δαίσαντα, πὰρ Δὶ Κρονίδᾳ σεμνὸν

αἰνήσειν νόμον.

2

Strophe 1

ὅθεν περ καὶ Ὁμηρίδαι

ῥαπτῶν ἐπέων τὰ πόλλʼ ἀοιδοὶ

ἄρχονται, Διὸς ἐκ προοιμίου· καὶ ὅδʼ ἀνὴρ

καταβολὰν ἱερῶν ἀγώνων νικαφορίας δέδεκται πρῶτον Νεμεαίου

ἐν πολυυμνήτῳ Διὸς ἄλσει.

Strophe 2

ὀφείλει δʼ ἔτι, πατρίαν

εἴπερ καθʼ ὁδόν νιν εὐθυπομπὸς

αἰὼν ταῖς μεγάλαις δέδωκε κόσμον Ἀθάναις,

θαμὰ μὲν Ἰσθμιάδων δρέπεσθαι κάλλιστον ἄωτον, ἐν Πυθίοισί τε νικᾶν

Τιμονόου παῖδʼ· ἔστι δʼ ἐοικὸς

Strophe 3

ὀρειᾶν γε Πελειάδων

μὴ τηλόθεν Ὠαρίωνα νεῖσθαι.

καὶ μὰν ἁ Σαλαμίς γε θρέψαι φῶτα

100

μαχατὰν

101

δυνατός. ἐν Τρωΐᾳ μὲν Ἕκτωρ Αἴαντος ἄκουσεν· ὦ Τιμόδημε, σὲ δʼ ἀλκὰ

102

παγκρατίου τλάθυμος ἀέξει.

103

Strophe 4

Ἀχάρναι δὲ παλαίφατοι

104

εὐάνορες· ὅσσα δʼ ἀμφʼ ἀέθλοις,

105

Τιμοδημίδαι ἐξοχώτατοι προλέγονται.

106

παρὰ μὲν ὑψιμέδοντι Παρνασῷ

107

τέσσαρας ἐξ ἀέθλων νίκας ἐκόμιξαν·

108

ἀλλὰ Κορινθίων ὑπὸ φωτῶν

109

Strophe 5

ἐν ἐσλοῦ Πέλοπος πτυχαῖς

110

ὀκτὼ στεφάνοις ἔμιχθεν ἤδη·

111

ἑπτὰ δʼ ἐν Νεμέᾳ τὰ δʼ οἴκοι μάσσονʼ ἀριθμοῦ

112

Διὸς ἀγῶνι. τόν, ὦ πολῖται, κωμάξατε Τιμοδήμῳ σὺν εὐκλέϊ νόστῳ·

113

ἁδυμελεῖ δʼ ἐξάρχετε φωνᾷ.

114

3

Strophe 1

ὦ πότνια Μοῖσα, μᾶτερ ἁμετέρα, λίσσομαι,

115

τὰν πολυξέναν ἐν ἱερομηνίᾳ Νεμεάδι

116

ἵκεο Δωρίδα νᾶσον Αἴγιναν· ὕδατι γὰρ

117

μένοντʼ ἐπʼ Ἀσωπίῳ μελιγαρύων τέκτονες

118

κώμων νεανίαι, σέθεν ὄπα μαιόμενοι.

119

διψῇ δὲ πρᾶγος ἄλλο μὲν ἄλλου·

120

ἀε θλονικία δὲ μάλιστʼ ἀοιδὰν φιλεῖ,

121

στεφάνων ἀρετᾶν τε δεξιωτάταν ὀπαδόν·

122

Antistrophe 1

τᾶς ἀφθονίαν ὄπαζε μήτιος ἀμᾶς ἄπο·

123

ἄρχε δʼ οὐρανοῦ πολυνεφέλα κρέοντι, θύγατερ,

124

δόκιμον ὕμνον· ἐγὼ δὲ κείνων τέ νιν ὀάροις

125

λύρᾳ τε κοινάσομαι. χαρίεντα δʼ

126

ἕξει πόνον

127

χώρας ἄγαλμα, Μυρμιδόνες ἵνα πρότεροι

128

ᾤκησαν, ὧν παλαίφατον ἀγορὰν

129

οὐκ ἐλεγχέεσσιν Ἀριστοκλείδας τεὰν

130

ἐμίανε κατʼ αἶσαν ἐν περισθενεῖ μαλαχθεὶς

131

Epode 1

παγκρατίου στόλῳ· καματωδέων δὲ πλαγᾶν

132

ἄκος ὑγιηρὸν ἐν βαθυπεδίῳ Νεμέᾳ

133

τὸ καλλίνικον φέρει.

134

εἰ δʼ ἐὼν καλὸς ἔρδων τʼ ἐοικότα μορφᾷ

135

ἀνορέαις ὑπερτάταις ἐπέβα παῖς Ἀριστοφάν εο ς· οὐκέτι πρόσω

136

ἀβάταν ἅλα κιόνων ὑπὲρ Ἡρακλέος περᾶν εὐμαρές,

137

Strophe 2

ἥρως θεὸς ἃς ἔθηκε ναυτιλίας ἐσχάτας

138

μάρτυρας κλυτάς· δάμασε δὲ θῆρας

139

ἐν πελάγεσιν

140

ὑπέροχος, διά τʼ ἐξερεύνασε τεναγέων

141

ῥοάς, ὅπα πόμπιμον κατέβαινε νόστου τέλος,

142

καὶ γᾶν φράδασσε. θυμέ, τίνα πρὸς ἀλλοδαπὰν

143

ἄκραν ἐμὸν πλόον παραμείβεαι;

144

Αἰακῷ σε φαμὶ γένει τε Μοῖσαν φέρειν,

145

ἕπεται δὲ λόγῳ δίκας ἄωτος, ἐσλὸς αἰνεῖν·

146

Antistrophe 2

οὐδʼ ἀλλοτρίων ἔρωτες ἀνδρὶ φέρειν κρέσσονες·

147

οἴκοθεν μάτευε. ποτίφορον δὲ κόσμον ἔλαβες

148

γλυκύ τι γαρυέμεν. παλαιαῖσι δʼ ἐν ἀρεταῖς

149

γέγαθε Πηλεὺς ἄναξ ὑπέραλλον αἰχμὰν ταμών·

150

ὃς καὶ Ἰωλκὸν εἷλε μόνος ἄνευ στρατιᾶς,

151

καὶ ποντίαν Θέτιν κατέμαρψεν

152

ἐγκονητί. Λαομέδοντα δʼ εὐρυσθενὴς

153

Τελαμὼν Ἰόλᾳ παραστάτας ἐὼν ἔπερσεν·

154

Epode 2

καί ποτε χαλκότοξον Ἀμαζόνων μετʼ ἀλκὰν

155

ἕπετό οἱ· οὐδέ νίν ποτε φόβος ἀνδροδάμας ἔπαυσεν ἀκμὰν φρενῶν.

156

συγγενεῖ δέ τις εὐδοξίᾳ μέγα

157

βρίθει·

158

ὃς δὲ διδάκτʼ ἔχει, ψεφηνὸς ἀνὴρ ἄλλοτʼ ἄλλα πνέων οὔ ποτʼ ἀτρεκεῖ

159

κατέβα ποδί, μυριᾶν δʼ ἀρετᾶν ἀτελεῖ νόῳ γεύεται.

160

Strophe 3

ξανθὸς δʼ Ἀχιλεὺς τὰ μὲν μένων Φιλύρας ἐν δόμοις

161

παῖς ἐὼν ἄθυρε μεγάλα ἔργα, χερσὶ θαμινὰ

162

βραχυσίδαρον ἄκοντα πάλλων, ἴσα

163

τʼ ἀνέμοις

164

μάχᾳ λεόντεσσιν ἀγροτέροις ἔπρασσεν φόνον,

165

κάπρους τʼ ἔναιρε, σώματα δὲ παρὰ Κρονίδαν

166

Κένταυρον ἀσθμαίνοντα κόμιζεν,

167

ἑξέτης τὸ πρῶτον, ὅλον δʼ ἔπειτʼ ἂν χρόνον·

168

τὸν ἐθάμβεον Ἄρτεμίς τε καὶ θρασεῖʼ Ἀθάνα,

169

Antistrophe 3

κτείνοντʼ ἐλάφους ἄνευ κυνῶν δολίων θʼ ἑρκέων·

170

ποσσὶ γὰρ κράτεσκε. λεγόμενον δὲ

171

τοῦτο προτέρων

172

ἔπος ἔχω· βαθυμῆτα Χείρων τράφε λιθίνῳ

173

Ἰάσονʼ ἔνδον τέγει, καὶ ἔπειτεν Ἀσκλήπιον,

174

τὸν φαρμάκων δίδαξε μαλακόχειρα νόμον·

175

νύμφευσε δʼ αὖτις ἀγλαόκαρπον

176

Νηρέος θύγατρα, γόνον τέ οἱ φέρτατον

177

ἀτίταλλεν, ἐν ἀρμένοισι πᾶσι θυμὸν αὔξων·

178

Epode 3

ὄφρα θαλασσίαις ἀνέμων ῥιπαῖσι πεμφθεὶς

179

ὑπὸ Τρωΐαν, δορίκτυπον ἀλαλὰν Λυκίων τε προσμένοι καὶ Φρυγῶν

180

Δαρδάνων τε, καὶ ἐγχεσφόροις ἐπιμίξαις

181

Αἰθιόπεσσι χεῖρας, ἐν φρασὶ πάξαιθʼ, ὅπως σφίσι μὴ κοίρανος ὀπίσω

182

πάλιν οἴκαδʼ ἀνεψιὸς ζαμενὴς

183

Ἑλένοιο Μέμνων μόλοι.

184

Strophe 4

τηλαυγὲς ἄραρε φέγγος Αἰακιδᾶν αὐτόθεν·

185

Ζεῦ, τεὸν γὰρ αἷμα, σέο δʼ ἀγών, τὸν ὕμνος ἔβαλεν

186

ὀπὶ νέων ἐπιχώριον χάρμα κελαδέων.

187

βοὰ δὲ νικαφόρῳ σὺν Ἀριστοκλείδᾳ πρέπει,

188

ὃς τάνδε νᾶσον εὐκλέϊ προσέθηκε

189

λόγῳ

190

καὶ σεμνὸν ἀγλααῖσι μερίμναις

191

Πυθίου Θεάριον. ἐν δὲ πείρᾳ τέλος

192

διαφαίνεται, ὧν τις ἐξοχώτερος γένηται,

193

Antistrophe 4

ἐν παισὶ νέοισι παῖς, ἐν ἀνδράσιν ἀνήρ, τρίτον

194

ἐν παλαιτέροισι, μέρος ἕκαστον οἷον ἔχομεν

195

βρότεον ἔθνος. ἐλᾷ δὲ καὶ

196

τέσσαρας ἀρετὰς

197

ὁ θνατὸς αἰών, φρονεῖν δʼ ἐνέπει τὸ παρκείμενον.

198

τῶν οὐκ ἄπεσσι. χαῖρε, φίλος. ἐγὼ τόδε τοι

199

πέμπω μεμιγμένον μέλι λευκῷ

200

σὺν γάλακτι, κιρναμένα δʼ ἔερσʼ ἀμφέπει,

201

πόμʼ ἀοίδιμον Αἰολῇσιν ἐν πνοαῖσιν αὐλῶν,

202

Epode 4

ὀψέ περ. ἔστι δʼ αἰετὸς ὠκὺς ἐν

203

ποτανοῖς,

204

ὃς ἔλαβεν αἶψα, τηλόθε μεταμαιόμενος, δαφοινὸν ἄγραν ποσίν·

205

κραγέται δὲ κολοιοὶ ταπεινὰ νέμονται.

206

τίν γε μέν, εὐθρόνου Κλεοῦς ἐθελοίσας, ἀεθλοφόρου λήματος ἕνεκεν

207

Νεμέας Ἐπιδαυρόθεν τʼ ἄπο καὶ Μεγάρων δέδορκεν φάος.

208

4

Strophe 1

ἄριστος εὐφροσύνα πόνων κεκριμένων

209

ἰατρός· αἱ δὲ σοφαὶ

210

Μοισᾶν θύγατρες ἀοιδαὶ θέλξαν νιν ἁπτόμεναι.

211

οὐδὲ θερμὸν ὕδωρ τόσον γε μαλθακὰ τέγγει

212

γυῖα, τόσσον εὐλογία φόρμιγγι συνάορος.

213

ῥῆμα δʼ ἑργμάτων χρονιώτερον

214

βιοτεύει,

215

ὅ τι κε σὺν Χαρίτων τύχᾳ

216

γλῶσσα φρενὸς ἐξέλοι βαθείας.

217

Strophe 2

τό μοι θέμεν Κρονίδᾳ τε Δὶ καὶ Νεμέᾳ

218

Τιμασάρχου τε πάλᾳ

219

ὕμνου προκώμιον εἴη· δέξαιτο δʼ Αἰακιδᾶν

220

ἠΰπυργον ἕδος, δίκᾳ ξεναρκέϊ

221

κοινὸν

222

φέγγος. εἰ δʼ ἔτι ζαμενεῖ Τιμόκριτος ἁλίῳ

223

σὸς πατὴρ ἐθάλπετο, ποικίλον κιθαρίζων

224

θαμά κε, τῷδε μέλει κλιθείς,

225

υἱὸν κελάδησε καλλίνικον

226

Strophe 3

Κλεωναίου τʼ ἀπʼ ἀγῶνος ὅρμον στεφάνων

227

πέμψαντα καὶ λιπαρᾶν

228

εὐωνύμων ἀπʼ Ἀθανᾶν, Θήβαις τʼ ἐν

229

ἑπταπύλοις,

230

οὕνεκʼ Ἀμφιτρύωνος ἀγλαὸν παρὰ τύμβον

231

Καδμεῖοί νιν οὐκ ἀέκοντες ἄνθεσι μίγνυον,

232

Αἰγίνας ἕκατι. φίλοισι γὰρ φίλος ἐλθὼν

233

ξένιον ἄστυ κατέδρακεν

234

Ἡρακλέος ὀλβίαν πρὸς αὐλάν.

235

Strophe 4

σὺν ᾧ ποτε Τρωΐαν κραταιὸς

236

Τελαμὼν

237

πόρθησε καὶ Μέροπας

238

καὶ τὸν μέγαν πολεμιστὰν ἔκπαγλον Ἀλκυονῆ,

239

οὐ τετραορίας γε πρὶν δυώδεκα πέτρῳ

240

ἥρωάς τʼ ἐπεμβεβαῶτας ἱπποδάμους ἕλεν

241

δὶς τόσους. ἀπειρομάχας ἐών κε

242

φανείη

243

λόγον ὁ μὴ συνιείς· ἐπεὶ

244

ῥέζοντά τι καὶ παθεῖν ἔοικεν.

245

Strophe 5

τὰ μακρὰ δʼ ἐξενέπειν ἐρύκει με τεθμὸς

246

ὧραί τʼ ἐπειγόμεναι·

247

ἴϋγγι δʼ ἕλκομαι ἦτορ νουμηνίᾳ θιγέμεν.

248

ἔμπα, καίπερ ἔχει βαθεῖα ποντιὰς ἅλμα

249

μέσσον, ἀντίτεινʼ ἐπιβουλίᾳ·

250

σφόδρα δόξομεν

251

δαΐων ὑπέρτεροι ἐν φάει καταβαίνειν·

252

φθονερὰ δʼ ἄλλος ἀνὴρ βλέπων

253

γνώμαν κενεὰν σκότῳ κυλίνδει

254

Strophe 6

χαμαὶ πετοῖσαν· ἐμοὶ δʼ ὁποίαν ἀρετὰν

255

ἔδωκε πότμος ἄναξ,

256

εὖ οἶδʼ ὅτι χρόνος ἕρπων

257

πεπρωμέναν τελέσει.

258

ἐξύφαινε, γλυκεῖα, καὶ τόδʼ αὐτίκα, φόρμιγξ,

259

Λυδίᾳ σὺν ἁρμονίᾳ μέλος πεφιλημένον

260

Οἰνώνᾳ τε καὶ Κύπρῳ, ἔνθα Τεῦκρος ἀπάρχει

261

ὁ Τελαμωνιάδας· ἀτὰρ

262

Αἴας Σαλαμῖνʼ ἔχει πατρῴαν·

263

Strophe 7

ἐν δʼ Εὐξείνῳ πελάγει φαεννὰν

264

Ἀχιλεὺς

265

νᾶσον· Θέτις δὲ κρατεῖ

266

Φθίᾳ· Νεοπτόλεμος δʼ Ἀπείρῳ διαπρυσίᾳ,

267

βουβόται τόθι πρῶνες ἔξοχοι κατάκεινται

268

Δωδώναθεν ἀρχόμενοι πρὸς Ἰόνιον πόρον.

269

Παλίου δὲ πὰρ ποδὶ λατρείαν Ἰαωλκὸν

270

πολεμίᾳ χερὶ προστραπὼν

271

Πηλεὺς παρέδωκεν Αἱμόνεσσιν

272

Strophe 8

δάμαρτος Ἱππολύτας Ἄκαστος δολίαις

273

τέχναισι χρησάμενος·

274

τᾷ Δαιδάλου τε μαχαίρᾳ φύτευέ οἱ θάνατον

275

ἐκ λόχου, Πελίαο παῖς· ἄλαλκε δὲ Χείρων,

276

καὶ τὸ μόρσιμον Διόθεν

277

πεπρωμένον ἔκφερεν·

278

πῦρ δὲ παγκρατὲς θρασυμαχάνων τε λεόντων

279

ὄνυχας ὀξυτάτους ἀκμὰν

280

τε δεινοτάτων σχάσαις ὀδόντων

281

Strophe 9

ἔγαμεν ὑψιθρόνων μίαν Νηρεΐδων,

282

εἶδεν δʼ εὔκυκλον ἕδραν,

283

τᾶς οὐρανοῦ βασιλῆες πόντου τʼ ἐφεζόμενοι

284

δῶρα καὶ κράτος ἐξέφαναν ἐγγενὲς

285

αὐτῷ.

286

Γαδείρων τὸ πρὸς ζόφον οὐ περατόν· ἀπότρεπε

287

αὖτις Εὐρώπαν ποτὶ χέρσον ἔντεα ναός·

288

ἄπορα γὰρ λόγον Αἰακοῦ

289

παίδων τὸν ἅπαντά μοι διελθεῖν.

290

Strophe 10

Θεανδρίδαισι δʼ ἀεξιγυίων ἀέθλων

291

κάρυξ ἑτοῖμος ἔβαν

292

Οὐλυμπίᾳ τε καὶ Ἰσθμοῖ Νεμέᾳ τε συνθέμενος,

293

ἔνθα πεῖραν ἔχοντες οἴκαδε κλυτοκάρπων

294

οὐ νέοντʼ ἄνευ στεφάνων, πάτραν ἵνʼ ἀκούομεν,

295

Τιμάσαρχε, τ εὰ ν ἐπινικίοισιν ἀοιδαῖς

296

πρόπολον ἔμμεναι. εἰ δέ τοι

297

μάτρῳ μʼ ἔτι Καλλικλεῖ κελεύεις

298

Strophe 11

στάλαν θέμεν Παρίου λίθου λευκοτέραν·

299

ὁ χρυσὸς ἑψόμενος

300

αὐγὰς ἔδειξεν ἁπάσας, ὕμνος δὲ τῶν ἀγαθῶν

301

ἑργμάτων βασιλεῦσιν ἰσοδαίμονα τεύχει

302

φῶτα· κεῖνος ἀμφʼ Ἀχέροντι ναιετάων ἐμὰν

303

γλῶσσαν εὑρέτω κελαδῆτιν,

304

Ὀρσοτριαίνα

305

ἵνʼ ἐν ἀγῶνι βαρυκτύπου

306

θάλησε Κορινθίοις σελίνοις·

307

Strophe 12

τὸν Εὐφάνης ἐθέλων γεραιὸς προπάτωρ

308

σὸς ἄεισέν ποτε, παῖ.

309

ἄλλοισι δʼ ἅλικες ἄλλοι· τὰ δʼ αὐτὸς ἄν τις ἴδῃ,

310

ἔλπεταί τις ἕκαστος ἐξοχώτατα

311

φάσθαι.

312

οἷον αἰνέων κε Μελησίαν ἔριδα στρέφοι,

313

ῥήματα πλέκων, ἀπάλαιστος ἐν λόγῳ ἕλκειν,

314

μαλακὰ μὲν φρονέων ἐσλοῖς,

315

τραχὺς δὲ παλιγκότοις ἔφεδρος.

316

5

Strophe 1

οὐκ ἀνδριαντοποιός εἰμʼ, ὥστʼ ἐλινύσοντα ἐργάζεσθαι ἀγάλματʼ ἐπʼ αὐτᾶς

317

βαθμίδος

318

ἑσταότʼ· ἀλλʼ ἐπὶ πάσας ὁλκάδος ἔν τʼ ἀκάτῳ, γλυκεῖʼ ἀοιδά,

319

στεῖχʼ ἀπʼ Αἰγίνας, διαγγέλλοισʼ, ὅτι

320

Λάμπωνος υἱὸς Πυθέας εὐρυσθενὴς

321

νίκη Νεμείοις παγκρατίου στέφανον,

322

οὔπω γένυσι φαίνων τέρειναν

323

ματέρʼ οἰνάνθας ὀπώραν,

324

Antistrophe 1

ἐκ δὲ Κρόνου καὶ Ζηνὸς ἥρωας αἰχματὰς φυτευθέντας καὶ ἀπὸ χρυσεᾶν Νηρηΐδων

325

Αἰακίδας ἐγέραιρεν ματρόπολίν τε, φίλαν ξένων ἄρουραν·

326

τάν ποτʼ εὔανδρόν τε καὶ ναυσικλυτὰν

327

θέσσαντο πὰρ βωμὸν πατέρος Ἑλλανίου

328

στάντες, πίτναν τʼ εἰς αἰθέρα

329

χεῖρας ἁμᾷ

330

Ἐνδαΐδος ἀριγνῶτες υἱοὶ καὶ βία Φώκου κρέοντος,

331

Epode 1

ὁ τᾶς θεοῦ, ὃν Ψαμάθεια τίκτʼ ἐπὶ ῥηγμῖνι πόντου.

332

αἰδέομαι μέγα εἰπεῖν ἐν δίκᾳ τε μὴ κεκινδυνευμένον,

333

πῶς δὴ λίπον εὐκλέα νᾶσον, καὶ τίς ἄνδρας ἀλκίμους

334

δαίμων ἀπʼ Οἰνώνας ἔλασεν.

335

στάσομαι· οὔ τοι ἅπασα κερδίων

336

φαίνοισα πρόσωπον ἀλάθειʼ ἀτρεκής·

337

καὶ τὸ σιγᾶν πολλάκις ἐστὶ σοφώτατον ἀνθρώπῳ νοῆσαι.

338

Strophe 2

εἰ δʼ ὄλβον ἢ χειρῶν βίαν ἢ σιδαρίταν ἐπαινῆσαι πόλεμον δεδόκηται, μακρά μοι

339

αὐτόθεν ἅλμαθʼ ὑποσκάπτοι τις· ἔχω γονάτων ἐλαφρὸν ὁρμάν·

340

καὶ πέραν πόντοιο πάλλοντʼ

341

αἰετοί.

342

πρόφρων δὲ καὶ κείνοις ἄειδʼ ἐν Παλίῳ

343

Μοισᾶν ὁ κάλλιστος χορός, ἐν δὲ μέσαις

344

φόρμιγγʼ Ἀπόλλων ἑπτάγλωσσον χρυσέῳ πλάκτρῳ διώκων

345

Antistrophe 2

ἁγεῖτο παντοίων νόμων· αἱ δὲ πρώτιστον μὲν ὕμνησαν Διὸς ἀρχόμεναι

346

σεμνὰν Θέτιν

347

Πηλέα θʼ, ὥς τέ νιν ἁβρὰ Κρηθεῒς Ἱππολύτα δόλῳ πεδᾶσαι

348

ἤθελε ξυνᾶνα Μαγνήτων σκοπὸν

349

πείσαισʼ ἀκοίταν ποικίλοις βουλεύμασιν,

350

ψεύσταν δὲ ποιητὸν συνέπαξε λόγον,

351

ὡς ἆρα νυμφείας ἐπείρα κεῖνος ἐν λέκτροις Ἀκάστου

352

Epode 2

εὐνᾶς. τὸ δʼ ἐναντίον ἔσκεν· πολλὰ γάρ νιν παντὶ θυμῷ

353

παρφαμένα λιτάνευεν· τοῦ δὲ ὀργὰν κνίζον αἰπεινοὶ λόγοι·

354

εὐθὺς δʼ ἀπανάνατο νύμφαν,

355

ξεινίου πατρὸς χόλον

356

δείσαις· ὁ δʼ ἐφράσθη κατένευσέν τέ οἱ ὀρσινεφὴς ἐξ οὐρανοῦ

357

Ζεὺς ἀθανάτων βασιλεύς, ὥστʼ ἐν τάχει

358

ποντίαν χρυσαλακάτων τινὰ Νηρεΐδων πράξειν ἄκοιτιν,

359

Strophe 3

γαμβρὸν Ποσειδάωνα πείσαις, ὃς Αἰγᾶθεν ποτὶ κλειτὰν θαμὰ νίσσεται Ἰσθμὸν

360

Δωρίαν·

361

ἔνθα μιν εὔφρονες ἶλαι σὺν

362

καλάμοιο βοᾷ θεὸν δέκονται,

363

καὶ σθένει γυίων ἐρίζοντι θρασεῖ.

364

πότμος δὲ κρίνει συγγενὴς ἔργων περὶ

365

πάντων. τὺ δʼ Αἰγίναθε δίς, Εὐθύμενες,

366

Νίκας ἐν ἀγκώνεσσι πίτνων ποικίλων ἔψαυσας ὕμνων.

367

Antistrophe 3

ἤτοι μεταΐξαντα καὶ νῦν τεὸς

368

μάτρως ἀγάλλει κείνου ὁμόσπορον ἔθνος, Πυθέα.

369

ἁ Νεμέα μὲν ἄραρεν μείς τʼ ἐπιχώριος, ὃν φίλησʼ Ἀπόλλων·

370

ἅλικας δʼ ἐλθόντας οἴκοι τʼ ἐκράτεις

371

Νίσου τʼ ἐν εὐαγκεῖ λόφῳ. χαίρω δʼ, ὅτι

372

ἐσλοῖσι μάρναται πέρι πᾶσα πόλις.

373

ἴσθι, γλυκεῖάν τοι Μενάνδρου σὺν τύχᾳ μόχθων ἀμοιβὰν

374

Epode 3

ἐπαύρεο· χρὴ δʼ ἀπʼ Ἀθανᾶν

375

τέκτονʼ ἀθληταῖσιν ἔμμεν.

376

εἰ δὲ Θεμίστιον ἵκεις, ὥστʼ ἀείδειν, μηκέτι ῥίγει· δίδοι

377

φωνάν, ἀνὰ δʼ ἱστία τεῖνον πρὸς ζυγὸν καρχασίου,

378

πύκταν τέ νιν καὶ παγκρατίῳ φθέγξαι ἑλεῖν Ἐπιδαύρῳ διπλόαν

379

νικῶντʼ ἀρετάν, προθύροισιν δʼ Αἰακοῦ

380

ἀνθέων ποι άε ντα φέρε στεφανώματα σὺν

381

ξανθαῖς Χάρισσιν.

382

6

Strophe 1

ἓν ἀνδρῶν, ἓν θεῶν γένος· ἐκ μιᾶς δὲ πνέομεν

383

ματρὸς ἀμφότεροι· διείργει δὲ πᾶσα κεκριμένα

384

δύναμις, ὡς τὸ μὲν οὐδέν, ὁ δὲ χάλκεος ἀσφαλὲς αἰὲν ἕδος

385

μένει οὐρανός. ἀλλά τι προσφέρομεν ἔμπαν ἢ μέγαν

386

νόον ἤτοι φύσιν ἀθανάτοις,

387

καίπερ ἐφαμερίαν οὐκ εἰδότες οὐδὲ

388

μετὰ νύκτας ἄμμε πότμος

389

οἵαν τινʼ ἔγραψε δραμεῖν ποτὶ στάθμαν.

390

Antistrophe 1

τεκμαίρει καί νυν Ἀλκιμίδας τὸ συγγενὲς ἰδεῖν

391

ἄγχι καρποφόροις ἀρούραισιν, αἵτʼ ἀμειβόμεναι

392

τόκα μὲν ὦν βίον ἀνδράσιν ἐπηετανὸν πεδίων ἔδοσαν,

393

τόκα δʼ αὖτʼ ἀναπαυσάμεναι σθένος

394

ἔμαρψαν. ἦλθέ τοι

395

Νεμέας ἐξ ἐρατῶν ἀέθλων

396

παῖς ἐναγώνιος, ὃς ταύταν μεθέπων Διόθεν αἶσαν νῦν πέφανται

397

οὐκ ἄμμορος ἀμφὶ πάλᾳ κυναγέτας,

398

Epode 1

ἴχνεσιν ἐν Πραξιδάμαντος ἑὸν πόδα νέμων

399

πατροπάτορος ὁμαιμίου.

400

κεῖνος γὰρ Ὀλυμπιόνικος ἐὼν

401

Αἰακίδαις

402

ἔρνεα πρῶτος ἔνεικεν ἀπʼ Ἀλφεοῦ,

403

καὶ πεντάκις Ἰσθμοῖ στεφανωσάμενος,

404

νεμέᾳ δὲ τρίς,

405

ἔπαυσε λάθαν

406

Σωκλείδα, ὃς ὑπέρτατος

407

Ἁγησιμάχῳ υἱέων γένετο.

408

Strophe 2

ἐπεί οἱ τρεῖς ἀεθλοφόροι πρὸς ἄκρον ἀρετᾶς

409

ἦλθον, οἵτε πόνων ἐγεύσαντο. σὺν

410

θεοῦ δὲ τύχᾳ

411

ἕτερον οὔ τινα οἶκον ἀπεφάνατο πυγμαχία πλεόνων

412

ταμίαν στεφάνων μυχῷ Ἑλλάδος ἁπάσας. ἔλπομαι

413

μέγα εἰπὼν σκοποῦ ἄντα τυχεῖν

414

ὥτʼ ἀπὸ τόξου ἱείς· εὔθυνʼ ἐπὶ τοῦτον, ἄγε, Μοῖσα, οὖρον ἐπέων

415

εὐκλέα. παροιχομένων γὰρ ἀνέρων

416

Antistrophe 2

ἀοιδαὶ καὶ λόγοι τὰ καλά σφιν ἔργʼ ἐκόμισαν,

417

Βασσίδαισιν ἅ τʼ οὐ σπανίζει· παλαίφατος γενεά,

418

ἴδια ναυστολέοντες ἐπικώμια, Πιερίδων ἀρόταις

419

δυνατοὶ παρέχειν πολὺν ὕμνον ἀγερώχων ἑργμάτων

420

ἕνεκεν. καὶ γὰρ ἐν ἀγαθέᾳ

421

χεῖρας ἱμάντι δεθεὶς Πυθῶνι

422

κράτησεν ἀπὸ ταύτας αἷμα πάτρας

423

χρυσαλακάτου ποτὲ Καλλίας ἁδὼν

424

Epode 2

ἔρνεσι Λατοῦς, παρὰ Κασταλίᾳ τε Χαρίτων

425

ἑσπέριος ὁμάδῳ φλέγεν·

426

πόντου τε γέφυρʼ ἀκάμαντος ἐν ἀμφικτιόνων

427

ταυροφόνῳ τριετηρίδι Κρ εο ντίδαν

428

τίμασε Ποσειδάνιον ἂν τέμενος·

429

βοτάνα τέ νιν

430

πόθʼ ἁ λέοντος

431

νικάσαντʼ ἤρεφε δασκίοις

432

Φλιοῦντος ὑπʼ ὠγυγίοις ὄρεσιν.

433

Strophe 3

πλατεῖαι πάντοθεν λογίοισιν ἐντὶ πρόσοδοι

434

νᾶσον εὐκλέα τάνδε κοσμεῖν· ἐπεί σφιν Αἰακίδαι

435

ἔπορον ἔξοχον αἶσαν ἀρετὰς

436

ἀποδεικνύμενοι μεγάλας·

437

πέταται δʼ ἐπί τε χθόνα καὶ διὰ θαλάσσας τηλόθεν

438

ὄνυμʼ αὐτῶν· καὶ ἐς Αἰθίοπας

439

Μέμνονος οὐκ ἀπονοστήσαντος ἐπᾶλτο· βαρὺ δέ σφιν νεῖκος Ἀχιλεὺς

440

ἔμπεσε χαμαὶ καταβὰς ἀφʼ ἁρμάτων,

441

Antistrophe 3

φαεννᾶς υἱὸν εὖτʼ ἐνάριξεν Ἀόος ἀκμᾷ

442

ἔγχεος ζακότοιο. καὶ ταύταν μὲν

443

παλαιότεροι

444

ὁδὸν ἀμαξιτὸν εὗρον· ἕπομαι δὲ καὶ αὐτὸς ἔχων μελέταν·

445

τὸ δὲ πὰρ ποδὶ ναὸς ἑλισσόμενον αἰεὶ κυμάτων

446

λέγεται παντὶ μάλιστα δονεῖν

447

θυμόν. ἑκόντι δʼ ἐγὼ νώτῳ μεθέπων δίδυμον ἄχθος ἄγγελος ἔβαν,

448

πέμπτον ἐπὶ εἴκοσι τοῦτο γαρύων

449

Epode 3

εὖχος ἀγώνων ἄπο, τοὺς ἐνέποισιν ἱερούς,

450

Ἀλκιμίδα, τέ γʼ ἐπαρκέσαι

451

κλειτᾷ γενεᾷ· δύο μὲν Κρονίου πὰρ τεμένει,

452

παῖ, σέ τʼ ἐνόσφισε καὶ Πουλυτιμίδαν

453

κλᾶρος προπετὴς ἄνθεʼ Ὀλυμπιάδος.

454

δελφῖνί κεν

455

τάχος διʼ ἅλμας

456

ἴσον εἴποιμι Μελησίαν,

457

χειρῶν τε καὶ ἰσχύος ἁνίοχον.

458

7

Strophe 1

Ἐλείθυια, πάρεδρε Μοιρᾶν βαθυφρόνων,

459

παῖ μεγαλοσθενέος, ἄκουσον, Ἥρας, γενέτειρα τέκνων· ἄνευ σέθεν

460

οὐ φάος, οὐ μέλαιναν δρακέντες εὐφρόναν

461

τεὰν ἀδελφεὰν ἐλάχομεν ἀγλαόγυιον Ἥβαν.

462

ἀναπνέομεν δʼ οὐχ ἅπαντες ἐπὶ ἴσα·

463

εἴργει δὲ πότμῳ ζυγένθʼ ἕτερον ἕτερα. σὺν δὲ τὶν

464

καὶ παῖς ὁ Θεαρίωνος ἀρετᾷ

465

κριθεὶς

466

εὔδοξος ἀείδεται Σωγένης μετὰ πενταέθλοις.

467

Antistrophe 1

πόλιν γὰρ φιλόμολπον οἰκεῖ δορικτύπων

468

Αἰακιδᾶν· μάλα δʼ ἐθέλοντι σύμπειρον ἀγωνίᾳ θυμὸν ἀμφέπειν.

469

εἰ δὲ τύχῃ τις ἔρδων, μελίφρονʼ αἰτίαν

470

ῥοαῖσι Μοισᾶν ἐνέβαλε· ταὶ μεγάλαι γὰρ ἀλκαὶ

471

σκότον πολὺν ὕμνων ἔχοντι δεόμεναι·

472

ἔργοις δὲ καλοῖς ἔσοπτρον ἴσαμεν

473

ἑνὶ σὺν τρόπῳ,

474

εἰ Μναμοσύνας ἕκατι λιπαράμπυκος

475

εὕρηται ἄποινα μόχθων κλυταῖς ἐπέων ἀοιδαῖς.

476

Epode 1

σοφοὶ δὲ μέλλοντα τριταῖον ἄνεμον

477

ἔμαθον, οὐδʼ ὑπὸ κέρδει βλάβεν·

478

ἀφνεὸς πενιχρός τε θανάτου πέρας

479

ἅμα νέονται. ἐγὼ δὲ πλέονʼ ἔλπομαι

480

λόγον Ὀδυσσέος ἢ πάθαν διὰ τὸν

481

ἁδυεπῆ γενέσθʼ Ὅμηρον·

482

Strophe 2

ἐπεὶ ψεύδεσί οἱ ποτανᾷ τε μαχανᾷ

483

σεμνὸν ἔπεστί τι· σοφία δὲ κλέπτει παράγοισα μύθοις· τυφλὸν δʼ ἔχει

484

ἦτορ ὅμιλος ἀνδρῶν ὁ πλεῖστος. εἰ γὰρ ἦν

485

ἓ τὰν ἀλάθειαν ἰδέμεν, οὔ κεν ὅπλων χολωθεὶς

486

ὁ καρτερὸς Αἴας ἔπαξε διὰ φρενῶν

487

λευρὸν ξίφος· ὃν κράτιστον

488

Ἀχιλέος ἄτερ μάχᾳ

489

ξανθῷ Μενέλᾳ δάμαρτα κομίσαι θοαῖς

490

ἐν ναυσὶ πόρευσαν εὐθυπνόου Ζεφύροιο πομπαὶ

491

Antistrophe 2

πρὸς Ἴλου πόλιν. ἀλλὰ κοινὸν γὰρ ἔρχεται

492

κῦμʼ Ἀΐδα, πέσε δʼ ἀδόκητον ἐν καὶ δοκέοντα· τιμὰ δὲ γίνεται

493

ὧν θεὸς ἁβρὸν αὔξει λόγον τεθνακότων

494

βοαθόων, τοὶ παρὰ μέγαν ὀμφαλὸν εὐρυκόλπου

495

μόλον χθονός· ἐν Πυθίοισι δὲ

496

δαπέδοις

497

κεῖται, Πριάμου πόλιν Νεοπτόλεμος ἐπεὶ πράθεν,

498

τᾷ καὶ Δαναοὶ πόνησαν· ὁ δʼ ἀποπλέων

499

Σκύρου μὲν ἅμαρτε, πλαγχθέντες δʼ εἰς Ἐφύραν ἵκοντο·

500

Epode 2

Μολοσσίᾳ δʼ ἐμβασίλευεν ὀλίγον

501

χρόνον· ἀτὰρ γένος αἰεὶ φέρεν

502

τοῦτό οἱ γέρας. ᾤχετο δὲ πρὸς θεόν,

503

κτέανʼ ἄγων Τρωΐαθεν ἀκροθινίων·

504

ἵνα κρεῶν νιν ὑπὲρ μάχας ἔλασεν ἀντιτυχόντʼ ἀνὴρ μαχαίρᾳ.

505

Strophe 3

βάρυνθεν δὲ περισσὰ Δελφοὶ ξεναγέται.

506

ἀλλὰ τὸ μόρσιμον ἀπέδωκεν· ἐχρῆν δέ τινʼ ἔνδον ἄλσει παλαιτάτῳ

507

Αἰακιδᾶν κρεόντων τὸ λοιπὸν ἔμμεναι

508

θεοῦ παρʼ εὐτειχέα δόμον, ἡρωΐαις δὲ πομπαῖς

509

θεμισκόπον οἰκεῖν ἐόντα πολυθύτοις.

510

εὐώνυμον ἐς δίκαν τρία ἔπεα

511

διαρκέσει·

512

οὐ ψεῦδις ὁ μάρτυς ἔργμασιν ἐπιστατεῖ,

513

Αἴγινα, τεῶν Διός τʼ ἐκγόνων. θρασύ μοι τόδʼ εἰπεῖν

514

Antistrophe 3

φαενναῖς ἀρεταῖς ὁδὸν κυρίαν λόγων

515

οἴκοθεν· ἀλλὰ γὰρ ἀνάπαυσις ἐν παντὶ γλυκεῖα ἔργῳ· κόρον δʼ ἔχει

516

καὶ μέλι καὶ τὰ τέρπνʼ ἄνθεʼ Ἀφροδίσια.

517

φυᾷ δʼ ἕκαστος διαφέρομεν βιοτὰν

518

λαχόντες,

519

ὁ μὲν τά, τὰ δʼ ἄλλοι· τυχεῖν δʼ ἕνʼ ἀδύνατον

520

εὐδαιμονίαν ἅπασαν ἀνελόμενον· οὐκ ἔχω

521

εἰπεῖν, τίνι τοῦτο Μοῖρα τέλος ἔμπεδον

522

ὤρεξε. Θεαρίων, τὶν δʼ ἐοικότα καιρὸν ὄλβου

523

Epode 3

δίδωσι, τόλμαν τε καλῶν ἀρομένῳ

524

σύνεσιν οὐκ ἀποβλάπτει φρενῶν.

525

ξεῖνός εἰμι· σκοτεινὸν ἀπέχων

526

ψόγον,

527

ὕδατος ὥτε ῥοὰς φίλον ἐς ἄνδρʼ ἄγων

528

κλέος ἐτήτυμον αἰνέσω· ποτίφορος δʼ ἀγαθοῖσι μισθὸς οὗτος.

529

Strophe 4

ἐὼν δʼ ἐγγὺς Ἀχαιὸς οὐ μέμψεταί μʼ ἀνὴρ

530

Ἰονίας ὑπὲρ ἁλὸς οἰκέων· προξενίᾳ πέποιθʼ· ἔν τε δαμόταις

531

ὄμματι δέρκομαι λαμπρόν, οὐχ ὑπερβαλών,

532

βίαια πάντʼ ἐκ ποδὸς ἐρύσαις, ὁ δὲ λοιπὸς εὔφρων

533

ποτὶ χρόνος ἕρποι. μαθὼν δέ τις

534

ἀνερεῖ,

535

εἰ πὰρ μέλος ἔρχομαι ψάγιον ὄαρον ἐννέπων.

536

Εὐξενίδα πάτραθε Σώγενες, ἀπομνύω

537

μὴ τέρμα προβὰς ἄκονθʼ ὥτε χαλκοπάρᾳον ὄρσαι

538

Antistrophe 4

θοὰν γλῶσσαν, ὃς ἐξέπεμψεν παλαισμάτων

539

αὐχένα καὶ σθένος ἀδίαντον, αἴθωνι πρὶν ἁλίῳ γυῖον ἐμπεσεῖν.

540

εἰ πόνος ἦν, τὸ τερπνὸν πλέον πεδέρχεται.

541

ἔα με· νικῶντί γε χάριν, εἴ τι

542

πέραν ἀερθεὶς

543

ἀνέκραγον, οὐ τραχύς εἰμι καταθέμεν.

544

εἴρειν στεφάνους ἐλαφρόν· ἀναβάλεο· Μοῖσά τοι

545

κολλᾷ χρυσὸν ἔν τε λευκὸν ἐλέφανθʼ ἁμᾷ

546

καὶ λείριον ἄνθεμον ποντίας ὑφελοῖσʼ ἐέρσας.

547

Epode 4

Διὸς δὲ μεμναμένος ἀμφὶ Νεμέᾳ

548

πολύφατον θρόον ὕμνων δόνει

549

ἡσυχᾷ. βασιλῆα δὲ θεῶν πρέπει

550

δάπεδον ἂν τόδε γαρυέμεν ἁμέρᾳ

551

ὀπί· λέγοντι γὰρ Αἰακόν νιν ὑπὸ ματροδόκοις γοναῖς φυτεῦσαι,

552

Strophe 5

ἐμᾷ μὲν πολίαρχον εὐωνύμῳ πάτρᾳ,

553

Ἡράκλεες, σέο δὲ προπράονʼ ἔμεν ξεῖνον ἀδελφεόν τʼ. εἰ δὲ γεύεται

554

ἀνδρὸς ἀνήρ τι, φαῖμέν κε γείτονʼ ἔμμεναι

555

νόῳ φιλήσαντʼ ἀτενέϊ γείτονι

556

χάρμα πάντων

557

ἐπάξιον· εἰ δʼ αὐτὸ καὶ θεὸς ἀνέχοι,

558

ἐν τίν κʼ ἐθέλοι, Γίγαντας ὃς ἐδάμασας, εὐτυχῶς

559

ναίειν πατρὶ Σωγένης ἀταλὸν ἀμφέπων

560

θυμὸν προγόνων ἐϋκτήμονα ζαθέαν ἀγυιάν·

561

Antistrophe 5

ἐπεὶ τετραόροισιν ὥθʼ ἁρμάτων ζυγοῖς

562

ἐν τεμένεσσι δόμον ἔχει τεοῖς, ἀμφοτέρας ἰὼν χειρός. ὦ μάκαρ,

563

τὶν δʼ ἐπέοικεν Ἥρας πόσιν τε

564

πειθέμεν

565

κόραν τε Γλαυκώπιδα· δύνασαι δὲ βροτοῖσιν ἀλκὰν

566

ἀμαχανιᾶν δυσβάτων θαμὰ διδόμεν.

567

εἰ γάρ σφισιν ἐμπεδοσθενέα βίοτον ἁρμόσαις

568

ἥβᾳ λιπαρῷ τε γήραϊ διαπλέκοις

569

εὐδαίμονʼ ἐόντα, παίδων δὲ παῖδες ἔχοιεν αἰεὶ

570

Epode 5

γέρας τό περ νῦν καὶ ἄρειον

571

ὄπιθεν.

572

τὸ δʼ ἐμὸν οὔ ποτε φάσει κέαρ

573

ἀτρόποισι Νεοπτόλεμον ἑλκύσαι

574

ἔπεσι· ταὐτὰ δὲ τρὶς τετράκι τʼ ἀμπολεῖν

575

ἀπορία τελέθει, τέκνοισιν ἅτε μαψυλάκας, Διὸς

576

Κόρινθος.

577

8

Strophe 1

ὥρα πότνια, κάρυξ Ἀφροδίτας ἀμβροσιᾶν φιλοτάτων,

578

ἅτε παρθενηΐοις παίδων τʼ ἐφίζοισα γλεφάροις,

579

τὸν μὲν ἁμέροις ἀνάγκας χερσὶ βαστάζεις, ἕτερον δʼ ἑτέραις.

580

ἀγαπατὰ δὲ καιροῦ μὴ πλαναθέντα πρὸς ἔργον ἕκαστον

581

τῶν ἀρειόνων ἐρώτων ἐπικρατεῖν δύνασθαι.

582

Antistrophe 1

οἷοι καὶ Διὸς Αἰγίνας τε λέκτρον

583

ποιμένες ἀμφεπόλησαν

584

Κυπρίας δώρων· ἔβλαστεν δʼ υἱὸς Οἰνώνας βασιλεὺς

585

χειρὶ καὶ βουλαῖς ἄριστος. πολλά νιν πολλοὶ λιτάνευον ἰδεῖν.

586

ἀβοατὶ γὰρ ἡρώων ἄωτοι περιναιεταόντων

587

ἤθελον κείνου γε πείθεσθʼ ἀναξίαις ἑκόντες,

588

Epode 1

οἵ τε κρανααῖς ἐν Ἀθάναισιν

589

ἅρμοζον στρατόν,

590

οἵ τʼ ἀνὰ Σπάρταν Πελοπηϊάδαι.

591

ἱκέτας Αἰακοῦ σεμνῶν γονάτων πόλιός θʼ ὑπὲρ φίλας

592

ἀστῶν θʼ ὑπὲρ τῶνδʼ ἅπτομαι φέρων

593

Λυδίαν μίτραν καναχηδὰ πεποικιλμέναν,

594

Δείνιος δισσῶν σταδίων καὶ πατρὸς Μέγα Νεμεαῖον ἄγαλμα.

595

σὺν θεῷ γάρ τοι φυτευθεὶς ὄλβος ἀνθρώποισι παρμονώτερος·

596

Strophe 2

ὅσπερ καὶ Κινύραν ἔβρισε πλούτῳ

597

ποντίᾳ ἔν ποτε Κύπρῳ.

598

ἵσταμαι δὴ ποσσὶ κούφοις, ἀμπνέων τε πρίν τι φάμεν.

599

πολλὰ γὰρ πολλᾷ λέλεκται· ν εα ρὰ δʼ

600

ἐξευρόντα δόμεν βασάνῳ

601

ἐς ἔλεγχον, ἅπας κίνδυνος· ὄψον δὲ λόγοι φθονεροῖσιν·

602

ἅπτεται δʼ ἐσλῶν ἀεί, χειρόνεσσι δʼ οὐκ ἐρίζει.

603

Antistrophe 2

κεῖνος καὶ Τελαμῶνος δάψεν υἱὸν

604

φασγάνῳ ἀμφικυλίσαις.

605

ἦ τινʼ ἄγλωσσον μέν, ἦτορ δʼ ἄλκιμον, λάθα κατέχει

606

ἐν λυγρῷ νείκει· μέγιστον δʼ αἰόλῳ ψεύδει γέρας ἀντέταται.

607

κρυφίαισι γὰρ ἐν ψάφοις Ὀδυσσῆ Δαναοὶ θεράπευσαν·

608

χρυσέων δʼ Αἴας στερηθεὶς ὅπλων φόνῳ πάλαισεν.

609

Epode 2

ἦ μὰν ἀνόμοιά γε δᾴοισιν ἐν θερμῷ χροῒ

610

ἕλκεα ῥῆξαν πελεμιζόμενοι

611

ὑπʼ ἀλεξιμβρότῳ λόγχᾳ, τὰ μὲν ἀμφʼ Ἀχιλεῖ νεοκτόνῳ,

612

ἄλλων τε μόχθων ἐν πολυφθόροις

613

ἁμέραις. ἐχθρὰ δʼ ἄρα πάρφασις ἦν καὶ πάλαι,

614

αἱμύλων μύθων ὁμόφοιτος, δολοφραδής, κακοποιὸν ὄνειδος·

615

ἃ τὸ μὲν λαμπρὸν βιᾶται, τῶν δʼ ἀφάντων κῦδος ἀντείνει σαθρόν.

616

Strophe 3

εἴη μή ποτέ μοι τοιοῦτον ἦθος,

617

Ζεῦ πάτερ, ἀλλὰ κελεύθοις

618

ἁπλόαις ζωᾶς ἐφαπτοίμαν, θανὼν ὡς παισὶ κλέος

619

μὴ τὸ δύσφαμον προσάψω. χρυσὸν εὔχονται, πεδίον δʼ ἕτεροι

620

ἀπέραντον· ἐγὼ δʼ ἀστοῖς ἁδὼν καὶ χθονὶ γυῖα καλύψαιμʼ,

621

αἰνέων αἰνητά, μομφὰν δʼ ἐπισπείρων ἀλιτροῖς.

622

Antistrophe 3

αὔξεται δʼ ἀρετά, χλωραῖς ἐέρσαις ὡς ὅτε δένδρεον ᾁσσει,

623

ἐν σοφοῖς ἀνδρῶν ἀερθεῖσʼ ἐν δικαίοις τε πρὸς ὑγρὸν

624

αἰθέρα. χρεῖαι δὲ παντοῖαι φίλων ἀνδρῶν· τὰ μὲν ἀμφὶ πόνοις

625

ὑπερώτατα· μαστεύει δὲ καὶ τέρψις ἐν ὄμμασι θέσθαι

626

πιστόν. ὦ Μέγα, τὸ δʼ αὖτις τεὰν ψυχὰν κομίξαι

627

Epode 3

οὔ μοι δυνατόν· κενεᾶν δʼ ἐλπίδων χαῦνον τέλος·

628

σεῦ δὲ πάτρᾳ Χαριάδαις τʼ Ἐλαφρὸν

629

ὑπερεῖσαι λίθον Μοισαῖον ἕκατι

630

ποδῶν εὐωνύμων

631

δὶς δὴ δυοῖν. χαίρω δὲ πρόσφορον

632

ἐν μὲν ἔργῳ κόμπον ἱείς, ἐπαοιδαῖς δʼ ἀνὴρ

633

νώδυνον καί τις κάματον θῆκεν. ἦν γε μὰν ἐπικώμιος ὕμνος

634

δὴ πάλαι καὶ πρὶν γενέσθαι τὰν Ἀδράστου τάν τε Καδμείων ἔριν.

635

9

Strophe 1

κωμάσομεν παρʼ Ἀπόλλωνος Σικυώνοθε, Μοῖσαι,

636

τὰν νεοκτίσταν ἐς Αἴτναν, ἔνθʼ ἀναπεπταμέναι ξείνων νενίκανται θύραι,

637

ὄλβιον ἐς Χρομίου δῶμʼ. ἀλλʼ ἐπέων γλυκὺν ὕμνον πράσσετε.

638

τὸ κρατήσιππον γὰρ ἐς ἃρμʼ

639

ἀναβαίνων ματέρι καὶ διδύμοις παίδεσσιν αὐδὰν μανύει

640

Πυθῶνος αἰπεινᾶς ὁμοκλάροις ἐπόπταις.

641

Strophe 2

ἔστι δέ τις λόγος ἀνθρώπων, τετελεσμένον ἐσλὸν

642

μὴ χαμαὶ σιγᾷ καλύψαι· θεσπεσία δʼ ἐπέων καύχαις ἀοιδὰ πρόσφορος.

643

ἀλλʼ ἀνὰ μὲν βρομίαν φόρμιγγʼ, ἀνὰ δʼ αὐλὸν ἐπʼ αὐτὰν ὄρσομεν

644

ἱππίων ἄθλων κορυφάν, ἅτε Φοίβῳ

645

θῆκεν Ἄδραστος ἐπʼ Ἀσωποῦ ῥεέθροις· ὧν ἐγὼ

646

μνασθεὶς ἐπασκήσω κλυταῖς ἥρωα τιμαῖς,

647

Strophe 3

ὃς τότε μὲν βασιλεύων κεῖθι νέαισί θʼ ἑορταῖς

648

ἰσχύος τʼ ἀνδρῶν ἁμίλλαις ἅρμασί τε γλαφυροῖς ἄμφαινε κυδαίνων πόλιν.

649

φεῦγε γὰρ Ἀμφιαρῆ ποτε θρασυμήδεα

650

καὶ δεινὰν στάσιν

651

πατρῴων οἴκων ἀπό τʼ Ἄργεος· ἀρχοὶ δʼ οὐκ ἔτʼ ἔσαν Ταλαοῦ παῖδες, βιασθέντες

652

λύᾳ.

653

κρέσσων δὲ καππαύει δίκαν τὰν πρόσθεν ἀνήρ.

654

Strophe 4

ἀνδροδάμαντʼ Ἐριφύλαν, ὅρκιον ὡς ὅτε πιστόν,

655

δόντες Οἰκλείδᾳ γυναῖκα,

656

ξανθοκομᾶν Δαναῶν ἔσσαν μέγιστοι καί ποτε

657

ἐς λὸν ἐς ἑπταπύλους Θήβας ἄγαγον στρατὸν ἀνδρῶν αἰσιᾶν

658

οὐ κατʼ ὀρνίχων ὁδόν· οὐδὲ Κρονίων ἀστεροπὰν ἐλελίξαις οἴκοθεν μαργουμένους

659

στείχειν ἐπώτρυνʼ, ἀλλὰ φείσασθαι κελεύθου.

660

Strophe 5

φαινομέναν δʼ ἄρʼ ἐς ἄταν σπεῦδεν

661

ὅμιλος ἱκέσθαι

662

χαλκέοις ὅπλοισιν ἱππείοις τε σὺν ἔντεσιν· Ἰσμηνοῦ δʼ ἐπʼ ὄχθαισι γλυκὺν

663

νόστον ἐρεισάμενοι λευκανθέα σώματʼ ἐπίαναν καπνόν·

664

ἑπτὰ γὰρ δαίσαντο πυραὶ νεογυίους φῶτας· ὁ δʼ Ἀμφιαρῇ σχίσσεν κεραυνῷ παμβίᾳ

665

Ζεὺς τὰν βαθύστερνον χθόνα,

666

κρύψεν δʼ ἅμʼ ἵπποις,

667

Strophe 6

δουρὶ Περικλυμένου πρὶν νῶτα τυπέντα μαχατὰν

668

θυμὸν αἰσχυνθῆμεν. ἐν γὰρ δαιμονίοισι φόβοις φεύγοντι καὶ παῖδες θεῶν.

669

εἰ δυνατόν, Κρονίων, πεῖραν μὲν ἀγάνορα Φοινικοστόλων

670

ἐγχέων ταύταν θανάτου πέρι καὶ

671

ζωᾶς ἀναβάλλομαι ὡς πόρσιστα, μοῖραν δʼ εὔνομον

672

αἰτέω σε παισὶν δαρὸν Αἰτναίων ὀπάζειν,

673

Strophe 7

Ζεῦ πάτερ, ἀγλαΐαισιν δʼ ἀστυνόμοις ἐπιμῖξαι

674

λαόν. ἐντί τοι φίλιπποί τʼ αὐτόθι καὶ κτεάνων ψυχὰς ἔχοντες κρέσσονας

675

ἄνδρες. ἄπιστον ἔειπʼ· αἰδὼς γὰρ ὑπὸ κρύφα κέρδει κλέπτεται,

676

ἃ φέρει δόξαν. Χρομίῳ κεν

677

ὑπασπίζων παρὰ πεζοβόαις ἵπποις τε ναῶν τʼ ἐν μάχαις

678

ἔκρινας ἂν κίνδυνον ὀξείας ἀϋτᾶς,

679

Strophe 8

οὕνεκεν ἐν πολέμῳ κείνα θεὸς ἔντυεν αὐτοῦ

680

θυμὸν αἰχματὰν ἀμύνειν λοιγὸν Ἐνυαλίου. παῦροι δὲ βουλεῦσαι φόνου

681

παρποδίου νεφέλαν τρέψαι ποτὶ

682

δυσμενέων ἀνδρῶν στίχας

683

χερσὶ καὶ ψυχᾷ δυνατοί· λέγεται μὰν Ἕκτορι μὲν κλέος ἀνθῆσαι Σκαμάνδρου

684

χεύμασιν

685

ἀγχοῦ, βαθυκρήμνοισι δʼ ἀμφʼ ἀκταῖς Ἑλώρου,

686

Strophe 9

ἔνθα Ῥέας πόρον ἄνθρωποι καλέοισι, δέδορκεν

687

παιδὶ τοῦθʼ Ἁγησιδάμου φέγγος ἐν

688

ἁλικίᾳ πρώτᾳ· τὰ δʼ ἄλλαις ἁμέραις

689

πολλὰ μὲν ἐν κονίᾳ χέρσῳ, τὰ δὲ γείτονι πόντῳ φάσομαι.

690

ἐκ πόνων δʼ, οἳ σὺν νεότατι γένωνται σύν τε δίκᾳ, τελέθει πρὸς γῆρας αἰὼν

691

ἁμέρα.

692

ἴστω λαχὼν πρὸς δαιμόνων θαυμαστὸν ὄλβον.

693

Strophe 10

εἰ γὰρ ἅμα κτεάνοις πολλοῖς

694

ἐπίδοξον ἄρηται

695

κῦδος, οὐκ ἔστι πρόσωθεν θνατὸν ἔτι σκοπιᾶς ἄλλας ἐφάψασθαι ποδοῖν.

696

ἡσυχία δὲ φιλεῖ μὲν συμπόσιον· νεοθαλὴς δʼ αὔξεται

697

μαλθακᾷ νικαφορία σὺν ἀοιδᾷ· θαρσαλέα δὲ παρὰ κρητῆρα φωνὰ γίνεται.

698

ἐγκιρνάτω τίς νιν, γλυκὺν κώμου

699

προφάταν,

700

Strophe 11

ἀργυρέαισι δὲ νωμάτω φιάλαισι βιατὰν

701

ἀμπέλου παῖδʼ, ἅς ποθʼ ἵπποι κτησάμεναι Χρομίῳ πέμψαν θεμιπλέκτοις ἁμᾷ

702

Λατοΐδα στεφάνοις ἐκ τᾶς ἱερᾶς Σικυῶνος. Ζεῦ πάτερ,

703

εὔχομαι ταύταν ἀρετὰν κελαδῆσαι

704

σὺν Χαρίτεσσιν, ὑπὲρ πολλῶν τε τιμαλφεῖν λόγοις

705

νίκαν, ἀκοντίζων σκοποῖʼ ἄγχιστα Μοισᾶν.

706

10

Strophe 1

Δαναοῦ πόλιν ἀγλαοθρόνων τε πεντήκοντα κορᾶν, Χάριτες,

707

Ἄργος Ἥρας δῶμα θεοπρεπὲς ὑμνεῖτε· φλέγεται δʼ ἀρεταῖς

708

μυρίαις ἔργων θρασέων ἕνεκεν.

709

μακρὰ μὲν τὰ Περσέος ἀμφὶ Μεδοίσας Γοργόνος·

710

πολλὰ δʼ Αἰγύπτῳ καταοίκισθεν ἄστη ταῖς Ἐπάφου παλάμαις·

711

οὐδʼ Ὑπερμνήστρα παρεπλάγχθη,

712

μονόψαφον ἐν κολεῷ κατασχοῖσα ξίφος.

713

Antistrophe 1

Διομήδεα δʼ ἄμβροτον ξανθά ποτε Γλαυκῶπις ἔθηκε θεόν·

714

γαῖα δʼ ἐν Θήβαις ὑπέδεκτο κεραυνωθεῖσα Διὸς βέλεσιν

715

μάντιν Οἰκλείδαν, πολέμοιο νέφος·

716

καὶ γυναιξὶν καλλικόμοισιν ἀριστεύει πάλαι·

717

Ζεὺς ἐπʼ Ἀλκμήναν Δανάαν τε μολὼν

718

τοῦτον κατέφανε λόγον·

719

πατρὶ δʼ Ἀδράστοιο Λυγκεῖ τε φρενῶν καρπὸν εὐθείᾳ συνάρμοξεν δίκᾳ·

720

Epode 1

θρέψε δʼ αἰχμὰν Ἀμφιτρύωνος. ὁ δʼ ὄλβῳ φέρτατος

721

ἵκετʼ ἐς κείνου γενεάν, ἐπεὶ ἐν χαλκέοις ὅπλοις

722

Τηλεβόας ἔναρεν· τῷ ὄψιν ἐειδόμενος

723

ἀθανάτων βασιλεὺς αὐλὰν ἐσῆλθεν

724

σπέρμʼ ἀδείμαντον φέρων Ἡρακλέος·

725

οὗ κατʼ Ὄλυμπον

726

ἄλοχος Ἥβα τελείᾳ παρὰ ματέρι βαίνοισʼ ἔστι, καλλίστα θεῶν.

727

Strophe 2

βραχύ μοι στόμα πάντʼ ἀναγήσασθʼ, ὅσων Ἀργεῖον ἔχει τέμενος

728

μοῖραν ἐσλῶν· ἔστι δὲ καὶ κόρος ἀνθρώπων βαρὺς ἀντιάσαι·

729

ἀλλʼ ὅμως εὔχορδον ἔγειρε λύραν,

730

καὶ παλαισμάτων λάβε φροντίδʼ· ἀγών τοι χάλκεος

731

δᾶμον ὀτρύνει ποτὶ βουθυσίαν Ἥρας ἀέθλων τε κρίσιν·

732

Οὐλία παῖς ἔνθα νικάσαις δὶς ἔσχεν Θεαῖος εὐφόρων λάθαν πόνων.

733

Antistrophe 2

ἐκράτησε δὲ καί ποθʼ Ἕλλανα στρατὸν Πυθῶνι, τύχᾳ τε μολὼν

734

καὶ τὸν Ἰσθμοῖ καὶ Νεμέᾳ στέφανον, Μοίσαισί τʼ ἔδωκʼ ἀρόσαι,

735

τρὶς μὲν ἐν πόντοιο πύλαισι

736

λαχών,

737

τρὶς δὲ καὶ σεμνοῖς δαπέδοις ἐν Ἀδραστείῳ νόμῳ.

738

Ζεῦ πάτερ, τῶν μὰν ἔραται φρενί, σιγᾷ οἱ στόμα· πᾶν δὲ τέλος

739

ἐν τὶν ἔργων· οὐδʼ, ἀμόχθῳ καρδίᾳ προσφέρων τόλμαν, παραιτεῖται

740

χάριν·

741

Epode 2

γνώτʼ ἀείδω οἷ τε καὶ ὅστις ἁμιλλᾶται περὶ

742

ἐσχάτων ἄθλων κορυφαῖς· ὕπατον δʼ

743

ἔσχεν Πίσα

744

Ἡρακλέος τεθμόν· ἁδεῖαί γε μὲν ἀμβολάδαν

745

ἐν τελεταῖς δὶς Ἀθαναίων νιν ὀμφαὶ

746

κώμασαν· γαίᾳ δὲ καυθείσᾳ πυρὶ καρπὸς ἐλαίας

747

ἔμολεν Ἥρας τὸν εὐάνορα λαὸν ἐν ἀγγέων ἕρκεσιν παμποικίλοις.

748

Strophe 3

ἕπεται δέ, Θεαῖε, ματρώων

749

πολύγνωτον γένος ὑμετέρων

750

εὐάγων τιμὰ Χαρίτεσσί τε καὶ σὺν Τυνδαρίδαις θαμάκις.

751

ἀξιωθείην κεν, ἐὼν Θρασύκλου

752

Ἀντία τε ξύγγονος, Ἄργει μὴ κρύπτειν φάος

753

ὀμμάτων. νικαφορίαις γὰρ ὅσαις Προίτοιο τόδʼ ἱπποτρόφον

754

ἄστυ θάλησεν Κορίνθου τʼ ἐν μυχοῖς καὶ Κλεωναίων πρὸς ἀνδρῶν τετράκις·

755

Antistrophe 3

Σικυωνόθε δʼ ἀργυρωθέντες σὺν

756

οἰνηραῖς φιάλαις ἐπέβαν,

757

ἐκ δὲ Πελλάνας ἐπιεσσάμενοι νῶτον μαλακαῖσι κρόκαις·

758

ἀλλὰ χαλκὸν μυρίον οὐ δυνατὸν

759

ἐξελέγχειν· μακροτέρας γὰρ ἀριθμῆσαι σχολᾶς·

760

ὅντε Κλείτωρ καὶ Τεγέα καὶ Ἀχαιῶν ὑψίβατοι πόλιες

761

καὶ Λύκαιον πὰρ Διὸς θῆκε δρόμῳ,

762

σὺν ποδῶν χειρῶν τε νικᾶσαι σθένει.

763

Epode 3

Κάστορος δʼ ἐλθόντος ἐπὶ ξενίαν πὰρ Παμφάη

764

καὶ κασιγνήτου Πολυδεύκεος, οὐ θαῦμα σφίσιν

765

ἐγγενὲς ἔμμεν ἀεθληταῖς ἀγαθοῖσιν· ἐπεὶ

766

εὐρυχόρου ταμίαι Σπάρτας ἀγώνων

767

μοῖραν Ἑρμᾷ καὶ σὺν Ἡρακλεῖ διέποντι θάλειαν,

768

μάλα μὲν ἀνδρῶν δικαίων

769

περικαδόμενοι. καὶ μὰν θεῶν πιστὸν γένος.

770

Strophe 4

μεταμειβόμενοι δʼ ἐναλλὰξ ἁμέραν τὰν μὲν παρὰ πατρὶ φίλῳ

771

Δὶ νέμονται, τὰν δʼ ὑπὸ κεύθεσι γαίας ἐν γυάλοις Θεράπνας,

772

πότμον ἀμπιπλάντες ὁμοῖον· ἐπεὶ

773

τοῦτον, ἢ πάμπαν θεὸς ἔμμεναι οἰκεῖν τʼ οὐρανῷ,

774

εἵλετʼ αἰῶνα φθιμένου Πολυδεύκης

775

Κάστορος ἐν πολέμῳ.

776

τὸν γὰρ Ἴδας ἀμφὶ βουσίν πως χολωθεὶς ἔτρωσεν χαλκέας λόγχας ἀκμᾷ.

777

Antistrophe 4

ἀπὸ Ταϋγέτου πεδαυγάζων ἴδεν Λυγκεὺς δρυὸς ἐν στελέχει

778

ἡμένους. κείνου γὰρ ἐπιχθονίων πάντων γένετʼ ὀξύτατον

779

ὄμμα. λαιψηροῖς δὲ πόδεσσιν ἄφαρ

780

ἐξικέσθαν, καὶ μέγα ἔργον

781

ἐμήσαντʼ ὠκέως,

782

καὶ πάθον δεινὸν παλάμαις Ἀφαρητίδαι Διός. αὐτίκα γὰρ

783

ἦλθε Λήδας παῖς διώκων· τοὶ δʼ ἔναντα στάθεν τύμβῳ σχεδὸν πατρωΐῳ·

784

Epode 4

ἔνθεν ἁρπάξαντες ἄγαλμʼ Ἀΐδα, ξεστὸν πέτρον,

785

ἔμβαλον στέρνῳ Πολυδεύκεος· ἀλλʼ οὔ νιν φλάσαν,

786

οὐδʼ ἀνέχασσαν· ἐφορμαθεὶς δʼ

787

ἄρʼ ἄκοντι θοῷ

788

ἤλασε Λυγκέος ἐν πλευραῖσι χαλκόν.

789

Ζεὺς δʼ ἐπʼ Ἴδᾳ πυρφόρον πλᾶξε ψολόεντα κεραυνόν·

790

ἅμα δʼ ἐκαίοντʼ ἔρημοι. χαλεπὰ δʼ ἔρις ἀνθρώποις ὁμιλεῖν κρεσσόνων.

791

Strophe 5

ταχέως δʼ ἐπʼ ἀδελφεοῦ βίαν πάλιν χώρησεν ὁ Τυνδαρίδας,

792

καί νιν οὔπω τεθναότʼ, ἄσθματι

793

δὲ φρίσσοντα πνοὰς ἔκιχεν.

794

θερμὰ δὴ τέγγων δάκρυα στοναχαῖς

795

ὄρθιον φώνασε· πάτερ Κρονίων, τίς δὴ λύσις

796

ἔσσεται πενθέων; καὶ ἐμοὶ θάνατον σὺν τῷδʼ ἐπίτειλον,

797

ἄναξ.

798

οἴχεται τιμὰ φίλων τατωμένῳ φωτί· παῦροι δʼ ἐν πόνῳ

799

πιστοὶ βροτῶν

800

Antistrophe 5

καμάτου μεταλαμβάνειν. ὣς ἔννεπε· Ζεὺς δʼ ἀντίος

801

ἤλυθέ οἱ

802

καὶ τόδʼ ἐξαύδασʼ ἔπος· ἐσσί μοι υἱός· τόνδε δʼ ἔπειτα πόσις

803

σπέρμα θνατὸν ματρὶ τεᾷ πελάσαις

804

στάξεν ἥρως. ἀλλʼ ἄγε τῶνδέ τοι ἔμπαν αἵρεσιν

805

παρδίδωμʼ· εἰ μὲν θάνατόν τε φυγὼν καὶ γῆρας

806

ἀπεχθόμενον

807

αὐτὸς Οὔλυμπον θέλεις ναίειν ἐμοὶ σύν τʼ

808

Ἀθαναίᾳ κελαινεγχεῖ τʼ Ἄρει,

809

Epode 5

ἔστι τοι τούτων λάχος· εἰ δὲ

810

κασιγνήτου πέρι

811

μάρνασαι, πάντων δὲ νοεῖς ἀποδάσσασθαι ἴσον,

812

ἥμισυ μέν κε πνέοις γαίας ὑπένερθεν ἐών,

813

ἥμισυ δʼ οὐρανοῦ ἐν χρυσέοις δόμοισιν.

814

ὣς ἄρʼ αὐδάσαντος οὐ γνώμᾳ διπλόαν θέτο βουλάν.

815

ἀνὰ δʼ ἔλυσεν μὲν ὀφθαλμόν,

816

ἔπειτα δὲ φωνὰν χαλκομίτρα Κάστορος.

817

11

Strophe 1

παῖ Ῥέας, ἅ τε πρυτανεῖα λέλογχας, Ἑστία,

818

Ζηνὸς ὑψίστου κασιγνήτα καὶ ὁμοθρόνου Ἥρας,

819

εὖ μὲν Ἀρισταγόραν δέξαι τεὸν ἐς θάλαμον,

820

εὖ δʼ ἑταίρους ἀγλαῷ σκάπτῳ πέλας,

821

οἵ σε γεραίροντες ὀρθὰν φυλάσσοισιν Τένεδον,

822

Antistrophe 1

πολλὰ μὲν λοιβαῖσιν ἀγαζόμενοι πρώταν θεῶν,

823

πολλὰ δὲ κνίσσᾳ· λύρα δέ σφι βρέμεται καὶ ἀοιδά·

824

καὶ ξενίου Διὸς ἀσκεῖται Θέμις ἀενάοις

825

ἐν τραπέζαις. ἀλλὰ σὺν δόξᾳ τέλος

826

δωδεκάμηνον περᾶσαι σὺν ἀτρώτῳ κραδίᾳ,

827

Epode 1

ἄνδρα δʼ ἐγὼ μακαρίζω μὲν πατέρʼ Ἁγησίλαν,

828

καὶ τὸ θαητὸν δέμας ἀτρεμίαν τε ξύγγονον.

829

εἰ δέ τις ὄλβον ἔχων μορφᾷ παραμεύσεται ἄλλους,

830

ἔν τʼ ἀέθλοισιν ἀριστεύων ἐπέδειξεν βίαν,

831

θνατὰ μεμνάσθω περιστέλλων μέλη,

832

καὶ τελευτὰν ἁπάντων γᾶν ἐπιεσσόμενος·

833

Strophe 2

ἐν λόγοις δʼ ἀστῶν ἀγαθοῖσί νιν αἰνεῖσθαι χρεών,

834

καὶ μελιγδούποισι δαιδαλθέντα μελιζέμεν ἀοιδαῖς.

835

ἐκ δὲ περικτιόνων ἑκκαίδεκʼ Ἀρισταγόραν

836

ἀγλααὶ νῖκαι πάτραν τʼ εὐώνυμον

837

ἐστεφάνωσαν πάλᾳ καὶ μεγαυχεῖ παγκρατίῳ.

838

Antistrophe 2

ἐλπίδες δʼ ὀκνηρότεραι γονέων παιδὸς βίαν

839

ἔσχον ἐν Πυθῶνι πειρᾶσθαι καὶ Ὀλυμπίᾳ ἄθλων.

840

ναὶ μὰ γὰρ ὅρκον, ἐμὰν δόξαν παρὰ

841

Κασταλίᾳ

842

καὶ παρʼ εὐδένδρῳ μολὼν ὄχθῳ Κρόνου

843

κάλλιον ἂν δηριώντων ἐνόστησʼ ἀντιπάλων,

844

Epode 2

πενταετηρίδʼ ἑορτὰν Ἡρακλέος τέθμιον

845

κωμάσαις ἀνδησάμενός τε κόμαν ἐν πορφυρέοις

846

ἔρνεσιν. ἀλλὰ βροτῶν τὸν μὲν κενεόφρονες αὖχαι

847

ἐξ ἀγαθῶν ἔβαλον· τὸν δʼ αὖ καταμεμφθέντʼ ἄγαν

848

ἰσχὺν οἰκείων παρέσφαλεν καλῶν

849

χειρὸς ἕλκων ὀπίσσω θυμὸς ἄτολμος ἐών.

850

Strophe 3

συμβαλεῖν μὰν εὐμαρὲς ἦν τό τε Πεισάνδρου πάλαι

851

αἷμʼ ἀπὸ Σπάρτας· Ἀμύκλαθεν γὰρ ἔβα σὺν Ὀρέστᾳ,

852

Αἰολέων στρατιὰν χαλκεντέα δεῦρʼ ἀνάγων·

853

καὶ παρʼ Ἰσμηνοῦ ῥοὰν κεκραμένον

854

ἐκ Μελανίπποιο μάτρωος. ἀρχαῖαι δʼ ἀρεταὶ

855

Antistrophe 3

ἀμφέροντʼ ἀλλασσόμεναι γενεαῖς ἀνδρῶν σθένος·

856

ἐν σχερῷ δʼ οὔτʼ ὦν μέλαιναι

857

καρπὸν ἔδωκαν ἄρουραι,

858

δένδρεά τʼ οὐκ ἐθέλει πάσαις ἐτέων περόδοις

859

ἄνθος εὐῶδες φέρειν πλούτῳ ἴσον,

860

ἀλλʼ ἐν ἀμείβοντι. καὶ θνατὸν οὕτως ἔθνος ἄγει

861

Epode 3

μοῖρα. τὸ δʼ ἐκ Διὸς ἀνθρώποις σαφὲς οὐχ ἕπεται

862

τέκμαρ· ἀλλʼ ἔμπαν μεγαλανορίαις ἐμβαίνομεν,

863

ἔργα τε πολλὰ μενοινῶντες· δέδεται γὰρ ἀναιδεῖ

864

ἐλπίδι γυῖα· προμαθείας δʼ

865

ἀπόκεινται ῥοαί.

866

κερδέων δὲ χρὴ μέτρον θηρευέμεν·

867

ἀπροσίκτων δʼ ἐρώτων ὀξύτεραι μανίαι.

868