Homer was an ancient Greek epic poet traditionally credited as the author of the Iliad and the Odyssey, the two foundational epics of Western literature. He is regarded as the greatest poet of the ancient Greek world and is often called the 'father of Western literature.' Ancient sources portrayed him as a blind bard, though whether he was a single historical individual or a name attached to a tradition of oral composition remains debated by scholars.

When and where did Homer live?

Homer is conventionally dated to around the 8th century BCE, with most scholars placing his activity between approximately 750 and 700 BCE. Ancient traditions most frequently associated him with Ionia, on the western coast of Asia Minor, with the island of Chios and the city of Smyrna (modern Izmir, Turkey) being the most persistently cited birthplaces. Seven cities in antiquity claimed him as a native son, reflecting the absence of firm biographical records.

What genre or literary tradition did Homer work in?

Homer worked within the tradition of ancient Greek oral epic poetry, composing in dactylic hexameter, the formal meter of all classical Greek epic verse. This tradition was rooted in an centuries-old oral-formulaic system, identified in the 20th century by Milman Parry and Albert Lord, in which bards used repeated phrases, epithets, and stock scenes to compose and perform lengthy narrative poems from memory. Homer stands at the culmination of this pre-literate bardic tradition in Greece.

What did Homer write?

Homer is credited as the author of the Iliad and the Odyssey, two monumental epic poems that together comprise roughly 27,000 lines of Greek verse. The Iliad dramatizes a few weeks of the Trojan War, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles, while the Odyssey narrates the ten-year homeward voyage of Odysseus after Troy's fall. A collection of thirty-three shorter poems known as the Homeric Hymns was also attributed to Homer in antiquity, though modern scholars generally regard these as the work of multiple later poets.

Who and what influenced Homer?

Homer drew upon a vast and ancient tradition of oral bardic poetry that had been developing in the Greek world since the Bronze Age, incorporating myths, legends, and narrative formulas inherited from generations of predecessors known as aoidoi, or singers. Significant Near Eastern literary traditions, including the Mesopotamian Epic of Gilgamesh and Ugaritic poetry, show thematic and structural parallels with the Homeric epics, suggesting indirect cultural influence through centuries of contact in the eastern Mediterranean. Historical events, particularly the memories of the Mycenaean Bronze Age civilization and its conflicts preserved in oral tradition, provided the mythological raw material for the Trojan War cycle at the heart of both epics.

What shaped Homer's life and career?

Because no reliable biographical record of Homer survives, what shaped his life must largely be inferred from the poems themselves and from later ancient biographical traditions, which are largely legendary. His poetry reflects deep familiarity with the geography of the Aegean world, aristocratic court culture, warfare, seamanship, and religious practice, suggesting a composer who performed for elite audiences at festivals and royal courts. Ancient accounts describe him as a traveling aoidos, or professional bard, who moved between communities in the Ionian region reciting and refining his compositions for audiences across the Greek world.

What is Homer's legacy in Western literature?

Homer's Iliad and Odyssey established the foundational narrative, moral, and aesthetic frameworks of Western literary culture, directly shaping the work of Virgil, whose Aeneid (19 BCE) was a conscious reimagining of both Homeric epics for a Roman audience. His influence extends through Dante's Divine Comedy, Milton's Paradise Lost, James Joyce's Ulysses (1922), and countless other landmark works across more than 2,700 years of literary history. The Homeric epics also provided the primary curriculum for Greek education from the classical period onward, and the Iliad and Odyssey remain among the most widely read, translated, and studied works in the global literary canon.

What genre is Homer's Iliad?

The Iliad is an ancient Greek epic poem, belonging to the tradition of heroic oral poetry that celebrates the deeds of legendary warriors and demigods. It stands alongside the Odyssey as the foundational exemplar of the Western epic genre, characterized by its grand scale, divine intervention, formal invocation of the Muse, and elevated dactylic hexameter verse.

When was Homer's Iliad written?

The Iliad is conventionally dated to the late 8th century BCE, with most scholars placing its composition between approximately 750 and 700 BCE. The poem likely crystallized from a long tradition of oral composition reaching back to the Mycenaean period, and it was probably first written down using the newly adopted Greek alphabetic script around this same period.

What is Homer's Iliad about?

The Iliad narrates a compressed episode from the tenth and final year of the Greek siege of Troy, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles after he is dishonored by the commander Agamemnon. The narrative spans roughly fifty days and culminates in the death of the Trojan champion Hector at Achilles' hands and the ransoming of Hector's body by his father, King Priam.

What are the central themes of Homer's Iliad?

The poem's dominant theme is mēnis — the destructive wrath of Achilles — and its catastrophic consequences for both Greeks and Trojans alike. Other central themes include the tension between personal honor (timē) and collective duty, the transience of human life in contrast to divine immortality, the grief of loss, and the ambiguous nature of glory (kleos) purchased at the cost of an early death.

What is the structure and form of Homer's Iliad?

The Iliad is composed in dactylic hexameter, the canonical meter of Greek epic, and is divided into twenty-four books corresponding to the twenty-four letters of the Greek alphabet, a division attributed to Alexandrian scholars at the Library of Alexandria in the 3rd century BCE. The poem contains approximately 15,693 lines and employs a ring-composition structure, with the ransoming of Hector's body in Book 24 mirroring and resolving the quarrel over Chryseis's body in Book 1.

What was the political and historical context of Homer's Iliad?

The Iliad was composed during the Greek Archaic period, a time of emerging city-states (poleis), colonization, and the crystallization of a pan-Hellenic cultural identity. The Trojan War it depicts, set around the late Bronze Age (circa 1200 BCE), served 8th-century Greeks as a shared mythological heritage that helped define Greek identity against non-Greek 'barbarian' peoples, and the poem's heroes provided aristocratic audiences with models of competitive excellence (aretē).

What are the defining literary features and style of Homer's Iliad?

The Iliad is distinguished by its extensive use of the oral-formulaic technique identified by Milman Parry and Albert Lord in the 20th century, including repeated epithets such as 'swift-footed Achilles' and 'grey-eyed Athena,' type-scenes, and extended epic similes drawn from nature and everyday life. The narrative maintains an objective, expansive tone even in scenes of extreme violence and grief, and the poet grants dignity and pathos to both Greek and Trojan characters with notable impartiality.

What did Homer's Iliad contribute to literary tradition?

The Iliad established the formal conventions of the Western epic, providing the template adopted by Virgil in the Aeneid (29–19 BCE), Apollonius of Rhodes in the Argonautica (3rd century BCE), and later by Milton in Paradise Lost (1667). It also inaugurated the practice of beginning a narrative in medias res, a technique codified as a rule of epic composition by Horace in his Ars Poetica (circa 19 BCE).

How has Homer's Iliad influenced later literature and culture?

The Iliad has exerted continuous influence from antiquity to the present: it was the central educational text of ancient Greece, memorized and recited at the Panathenaic Games in Athens, and Alexander the Great reportedly slept with a copy annotated by Aristotle. In modern literature, its influence is visible in works ranging from Keats's 'On First Looking into Chapman's Homer' (1816) to Pat Barker's novel The Silence of the Girls (2018), and its exploration of war's heroism and futility resonates strongly with 20th- and 21st-century readers.

Who are the key figures in Homer's Iliad?

The central human figures are Achilles, the greatest Greek warrior, whose withdrawal from battle and eventual return drives the plot, and Hector, Troy's foremost defender and the poem's most fully humanized character. Other major figures include Agamemnon, king of Mycenae and commander of the Greek forces; Patroclus, Achilles' closest companion whose death precipitates the poem's climax; Helen, whose abduction by Paris initiated the war; and the Olympian gods, including Athena, Apollo, Hera, and Zeus, who actively intervene in the conflict on opposing sides.

0:00

Iliad

Book 18

Homer

Narrator

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο,

Ἀντίλοχος δʼ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

τὸν δʼ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων

τὰ φρονέοντʼ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

Achilles

ὤ μοι ἐγώ, τί τʼ ἄρʼ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;

μὴ δή μοι τελέσωσι θεοὶ κακὰ κήδεα θυμῷ,

ὥς ποτέ μοι μήτηρ διεπέφραδε καί μοι ἔειπε

Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον ἔτι ζώοντος ἐμεῖο

χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο.

ἦ μάλα δὴ τέθνηκε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς

σχέτλιος· ἦ τʼ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ

ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μηδʼ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

Narrator

εἷος ὃ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,

τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς

δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δʼ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

Antilochus

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς

πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

κεῖται Πάτροκλος, νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται

γυμνοῦ· ἀτὰρ τά γε τεύχεʼ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

Narrator

ὣς φάτο, τὸν δʼ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα·

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν

χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δʼ ᾔσχυνε πρόσωπον·

νεκταρέῳ δὲ χιτῶνι μέλαινʼ ἀμφίζανε τέφρη.

αὐτὸς δʼ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς

κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

δμῳαὶ δʼ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε

θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλʼ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε

ἔδραμον ἀμφʼ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι

στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δʼ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

Ἀντίλοχος δʼ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυα λείβων

χεῖρας ἔχων Ἀχιλῆος· ὃ δʼ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ·

δείδιε γὰρ μὴ λαιμὸν ἀπαμήσειε σιδήρῳ.

σμερδαλέον δʼ ᾤμωξεν· ἄκουσε δὲ πότνια μήτηρ

ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι,

κώκυσέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα· θεαὶ δέ μιν ἀμφαγέροντο

πᾶσαι ὅσαι κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.

ἔνθʼ ἄρʼ ἔην Γλαύκη τε Θάλειά τε Κυμοδόκη τε

Νησαίη Σπειώ τε Θόη θʼ Ἁλίη τε βοῶπις

Κυμοθόη τε καὶ Ἀκταίη καὶ Λιμνώρεια

καὶ Μελίτη καὶ Ἴαιρα καὶ Ἀμφιθόη καὶ Ἀγαυὴ

Δωτώ τε Πρωτώ τε Φέρουσά τε Δυναμένη τε

Δεξαμένη τε καὶ Ἀμφινόμη καὶ Καλλιάνειρα

Δωρὶς καὶ Πανόπη καὶ ἀγακλειτὴ Γαλάτεια

Νημερτής τε καὶ Ἀψευδὴς καὶ Καλλιάνασσα·

ἔνθα δʼ ἔην Κλυμένη Ἰάνειρά τε καὶ Ἰάνασσα

Μαῖρα καὶ Ὠρείθυια ἐϋπλόκαμός τʼ Ἀμάθεια

ἄλλαι θʼ αἳ κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.

τῶν δὲ καὶ ἀργύφεον πλῆτο σπέος· αἳ δʼ ἅμα πᾶσαι

στήθεα πεπλήγοντο, Θέτις δʼ ἐξῆρχε γόοιο·

Thetis

κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφρʼ ἐῢ πᾶσαι

εἴδετʼ ἀκούουσαι ὅσʼ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.

ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια,

ἥ τʼ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε

ἔξοχον ἡρώων· ὃ δʼ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος·

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς

νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω

Τρωσὶ μαχησόμενον· τὸν δʼ οὐχ ὑποδέξομαι αὖτις

οἴκαδε νοστήσαντα δόμον Πηλήϊον εἴσω.

ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο

ἄχνυται, οὐδέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.

ἀλλʼ εἶμʼ, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδʼ ἐπακούσω

ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσασα λίπε σπέος· αἳ δὲ σὺν αὐτῇ

δακρυόεσσαι ἴσαν, περὶ δέ σφισι κῦμα θαλάσσης

ῥήγνυτο· ταὶ δʼ ὅτε δὴ Τροίην ἐρίβωλον ἵκοντο

ἀκτὴν εἰσανέβαινον ἐπισχερώ, ἔνθα θαμειαὶ

Μυρμιδόνων εἴρυντο νέες ταχὺν ἀμφʼ Ἀχιλῆα.

τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ,

ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο,

καί ῥʼ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

Thetis

τέκνον τί κλαίεις; τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος;

ἐξαύδα, μὴ κεῦθε· τὰ μὲν δή τοι τετέλεσται

ἐκ Διός, ὡς ἄρα δὴ πρίν γʼ εὔχεο χεῖρας ἀνασχὼν

πάντας ἐπὶ πρύμνῃσιν ἀλήμεναι υἷας Ἀχαιῶν

σεῦ ἐπιδευομένους, παθέειν τʼ ἀεκήλια ἔργα.

Narrator

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

Achilles

μῆτερ ἐμή, τὰ μὲν ἄρ μοι Ὀλύμπιος ἐξετέλεσσεν·

ἀλλὰ τί μοι τῶν ἦδος ἐπεὶ φίλος ὤλεθʼ ἑταῖρος

Πάτροκλος, τὸν ἐγὼ περὶ πάντων τῖον ἑταίρων

ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ; τὸν ἀπώλεσα, τεύχεα δʼ Ἕκτωρ

δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι

καλά· τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα

ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

αἴθʼ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετʼ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι

ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.

νῦν δʼ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη

παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις

οἴκαδε νοστήσαντʼ, ἐπεὶ οὐδʼ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε

ζώειν οὐδʼ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ

πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ,

Πατρόκλοιο δʼ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα·

Thetis

ὠκύμορος δή μοι τέκος ἔσσεαι, οἷʼ ἀγορεύεις·

αὐτίκα γάρ τοι ἔπειτα μεθʼ Ἕκτορα πότμος ἑτοῖμος.

Narrator

τὴν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

Achilles

αὐτίκα τεθναίην, ἐπεὶ οὐκ ἄρʼ ἔμελλον ἑταίρῳ

κτεινομένῳ ἐπαμῦναι· ὃ μὲν μάλα τηλόθι πάτρης

ἔφθιτʼ, ἐμεῖο δὲ δῆσεν ἀρῆς ἀλκτῆρα γενέσθαι.

100

νῦν δʼ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν,

101

οὐδέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐδʼ ἑτάροισι

102

τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ,

103

ἀλλʼ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης,

104

τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων

105

ἐν πολέμῳ· ἀγορῇ δέ τʼ ἀμείνονές εἰσι καὶ ἄλλοι.

106

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τʼ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο

107

καὶ χόλος, ὅς τʼ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι,

108

ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο

109

ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

110

ὡς ἐμὲ νῦν ἐχόλωσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

111

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ,

112

θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·

113

νῦν δʼ εἶμʼ ὄφρα φίλης κεφαλῆς ὀλετῆρα κιχείω

114

Ἕκτορα· κῆρα δʼ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ

115

Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδʼ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.

116

οὐδὲ γὰρ οὐδὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα,

117

ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

118

ἀλλά ἑ μοῖρα δάμασσε καὶ ἀργαλέος χόλος Ἥρης.

119

ὣς καὶ ἐγών, εἰ δή μοι ὁμοίη μοῖρα τέτυκται,

120

κείσομʼ ἐπεί κε θάνω· νῦν δὲ κλέος ἐσθλὸν ἀροίμην,

121

καί τινα Τρωϊάδων καὶ Δαρδανίδων βαθυκόλπων

122

ἀμφοτέρῃσιν χερσὶ παρειάων ἁπαλάων

123

δάκρυʼ ὀμορξαμένην ἁδινὸν στοναχῆσαι ἐφείην,

124

γνοῖεν δʼ ὡς δὴ δηρὸν ἐγὼ πολέμοιο πέπαυμαι·

125

μὴ δέ μʼ ἔρυκε μάχης φιλέουσά περ· οὐδέ με πείσεις.

126

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·

127

Thetis

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι

128

τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

129

ἀλλά τοι ἔντεα καλὰ μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται

130

χάλκεα μαρμαίροντα· τὰ μὲν κορυθαίολος Ἕκτωρ

131

αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται· οὐδέ ἕ φημι

132

δηρὸν ἐπαγλαϊεῖσθαι, ἐπεὶ φόνος ἐγγύθεν αὐτῷ.

133

ἀλλὰ σὺ μὲν μή πω καταδύσεο μῶλον Ἄρηος

134

πρίν γʼ ἐμὲ δεῦρʼ ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδηαι·

135

ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι ἅμʼ ἠελίῳ ἀνιόντι

136

τεύχεα καλὰ φέρουσα παρʼ Ἡφαίστοιο ἄνακτος.

137

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τράπεθʼ υἷος ἑοῖο,

138

καὶ στρεφθεῖσʼ ἁλίῃσι κασιγνήτῃσι μετηύδα·

139

Thetis

ὑμεῖς μὲν νῦν δῦτε θαλάσσης εὐρέα κόλπον

140

ὀψόμεναί τε γέρονθʼ ἅλιον καὶ δώματα πατρός,

141

καί οἱ πάντʼ ἀγορεύσατʼ· ἐγὼ δʼ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον

142

εἶμι παρʼ Ἥφαιστον κλυτοτέχνην, αἴ κʼ ἐθέλῃσιν

143

υἱεῖ ἐμῷ δόμεναι κλυτὰ τεύχεα παμφανόωντα.

144

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, αἳ δʼ ὑπὸ κῦμα θαλάσσης αὐτίκʼ ἔδυσαν·

145

ἣ δʼ αὖτʼ Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα

146

ἤϊεν ὄφρα φίλῳ παιδὶ κλυτὰ τεύχεʼ ἐνείκαι.

147

τὴν μὲν ἄρʼ Οὔλυμπον δὲ πόδες φέρον· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

148

θεσπεσίῳ ἀλαλητῷ ὑφʼ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο

149

φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο.

150

οὐδέ κε Πάτροκλόν περ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

151

ἐκ βελέων ἐρύσαντο νέκυν θεράποντʼ Ἀχιλῆος·

152

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι

153

Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

154

τρὶς μέν μιν μετόπισθε ποδῶν λάβε φαίδιμος Ἕκτωρ

155

ἑλκέμεναι μεμαώς, μέγα δὲ Τρώεσσιν ὁμόκλα·

156

τρὶς δὲ δύʼ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκὴν

157

νεκροῦ ἀπεστυφέλιξαν· ὃ δʼ ἔμπεδον ἀλκὶ πεποιθὼς

158

ἄλλοτʼ ἐπαΐξασκε κατὰ μόθον, ἄλλοτε δʼ αὖτε

159

στάσκε μέγα ἰάχων· ὀπίσω δʼ οὐ χάζετο πάμπαν.

160

ὡς δʼ ἀπὸ σώματος οὔ τι λέοντʼ αἴθωνα δύνανται

161

ποιμένες ἄγραυλοι μέγα πεινάοντα δίεσθαι,

162

ὥς ῥα τὸν οὐκ ἐδύναντο δύω Αἴαντε κορυστὰ

163

Ἕκτορα Πριαμίδην ἀπὸ νεκροῦ δειδίξασθαι.

164

καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καὶ ἄσπετον ἤρατο κῦδος,

165

εἰ μὴ Πηλεΐωνι ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις

166

ἄγγελος ἦλθε θέουσʼ ἀπʼ Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι

167

κρύβδα Διὸς ἄλλων τε θεῶν· πρὸ γὰρ ἧκέ μιν Ἥρη.

168

ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

169

Iris

ὄρσεο Πηλεΐδη, πάντων ἐκπαγλότατʼ ἀνδρῶν·

170

Πατρόκλῳ ἐπάμυνον, οὗ εἵνεκα φύλοπις αἰνὴ

171

ἕστηκε πρὸ νεῶν· οἳ δʼ ἀλλήλους ὀλέκουσιν

172

οἳ μὲν ἀμυνόμενοι νέκυος πέρι τεθνηῶτος,

173

οἳ δὲ ἐρύσσασθαι ποτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν

174

Τρῶες ἐπιθύουσι· μάλιστα δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ

175

ἑλκέμεναι μέμονεν· κεφαλὴν δέ ἑ θυμὸς ἄνωγε

176

πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι ταμόνθʼ ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆς.

177

ἀλλʼ ἄνα μηδʼ ἔτι κεῖσο· σέβας δέ σε θυμὸν ἱκέσθω

178

Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι·

179

σοὶ λώβη, αἴ κέν τι νέκυς ᾐσχυμμένος ἔλθῃ.

180

Narrator

τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

181

Priam

Ἶρι θεὰ τίς γάρ σε θεῶν ἐμοὶ ἄγγελον ἧκε;

182

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις·

183

Ἥρη με προέηκε Διὸς κυδρὴ παράκοιτις·

184

οὐδʼ οἶδε Κρονίδης ὑψίζυγος οὐδέ τις ἄλλος

185

ἀθανάτων, οἳ Ὄλυμπον ἀγάννιφον ἀμφινέμονται.

186

Narrator

τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

187

Patroclus

πῶς τὰρ ἴω μετὰ μῶλον; ἔχουσι δὲ τεύχεʼ ἐκεῖνοι·

188

μήτηρ δʼ οὔ με φίλη πρίν γʼ εἴα θωρήσσεσθαι

189

πρίν γʼ αὐτὴν ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι·

190

στεῦτο γὰρ Ἡφαίστοιο πάρʼ οἰσέμεν ἔντεα καλά.

191

ἄλλου δʼ οὔ τευ οἶδα τεῦ ἂν κλυτὰ τεύχεα δύω,

192

εἰ μὴ Αἴαντός γε σάκος Τελαμωνιάδαο.

193

ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὅ γʼ ἔλπομʼ ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖ

194

ἔγχεϊ δηϊόων περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

195

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις·

196

Iris

εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι κλυτὰ τεύχεʼ ἔχονται·

197

ἀλλʼ αὔτως ἐπὶ τάφρον ἰὼν Τρώεσσι φάνηθι,

198

αἴ κέ σʼ ὑποδείσαντες ἀπόσχωνται πολέμοιο

199

Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δʼ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν

200

τειρόμενοι· ὀλίγη δέ τʼ ἀνάπνευσις πολέμοιο.

201

Narrator

ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις,

202

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὦρτο Διῒ φίλος· ἀμφὶ δʼ Ἀθήνη

203

ὤμοις ἰφθίμοισι βάλʼ αἰγίδα θυσσανόεσσαν,

204

ἀμφὶ δέ οἱ κεφαλῇ νέφος ἔστεφε δῖα θεάων

205

χρύσεον, ἐκ δʼ αὐτοῦ δαῖε φλόγα παμφανόωσαν.

206

ὡς δʼ ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέρʼ ἵκηται

207

τηλόθεν ἐκ νήσου, τὴν δήϊοι ἀμφιμάχωνται,

208

οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊ

209

ἄστεος ἐκ σφετέρου· ἅμα δʼ ἠελίῳ καταδύντι

210

πυρσοί τε φλεγέθουσιν ἐπήτριμοι, ὑψόσε δʼ αὐγὴ

211

γίγνεται ἀΐσσουσα περικτιόνεσσιν ἰδέσθαι,

212

αἴ κέν πως σὺν νηυσὶν ἄρεω ἀλκτῆρες ἵκωνται·

213

ὣς ἀπʼ Ἀχιλλῆος κεφαλῆς σέλας αἰθέρʼ ἵκανε·

214

στῆ δʼ ἐπὶ τάφρον ἰὼν ἀπὸ τείχεος, οὐδʼ ἐς Ἀχαιοὺς

215

μίσγετο· μητρὸς γὰρ πυκινὴν ὠπίζετʼ ἐφετμήν.

216

ἔνθα στὰς ἤϋσʼ, ἀπάτερθε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη

217

φθέγξατʼ· ἀτὰρ Τρώεσσιν ἐν ἄσπετον ὦρσε κυδοιμόν.

218

ὡς δʼ ὅτʼ ἀριζήλη φωνή, ὅτε τʼ ἴαχε σάλπιγξ

219

ἄστυ περιπλομένων δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων,

220

ὣς τότʼ ἀριζήλη φωνὴ γένετʼ Αἰακίδαο.

221

οἳ δʼ ὡς οὖν ἄϊον ὄπα χάλκεον Αἰακίδαο,

222

πᾶσιν ὀρίνθη θυμός· ἀτὰρ καλλίτριχες ἵπποι

223

ἂψ ὄχεα τρόπεον· ὄσσοντο γὰρ ἄλγεα θυμῷ.

224

ἡνίοχοι δʼ ἔκπληγεν, ἐπεὶ ἴδον ἀκάματον πῦρ

225

δεινὸν ὑπὲρ κεφαλῆς μεγαθύμου Πηλεΐωνος

226

δαιόμενον· τὸ δὲ δαῖε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη.

227

τρὶς μὲν ὑπὲρ τάφρου μεγάλʼ ἴαχε δῖος Ἀχιλλεύς,

228

τρὶς δὲ κυκήθησαν Τρῶες κλειτοί τʼ ἐπίκουροι.

229

ἔνθα δὲ καὶ τότʼ ὄλοντο δυώδεκα φῶτες ἄριστοι

230

ἀμφὶ σφοῖς ὀχέεσσι καὶ ἔγχεσιν. αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

231

ἀσπασίως Πάτροκλον ὑπʼ ἐκ βελέων ἐρύσαντες

232

κάτθεσαν ἐν λεχέεσσι· φίλοι δʼ ἀμφέσταν ἑταῖροι

233

μυρόμενοι· μετὰ δέ σφι ποδώκης εἵπετʼ Ἀχιλλεὺς

234

δάκρυα θερμὰ χέων, ἐπεὶ εἴσιδε πιστὸν ἑταῖρον

235

κείμενον ἐν φέρτρῳ δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ,

236

τόν ῥʼ ἤτοι μὲν ἔπεμπε σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν

237

ἐς πόλεμον, οὐδʼ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα.

238

Ἠέλιον δʼ ἀκάμαντα βοῶπις πότνια Ἥρη

239

πέμψεν ἐπʼ Ὠκεανοῖο ῥοὰς ἀέκοντα νέεσθαι·

240

ἠέλιος μὲν ἔδυ, παύσαντο δὲ δῖοι Ἀχαιοὶ

241

φυλόπιδος κρατερῆς καὶ ὁμοιΐου πολέμοιο.

242

Τρῶες δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης

243

χωρήσαντες ἔλυσαν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,

244

ἐς δʼ ἀγορὴν ἀγέροντο πάρος δόρποιο μέδεσθαι.

245

ὀρθῶν δʼ ἑσταότων ἀγορὴ γένετʼ, οὐδέ τις ἔτλη

246

ἕζεσθαι· πάντας γὰρ ἔχε τρόμος, οὕνεκʼ Ἀχιλλεὺς

247

ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτʼ ἀλεγεινῆς.

248

τοῖσι δὲ Πουλυδάμας πεπνυμένος ἦρχʼ ἀγορεύειν

249

Πανθοΐδης· ὃ γὰρ οἶος ὅρα πρόσσω καὶ ὀπίσσω·

250

Ἕκτορι δʼ ἦεν ἑταῖρος, ἰῇ δʼ ἐν νυκτὶ γένοντο,

251

ἀλλʼ ὃ μὲν ἂρ μύθοισιν, ὃ δʼ ἔγχεϊ πολλὸν ἐνίκα·

252

ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

253

Polydamas

ἀμφὶ μάλα φράζεσθε φίλοι· κέλομαι γὰρ ἔγωγε

254

ἄστυδε νῦν ἰέναι, μὴ μίμνειν ἠῶ δῖαν

255

ἐν πεδίῳ παρὰ νηυσίν· ἑκὰς δʼ ἀπὸ τείχεός εἰμεν.

256

ὄφρα μὲν οὗτος ἀνὴρ Ἀγαμέμνονι μήνιε δίῳ

257

τόφρα δὲ ῥηΐτεροι πολεμίζειν ἦσαν Ἀχαιοί·

258

χαίρεσκον γὰρ ἔγωγε θοῇς ἐπὶ νηυσὶν ἰαύων

259

ἐλπόμενος νῆας αἱρησέμεν ἀμφιελίσσας.

260

νῦν δʼ αἰνῶς δείδοικα ποδώκεα Πηλεΐωνα·

261

οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὐκ ἐθελήσει

262

μίμνειν ἐν πεδίῳ, ὅθι περ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ

263

ἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται,

264

ἀλλὰ περὶ πτόλιός τε μαχήσεται ἠδὲ γυναικῶν.

265

ἀλλʼ ἴομεν προτὶ ἄστυ, πίθεσθέ μοι· ὧδε γὰρ ἔσται·

266

νῦν μὲν νὺξ ἀπέπαυσε ποδώκεα Πηλεΐωνα

267

ἀμβροσίη· εἰ δʼ ἄμμε κιχήσεται ἐνθάδʼ ἐόντας

268

αὔριον ὁρμηθεὶς σὺν τεύχεσιν, εὖ νύ τις αὐτὸν

269

γνώσεται· ἀσπασίως γὰρ ἀφίξεται Ἴλιον ἱρὴν

270

ὅς κε φύγῃ, πολλοὺς δὲ κύνες καὶ γῦπες ἔδονται

271

Τρώων· αἲ γὰρ δή μοι ἀπʼ οὔατος ὧδε γένοιτο.

272

εἰ δʼ ἂν ἐμοῖς ἐπέεσσι πιθώμεθα κηδόμενοί περ,

273

νύκτα μὲν εἰν ἀγορῇ σθένος ἕξομεν, ἄστυ δὲ πύργοι

274

ὑψηλαί τε πύλαι σανίδες τʼ ἐπὶ τῇς ἀραρυῖαι

275

μακραὶ ἐΰξεστοι ἐζευγμέναι εἰρύσσονται·

276

πρῶϊ δʼ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες

277

στησόμεθʼ ἂμ πύργους· τῷ δʼ ἄλγιον, αἴ κʼ ἐθέλῃσιν

278

ἐλθὼν ἐκ νηῶν περὶ τείχεος ἄμμι μάχεσθαι.

279

ἂψ πάλιν εἶσʼ ἐπὶ νῆας, ἐπεί κʼ ἐριαύχενας ἵππους

280

παντοίου δρόμου ἄσῃ ὑπὸ πτόλιν ἠλασκάζων·

281

εἴσω δʼ οὔ μιν θυμὸς ἐφορμηθῆναι ἐάσει,

282

οὐδέ ποτʼ ἐκπέρσει· πρίν μιν κύνες ἀργοὶ ἔδονται.

283

Narrator

τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

284

Hector

Πουλυδάμα σὺ μὲν οὐκέτʼ ἐμοὶ φίλα ταῦτʼ ἀγορεύεις,

285

ὃς κέλεαι κατὰ ἄστυ ἀλήμεναι αὖτις ἰόντας.

286

ἦ οὔ πω κεκόρησθε ἐελμένοι ἔνδοθι πύργων;

287

πρὶν μὲν γὰρ Πριάμοιο πόλιν μέροπες ἄνθρωποι

288

πάντες μυθέσκοντο πολύχρυσον πολύχαλκον·

289

νῦν δὲ δὴ ἐξαπόλωλε δόμων κειμήλια καλά,

290

πολλὰ δὲ δὴ Φρυγίην καὶ Μῃονίην ἐρατεινὴν

291

κτήματα περνάμενʼ ἵκει, ἐπεὶ μέγας ὠδύσατο Ζεύς.

292

νῦν δʼ ὅτε πέρ μοι ἔδωκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω

293

κῦδος ἀρέσθʼ ἐπὶ νηυσί, θαλάσσῃ τʼ ἔλσαι Ἀχαιούς,

294

νήπιε μηκέτι ταῦτα νοήματα φαῖνʼ ἐνὶ δήμῳ·

295

οὐ γάρ τις Τρώων ἐπιπείσεται· οὐ γὰρ ἐάσω.

296

ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω, πειθώμεθα πάντες.

297

νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι,

298

καὶ φυλακῆς μνήσασθε, καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·

299

Τρώων δʼ ὃς κτεάτεσσιν ὑπερφιάλως ἀνιάζει,

300

συλλέξας λαοῖσι δότω καταδημοβορῆσαι·

301

τῶν τινὰ βέλτερόν ἐστιν ἐπαυρέμεν ἤ περ Ἀχαιούς.

302

πρῶϊ δʼ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες

303

νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

304

εἰ δʼ ἐτεὸν παρὰ ναῦφιν ἀνέστη δῖος Ἀχιλλεύς,

305

ἄλγιον αἴ κʼ ἐθέλῃσι τῷ ἔσσεται· οὔ μιν ἔγωγε

306

φεύξομαι ἐκ πολέμοιο δυσηχέος, ἀλλὰ μάλʼ ἄντην

307

στήσομαι, ἤ κε φέρῃσι μέγα κράτος, ἦ κε φεροίμην.

308

ξυνὸς Ἐνυάλιος, καί τε κτανέοντα κατέκτα.

309

Narrator

ὣς Ἕκτωρ ἀγόρευʼ, ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαν

310

νήπιοι· ἐκ γάρ σφεων φρένας εἵλετο Παλλὰς Ἀθήνη.

311

Ἕκτορι μὲν γὰρ ἐπῄνησαν κακὰ μητιόωντι,

312

Πουλυδάμαντι δʼ ἄρʼ οὔ τις ὃς ἐσθλὴν φράζετο βουλήν.

313

δόρπον ἔπειθʼ εἵλοντο κατὰ στρατόν· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

314

παννύχιοι Πάτροκλον ἀνεστενάχοντο γοῶντες.

315

τοῖσι δὲ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο

316

χεῖρας ἐπʼ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου

317

πυκνὰ μάλα στενάχων ὥς τε λὶς ἠϋγένειος,

318

ᾧ ῥά θʼ ὑπὸ σκύμνους ἐλαφηβόλος ἁρπάσῃ ἀνὴρ

319

ὕλης ἐκ πυκινῆς· ὃ δέ τʼ ἄχνυται ὕστερος ἐλθών,

320

πολλὰ δέ τʼ ἄγκεʼ ἐπῆλθε μετʼ ἀνέρος ἴχνιʼ ἐρευνῶν

321

εἴ ποθεν ἐξεύροι· μάλα γὰρ δριμὺς χόλος αἱρεῖ·

322

ὣς ὃ βαρὺ στενάχων μετεφώνεε Μυρμιδόνεσσιν·

323

Achilles

ὢ πόποι ἦ ῥʼ ἅλιον ἔπος ἔκβαλον ἤματι κείνῳ

324

θαρσύνων ἥρωα Μενοίτιον ἐν μεγάροισι·

325

φῆν δέ οἱ εἰς Ὀπόεντα περικλυτὸν υἱὸν ἀπάξειν

326

Ἴλιον ἐκπέρσαντα, λαχόντα τε ληΐδος αἶσαν.

327

ἀλλʼ οὐ Ζεὺς ἄνδρεσσι νοήματα πάντα τελευτᾷ·

328

ἄμφω γὰρ πέπρωται ὁμοίην γαῖαν ἐρεῦσαι

329

αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, ἐπεὶ οὐδʼ ἐμὲ νοστήσαντα

330

δέξεται ἐν μεγάροισι γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς

331

οὐδὲ Θέτις μήτηρ, ἀλλʼ αὐτοῦ γαῖα καθέξει.

332

νῦν δʼ ἐπεὶ οὖν Πάτροκλε σεῦ ὕστερος εἶμʼ ὑπὸ γαῖαν,

333

οὔ σε πρὶν κτεριῶ πρίν γʼ Ἕκτορος ἐνθάδʼ ἐνεῖκαι

334

τεύχεα καὶ κεφαλὴν μεγαθύμου σοῖο φονῆος·

335

δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς ἀποδειροτομήσω

336

Τρώων ἀγλαὰ τέκνα σέθεν κταμένοιο χολωθείς.

337

τόφρα δέ μοι παρὰ νηυσὶ κορωνίσι κείσεαι αὔτως,

338

ἀμφὶ δὲ σὲ Τρῳαὶ καὶ Δαρδανίδες βαθύκολποι

339

κλαύσονται νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσαι,

340

τὰς αὐτοὶ καμόμεσθα βίηφί τε δουρί τε μακρῷ

341

πιείρας πέρθοντε πόλεις μερόπων ἀνθρώπων.

342

Narrator

ὣς εἰπὼν ἑτάροισιν ἐκέκλετο δῖος Ἀχιλλεὺς

343

ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα τάχιστα

344

Πάτροκλον λούσειαν ἄπο βρότον αἱματόεντα.

345

οἳ δὲ λοετροχόον τρίποδʼ ἵστασαν ἐν πυρὶ κηλέῳ,

346

ἐν δʼ ἄρʼ ὕδωρ ἔχεαν, ὑπὸ δὲ ξύλα δαῖον ἑλόντες.

347

γάστρην μὲν τρίποδος πῦρ ἄμφεπε, θέρμετο δʼ ὕδωρ·

348

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ ζέσσεν ὕδωρ ἐνὶ ἤνοπι χαλκῷ,

349

καὶ τότε δὴ λοῦσάν τε καὶ ἤλειψαν λίπʼ ἐλαίῳ,

350

ἐν δʼ ὠτειλὰς πλῆσαν ἀλείφατος ἐννεώροιο·

351

ἐν λεχέεσσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν

352

ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, καθύπερθε δὲ φάρεϊ λευκῷ.

353

παννύχιοι μὲν ἔπειτα πόδας ταχὺν ἀμφʼ Ἀχιλῆα

354

Μυρμιδόνες Πάτροκλον ἀνεστενάχοντο γοῶντες·

355

Ζεὺς δʼ Ἥρην προσέειπε κασιγνήτην ἄλοχόν τε·

356

Zeus

ἔπρηξας καὶ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη

357

ἀνστήσασʼ Ἀχιλῆα πόδας ταχύν· ἦ ῥά νυ σεῖο

358

ἐξ αὐτῆς ἐγένοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοί.

359

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

360

Hera

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

361

καὶ μὲν δή πού τις μέλλει βροτὸς ἀνδρὶ τελέσσαι,

362

ὅς περ θνητός τʼ ἐστὶ καὶ οὐ τόσα μήδεα οἶδε·

363

πῶς δὴ ἔγωγʼ, ἥ φημι θεάων ἔμμεν ἀρίστη,

364

ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις

365

κέκλημαι, σὺ δὲ πᾶσι μετʼ ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις,

366

οὐκ ὄφελον Τρώεσσι κοτεσσαμένη κακὰ ῥάψαι;

367

Narrator

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·

368

Ἡφαίστου δʼ ἵκανε δόμον Θέτις ἀργυρόπεζα

369

ἄφθιτον ἀστερόεντα μεταπρεπέʼ ἀθανάτοισι

370

χάλκεον, ὅν ῥʼ αὐτὸς ποιήσατο κυλλοποδίων.

371

τὸν δʼ εὗρʼ ἱδρώοντα ἑλισσόμενον περὶ φύσας

372

σπεύδοντα· τρίποδας γὰρ ἐείκοσι πάντας ἔτευχεν

373

ἑστάμεναι περὶ τοῖχον ἐϋσταθέος μεγάροιο,

374

χρύσεα δέ σφʼ ὑπὸ κύκλα ἑκάστῳ πυθμένι θῆκεν,

375

ὄφρά οἱ αὐτόματοι θεῖον δυσαίατʼ ἀγῶνα

376

ἠδʼ αὖτις πρὸς δῶμα νεοίατο θαῦμα ἰδέσθαι.

377

οἳ δʼ ἤτοι τόσσον μὲν ἔχον τέλος, οὔατα δʼ οὔ πω

378

δαιδάλεα προσέκειτο· τά ῥʼ ἤρτυε, κόπτε δὲ δεσμούς.

379

ὄφρʼ ὅ γε ταῦτʼ ἐπονεῖτο ἰδυίῃσι πραπίδεσσι,

380

τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα.

381

τὴν δὲ ἴδε προμολοῦσα Χάρις λιπαροκρήδεμνος

382

καλή, τὴν ὤπυιε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·

383

ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·

384

Charis

τίπτε Θέτι τανύπεπλε ἱκάνεις ἡμέτερον δῶ

385

αἰδοίη τε φίλη τε; πάρος γε μὲν οὔ τι θαμίζεις.

386

ἀλλʼ ἕπεο προτέρω, ἵνα τοι πὰρ ξείνια θείω.

387

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσασα πρόσω ἄγε δῖα θεάων.

388

τὴν μὲν ἔπειτα καθεῖσεν ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου

389

καλοῦ δαιδαλέου· ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν·

390

κέκλετο δʼ Ἥφαιστον κλυτοτέχνην εἶπέ τε μῦθον·

391

Charis

Ἥφαιστε πρόμολʼ ὧδε· Θέτις νύ τι σεῖο χατίζει.

392

τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·

393

ἦ ῥά νύ μοι δεινή τε καὶ αἰδοίη θεὸς ἔνδον,

394

ἥ μʼ ἐσάωσʼ ὅτε μʼ ἄλγος ἀφίκετο τῆλε πεσόντα

395

μητρὸς ἐμῆς ἰότητι κυνώπιδος, ἥ μʼ ἐθέλησε

396

κρύψαι χωλὸν ἐόντα· τότʼ ἂν πάθον ἄλγεα θυμῷ,

397

εἰ μή μʼ Εὐρυνόμη τε Θέτις θʼ ὑπεδέξατο κόλπῳ

398

Εὐρυνόμη θυγάτηρ ἀψορρόου Ὠκεανοῖο.

399

τῇσι παρʼ εἰνάετες χάλκευον δαίδαλα πολλά,

400

πόρπας τε γναμπτάς θʼ ἕλικας κάλυκάς τε καὶ ὅρμους

401

ἐν σπῆϊ γλαφυρῷ· περὶ δὲ ῥόος Ὠκεανοῖο

402

ἀφρῷ μορμύρων ῥέεν ἄσπετος· οὐδέ τις ἄλλος

403

ᾔδεεν οὔτε θεῶν οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων,

404

ἀλλὰ Θέτις τε καὶ Εὐρυνόμη ἴσαν, αἵ μʼ ἐσάωσαν.

405

ἣ νῦν ἡμέτερον δόμον ἵκει· τώ με μάλα χρεὼ

406

πάντα Θέτι καλλιπλοκάμῳ ζῳάγρια τίνειν.

407

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν οἱ παράθες ξεινήϊα καλά,

408

ὄφρʼ ἂν ἐγὼ φύσας ἀποθείομαι ὅπλά τε πάντα.

409

Narrator

ἦ, καὶ ἀπʼ ἀκμοθέτοιο πέλωρ αἴητον ἀνέστη

410

χωλεύων· ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.

411

φύσας μέν ῥʼ ἀπάνευθε τίθει πυρός, ὅπλά τε πάντα

412

λάρνακʼ ἐς ἀργυρέην συλλέξατο, τοῖς ἐπονεῖτο·

413

σπόγγῳ δʼ ἀμφὶ πρόσωπα καὶ ἄμφω χεῖρʼ ἀπομόργνυ

414

αὐχένα τε στιβαρὸν καὶ στήθεα λαχνήεντα,

415

δῦ δὲ χιτῶνʼ, ἕλε δὲ σκῆπτρον παχύ, βῆ δὲ θύραζε

416

χωλεύων· ὑπὸ δʼ ἀμφίπολοι ῥώοντο ἄνακτι

417

χρύσειαι ζωῇσι νεήνισιν εἰοικυῖαι.

418

τῇς ἐν μὲν νόος ἐστὶ μετὰ φρεσίν, ἐν δὲ καὶ αὐδὴ

419

καὶ σθένος, ἀθανάτων δὲ θεῶν ἄπο ἔργα ἴσασιν.

420

αἳ μὲν ὕπαιθα ἄνακτος ἐποίπνυον· αὐτὰρ ὃ ἔρρων

421

πλησίον, ἔνθα Θέτις περ, ἐπὶ θρόνου ἷζε φαεινοῦ,

422

ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·

423

Zeus

τίπτε Θέτι τανύπεπλε ἱκάνεις ἡμέτερον δῶ

424

αἰδοίη τε φίλη τε; πάρος γε μὲν οὔ τι θαμίζεις.

425

αὔδα ὅ τι φρονέεις· τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν,

426

εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

427

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα·

428

Thetis

Ἥφαιστʼ, ἦ ἄρα δή τις, ὅσαι θεαί εἰσʼ ἐν Ὀλύμπῳ,

429

τοσσάδʼ ἐνὶ φρεσὶν ᾗσιν ἀνέσχετο κήδεα λυγρὰ

430

ὅσσʼ ἐμοὶ ἐκ πασέων Κρονίδης Ζεὺς ἄλγεʼ ἔδωκεν;

431

ἐκ μέν μʼ ἀλλάων ἁλιάων ἀνδρὶ δάμασσεν

432

Αἰακίδῃ Πηλῆϊ, καὶ ἔτλην ἀνέρος εὐνὴν

433

πολλὰ μάλʼ οὐκ ἐθέλουσα. ὃ μὲν δὴ γήραϊ λυγρῷ

434

κεῖται ἐνὶ μεγάροις ἀρημένος, ἄλλα δέ μοι νῦν,

435

υἱὸν ἐπεί μοι δῶκε γενέσθαί τε τραφέμεν τε

436

ἔξοχον ἡρώων· ὃ δʼ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος·

437

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς

438

νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω

439

Τρωσὶ μαχησόμενον· τὸν δʼ οὐχ ὑποδέξομαι αὖτις

440

οἴκαδε νοστήσαντα δόμον Πηλήϊον εἴσω.

441

ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο

442

ἄχνυται, οὐδέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.

443

κούρην ἣν ἄρα οἱ γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν,

444

τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων.

445

ἤτοι ὃ τῆς ἀχέων φρένας ἔφθιεν· αὐτὰρ Ἀχαιοὺς

446

Τρῶες ἐπὶ πρύμνῃσιν ἐείλεον, οὐδὲ θύραζε

447

εἴων ἐξιέναι· τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες

448

Ἀργείων, καὶ πολλὰ περικλυτὰ δῶρʼ ὀνόμαζον.

449

ἔνθʼ αὐτὸς μὲν ἔπειτʼ ἠναίνετο λοιγὸν ἀμῦναι,

450

αὐτὰρ ὃ Πάτροκλον περὶ μὲν τὰ ἃ τεύχεα ἕσσε,

451

πέμπε δέ μιν πόλεμον δέ, πολὺν δʼ ἅμα λαὸν ὄπασσε.

452

πᾶν δʼ ἦμαρ μάρναντο περὶ Σκαιῇσι πύλῃσι·

453

καί νύ κεν αὐτῆμαρ πόλιν ἔπραθον, εἰ μὴ Ἀπόλλων

454

πολλὰ κακὰ ῥέξαντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν

455

ἔκτανʼ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

456

τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθʼ ἱκάνομαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα

457

υἱεῖ ἐμῷ ὠκυμόρῳ δόμεν ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν

458

καὶ καλὰς κνημῖδας ἐπισφυρίοις ἀραρυίας

459

καὶ θώρηχʼ· ὃ γὰρ ἦν οἱ ἀπώλεσε πιστὸς ἑταῖρος

460

Τρωσὶ δαμείς· ὃ δὲ κεῖται ἐπὶ χθονὶ θυμὸν ἀχεύων.

461

Narrator

τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·

462

Hephaestus

θάρσει· μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.

463

αἲ γάρ μιν θανάτοιο δυσηχέος ὧδε δυναίμην

464

νόσφιν ἀποκρύψαι, ὅτε μιν μόρος αἰνὸς ἱκάνοι,

465

ὥς οἱ τεύχεα καλὰ παρέσσεται, οἷά τις αὖτε

466

ἀνθρώπων πολέων θαυμάσσεται, ὅς κεν ἴδηται.

467

Narrator

ὣς εἰπὼν τὴν μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δʼ ἐπὶ φύσας·

468

τὰς δʼ ἐς πῦρ ἔτρεψε κέλευσέ τε ἐργάζεσθαι.

469

φῦσαι δʼ ἐν χοάνοισιν ἐείκοσι πᾶσαι ἐφύσων

470

παντοίην εὔπρηστον ἀϋτμὴν ἐξανιεῖσαι,

471

ἄλλοτε μὲν σπεύδοντι παρέμμεναι, ἄλλοτε δʼ αὖτε,

472

ὅππως Ἥφαιστός τʼ ἐθέλοι καὶ ἔργον ἄνοιτο.

473

χαλκὸν δʼ ἐν πυρὶ βάλλεν ἀτειρέα κασσίτερόν τε

474

καὶ χρυσὸν τιμῆντα καὶ ἄργυρον· αὐτὰρ ἔπειτα

475

θῆκεν ἐν ἀκμοθέτῳ μέγαν ἄκμονα, γέντο δὲ χειρὶ

476

ῥαιστῆρα κρατερήν, ἑτέρηφι δὲ γέντο πυράγρην.

477

ποίει δὲ πρώτιστα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε

478

πάντοσε δαιδάλλων, περὶ δʼ ἄντυγα βάλλε φαεινὴν

479

τρίπλακα μαρμαρέην, ἐκ δʼ ἀργύρεον τελαμῶνα.

480

πέντε δʼ ἄρʼ αὐτοῦ ἔσαν σάκεος πτύχες· αὐτὰρ ἐν αὐτῷ

481

ποίει δαίδαλα πολλὰ ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.

482

ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξʼ, ἐν δʼ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν,

483

ἠέλιόν τʼ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν,

484

ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τʼ οὐρανὸς ἐστεφάνωται,

485

Πληϊάδας θʼ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος

486

Ἄρκτόν θʼ, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν,

487

ἥ τʼ αὐτοῦ στρέφεται καί τʼ Ὠρίωνα δοκεύει,

488

οἴη δʼ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.

489

ἐν δὲ δύω ποίησε πόλεις μερόπων ἀνθρώπων

490

καλάς. ἐν τῇ μέν ῥα γάμοι τʼ ἔσαν εἰλαπίναι τε,

491

νύμφας δʼ ἐκ θαλάμων δαΐδων ὕπο λαμπομενάων

492

ἠγίνεον ἀνὰ ἄστυ, πολὺς δʼ ὑμέναιος ὀρώρει·

493

κοῦροι δʼ ὀρχηστῆρες ἐδίνεον, ἐν δʼ ἄρα τοῖσιν

494

αὐλοὶ φόρμιγγές τε βοὴν ἔχον· αἳ δὲ γυναῖκες

495

ἱστάμεναι θαύμαζον ἐπὶ προθύροισιν ἑκάστη.

496

λαοὶ δʼ εἰν ἀγορῇ ἔσαν ἀθρόοι· ἔνθα δὲ νεῖκος

497

ὠρώρει, δύο δʼ ἄνδρες ἐνείκεον εἵνεκα ποινῆς

498

ἀνδρὸς ἀποφθιμένου· ὃ μὲν εὔχετο πάντʼ ἀποδοῦναι

499

δήμῳ πιφαύσκων, ὃ δʼ ἀναίνετο μηδὲν ἑλέσθαι·

500

ἄμφω δʼ ἱέσθην ἐπὶ ἴστορι πεῖραρ ἑλέσθαι.

501

λαοὶ δʼ ἀμφοτέροισιν ἐπήπυον ἀμφὶς ἀρωγοί·

502

κήρυκες δʼ ἄρα λαὸν ἐρήτυον· οἳ δὲ γέροντες

503

εἵατʼ ἐπὶ ξεστοῖσι λίθοις ἱερῷ ἐνὶ κύκλῳ,

504

σκῆπτρα δὲ κηρύκων ἐν χέρσʼ ἔχον ἠεροφώνων·

505

τοῖσιν ἔπειτʼ ἤϊσσον, ἀμοιβηδὶς δὲ δίκαζον.

506

κεῖτο δʼ ἄρʼ ἐν μέσσοισι δύω χρυσοῖο τάλαντα,

507

τῷ δόμεν ὃς μετὰ τοῖσι δίκην ἰθύντατα εἴποι.

508

τὴν δʼ ἑτέρην πόλιν ἀμφὶ δύω στρατοὶ ἥατο λαῶν

509

τεύχεσι λαμπόμενοι· δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή,

510

ἠὲ διαπραθέειν ἢ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι

511

κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἔεργεν·

512

οἳ δʼ οὔ πω πείθοντο, λόχῳ δʼ ὑπεθωρήσσοντο.

513

τεῖχος μέν ῥʼ ἄλοχοί τε φίλαι καὶ νήπια τέκνα

514

ῥύατʼ ἐφεσταότες, μετὰ δʼ ἀνέρες οὓς ἔχε γῆρας·

515

οἳ δʼ ἴσαν· ἦρχε δʼ ἄρά σφιν Ἄρης καὶ Παλλὰς Ἀθήνη

516

ἄμφω χρυσείω, χρύσεια δὲ εἵματα ἕσθην,

517

καλὼ καὶ μεγάλω σὺν τεύχεσιν, ὥς τε θεώ περ

518

ἀμφὶς ἀριζήλω· λαοὶ δʼ ὑπολίζονες ἦσαν.

519

οἳ δʼ ὅτε δή ῥʼ ἵκανον ὅθι σφίσιν εἶκε λοχῆσαι

520

ἐν ποταμῷ, ὅθι τʼ ἀρδμὸς ἔην πάντεσσι βοτοῖσιν,

521

ἔνθʼ ἄρα τοί γʼ ἵζοντʼ εἰλυμένοι αἴθοπι χαλκῷ.

522

τοῖσι δʼ ἔπειτʼ ἀπάνευθε δύω σκοποὶ εἵατο λαῶν

523

δέγμενοι ὁππότε μῆλα ἰδοίατο καὶ ἕλικας βοῦς.

524

οἳ δὲ τάχα προγένοντο, δύω δʼ ἅμʼ ἕποντο νομῆες

525

τερπόμενοι σύριγξι· δόλον δʼ οὔ τι προνόησαν.

526

οἳ μὲν τὰ προϊδόντες ἐπέδραμον, ὦκα δʼ ἔπειτα

527

τάμνοντʼ ἀμφὶ βοῶν ἀγέλας καὶ πώεα καλὰ

528

ἀργεννέων οἰῶν, κτεῖνον δʼ ἐπὶ μηλοβοτῆρας.

529

οἳ δʼ ὡς οὖν ἐπύθοντο πολὺν κέλαδον παρὰ βουσὶν

530

εἰράων προπάροιθε καθήμενοι, αὐτίκʼ ἐφʼ ἵππων

531

βάντες ἀερσιπόδων μετεκίαθον, αἶψα δʼ ἵκοντο.

532

στησάμενοι δʼ ἐμάχοντο μάχην ποταμοῖο παρʼ ὄχθας,

533

βάλλον δʼ ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.

534

ἐν δʼ Ἔρις ἐν δὲ Κυδοιμὸς ὁμίλεον, ἐν δʼ ὀλοὴ Κήρ,

535

ἄλλον ζωὸν ἔχουσα νεούτατον, ἄλλον ἄουτον,

536

ἄλλον τεθνηῶτα κατὰ μόθον ἕλκε ποδοῖιν·

537

εἷμα δʼ ἔχʼ ἀμφʼ ὤμοισι δαφοινεὸν αἵματι φωτῶν.

538

ὡμίλευν δʼ ὥς τε ζωοὶ βροτοὶ ἠδʼ ἐμάχοντο,

539

νεκρούς τʼ ἀλλήλων ἔρυον κατατεθνηῶτας.

540

ἐν δʼ ἐτίθει νειὸν μαλακὴν πίειραν ἄρουραν

541

εὐρεῖαν τρίπολον· πολλοὶ δʼ ἀροτῆρες ἐν αὐτῇ

542

ζεύγεα δινεύοντες ἐλάστρεον ἔνθα καὶ ἔνθα.

543

οἳ δʼ ὁπότε στρέψαντες ἱκοίατο τέλσον ἀρούρης,

544

τοῖσι δʼ ἔπειτʼ ἐν χερσὶ δέπας μελιηδέος οἴνου

545

δόσκεν ἀνὴρ ἐπιών· τοὶ δὲ στρέψασκον ἀνʼ ὄγμους,

546

ἱέμενοι νειοῖο βαθείης τέλσον ἱκέσθαι.

547

ἣ δὲ μελαίνετʼ ὄπισθεν, ἀρηρομένῃ δὲ ἐῴκει,

548

χρυσείη περ ἐοῦσα· τὸ δὴ περὶ θαῦμα τέτυκτο.

549

ἐν δʼ ἐτίθει τέμενος βασιλήϊον· ἔνθα δʼ ἔριθοι

550

ἤμων ὀξείας δρεπάνας ἐν χερσὶν ἔχοντες.

551

δράγματα δʼ ἄλλα μετʼ ὄγμον ἐπήτριμα πῖπτον ἔραζε,

552

ἄλλα δʼ ἀμαλλοδετῆρες ἐν ἐλλεδανοῖσι δέοντο.

553

τρεῖς δʼ ἄρʼ ἀμαλλοδετῆρες ἐφέστασαν· αὐτὰρ ὄπισθε

554

παῖδες δραγμεύοντες ἐν ἀγκαλίδεσσι φέροντες

555

ἀσπερχὲς πάρεχον· βασιλεὺς δʼ ἐν τοῖσι σιωπῇ

556

σκῆπτρον ἔχων ἑστήκει ἐπʼ ὄγμου γηθόσυνος κῆρ.

557

κήρυκες δʼ ἀπάνευθεν ὑπὸ δρυῒ δαῖτα πένοντο,

558

βοῦν δʼ ἱερεύσαντες μέγαν ἄμφεπον· αἳ δὲ γυναῖκες

559

δεῖπνον ἐρίθοισιν λεύκʼ ἄλφιτα πολλὰ πάλυνον.

560

ἐν δʼ ἐτίθει σταφυλῇσι μέγα βρίθουσαν ἀλωὴν

561

καλὴν χρυσείην· μέλανες δʼ ἀνὰ βότρυες ἦσαν,

562

ἑστήκει δὲ κάμαξι διαμπερὲς ἀργυρέῃσιν.

563

ἀμφὶ δὲ κυανέην κάπετον, περὶ δʼ ἕρκος ἔλασσε

564

κασσιτέρου· μία δʼ οἴη ἀταρπιτὸς ἦεν ἐπʼ αὐτήν,

565

τῇ νίσοντο φορῆες ὅτε τρυγόῳεν ἀλωήν.

566

παρθενικαὶ δὲ καὶ ἠΐθεοι ἀταλὰ φρονέοντες

567

πλεκτοῖς ἐν ταλάροισι φέρον μελιηδέα καρπόν.

568

τοῖσιν δʼ ἐν μέσσοισι πάϊς φόρμιγγι λιγείῃ

569

ἱμερόεν κιθάριζε, λίνον δʼ ὑπὸ καλὸν ἄειδε

570

λεπταλέῃ φωνῇ· τοὶ δὲ ῥήσσοντες ἁμαρτῇ

571

μολπῇ τʼ ἰυγμῷ τε ποσὶ σκαίροντες ἕποντο.

572

ἐν δʼ ἀγέλην ποίησε βοῶν ὀρθοκραιράων·

573

αἳ δὲ βόες χρυσοῖο τετεύχατο κασσιτέρου τε,

574

μυκηθμῷ δʼ ἀπὸ κόπρου ἐπεσσεύοντο νομὸν δὲ

575

πὰρ ποταμὸν κελάδοντα, παρὰ ῥοδανὸν δονακῆα.

576

χρύσειοι δὲ νομῆες ἅμʼ ἐστιχόωντο βόεσσι

577

τέσσαρες, ἐννέα δέ σφι κύνες πόδας ἀργοὶ ἕποντο.

578

σμερδαλέω δὲ λέοντε δύʼ ἐν πρώτῃσι βόεσσι

579

ταῦρον ἐρύγμηλον ἐχέτην· ὃ δὲ μακρὰ μεμυκὼς

580

ἕλκετο· τὸν δὲ κύνες μετεκίαθον ἠδʼ αἰζηοί.

581

τὼ μὲν ἀναρρήξαντε βοὸς μεγάλοιο βοείην

582

ἔγκατα καὶ μέλαν αἷμα λαφύσσετον· οἳ δὲ νομῆες

583

αὔτως ἐνδίεσαν ταχέας κύνας ὀτρύνοντες.

584

οἳ δʼ ἤτοι δακέειν μὲν ἀπετρωπῶντο λεόντων,

585

ἱστάμενοι δὲ μάλʼ ἐγγὺς ὑλάκτεον ἔκ τʼ ἀλέοντο.

586

ἐν δὲ νομὸν ποίησε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις

587

ἐν καλῇ βήσσῃ μέγαν οἰῶν ἀργεννάων,

588

σταθμούς τε κλισίας τε κατηρεφέας ἰδὲ σηκούς.

589

ἐν δὲ χορὸν ποίκιλλε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις,

590

τῷ ἴκελον οἷόν ποτʼ ἐνὶ Κνωσῷ εὐρείῃ

591

Δαίδαλος ἤσκησεν καλλιπλοκάμῳ Ἀριάδνῃ.

592

ἔνθα μὲν ἠΐθεοι καὶ παρθένοι ἀλφεσίβοιαι

593

ὀρχεῦντʼ ἀλλήλων ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔχοντες.

594

τῶν δʼ αἳ μὲν λεπτὰς ὀθόνας ἔχον, οἳ δὲ χιτῶνας

595

εἵατʼ ἐϋννήτους, ἦκα στίλβοντας ἐλαίῳ·

596

καί ῥʼ αἳ μὲν καλὰς στεφάνας ἔχον, οἳ δὲ μαχαίρας

597

εἶχον χρυσείας ἐξ ἀργυρέων τελαμώνων.

598

οἳ δʼ ὁτὲ μὲν θρέξασκον ἐπισταμένοισι πόδεσσι

599

ῥεῖα μάλʼ, ὡς ὅτε τις τροχὸν ἄρμενον ἐν παλάμῃσιν

600

ἑζόμενος κεραμεὺς πειρήσεται, αἴ κε θέῃσιν·

601

ἄλλοτε δʼ αὖ θρέξασκον ἐπὶ στίχας ἀλλήλοισι.

602

πολλὸς δʼ ἱμερόεντα χορὸν περιίσταθʼ ὅμιλος

603

τερπόμενοι· δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατʼ αὐτοὺς

604

μολπῆς ἐξάρχοντες ἐδίνευον κατὰ μέσσους.

605

ἐν δʼ ἐτίθει ποταμοῖο μέγα σθένος Ὠκεανοῖο

606

ἄντυγα πὰρ πυμάτην σάκεος πύκα ποιητοῖο.

607

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῦξε σάκος μέγα τε στιβαρόν τε,

608

τεῦξʼ ἄρα οἱ θώρηκα φαεινότερον πυρὸς αὐγῆς,

609

τεῦξε δέ οἱ κόρυθα βριαρὴν κροτάφοις ἀραρυῖαν

610

καλὴν δαιδαλέην, ἐπὶ δὲ χρύσεον λόφον ἧκε,

611

τεῦξε δέ οἱ κνημῖδας ἑανοῦ κασσιτέροιο.

612

αὐτὰρ ἐπεὶ πάνθʼ ὅπλα κάμε κλυτὸς ἀμφιγυήεις,

613

μητρὸς Ἀχιλλῆος θῆκε προπάροιθεν ἀείρας.

614

ἣ δʼ ἴρηξ ὣς ἆλτο κατʼ Οὐλύμπου νιφόεντος

615

τεύχεα μαρμαίροντα παρʼ Ἡφαίστοιο φέρουσα.

616