Pindar was the foremost lyric poet of ancient Greece, celebrated above all for his choral odes composed in honor of athletic victors at the great Panhellenic games. Ancient critics ranked him first among the nine canonical Greek lyric poets, and Horace famously described him as an eagle soaring beyond all imitation. His work is characterized by elaborate mythological narratives, religious piety, and a majestic, often difficult poetic style.

When and where did Pindar live?

Pindar was born around 518 BCE at Cynoscephalae, near Thebes in Boeotia, and died around 438 BCE, making his life span roughly eighty years. He spent much of his career at Thebes, though he traveled widely and enjoyed the patronage of rulers across the Greek world, including Hiero I of Syracuse and Arcesilas IV of Cyrene. His long life encompassed the Persian Wars, the Battle of Plataea in 479 BCE, and the height of Athenian power.

What genre or literary tradition did Pindar work in?

Pindar worked in the tradition of Greek choral lyric poetry, composing odes intended to be performed by a trained chorus with musical accompaniment and dance at public religious and civic celebrations. Within this tradition he excelled in the epinician, or victory ode, a highly formal genre designed to immortalize the achievements of athletes who triumphed at Panhellenic sanctuaries. His odes follow a triadic structure of strophe, antistrophe, and epode, a metrical form associated with his predecessor Stesichorus.

What did Pindar write?

Pindar composed seventeen books of poetry in antiquity, including hymns, paeans, dithyrambs, processional songs, maiden-songs, dance-songs, encomia, dirges, and epinician odes, though the vast majority of this output survives only in fragments. What has been transmitted intact are the four books of Epinician Odes — the Olympian, Pythian, Isthmian, and Nemean Odes — totaling forty-five complete poems that celebrate victors at the Olympic, Pythian, Isthmian, and Nemean Games respectively. These epinicians, composed between approximately 498 and 446 BCE, represent the cornerstone of his surviving literary legacy.

Who and what influenced Pindar?

Pindar drew deeply on the archaic Greek lyric tradition, and ancient sources record that he studied in Athens, possibly under the poet Lasus of Hermione, a pioneering figure in dithyrambic poetry. He was profoundly influenced by Homer and the Homeric epics, frequently invoking and reinterpreting mythological material from the Trojan cycle and Theban legends to illuminate the moral and divine dimensions of athletic victory. The Panhellenic religious sanctuaries — particularly Delphi, with its Apolline theology — shaped his worldview, and his poetry reflects a deep engagement with the Delphic maxims of moderation and the celebration of divine favor.

What shaped Pindar's life and career?

Pindar's career was defined by his role as a professional poet for hire, commissioned by aristocratic patrons and ruling dynasties throughout the Greek world, including the tyrants of Sicily and the kings of Cyrene. His Boeotian identity created political tensions during the Persian Wars, as Thebes medized — sided with Persia — at the Battle of Plataea in 479 BCE, a stance that complicated his relationships with cities such as Athens and Aegina. Despite these pressures, his religious conservatism and aristocratic values remained consistent throughout his work, and he is said to have been honored by the Spartans and to have received special protection from Alexander the Great, who, when sacking Thebes in 335 BCE, spared Pindar's house.

What is Pindar's legacy in Western literature?

Pindar's influence on Western literature has been immense and enduring, establishing the epinician ode as a prestigious literary form that poets across centuries sought to emulate. Roman poets Horace and Virgil engaged closely with his work, and the Renaissance saw an explosion of Pindaric imitation, with figures such as Ronsard in France and Ben Jonson in England adopting his triadic structure and elevated diction. His concept of poetry as a monument that immortalizes human excellence — expressed in phrases such as his famous declaration that water is best but gold shines brightest — became a foundational idea in the Western understanding of literary fame and the poet's function.

What genre is Pindar's Pythian Odes?

The Pythian Odes belong to the genre of epinician poetry, a form of choral lyric composed to celebrate victors at the Panhellenic Games. Pindar's epinicians are among the finest surviving examples of this genre, which combined musical performance, mythological narrative, and public praise within a rigidly formal structure. The odes were intended for performance by a trained chorus, often at the victor's home city following his return from the games.

When was Pindar's Pythian Odes written?

The twelve surviving Pythian Odes were composed between approximately 498 BCE and 446 BCE, spanning the height of Pindar's career. The earliest datable ode in the collection is Pythian 10, composed in 498 BCE for Hippocles of Thessaly, while Pythian 8, honoring Aristomenes of Aegina, dates to 446 BCE. The odes thus document nearly half a century of Panhellenic athletic culture in the early Classical period.

What is Pindar's Pythian Odes about?

The Pythian Odes celebrate victors at the Pythian Games, held every four years at Delphi in honor of Apollo. Each ode honors a specific athletic champion—whether in chariot racing, wrestling, running, or other contests—and typically weaves the victor's achievement into a broader mythological and moral framework. Prominent honorands include Hieron I of Syracuse, celebrated in Pythian 1 for his chariot victory in 470 BCE, and Arcesilas IV of Cyrene, praised in Pythian 4 and 5.

What are the central themes of Pindar's Pythian Odes?

The dominant themes of the Pythian Odes include the glory (kleos) won through athletic excellence (arete), the divine favor that underlies human achievement, and the transience of mortal life against the permanence of poetic memory. Pindar repeatedly emphasizes that greatness is inherited through noble lineage and must be fulfilled through strenuous effort, a philosophy encapsulated in his famous dictum 'become what you are' (Pythian 2.72). The odes also foreground the role of the poet as the authoritative guardian and transmitter of heroic fame.

What is the structure and form of Pindar's Pythian Odes?

Each Pythian Ode is composed in the triadic structure characteristic of Pindaric choral lyric, consisting of repeating units of strophe, antistrophe, and epode, with the strophe and antistrophe sharing the same metrical pattern and the epode differing. The odes vary considerably in length, from the relatively brief Pythian 7 (19 lines) to the expansive Pythian 4 (299 lines), the longest surviving Pindaric ode. The meters employed are complex and varied, reflecting the sophisticated musical settings for which the texts were originally composed.

What was the political and historical context of Pindar's Pythian Odes?

The Pythian Odes were composed during a period of intense political upheaval and cultural flourishing in the Greek world, spanning the Persian Wars (490–479 BCE), the rise of Sicilian tyrannies, and the consolidation of Athenian power. Pindar maintained relationships with powerful patrons across the Greek world, including Hieron I of Syracuse, whose victories in 490 and 470 BCE are celebrated in Pythian 3 and Pythian 1 respectively, and whose court was a center of literary patronage. The odes often reflect the tensions between aristocratic ideals and the emerging democratic and tyrannical political orders of the fifth century.

What are the defining literary features and style of Pindar's Pythian Odes?

Pindar's style is distinguished by its elaborate diction, bold metaphors, and abrupt, non-linear transitions between narrative, myth, and gnomic reflection, a quality that ancient critics described as his 'daring' (tolma). He employs a highly ornate dialect blending Doric, Aeolic, and epic elements, and his mythological digressions—such as the extended retelling of the Argonaut myth in Pythian 4—serve as moral paradigms for the victor's achievement. The odes are also notable for their 'priamel' structures, in which a list of lesser goods is surpassed by the central claim of the poem.

What did Pindar's Pythian Odes contribute to literary tradition?

The Pythian Odes established the epinician ode as a major literary form and provided the canonical model for the integration of myth, praise, and moral reflection in lyric poetry. Pindar's work was preserved and extensively commented upon in antiquity, with the Alexandrian scholar Aristophanes of Byzantium (c. 257–180 BCE) organizing his epinicians into the four-book arrangement—Olympian, Pythian, Isthmian, Nemean—that survives today. His elevation of the poet to the role of prophet and teacher of truth profoundly shaped ancient conceptions of the social function of poetry.

How has Pindar's Pythian Odes influenced later literature and culture?

Pindar's Pythian Odes exerted a powerful influence on Latin poetry, most notably on Horace, who in Odes 4.2 acknowledged the impossibility of imitating Pindar's torrential style while simultaneously defining his own more restrained lyric aesthetic against it. In the Renaissance and early modern period, Pindaric ode forms were adapted by poets including Pierre de Ronsard in France and Abraham Cowley in England, whose Pindarique Odes (1656) initiated a long tradition of 'Pindaric' verse in English. The odes also informed modern Olympic ideology: the imagery of Pythian 1 in particular, celebrating victory as a moment of divine illumination, contributed to the cultural framing of the modern Olympic Games revived in 1896.

Who are the key figures in Pindar's Pythian Odes?

The most prominent honorand in the Pythian Odes is Hieron I, tyrant of Syracuse (r. 478–467 BCE), celebrated in Pythian 1 for his chariot victory at Delphi in 470 BCE and addressed with elaborate counsel on just and glorious rule. Arcesilas IV of Cyrene is honored across both Pythian 4 and Pythian 5, with Pythian 4 containing the celebrated retelling of the voyage of the Argonauts as a mythological forebear to the Cyrenean royal line. Other notable figures include Theron of Acragas, Megacles of Athens (honored in Pythian 7, 486 BCE), and the mythological heroes Apollo, Jason, and Peleus, who recur as paradigmatic models throughout the collection.

0:00

Pythian Odes

Pindar

1

Strophe 1

χρυσέα φόρμιγξ, Ἀπόλλωνος καὶ ἰοπλοκάμων

σύνδικον Μοισᾶν κτέανον· τᾶς ἀκούει μὲν βάσις, ἀγλαΐας ἀρχά,

πείθονται δʼ ἀοιδοὶ σάμασιν,

ἁγησιχόρων ὁπόταν προοιμίων ἀμβολὰς τεύχῃς ἐλελιζομένα.

καὶ τὸν αἰχματὰν κεραυνὸν σβεννύεις

ἀενάου πυρός. εὕδει δʼ ἀνὰ σκάπτῳ Διὸς αἰετός, ὠκεῖαν πτέρυγʼ ἀμφοτέρωθεν χαλάξαις,

Antistrophe 1

ἀρχὸς οἰωνῶν, κελαινῶπιν δʼ ἐπί οἱ νεφέλαν

ἀγκύλῳ κρατί, γλεφάρων ἁδὺ κλαΐστρον, κατέχευας· ὁ δὲ κνώσσων

ὑγρὸν νῶτον αἰωρεῖ, τεαῖς

ῥιπαῖσι κατασχόμενος. καὶ γὰρ βιατὰς Ἄρης, τραχεῖαν ἄνευθε λιπὼν

ἐγχέων ἀκμάν, ἰαίνει καρδίαν

κώματι, κῆλα δὲ καὶ δαιμόνων θέλγει φρένας, ἀμφί τε Λατοίδα σοφίᾳ βαθυκόλπων τε Μοισᾶν.

Epode 1

ὅσσα δὲ μὴ πεφίληκε Ζεύς, ἀτύζονται βοὰν

Πιερίδων ἀΐοντα, γᾶν τε καὶ πόντον κατʼ ἀμαιμάκετον,

ὅς τʼ ἐν αἰνᾷ Ταρτάρῳ κεῖται, θεῶν πολέμιος,

Τυφὼς ἑκατοντακάρανος· τόν ποτε

Κιλίκιον θρέψεν πολυώνυμον ἄντρον· νῦν γε μὰν

ταί θʼ ὑπὲρ Κύμας ἁλιερκέες ὄχθαι

Σικελία τʼ αὐτοῦ πιέζει στέρνα λαχνάεντα· κίων δʼ οὐρανία συνέχει,

νιφόεσσʼ Αἴτνα, πάνετες χιόνος ὀξείας τιθήνα·

Strophe 2

τᾶς ἐρεύγονται μὲν ἀπλάτου πυρὸς ἁγνόταται

ἐκ μυχῶν παγαί· ποταμοὶ δʼ ἁμέραισιν μὲν προχέοντι ῥόον καπνοῦ

αἴθωνʼ· ἀλλʼ ἐν ὄρφναισιν πέτρας

φοίνισσα κυλινδομένα φλὸξ ἐς βαθεῖαν φέρει πόντου πλάκα σὺν πατάγῳ.

κεῖνο δʼ Ἁφαίστοιο κρουνοὺς ἑρπετὸν

δεινοτάτους ἀναπέμπει· τέρας μὲν θαυμάσιον προσιδέσθαι, θαῦμα δὲ καὶ παρεόντων ἀκοῦσαι,

Antistrophe 2

οἷον Αἴτνας ἐν μελαμφύλλοις δέδεται κορυφαῖς

καὶ πέδῳ, στρωμνὰ δὲ χαράσσοισʼ ἅπαν νῶτον ποτικεκλιμένον κεντεῖ.

εἴη, Ζεῦ, τὶν εἴη ἁνδάνειν,

ὃς τοῦτʼ ἐφέπεις ὄρος, εὐκάρποιο γαίας μέτωπον, τοῦ μὲν ἐπωνυμίαν

κλεινὸς οἰκιστὴρ ἐκύδανεν πόλιν

γείτονα, Πυθιάδος δʼ ἐν δρόμῳ κάρυξ ἀνέειπέ νιν ἀγγέλλων Ἱέρωνος ὑπὲρ καλλινίκου

Epode 2

ἅρμασι. ναυσιφορήτοις δʼ ἀνδράσι πρώτα χάρις

ἐς πλόον ἀρχομένοις πομπαῖον ἐλθεῖν οὖρον· ἐοικότα γὰρ

καὶ τελευτᾷ φερτέρου νόστου τυχεῖν. ὁ δὲ λόγος

ταύταις ἐπὶ συντυχίαις δόξαν φέρει

λοιπὸν ἔσσεσθαι στεφάνοισί νιν ἵπποις τε κλυτὰν

καὶ σὺν εὐφώνοις θαλίαις ὀνυμαστάν.

Λύκιε καὶ Δάλου ἀνάσσων Φοῖβε, Παρνασσοῦ τε κράναν Κασταλίαν φιλέων,

ἐθελήσαις ταῦτα νόῳ τιθέμεν εὔανδρόν τε χώραν.

Strophe 3

ἐκ θεῶν γὰρ μαχαναὶ πᾶσαι βροτέαις ἀρεταῖς,

καὶ σοφοὶ καὶ χερσὶ βιαταὶ περίγλωσσοί τʼ ἔφυν. ἄνδρα δʼ ἐγὼ κεῖνον

αἰνῆσαι μενοινῶν ἔλπομαι

μὴ χαλκοπάρᾳον ἄκονθʼ ὡσείτʼ ἀγῶνος βαλεῖν ἔξω παλάμᾳ δονέων,

μακρὰ δὲ ῥίψαις ἀμεύσασθʼ ἀντίους·

εἰ γὰρ ὁ πᾶς χρόνος ὄλβον μὲν οὕτω καὶ κτεάνων δόσιν εὐθύνοι, καμάτων δʼ ἐπίλασιν παράσχοι.

Antistrophe 3

ἦ κεν ἀμνάσειεν, οἵαις ἐν πολέμοισι μάχαις

τλάμονι ψυχᾷ παρέμεινʼ, ἁνίχʼ εὑρίσκοντο θεῶν παλάμαις τιμάν,

οἵαν οὔτις Ἑλλάνων δρέπει,

πλούτου στεφάνωμʼ ἀγέρωχον. νῦν γε μὰν τὰν Φιλοκτήταο δίκαν ἐφέπων

ἐστρατεύθη· σὺν δʼ ἀνάγκᾳ νιν φίλον

καί τις ἐὼν μεγαλάνωρ ἔσανεν. φαντὶ δὲ Λαμνόθεν ἕλκει τειρόμενον μεταβάσοντας ἐλθεῖν

Epode 3

ἥρωας ἀντιθέους Ποίαντος υἱὸν τοξόταν·

ὃς Πριάμοιο πόλιν πέρσεν, τελεύτασέν τε πόνους Δαναοῖς,

ἀσθενεῖ μὲν χρωτὶ βαίνων, ἀλλὰ μοιρίδιον ἦν.

οὕτω δʼ Ἱέρωνι θεὸς ὀρθωτὴρ πέλοι

τὸν προσέρποντα χρόνον, ὧν ἔραται καιρὸν διδούς.

Μοῖσα, καὶ πὰρ Δεινομένει κελαδῆσαι

πίθεό μοι ποινὰν τεθρίππων. χάρμα δʼ οὐκ ἀλλότριον νικαφορία πατέρος.

ἄγʼ ἔπειτʼ Αἴτνας βασιλεῖ φίλιον ἐξεύρωμεν ὕμνον·

Strophe 4

τῷ πόλιν κείναν θεοδμάτῳ σὺν ἐλευθερίᾳ

Ὑλλίδος στάθμας Ἱέρων ἐν νόμοις ἔκτισσʼ. ἐθέλοντι δὲ Παμφύλου

καὶ μὰν Ἡρακλειδᾶν ἔκγονοι

ὄχθαις ὕπο Ταϋγέτου ναίοντες αἰεὶ μένειν τεθμοῖσιν ἐν Αἰγιμιοῦ

Δωριεῖς. ἔσχον δʼ Ἀμύκλας ὄλβιοι,

Πινδόθεν ὀρνύμενοι, λευκοπώλων Τυνδαριδᾶν βαθύδοξοι γείτονες, ὧν κλέος ἄνθησεν αἰχμᾶς.

Antistrophe 4

Ζεῦ τέλειʼ, αἰεὶ δὲ τοιαύταν Ἀμένα παρʼ ὕδωρ

αἶσαν ἀστοῖς καὶ βασιλεῦσιν διακρίνειν ἔτυμον λόγον ἀνθρώπων,

σύν τοι τίν κεν ἁγητὴρ ἀνήρ,

υἱῷ τʼ ἐπιτελλόμενος, δᾶμον γεραίρων τράποι σύμφωνον ἐς ἁσυχίαν.

λίσσομαι νεῦσον, Κρονίων, ἅμερον

ὄφρα κατʼ οἶκον ὁ Φοίνιξ ὁ Τυρσανῶν τʼ ἀλαλατὸς ἔχῃ, ναυσίστονον ὕβριν ἰδὼν τὰν πρὸ Κύμας·

Epode 4

οἷα Συρακοσίων ἀρχῷ δαμασθέντες πάθον,

ὠκυπόρων ἀπὸ ναῶν ὅ σφιν ἐν πόντῳ βάλεθʼ ἁλικίαν,

Ἑλλάδʼ ἐξέλκων βαρείας δουλίας. ἀρέομαι

πὰρ μὲν Σαλαμῖνος, Ἀθαναίων χάριν,

μισθόν, ἐν Σπάρτᾳ δʼ ἀπὸ τᾶν πρὸ Κιθαιρῶνος μαχᾶν,

ταῖσι Μήδειοι κάμον ἀγκυλότοξοι,

παρὰ δὲ τὰν εὔυδρον ἀκτὰν Ἱμέρα παίδεσσιν ὕμνον Δεινομένευς τελέσαις,

τὸν ἐδέξαντʼ ἀμφʼ ἀρετᾷ, πολεμίων ἀνδρῶν καμόντων.

Strophe 5

καιρὸν εἰ φθέγξαιο, πολλῶν πείρατα συντανύσαις

ἐν βραχεῖ, μείων ἕπεται μῶμος ἀνθρώπων. ἀπὸ γὰρ κόρος ἀμβλύνει

αἰανὴς ταχείας ἐλπίδας·

ἀστῶν δʼ ἀκοὰ κρύφιον θυμὸν βαρύνει μάλιστʼ ἐσλοῖσιν ἐπʼ ἀλλοτρίοις.

ἀλλʼ ὅμως, κρέσσων γὰρ οἰκτιρμοῦ φθόνος,

μὴ παρίει καλά. νώμα δικαίῳ πηδαλίῳ στρατόν· ἀψευδεῖ δὲ πρὸς ἄκμονι χάλκευε γλῶσσαν.

Antistrophe 5

εἴ τι καὶ φλαῦρον παραιθύσσει, μέγα τοι φέρεται

πὰρ σέθεν. πολλῶν ταμίας ἐσσί· πολλοὶ μάρτυρες ἀμφοτέροις πιστοί.

εὐανθεῖ δʼ ἐν ὀργᾷ παρμένων,

εἴπερ τι φιλεῖς ἀκοὰν ἁδεῖαν αἰεὶ κλύειν, μὴ κάμνε λίαν δαπάναις·

ἐξίει δʼ ὥσπερ κυβερνάτας ἀνὴρ

ἱστίον ἀνεμόεν. μὴ δολωθῇς, ὦ φίλος, κέρδεσιν εὐτράπλοις· ὀπιθόμβροτον αὔχημα δόξας

Epode 5

οἶον ἀποιχομένων ἀνδρῶν δίαιταν μανύει

καὶ λογίοις καὶ ἀοιδοῖς· οὐ φθίνει Κροίσου φιλόφρων ἀρετά·

τὸν δὲ ταύρῳ χαλκέῳ καυτῆρα νηλέα νόον

ἐχθρὰ Φάλαριν κατέχει παντᾷ φάτις,

οὐδέ νιν φόρμιγγες ὑπωρόφιαι κοινωνίαν

μαλθακὰν παίδων ὀάροισι δέκονται.

τὸ δὲ παθεῖν εὖ πρῶτον ἄθλων· εὖ δʼ ἀκούειν δευτέρα μοῖρʼ· ἀμφοτέροισι δʼ ἀνὴρ

ὃς ἂν ἐγκύρσῃ, καὶ ἕλῃ, στέφανον ὕψιστον δέδεκται.

100

2

Strophe 1

μεγαλοπόλιες ὦ Συράκοσαι, βαθυπολέμου

101

τέμενος Ἄρεος, ἀνδρῶν ἵππων τε σιδαροχαρμᾶν δαιμόνιαι τροφοί,

102

ὔμμιν τόδε τᾶν λιπαρᾶν ἀπὸ Θηβᾶν φέρων

103

μέλος ἔρχομαι ἀγγελίαν τετραορίας ἐλελίχθονος,

104

εὐάρματος Ἱέρων ἐν ᾇ κρατέων

105

τηλαυγέσιν ἀνέδησεν Ὀρτυγίαν στεφάνοις,

106

ποταμίας ἕδος Ἀρτέμιδος, ἇς οὐκ ἄτερ

107

κείνας ἀγαναῖσιν ἐν χερσὶ ποικιλανίους ἐδάμασσε πώλους.

108

Antistrophe 1

ἐπὶ γὰρ ἰοχέαιρα παρθένος χερὶ διδύμᾳ

109

ὅ τʼ ἐναγώνιος Ἑρμᾶς αἰγλᾶντα τίθησι κόσμον, ξεστὸν ὅταν δίφρον

110

ἔν θʼ ἅρματα πεισιχάλινα καταζευγνύῃ

111

σθένος ἵππιον, ὀρσοτρίαιναν εὐρυβίαν καλέων θεόν.

112

ἄλλοις δέ τις ἐτέλεσσεν ἄλλος ἀνὴρ

113

εὐαχέα βασιλεῦσιν ὕμνον, ἄποινʼ ἀρετᾶς.

114

κελαδέοντι μὲν ἀμφὶ Κινύραν πολλάκις

115

φᾶμαι Κυπρίων, τὸν ὁ χρυσοχαῖτα προφρόνως ἐφίλησʼ Ἀπόλλων,

116

Epode 1

ἱερέα κτίλον Ἀφροδίτας· ἄγει δὲ χάρις φίλων ποίνιμος ἀντὶ ἔργων ὀπιζομένα·

117

σὲ δʼ, ὦ Δεινομένειε παῖ, Ζεφυρία πρὸ δόμων

118

Λοκρὶς παρθένος ἀπύει, πολεμίων καμάτων ἐξ ἀμαχάνων

119

διὰ τεὰν δύναμιν δρακεῖσʼ ἀσφαλές.

120

θεῶν δʼ ἐφετμαῖς Ἰξίονα φαντὶ ταῦτα βροτοῖς

121

λέγειν ἐν πτερόεντι τροχῷ

122

παντᾷ κυλινδόμενον·

123

τὸν εὐεργέταν ἀγαναῖς ἀμοιβαῖς ἐποιχομένους τίνεσθαι.

124

Strophe 2

ἔμαθε δὲ σαφές. εὐμενέσσι γὰρ παρὰ Κρονίδαις

125

γλυκὺν ἑλὼν βίοτον, μακρὸν οὐχ ὑπέμεινεν ὄλβον, μαινομέναις φρασὶν

126

Ἥρας ὅτʼ ἐράσσατο, τὰν Διὸς εὐναὶ λάχον

127

πολυγαθέες· ἀλλά νιν ὕβρις εἰς ἀυάταν ὑπεράφανον

128

ὦρσεν· τάχα δὲ παθὼν ἐοικότʼ ἀνὴρ

129

ἐξαίρετον ἕλε μόχθον. αἱ δύο δʼ ἀμπλακίαι

130

φερέπονοι τελέθοντι· τὸ μὲν ἥρως ὅτι

131

ἐμφύλιον αἷμα πρώτιστος οὐκ ἄτερ τέχνας ἐπέμιξε θνατοῖς,

132

Antistrophe 2

ὅτι τε μεγαλοκευθέεσσιν ἔν ποτε θαλάμοις

133

Διὸς ἄκοιτιν ἐπειρᾶτο. χρὴ δὲ κατʼ αὐτὸν αἰεὶ παντὸς ὁρᾶν μέτρον.

134

εὐναὶ δὲ παράτροποι ἐς κακότατʼ ἀθρόαν

135

ἔβαλον· ποτὶ καὶ τὸν ἵκοντʼ· ἐπεὶ νεφέλᾳ παρελέξατο,

136

ψεῦδος γλυκὺ μεθέπων, ἄϊδρις ἀνήρ·

137

εἶδος γὰρ ὑπεροχωτάτᾳ πρέπεν οὐρανιᾶν

138

θυγατέρι Κρόνου· ἅντε δόλον αὐτῷ θέσαν

139

Ζηνὸς παλάμαι, καλὸν πῆμα. τὸν δὲ τετράκναμον ἔπραξε δεσμόν,

140

Epode 2

ἑὸν ὄλεθρον ὅγʼ· ἐν δʼ ἀφύκτοισι γυιοπέδαις πεσὼν τὰν πολύκοινον ἀνδέξατʼ ἀγγελίαν.

141

ἄνευ οἱ Χαρίτων τέκεν γόνον ὑπερφίαλον,

142

μόνα καὶ μόνον, οὔτʼ ἐν ἀνδράσι γερασφόρον οὔτʼ ἐν θεῶν νόμοις·

143

τὸν ὀνύμαξε τράφοισα Κένταυρον, ὃς

144

ἵπποισι Μαγνητίδεσσι ἐμίγνυτʼ ἐν Παλίου

145

σφυροῖς, ἐκ δʼ ἐγένοντο στρατὸς

146

θαυμαστός, ἀμφοτέροις

147

ὁμοῖοι τοκεῦσι, τὰ ματρόθεν μὲν κάτω, τὰ δʼ ὕπερθε πατρός.

148

Strophe 3

θεὸς ἅπαν ἐπὶ ἐλπίδεσσι τέκμαρ ἀνύεται,

149

θεός, ὃ καὶ πτερόεντʼ αἰετὸν κίχε, καὶ θαλασσαῖον παραμείβεται

150

δελφῖνα, καὶ ὑψιφρόνων τινʼ ἔκαμψε βροτῶν,

151

ἑτέροισι δὲ κῦδος ἀγήραον παρέδωκʼ. ἐμὲ δὲ χρεὼν

152

φεύγειν δάκος ἀδινὸν κακαγοριᾶν.

153

εἶδον γὰρ ἑκὰς ἐὼν τὰ πόλλʼ ἐν ἀμαχανίᾳ

154

ψογερὸν Ἀρχίλοχον βαρυλόγοις ἔχθεσιν

155

πιαινόμενον· τὸ πλουτεῖν δὲ σὺν τύχᾳ πότμου σοφίας ἄριστον.

156

Antistrophe 3

τὺ δὲ σάφα νιν ἔχεις, ἐλευθέρᾳ φρενὶ πεπαρεῖν,

157

πρύτανι κύριε πολλᾶν μὲν εὐστεφάνων ἀγυιᾶν καὶ στρατοῦ. εἰ δέ τις

158

ἤδη κτεάτεσσί τε καὶ περὶ τιμᾷ λέγει

159

ἕτερόν τινʼ ἀνʼ Ἑλλάδα τῶν πάροιθε γενέσθαι ὑπέρτερον,

160

χαύνα πραπίδι παλαιμονεῖ κενεά.

161

εὐανθέα δʼ ἀναβάσομαι στόλον ἀμφʼ ἀρετᾷ

162

κελαδέων. νεότατι μὲν ἀρήγει θράσος

163

δεινῶν πολέμων· ὅθεν φαμὶ καὶ σὲ τὰν ἀπείρονα δόξαν εὑρεῖν,

164

Epode 3

τὰ μὲν ἐν ἱπποσόαισιν ἄνδρεσσι μαρνάμενον, τὰ δʼ ἐν πεζομάχαισι· βουλαὶ δὲ πρεσβύτεραι

165

ἀκίνδυνον ἐμοὶ ἔπος σὲ ποτὶ πάντα λόγον

166

ἐπαινεῖν παρέχοντι. χαῖρε. τόδε μὲν κατὰ Φοίνισσαν ἐμπολὰν

167

μέλος ὑπὲρ πολιᾶς ἁλὸς πέμπεται·

168

τὸ Καστόρειον δʼ ἐν Αἰολίδεσσι χορδαῖς ἑκὼν

169

ἄθρησον χάριν ἑπτακτύπου

170

φόρμιγγος ἀντόμενος.

171

γένοιʼ οἷος ἐσσὶ μαθών· καλός τοι πίθων παρὰ παισίν, αἰεὶ

172

Strophe 4

καλός. ὁ δὲ Ῥαδάμανθυς εὖ πέπραγεν, ὅτι φρενῶν

173

ἔλαχε καρπὸν ἀμώμητον, οὐδʼ ἀπάταισι θυμὸν τέρπεται ἔνδοθεν·

174

οἷα ψιθύρων παλάμαις ἕπετʼ αἰεὶ βροτῷ.

175

ἄμαχον κακὸν ἀμφοτέροις διαβολιᾶν ὑποφάτιες,

176

ὀργαῖς ἀτενὲς ἀλωπέκων ἴκελοι.

177

κερδοῖ δὲ τί μάλα τοῦτο κερδαλέον τελέθει;

178

ἅτε γὰρ εἰνάλιον πόνον ἐχοίσας βαθὺν

179

σκευᾶς ἑτέρας, ἀβάπτιστός εἰμι, φελλὸς ὣς ὑπὲρ ἕρκος ἅλμας.

180

Antistrophe 4

ἀδύνατα δʼ ἔπος ἐκβαλεῖν κραταιὸν ἐν ἀγαθοῖς

181

δόλιον ἀστόν· ὅμως μὰν σαίνων ποτὶ πάντας, ἄταν πάγχυ διαπλέκει.

182

οὔ οἱ μετέχω θράσεος· φίλον εἴη φιλεῖν·

183

ποτὶ δʼ ἐχθρὸν ἅτʼ ἐχθρὸς ἐὼν λύκοιο δίκαν ὑποθεύσομαι,

184

ἄλλʼ ἄλλοτε πατέων ὁδοῖς σκολιαῖς.

185

ἐν πάντα δὲ νόμον εὐθύγλωσσος ἀνὴρ προφέρει,

186

παρὰ τυραννίδι, χὠπόταν ὁ λάβρος στρατός,

187

χὤταν πόλιν οἱ σοφοὶ τηρέωντι. χρὴ δὲ πρὸς θεὸν οὐκ ἐρίζειν,

188

Epode 4

ὃς ἀνέχει τοτὲ μὲν τὰ κείνων, τότʼ αὖθʼ ἑτέροις ἔδωκεν μέγα κῦδος. ἀλλʼ οὐδὲ ταῦτα νόον

189

ἰαίνει φθονερῶν· στάθμας δέ τινος ἑλκόμενοι

190

περισσᾶς ἐνέπαξαν ἕλκος ὀδυναρὸν ἑᾷ πρόσθε καρδίᾳ,

191

πρὶν ὅσα φροντίδι μητίονται τυχεῖν.

192

φέρειν δʼ ἐλαφρῶς ἐπαυχένιον λαβόντα ζυγὸν

193

ἀρήγει· ποτὶ κέντρον δέ τοι

194

λακτιζέμεν τελέθει

195

ὀλισθηρὸς οἶμος· ἁδόντα δʼ εἴη με τοῖς ἀγαθοῖς ὁμιλεῖν.

196

3

Strophe 1

ἤθελον Χείρωνά κε Φιλλυρίδαν,

197

εἰ χρεὼν τοῦθʼ ἁμετέρας ἀπὸ γλώσσας κοινὸν εὔξασθαι ἔπος,

198

ζώειν τὸν ἀποιχόμενον,

199

Οὐρανίδα γόνον εὐρυμέδοντα Κρόνου, βάσσαισί τʼ ἄρχειν Παλίου Φῆρʼ ἀγρότερον,

200

νοῦν ἔχοντʼ ἀνδρῶν φίλον· οἷος ἐὼν θρέψεν ποτὲ

201

τέκτονα νωδυνίας ἅμερον γυιαρκέος Ἀσκλήπιον,

202

ἥρωα παντοδαπᾶν ἀλκτῆρα νούσων.

203

Antistrophe 1

τὸν μὲν εὐΐππου Φλεγύα θυγάτηρ

204

πρὶν τελέσσαι ματροπόλῳ σὺν Ἐλειθυίᾳ, δαμεῖσα χρυσέοις

205

τόξοισιν ὕπʼ Ἀρτέμιδος,

206

εἰς Ἀΐδα δόμον ἐν θαλάμῳ κατέβα τέχναις Ἀπόλλωνος. χόλος δʼ οὐκ ἀλίθιος

207

γίνεται παίδων Διός. ἁ δʼ ἀποφλαυρίξαισά νιν

208

ἀμπλακίαισι φρενῶν, ἄλλον αἴνησεν γάμον κρύβδαν πατρός,

209

πρόσθεν ἀκειρεκόμᾳ μιχθεῖσα Φοίβῳ,

210

Epode 1

καὶ φέροισα σπέρμα θεοῦ καθαρόν.

211

οὐδʼ ἔμεινʼ ἐλθεῖν τράπεζαν νυμφίαν

212

οὐδὲ παμφώνων ἰαχὰν ὑμεναίων, ἅλικες

213

οἷα παρθένοι φιλέοισιν ἑταίρᾳ

214

ἑσπερίαις ὑποκουρίζεσθʼ ἀοιδαῖς· ἀλλά τοι

215

ἤρατο τῶν ἀπεόντων· οἷα καὶ πολλοὶ πάθον.

216

ἔστι δὲ φῦλον ἐν ἀνθρώποισι ματαιότατον,

217

ὅστις αἰσχύνων ἐπιχώρια παπταίνει τὰ πόρσω,

218

μεταμώνια θηρεύων ἀκράντοις ἐλπίσιν.

219

Strophe 2

ἔσχε τοιαύταν μεγάλαν ἀυάταν

220

καλλιπέπλου λῆμα Κορωνίδος. ἐλθόντος γὰρ εὐνάσθη ξένου

221

λέκτροισιν ἀπʼ Ἀρκαδίας.

222

οὐδʼ ἔλαθε σκοπόν· ἐν δʼ ἄρα μηλοδόκῳ Πυθῶνι τόσσαις ἄϊεν ναοῦ βασιλεὺς

223

Λοξίας, κοινᾶνι παρʼ εὐθυτάτῳ γνώμαν πιθών,

224

πάντα ἰσάντι νόῳ· ψευδέων δʼ οὐχ ἅπτεται· κλέπτει τέ νιν

225

οὐ θεὸς οὐ βροτὸς ἔργοις οὔτε βουλαῖς.

226

Antistrophe 2

καὶ τότε γνοὺς Ἴσχυος Εἰλατίδα

227

ξεινίαν κοίταν ἄθεμίν τε δόλον, πέμψεν κασιγνήταν μένει

228

θύοισαν ἀμαιμακέτῳ

229

ἐς Λακέρειαν. ἐπεὶ παρὰ Βοιβιάδος κρημνοῖσιν ᾤκει παρθένος. δαίμων δʼ ἕτερος

230

ἐς κακὸν τρέψαις ἐδαμάσσατό νιν· καὶ γειτόνων

231

πολλοὶ ἐπαῦρον, ἁμᾷ δʼ ἔφθαρεν, πολλὰν δʼ ὄρει πῦρ ἐξ ἑνὸς

232

σπέρματος ἐνθορὸν ἀΐστωσεν ὕλαν.

233

Epode 2

ἀλλʼ ἐπεὶ τείχει θέσαν ἐν ξυλίνῳ

234

σύγγονοι κούραν, σέλας δʼ ἀμφέδραμεν

235

λάβρον Ἁφαίστου, τότʼ ἔειπεν Ἀπόλλων· οὐκέτι

236

τλάσομαι ψυχᾷ γένος ἀμὸν ὀλέσσαι

237

οἰκτροτάτῳ θανάτῳ ματρὸς βαρείᾳ σὺν πάθᾳ.

238

ὣς φάτο· βάματι δʼ ἐν πρώτῳ κιχὼν παῖδʼ ἐκ νεκροῦ

239

ἅρπασε· καιομένα δʼ αὐτῷ διέφαινε πυρά·

240

καί ῥά νιν Μάγνητι φέρων πόρε Κενταύρῳ διδάξαι

241

πολυπήμονας ἀνθρώποισιν ἰᾶσθαι νόσους.

242

Strophe 3

τοὺς μὲν ὦν, ὅσσοι μόλον αὐτοφύτων

243

ἑλκέων ξυνάονες, ἢ πολιῷ χαλκῷ μέλη τετρωμένοι

244

ἢ χερμάδι τηλεβόλῳ,

245

ἢ θερινῷ πυρὶ περθόμενοι δέμας ἢ χειμῶνι, λύσαις ἄλλον ἀλλοίων ἀχέων

246

ἔξαγεν, τοὺς μὲν μαλακαῖς ἐπαοιδαῖς ἀμφέπων,

247

τοὺς δὲ προσανέα πίνοντας, ἢ γυίοις περάπτων πάντοθεν

248

φάρμακα, τοὺς δὲ τομαῖς ἔστασεν ὀρθούς.

249

Antistrophe 3

ἀλλὰ κέρδει καὶ σοφία δέδεται.

250

ἔτραπεν καὶ κεῖνον ἀγάνορι μισθῷ χρυσὸς ἐν χερσὶν φανεὶς

251

ἄνδρʼ ἐκ θανάτου κομίσαι

252

ἤδη ἁλωκότα· χερσὶ δʼ ἄρα Κρονίων ῥίψαις διʼ ἀμφοῖν ἀμπνοὰν στέρνων κάθελεν

253

ὠκέως, αἴθων δὲ κεραυνὸς ἐνέσκιμψεν μόρον.

254

χρὴ τὰ ἐοικότα πὰρ δαιμόνων μαστευέμεν θναταῖς φρασίν,

255

γνόντα τὸ πὰρ ποδός, οἵας εἰμὲν αἴσας.

256

Epode 3

μή, φίλα ψυχά, βίον ἀθάνατον

257

σπεῦδε, τὰν δʼ ἔμπρακτον ἄντλει μαχανάν.

258

εἰ δὲ σώφρων ἄντρον ἔναιʼ ἔτι Χείρων, καί τί οἱ

259

φίλτρον ἐν θυμῷ μελιγάρυες ὕμνοι

260

ἁμέτεροι τίθεν· ἰατῆρά τοί κέν νιν πίθον

261

καί νυν ἐσλοῖσι παρασχεῖν ἀνδράσιν θερμᾶν νόσων

262

ἤ τινα Λατοΐδα κεκλημένον ἢ πατέρος.

263

καί κεν ἐν ναυσὶν μόλον Ἰονίαν τάμνων θάλασσαν

264

Ἀρέθοισαν ἐπὶ κράναν παρʼ Αἰτναῖον ξένον,

265

Strophe 4

ὃς Συρακόσσαισι νέμει βασιλεὺς

266

πραῢς ἀστοῖς, οὐ φθονέων ἀγαθοῖς, ξείνοις δὲ θαυμαστὸς πατήρ.

267

τῷ μὲν διδύμας χάριτας,

268

εἰ κατέβαν ὑγίειαν ἄγων χρυσέαν κῶμόν τʼ ἀέθλων Πυθίων αἴγλαν στεφάνοις.

269

τοὺς ἀριστεύων Φερένικος ἕλʼ ἐν Κίρρᾳ ποτέ,

270

ἀστέρος οὐρανίου φαμὶ τηλαυγέστερον κείνῳ φάος

271

ἐξικόμαν κε βαθὺν πόντον περάσαις.

272

Antistrophe 4

ἀλλʼ ἐπεύξασθαι μὲν ἐγὼν ἐθέλω

273

Ματρί, τὰν κοῦραι παρʼ ἐμὸν πρόθυρον σὺν Πανὶ μέλπονται θαμὰ

274

σεμνὰν θεὸν ἐννύχιαι.

275

εἰ δὲ λόγων συνέμεν κορυφάν, Ἱέρων, ὀρθὰν ἐπίστᾳ, μανθάνων οἶσθα προτέρων·

276

ἓν παρʼ ἐσλὸν πήματα σύνδυο δαίονται βροτοῖς

277

ἀθάνατοι. τὰ μὲν ὦν οὐ δύνανται νήπιοι κόσμῳ φέρειν,

278

ἀλλʼ ἀγαθοί, τὰ καλὰ τρέψαντες ἔξω.

279

Epode 4

τὶν δὲ μοῖρʼ εὐδαιμονίας ἕπεται.

280

λαγέταν γάρ τοι τύραννον δέρκεται,

281

εἴ τινʼ ἀνθρώπων, ὁ μέγας πότμος. αἰὼν δʼ ἀσφαλὴς

282

οὐκ ἔγεντʼ οὔτʼ Αἰακίδᾳ παρὰ Πηλεῖ

283

οὔτε παρʼ ἀντιθέῳ Κάδμῳ· λέγονται μὰν βροτῶν

284

ὄλβον ὑπέρτατον οἳ σχεῖν, οἵτε καὶ χρυσαμπύκων

285

μελπομενᾶν ἐν ὄρει Μοισᾶν καὶ ἐν ἑπταπύλοις

286

ἄϊον Θήβαις, ὁπόθʼ Ἁρμονίαν γᾶμεν βοῶπιν,

287

ὁ δὲ Νηρέος εὐβούλου Θέτιν παῖδα κλυτάν.

288

Strophe 5

καὶ θεοὶ δαίσαντο παρʼ ἀμφοτέροις,

289

καὶ Κρόνου παῖδας βασιλῆας ἴδον χρυσέαις ἐν ἕδραις, ἕδνα τε

290

δέξαντο· Διὸς δὲ χάριν

291

ἐκ προτέρων μεταμειψάμενοι καμάτων ἔστασαν ὀρθὰν καρδίαν. ἐν δʼ αὖτε χρόνῳ

292

τὸν μὲν ὀξείαισι θύγατρες ἐρήμωσαν πάθαις

293

εὐφροσύνας μέρος αἱ τρεῖς· ἀτὰρ λευκωλένῳ γε Ζεὺς πατὴρ

294

ἤλυθεν ἐς λέχος ἱμερτὸν Θυώνᾳ.

295

Antistrophe 5

τοῦ δὲ παῖς, ὅνπερ μόνον ἀθανάτα

296

τίκτεν ἐν Φθίᾳ Θέτις, ἐν πολέμῳ τόξοις ἀπὸ ψυχὰν λιπὼν

297

ὦρσεν πυρὶ καιόμενος

298

ἐκ Δαναῶν γόον. εἰ δὲ νόῳ τις ἔχει θνατῶν ἀλαθείας ὁδόν, χρὴ πρὸς μακάρων

299

τυγχάνοντʼ εὖ πασχέμεν. ἄλλοτε δʼ ἀλλοῖαι πνοαὶ

300

ὑψιπετᾶν ἀνέμων. ὄλβος οὐκ ἐς μακρὸν ἀνδρῶν ἔρχεται

301

σάος, πολὺς εὖτʼ ἂν ἐπιβρίσαις ἕπηται.

302

Epode 5

σμικρὸς ἐν σμικροῖς, μέγας ἐν μεγάλοις

303

ἔσσομαι· τὸν ἀμφέποντʼ αἰεὶ φρασὶν

304

δαίμονʼ ἀσκήσω κατʼ ἐμὰν θεραπεύων μαχανάν.

305

εἰ δέ μοι πλοῦτον θεὸς ἁβρὸν ὀρέξαι,

306

ἐλπίδʼ ἔχω κλέος εὑρέσθαι κεν ὑψηλὸν πρόσω.

307

Νέστορα καὶ Λύκιον Σαρπηδόνʼ, ἀνθρώπων φάτις,

308

ἐξ ἐπέων κελαδεννῶν, τέκτονες οἷα σοφοὶ

309

ἅρμοσαν, γιγνώσκομεν. ἁ δʼ ἀρετὰ κλειναῖς ἀοιδαῖς

310

χρονία τελέθει. παύροις δὲ πράξασθʼ εὐμαρές.

311

4

Strophe 1

σάμερον μὲν χρή σε παρʼ ἀνδρὶ φίλῳ

312

στᾶμεν, εὐΐππου βασιλῆϊ Κυράνας, ὄφρα κωμάζοντι σὺν Ἀρκεσίλᾳ,

313

Μοῖσα, Λατοίδαισιν ὀφειλόμενον Πυθῶνί τʼ αὔξῃς οὖρον ὕμνων.

314

ἔνθα ποτὲ χρυσέων Διὸς αἰητῶν πάρεδρος,

315

οὐκ ἀποδάμου Ἀπόλλωνος τυχόντος, ἱέ ρεα

316

χρῆσεν οἰκιστῆρα Βάττον καρποφόρου Λιβύας, ἱερὰν

317

νᾶσον ὡς ἤδη λιπὼν κτίσσειεν εὐάρματον

318

πόλιν ἐν ἀργενν όε ντι μαστῷ,

319

Antistrophe 1

καὶ τὸ Μηδείας ἔπος ἀγκομίσαι

320

ἑβδόμᾳ καὶ σὺν δεκάτᾳ γενεᾷ Θήραιον, Αἰήτα τό ποτε ζαμενὴς

321

παῖς ἀπέπνευσʼ ἀθανάτου στόματος, δέσποινα Κόλχων. εἶπε δʼ οὕτως

322

ἡμιθέοισιν Ἰάσονος αἰχματᾶο ναύταις·

323

κέκλυτε, παῖδες ὑπερθύμων τε φωτῶν καὶ θεῶν·

324

φαμὶ γὰρ τᾶσδʼ ἐξ ἁλιπλάκτου ποτὲ γᾶς Ἐπάφοιο κόραν

325

ἀστέων ῥίζαν φυτεύσεσθαι μελησιμβρότων

326

Διὸς ἐν Ἄμμωνος θεμέθλοις.

327

Epode 1

ἀντὶ δελφίνων δʼ ἐλαχυπτερύγων ἵππους ἀμείψαντες θοάς,

328

ἁνία τʼ ἀντʼ ἐρετμῶν δίφρους τε νωμάσοισιν ἀελλόποδας.

329

κεῖνος ὄρνις ἐκτελευτάσει μεγαλᾶν πολίων

330

ματρόπολιν Θήραν γενέσθαι, τόν ποτε Τριτωνίδος ἐν προχοαῖς

331

λίμνας θεῷ ἀνέρι εἰδομένῳ γαῖαν διδόντι

332

ξείνια πρῴραθεν Εὔφαμος καταβὰς

333

δέξατʼ· αἴσιον δʼ ἐπί οἱ Κρονίων Ζεὺς πατὴρ ἔκλαγξε βροντάν·

334

Strophe 2

ἁνίκʼ ἄγκυραν ποτὶ χαλκόγενυν

335

ναῒ κρημνάντων ἐπέτοσσε, θοᾶς Ἀργοῦς χαλινόν. δώδεκα δὲ πρότερον

336

ἁμέρας ἐξ Ωκεανοῦ φέρομεν νώτων ὕπερ γαίας ἐρήμων

337

εἰνάλιον δόρυ, μήδεσιν ἀνσπάσσαντες ἀμοῖς.

338

τουτάκι δʼ οἰοπόλος δαίμων ἐπῆλθεν, φαιδίμαν

339

ἀνδρὸς αἰδοίου πρόσοψιν θηκάμενος· φιλίων δʼ ἐπέων

340

ἄρχετο, ξείνοις ἅτʼ ἐλθόντεσσιν εὐεργέται

341

δεῖπνʼ ἐπαγγέλλοντι πρῶτον.

342

Antistrophe 2

ἀλλὰ γὰρ νόστου πρόφασις γλυκεροῦ

343

κώλυεν μεῖναι. φάτο δʼ Εὐρύπυλος Γαιαόχου παῖς ἀφθίτου Ἐννοσίδα

344

ἔμμεναι· γίγνωσκε δʼ ἐπειγομένους· ἂν δʼ εὐθὺς ἁρπάξαις ἀρούρας

345

δεξιτερᾷ προτυχὸν ξένιον μάστευσε δοῦναι.

346

οὐδʼ ἀπίθησέ νιν, ἀλλʼ ἥρως ἐπʼ ἀκταῖσιν θορὼν

347

χειρί οἱ χεῖρʼ ἀντερείσαις δέξατο βώλακα δαιμονίαν.

348

πεύθομαι δʼ αὐτὰν κατακλυσθεῖσαν ἐκ δούρατος

349

ἐναλίαν βᾶμεν σὺν ἅλμᾳ

350

Epode 2

ἑσπέρας, ὑγρῷ πελάγει σπομέναν. ἦ μάν νιν ὤτρυνον θαμὰ

351

λυσιπόνοις θεραπόντεσσιν φυλάξαι· τῶν δʼ ἐλάθοντο φρένες·

352

καί νυν ἐν τᾷδʼ ἄφθιτον νάσῳ κέχυται Λιβύας

353

εὐρυχόρου σπέρμα πρὶν ὥρας· εἰ γὰρ οἴκοι νιν βάλε πὰρ χθόνιον

354

Ἄιδα στόμα, Ταίναρον εἰς ἱερὰν Εὔφαμος ἐλθών,

355

υἱὸς ἱππάρχου Ποσειδάωνος ἄναξ,

356

τόν ποτʼ Εὐρώπα Τιτυοῦ θυγάτηρ τίκτε Καφισοῦ παρʼ ὄχθαις·

357

Strophe 3

τετράτων παίδων κʼ ἐπιγινομένων

358

αἷμά οἱ κείναν λάβε σὺν Δαναοῖς εὐρεῖαν ἄπειρον. τότε γὰρ μεγάλας

359

ἐξανίστανται Λακεδαίμονος Ἀργείου τε κόλπου καὶ Μυκηνᾶν.

360

νῦν γε μὲν ἀλλοδαπᾶν κριτὸν εὑρήσει γυναικῶν

361

ἐν λέχεσιν γένος, οἵ κεν τάνδε σὺν τιμᾷ θεῶν

362

νᾶσον ἐλθόντες τέκωνται φῶτα κελαινεφέων πεδίων

363

δεσπόταν· τὸν μὲν πολυχρύσῳ ποτʼ ἐν δώματι

364

Φοῖβος ἀμνάσει θέμισσιν

365

Antistrophe 3

Πύθιον ναὸν καταβάντα χρόνῳ

366

ὑστέρῳ, νάεσσι πολεῖς ἀγαγὲν Νείλοιο πρὸς πῖον τέμενος Κρονίδα.

367

ἦ ῥα Μηδείας ἐπέων στίχες. ἔπταξαν δʼ ἀκίνητοι σιωπᾷ

368

ἥρωες ἀντίθεοι πυκινὰν μῆτιν κλύοντες.

369

ὦ μάκαρ υἱὲ Πολυμνάστου, σὲ δʼ ἐν τούτῳ λόγῳ

370

χρησμὸς ὤρθωσεν μελίσσας Δελφίδος αὐτομάτῳ κελάδῳ·

371

ἅ σε χαίρειν ἐς τρὶς αὐδάσαισα πεπρωμένον

372

βασιλέʼ ἄμφανεν Κυράνᾳ,

373

Epode 3

δυσθρόου φωνᾶς ἀνακρινόμενον ποινὰ τίς ἔσται πρὸς θεῶν.

374

ἦ μάλα δὴ μετὰ καὶ νῦν, ὥστε φοινικανθέμου ἦρος ἀκμᾷ,

375

παισὶ τούτοις ὄγδοον θάλλει μέρος Ἀρκεσίλας·

376

τῷ μὲν Ἀπόλλων ἅ τε Πυθὼ κῦδος ἐξ ἀμφικτιόνων ἔπορεν

377

ἱπποδρομίας. ἀπὸ δʼ αὐτὸν ἐγὼ Μοίσαισι δώσω

378

καὶ τὸ πάγχρυσον νάκος κριοῦ· μετὰ γὰρ

379

κεῖνο πλευσάντων Μινυᾶν, θεόπομποί σφισιν τιμαὶ φύτευθεν.

380

Strophe 4

τίς γὰρ ἀρχὰ δέξατο ναυτιλίας;

381

τίς δὲ κίνδυνος κρατεροῖς ἀδάμαντος δῆσεν ἅλοις; θέσφατον ἦν Πελίαν

382

ἐξ ἀγαυῶν Αἰολιδᾶν θανέμεν χείρεσσιν ἢ βουλαῖς ἀκάμπτοις.

383

ἦλθε δέ οἱ κρυόεν πυκινῷ μάντευμα θυμῷ,

384

πὰρ μέσον ὀμφαλὸν εὐδένδροιο ῥηθὲν ματέρος·

385

τὸν μονοκρήπιδα πάντως ἐν φυλακᾷ σχεθέμεν μεγάλᾳ,

386

εὖτʼ ἂν αἰπεινῶν ἀπὸ σταθμῶν ἐς εὐδείελον

387

χθόνα μόλῃ κλειτᾶς Ἰωλκοῦ,

388

Antistrophe 4

ξεῖνος αἴτʼ ὦν ἀστός. ὁ δʼ ἆρα χρόνῳ

389

ἵκετʼ αἰχμαῖσιν διδύμαισιν ἀνὴρ ἔκπαγλος· ἐσθὰς δʼ ἀμφοτέρα νιν ἔχεν,

390

ἅ τε Μαγνήτων ἐπιχώριος ἁρμόζοισα θαητοῖσι γυίοις,

391

ἀμφὶ δὲ παρδαλέᾳ στέγετο φρίσσοντας ὄμβρους·

392

οὐδὲ κομᾶν πλόκαμοι κερθέντες ᾤχοντʼ ἀγλαοί,

393

ἀλλʼ ἅπαν νῶτον καταίθυσσον. τάχα δʼ εὐθὺς ἰὼν σφετέρας

394

ἐστάθη γνώμας ἀταρμύκτοιο πειρώμενος

395

ἐν ἀγορᾷ πλήθοντος ὄχλου.

396

Epode 4

τὸν μὲν οὐ γίγνωσκον· ὀπιζομένων δʼ ἔμπας τις εἶπεν καὶ τόδε·

397

οὔτι που οὗτος Ἀπόλλων, οὐδὲ μὰν χαλκάρματός ἐστι πόσις

398

Ἀφροδίτας· ἐν δὲ Νάξῳ φαντὶ θανεῖν λιπαρᾷ

399

Ἰφιμεδείας παῖδας, Ὦτον καὶ σέ, τολμάεις Ἐφιάλτα ἄναξ.

400

καὶ μὰν Τιτυὸν βέλος Ἀρτέμιδος θήρευσε κραιπνόν

401

ἐξ ἀνικάτου φαρέτρας ὀρνύμενον,

402

ὄφρα τις τᾶν ἐν δυνατῷ φιλοτάτων ἐπιψαύειν ἔραται.

403

Strophe 5

τοὶ μὲν ἀλλάλοισιν ἀμειβόμενοι

404

γάρυον τοιαῦτʼ· ἀνὰ δʼ ἡμιόνοις ξεστᾷ τʼ ἀπήνᾳ προτροπάδαν Πελίας

405

ἵκετο σπεύδων· τάφε δʼ αὐτίκα παπτάναις ἀρίγνωτον πέδιλον

406

δεξιτερῷ μόνον ἀμφὶ ποδί. κλέπτων δὲ θυμῷ

407

δεῖμα προσέννεπε· ποίαν γαῖαν, ὦ ξεῖνʼ, εὔχεαι

408

πατρίδʼ ἔμμεν; καὶ τίς ἀνθρώπων σε χαμαιγενέων πολιᾶς

409

ἐξανῆκεν γαστρός; ἐχθίστοισι μὴ ψεύδεσιν

410

καταμιάναις εἰπὲ γένναν.

411

Antistrophe 5

τὸν δὲ θαρσήσαις ἀγανοῖσι λόγοις

412

ὧδʼ ἀμείφθη· φαμὶ διδασκαλίαν Χείρωνος οἴσειν. ἀντρόθε γὰρ νέομαι

413

πὰρ Χαρικλοῦς καὶ Φιλύρας, ἵνα Κενταύρου με κοῦραι θρέψαν ἁγναί.

414

εἴκοσι δʼ ἐκτελέσαις ἐνιαυτοὺς οὔτε ἔργον

415

οὔτʼ ἔπος ἐντράπελον κείνοισιν εἰπὼν ἱκόμαν

416

οἴκαδʼ, ἀρχαίαν κομίζων πατρὸς ἐμοῦ βασιλευομέναν

417

οὐ κατʼ αἶσαν, τάν ποτε Ζεὺς ὤπασεν λαγέτᾳ

418

Αἰόλῳ καὶ παισί, τιμάν.

419

Epode 5

πεύθομαι γάρ νιν Πελίαν ἄθεμιν λευκαῖς πιθήσαντα φρασὶν

420

ἁμετέρων ἀποσυλᾶσαι βιαίως ἀρχεδικᾶν τοκέων·

421

τοί μʼ, ἐπεὶ πάμπρωτον εἶδον φέγγος, ὑπερφιάλου

422

ἁγεμόνος δείσαντες ὕβριν, κᾶδος ὡσείτε φθιμένου δνοφερὸν

423

ἐν δώμασι θηκάμενοι, μίγα κωκυτῷ γυναικῶν

424

κρύβδα πέμπον σπαργάνοις ἐν πορφυρέοις,

425

νυκτὶ κοινάσαντες ὁδόν, Κρονίδᾳ δὲ τράφεν Χείρωνι δῶκαν.

426

Strophe 6

ἀλλὰ τούτων μὲν κεφάλαια λόγων

427

ἴστε. λευκίππων δὲ δόμους πατέρων, κεδνοὶ πολῖται, φράσσατέ μοι σαφέως·

428

Αἴσονος γὰρ παῖς ἐπιχώριος οὐ ξείναν ἱκάνω γαῖαν ἄλλων.

429

Φὴρ δέ με θεῖος Ἰάσονα κικλήσκων προσηύδα.

430

ὣς φάτο. τὸν μὲν ἐσελθόντʼ ἔγνον ὀφθαλμοὶ πατρός.

431

ἐκ δʼ ἄρʼ αὐτοῦ πομφόλυξαν δάκρυα γηραλέων γλεφάρων,

432

ἃν περὶ ψυχὰν ἐπεὶ γάθησεν ἐξαίρετον

433

γόνον ἰδὼν κάλλιστον ἀνδρῶν.

434

Antistrophe 6

καὶ κασίγνητοί σφισιν ἀμφότεροι

435

ἤλυθον κείνου γε κατὰ κλέος· ἐγγὺς μὲν Φέρης κράναν Υπερῇδα λιπών,

436

ἐκ δὲ Μεσσάνας Ἀμυθάν· ταχέως δʼ Ἄδματος ἷκεν καὶ Μέλαμπος,

437

εὐμενέοντες ἀνεψιόν. ἐν δαιτὸς δὲ μοίρᾳ

438

μειλιχίοισι λόγοις αὐτοὺς Ἰάσων δέγμενος,

439

ξείνιʼ ἁρμόζοντα τεύχων, πᾶσαν ἐυφροσύναν τάνυεν,

440

ἀθρόαις πέντε δραπὼν νύκτεσσιν ἔν θʼ ἁμέραις

441

ἱερὸν εὐζοίας ἄωτον.

442

Epode 6

ἀλλʼ ἐν ἕκτᾳ πάντα, λόγον θέμενος σπουδαῖον, ἐξ ἀρχᾶς ἀνὴρ

443

συγγενέσιν παρεκοινᾶθʼ· οἱ δʼ ἐπέσποντʼ· αἶψα δʼ ἀπὸ κλισιᾶν

444

ὦρτο σὺν κείνοισι. καί ῥʼ ἦλθον Πελία μέγαρον·

445

ἐσσύμενοι δʼ εἴσω κατέσταν. τῶν δʼ ἀκούσαις αὐτὸς ὑπαντίασεν

446

Τυροῦς ἐρασιπλοκάμου γενεά· πραῢν δʼ Ἰάσων

447

μαλθακᾷ φωνᾷ ποτιστάζων ὄαρον

448

βάλλετο κρηπῖδα σοφῶν ἐπέων· παῖ Ποσειδᾶνος Πετραίου,

449

Strophe 7

ἐντὶ μὲν θνατῶν φρένες ὠκύτεραι

450

κέρδος αἰνῆσαι πρὸ δίκας δόλιον, τραχεῖαν ἑρπόντων πρὸς ἔπιβδαν ὅμως·

451

ἀλλʼ ἐμὲ χρὴ καὶ σὲ θεμισσαμένους ὀργὰς ὑφαίνειν λοιπὸν ὄλβον.

452

εἰδότι τοι ἐρέω· μία βοῦς Κρηθεῖ τε μάτηρ

453

καὶ θρασυμήδεϊ Σαλμωνεῖ· τρίταισιν δʼ ἐν γοναῖς

454

ἄμμες αὖ κείνων φυτευθέντες σθένος ἀελίου χρύσεον

455

λεύσσομεν. Μοῖραι δʼ ἀφίσταντʼ, εἴ τις ἔχθρα πέλει

456

ὁμογόνοις, αἰδῶ καλύψαι.

457

Antistrophe 7

οὐ πρέπει νῷν χαλκοτόροις ξίφεσιν

458

οὐδʼ ἀκόντεσσιν μεγάλαν προγόνων τιμὰν δάσασθαι. μῆλά τε γάρ τοι ἐγὼ

459

καὶ βοῶν ξανθὰς ἀγέλας ἀφίημʼ ἀγρούς τε πάντας, τοὺς ἀπούραις

460

ἁμετέρων τοκέων νέμεαι, πλοῦτον πιαίνων·

461

κοὔ με πονεῖ τεὸν οἶκον ταῦτα πορσύνοντʼ ἄγαν·

462

ἀλλὰ καὶ σκᾶπτον μόναρχον καὶ θρόνος, ᾧ ποτε Κρηθεΐδας

463

ἐγκαθίζων ἱππόταις εὔθυνε λαοῖς δίκας,

464

τὰ μὲν ἄνευ ξυνᾶς ἀνίας

465

Epode 7

λῦσον ἄμμιν, μή τι νεώτερον ἐξ αὐτῶν ἀναστάῃ κακόν.

466

ὣς ἄρʼ ἔειπεν. ἀκᾷ δʼ ἀνταγόρευσεν καὶ Πελίας· ἔσομαι

467

τοῖος· ἀλλʼ ἤδη με γηραιὸν μέρος ἁλικίας

468

ἀμφιπολεῖ· σὸν δʼ ἄνθος ἥβας ἄρτι κυμαίνει· δύνασαι δʼ ἀφελεῖν

469

μᾶνιν χθονίων. κέλεται γὰρ ἑὰν ψυχὰν κομίξαι

470

Φρίξος ἐλθόντας πρὸς Αἰήτα θαλάμους,

471

δέρμα τε κριοῦ βαθύμαλλον ἄγειν, τῷ ποτʼ ἐκ πόντου σαώθη

472

Strophe 8

ἔκ τε ματρυιᾶς ἀθέων βελέων.

473

ταῦτά μοι θαυμαστὸς ὄνειρος ἰὼν φωνεῖ. μεμάντευμαι δʼ ἐπὶ Κασταλίᾳ,

474

εἰ μετάλλατόν τι. καὶ ὡς τάχος ὀτρύνει με τεύχειν ναὶ πομπάν.

475

τοῦτον ἄεθλον ἑκὼν τέλεσον· καί τοι μοναρχεῖν

476

καὶ βασιλευέμεν ὄμνυμι προήσειν. καρτερὸς

477

ὅρκος ἄμμιν μάρτυς ἔστω Ζεὺς ὁ γενέθλιος ἀμφοτέροις.

478

σύνθεσιν ταύταν ἐπαινήσαντες οἱ μὲν κρίθεν·

479

ἀτὰρ Ἰάσων αὐτὸς ἤδη

480

Antistrophe 8

ὤρνυεν κάρυκας ἐόντα πλόον

481

φαινέμεν παντᾷ. τάχα δὲ Κρονίδαο Ζηνὸς υἱοὶ τρεῖς ἀκαμαντομάχαι

482

ἦλθον Ἀλκμήνας θʼ ἑλικοβλεφάρου Λήδας τε, δοιοὶ δʼ ὑψιχαῖται

483

ἀνέρες, Ἐννοσίδα γένος, αἰδεσθέντες ἀλκάν,

484

ἔκ τε Πύλου καὶ ἀπʼ ἄκρας Ταινάρου· τῶν μὲν κλέος

485

ἐσλὸν Εὐφάμου τʼ ἐκράνθη σόν τε, Περικλύμενʼ εὐρυβία.

486

ἐξ Ἀπόλλωνος δὲ φορμικτὰς ἀοιδᾶν πατὴρ

487

ἔμολεν, εὐαίνητος, Ὀρφεύς.

488

Epode 8

πέμπε δʼ Ἑρμᾶς χρυσόραπις διδύμους υἱοὺς ἐπʼ ἄτρυτον πόνον,

489

τὸν μὲν Ἐχίονα, κεχλάδοντας ἥβᾳ, τὸν δʼ Ἔρυτον. ταχέες

490

ἀμφὶ Παγγαίου θεμέθλοις ναιετάοντες ἔβαν·

491

καὶ γὰρ ἑκὼν θυμῷ γελανεῖ θᾶσσον ἔντυνεν βασιλεὺς ἀνέμων

492

Ζήταν Κάλαΐν τε πατὴρ Βορέας, ἄνδρας πτεροῖσιν

493

νῶτα πεφρίκοντας ἄμφω πορφυρέοις.

494

τὸν δὲ παμπειθῆ γλυκὺν ἡμιθέοισιν πόθον ἔνδαιεν Ἥρα

495

Strophe 9

ναὸς Ἀργοῦς, μή τινα λειπόμενον

496

τὰν ἀκίνδυνον παρὰ ματρὶ μένειν αἰῶνα πέσσοντʼ, ἀλλʼ ἐπὶ καὶ θανάτῳ

497

φάρμακον κάλλιστον ἑᾶς ἀρετᾶς ἅλιξιν εὑρέσθαι σὺν ἄλλοις.

498

ἐς δʼ Ἰαωλκὸν ἐπεὶ κατέβα ναυτᾶν ἄωτος,

499

λέξατο πάντας ἐπαινήσαις Ἰάσων. καί ῥά οἱ

500

μάντις ὀρνίχεσσι καὶ κλάροισι θεοπροπέων ἱεροῖς

501

Μόψος ἄμβασε στρατὸν πρόφρων. ἐπεὶ δʼ ἐμβόλου

502

κρέμασαν ἀγκύρας ὕπερθεν,

503

Antistrophe 9

χρυσέαν χείρεσσι λαβὼν φιάλαν

504

ἀρχὸς ἐν πρύμνᾳ πατέρʼ Οὐρανιδᾶν ἐγχεικέραυνον Ζῆνα, καὶ ὠκυπόρους

505

κυμάτων ῥιπὰς ἀνέμων τʼ ἐκάλει, νύκτας τε καὶ πόντου κελεύθους

506

ἄματά τʼ εὔφρονα καὶ φιλίαν νόστοιο μοῖραν·

507

ἐκ νεφέων δέ οἱ ἀντάϋσε βροντᾶς αἴσιον

508

φθέγμα· λαμπραὶ δʼ ἦλθον ἀκτῖνες στεροπᾶς ἀπορηγνύμεναι·

509

ἀμπνοὰν δʼ ἥρωες ἔστασαν θεοῦ σάμασιν

510

πιθόμενοι· κάρυξε δʼ αὐτοῖς

511

Epode 9

ἐμβαλεῖν κώπαισι τερασκόπος ἁδείας ἐνίπτων ἐλπίδας·

512

εἰρεσία δʼ ὑπεχώρησεν ταχειᾶν ἐκ παλαμᾶν ἄκορος.

513

σὺν Νότου δʼ αὔραις ἐπʼ Ἀξείνου στόμα πεμπόμενοι

514

ἤλυθον· ἔνθʼ ἁγνὸν Ποσειδάωνος ἕσσαντʼ εἰναλίου τέμενος,

515

φοίνισσα δὲ Θρηϊκίων ἀγέλα ταύρων ὑπᾶρχεν

516

καὶ νεόκτιστον λίθων βωμοῖο θέναρ.

517

ἐς δὲ κίνδυνον βαθὺν ἱέμενοι δεσπόταν λίσσοντο ναῶν,

518

Strophe 10

συνδρόμων κινηθμὸν ἀμαιμάκετον

519

ἐκφυγεῖν πετρᾶν. δίδυμαι γὰρ ἔσαν ζωαί, κυλινδέσκοντό τε κραιπνότεραι

520

ἢ βαρυγδούπων ἀνέμων στίχες· ἀλλʼ ἤδη τελευτὰν κεῖνος αὐταῖς

521

ἡμιθέων πλόος ἄγαγεν. ἐς Φᾶσιν δʼ ἔπειτεν

522

ἤλυθον· ἔνθα κελαινώπεσσι Κόλχοισιν βίαν

523

μῖξαν Αἰήτᾳ παρʼ αὐτῷ. πότνια δʼ ὀξυτάτων βελέων

524

ποικίλαν ἴϋγγα τετράκναμον Οὐλυμπόθεν

525

ἐν ἀλύτῳ ζεύξαισα κύκλῳ

526

Antistrophe 10

μαινάδʼ ὄρνιν Κυπρογένεια φέρεν

527

πρῶτον ἀνθρώποισι, λιτάς τʼ ἐπαοιδὰς ἐκδιδάσκησεν σοφὸν Αἰσονίδαν·

528

ὄφρα Μηδείας τοκέων ἀφέλοιτʼ αἰδῶ, ποθεινὰ δʼ Ἑλλὰς αὐτὰν

529

ἐν φρασὶ καιομέναν δονέοι μάστιγι Πειθοῦς.

530

καὶ τάχα πείρατʼ ἀέθλων δείκνυεν πατρωΐων·

531

σὺν δʼ ἐλαίῳ φαρμακώσαισʼ ἀντίτομα στερεᾶν ὀδυνᾶν

532

δῶκε χρίεσθαι. καταίνησαν τε κοινὸν γάμον

533

γλυκὺν ἐν ἀλλάλοισι μῖξαι.

534

Epode 10

ἀλλʼ ὅτʼ Αἰήτας ἀδαμάντινον ἐν μέσσοις ἄροτρον σκίμψατο

535

καὶ βόας, οἳ φλόγʼ ἀπὸ ξανθᾶν γεν ύω ν πν έο ν καιομένοιο πυρός,

536

χαλκέαις δʼ ὁπλαῖς ἀράσσεσκον χθόνʼ ἀμειβόμενοι,

537

τοὺς ἀγαγὼν ζεύγλᾳ πέλασσεν μοῦνος. ὀρθὰς δʼ αὔλακας ἐντανύσαις

538

ἤλαυνʼ, ἀνὰ βωλακίας δʼ ὀρόγυιαν σχίζε νῶτον

539

γᾶς. ἔειπεν δʼ ὧδε· τοῦτʼ ἔργον βασιλεύς,

540

ὅστις ἄρχει ναός, ἐμοὶ τελέσαις ἄφθιτον στρωμνὰν ἀγέσθω,

541

Strophe 11

κῶας αἰγλᾶεν χρυσέῳ θυσάνῳ.

542

ὣς ἄρʼ αὐδάσαντος ἀπὸ κροκόεν ῥίψαις Ἰάσων εἷμα θεῷ πίσυνος

543

εἴχετʼ ἔργου· πῦρ δέ νιν οὐκ ἐόλει παμφαρμάκου ξείνας ἐφετμαῖς.

544

σπασσάμενος δʼ ἄροτρον, βοέους δήσαις ἀνάγκας

545

ἔντεσιν αὐχένας ἐμβάλλων τʼ ἐριπλεύρῳ φυᾷ

546

κέντρον αἰανὲς βιατὰς ἐξεπόνησʼ ἐπιτακτὸν ἀνὴρ

547

μέτρον. ἴϋξεν δʼ ἀφωνήτῳ περ ἔμπας ἄχει

548

δύνασιν Αἰήτας ἀγασθείς.

549

Antistrophe 11

πρὸς δʼ ἑταῖροι καρτερὸν ἄνδρα φίλας

550

ὤρεγον χεῖρας, στεφάνοισί τέ νιν ποίας ἔρεπτον, μειλιχίοις τε λόγοις

551

ἀγαπάζοντʼ. αὐτίκα δʼ Ἀελίου θαυμαστὸς υἱὸς δέρμα λαμπρὸν

552

ἔννεπεν, ἔνθα νιν ἐκτάνυσαν Φρίξου μάχαιραι·

553

ἤλπετο δʼ οὐκέτι οἱ κεῖνόν γε πράξεσθαι πόνον.

554

κεῖτο γὰρ λόχμᾳ, δράκοντος δʼ εἴχετο λαβροτατᾶν γενύων,

555

ὃς πάχει μάκει τε πεντηκόντορον ναῦν κράτει,

556

τέλεσαν ἃν πλαγαὶ σιδάρου.

557

Epode 11

μακρά μοι νεῖσθαι κατʼ ἀμαξιτόν· ὥρα γὰρ συνάπτει· καί τινα

558

οἶμον ἴσαμι βραχύν· πολλοῖσι δʼ ἅγημαι σοφίας ἑτέροις.

559

κτεῖνε μὲν γλαυκῶπα τέχναις ποικιλόνωτον ὄφιν,

560

ὦ Ἀρκεσίλα, κλέψεν τε Μήδειαν σὺν αὐτᾷ, τὰν Πελίαο φόνον·

561

ἔν τʼ Ὠκεανοῦ πελάγεσσι μίγεν πόντῳ τʼ ἐρυθρῷ

562

Λαμνιᾶν τʼ ἔθνει γυναικῶν ἀνδροφόνων·

563

ἔνθα καὶ γυίων ἀέθλοις ἐπέδειξαν κρίσιν ἐσθᾶτος ἀμφίς,

564

Strophe 12

καὶ συνεύνασθεν. καὶ ἐν ἀλλοδαπαῖς

565

σπέρμʼ ἀρούραις τουτάκις ὑμετέρας ἀκτῖνος ὄλβου δέξατο μοιρίδιον

566

ἆμαρ ἢ νύκτες. τόθι γὰρ γένος Εὐφάμου φυτευθὲν λοιπὸν αἰεὶ

567

τέλλετο· καὶ Λακεδαιμονίων μιχθέντες ἀνδρῶν

568

ἤθεσι τάν ποτε Καλλίσταν ἀπῴκησαν χρόνῳ

569

νᾶσον· ἔνθεν δʼ ὔμμι Λατοίδας ἔπορεν Λιβύας πεδίον

570

σὺν θεῶν τιμαῖς ὀφέλλειν, ἄστυ χρυσοθρόνου

571

διανέμειν θεῖον Κυράνας

572

Antistrophe 12

ὀρθόβουλον μῆτιν ἐφευρομένοις.

573

γνῶθι νῦν τὰν Οἰδιπόδα σοφίαν. εἰ γάρ τις ὄζους ὀξυτόμῳ πελέκει

574

ἐξερείψειεν μεγάλας δρυός, αἰσχύνοι δέ οἱ θαητὸν εἶδος·

575

καὶ φθινόκαρπος ἐοῖσα διδοῖ ψᾶφον περʼ αὐτᾶς,

576

εἴ ποτε χειμέριον πῦρ ἐξίκηται λοίσθιον·

577

ἢ σὺν ὀρθαῖς κιόνεσσιν δεσποσύναισιν ἐρειδομένα

578

μόχθον ἄλλοις ἀμφέπει δύστανον ἐν τείχεσιν,

579

ἑὸν ἐρημώσαισα χῶρον.

580

Epode 12

ἐσσὶ δʼ ἰατὴρ ἐπικαιρότατος, Παιάν τέ σοι τιμᾷ φάος·

581

χρὴ μαλακὰν χέρα προσβάλλοντα τρώμαν ἕλκεος ἀμφιπολεῖν.

582

ῥᾴδιον μὲν γὰρ πόλιν σεῖσαι καὶ ἀφαυροτέροις·

583

ἀλλʼ ἐπὶ χώρας αὖτις ἕσσαι δυσπαλὲς δὴ γίγνεται, ἐξαπίνας

584

εἰ μὴ θεὸς ἁγεμόνεσσι κυβερνατὴρ γένηται.

585

τὶν δὲ τούτων ἐξυφαίνονται χάριτες.

586

τλᾶθι τᾶς εὐδαίμονος ἀμφὶ Κυράνας θέμεν σπουδὰν ἅπασαν.

587

Strophe 13

τῶν δʼ Ὁμήρου καὶ τόδε συνθέμενος

588

ῥῆμα πόρσυνʼ· ἄγγελον ἐσλὸν ἔφα τιμὰν μεγίσταν πράγματι παντὶ φέρειν·

589

αὔξεται καὶ Μοῖσα διʼ ἀγγελίας ὀρθᾶς. ἐπέγνω μὲν Κυράνα

590

καὶ τὸ κλεεννότατον μέγαρον Βάττου δικαιᾶν

591

Δαμοφίλου πραπίδων. κεῖνος γὰρ ἐν παισὶν νέος,

592

ἐν δὲ βουλαῖς πρέσβυς ἐγκύρσαις ἑκατονταετεῖ βιοτᾷ,

593

ὀρφανίζει μὲν κακὰν γλῶσσαν φαεννᾶς ὀπός,

594

ἔμαθε δʼ ὑβρίζοντα μισεῖν,

595

Antistrophe 13

οὐκ ἐρίζων ἀντία τοῖς ἀγαθοῖς,

596

οὐδὲ μακύνων τέλος οὐδέν. ὁ γὰρ καιρὸς πρὸς ἀνθρώπων βραχὺ μέτρον ἔχει.

597

εὖ νιν ἔγνωκεν· θεράπων δέ οἱ, οὐ δράστας ὀπαδεῖ. φαντὶ δʼ ἔμμεν

598

τοῦτʼ ἀνιαρότατον, καλὰ γιγνώσκοντʼ ἀνάγκᾳ

599

ἐκτὸς ἔχειν πόδα. καὶ μὰν κεῖνος Ἄτλας οὐρανῷ

600

προσπαλαίει νῦν γε πατρῴας ἀπὸ γᾶς ἀπό τε κτεάνων·

601

λῦσε δὲ Ζεὺς ἄφθιτος Τιτᾶνας. ἐν δὲ χρόνῳ

602

μεταβολαὶ λήξαντος οὔρου

603

Epode 13

ἱστίων. ἀλλʼ εὔχεται οὐλομέναν νοῦσον διαντλήσαις ποτὲ

604

οἶκον ἰδεῖν, ἐπʼ Ἀπόλλωνός τε κράνᾳ συμποσίας ἐφέπων

605

θυμὸν ἐκδόσθαι πρὸς ἥβαν πολλάκις, ἔν τε σοφοῖς

606

δαιδαλέαν φόρμιγγα βαστάζων πολίταις ἡσυχίᾳ θιγέμεν,

607

μήτʼ ὦν τινι πῆμα πορών, ἀπαθὴς δʼ αὐτὸς πρὸς ἀστῶν.

608

καί κε μυθήσαιθʼ ὁποίαν, Ἀρκεσίλα,

609

εὗρε παγὰν ἀμβροσίων ἐπέων, πρόσφατον Θήβᾳ ξενωθείς.

610

5

Strophe 1

ὁ πλοῦτος εὐρυσθενής,

611

ὅταν τις ἀρετᾷ κεκραμένον καθαρᾷ

612

βροτήσιος ἀνὴρ πότμου παραδόντος, αὐτὸν ἀνάγῃ

613

πολύφιλον ἑπέταν.

614

ὦ θεόμορʼ Ἀρκεσίλα,

615

σύ τοί νιν κλυτᾶς

616

αἰῶνος ἀκρᾶν βαθμίδων ἄπο

617

σὺν εὐδοξίᾳ μετανίσεαι

618

ἕκατι χρυσαρμάτου Κάστορος·

619

εὐδίαν ὃς μετὰ χειμέριον ὄμβρον τεὰν

620

καταιθύσσει μάκαιραν ἑστίαν.

621

Antistrophe 1

σοφοὶ δέ τοι κάλλιον

622

φέροντι καὶ τὰν θεόσδοτον δύναμιν.

623

σὲ δʼ ἐρχόμενον ἐν δίκᾳ πολὺς ὄλβος ἀμφινέμεται·

624

τὸ μέν, ὅτι βασιλεὺς

625

ἐσσὶ μεγαλᾶν πολίων,

626

ἔχει συγγενὴς

627

ὀφθαλμὸς αἰδοιότατον γέρας

628

τεᾷ τοῦτο μιγνύμενον φρενί·

629

μάκαρ δὲ καὶ νῦν, κλεεννᾶς ὅτι

630

εὖχος ἤδη παρὰ Πυθιάδος ἵπποις ἑλὼν

631

δέδεξαι τόνδε κῶμον ἀνέρων,

632

Epode 1

Ἀπολλώνιον ἄθυρμα. τῷ σε μὴ λαθέτω

633

Κυράνας γλυκὺν ἀμφὶ κᾶπον Ἀφροδίτας ἀειδόμενον,

634

παντὶ μὲν θεὸν αἴτιον ὑπερτιθέμεν·

635

φιλεῖν δὲ Κάρρωτον ἔξοχʼ ἑταίρων·

636

ὃς οὐ τὰν Ἐπιμαθέος ἄγων

637

ὀψινόου θυγατέρα Πρόφασιν, Βαττιδᾶν

638

ἀφίκετο δόμους θεμισκρεόντων·

639

ἀλλʼ ἀρισθάρματον

640

ὕδατι Κασταλίας ξενωθεὶς γέρας ἀμφέβαλε τεαῖσιν κόμαις,

641

Strophe 2

ἀκηράτοις ἁνίαις

642

ποδαρκέων δωδεκάδρομον τέμενος.

643

κατέκλασε γὰρ ἐντέων σθένος οὐδέν· ἀλλὰ κρέμαται,

644

ὁπόσα χεριαρᾶν

645

τεκτόνων δαίδαλʼ ἄγων

646

Κρισαῖον λόφον

647

ἄμειψεν ἐν κοιλόπεδον νάπος

648

θεοῦ· τό σφʼ ἔχει κυπαρίσσινον

649

μέλαθρον ἀμφʼ ἀνδριάντι σχεδόν,

650

Κρῆτες ὃν τοξοφόροι τέγεϊ Παρνασσίῳ

651

καθέσσαντο μονόδροπον φυτόν.

652

Antistrophe 2

ἑκόντι τοίνυν πρέπει

653

νόῳ τὸν εὐεργέταν ὑπαντιάσαι.

654

Ἀλεξιβιάδα, σὲ δʼ ἠΰκομοι φλέγοντι Χάριτες.

655

μακάριος, ὃς ἔχεις

656

καὶ πεδὰ μέγαν κάματον

657

λόγων φερτάτων

658

μναμήϊʼ· ἐν τεσσαράκοντα γὰρ

659

πετόντεσσιν ἁνιόχοις ὅλον

660

δίφρον κομίξαις ἀταρβεῖ φρενί,

661

ἦλθες ἤδη Λιβύας πεδίον ἐξ ἀγλαῶν

662

ἀέθλων καὶ πατρωΐαν πόλιν.

663

Epode 2

πόνων δʼ οὔ τις ἀπόκλαρός ἐστιν οὔτʼ ἔσεται·

664

ὁ Βάττου δʼ ἕπεται παλαιὸς ὄλβος ἔμπαν τὰ καὶ τὰ νέμων,

665

πύργος ἄστεος ὄμμα τε φαεννότατον

666

ξένοισι. κεῖνόν γε καὶ βαρύκομποι

667

λέοντες περὶ δείματι φύγον,

668

γλῶσσαν ἐπεί σφιν ἀπένεικεν ὑπερποντίαν·

669

ὁ δʼ ἀρχαγέτας ἔδωκʼ Ἀπόλλων

670

θῆρας αἰνῷ φόβῳ,

671

ὄφρα μὴ ταμίᾳ Κυράνας ἀτελὴς γένοιτο μαντεύμασιν.

672

Strophe 3

ὃ καὶ βαρειᾶν νόσων

673

ἀκέσματʼ ἄνδρεσσι καὶ γυναιξὶ νέμει,

674

πόρεν τε κίθαριν, δίδωσί τε Μοῖσαν οἷς ἂν ἐθέλῃ,

675

ἀπόλεμον ἀγαγὼν

676

ἐς πραπίδας εὐνομίαν,

677

μυχόν τʼ ἀμφέπει

678

μαντήϊον· τῷ καὶ Λακεδαίμονι

679

ἐν Ἄργει τε καὶ ζαθέᾳ Πύλῳ

680

ἔνασσεν ἀλκ άε ντας Ἡρακλέος

681

ἐκγόνους Αἰγιμιοῦ τε. τὸ δʼ ἐμὸν γαρύειν

682

ἀπὸ Σπάρτας ἐπήρατον κλέος·

683

Antistrophe 3

ὅθεν γεγενναμένοι

684

ἵκοντο Θήρανδε φῶτες Αἰγεΐδαι,

685

ἐμοὶ πατέρες, οὐ θεῶν ἄτερ, ἀλλὰ μοῖρά τις ἄγεν·

686

πολύθυτον ἔρανον

687

ἔνθεν ἀναδεξάμενοι,

688

Ἄπολλον, τεᾷ,

689

Καρνήϊʼ, ἐν δαιτὶ σεβίζομεν

690

Κυράνας ἀγακτιμέναν πόλιν·

691

ἔχοντι τὰν χαλκοχάρμαι ξένοι

692

Τρῶες Ἀντανορίδαι. σὺν Ἑλένᾳ γὰρ μόλον,

693

καπνωθεῖσαν πάτραν ἐπεὶ ἴδον

694

Epode 3

ἐν Ἄρει. τὸ δʼ ἐλάσιππον ἔθνος ἐνδυκέως

695

δέκονται θυσίαισιν ἄνδρες οἰχνέοντές σφε δωροφόροι,

696

τοὺς Ἀριστοτέλης ἄγαγε, ναυσὶ θοαῖς

697

ἁλὸς βαθεῖαν κέλευθον ἀνοίγων.

698

κτίσεν δʼ ἄλσεα μείζονα θεῶν,

699

εὐθύτομόν τε κατέθηκεν Ἀπολλωνίαις

700

ἀλεξιμβρότοις πεδιάδα πομπαῖς

701

ἔμμεν ἱππόκροτον

702

σκυρωτὰν ὁδόν, ἔνθα πρυμνοῖς ἀγορᾶς ἔπι δίχα κεῖται θανών.

703

Strophe 4

μάκαρ μὲν ἀνδρῶν μέτα

704

ἔναιεν, ἥρως δʼ ἔπειτα λαοσεβής.

705

ἄτερθε δὲ πρὸ δωμάτων ἕτεροι λαχόντες Ἀΐδαν

706

βασιλέες ἱεροὶ

707

ἐντί, μεγάλαν δʼ ἀρετὰν

708

δρόσῳ μαλθακᾷ

709

ῥανθεῖσαν κώμων ὑπὸ χεύμασιν,

710

ἀκούοντί που χθονίᾳ φρενί,

711

σφὸν ὄλβον υἱῷ τε κοινὰν χάριν

712

ἔνδικόν τʼ Ἀρκεσίλᾳ. τὸν ἐν ἀοιδᾷ νέων

713

πρέπει χρυς άο ρα Φοῖβον ἀπύειν,

714

Antistrophe 4

ἔχοντα Πυθωνόθεν

715

τὸ καλλίνικον λυτήριον δαπανᾶν

716

μέλος χαρίεν. ἄνδρα κεῖνον ἐπαινέοντι συνετοί.

717

λεγόμενον ἐρέω·

718

κρέσσονα μὲν ἁλικίας

719

νόον φέρβεται

720

γλῶσσάν τε· θάρσος δὲ τανύπτερος

721

ἐν ὄρνιξιν αἰετὸς ἔπλετο·

722

ἀγωνίας δʼ, ἕρκος οἷον, σθένος·

723

ἔν τε Μοίσαισι ποτανὸς ἀπὸ ματρὸς φίλας,

724

πέφανταί θʼ ἁρματηλάτας σοφός·

725

Epode 4

ὅσαι τʼ εἰσὶν ἐπιχωρίων καλῶν ἔσοδοι,

726

τετόλμακε. θεός τέ οἱ τὸ νῦν τε πρόφρων τελεῖ δύνασιν,

727

καὶ τὸ λοιπὸν ὁμοῖα, Κρονίδαι μάκαρες,

728

διδοῖτʼ ἐπʼ ἔργοισιν ἀμφί τε βουλαῖς

729

ἔχειν, μὴ φθινοπωρὶς ἀνέμων

730

χειμερία κατὰ πνοὰ δαμαλίζοι χρόνον.

731

Διός τοι νόος μέγας κυβερνᾷ

732

δαίμονʼ ἀνδρῶν φίλων.

733

εὔχομαί νιν Ὀλυμπίᾳ τοῦτο

734

δόμεν γέρας ἔπι Βάττου γένει.

735

6

Strophe 1

ἀκούσατʼ· ἦ γὰρ ἑλικώπιδος Ἀφροδίτας

736

ἄρουραν ἢ Χαρίτων

737

ἀναπολίζομεν, ὀμφαλὸν ἐριβρόμου

738

χθονὸς ἐς νάϊον προσοιχόμενοι·

739

Πυθιόνικος ἔνθʼ ὀλβίοισιν Ἐμμενίδαις

740

ποταμίᾳ τʼ Ἀκράγαντι καὶ μὰν Ξενοκράτει

741

ἑτοῖμος ὕμνων

742

θησαυρὸς ἐν πολυχρύσῳ

743

Ἀπολλωνίᾳ τετείχισται νάπᾳ·

744

Strophe 2

τὸν οὔτε χειμέριος ὄμβρος ἐπακτὸς ἐλθών,

745

ἐριβρόμου νεφέλας

746

στρατὸς ἀμείλιχος, οὔτʼ ἄνεμος ἐς μυχοὺς

747

ἁλὸς ἄξοισι παμφόρῳ χεράδει

748

τυπτόμενον. φάει δὲ πρόσωπον ἐν καθαρῷ

749

πατρὶ τεῷ, Θρασύβουλε, κοινάν τε γενεᾷ

750

λόγοισι θνατῶν

751

εὔδοξον ἅρματι νίκαν

752

Κρισαίαισιν ἐν πτυχαῖς ἀπαγγελεῖ.

753

Strophe 3

σύ τοι σχεθών νιν ἐπιδέξια χειρός, ὀρθὰν

754

ἄγεις ἐφημοσύναν,

755

τά ποτʼ ἐν οὔρεσι φαντὶ μεγαλοσθενεῖ

756

Φιλύρας υἱὸν ὀρφανιζομένῲ

757

Πηλεΐδᾳ παραινεῖν· μάλιστα μὲν Κρονίδαν,

758

βαρυόπαν στεροπᾶν κεραυνῶν τε πρύτανιν,

759

θεῶν σέβεσθαι·

760

ταύτας δὲ μή ποτε τιμᾶς

761

ἀμείρειν γονέων βίον πεπρωμένον.

762

Strophe 4

ἔγεντο καὶ πρότερον Ἀντίλοχος βιατὰς

763

νόημα τοῦτο φέρων,

764

ὃς ὑπερέφθιτο πατρός, ἐναρίμβροτον

765

ἀναμείναις στράταρχον Αἰθιόπων

766

Μέμνονα. Νεστόρειον γὰρ ἵππος ἅρμʼ ἐπέδα

767

Πάριος ἐκ βελέων δαϊχθείς· ὁ δʼ ἔφεπεν

768

κραταιὸν ἔγχος·

769

Μεσσανίου δὲ γέροντος

770

δονηθεῖσα φρὴν βόασε παῖδα ὅν·

771

Strophe 5

χαμαιπετὲς δʼ ἄρʼ ἔπος οὐκ ἀπέριψεν· αὐτοῦ

772

μένων δʼ ὁ θεῖος ἀνὴρ

773

πρίατο μὲν θανάτοιο κομιδὰν πατρός,

774

ἐδόκησέν τε τῶν πάλαι γενεᾷ

775

ὁπλοτέροισιν, ἔργον πελώριον τελέσαις,

776

ὕπατος ἀμφὶ τοκεῦσιν ἔμμεν πρὸς ἀρετάν.

777

τὰ μὲν παρίκει·

778

τῶν νῦν δὲ καὶ Θρασύβουλος

779

πατρῴαν μάλιστα πρὸς στάθμαν ἔβα,

780

Strophe 6

πάτρῳ τʼ ἐπερχόμενος ἀγλαΐαν ἅπασαν.

781

νόῳ δὲ πλοῦτον ἄγει,

782

ἄδικον οὔθʼ ὑπέροπλον ἥβαν δρέπων,

783

σοφίαν δʼ ἐν μυχοῖσι Πιερίδων·

784

τίν τʼ, Ἐλέλιχθον, ἃς εὗρες ἱππίας ἐσόδους, μάλα ἁδόντι νόῳ, Ποσειδᾶν, προσέχεται. γλυκεῖα δὲ φρὴν καὶ συμπόταισιν ὁμιλεῖν μελισσᾶν ἀμείβεται τρητὸν πόνον.

785

7

Strophe 1

κάλλιστον αἱ μεγαλοπόλιες Ἀθᾶναι

786

προοίμιον Ἀλκμανιδᾶν εὐρυσθενεῖ γενεᾷ

787

κρηπῖδʼ ἀοιδᾶν

788

ἵπποισι βαλέσθαι.

789

ἐπεὶ τίνα πάτραν, τίνα οἶκον

790

ναίων ὀνυμάξεαι

791

ἐπιφανέστερον

792

Ἑλλάδι πυθέσθαι;

793

Antistrophe 1

πάσαισι γὰρ πολίεσι λόγος ὁμιλεῖ

794

Ἐρεχθέος ἀστῶν, Ἄπολλον, οἳ τεόν γε δόμον

795

Πυθῶνι δίᾳ

796

θαητὸν ἔτευξαν.

797

ἄγοντι δέ με πέντε μὲν Ἰσθμοῖ

798

νῖκαι, μία δʼ ἐκπρεπὴς

799

Διὸς Ὀλυμπιάς,

800

δύο δʼ ἀπὸ Κίρρας,

801

Epode 1

ὦ Μεγάκλεες, ὑμαί τε καὶ προγόνων.

802

νέα δʼ εὐπραγίᾳ χαίρω τι· τὸ δʼ ἄχνυμαι,

803

φθόνον ἀμειβόμενον τὰ καλὰ ἔργα.

804

φαντί γε μὰν οὕτω κεν ἀνδρὶ παρμονίμαν

805

θάλλοισαν εὐδαιμονίαν

806

τὰ καὶ τὰ φέρεσθαι.

807

8

Strophe 1

φιλόφρον Ἡσυχία, Δίκας

808

ὦ μεγιστόπολι θύγατερ,

809

βουλᾶν τε καὶ πολέμων

810

ἔχοισα κλαῗδας ὑπερτάτας,

811

Πυθιόνικον τιμὰν Ἀριστομένει δέκευ.

812

τὺ γὰρ τὸ μαλθακὸν ἔρξαι τε καὶ παθεῖν ὁμῶς

813

ἐπίστασαι καιρῷ σὺν ἀτρεκεῖ·

814

Antistrophe 1

τὺ δʼ, ὁπόταν τις ἀμείλιχον

815

καρδίᾳ κότον ἐνελάσῃ,

816

τραχεῖα δυσμενέων

817

ὑπαντιάξαισα κράτει τιθεῖς

818

Ὕβριν ἐν ἄντλῳ. τὰν οὐδὲ Πορφυρίων μάθεν

819

παρʼ αἶσαν ἐξερεθίζων· κέρδος δὲ φίλτατον,

820

ἑκόντος εἴ τις ἐκ δόμων φέροι.

821

Epode 1

βία δὲ καὶ μεγάλαυχον ἔσφαλεν ἐν χρόνῳ.

822

Τυφὼς Κίλιξ ἑκατόγκρανος οὔ νιν ἄλυξεν,

823

οὐδὲ μὰν βασιλεὺς Γιγάντων· δμᾶθεν δὲ κεραυνῷ

824

τόξοισί τʼ Ἀπόλλωνος· ὃς εὐμενεῖ νόῳ

825

Ξενάρκειον ἔδεκτο Κίρραθεν ἐστεφανωμένον

826

υἱὸν ποίᾳ Παρνασσίδι Δωριεῖ τε κώμῳ.

827

Strophe 2

ἔπεσε δʼ οὐ Χαρίτων ἑκὰς

828

ἁ δικαιόπολις ἀρεταῖς

829

κλειναῖσιν Αἰακιδᾶν

830

θιγοῖσα νᾶσος· τελέαν δʼ ἔχει

831

δόξαν ἀπʼ ἀρχᾶς. πολλοῖσι μὲν γὰρ ἀείδεται

832

νικαφόροις ἐν ἀέθλοις θρέψαισα καὶ θοαῖς

833

ὑπερτάτους ἥρωας ἐν μάχαις·

834

Antistrophe 2

τὰ δὲ καὶ ἀνδράσιν ἐμπρέπει.

835

εἰμὶ δʼ ἄσχολος ἀναθέμεν

836

πᾶσαν μακραγορίαν

837

λύρᾳ τε καὶ φθέγματι μαλθακῷ,

838

μὴ κόρος ἐλθὼν κνίσῃ. τὸ δʼ ἐν ποσί μοι τράχον

839

ἴτω τεὸν χρέος, ὦ παῖ, νεώτατον καλῶν,

840

ἐμᾷ ποτανὸν ἀμφὶ μαχανᾷ.

841

Epode 2

παλαισμάτεσσι γὰρ ἰχνεύων ματραδελφεοὺς

842

Ὀλυμπίᾳ τε Θεόγνητον οὐ κατελέγχεις,

843

οὐδὲ Κλειτομάχοιο νίκαν Ἰσθμοῖ θρασύγυιον·

844

αὔξων δὲ πάτραν Μιδυλιδᾶν λόγον φέρεις,

845

τὸν ὅνπερ ποτʼ Ὀϊκλέος παῖς ἐν ἑπταπύλοις ἰδὼν

846

υἱοὺς Θήβαις αἰνίξατο παρμένοντας αἰχμᾷ,

847

Strophe 3

ὁπότʼ ἀπʼ Ἄργεος ἤλυθον

848

δευτέραν ὁδὸν Ἐπίγονοι.

849

ὧδʼ εἶπε μαρναμένων·

850

φυᾷ τὸ γενναῖον ἐπιπρέπει

851

ἐκ πατέρων παισὶ λῆμα. θαέομαι σαφὲς

852

δράκοντα ποικίλον αἰθᾶς Ἀλκμᾶνʼ ἐπʼ ἀσπίδος

853

νωμῶντα πρῶτον ἐν Κάδμου πύλαις.

854

Antistrophe 3

ὁ δὲ καμὼν προτέρᾳ πάθᾳ

855

νῦν ἀρείονος ἐνέχεται

856

ὄρνιχος ἀγγελίᾳ

857

Ἄδραστος ἥρως· τὸ δὲ οἴκοθεν

858

ἀντία πράξει. μοῦνος γὰρ ἐκ Δαναῶν στρατοῦ

859

θανόντος ὀστέα λέξαις υἱοῦ, τύχᾳ θεῶν

860

ἀφίξεται λαῷ σὺν ἀβλαβεῖ

861

Epode 3

Ἄβαντος εὐρυχόρους ἀγυιάς. τοιαῦτα μὲν

862

ἐφθέγξατʼ Ἀμφιάρηος. χαίρων δὲ καὶ αὐτὸς

863

Ἀλκμᾶνα στεφάνοισι βάλλω, ῥαίνω δὲ καὶ ὕμνῳ,

864

γείτων ὅτι μοι καὶ κτεάνων φύλαξ ἐμῶν

865

ὑπάντασεν ἰόντι γᾶς ὀμφαλὸν παρʼ ἀοίδιμον,

866

μαντευμάτων τʼ ἐφάψατο συγγόνοισι τέχναις.

867

Strophe 4

τὺ δʼ, Ἑκαταβόλε, πάνδοκον

868

ναὸν εὐκλέα διανέμων

869

Πυθῶνος ἐν γυάλοις,

870

τὸ μὲν μέγιστον τόθι χαρμάτων

871

ὤπασας· οἴκοι δὲ πρόσθεν ἁρπαλέαν δόσιν

872

πενταθλίου σὺν ἑορταῖς ὑμαῖς ἐπάγαγες.

873

ἄναξ, ἑκόντι δʼ εὔχομαι νόῳ

874

Antistrophe 4

κατά τινʼ ἁρμονίαν βλέπειν,

875

ἀμφʼ ἕκαστον ὅσα νέομαι.

876

κώμῳ μὲν ἁδυμελεῖ

877

Δίκα παρέστακε· θεῶν δʼ ὄπιν

878

ἄφθονον αἰτέω, Ξείναρκες, ὑμετέραις τύχαις.

879

εἰ γάρ τις ἐσλὰ πέπαται μὴ σὺν μακρῷ πόνῳ,

880

πολλοῖς σοφὸς δοκεῖ πεδʼ ἀφρόνων

881

Epode 4

βίον κορυσσέμεν ὀρθοβούλοισι μαχαναῖς·

882

τὰ δʼ οὐκ ἐπʼ ἀνδράσι κεῖται· δαίμων δὲ παρίσχει,

883

ἄλλοτʼ ἄλλον ὕπερθε βάλλων, ἄλλον δʼ ὑπὸ χειρῶν

884

μέτρῳ καταβαίνει. Μεγάροις δʼ ἔχεις γέρας,

885

μυχῷ τʼ ἐν Μαραθῶνος, Ἥρας τʼ ἀγῶνʼ ἐπιχώριον

886

νίκαις τρισσαῖς, Ὦριστόμενες, δάμασσας ἔργῳ·

887

Strophe 5

τέτρασι δʼ ἔμπετες ὑψόθεν

888

σωμάτεσσι κακὰ φρονέων,

889

τοῖς οὔτε νόστος ὁμῶς

890

ἔπαλπνος ἐν Πυθιάδι κρίθη,

891

οὐδὲ μολόντων πὰρ ματέρʼ ἀμφὶ γέλως γλυκὺς

892

ὦρσεν χάριν· κατὰ λαύρας δʼ ἐχθρῶν ἀπάοροι

893

πτώσσοντι, συμφορᾷ δεδαγμένοι.

894

Antistrophe 5

ὁ δὲ καλόν τι νέον λαχὼν

895

ἁβρότατος ἔπι μεγάλας

896

ἐξ ἐλπίδος πέταται

897

ὑποπτέροις ἀνορέαις, ἔχων

898

κρέσσονα πλούτου μέριμναν. ἐν δʼ ὀλίγῳ βροτῶν

899

τὸ τερπνὸν αὔξεται· οὕτω δὲ καὶ πίτνει χαμαί,

900

ἀποτρόπῳ γνώμᾳ σεσεισμένον.

901

Epode 5

ἐπάμεροι· τί δέ τις; τί δʼ οὔ τις; σκιᾶς ὄναρ

902

ἄνθρωπος. ἀλλʼ ὅταν αἴγλα διόσδοτος ἔλθῃ,

903

λαμπρὸν φέγγος ἔπεστιν ἀνδρῶν καὶ μείλιχος αἰών·

904

Αἴγινα φίλα μᾶτερ, ἐλευθέρῳ στόλῳ

905

πόλιν τάνδε κόμιζε Δὶ καὶ κρέοντι σὺν Αἰακῷ

906

Πηλεῖ τε κἀγαθῷ Τελαμῶνι σύν τʼ Ἀχιλλεῖ.

907

9

Strophe 1

ἐθέλω χαλκάσπιδα Πυθιονίκαν

908

σὺν βαθυζώνοισιν ἀγγέλλων

909

Τελεσικράτη Χαρίτεσσι γεγωνεῖν,

910

ὄλβιον ἄνδρα, διωξίππου στεφάνωμα Κυράνας·

911

τὰν ὁ χαιτάεις ἀνεμοσφαράγων ἐκ Παλίου κόλπων ποτὲ Λατοΐδας

912

ἅρπασʼ, ἔνεικέ τε χρυσέῳ παρθένον ἀγροτέραν δίφρῳ, τόθι νιν πολυμήλου

913

καὶ πολυκαρποτάτας θῆκε δέσποιναν χθονὸς

914

ῥίζαν ἀπείρου τρίταν εὐήρατον θάλλοισαν οἰκεῖν.

915

Antistrophe 1

ὑπέδεκτο δʼ ἀργυρόπεζʼ Ἀφροδίτα

916

Δάλιον ξεῖνον θεοδμάτων

917

ὀχέων, ἐφαπτομένα χερὶ κούφᾳ.

918

καί σφιν ἐπὶ γλυκεραῖς εὐναῖς ἐρατὰν βάλεν αἰδῶ,

919

ξυνὸν ἁρμόζοισα θεῷ τε γάμον μιχθέντα κούρᾳ θʼ Ὑψέος εὐρυβία·

920

ὃς Λαπιθᾶν ὑπερόπλων τουτάκις ἦν βασιλεύς, ἐξ Ὠκεανοῦ γένος ἥρως

921

δεύτερος· ὅν ποτε Πίνδου κλεενναῖς ἐν πτυχαῖς

922

Ναῒς εὐφρανθεῖσα Πηνειοῦ λέχει Κρείοισʼ ἔτικτεν,

923

Epode 1

Γαίας θυγάτηρ. ὁ δὲ τὰν εὐώλενον

924

θρέψατο παῖδα Κυράναν· ἁ μὲν οὔθʼ ἱστῶν παλιμβάμους ἐφίλησεν ὁδούς,

925

οὔτε δείπνων οἰκοριᾶν μεθʼ ἑταιρᾶν τέρψιας,

926

ἀλλʼ ἀκόντεσσίν τε χαλκέοις

927

φασγάνῳ τε μαρναμένα κεράϊζεν ἀγρίους

928

θῆρας, ἦ πολλάν τε καὶ ἡσύχιον

929

βουσὶν εἰρήναν παρέχοισα πατρῴαις, τὸν δὲ σύγκοιτον γλυκὺν

930

παῦρον ἐπὶ γλεφάροις

931

ὕπνον ἀναλίσκοισα ῥέποντα πρὸς ἀῶ.

932

Strophe 2

κίχε νιν λέοντί ποτʼ εὐρυφαρέτρας

933

ὀμβρίμῳ μούναν παλαίοισαν

934

ἄτερ ἐγχέων ἑκάεργος Ἀπόλλων.

935

αὐτίκα δʼ ἐκ μεγάρων Χείρωνα προσέννεπε φωνᾷ.

936

σεμνὸν ἄντρον, Φιλλυρίδα, προλιπὼν θυμὸν γυναικὸς καὶ μεγάλαν δύνασιν

937

θαύμασον, οἷον ἀταρβεῖ νεῖκος ἄγει κεφαλᾷ, μόχθου καθύπερθε νεᾶνις

938

ἦτορ ἔχοισα· φόβῳ δʼ οὐ κεχείμανται φρένες.

939

τίς νιν ἀνθρώπων τέκεν; ποίας δʼ ἀποσπασθεῖσα φύτλας

940

Antistrophe 2

ὀρέων κευθμῶνας ἔχει σκιοέντων,

941

γεύεται δʼ ἀλκᾶς ἀπειράντου;

942

ὁσία κλυτὰν χέρα οἱ προσενεγκεῖν,

943

ἦ ῥα; καὶ ἐκ λεχέων κεῖραι μελιηδέα ποίαν;

944

τὸν δὲ Κένταυρος ζαμενής, ἀγανᾷ χλαρὸν γελάσσαις ὀφρύϊ, μῆτιν ἑὰν

945

εὐθὺς ἀμείβετο· κρυπταὶ κλαΐδες ἐντὶ σοφᾶς Πειθοῦς ἱερᾶν φιλοτάτων,

946

Φοῖβε, καὶ ἔν τε θεοῖς τοῦτο κἀνθρώποις ὁμῶς

947

αἰδέοντʼ, ἀμφανδὸν ἁδείας τυχεῖν τὸ πρῶτον εὐνᾶς.

948

Epode 2

καὶ γὰρ σέ, τὸν οὐ θεμιτὸν ψεύδει θιγεῖν,

949

ἔτραπε μείλιχος ὀργὰ παρφάμεν τοῦτον λόγον. κούρας δʼ ὁπόθεν γενεὰν

950

ἐξερωτᾷς, ὦ ἄνα; κύριον ὃς πάντων τέλος

951

οἶσθα καὶ πάσας κελεύθους·

952

ὅσσα τε χθὼν ἠρινὰ φύλλʼ ἀναπέμπει, χὠπόσαι

953

ἐν θαλάσσᾳ καὶ ποταμοῖς ψάμαθοι

954

κύμασιν ῥιπαῖς τʼ ἀνέμων κλονέονται, χὤ τι μέλλει, χὠπόθεν

955

ἔσσεται, εὖ καθορᾷς.

956

εἰ δὲ χρὴ καὶ πὰρ σοφὸν ἀντιφερίξαι,

957

Strophe 3

ἐρέω. ταύτᾳ πόσις ἵκεο βᾶσσαν

958

τάνδε, καὶ μέλλεις ὑπὲρ πόντου

959

Διὸς ἔξοχον ποτὶ κᾶπον ἐνεῖκαι·

960

ἔνθα νιν ἀρχέπολιν θήσεις, ἐπὶ λαὸν ἀγείραις

961

νασιώταν ὄχθον ἐς ἀμφίπεδον· νῦν δʼ εὐρυλείμων πότνιά σοι Λιβύα

962

δέξεται εὐκλέα νύμφαν δώμασιν ἐν χρυσέοις πρόφρων· ἵνα οἱ χθονὸς αἶσαν

963

αὐτίκα συντελέθειν ἔννομον δωρήσεται,

964

οὔτε παγκάρπων φυτῶν νήποινον, οὔτʼ ἀγνῶτα θηρῶν.

965

Antistrophe 3

τόθι παῖδα τέξεται, ὃν κλυτὸς Ἑρμᾶς

966

εὐθρόνοις Ὥραισι καὶ Γαίᾳ

967

ἀνελὼν φίλας ὑπὸ ματέρος οἴσει.

968

ταὶ δʼ ἐπιγουνίδιον θαησάμενοι βρέφος αὐταῖς,

969

νέκταρ ἐν χείλεσσι καὶ ἀμβροσίαν στάξοισι, θήσονταί τέ νιν ἀθάνατον

970

Ζῆνα καὶ ἁγνὸν Ἀπόλλωνʼ, ἀνδράσι χάρμα φίλοις ἄγχιστον, ὀπάονα μήλων,

971

Ἀγρέα καὶ Νόμιον, τοῖς δʼ Ἀρισταῖον καλεῖν.

972

ὣς ἄρʼ εἰπὼν ἔντυεν τερπνὰν γάμου κραίνειν τελευτάν.

973

Epode 3

ὠκεῖα δʼ ἐπειγομένων ἤδη θεῶν

974

πρᾶξις ὁδοί τε βραχεῖαι. κεῖνο κεῖνʼ ἆμαρ διαίτασεν· θαλάμῳ δὲ μίγεν

975

ἐν πολυχρύσῳ Λιβύας· ἵνα καλλίσταν πόλιν

976

ἀμφέπει κλεινάν τʼ ἀέθλοις.

977

καί νυν ἐν Πυθῶνί νιν ἀγαθέᾳ Καρνειάδα

978

υἱὸς εὐθαλεῖ συνέμιξε τύχᾳ·

979

ἔνθα νικάσαις ἀνέφανε Κυράναν, ἅ νιν εὔφρων δέξεται,

980

καλλιγύναικι πάτρᾳ

981

δόξαν ἱμερτὰν ἀγαγόντʼ ἀπὸ Δελφῶν.

982

Strophe 4

ἀρεταὶ δʼ αἰεὶ μεγάλαι πολύμυθοι·

983

βαιὰ δʼ ἐν μακροῖσι ποικίλλειν,

984

ἀκοὰ σοφοῖς· ὁ δὲ καιρὸς ὁμοίως

985

παντὸς ἔχει κορυφάν. ἔγνον ποτὲ καὶ Ἰόλαον

986

οὐκ ἀτιμάσαντά νιν ἑπτάπυλοι Θῆβαι· τόν, Εὐρυσθῆος ἐπεὶ κεφαλὰν

987

ἔπραθε φασγάνου ἀκμᾷ, κρύψαν ἔνερθʼ ὑπὸ γᾶν διφρηλάτα Ἀμφιτρύωνος

988

σάματι, πατροπάτωρ ἔνθα οἱ Σπαρτῶν ξένος

989

κεῖτο, λευκίπποισι Καδμείων μετοικήσαις ἀγυιαῖς.

990

Antistrophe 4

τέκε οἷ καὶ Ζηνὶ μιγεῖσα δαΐφρων

991

ἐν μόναις ὠδῖσιν Ἀλκμήνα

992

διδύμων κρατησίμαχον σθένος υἱῶν.

993

κωφὸς ἀνήρ τις, ὃς Ἡρακλεῖ στόμα μὴ παραβάλλει,

994

μηδὲ Διρκαίων ὑδάτων ἀὲ μέμναται, τά νιν θρέψαντο καὶ Ἰφικλέα·

995

τοῖσι τέλειον ἐπʼ εὐχᾷ κωμάσομαί τι παθὼν ἐσλόν· Χαρίτων κελαδεννᾶν

996

μή με λίποι καθαρὸν φέγγος. Αἰγίνᾳ τε γὰρ

997

φαμὶ Νίσου τʼ ἐν λόφῳ τρὶς δὴ πόλιν τάνδʼ εὐκλεΐξαι,

998

Epode 4

σιγαλὸν ἀμαχανίαν ἔργῳ φυγών·

999

οὕνεκεν, εἰ φίλος ἀστῶν, εἴ τις ἀντάεις, τό γʼ ἐν ξυνῷ πεποναμένον εὖ

1000

μὴ λόγον βλάπτων ἁλίοιο γέροντος κρυπτέτω.

1001

κεῖνος αἰνεῖν καὶ τὸν ἐχθρὸν

1002

παντὶ θυμῷ σύν γε δίκᾳ καλὰ ῥέζοντʼ ἔννεπεν.

1003

πλεῖστα νικάσαντά σε καὶ τελεταῖς

1004

ὡρίαις ἐν Παλλάδος εἶδον ἄφωνοί θʼ ὡς ἕκασται φίλτατον

1005

παρθενικαὶ πόσιν ἢ

1006

υἱὸν εὔχοντʼ, ὦ Τελεσίκρατες, ἔμμεν,

1007

Strophe 5

ἐν Ὀλυμπίοισί τε καὶ βαθυκόλπου

1008

Γᾶς ἀέθλοις ἔν τε καὶ πᾶσιν

1009

ἐπιχωρίοις. ἐμὲ δʼ ὦν τις ἀοιδᾶν

1010

δίψαν ἀκειόμενον πράσσει χρέος αὖτις ἐγεῖραι

1011

καὶ παλαιὰν δόξαν ἑῶν προγόνων· οἷοι Λιβύσσας ἀμφὶ γυναικὸς ἔβαν

1012

Ἴρασα πρὸς πόλιν, Ἀνταίου μετὰ καλλίκομον μναστῆρες ἀγακλέα κούραν·

1013

τὰν μάλα πολλοὶ ἀριστῆες ἀνδρῶν αἴτεον

1014

σύγγονοι, πολλοὶ δὲ καὶ ξείνων. ἐπεὶ θαητὸν εἶδος

1015

Antistrophe 5

ἔπλετο· χρυσοστεφάνου δέ οἱ Ἥβας

1016

καρπὸν ἀνθήσαντʼ ἀποδρέψαι

1017

ἔθελον. πατὴρ δὲ θυγατρὶ φυτεύων

1018

κλεινότερον γάμον, ἄκουσεν Δαναόν ποτʼ ἐν Ἄργει

1019

οἷον εὗρεν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ παρθένοισι, πρὶν μέσον ἆμαρ ἑλεῖν,

1020

ὠκύτατον γάμον. ἔστασεν γὰρ ἅπαντα χορὸν ἐν τέρμασιν αὐτίκʼ ἀγῶνος·

1021

σὺν δʼ ἀέθλοις ἐκέλευσεν διακρῖναι ποδῶν,

1022

ἅντινα σχήσοι τις ἡρώων, ὅσοι γαμβροί σφιν ἦλθον.

1023

Epode 5

οὕτω δʼ ἐδίδου Λίβυς ἁρμόζων κόρᾳ

1024

νυμφίον ἄνδρα· ποτὶ γραμμᾷ μὲν αὐτὰν στᾶσε κοσμήσαις τέλος ἔμμεν ἄκρον,

1025

εἶπε δʼ ἐν μέσσοις ἀπάγεσθαι, ὃς ἂν πρῶτος θορὼν

1026

ἀμφί οἱ ψαύσειε πέπλοις.

1027

ἔνθʼ Ἀλεξίδαμος, ἐπεὶ φύγε λαιψηρὸν δρόμον,

1028

παρθένον κεδνὰν χερὶ χειρὸς ἑλὼν

1029

ἆγεν ἱππευτᾶν Νομάδων διʼ ὅμιλον. πολλὰ μὲν κεῖνοι δίκον

1030

φύλλʼ ἔπι καὶ στεφάνους·

1031

πολλὰ δὲ πρόσθεν πτερὰ δέξατο νικᾶν.

1032

10

Strophe 1

ὄλβια Λακεδαίμων,

1033

μάκαιρα Θεσσαλία· πατρὸς δʼ ἀμφοτέραις ἐξ ἑνὸς

1034

ἀριστομάχου γένος Ἡρακλεῦς βασιλεύει.

1035

τί κομπέω παρὰ καιρόν; ἀλλά με Πυθώ τε καὶ τὸ Πελινναῖον ἀπύει

1036

Ἀλεύα τε παῖδες, Ἱπποκλέᾳ ἐθέλοντες

1037

ἀγαγεῖν ἐπικωμίαν ἀνδρῶν κλυτὰν ὄπα.

1038

Antistrophe 1

γεύεται γὰρ ἀέθλων·

1039

στρατῷ τʼ ἀμφικτιόνων ὁ Παρνάσιος αὐτὸν μυχὸς

1040

διαυλοδρομᾶν ὕπατον παίδων ἀνέειπεν.

1041

Ἄπολλον, γλυκὺ δʼ ἀνθρώπων τέλος ἀρχά τε δαίμονος ὀρνύντος αὔξεται·

1042

ὁ μέν που τεοῖς γε μήδεσι τοῦτʼ ἔπραξεν·

1043

τὸ δὲ συγγενὲς ἐμβέβακεν ἴχνεσιν πατρὸς

1044

Epode 1

Ὀλυμπιονίκα δὶς ἐν πολεμαδόκοις

1045

Ἄρεος ὅπλοις·

1046

ἔθηκε καὶ βαθυλείμων ὑπὸ Κίρρας ἀγὼν

1047

πέτραν κρατησίποδα Φρικίαν.

1048

ἕσποιτο μοῖρα καὶ ὑστέραισιν

1049

ἐν ἁμέραις ἀγάνορα πλοῦτον ἀνθεῖν σφίσιν·

1050

Strophe 2

τῶν δʼ ἐν Ἑλλάδι τερπνῶν

1051

λαχόντες οὐκ ὀλίγαν δόσιν, μὴ φθονεραῖς ἐκ θεῶν

1052

μετατροπίαις ἐπικύρσαιεν. θεὸς εἴη

1053

ἀπήμων κέαρ· εὐδαίμων δὲ καὶ ὑμνητὸς οὗτος ἀνὴρ γίγνεται σοφοῖς,

1054

ὃς ἂν χερσὶν ἢ ποδῶν ἀρετᾷ κρατήσαις

1055

τὰ μέγιστʼ ἀέθλων ἕλῃ τόλμᾳ τε καὶ σθένει,

1056

Antistrophe 2

καὶ ζώων ἔτι νεαρὸν

1057

κατʼ αἶσαν υἱὸν ἴδῃ τυχόντα στεφάνων Πυθίων.

1058

ὁ χάλκεος οὐρανὸς οὔ ποτʼ ἀμβατὸς αὐτῷ.

1059

ὅσαις δὲ βροτὸν ἔθνος ἀγλαΐαις ἁπτόμεσθα, περαίνει πρὸς ἔσχατον

1060

πλόον. ναυσὶ δʼ οὔτε πεζὸς ἰών κεν εὕροις

1061

ἐς Ὑπερβορέων ἀγῶνα θαυματὰν ὁδόν.

1062

Epode 2

παρʼ οἷς ποτε Περσεὺς ἐδαίσατο λαγέτας,

1063

δώματʼ ἐσελθών,

1064

κλειτὰς ὄνων ἑκατόμβας ἐπιτόσσαις θεῷ

1065

ῥέζοντας· ὧν θαλίαις ἔμπεδον

1066

εὐφαμίαις τε μάλιστʼ Ἀπόλλων

1067

χαίρει, γελᾷ θʼ ὁρῶν ὕβριν ὀρθίαν κνωδάλων.

1068

Strophe 3

Μοῖσα δʼ οὐκ ἀποδαμεῖ

1069

τρόποις ἐπὶ σφετέροισι· παντᾷ, δὲ χοροὶ παρθένων

1070

λυρᾶν τε βοαὶ καναχαί τʼ αὐλῶν δονέονται·

1071

δάφνᾳ τε χρυσέᾳ κόμας ἀναδήσαντες εἰλαπινάζοισιν εὐφρόνως.

1072

νόσοι δʼ οὔτε γῆρας οὐλόμενον κέκραται

1073

ἱερᾷ γενεᾷ· πόνων δὲ καὶ μαχᾶν ἄτερ

1074

Antistrophe 3

οἰκέοισι φυγόντες

1075

ὑπέρδικον Νέμεσιν. θρασείᾳ δὲ πνέων καρδίᾳ

1076

μόλεν Δανάας ποτὲ παῖς, ἁγεῖτο δʼ Ἀθάνα,

1077

ἐς ἀνδρῶν μακάρων ὅμιλον· ἔπεφνέν τε Γοργόνα, καὶ ποικίλον κάρα

1078

δρακόντων φόβαισιν ἤλυθε νασιώταις

1079

λίθινον θάνατον φέρων. ἐμοὶ δὲ θαυμάσαι

1080

Epode 3

θεῶν τελεσάντων οὐδέν ποτε φαίνεται

1081

ἔμμεν ἄπιστον.

1082

κώπαν σχάσον, ταχὺ δʼ ἄγκυραν ἔρεισον χθονὶ

1083

πρῴραθε, χοιράδος ἄλκαρ πέτρας.

1084

ἐγκωμίων γὰρ ἄωτος ὕμνων

1085

ἐπʼ ἄλλοτʼ ἄλλον ὥτε μέλισσα θύνει λόγον.

1086

Strophe 4

ἔλπομαι δʼ Ἐφυραίων

1087

ὄπʼ ἀμφὶ Πηνεϊὸν γλυκεῖαν προχεόντων ἐμὰν

1088

τὸν Ἱπποκλέαν ἔτι καὶ μᾶλλον σὺν ἀοιδαῖς

1089

ἕκατι στεφάνων θαητὸν ἐν ἅλιξι θησέμεν ἐν καὶ παλαιτέροις,

1090

νέαισίν τε παρθένοισι μέλημα. καὶ γὰρ

1091

ἑτέροις ἑτέρων ἔρως ὑπέκνισε φρένας·

1092

Antistrophe 4

τῶν δʼ ἕκαστος ὀρούει,

1093

τυχών κεν ἁρπαλέαν σχέθοι φροντίδα τὰν πὰρ ποδός·

1094

τὰ δʼ εἰς ἐνιαυτὸν ἀτέκμαρτον προνοῆσαι.

1095

πέποιθα ξενίᾳ προσανέϊ Θώρακος, ὅσπερ ἐμὰν ποιπνύων χάριν

1096

τόδʼ ἔζευξεν ἅρμα Πιερίδων τετράορον,

1097

φιλέων φιλέοντʼ, ἄγων ἄγοντα προφρόνως.

1098

Epode 4

πειρῶντι δὲ καὶ χρυσὸς ἐν βασάνῳ πρέπει

1099

καὶ νόος ὀρθός.

1100

ἀδελφεοὺς Ἔτʼ ἐπαινήσομεν ἐσλούς, ὅτι

1101

ὑψοῦ φέροντι νόμον Θεσσαλῶν

1102

αὔξοντες· ἐν δʼ ἀγαθοῖσι κεῖνται

1103

πατρώϊαι κεδναὶ πολίων κυβερνάσιες.

1104

11

Strophe 1

Κάδμου κόραι, Σεμέλα μὲν Ὀλυμπιάδων ἀγυιᾶτις,

1105

Ἰνώ τε Λευκοθέα ποντιᾶν ὁμοθάλαμε Νηρηΐδων,

1106

ἴτε σὺν Ἡρακλέος ἀριστογόνῳ

1107

ματρὶ πὰρ Μελίαν χρυσέων ἐς ἄδυτον τριπόδων

1108

θησαυρόν, ὃν περίαλλʼ ἐτίμασε Λοξίας,

1109

Antistrophe 1

Ἰσμήνιον δʼ ὀνύμαξεν, ἀλαθέα μαντίων θῶκον,

1110

ὦ παῖδες Ἁρμονίας, ἔνθα καί νυν ἐπίνομον ἡρωΐδων

1111

στρατὸν ὁμαγερέα καλεῖ συνίμεν,

1112

ὄφρα Θέμιν ἱερὰν Πυθῶνά τε καὶ ὀρθοδίκαν

1113

γᾶς ὀμφαλὸν κελαδήσετʼ ἄκρᾳ σὺν ἑσπέρᾳ,

1114

Epode 1

ἑπταπύλοισι Θήβαις

1115

χάριν ἀγῶνί τε Κίρρας,

1116

ἐν τῷ Θρασυδαῖος ἔμνασεν ἑστίαν

1117

τρίτον ἐπὶ στέφανον πατρῴαν βαλών,

1118

ἐν ἀφνεαῖς ἀρούραισι Πυλάδα

1119

νικῶν ξένου Λάκωνος Ὀρέστα.

1120

Strophe 2

τὸν δὴ φονευομένου πατρὸς Ἀρσινόα Κλυταιμνήστρας

1121

χειρῶν ὕπο κρατερᾶν ἐκ δόλου τροφὸς ἄνελε δυσπενθέος,

1122

ὁπότε Δαρδανίδα κόραν Πριάμου

1123

Κασσάνδραν πολιῷ χαλκῷ σὺν Ἀγαμεμνονίᾳ

1124

ψυχᾷ πόρευσʼ Ἀχέροντος ἀκτὰν παρʼ εὔσκιον

1125

Antistrophe 2

νηλὴς γυνά. πότερόν νιν ἄρʼ Ἰφιγένειʼ ἐπʼ Εὐρίπῳ

1126

σφαχθεῖσα τῆλε πάτρας ἔκνισεν βαρυπάλαμον ὄρσαι χόλον;

1127

ἢ ἑτέρῳ λέχεϊ δαμαζομέναν

1128

ἔννυχοι πάραγον κοῖται; τὸ δὲ νέαις ἀλόχοις

1129

ἔχθιστον ἀμπλάκιον καλύψαι τʼ ἀμάχανον

1130

Epode 2

ἀλλοτρίαισι γλώσσαις·

1131

κακολόγοι δὲ πολῖται.

1132

ἴσχει τε γὰρ ὄλβος οὐ μείονα φθόνον·

1133

ὁ δὲ χαμηλὰ πνέων ἄφαντον βρέμει.

1134

θάνεν μὲν αὐτὸς ἥρως Ἀτρεΐδας

1135

ἵκων χρόνῳ κλυταῖς ἐν Ἀμύκλαις,

1136

Strophe 3

μάντιν τʼ ὄλεσσε κόραν, ἐπεὶ ἀμφʼ Ἑλένᾳ πυρωθέντων

1137

Τρώων ἔλυσε δόμους ἁβρότατος. ὁ δʼ ἄρα γέροντα ξένον

1138

Στρόφιον ἐξίκετο, νέα κεφαλά,

1139

Παρνασοῦ πόδα ναίοντʼ· ἀλλὰ χρονίῳ σὺν Ἄρει

1140

πέφνεν τε ματέρα θῆκέ τʼ Αἴγισθον ἐν φοναῖς.

1141

Antistrophe 3

ἦ ῥʼ, ὦ φίλοι, κατʼ ἀμευσιπόρους τριόδους ἐδινήθην,

1142

ὀρθὰν κέλευθον ἰὼν τὸ πρίν· ἤ μέ τις ἄνεμος ἔξω πλόου

1143

ἔβαλεν, ὡς ὅτʼ ἄκατον εἰναλίαν;

1144

Μοῖσα, τὸ δὲ τεόν, εἰ μισθοῖο συνέθευ παρέχειν

1145

φωνὰν ὑπάργυρον, ἄλλοτʼ ἄλλᾳ ταρασσέμεν

1146

Epode 3

ἢ πατρὶ Πυθονίκῳ

1147

τό γέ νυν ἢ Θρασυδαίῳ·

1148

τῶν εὐφροσύνα τε καὶ δόξʼ ἐπιφλέγει.

1149

τὰ μὲν ἐν ἅρμασι καλλίνικοι πάλαι,

1150

Ὀλυμπίᾳ ἀγώνων πολυφάτων

1151

ἔσχον θοὰν ἀκτῖνα σὺν ἵπποις·

1152

Strophe 4

Πυθοῖ τε γυμνὸν ἐπὶ στάδιον καταβάντες ἤλεγξαν

1153

Ἑλλανίδα στρατιὰν ὠκύτατι. θεόθεν ἐραίμαν καλῶν,

1154

δυνατὰ μαιόμενος ἐν ἁλικίᾳ.

1155

τῶν γὰρ ἂμ πόλιν εὑρίσκων τὰ μέσα μακροτέρῳ

1156

ὄλβῳ τεθαλότα, μέμφομʼ αἶσαν τυραννίδων·

1157

Antistrophe 4

ξυναῖσι δʼ ἀμφʼ ἀρεταῖς τέταμαι. φθονεροὶ δʼ ἀμύνονται

1158

ἆται, εἴ τις ἄκρον ἑλὼν ἁσυχᾶ τε νεμόμενος αἰνὰν ὕβριν

1159

ἀπέφυγεν· μέλανος ἂν ἐσχατιὰν

1160

καλλίονα θανάτου στείχοι, γλυκυτάτᾳ γενεᾷ

1161

εὐώνυμον κτεάνων κρατίσταν χάριν πορών.

1162

Epode 4

ἅ τε τὸν Ἰφικλείδαν

1163

διαφέρει Ἰόλαον

1164

ὑμνητὸν ἐόντα, καὶ Κάστορος βίαν,

1165

σέ τε, ἄναξ Πολύδευκες, υἱοὶ θεῶν,

1166

τὸ μὲν παρʼ ἆμαρ ἕδραισι Θεράπνας,

1167

τὸ δʼ οἰκέοντας ἔνδον Ὀλύμπου.

1168

12

Strophe 1

αἰτέω σε, φιλάγλαε, καλλίστα βροτεᾶν πολίων,

1169

Φερσεφόνας ἕδος, ἅ τʼ ὄχθαις ἔπι μηλοβότου

1170

ναίεις Ἀκράγαντος ἐΰδματον κολώναν, ὦ ἄνα,

1171

ἵλαος ἀθανάτων ἀνδρῶν τε σὺν εὐμενίᾳ

1172

δέξαι στεφάνωμα τόδʼ ἐκ Πυθῶνος εὐδόξῳ Μίδᾳ,

1173

αὐτόν τέ νιν Ἑλλάδα νικάσαντα τέχνᾳ, τάν ποτε

1174

Παλλὰς ἐφεῦρε θρασειᾶν Γοργόνων

1175

οὔλιον θρῆνον διαπλέξαισʼ Ἀθάνα·

1176

Strophe 2

τὸν παρθενίοις ὑπό τʼ ἀπλάτοις ὀφίων κεφαλαῖς

1177

ἄϊε λειβόμενον δυσπενθέϊ σὺν καμάτῳ,

1178

Περσεὺς ὁπότε τρίτον ἄνυσσεν κασιγνητᾶν μέρος,

1179

εἰναλίᾳ τε Σερίφῳ λαοῖσί τε μοῖραν ἄγων.

1180

ἤτοι τό τε θεσπέσιον Φόρκοιο μαύρωσεν γένος,

1181

λυγρόν τʼ ἔρανον Πολυδέκτᾳ θῆκε ματρός τʼ ἔμπεδον

1182

δουλοσύναν τό τʼ ἀναγκαῖον λέχος,

1183

εὐπαράου κρᾶτα συλάσαις Μεδοίσας

1184

Strophe 3

υἱὸς Δανάας· τὸν ἀπὸ χρυσοῦ φαμεν αὐτορύτου

1185

ἔμμεναι. ἀλλʼ ἐπεὶ ἐκ τούτων φίλον ἄνδρα πόνων

1186

ἐρρύσατο, παρθένος αὐλῶν τεῦχε πάμφωνον μέλος,

1187

ὄφρα τὸν Εὐρυάλας ἐκ καρπαλιμᾶν γενύων

1188

χριμφθέντα σὺν ἔντεσι μιμήσαιτʼ ἐρικλάγκταν γόον.

1189

εὗρεν θεός· ἀλλά νιν εὑροῖσʼ ἀνδράσι θνατοῖς ἔχειν,

1190

ὠνόμασεν κεφαλᾶν πολλᾶν νόμον,

1191

εὐκλεᾶ λαοσσόων μναστῆρʼ ἀγώνων,

1192

Strophe 4

λεπτοῦ διανισσόμενον χαλκοῦ θαμὰ καὶ δονάκων,

1193

τοὶ παρὰ καλλιχόρῳ ναίοισι πόλει Χαρίτων.

1194

Καφισίδος ἐν τεμένει, πιστοὶ χορευτᾶν μάρτυρες.

1195

εἰ δέ τις ὄλβος ἐν ἀνθρώποισιν, ἄνευ καμάτου

1196

οὐ φαίνεται· ἐκ δὲ τελευτάσει νιν ἤτοι σάμερον

1197

δαίμων — τὸ δὲ μόρσιμον οὐ παρφυκτόν, — ἀλλʼ ἔσται χρόνος

1198

οὗτος, ὃ καί τινʼ ἀελπτίᾳ βαλὼν

1199

ἔμπαλιν γνώμας τὸ μὲν δώσει, τὸ δʼ οὔπω.

1200