Homer was an ancient Greek epic poet traditionally credited as the author of the Iliad and the Odyssey, the two foundational epics of Western literature. He is regarded as the greatest poet of the ancient Greek world and is often called the 'father of Western literature.' Ancient sources portrayed him as a blind bard, though whether he was a single historical individual or a name attached to a tradition of oral composition remains debated by scholars.

When and where did Homer live?

Homer is conventionally dated to around the 8th century BCE, with most scholars placing his activity between approximately 750 and 700 BCE. Ancient traditions most frequently associated him with Ionia, on the western coast of Asia Minor, with the island of Chios and the city of Smyrna (modern Izmir, Turkey) being the most persistently cited birthplaces. Seven cities in antiquity claimed him as a native son, reflecting the absence of firm biographical records.

What genre or literary tradition did Homer work in?

Homer worked within the tradition of ancient Greek oral epic poetry, composing in dactylic hexameter, the formal meter of all classical Greek epic verse. This tradition was rooted in an centuries-old oral-formulaic system, identified in the 20th century by Milman Parry and Albert Lord, in which bards used repeated phrases, epithets, and stock scenes to compose and perform lengthy narrative poems from memory. Homer stands at the culmination of this pre-literate bardic tradition in Greece.

What did Homer write?

Homer is credited as the author of the Iliad and the Odyssey, two monumental epic poems that together comprise roughly 27,000 lines of Greek verse. The Iliad dramatizes a few weeks of the Trojan War, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles, while the Odyssey narrates the ten-year homeward voyage of Odysseus after Troy's fall. A collection of thirty-three shorter poems known as the Homeric Hymns was also attributed to Homer in antiquity, though modern scholars generally regard these as the work of multiple later poets.

Who and what influenced Homer?

Homer drew upon a vast and ancient tradition of oral bardic poetry that had been developing in the Greek world since the Bronze Age, incorporating myths, legends, and narrative formulas inherited from generations of predecessors known as aoidoi, or singers. Significant Near Eastern literary traditions, including the Mesopotamian Epic of Gilgamesh and Ugaritic poetry, show thematic and structural parallels with the Homeric epics, suggesting indirect cultural influence through centuries of contact in the eastern Mediterranean. Historical events, particularly the memories of the Mycenaean Bronze Age civilization and its conflicts preserved in oral tradition, provided the mythological raw material for the Trojan War cycle at the heart of both epics.

What shaped Homer's life and career?

Because no reliable biographical record of Homer survives, what shaped his life must largely be inferred from the poems themselves and from later ancient biographical traditions, which are largely legendary. His poetry reflects deep familiarity with the geography of the Aegean world, aristocratic court culture, warfare, seamanship, and religious practice, suggesting a composer who performed for elite audiences at festivals and royal courts. Ancient accounts describe him as a traveling aoidos, or professional bard, who moved between communities in the Ionian region reciting and refining his compositions for audiences across the Greek world.

What is Homer's legacy in Western literature?

Homer's Iliad and Odyssey established the foundational narrative, moral, and aesthetic frameworks of Western literary culture, directly shaping the work of Virgil, whose Aeneid (19 BCE) was a conscious reimagining of both Homeric epics for a Roman audience. His influence extends through Dante's Divine Comedy, Milton's Paradise Lost, James Joyce's Ulysses (1922), and countless other landmark works across more than 2,700 years of literary history. The Homeric epics also provided the primary curriculum for Greek education from the classical period onward, and the Iliad and Odyssey remain among the most widely read, translated, and studied works in the global literary canon.

What genre is Homer's Iliad?

The Iliad is an ancient Greek epic poem, belonging to the tradition of heroic oral poetry that celebrates the deeds of legendary warriors and demigods. It stands alongside the Odyssey as the foundational exemplar of the Western epic genre, characterized by its grand scale, divine intervention, formal invocation of the Muse, and elevated dactylic hexameter verse.

When was Homer's Iliad written?

The Iliad is conventionally dated to the late 8th century BCE, with most scholars placing its composition between approximately 750 and 700 BCE. The poem likely crystallized from a long tradition of oral composition reaching back to the Mycenaean period, and it was probably first written down using the newly adopted Greek alphabetic script around this same period.

What is Homer's Iliad about?

The Iliad narrates a compressed episode from the tenth and final year of the Greek siege of Troy, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles after he is dishonored by the commander Agamemnon. The narrative spans roughly fifty days and culminates in the death of the Trojan champion Hector at Achilles' hands and the ransoming of Hector's body by his father, King Priam.

What are the central themes of Homer's Iliad?

The poem's dominant theme is mēnis — the destructive wrath of Achilles — and its catastrophic consequences for both Greeks and Trojans alike. Other central themes include the tension between personal honor (timē) and collective duty, the transience of human life in contrast to divine immortality, the grief of loss, and the ambiguous nature of glory (kleos) purchased at the cost of an early death.

What is the structure and form of Homer's Iliad?

The Iliad is composed in dactylic hexameter, the canonical meter of Greek epic, and is divided into twenty-four books corresponding to the twenty-four letters of the Greek alphabet, a division attributed to Alexandrian scholars at the Library of Alexandria in the 3rd century BCE. The poem contains approximately 15,693 lines and employs a ring-composition structure, with the ransoming of Hector's body in Book 24 mirroring and resolving the quarrel over Chryseis's body in Book 1.

What was the political and historical context of Homer's Iliad?

The Iliad was composed during the Greek Archaic period, a time of emerging city-states (poleis), colonization, and the crystallization of a pan-Hellenic cultural identity. The Trojan War it depicts, set around the late Bronze Age (circa 1200 BCE), served 8th-century Greeks as a shared mythological heritage that helped define Greek identity against non-Greek 'barbarian' peoples, and the poem's heroes provided aristocratic audiences with models of competitive excellence (aretē).

What are the defining literary features and style of Homer's Iliad?

The Iliad is distinguished by its extensive use of the oral-formulaic technique identified by Milman Parry and Albert Lord in the 20th century, including repeated epithets such as 'swift-footed Achilles' and 'grey-eyed Athena,' type-scenes, and extended epic similes drawn from nature and everyday life. The narrative maintains an objective, expansive tone even in scenes of extreme violence and grief, and the poet grants dignity and pathos to both Greek and Trojan characters with notable impartiality.

What did Homer's Iliad contribute to literary tradition?

The Iliad established the formal conventions of the Western epic, providing the template adopted by Virgil in the Aeneid (29–19 BCE), Apollonius of Rhodes in the Argonautica (3rd century BCE), and later by Milton in Paradise Lost (1667). It also inaugurated the practice of beginning a narrative in medias res, a technique codified as a rule of epic composition by Horace in his Ars Poetica (circa 19 BCE).

How has Homer's Iliad influenced later literature and culture?

The Iliad has exerted continuous influence from antiquity to the present: it was the central educational text of ancient Greece, memorized and recited at the Panathenaic Games in Athens, and Alexander the Great reportedly slept with a copy annotated by Aristotle. In modern literature, its influence is visible in works ranging from Keats's 'On First Looking into Chapman's Homer' (1816) to Pat Barker's novel The Silence of the Girls (2018), and its exploration of war's heroism and futility resonates strongly with 20th- and 21st-century readers.

Who are the key figures in Homer's Iliad?

The central human figures are Achilles, the greatest Greek warrior, whose withdrawal from battle and eventual return drives the plot, and Hector, Troy's foremost defender and the poem's most fully humanized character. Other major figures include Agamemnon, king of Mycenae and commander of the Greek forces; Patroclus, Achilles' closest companion whose death precipitates the poem's climax; Helen, whose abduction by Paris initiated the war; and the Olympian gods, including Athena, Apollo, Hera, and Zeus, who actively intervene in the conflict on opposing sides.

0:00

Iliad

Book 20

Homer

Narrator

ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι θωρήσσοντο

ἀμφὶ σὲ Πηλέος υἱὲ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί,

Τρῶες δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο·

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι

κρατὸς ἀπʼ Οὐλύμποιο πολυπτύχου· ἣ δʼ ἄρα πάντῃ

φοιτήσασα κέλευσε Διὸς πρὸς δῶμα νέεσθαι.

οὔτέ τις οὖν ποταμῶν ἀπέην νόσφʼ Ὠκεανοῖο,

οὔτʼ ἄρα νυμφάων αἵ τʼ ἄλσεα καλὰ νέμονται

καὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα.

ἐλθόντες δʼ ἐς δῶμα Διὸς νεφεληγερέταο

ξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον, ἃς Διὶ πατρὶ

Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.

ὣς οἳ μὲν Διὸς ἔνδον ἀγηγέρατʼ· οὐδʼ ἐνοσίχθων

νηκούστησε θεᾶς, ἀλλʼ ἐξ ἁλὸς ἦλθε μετʼ αὐτούς,

ἷζε δʼ ἄρʼ ἐν μέσσοισι, Διὸς δʼ ἐξείρετο βουλήν·

Poseidon

τίπτʼ αὖτʼ ἀργικέραυνε θεοὺς ἀγορὴν δὲ κάλεσσας;

ἦ τι περὶ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν μερμηρίζεις;

τῶν γὰρ νῦν ἄγχιστα μάχη πόλεμός τε δέδηε.

Narrator

τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

Zeus

ἔγνως ἐννοσίγαιε ἐμὴν ἐν στήθεσι βουλὴν

ὧν ἕνεκα ξυνάγειρα· μέλουσί μοι ὀλλύμενοί περ.

ἀλλʼ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο

ἥμενος, ἔνθʼ ὁρόων φρένα τέρψομαι· οἳ δὲ δὴ ἄλλοι

ἔρχεσθʼ ὄφρʼ ἂν ἵκησθε μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς,

ἀμφοτέροισι δʼ ἀρήγεθʼ ὅπῃ νόος ἐστὶν ἑκάστου.

εἰ γὰρ Ἀχιλλεὺς οἶος ἐπὶ Τρώεσσι μαχεῖται

οὐδὲ μίνυνθʼ ἕξουσι ποδώκεα Πηλεΐωνα.

καὶ δέ τί μιν καὶ πρόσθεν ὑποτρομέεσκον ὁρῶντες·

νῦν δʼ ὅτε δὴ καὶ θυμὸν ἑταίρου χώεται αἰνῶς

δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑπέρμορον ἐξαλαπάξῃ.

Narrator

ὣς ἔφατο Κρονίδης, πόλεμον δʼ ἀλίαστον ἔγειρε.

βὰν δʼ ἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες·

Ἥρη μὲν μετʼ ἀγῶνα νεῶν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη

ἠδὲ Ποσειδάων γαιήοχος ἠδʼ ἐριούνης

Ἑρμείας, ὃς ἐπὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσι κέκασται·

Ἥφαιστος δʼ ἅμα τοῖσι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων

χωλεύων, ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.

ἐς δὲ Τρῶας Ἄρης κορυθαίολος, αὐτὰρ ἅμʼ αὐτῷ

Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἠδʼ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα

Λητώ τε Ξάνθός τε φιλομειδής τʼ Ἀφροδίτη.

εἷος μέν ῥʼ ἀπάνευθε θεοὶ θνητῶν ἔσαν ἀνδρῶν,

τεῖος Ἀχαιοὶ μὲν μέγα κύδανον, οὕνεκʼ Ἀχιλλεὺς

ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτʼ ἀλεγεινῆς·

Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον

δειδιότας, ὅθʼ ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεΐωνα

τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

αὐτὰρ ἐπεὶ μεθʼ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν,

ὦρτο δʼ Ἔρις κρατερὴ λαοσσόος, αὖε δʼ Ἀθήνη

στᾶσʼ ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός,

ἄλλοτʼ ἐπʼ ἀκτάων ἐριδούπων μακρὸν ἀΰτει.

αὖε δʼ Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσος

ὀξὺ κατʼ ἀκροτάτης πόλιος Τρώεσσι κελεύων,

ἄλλοτε πὰρ Σιμόεντι θέων ἐπὶ Καλλικολώνῃ.

ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες

σύμβαλον, ἐν δʼ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν·

δεινὸν δὲ βρόντησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε

ὑψόθεν· αὐτὰρ νέρθε Ποσειδάων ἐτίναξε

γαῖαν ἀπειρεσίην ὀρέων τʼ αἰπεινὰ κάρηνα.

πάντες δʼ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης

καὶ κορυφαί, Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.

ἔδεισεν δʼ ὑπένερθεν ἄναξ ἐνέρων Ἀϊδωνεύς,

δείσας δʼ ἐκ θρόνου ἆλτο καὶ ἴαχε, μή οἱ ὕπερθε

γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,

οἰκία δὲ θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι φανείη

σμερδαλέʼ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ·

τόσσος ἄρα κτύπος ὦρτο θεῶν ἔριδι ξυνιόντων.

ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος

ἵστατʼ Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα,

ἄντα δʼ Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

Ἥρῃ δʼ ἀντέστη χρυσηλάκατος κελαδεινὴ

Ἄρτεμις ἰοχέαιρα κασιγνήτη ἑκάτοιο·

Λητοῖ δʼ ἀντέστη σῶκος ἐριούνιος Ἑρμῆς,

ἄντα δʼ ἄρʼ Ἡφαίστοιο μέγας ποταμὸς βαθυδίνης,

ὃν Ξάνθον καλέουσι θεοί, ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον.

ὣς οἳ μὲν θεοὶ ἄντα θεῶν ἴσαν· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον

Πριαμίδεω· τοῦ γάρ ῥα μάλιστά ἑ θυμὸς ἀνώγει

αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

Αἰνείαν δʼ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων

ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·

υἱέϊ δὲ Πριάμοιο Λυκάονι εἴσατο φωνήν·

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

Apollo

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ

ἃς Τρώων βασιλεῦσιν ὑπίσχεο οἰνοποτάζων

Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἐναντίβιον πολεμίξειν;

Narrator

τὸν δʼ αὖτʼ Αἰνείας ἀπαμειβόμενος προσέειπε·

Aeneas

Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις

ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;

οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντʼ Ἀχιλῆος

στήσομαι, ἀλλʼ ἤδη με καὶ ἄλλοτε δουρὶ φόβησεν

ἐξ Ἴδης, ὅτε βουσὶν ἐπήλυθεν ἡμετέρῃσι,

πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον· αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς

εἰρύσαθʼ, ὅς μοι ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα.

ἦ κʼ ἐδάμην ὑπὸ χερσὶν Ἀχιλλῆος καὶ Ἀθήνης,

ἥ οἱ πρόσθεν ἰοῦσα τίθει φάος ἠδʼ ἐκέλευεν

ἔγχεϊ χαλκείῳ Λέλεγας καὶ Τρῶας ἐναίρειν.

τὼ οὐκ ἔστʼ Ἀχιλῆος ἐναντίον ἄνδρα μάχεσθαι·

αἰεὶ γὰρ πάρα εἷς γε θεῶν ὃς λοιγὸν ἀμύνει.

καὶ δʼ ἄλλως τοῦ γʼ ἰθὺ βέλος πέτετʼ, οὐδʼ ἀπολήγει

πρὶν χροὸς ἀνδρομέοιο διελθέμεν. εἰ δὲ θεός περ

100

ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος, οὔ κε μάλα ῥέα

101

νικήσειʼ, οὐδʼ εἰ παγχάλκεος εὔχεται εἶναι.

102

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

103

Phoenix

ἥρως ἀλλʼ ἄγε καὶ σὺ θεοῖς αἰειγενέτῃσιν

104

εὔχεο· καὶ δὲ σέ φασι Διὸς κούρης Ἀφροδίτης

105

ἐκγεγάμεν, κεῖνος δὲ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστίν·

106

ἣ μὲν γὰρ Διός ἐσθʼ, ἣ δʼ ἐξ ἁλίοιο γέροντος.

107

ἀλλʼ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μηδέ σε πάμπαν

108

λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.

109

Narrator

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν,

110

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

111

οὐδʼ ἔλαθʼ Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην

112

ἀντία Πηλεΐωνος ἰὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν·

113

ἣ δʼ ἄμυδις στήσασα θεοὺς μετὰ μῦθον ἔειπε·

114

Hera

φράζεσθον δὴ σφῶϊ Ποσείδαον καὶ Ἀθήνη

115

ἐν φρεσὶν ὑμετέρῃσιν, ὅπως ἔσται τάδε ἔργα.

116

Αἰνείας ὅδʼ ἔβη κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ

117

ἀντία Πηλεΐωνος, ἀνῆκε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων.

118

ἀλλʼ ἄγεθʼ, ἡμεῖς πέρ μιν ἀποτρωπῶμεν ὀπίσσω

119

αὐτόθεν, ἤ τις ἔπειτα καὶ ἡμείων Ἀχιλῆϊ

120

παρσταίη, δοίη δὲ κράτος μέγα, μηδέ τι θυμῷ

121

δευέσθω, ἵνα εἰδῇ ὅ μιν φιλέουσιν ἄριστοι

122

ἀθανάτων, οἳ δʼ αὖτʼ ἀνεμώλιοι οἳ τὸ πάρος περ

123

Τρωσὶν ἀμύνουσιν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.

124

πάντες δʼ Οὐλύμποιο κατήλθομεν ἀντιόωντες

125

τῆσδε μάχης, ἵνα μή τι μετὰ Τρώεσσι πάθῃσι

126

σήμερον· ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσά οἱ αἶσα

127

γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ.

128

εἰ δʼ Ἀχιλεὺς οὐ ταῦτα θεῶν ἐκ πεύσεται ὀμφῆς

129

δείσετʼ ἔπειθʼ, ὅτε κέν τις ἐναντίβιον θεὸς ἔλθῃ

130

ἐν πολέμῳ· χαλεποὶ δὲ θεοὶ φαίνεσθαι ἐναργεῖς.

131

Narrator

τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

132

Poseidon

Ἥρη μὴ χαλέπαινε παρʼ ἐκ νόον· οὐδέ τί σε χρή.

133

οὐκ ἂν ἔγωγʼ ἐθέλοιμι θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι

134

ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν·

135

ἀλλʼ ἡμεῖς μὲν ἔπειτα καθεζώμεσθα κιόντες

136

ἐκ πάτου ἐς σκοπιήν, πόλεμος δʼ ἄνδρεσσι μελήσει.

137

εἰ δέ κʼ Ἄρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων,

138

ἢ Ἀχιλῆʼ ἴσχωσι καὶ οὐκ εἰῶσι μάχεσθαι,

139

αὐτίκʼ ἔπειτα καὶ ἄμμι παρʼ αὐτόθι νεῖκος ὀρεῖται

140

φυλόπιδος· μάλα δʼ ὦκα διακρινθέντας ὀΐω

141

ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ θεῶν μεθʼ ὁμήγυριν ἄλλων

142

ἡμετέρῃς ὑπὸ χερσὶν ἀναγκαίηφι δαμέντας.

143

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο κυανοχαίτης

144

τεῖχος ἐς ἀμφίχυτον Ἡρακλῆος θείοιο

145

ὑψηλόν, τό ῥά οἱ Τρῶες καὶ Παλλὰς Ἀθήνη

146

ποίεον, ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέαιτο,

147

ὁππότε μιν σεύαιτο ἀπʼ ἠϊόνος πεδίον δέ.

148

ἔνθα Ποσειδάων κατʼ ἄρʼ ἕζετο καὶ θεοὶ ἄλλοι,

149

ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἄρρηκτον νεφέλην ὤμοισιν ἕσαντο·

150

οἳ δʼ ἑτέρωσε καθῖζον ἐπʼ ὀφρύσι Καλλικολώνης

151

ἀμφὶ σὲ ἤϊε Φοῖβε καὶ Ἄρηα πτολίπορθον.

152

ὣς οἳ μέν ῥʼ ἑκάτερθε καθήατο μητιόωντες

153

βουλάς· ἀρχέμεναι δὲ δυσηλεγέος πολέμοιο

154

ὄκνεον ἀμφότεροι, Ζεὺς δʼ ἥμενος ὕψι κέλευε.

155

τῶν δʼ ἅπαν ἐπλήσθη πεδίον καὶ λάμπετο χαλκῷ

156

ἀνδρῶν ἠδʼ ἵππων· κάρκαιρε δὲ γαῖα πόδεσσιν

157

ὀρνυμένων ἄμυδις. δύο δʼ ἀνέρες ἔξοχʼ ἄριστοι

158

ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι

159

Αἰνείας τʼ Ἀγχισιάδης καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

160

Αἰνείας δὲ πρῶτος ἀπειλήσας ἐβεβήκει

161

νευστάζων κόρυθι βριαρῇ· ἀτὰρ ἀσπίδα θοῦριν

162

πρόσθεν ἔχε στέρνοιο, τίνασσε δὲ χάλκεον ἔγχος.

163

Πηλεΐδης δʼ ἑτέρωθεν ἐναντίον ὦρτο λέων ὣς

164

σίντης, ὅν τε καὶ ἄνδρες ἀποκτάμεναι μεμάασιν

165

ἀγρόμενοι πᾶς δῆμος· ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων

166

ἔρχεται, ἀλλʼ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν

167

δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τʼ ἀφρὸς ὀδόντας

168

γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ,

169

οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν

170

μαστίεται, ἑὲ δʼ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι,

171

γλαυκιόων δʼ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ

172

ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

173

ὣς Ἀχιλῆʼ ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸς ἀγήνωρ

174

ἀντίον ἐλθέμεναι μεγαλήτορος Αἰνείαο.

175

οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,

176

τὸν πρότερος προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

177

Achilles

Αἰνεία τί σὺ τόσσον ὁμίλου πολλὸν ἐπελθὼν

178

ἔστης; ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει

179

ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι

180

τιμῆς τῆς Πριάμου; ἀτὰρ εἴ κεν ἔμʼ ἐξεναρίξῃς,

181

οὔ τοι τοὔνεκά γε Πρίαμος γέρας ἐν χερὶ θήσει·

182

εἰσὶν γάρ οἱ παῖδες, ὃ δʼ ἔμπεδος οὐδʼ ἀεσίφρων.

183

ἦ νύ τί τοι Τρῶες τέμενος τάμον ἔξοχον ἄλλων

184

καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης, ὄφρα νέμηαι

185

αἴ κεν ἐμὲ κτείνῃς; χαλεπῶς δέ σʼ ἔολπα τὸ ῥέξειν.

186

ἤδη μὲν σέ γέ φημι καὶ ἄλλοτε δουρὶ φοβῆσαι.

187

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα

188

σεῦα κατʼ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι

189

καρπαλίμως; τότε δʼ οὔ τι μετατροπαλίζεο φεύγων.

190

ἔνθεν δʼ ἐς Λυρνησσὸν ὑπέκφυγες· αὐτὰρ ἐγὼ τὴν

191

πέρσα μεθορμηθεὶς σὺν Ἀθήνῃ καὶ Διὶ πατρί,

192

ληϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας

193

ἦγον· ἀτὰρ σὲ Ζεὺς ἐρρύσατο καὶ θεοὶ ἄλλοι.

194

ἀλλʼ οὐ νῦν ἐρύεσθαι ὀΐομαι, ὡς ἐνὶ θυμῷ

195

βάλλεαι· ἀλλά σʼ ἔγωγʼ ἀναχωρήσαντα κελεύω

196

ἐς πληθὺν ἰέναι, μηδʼ ἀντίος ἵστασʼ ἐμεῖο,

197

πρίν τι κακὸν παθέειν· ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω.

198

Narrator

τὸν δʼ αὖτʼ Αἰνείας ἀπαμείβετο φώνησέν τε·

199

Aeneas

Πηλεΐδη μὴ δὴ ἐπέεσσί με νηπύτιον ὣς

200

ἔλπεο δειδίξεσθαι, ἐπεὶ σάφα οἶδα καὶ αὐτὸς

201

ἠμὲν κερτομίας ἠδʼ αἴσυλα μυθήσασθαι.

202

ἴδμεν δʼ ἀλλήλων γενεήν, ἴδμεν δὲ τοκῆας

203

πρόκλυτʼ ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων·

204

ὄψει δʼ οὔτʼ ἄρ πω σὺ ἐμοὺς ἴδες οὔτʼ ἄρʼ ἐγὼ σούς.

205

φασὶ σὲ μὲν Πηλῆος ἀμύμονος ἔκγονον εἶναι,

206

μητρὸς δʼ ἐκ Θέτιδος καλλιπλοκάμου ἁλοσύδνης·

207

αὐτὰρ ἐγὼν υἱὸς μεγαλήτορος Ἀγχίσαο

208

εὔχομαι ἐκγεγάμεν, μήτηρ δέ μοί ἐστʼ Ἀφροδίτη·

209

τῶν δὴ νῦν ἕτεροί γε φίλον παῖδα κλαύσονται

210

σήμερον· οὐ γάρ φημʼ ἐπέεσσί γε νηπυτίοισιν

211

ὧδε διακρινθέντε μάχης ἐξαπονέεσθαι.

212

εἰ δʼ ἐθέλεις καὶ ταῦτα δαήμεναι, ὄφρʼ ἐῢ εἰδῇς

213

ἡμετέρην γενεήν, πολλοὶ δέ μιν ἄνδρες ἴσασι·

214

Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς,

215

κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ

216

ἐν πεδίῳ πεπόλιστο πόλις μερόπων ἀνθρώπων,

217

ἀλλʼ ἔθʼ ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης.

218

Δάρδανος αὖ τέκεθʼ υἱὸν Ἐριχθόνιον βασιλῆα,

219

ὃς δὴ ἀφνειότατος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·

220

τοῦ τρισχίλιαι ἵπποι ἕλος κάτα βουκολέοντο

221

θήλειαι, πώλοισιν ἀγαλλόμεναι ἀταλῇσι.

222

τάων καὶ Βορέης ἠράσσατο βοσκομενάων,

223

ἵππῳ δʼ εἰσάμενος παρελέξατο κυανοχαίτῃ·

224

αἳ δʼ ὑποκυσάμεναι ἔτεκον δυοκαίδεκα πώλους.

225

αἳ δʼ ὅτε μὲν σκιρτῷεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν,

226

ἄκρον ἐπʼ ἀνθερίκων καρπὸν θέον οὐδὲ κατέκλων·

227

ἀλλʼ ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης,

228

ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος ἁλὸς πολιοῖο θέεσκον.

229

Τρῶα δʼ Ἐριχθόνιος τέκετο Τρώεσσιν ἄνακτα·

230

Τρωὸς δʼ αὖ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο

231

Ἶλός τʼ Ἀσσάρακός τε καὶ ἀντίθεος Γανυμήδης,

232

ὃς δὴ κάλλιστος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·

233

τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν

234

κάλλεος εἵνεκα οἷο ἵνʼ ἀθανάτοισι μετείη.

235

Ἶλος δʼ αὖ τέκεθʼ υἱὸν ἀμύμονα Λαομέδοντα·

236

Λαομέδων δʼ ἄρα Τιθωνὸν τέκετο Πρίαμόν τε

237

Λάμπόν τε Κλυτίον θʼ Ἱκετάονά τʼ ὄζον Ἄρηος·

238

Ἀσσάρακος δὲ Κάπυν, ὃ δʼ ἄρʼ Ἀγχίσην τέκε παῖδα·

239

αὐτὰρ ἔμʼ Ἀγχίσης, Πρίαμος δʼ ἔτεχʼ Ἕκτορα δῖον.

240

ταύτης τοι γενεῆς τε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι.

241

Ζεὺς δʼ ἀρετὴν ἄνδρεσσιν ὀφέλλει τε μινύθει τε

242

ὅππως κεν ἐθέλῃσιν· ὃ γὰρ κάρτιστος ἁπάντων.

243

ἀλλʼ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς

244

ἑσταότʼ ἐν μέσσῃ ὑσμίνῃ δηϊοτῆτος.

245

ἔστι γὰρ ἀμφοτέροισιν ὀνείδεα μυθήσασθαι

246

πολλὰ μάλʼ, οὐδʼ ἂν νηῦς ἑκατόζυγος ἄχθος ἄροιτο.

247

στρεπτὴ δὲ γλῶσσʼ ἐστὶ βροτῶν, πολέες δʼ ἔνι μῦθοι

248

παντοῖοι, ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα.

249

ὁπποῖόν κʼ εἴπῃσθα ἔπος, τοῖόν κʼ ἐπακούσαις.

250

ἀλλὰ τί ἢ ἔριδας καὶ νείκεα νῶϊν ἀνάγκη

251

νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον ὥς τε γυναῖκας,

252

αἵ τε χολωσάμεναι ἔριδος πέρι θυμοβόροιο

253

νεικεῦσʼ ἀλλήλῃσι μέσην ἐς ἄγυιαν ἰοῦσαι

254

πόλλʼ ἐτεά τε καὶ οὐκί· χόλος δέ τε καὶ τὰ κελεύει.

255

ἀλκῆς δʼ οὔ μʼ ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις μεμαῶτα

256

πρὶν χαλκῷ μαχέσασθαι ἐναντίον· ἀλλʼ ἄγε θᾶσσον

257

γευσόμεθʼ ἀλλήλων χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.

258

Narrator

ἦ ῥα καὶ ἐν δεινῷ σάκει ἤλασεν ὄβριμον ἔγχος

259

σμερδαλέῳ· μέγα δʼ ἀμφὶ σάκος μύκε δουρὸς ἀκωκῇ.

260

Πηλεΐδης δὲ σάκος μὲν ἀπὸ ἕο χειρὶ παχείῃ

261

ἔσχετο ταρβήσας· φάτο γὰρ δολιχόσκιον ἔγχος

262

ῥέα διελεύσεσθαι μεγαλήτορος Αἰνείαο

263

νήπιος, οὐδʼ ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν

264

ὡς οὐ ῥηΐδιʼ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα

265

ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι οὐδʼ ὑποείκειν.

266

οὐδὲ τότʼ Αἰνείαο δαΐφρονος ὄβριμον ἔγχος

267

ῥῆξε σάκος· χρυσὸς γὰρ ἐρύκακε, δῶρα θεοῖο·

268

ἀλλὰ δύω μὲν ἔλασσε διὰ πτύχας, αἳ δʼ ἄρʼ ἔτι τρεῖς

269

ἦσαν, ἐπεὶ πέντε πτύχας ἤλασε κυλλοποδίων,

270

τὰς δύο χαλκείας, δύο δʼ ἔνδοθι κασσιτέροιο,

271

τὴν δὲ μίαν χρυσῆν, τῇ ῥʼ ἔσχετο μείλινον ἔγχος.

272

δεύτερος αὖτʼ Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,

273

καὶ βάλεν Αἰνείαο κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην

274

ἄντυγʼ ὕπο πρώτην, ᾗ λεπτότατος θέε χαλκός,

275

λεπτοτάτη δʼ ἐπέην ῥινὸς βοός· ἣ δὲ διὰ πρὸ

276

Πηλιὰς ἤϊξεν μελίη, λάκε δʼ ἀσπὶς ὑπʼ αὐτῆς.

277

Αἰνείας δʼ ἐάλη καὶ ἀπὸ ἕθεν ἀσπίδʼ ἀνέσχε

278

δείσας· ἐγχείη δʼ ἄρʼ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ

279

ἔστη ἱεμένη, διὰ δʼ ἀμφοτέρους ἕλε κύκλους

280

ἀσπίδος ἀμφιβρότης· ὃ δʼ ἀλευάμενος δόρυ μακρὸν

281

ἔστη, κὰδ δʼ ἄχος οἱ χύτο μυρίον ὀφθαλμοῖσι,

282

ταρβήσας ὅ οἱ ἄγχι πάγη βέλος. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

283

ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ

284

σμερδαλέα ἰάχων· ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ

285

Αἰνείας, μέγα ἔργον, ὃ οὐ δύο γʼ ἄνδρε φέροιεν,

286

οἷοι νῦν βροτοί εἰσʼ· ὃ δέ μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος.

287

ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ

288

ἢ κόρυθʼ ἠὲ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον,

289

τὸν δέ κε Πηλεΐδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα,

290

εἰ μὴ ἄρʼ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

291

αὐτίκα δʼ ἀθανάτοισι θεοῖς μετὰ μῦθον ἔειπεν·

292

Poseidon

ὢ πόποι ἦ μοι ἄχος μεγαλήτορος Αἰνείαο,

293

ὃς τάχα Πηλεΐωνι δαμεὶς Ἄϊδος δὲ κάτεισι

294

πειθόμενος μύθοισιν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο

295

νήπιος, οὐδέ τί οἱ χραισμήσει λυγρὸν ὄλεθρον.

296

ἀλλὰ τί ἢ νῦν οὗτος ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει

297

μὰψ ἕνεκʼ ἀλλοτρίων ἀχέων, κεχαρισμένα δʼ αἰεὶ

298

δῶρα θεοῖσι δίδωσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν;

299

ἀλλʼ ἄγεθʼ ἡμεῖς πέρ μιν ὑπὲκ θανάτου ἀγάγωμεν,

300

μή πως καὶ Κρονίδης κεχολώσεται, αἴ κεν Ἀχιλλεὺς

301

τόνδε κατακτείνῃ· μόριμον δέ οἵ ἐστʼ ἀλέασθαι,

302

ὄφρα μὴ ἄσπερμος γενεὴ καὶ ἄφαντος ὄληται

303

Δαρδάνου, ὃν Κρονίδης περὶ πάντων φίλατο παίδων

304

οἳ ἕθεν ἐξεγένοντο γυναικῶν τε θνητάων.

305

ἤδη γὰρ Πριάμου γενεὴν ἔχθηρε Κρονίων·

306

νῦν δὲ δὴ Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν ἀνάξει

307

καὶ παίδων παῖδες, τοί κεν μετόπισθε γένωνται.

308

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

309

Hera

ἐννοσίγαιʼ, αὐτὸς σὺ μετὰ φρεσὶ σῇσι νόησον

310

Αἰνείαν ἤ κέν μιν ἐρύσσεαι ἦ κεν ἐάσῃς

311

Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ δαμήμεναι, ἐσθλὸν ἐόντα.

312

ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους

313

πᾶσι μετʼ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη

314

μή ποτʼ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ,

315

μηδʼ ὁπότʼ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται

316

καιομένη, καίωσι δʼ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

317

Narrator

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,

318

βῆ ῥʼ ἴμεν ἄν τε μάχην καὶ ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων,

319

ἷξε δʼ ὅθʼ Αἰνείας ἠδʼ ὃ κλυτὸς ἦεν Ἀχιλλεύς.

320

αὐτίκα τῷ μὲν ἔπειτα κατʼ ὀφθαλμῶν χέεν ἀχλὺν

321

Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ· ὃ δὲ μελίην εὔχαλκον

322

ἀσπίδος ἐξέρυσεν μεγαλήτορος Αἰνείαο·

323

καὶ τὴν μὲν προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἔθηκεν,

324

Αἰνείαν δʼ ἔσσευεν ἀπὸ χθονὸς ὑψόσʼ ἀείρας.

325

πολλὰς δὲ στίχας ἡρώων, πολλὰς δὲ καὶ ἵππων

326

Αἰνείας ὑπερᾶλτο θεοῦ ἀπὸ χειρὸς ὀρούσας,

327

ἷξε δʼ ἐπʼ ἐσχατιὴν πολυάϊκος πολέμοιο,

328

ἔνθά τε Καύκωνες πόλεμον μέτα θωρήσσοντο.

329

τῷ δὲ μάλʼ ἐγγύθεν ἦλθε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,

330

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

331

Poseidon

Αἰνεία, τίς σʼ ὧδε θεῶν ἀτέοντα κελεύει

332

ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι,

333

ὃς σεῦ ἅμα κρείσσων καὶ φίλτερος ἀθανάτοισιν;

334

ἀλλʼ ἀναχωρῆσαι ὅτε κεν συμβλήσεαι αὐτῷ,

335

μὴ καὶ ὑπὲρ μοῖραν δόμον Ἄϊδος εἰσαφίκηαι.

336

αὐτὰρ ἐπεί κʼ Ἀχιλεὺς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ,

337

θαρσήσας δὴ ἔπειτα μετὰ πρώτοισι μάχεσθαι·

338

οὐ μὲν γάρ τίς σʼ ἄλλος Ἀχαιῶν ἐξεναρίξει.

339

Narrator

ὣς εἰπὼν λίπεν αὐτόθʼ, ἐπεὶ διεπέφραδε πάντα.

340

αἶψα δʼ ἔπειτʼ Ἀχιλῆος ἀπʼ ὀφθαλμῶν σκέδασʼ ἀχλὺν

341

θεσπεσίην· ὃ δʼ ἔπειτα μέγʼ ἔξιδεν ὀφθαλμοῖσιν,

342

ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

343

Diomedes

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδʼ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι·

344

ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός, οὐδέ τι φῶτα

345

λεύσσω, τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων.

346

ἦ ῥα καὶ Αἰνείας φίλος ἀθανάτοισι θεοῖσιν

347

ἦεν· ἀτάρ μιν ἔφην μὰψ αὔτως εὐχετάασθαι.

348

ἐρρέτω· οὔ οἱ θυμὸς ἐμεῦ ἔτι πειρηθῆναι

349

ἔσσεται, ὃς καὶ νῦν φύγεν ἄσμενος ἐκ θανάτοιο.

350

ἀλλʼ ἄγε δὴ Δαναοῖσι φιλοπτολέμοισι κελεύσας

351

τῶν ἄλλων Τρώων πειρήσομαι ἀντίος ἐλθών.

352

Narrator

ἦ, καὶ ἐπὶ στίχας ἆλτο, κέλευε δὲ φωτὶ ἑκάστῳ·

353

Hector

μηκέτι νῦν Τρώων ἑκὰς ἕστατε δῖοι Ἀχαιοί,

354

ἀλλʼ ἄγʼ ἀνὴρ ἄντʼ ἀνδρὸς ἴτω, μεμάτω δὲ μάχεσθαι.

355

ἀργαλέον δέ μοί ἐστι καὶ ἰφθίμῳ περ ἐόντι

356

τοσσούσδʼ ἀνθρώπους ἐφέπειν καὶ πᾶσι μάχεσθαι·

357

οὐδέ κʼ Ἄρης, ὅς περ θεὸς ἄμβροτος, οὐδέ κʼ Ἀθήνη

358

τοσσῆσδʼ ὑσμίνης ἐφέποι στόμα καὶ πονέοιτο·

359

ἀλλʼ ὅσσον μὲν ἐγὼ δύναμαι χερσίν τε ποσίν τε

360

καὶ σθένει, οὔ μʼ ἔτι φημὶ μεθησέμεν οὐδʼ ἠβαιόν,

361

ἀλλὰ μάλα στιχὸς εἶμι διαμπερές, οὐδέ τινʼ οἴω

362

Τρώων χαιρήσειν, ὅς τις σχεδὸν ἔγχεος ἔλθῃ.

363

Narrator

ὣς φάτʼ ἐποτρύνων· Τρώεσσι δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ

364

κέκλεθʼ ὁμοκλήσας, φάτο δʼ ἴμεναι ἄντʼ Ἀχιλῆος·

365

Hector

Τρῶες ὑπέρθυμοι μὴ δείδιτε Πηλεΐωνα.

366

καί κεν ἐγὼ ἐπέεσσι καὶ ἀθανάτοισι μαχοίμην,

367

ἔγχεϊ δʼ ἀργαλέον, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰσιν.

368

οὐδʼ Ἀχιλεὺς πάντεσσι τέλος μύθοις ἐπιθήσει,

369

ἀλλὰ τὸ μὲν τελέει, τὸ δὲ καὶ μεσσηγὺ κολούει.

370

τοῦ δʼ ἐγὼ ἀντίος εἶμι καὶ εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικεν,

371

εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε, μένος δʼ αἴθωνι σιδήρῳ.

372

Narrator

ὣς φάτʼ ἐποτρύνων, οἳ δʼ ἀντίοι ἔγχεʼ ἄειραν

373

Τρῶες· τῶν δʼ ἄμυδις μίχθη μένος, ὦρτο δʼ ἀϋτή.

374

καὶ τότʼ ἄρʼ Ἕκτορα εἶπε παραστὰς Φοῖβος Ἀπόλλων·

375

Apollo

Ἕκτορ μηκέτι πάμπαν Ἀχιλλῆϊ προμάχιζε,

376

ἀλλὰ κατὰ πληθύν τε καὶ ἐκ φλοίσβοιο δέδεξο,

377

μή πώς σʼ ἠὲ βάλῃ ἠὲ σχεδὸν ἄορι τύψῃ.

378

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, Ἕκτωρ δʼ αὖτις ἐδύσετο οὐλαμὸν ἀνδρῶν

379

ταρβήσας, ὅτʼ ἄκουσε θεοῦ ὄπα φωνήσαντος.

380

ἐν δʼ Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν

381

σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δʼ ἕλεν Ἰφιτίωνα

382

ἐσθλὸν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν,

383

ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ

384

Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ·

385

τὸν δʼ ἰθὺς μεμαῶτα βάλʼ ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεὺς

386

μέσσην κὰκ κεφαλήν· ἣ δʼ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη,

387

δούπησεν δὲ πεσών, ὃ δʼ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς·

388

Ajax

κεῖσαι Ὀτρυντεΐδη πάντων ἐκπαγλότατʼ ἀνδρῶν·

389

ἐνθάδε τοι θάνατος, γενεὴ δέ τοί ἐστʼ ἐπὶ λίμνῃ

390

Γυγαίῃ, ὅθι τοι τέμενος πατρώϊόν ἐστιν

391

Ὕλλῳ ἐπʼ ἰχθυόεντι καὶ Ἕρμῳ δινήεντι.

392

Narrator

ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

393

τὸν μὲν Ἀχαιῶν ἵπποι ἐπισσώτροις δατέοντο

394

πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ· ὃ δʼ ἐπʼ αὐτῷ Δημολέοντα

395

ἐσθλὸν ἀλεξητῆρα μάχης Ἀντήνορος υἱὸν

396

νύξε κατὰ κρόταφον, κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου.

397

οὐδʼ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ διʼ αὐτῆς

398

αἰχμὴ ἱεμένη ῥῆξʼ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ

399

ἔνδον ἅπας πεπάλακτο· δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα.

400

Ἱπποδάμαντα δʼ ἔπειτα καθʼ ἵππων ἀΐξαντα

401

πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρί.

402

αὐτὰρ ὃ θυμὸν ἄϊσθε καὶ ἤρυγεν, ὡς ὅτε ταῦρος

403

ἤρυγεν ἑλκόμενος Ἑλικώνιον ἀμφὶ ἄνακτα

404

κούρων ἑλκόντων· γάνυται δέ τε τοῖς ἐνοσίχθων·

405

ὣς ἄρα τόν γʼ ἐρυγόντα λίπʼ ὀστέα θυμὸς ἀγήνωρ·

406

αὐτὰρ ὃ βῆ σὺν δουρὶ μετʼ ἀντίθεον Πολύδωρον

407

Πριαμίδην. τὸν δʼ οὔ τι πατὴρ εἴασκε μάχεσθαι,

408

οὕνεκά οἱ μετὰ παισὶ νεώτατος ἔσκε γόνοιο,

409

καί οἱ φίλτατος ἔσκε, πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα

410

δὴ τότε νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων

411

θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

412

τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς

413

νῶτα παραΐσσοντος, ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες

414

χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ·

415

ἀντικρὺ δὲ διέσχε παρʼ ὀμφαλὸν ἔγχεος αἰχμή,

416

γνὺξ δʼ ἔριπʼ οἰμώξας, νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυψε

417

κυανέη, προτὶ οἷ δʼ ἔλαβʼ ἔντερα χερσὶ λιασθείς.

418

Ἕκτωρ δʼ ὡς ἐνόησε κασίγνητον Πολύδωρον

419

ἔντερα χερσὶν ἔχοντα λιαζόμενον ποτὶ γαίη

420

κάρ ῥά οἱ ὀφθαλμῶν κέχυτʼ ἀχλύς· οὐδʼ ἄρʼ ἔτʼ ἔτλη

421

δηρὸν ἑκὰς στρωφᾶσθʼ, ἀλλʼ ἀντίος ἦλθʼ Ἀχιλῆϊ

422

ὀξὺ δόρυ κραδάων φλογὶ εἴκελος· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

423

ὡς εἶδʼ, ὣς ἀνεπᾶλτο, καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

424

Achilles

ἐγγὺς ἀνὴρ ὃς ἐμόν γε μάλιστʼ ἐσεμάσσατο θυμόν,

425

ὅς μοι ἑταῖρον ἔπεφνε τετιμένον· οὐδʼ ἂν ἔτι δὴν

426

ἀλλήλους πτώσσοιμεν ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας.

427

Narrator

ἦ, καὶ ὑπόδρα ἰδὼν προσεφώνεεν Ἕκτορα δῖον·

428

Achilles

ἆσσον ἴθʼ ὥς κεν θᾶσσον ὀλέθρου πείραθʼ ἵκηαι.

429

τὸν δʼ οὐ ταρβήσας προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

430

Πηλεΐδη μὴ δὴ ἐπέεσσί με νηπύτιον ὣς

431

ἔλπεο δειδίξεσθαι, ἐπεὶ σάφα οἶδα καὶ αὐτὸς

432

ἠμὲν κερτομίας ἠδʼ αἴσυλα μυθήσασθαι.

433

οἶδα δʼ ὅτι σὺ μὲν ἐσθλός, ἐγὼ δὲ σέθεν πολὺ χείρων.

434

ἀλλʼ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται,

435

αἴ κέ σε χειρότερός περ ἐὼν ἀπὸ θυμὸν ἕλωμαι

436

δουρὶ βαλών, ἐπεὶ ἦ καὶ ἐμὸν βέλος ὀξὺ πάροιθεν.

437

Narrator

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δόρυ, καὶ τό γʼ Ἀθήνη

438

πνοιῇ Ἀχιλλῆος πάλιν ἔτραπε κυδαλίμοιο

439

ἦκα μάλα ψύξασα· τὸ δʼ ἂψ ἵκεθʼ Ἕκτορα δῖον,

440

αὐτοῦ δὲ προπάροιθε ποδῶν πέσεν. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

441

ἐμμεμαὼς ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων,

442

σμερδαλέα ἰάχων· τὸν δʼ ἐξήρπαξεν Ἀπόλλων

443

ῥεῖα μάλʼ ὥς τε θεός, ἐκάλυψε δʼ ἄρʼ ἠέρι πολλῇ.

444

τρὶς μὲν ἔπειτʼ ἐπόρουσε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς

445

ἔγχεϊ χαλκείῳ, τρὶς δʼ ἠέρα τύψε βαθεῖαν.

446

ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος,

447

δεινὰ δʼ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

448

Achilles

ἐξ αὖ νῦν ἔφυγες θάνατον κύον· ἦ τέ τοι ἄγχι

449

ἦλθε κακόν· νῦν αὖτέ σʼ ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων,

450

ᾧ μέλλεις εὔχεσθαι ἰὼν ἐς δοῦπον ἀκόντων.

451

ἦ θήν σʼ ἐξανύω γε καὶ ὕστερον ἀντιβολήσας,

452

εἴ πού τις καὶ ἔμοιγε θεῶν ἐπιτάρροθός ἐστι.

453

νῦν αὖ τοὺς ἄλλους ἐπιείσομαι, ὅν κε κιχείω.

454

Narrator

ὣς εἰπὼν Δρύοπʼ οὖτα κατʼ αὐχένα μέσσον ἄκοντι·

455

ἤριπε δὲ προπάροιθε ποδῶν· ὃ δὲ τὸν μὲν ἔασε,

456

Δημοῦχον δὲ Φιλητορίδην ἠΰν τε μέγαν τε

457

κὰγ γόνυ δουρὶ βαλὼν ἠρύκακε. τὸν μὲν ἔπειτα

458

οὐτάζων ξίφεϊ μεγάλῳ ἐξαίνυτο θυμόν·

459

αὐτὰρ ὃ Λαόγονον καὶ Δάρδανον υἷε Βίαντος

460

ἄμφω ἐφορμηθεὶς ἐξ ἵππων ὦσε χαμᾶζε,

461

τὸν μὲν δουρὶ βαλών, τὸν δὲ σχεδὸν ἄορι τύψας.

462

Τρῶα δʼ Ἀλαστορίδην, ὃ μὲν ἀντίος ἤλυθε γούνων,

463

εἴ πώς εὑ πεφίδοιτο λαβὼν καὶ ζωὸν ἀφείη

464

μηδὲ κατακτείνειεν ὁμηλικίην ἐλεήσας,

465

νήπιος, οὐδὲ τὸ ᾔδη ὃ οὐ πείσεσθαι ἔμελλεν·

466

οὐ γάρ τι γλυκύθυμος ἀνὴρ ἦν οὐδʼ ἀγανόφρων,

467

ἀλλὰ μάλʼ ἐμμεμαώς· ὃ μὲν ἥπτετο χείρεσι γούνων

468

ἱέμενος λίσσεσθʼ, ὃ δὲ φασγάνῳ οὖτα καθʼ ἧπαρ·

469

ἐκ δέ οἱ ἧπαρ ὄλισθεν, ἀτὰρ μέλαν αἷμα κατʼ αὐτοῦ

470

κόλπον ἐνέπλησεν· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε

471

θυμοῦ δευόμενον· ὃ δὲ Μούλιον οὖτα παραστὰς

472

δουρὶ κατʼ οὖς· εἶθαρ δὲ διʼ οὔατος ἦλθʼ ἑτέροιο

473

αἰχμὴ χαλκείη· ὃ δʼ Ἀγήνορος υἱὸν Ἔχεκλον

474

μέσσην κὰκ κεφαλὴν ξίφει ἤλασε κωπήεντι,

475

πᾶν δʼ ὑπεθερμάνθη ξίφος αἵματι· τὸν δὲ κατʼ ὄσσε

476

ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

477

Δευκαλίωνα δʼ ἔπειθʼ, ἵνα τε ξυνέχουσι τένοντες

478

ἀγκῶνος, τῇ τόν γε φίλης διὰ χειρὸς ἔπειρεν

479

αἰχμῇ χαλκείῃ· ὃ δέ μιν μένε χεῖρα βαρυνθεὶς

480

πρόσθʼ ὁρόων θάνατον· ὃ δὲ φασγάνῳ αὐχένα θείνας

481

τῆλʼ αὐτῇ πήληκι κάρη βάλε· μυελὸς αὖτε

482

σφονδυλίων ἔκπαλθʼ, ὃ δʼ ἐπὶ χθονὶ κεῖτο τανυσθείς.

483

αὐτὰρ ὃ βῆ ῥʼ ἰέναι μετʼ ἀμύμονα Πείρεω υἱὸν

484

Ῥίγμον, ὃς ἐκ Θρῄκης ἐριβώλακος εἰληλούθει·

485

τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι, πάγη δʼ ἐν νηδύϊ χαλκός,

486

ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων· ὃ δʼ Ἀρηΐθοον θεράποντα

487

ἂψ ἵππους στρέψαντα μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ

488

νύξʼ, ἀπὸ δʼ ἅρματος ὦσε· κυκήθησαν δέ οἱ ἵπποι.

489

ὡς δʼ ἀναμαιμάει βαθέʼ ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ

490

οὔρεος ἀζαλέοιο, βαθεῖα δὲ καίεται ὕλη,

491

πάντῃ τε κλονέων ἄνεμος φλόγα εἰλυφάζει,

492

ὣς ὅ γε πάντῃ θῦνε σὺν ἔγχεϊ δαίμονι ἶσος

493

κτεινομένους ἐφέπων· ῥέε δʼ αἵματι γαῖα μέλαινα.

494

ὡς δʼ ὅτε τις ζεύξῃ βόας ἄρσενας εὐρυμετώπους

495

τριβέμεναι κρῖ λευκὸν ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ,

496

ῥίμφά τε λέπτʼ ἐγένοντο βοῶν ὑπὸ πόσσʼ ἐριμύκων,

497

ὣς ὑπʼ Ἀχιλλῆος μεγαθύμου μώνυχες ἵπποι

498

στεῖβον ὁμοῦ νέκυάς τε καὶ ἀσπίδας· αἵματι δʼ ἄξων

499

νέρθεν ἅπας πεπάλακτο καὶ ἄντυγες αἳ περὶ δίφρον,

500

ἃς ἄρʼ ἀφʼ ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον

501

αἵ τʼ ἀπʼ ἐπισσώτρων· ὃ δὲ ἵετο κῦδος ἀρέσθαι

502

Πηλεΐδης, λύθρῳ δὲ παλάσσετο χεῖρας ἀάπτους.

503