Homer was an ancient Greek epic poet traditionally credited as the author of the Iliad and the Odyssey, the two foundational epics of Western literature. He is regarded as the greatest poet of the ancient Greek world and is often called the 'father of Western literature.' Ancient sources portrayed him as a blind bard, though whether he was a single historical individual or a name attached to a tradition of oral composition remains debated by scholars.

When and where did Homer live?

Homer is conventionally dated to around the 8th century BCE, with most scholars placing his activity between approximately 750 and 700 BCE. Ancient traditions most frequently associated him with Ionia, on the western coast of Asia Minor, with the island of Chios and the city of Smyrna (modern Izmir, Turkey) being the most persistently cited birthplaces. Seven cities in antiquity claimed him as a native son, reflecting the absence of firm biographical records.

What genre or literary tradition did Homer work in?

Homer worked within the tradition of ancient Greek oral epic poetry, composing in dactylic hexameter, the formal meter of all classical Greek epic verse. This tradition was rooted in an centuries-old oral-formulaic system, identified in the 20th century by Milman Parry and Albert Lord, in which bards used repeated phrases, epithets, and stock scenes to compose and perform lengthy narrative poems from memory. Homer stands at the culmination of this pre-literate bardic tradition in Greece.

What did Homer write?

Homer is credited as the author of the Iliad and the Odyssey, two monumental epic poems that together comprise roughly 27,000 lines of Greek verse. The Iliad dramatizes a few weeks of the Trojan War, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles, while the Odyssey narrates the ten-year homeward voyage of Odysseus after Troy's fall. A collection of thirty-three shorter poems known as the Homeric Hymns was also attributed to Homer in antiquity, though modern scholars generally regard these as the work of multiple later poets.

Who and what influenced Homer?

Homer drew upon a vast and ancient tradition of oral bardic poetry that had been developing in the Greek world since the Bronze Age, incorporating myths, legends, and narrative formulas inherited from generations of predecessors known as aoidoi, or singers. Significant Near Eastern literary traditions, including the Mesopotamian Epic of Gilgamesh and Ugaritic poetry, show thematic and structural parallels with the Homeric epics, suggesting indirect cultural influence through centuries of contact in the eastern Mediterranean. Historical events, particularly the memories of the Mycenaean Bronze Age civilization and its conflicts preserved in oral tradition, provided the mythological raw material for the Trojan War cycle at the heart of both epics.

What shaped Homer's life and career?

Because no reliable biographical record of Homer survives, what shaped his life must largely be inferred from the poems themselves and from later ancient biographical traditions, which are largely legendary. His poetry reflects deep familiarity with the geography of the Aegean world, aristocratic court culture, warfare, seamanship, and religious practice, suggesting a composer who performed for elite audiences at festivals and royal courts. Ancient accounts describe him as a traveling aoidos, or professional bard, who moved between communities in the Ionian region reciting and refining his compositions for audiences across the Greek world.

What is Homer's legacy in Western literature?

Homer's Iliad and Odyssey established the foundational narrative, moral, and aesthetic frameworks of Western literary culture, directly shaping the work of Virgil, whose Aeneid (19 BCE) was a conscious reimagining of both Homeric epics for a Roman audience. His influence extends through Dante's Divine Comedy, Milton's Paradise Lost, James Joyce's Ulysses (1922), and countless other landmark works across more than 2,700 years of literary history. The Homeric epics also provided the primary curriculum for Greek education from the classical period onward, and the Iliad and Odyssey remain among the most widely read, translated, and studied works in the global literary canon.

What genre is Homer's Iliad?

The Iliad is an ancient Greek epic poem, belonging to the tradition of heroic oral poetry that celebrates the deeds of legendary warriors and demigods. It stands alongside the Odyssey as the foundational exemplar of the Western epic genre, characterized by its grand scale, divine intervention, formal invocation of the Muse, and elevated dactylic hexameter verse.

When was Homer's Iliad written?

The Iliad is conventionally dated to the late 8th century BCE, with most scholars placing its composition between approximately 750 and 700 BCE. The poem likely crystallized from a long tradition of oral composition reaching back to the Mycenaean period, and it was probably first written down using the newly adopted Greek alphabetic script around this same period.

What is Homer's Iliad about?

The Iliad narrates a compressed episode from the tenth and final year of the Greek siege of Troy, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles after he is dishonored by the commander Agamemnon. The narrative spans roughly fifty days and culminates in the death of the Trojan champion Hector at Achilles' hands and the ransoming of Hector's body by his father, King Priam.

What are the central themes of Homer's Iliad?

The poem's dominant theme is mēnis — the destructive wrath of Achilles — and its catastrophic consequences for both Greeks and Trojans alike. Other central themes include the tension between personal honor (timē) and collective duty, the transience of human life in contrast to divine immortality, the grief of loss, and the ambiguous nature of glory (kleos) purchased at the cost of an early death.

What is the structure and form of Homer's Iliad?

The Iliad is composed in dactylic hexameter, the canonical meter of Greek epic, and is divided into twenty-four books corresponding to the twenty-four letters of the Greek alphabet, a division attributed to Alexandrian scholars at the Library of Alexandria in the 3rd century BCE. The poem contains approximately 15,693 lines and employs a ring-composition structure, with the ransoming of Hector's body in Book 24 mirroring and resolving the quarrel over Chryseis's body in Book 1.

What was the political and historical context of Homer's Iliad?

The Iliad was composed during the Greek Archaic period, a time of emerging city-states (poleis), colonization, and the crystallization of a pan-Hellenic cultural identity. The Trojan War it depicts, set around the late Bronze Age (circa 1200 BCE), served 8th-century Greeks as a shared mythological heritage that helped define Greek identity against non-Greek 'barbarian' peoples, and the poem's heroes provided aristocratic audiences with models of competitive excellence (aretē).

What are the defining literary features and style of Homer's Iliad?

The Iliad is distinguished by its extensive use of the oral-formulaic technique identified by Milman Parry and Albert Lord in the 20th century, including repeated epithets such as 'swift-footed Achilles' and 'grey-eyed Athena,' type-scenes, and extended epic similes drawn from nature and everyday life. The narrative maintains an objective, expansive tone even in scenes of extreme violence and grief, and the poet grants dignity and pathos to both Greek and Trojan characters with notable impartiality.

What did Homer's Iliad contribute to literary tradition?

The Iliad established the formal conventions of the Western epic, providing the template adopted by Virgil in the Aeneid (29–19 BCE), Apollonius of Rhodes in the Argonautica (3rd century BCE), and later by Milton in Paradise Lost (1667). It also inaugurated the practice of beginning a narrative in medias res, a technique codified as a rule of epic composition by Horace in his Ars Poetica (circa 19 BCE).

How has Homer's Iliad influenced later literature and culture?

The Iliad has exerted continuous influence from antiquity to the present: it was the central educational text of ancient Greece, memorized and recited at the Panathenaic Games in Athens, and Alexander the Great reportedly slept with a copy annotated by Aristotle. In modern literature, its influence is visible in works ranging from Keats's 'On First Looking into Chapman's Homer' (1816) to Pat Barker's novel The Silence of the Girls (2018), and its exploration of war's heroism and futility resonates strongly with 20th- and 21st-century readers.

Who are the key figures in Homer's Iliad?

The central human figures are Achilles, the greatest Greek warrior, whose withdrawal from battle and eventual return drives the plot, and Hector, Troy's foremost defender and the poem's most fully humanized character. Other major figures include Agamemnon, king of Mycenae and commander of the Greek forces; Patroclus, Achilles' closest companion whose death precipitates the poem's climax; Helen, whose abduction by Paris initiated the war; and the Olympian gods, including Athena, Apollo, Hera, and Zeus, who actively intervene in the conflict on opposing sides.

0:00

Iliad

Book 17

Homer

Narrator

οὐδʼ ἔλαθʼ Ἀτρέος υἱὸν ἀρηΐφιλον Μενέλαον

Πάτροκλος Τρώεσσι δαμεὶς ἐν δηϊοτῆτι.

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ,

ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτῷ βαῖνʼ ὥς τις περὶ πόρτακι μήτηρ

πρωτοτόκος κινυρὴ οὐ πρὶν εἰδυῖα τόκοιο·

ὣς περὶ Πατρόκλῳ βαῖνε ξανθὸς Μενέλαος.

πρόσθε δέ οἱ δόρυ τʼ ἔσχε καὶ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην,

τὸν κτάμεναι μεμαὼς ὅς τις τοῦ γʼ ἀντίος ἔλθοι.

οὐδʼ ἄρα Πάνθου υἱὸς ἐϋμμελίης ἀμέλησε

Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος· ἄγχι δʼ ἄρʼ αὐτοῦ

ἔστη, καὶ προσέειπεν ἀρηΐφιλον Μενέλαον·

Euphorbus

Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφὲς ὄρχαμε λαῶν

χάζεο, λεῖπε δὲ νεκρόν, ἔα δʼ ἔναρα βροτόεντα·

οὐ γάρ τις πρότερος Τρώων κλειτῶν τʼ ἐπικούρων

Πάτροκλον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην·

τώ με ἔα κλέος ἐσθλὸν ἐνὶ Τρώεσσιν ἀρέσθαι,

μή σε βάλω, ἀπὸ δὲ μελιηδέα θυμὸν ἕλωμαι.

Narrator

τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

Menelaus

Ζεῦ πάτερ οὐ μὲν καλὸν ὑπέρβιον εὐχετάασθαι.

οὔτʼ οὖν παρδάλιος τόσσον μένος οὔτε λέοντος

οὔτε συὸς κάπρου ὀλοόφρονος, οὗ τε μέγιστος

θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι περὶ σθένεϊ βλεμεαίνει,

ὅσσον Πάνθου υἷες ἐϋμμελίαι φρονέουσιν.

οὐδὲ μὲν οὐδὲ βίη Ὑπερήνορος ἱπποδάμοιο

ἧς ἥβης ἀπόνηθʼ, ὅτε μʼ ὤνατο καί μʼ ὑπέμεινε

καί μʼ ἔφατʼ ἐν Δαναοῖσιν ἐλέγχιστον πολεμιστὴν

ἔμμεναι· οὐδέ ἕ φημι πόδεσσί γε οἷσι κιόντα

εὐφρῆναι ἄλοχόν τε φίλην κεδνούς τε τοκῆας.

ὥς θην καὶ σὸν ἐγὼ λύσω μένος εἴ κέ μευ ἄντα

στήῃς· ἀλλά σʼ ἔγωγʼ ἀναχωρήσαντα κελεύω

ἐς πληθὺν ἰέναι, μηδʼ ἀντίος ἵστασʼ ἐμεῖο

πρίν τι κακὸν παθέειν· ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω.

Narrator

ὣς φάτο, τὸν δʼ οὐ πεῖθεν· ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

Euphorbus

νῦν μὲν δὴ Μενέλαε διοτρεφὲς ἦ μάλα τείσεις

γνωτὸν ἐμὸν τὸν ἔπεφνες, ἐπευχόμενος δʼ ἀγορεύεις,

χήρωσας δὲ γυναῖκα μυχῷ θαλάμοιο νέοιο,

ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας.

ἦ κέ σφιν δειλοῖσι γόου κατάπαυμα γενοίμην

εἴ κεν ἐγὼ κεφαλήν τε τεὴν καὶ τεύχεʼ ἐνείκας

Πάνθῳ ἐν χείρεσσι βάλω καὶ Φρόντιδι δίῃ.

ἀλλʼ οὐ μὰν ἔτι δηρὸν ἀπείρητος πόνος ἔσται

οὐδʼ ἔτʼ ἀδήριτος ἤτʼ ἀλκῆς ἤτε φόβοιο.

Narrator

ὣς εἰπὼν οὔτησε κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην·

οὐδʼ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴ

ἀσπίδʼ ἐνὶ κρατερῇ· ὃ δὲ δεύτερος ὄρνυτο χαλκῷ

Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·

ἂψ δʼ ἀναχαζομένοιο κατὰ στομάχοιο θέμεθλα

νύξʼ, ἐπὶ δʼ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

ἀντικρὺ δʼ ἁπαλοῖο διʼ αὐχένος ἤλυθʼ ἀκωκή,

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχεʼ ἐπʼ αὐτῷ.

αἵματί οἱ δεύοντο κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι

πλοχμοί θʼ, οἳ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἐσφήκωντο.

οἷον δὲ τρέφει ἔρνος ἀνὴρ ἐριθηλὲς ἐλαίης

χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, ὅθʼ ἅλις ἀναβέβροχεν ὕδωρ,

καλὸν τηλεθάον· τὸ δέ τε πνοιαὶ δονέουσι

παντοίων ἀνέμων, καί τε βρύει ἄνθεϊ λευκῷ·

ἐλθὼν δʼ ἐξαπίνης ἄνεμος σὺν λαίλαπι πολλῇ

βόθρου τʼ ἐξέστρεψε καὶ ἐξετάνυσσʼ ἐπὶ γαίῃ·

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον

Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχεʼ ἐσύλα.

ὡς δʼ ὅτε τίς τε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκὶ πεποιθὼς

βοσκομένης ἀγέλης βοῦν ἁρπάσῃ ἥ τις ἀρίστη·

τῆς δʼ ἐξ αὐχένʼ ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι

πρῶτον, ἔπειτα δέ θʼ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει

δῃῶν· ἀμφὶ δὲ τόν γε κύνες τʼ ἄνδρές τε νομῆες

πολλὰ μάλʼ ἰύζουσιν ἀπόπροθεν οὐδʼ ἐθέλουσιν

ἀντίον ἐλθέμεναι· μάλα γὰρ χλωρὸν δέος αἱρεῖ·

ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα

ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.

ἔνθά κε ῥεῖα φέροι κλυτὰ τεύχεα Πανθοΐδαο

Ἀτρεΐδης, εἰ μή οἱ ἀγάσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων,

ὅς ῥά οἱ Ἕκτορʼ ἐπῶρσε θοῷ ἀτάλαντον Ἄρηϊ

ἀνέρι εἰσάμενος Κικόνων ἡγήτορι Μέντῃ·

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

Apollo

Ἕκτορ νῦν σὺ μὲν ὧδε θέεις ἀκίχητα διώκων

ἵππους Αἰακίδαο δαΐφρονος· οἳ δʼ ἀλεγεινοὶ

ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδʼ ὀχέεσθαι

ἄλλῳ γʼ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς

Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε

Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

Narrator

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν,

Ἕκτορα δʼ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

πάπτηνεν δʼ ἄρʼ ἔπειτα κατὰ στίχας, αὐτίκα δʼ ἔγνω

τὸν μὲν ἀπαινύμενον κλυτὰ τεύχεα, τὸν δʼ ἐπὶ γαίῃ

κείμενον· ἔρρει δʼ αἷμα κατʼ οὐταμένην ὠτειλήν.

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ

ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο

ἀσβέστῳ· οὐδʼ υἱὸν λάθεν Ἀτρέος ὀξὺ βοήσας·

ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

Menelaus

ὤ μοι ἐγὼν εἰ μέν κε λίπω κάτα τεύχεα καλὰ

Πάτροκλόν θʼ, ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκʼ ἐνθάδε τιμῆς,

μή τίς μοι Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται.

εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι

αἰδεσθείς, μή πώς με περιστήωσʼ ἕνα πολλοί·

Τρῶας δʼ ἐνθάδε πάντας ἄγει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;

ὁππότʼ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι

ὅν κε θεὸς τιμᾷ, τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη.

τώ μʼ οὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται

100

Ἕκτορι χωρήσαντʼ, ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει.

101

εἰ δέ που Αἴαντός γε βοὴν ἀγαθοῖο πυθοίμην,

102

ἄμφω κʼ αὖτις ἰόντες ἐπιμνησαίμεθα χάρμης

103

καὶ πρὸς δαίμονά περ, εἴ πως ἐρυσαίμεθα νεκρὸν

104

Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ· κακῶν δέ κε φέρτατον εἴη.

105

Narrator

εἷος ὁ ταῦθʼ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν

106

τόφρα δʼ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον· ἦρχε δʼ ἄρʼ Ἕκτωρ.

107

αὐτὰρ ὅ γʼ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο, λεῖπε δὲ νεκρὸν

108

ἐντροπαλιζόμενος ὥς τε λὶς ἠϋγένειος,

109

ὅν ῥα κύνες τε καὶ ἄνδρες ἀπὸ σταθμοῖο δίωνται

110

ἔγχεσι καὶ φωνῇ· τοῦ δʼ ἐν φρεσὶν ἄλκιμον ἦτορ

111

παχνοῦται, ἀέκων δέ τʼ ἔβη ἀπὸ μεσσαύλοιο·

112

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο κίε ξανθὸς Μενέλαος.

113

στῆ δὲ μεταστρεφθεὶς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων

114

παπταίνων Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

115

τὸν δὲ μάλʼ αἶψʼ ἐνόησε μάχης ἐπʼ ἀριστερὰ πάσης

116

θαρσύνονθʼ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι·

117

θεσπέσιον γάρ σφιν φόβον ἔμβαλε Φοῖβος Ἀπόλλων·

118

βῆ δὲ θέειν, εἶθαρ δὲ παριστάμενος ἔπος ηὔδα.

119

Menelaus

Αἶαν δεῦρο πέπον, περὶ Πατρόκλοιο θανόντος

120

σπεύσομεν, αἴ κε νέκυν περ Ἀχιλλῆϊ προφέρωμεν

121

γυμνόν· ἀτὰρ τά γε τεύχεʼ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

122

Narrator

ὣς ἔφατʼ, Αἴαντι δὲ δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε·

123

βῆ δὲ διὰ προμάχων, ἅμα δὲ ξανθὸς Μενέλαος.

124

Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον ἐπεὶ κλυτὰ τεύχεʼ ἀπηύρα,

125

ἕλχʼ ἵνʼ ἀπʼ ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέϊ χαλκῷ,

126

τὸν δὲ νέκυν Τρῳῇσιν ἐρυσσάμενος κυσὶ δοίη.

127

Αἴας δʼ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον·

128

Ἕκτωρ δʼ ἂψ ἐς ὅμιλον ἰὼν ἀνεχάζεθʼ ἑταίρων,

129

ἐς δίφρον δʼ ἀνόρουσε· δίδου δʼ ὅ γε τεύχεα καλὰ

130

Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

131

Αἴας δʼ ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ σάκος εὐρὺ καλύψας

132

ἑστήκει ὥς τίς τε λέων περὶ οἷσι τέκεσσιν,

133

ᾧ ῥά τε νήπιʼ ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ

134

ἄνδρες ἐπακτῆρες· ὃ δέ τε σθένεϊ βλεμεαίνει,

135

πᾶν δέ τʼ ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτων·

136

ὣς Αἴας περὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει.

137

Ἀτρεΐδης δʼ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος

138

ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

139

Γλαῦκος δʼ Ἱππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν

140

Ἕκτορʼ ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·

141

Glaucus

Ἕκτορ εἶδος ἄριστε μάχης ἄρα πολλὸν ἐδεύεο.

142

ἦ σʼ αὔτως κλέος ἐσθλὸν ἔχει φύξηλιν ἐόντα.

143

φράζεο νῦν ὅππως κε πόλιν καὶ ἄστυ σαώσῃς

144

οἶος σὺν λαοῖς τοὶ Ἰλίῳ ἐγγεγάασιν·

145

οὐ γάρ τις Λυκίων γε μαχησόμενος Δαναοῖσιν

146

εἶσι περὶ πτόλιος, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν

147

μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπʼ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

148

πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθʼ ὅμιλον

149

σχέτλιʼ, ἐπεὶ Σαρπηδόνʼ ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον

150

κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι,

151

ὅς τοι πόλλʼ ὄφελος γένετο πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ

152

ζωὸς ἐών· νῦν δʼ οὔ οἱ ἀλαλκέμεναι κύνας ἔτλης.

153

τὼ νῦν εἴ τις ἐμοὶ Λυκίων ἐπιπείσεται ἀνδρῶν

154

οἴκαδʼ ἴμεν, Τροίῃ δὲ πεφήσεται αἰπὺς ὄλεθρος.

155

εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι μένος πολυθαρσὲς ἐνείη

156

ἄτρομον, οἷόν τʼ ἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης

157

ἀνδράσι δυσμενέεσσι πόνον καὶ δῆριν ἔθεντο,

158

αἶψά κε Πάτροκλον ἐρυσαίμεθα Ἴλιον εἴσω.

159

εἰ δʼ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος

160

ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης,

161

αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ

162

λύσειαν, καί κʼ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω·

163

τοίου γὰρ θεράπων πέφατʼ ἀνέρος, ὃς μέγʼ ἄριστος

164

Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

165

ἀλλὰ σύ γʼ Αἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας

166

στήμεναι ἄντα κατʼ ὄσσε ἰδὼν δηΐων ἐν ἀϋτῇ,

167

οὐδʼ ἰθὺς μαχέσασθαι, ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι.

168

Narrator

τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

169

Sarpedon

Γλαῦκε τί ἢ δὲ σὺ τοῖος ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπες;

170

ὢ πόποι ἦ τʼ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων

171

τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι·

172

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες,

173

ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

174

οὔ τοι ἐγὼν ἔρριγα μάχην οὐδὲ κτύπον ἵππων·

175

ἀλλʼ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος αἰγιόχοιο,

176

ὅς τε καὶ ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καὶ ἀφείλετο νίκην

177

ῥηϊδίως, ὁτὲ δʼ αὐτὸς ἐποτρύνει μαχέσασθαι.

178

ἀλλʼ ἄγε δεῦρο πέπον, παρʼ ἔμʼ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον,

179

ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις,

180

ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα

181

σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

182

Narrator

ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

183

Hector

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταί,

184

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς,

185

ὄφρʼ ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω

186

καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.

187

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ

188

δηΐου ἐκ πολέμοιο· θέων δʼ ἐκίχανεν ἑταίρους

189

ὦκα μάλʼ οὔ πω τῆλε ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπών,

190

οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

191

στὰς δʼ ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντεʼ ἄμειβεν·

192

ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν

193

Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δʼ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε

194

Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες

195

πατρὶ φίλῳ ἔπορον· ὃ δʼ ἄρα ᾧ παιδὶ ὄπασσε

196

γηράς· ἀλλʼ οὐχ υἱὸς ἐν ἔντεσι πατρὸς ἐγήρα.

197

τὸν δʼ ὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν νεφεληγερέτα Ζεὺς

198

τεύχεσι Πηλεΐδαο κορυσσόμενον θείοιο,

199

κινήσας ῥα κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

200

Zeus

ἆ δείλʼ οὐδέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν

201

ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι· σὺ δʼ ἄμβροτα τεύχεα δύνεις

202

ἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι·

203

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε,

204

τεύχεα δʼ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων

205

εἵλευ· ἀτάρ τοι νῦν γε μέγα κράτος ἐγγυαλίξω,

206

τῶν ποινὴν ὅ τοι οὔ τι μάχης ἐκνοστήσαντι

207

δέξεται Ἀνδρομάχη κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

208

Narrator

ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπʼ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων.

209

Ἕκτορι δʼ ἥρμοσε τεύχεʼ ἐπὶ χροΐ, δῦ δέ μιν Ἄρης

210

δεινὸς ἐνυάλιος, πλῆσθεν δʼ ἄρα οἱ μέλεʼ ἐντὸς

211

ἀλκῆς καὶ σθένεος· μετὰ δὲ κλειτοὺς ἐπικούρους

212

βῆ ῥα μέγα ἰάχων· ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι

213

τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

214

ὄτρυνεν δὲ ἕκαστον ἐποιχόμενος ἐπέεσσι

215

Μέσθλην τε Γλαῦκόν τε Μέδοντά τε Θερσίλοχόν τε

216

Ἀστεροπαῖόν τε Δεισήνορά θʼ Ἱππόθοόν τε

217

Φόρκυν τε Χρομίον τε καὶ Ἔννομον οἰωνιστήν·

218

τοὺς ὅ γʼ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

219

Hector

κέκλυτε μυρία φῦλα περικτιόνων ἐπικούρων·

220

οὐ γὰρ ἐγὼ πληθὺν διζήμενος οὐδὲ χατίζων

221

ἐνθάδʼ ἀφʼ ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον,

222

ἀλλʼ ἵνα μοι Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα

223

προφρονέως ῥύοισθε φιλοπτολέμων ὑπʼ Ἀχαιῶν.

224

τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ

225

λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.

226

τώ τις νῦν ἰθὺς τετραμμένος ἢ ἀπολέσθω

227

ἠὲ σαωθήτω· ἣ γὰρ πολέμου ὀαριστύς.

228

ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπης

229

Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας,

230

ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δʼ αὐτὸς

231

ἕξω ἐγώ· τὸ δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ.

232

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν

233

δούρατʼ ἀνασχόμενοι· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς

234

νεκρὸν ὑπʼ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο

235

νήπιοι· ἦ τε πολέσσιν ἐπʼ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα.

236

καὶ τότʼ ἄρʼ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

237

Ajax

ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ

238

ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.

239

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο,

240

ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδʼ οἰωνούς,

241

ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι,

242

καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει

243

Ἕκτωρ, ἡμῖν δʼ αὖτʼ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

244

ἀλλʼ ἄγʼ ἀριστῆας Δαναῶν κάλει, ἤν τις ἀκούσῃ.

245

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,

246

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

247

Menelaus

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

248

οἵ τε παρʼ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ

249

δήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος

250

λαοῖς· ἐκ δὲ Διὸς τιμὴ καὶ κῦδος ὀπηδεῖ.

251

ἀργαλέον δέ μοί ἐστι διασκοπιᾶσθαι ἕκαστον

252

ἡγεμόνων· τόσση γὰρ ἔρις πολέμοιο δέδηεν·

253

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δʼ ἐνὶ θυμῷ

254

Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

255

Narrator

ὣς ἔφατʼ, ὀξὺ δʼ ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

256

πρῶτος δʼ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα,

257

τὸν δὲ μετʼ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος

258

Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ.

259

τῶν δʼ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματʼ εἴποι,

260

ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

261

Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες· ἦρχε δʼ ἄρʼ Ἕκτωρ.

262

ὡς δʼ ὅτʼ ἐπὶ προχοῇσι διιπετέος ποταμοῖο

263

βέβρυχεν μέγα κῦμα ποτὶ ῥόον, ἀμφὶ δέ τʼ ἄκραι

264

ἠϊόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω,

265

τόσσῃ ἄρα Τρῶες ἰαχῇ ἴσαν. αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

266

ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες

267

φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν· ἀμφὶ δʼ ἄρά σφι

268

λαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴν

269

χεῦʼ, ἐπεὶ οὐδὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε,

270

ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο·

271

μίσησεν δʼ ἄρα μιν δηΐων κυσὶ κύρμα γενέσθαι

272

Τρῳῇσιν· τὼ καί οἱ ἀμυνέμεν ὦρσεν ἑταίρους.

273

ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς·

274

νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν, οὐδέ τινʼ αὐτῶν

275

Τρῶες ὑπέρθυμοι ἕλον ἔγχεσιν ἱέμενοί περ,

276

ἀλλὰ νέκυν ἐρύοντο· μίνυνθα δὲ καὶ τοῦ Ἀχαιοὶ

277

μέλλον ἀπέσσεσθαι· μάλα γάρ σφεας ὦκʼ ἐλέλιξεν

278

Αἴας, ὃς περὶ μὲν εἶδος, περὶ δʼ ἔργα τέτυκτο

279

τῶν ἄλλων Δαναῶν μετʼ ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

280

ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων συῒ εἴκελος ἀλκὴν

281

καπρίῳ, ὅς τʼ ἐν ὄρεσσι κύνας θαλερούς τʼ αἰζηοὺς

282

ῥηϊδίως ἐκέδασσεν, ἑλιξάμενος διὰ βήσσας·

283

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας

284

ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας

285

οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα

286

ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

287

ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς

288

Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην

289

δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας

290

Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος· τάχα δʼ αὐτῷ

291

ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.

292

τὸν δʼ υἱὸς Τελαμῶνος ἐπαΐξας διʼ ὁμίλου

293

πλῆξʼ αὐτοσχεδίην κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·

294

ἤρικε δʼ ἱπποδάσεια κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ

295

πληγεῖσʼ ἔγχεΐ τε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ,

296

ἐγκέφαλος δὲ παρʼ αὐλὸν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς

297

αἱματόεις· τοῦ δʼ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δʼ ἄρα χειρῶν

298

Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε

299

κεῖσθαι· ὃ δʼ ἄγχʼ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ

300

τῆλʼ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐδὲ τοκεῦσι

301

θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν

302

ἔπλεθʼ ὑπʼ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

303

Ἕκτωρ δʼ αὖτʼ Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

304

ἀλλʼ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος

305

τυτθόν· ὃ δὲ Σχεδίον μεγαθύμου Ἰφίτου υἱὸν

306

Φωκήων ὄχʼ ἄριστον, ὃς ἐν κλειτῷ Πανοπῆϊ

307

οἰκία ναιετάασκε πολέσσʼ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων,

308

τὸν βάλʼ ὑπὸ κληῗδα μέσην· διὰ δʼ ἀμπερὲς ἄκρη

309

αἰχμὴ χαλκείη παρὰ νείατον ὦμον ἀνέσχε·

310

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχεʼ ἐπʼ αὐτῷ.

311

Αἴας δʼ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν

312

Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

313

ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον, διὰ δʼ ἔντερα χαλκὸς

314

ἤφυσʼ· ὃ δʼ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

315

χώρησαν δʼ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ·

316

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς

317

Φόρκυν θʼ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχεʼ ἀπʼ ὤμων.

318

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπʼ Ἀχαιῶν

319

Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες,

320

Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν

321

κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ· ἀλλʼ αὐτὸς Ἀπόλλων

322

Αἰνείαν ὄτρυνε δέμας Περίφαντι ἐοικὼς

323

κήρυκι Ἠπυτίδῃ, ὅς οἱ παρὰ πατρὶ γέροντι

324

κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσὶ μήδεα εἰδώς·

325

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

326

Apollo

Αἰνεία πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεὸν εἰρύσσαισθε

327

Ἴλιον αἰπεινήν; ὡς δὴ ἴδον ἀνέρας ἄλλους

328

κάρτεΐ τε σθένεΐ τε πεποιθότας ἠνορέῃ τε

329

πλήθεΐ τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας·

330

ἡμῖν δὲ Ζεὺς μὲν πολὺ βούλεται ἢ Δαναοῖσι

331

νίκην· ἀλλʼ αὐτοὶ τρεῖτʼ ἄσπετον οὐδὲ μάχεσθε.

332

Narrator

ὣς ἔφατʼ, Αἰνείας δʼ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα

333

ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δʼ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

334

Aeneas

Ἕκτόρ τʼ ἠδʼ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδʼ ἐπικούρων

335

αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γʼ ἀρηϊφίλων ὑπʼ Ἀχαιῶν

336

Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας.

337

ἀλλʼ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς

338

Ζῆνʼ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

339

τώ ῥʼ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μηδʼ οἵ γε ἕκηλοι

340

Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

341

Narrator

ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη·

342

οἳ δʼ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν.

343

ἔνθʼ αὖτʼ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ

344

υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

345

τὸν δὲ πεσόντʼ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης,

346

στῆ δὲ μάλʼ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ,

347

καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν

348

ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δʼ ὑπὸ γούνατʼ ἔλυσεν,

349

ὅς ῥʼ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει,

350

καὶ δὲ μετʼ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

351

τὸν δὲ πεσόντʼ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος,

352

ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

353

ἀλλʼ οὔ πως ἔτι εἶχε· σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ

354

ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατʼ ἔχοντο.

355

Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων·

356

οὔτέ τινʼ ἐξοπίσω νεκροῦ χάζεσθαι ἀνώγει

357

οὔτέ τινα προμάχεσθαι Ἀχαιῶν ἔξοχον ἄλλων,

358

ἀλλὰ μάλʼ ἀμφʼ αὐτῷ βεβάμεν, σχεδόθεν δὲ μάχεσθαι.

359

ὣς Αἴας ἐπέτελλε πελώριος, αἵματι δὲ χθὼν

360

δεύετο πορφυρέῳ, τοὶ δʼ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον

361

νεκροὶ ὁμοῦ Τρώων καὶ ὑπερμενέων ἐπικούρων

362

καὶ Δαναῶν· οὐδʼ οἳ γὰρ ἀναιμωτί γε μάχοντο,

363

παυρότεροι δὲ πολὺ φθίνυθον· μέμνηντο γὰρ αἰεὶ

364

ἀλλήλοις ἀνʼ ὅμιλον ἀλεξέμεναι φόνον αἰπύν.

365

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρός, οὐδέ κε φαίης

366

οὔτέ ποτʼ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔτε σελήνην·

367

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θʼ ὅσσον ἄριστοι

368

ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

369

οἳ δʼ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

370

εὔκηλοι πολέμιζον ὑπʼ αἰθέρι, πέπτατο δʼ αὐγὴ

371

ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δʼ οὐ φαίνετο πάσης

372

γαίης οὐδʼ ὀρέων· μεταπαυόμενοι δὲ μάχοντο

373

ἀλλήλων ἀλεείνοντες βέλεα στονόεντα

374

πολλὸν ἀφεσταότες. τοὶ δʼ ἐν μέσῳ ἄλγεʼ ἔπασχον

375

ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ

376

ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν· δύο δʼ οὔ πω φῶτε πεπύσθην

377

ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τε

378

Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλʼ ἔτʼ ἔφαντο

379

ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.

380

τὼ δʼ ἐπιοσσομένω θάνατον καὶ φύζαν ἑταίρων

381

νόσφιν ἐμαρνάσθην, ἐπεὶ ὣς ἐπετέλλετο Νέστωρ

382

ὀτρύνων πόλεμον δὲ μελαινάων ἀπὸ νηῶν.

383

τοῖς δὲ πανημερίοις ἔριδος μέγα νεῖκος ὀρώρει

384

ἀργαλέης· καμάτῳ δὲ καὶ ἱδρῷ νωλεμὲς αἰεὶ

385

γούνατά τε κνῆμαί τε πόδες θʼ ὑπένερθεν ἑκάστου

386

χεῖρές τʼ ὀφθαλμοί τε παλάσσετο μαρναμένοιιν

387

ἀμφʼ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

388

ὡς δʼ ὅτʼ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην

389

λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

390

δεξάμενοι δʼ ἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσι

391

κυκλόσʼ, ἄφαρ δέ τε ἰκμὰς ἔβη, δύνει δέ τʼ ἀλοιφὴ

392

πολλῶν ἑλκόντων, τάνυται δέ τε πᾶσα διὰ πρό·

393

ὣς οἵ γʼ ἔνθα καὶ ἔνθα νέκυν ὀλίγῃ ἐνὶ χώρῃ

394

εἵλκεον ἀμφότεροι· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς

395

Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς

396

νῆας ἔπι γλαφυράς· περὶ δʼ αὐτοῦ μῶλος ὀρώρει

397

ἄγριος· οὐδέ κʼ Ἄρης λαοσσόος οὐδέ κʼ Ἀθήνη

398

τόν γε ἰδοῦσʼ ὀνόσαιτʼ, οὐδʼ εἰ μάλα μιν χόλος ἵκοι·

399

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων

400

ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον· οὐδʼ ἄρα πώ τι

401

ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·

402

πολλὸν γὰρ ῥʼ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων

403

τείχει ὕπο Τρώων· τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷ

404

τεθνάμεν, ἀλλὰ ζωὸν ἐνιχριμφθέντα πύλῃσιν

405

ἂψ ἀπονοστήσειν, ἐπεὶ οὐδὲ τὸ ἔλπετο πάμπαν

406

ἐκπέρσειν πτολίεθρον ἄνευ ἕθεν, οὐδὲ σὺν αὐτῷ·

407

πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων,

408

ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα.

409

δὴ τότε γʼ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη

410

μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθʼ ἑταῖρος.

411

οἳ δʼ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατʼ ἔχοντες

412

νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·

413

ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

414

Ajax

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι

415

νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλʼ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα

416

πᾶσι χάνοι· τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη

417

εἰ τοῦτον Τρώεσσι μεθήσομεν ἱπποδάμοισιν

418

ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

419

Narrator

ὣς δέ τις αὖ Τρώων μεγαθύμων αὐδήσασκεν·

420

Everyman

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παρʼ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι

421

πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

422

Narrator

ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, μένος δʼ ὄρσασκεν ἑκάστου.

423

ὣς οἳ μὲν μάρναντο, σιδήρειος δʼ ὀρυμαγδὸς

424

χάλκεον οὐρανὸν ἷκε διʼ αἰθέρος ἀτρυγέτοιο·

425

ἵπποι δʼ Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες

426

κλαῖον, ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο

427

ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφʼ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο.

428

ἦ μὰν Αὐτομέδων Διώρεος ἄλκιμος υἱὸς

429

πολλὰ μὲν ἂρ μάστιγι θοῇ ἐπεμαίετο θείνων,

430

πολλὰ δὲ μειλιχίοισι προσηύδα, πολλὰ δʼ ἀρειῇ·

431

τὼ δʼ οὔτʼ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον

432

ἠθελέτην ἰέναι οὔτʼ ἐς πόλεμον μετʼ Ἀχαιούς,

433

ἀλλʼ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τʼ ἐπὶ τύμβῳ

434

ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός,

435

ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες

436

οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα· δάκρυα δέ σφι

437

θερμὰ κατὰ βλεφάρων χαμάδις ῥέε μυρομένοισιν

438

ἡνιόχοιο πόθῳ· θαλερὴ δʼ ἐμιαίνετο χαίτη

439

ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν ἀμφοτέρωθεν.

440

μυρομένω δʼ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων,

441

κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

442

Zeus

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι

443

θνητῷ, ὑμεῖς δʼ ἐστὸν ἀγήρω τʼ ἀθανάτω τε;

444

ἦ ἵνα δυστήνοισι μετʼ ἀνδράσιν ἄλγεʼ ἔχητον;

445

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς

446

πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

447

ἀλλʼ οὐ μὰν ὑμῖν γε καὶ ἅρμασι δαιδαλέοισιν

448

Ἕκτωρ Πριαμίδης ἐποχήσεται· οὐ γὰρ ἐάσω.

449

ἦ οὐχ ἅλις ὡς καὶ τεύχεʼ ἔχει καὶ ἐπεύχεται αὔτως;

450

σφῶϊν δʼ ἐν γούνεσσι βαλῶ μένος ἠδʼ ἐνὶ θυμῷ,

451

ὄφρα καὶ Αὐτομέδοντα σαώσετον ἐκ πολέμοιο

452

νῆας ἔπι γλαφυράς· ἔτι γάρ σφισι κῦδος ὀρέξω

453

κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκωνται

454

δύῃ τʼ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ·

455

Narrator

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐνέπνευσεν μένος ἠΰ.

456

τὼ δʼ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε

457

ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

458

τοῖσι δʼ ἐπʼ Αὐτομέδων μάχετʼ ἀχνύμενός περ ἑταίρου

459

ἵπποις ἀΐσσων ὥς τʼ αἰγυπιὸς μετὰ χῆνας·

460

ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπʼ ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ,

461

ῥεῖα δʼ ἐπαΐξασκε πολὺν καθʼ ὅμιλον ὀπάζων.

462

ἀλλʼ οὐχ ᾕρει φῶτας ὅτε σεύαιτο διώκειν·

463

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθʼ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ

464

ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

465

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν

466

Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

467

στῆ δʼ ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα·

468

Alcimedon

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν

469

ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

470

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ

471

μοῦνος· ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δʼ Ἕκτωρ

472

αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

473

Narrator

τὸν δʼ αὖτʼ Αὐτομέδων προσέφη Διώρεος υἱός·

474

Automedon

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος

475

ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε,

476

εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος

477

ζωὸς ἐών; νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.

478

ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα

479

δέξαι, ἐγὼ δʼ ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.

480

Narrator

ὣς ἔφατʼ, Ἀλκιμέδων δὲ βοηθόον ἅρμʼ ἐπορούσας

481

καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν,

482

Αὐτομέδων δʼ ἀπόρουσε· νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ,

483

αὐτίκα δʼ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

484

Hector

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων

485

ἵππω τώδʼ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο

486

ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι·

487

τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ

488

σῷ ἐθέλεις, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ

489

τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.

490

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο.

491

τὼ δʼ ἰθὺς βήτην βοέῃς εἰλυμένω ὤμους

492

αὔῃσι στερεῇσι· πολὺς δʼ ἐπελήλατο χαλκός.

493

τοῖσι δʼ ἅμα Χρομίος τε καὶ Ἄρητος θεοειδὴς

494

ἤϊσαν ἀμφότεροι· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς

495

αὐτώ τε κτενέειν ἐλάαν τʼ ἐριαύχενας ἵππους

496

νήπιοι, οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι

497

αὖτις ἀπʼ Αὐτομέδοντος. ὃ δʼ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ

498

ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

499

αὐτίκα δʼ Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον·

500

Automedon

Ἀλκίμεδον μὴ δή μοι ἀπόπροθεν ἰσχέμεν ἵππους,

501

ἀλλὰ μάλʼ ἐμπνείοντε μεταφρένῳ· οὐ γὰρ ἔγωγε

502

Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω,

503

πρίν γʼ ἐπʼ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω

504

νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν

505

Ἀργείων, ἤ κʼ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

506

Narrator

ὣς εἰπὼν Αἴαντε καλέσσατο καὶ Μενέλαον·

507

Nestor

Αἴαντʼ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε

508

ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθʼ οἵ περ ἄριστοι

509

ἀμφʼ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν,

510

νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

511

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα

512

Ἕκτωρ Αἰνείας θʼ, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

513

ἀλλʼ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·

514

ἥσω γὰρ καὶ ἐγώ, τὰ δέ κεν Διὶ πάντα μελήσει.

515

Narrator

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,

516

καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην·

517

ἣ δʼ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός,

518

νειαίρῃ δʼ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.

519

ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ

520

κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο

521

ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν,

522

ὣς ἄρʼ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος· ἐν δέ οἱ ἔγχος

523

νηδυίοισι μάλʼ ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα.

524

Ἕκτωρ δʼ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

525

ἀλλʼ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·

526

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δʼ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν

527

οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δʼ οὐρίαχος πελεμίχθη

528

ἔγχεος· ἔνθα δʼ ἔπειτʼ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.

529

καί νύ κε δὴ ξιφέεσσʼ αὐτοσχεδὸν ὁρμηθήτην

530

εἰ μή σφωʼ Αἴαντε διέκριναν μεμαῶτε,

531

οἵ ῥʼ ἦλθον καθʼ ὅμιλον ἑταίρου κικλήσκοντος·

532

τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις

533

Ἕκτωρ Αἰνείας τʼ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής,

534

Ἄρητον δὲ κατʼ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ

535

κείμενον· Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ

536

τεύχεά τʼ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

537

Automedon

ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος

538

κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.

539

Narrator

ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα

540

θῆκʼ, ἂν δʼ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν

541

αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

542

ἂψ δʼ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη

543

ἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη

544

οὐρανόθεν καταβᾶσα· προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺς

545

ὀρνύμεναι Δαναούς· δὴ γὰρ νόος ἐτράπετʼ αὐτοῦ.

546

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ

547

Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο

548

ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων

549

ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει,

550

ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν

551

δύσετʼ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

552

πρῶτον δʼ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα

553

ἴφθιμον Μενέλαον· ὃ γάρ ῥά οἱ ἐγγύθεν ἦεν·

554

εἰσαμένη Φοίνικι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

555

Agamemnon

σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος

556

ἔσσεται εἴ κʼ Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον

557

τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν.

558

ἀλλʼ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.

559

Narrator

τὴν δʼ αὖτε προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

560

Ajax

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ παλαιγενές, εἰ γὰρ Ἀθήνη

561

δοίη κάρτος ἐμοί, βελέων δʼ ἀπερύκοι ἐρωήν·

562

τώ κεν ἔγωγʼ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν

563

Πατρόκλῳ· μάλα γάρ με θανὼν ἐσεμάσσατο θυμόν.

564

ἀλλʼ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐδʼ ἀπολήγει

565

χαλκῷ δηϊόων· τῷ γὰρ Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.

566

Narrator

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,

567

ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

568

ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε,

569

καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἐνῆκεν,

570

ἥ τε καὶ ἐργομένη μάλα περ χροὸς ἀνδρομέοιο

571

ἰσχανάᾳ δακέειν, λαρόν τέ οἱ αἷμʼ ἀνθρώπου·

572

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας,

573

βῆ δʼ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

574

ἔσκε δʼ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος

575

ἀφνειός τʼ ἀγαθός τε· μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ

576

δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·

577

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος

578

ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

579

δούπησεν δὲ πεσών· ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος

580

νεκρὸν ὑπʼ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

581

Ἕκτορα δʼ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων

582

Φαίνοπι Ἀσιάδῃ ἐναλίγκιος, ὅς οἱ ἁπάντων

583

ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων·

584

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

585

Ajax

Ἕκτορ τίς κέ σʼ ἔτʼ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν;

586

οἷον δὴ Μενέλαον ὑπέτρεσας, ὃς τὸ πάρος γε

587

μαλθακὸς αἰχμητής· νῦν δʼ οἴχεται οἶος ἀείρας

588

νεκρὸν ὑπʼ ἐκ Τρώων, σὸν δʼ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον

589

ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.

590

Narrator

ὣς φάτο, τὸν δʼ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα,

591

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

592

καὶ τότʼ ἄρα Κρονίδης ἕλετʼ αἰγίδα θυσσανόεσσαν

593

μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν,

594

ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλʼ ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε,

595

νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δʼ Ἀχαιούς.

596

πρῶτος Πηνέλεως Βοιώτιος ἦρχε φόβοιο.

597

βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ

598

ἄκρον ἐπιλίγδην· γράψεν δέ οἱ ὀστέον ἄχρις

599

αἰχμὴ Πουλυδάμαντος· ὃ γάρ ῥʼ ἔβαλε σχεδὸν ἐλθών.

600

Λήϊτον αὖθʼ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖρʼ ἐπὶ καρπῷ

601

υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

602

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ

603

ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

604

Ἕκτορα δʼ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα

605

βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·

606

ἐν καυλῷ δʼ ἐάγη δολιχὸν δόρυ, τοὶ δὲ βόησαν

607

Τρῶες· ὃ δʼ Ἰδομενῆος ἀκόντισε Δευκαλίδαο

608

δίφρῳ ἐφεσταότος· τοῦ μέν ῥʼ ἀπὸ τυτθὸν ἅμαρτεν·

609

αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θʼ ἡνίοχόν τε

610

Κοίρανον, ὅς ῥʼ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετʼ αὐτῷ·

611

πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας

612

ἤλυθε, καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν,

613

εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους·

614

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ,

615

αὐτὸς δʼ ὤλεσε θυμὸν ὑφʼ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

616

τὸν βάλʼ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δʼ ἄρʼ ὀδόντας

617

ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.

618

ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, κατὰ δʼ ἡνία χεῦεν ἔραζε.

619

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι

620

κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

621

Idomeneus

μάστιε νῦν εἷός κε θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκηαι·

622

γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τʼ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.

623

Narrator

ὣς ἔφατʼ, Ἰδομενεὺς δʼ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους

624

νῆας ἔπι γλαφυράς· δὴ γὰρ δέος ἔμπεσε θυμῷ.

625

οὐδʼ ἔλαθʼ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον

626

Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

627

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

628

Ajax

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι

629

γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

630

τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλεʼ ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ

631

ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός· Ζεὺς δʼ ἔμπης πάντʼ ἰθύνει·

632

ἡμῖν δʼ αὔτως πᾶσιν ἐτώσια πίπτει ἔραζε.

633

ἀλλʼ ἄγετʼ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην,

634

ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ

635

χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες,

636

οἵ που δεῦρʼ ὁρόωντες ἀκηχέδατʼ, οὐδʼ ἔτι φασὶν

637

Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους

638

σχήσεσθʼ, ἀλλʼ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

639

εἴη δʼ ὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα

640

Πηλεΐδῃ, ἐπεὶ οὔ μιν ὀΐομαι οὐδὲ πεπύσθαι

641

λυγρῆς ἀγγελίης, ὅτι οἱ φίλος ὤλεθʼ ἑταῖρος.

642

ἀλλʼ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν τοιοῦτον Ἀχαιῶν·

643

ἠέρι γὰρ κατέχονται ὁμῶς αὐτοί τε καὶ ἵπποι.

644

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπʼ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν,

645

ποίησον δʼ αἴθρην, δὸς δʼ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

646

ἐν δὲ φάει καὶ ὄλεσσον, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν οὕτως.

647

Narrator

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα·

648

αὐτίκα δʼ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην,

649

ἠέλιος δʼ ἐπέλαμψε, μάχη δʼ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

650

καὶ τότʼ ἄρʼ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

651

Thrasymedes

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι

652

ζωὸν ἔτʼ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν,

653

ὄτρυνον δʼ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα

654

εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθʼ ἑταῖρος.

655

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,

656

βῆ δʼ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο,

657

ὅς τʼ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τʼ ἄνδρας τʼ ἐρεθίζων,

658

οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι

659

πάννυχοι ἐγρήσσοντες· ὃ δὲ κρειῶν ἐρατίζων

660

ἰθύει, ἀλλʼ οὔ τι πρήσσει· θαμέες γὰρ ἄκοντες

661

ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν,

662

καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ·

663

ἠῶθεν δʼ ἀπονόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ·

664

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος

665

ἤϊε πόλλʼ ἀέκων· περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ

666

ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

667

πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσσʼ ἐπέτελλεν·

668

Menelaus

Αἴαντʼ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε

669

νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο

670

μνησάσθω· πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι

671

ζωὸς ἐών· νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.

672

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος,

673

πάντοσε παπταίνων ὥς τʼ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν

674

ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν,

675

ὅν τε καὶ ὑψόθʼ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ

676

θάμνῳ ὑπʼ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τʼ ἐπʼ αὐτῷ

677

ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

678

ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ

679

πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων,

680

εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.

681

τὸν δὲ μάλʼ αἶψʼ ἐνόησε μάχης ἐπʼ ἀριστερὰ πάσης

682

θαρσύνονθʼ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι,

683

ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

684

Menelaus

Ἀντίλοχʼ εἰ δʼ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι

685

λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

686

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα

687

γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει,

688

νίκη δὲ Τρώων· πέφαται δʼ ὤριστος Ἀχαιῶν

689

Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

690

ἀλλὰ σύ γʼ αἶψʼ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν

691

εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ

692

γυμνόν· ἀτὰρ τά γε τεύχεʼ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

693

Narrator

ὣς ἔφατʼ, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·

694

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε

695

δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

696

ἀλλʼ οὐδʼ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε,

697

βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχεʼ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ

698

Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.

699

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο

700

Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

701

οὐδʼ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς

702

τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν

703

Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·

704

ἀλλʼ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν,

705

αὐτὸς δʼ αὖτʼ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει,

706

στῆ δὲ παρʼ Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

707

Ajax

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν

708

ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν· οὐδέ μιν οἴω

709

νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ·

710

οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο.

711

ἡμεῖς δʼ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην,

712

ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ

713

Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν.

714

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

715

Ajax

πάντα κατʼ αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε·

716

ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλʼ ὦκα

717

νεκρὸν ἀείραντες φέρετʼ ἐκ πόνου· αὐτὰρ ὄπισθε

718

νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι δίῳ

719

ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ

720

μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παρʼ ἀλλήλοισι μένοντες.

721

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα νεκρὸν ἀπὸ χθονὸς ἀγκάζοντο

722

ὕψι μάλα μεγάλως· ἐπὶ δʼ ἴαχε λαὸς ὄπισθε

723

Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

724

ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τʼ ἐπὶ κάπρῳ

725

βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

726

ἕως μὲν γάρ τε θέουσι διαρραῖσαι μεμαῶτες,

727

ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐν τοῖσιν ἑλίξεται ἀλκὶ πεποιθώς,

728

ἄψ τʼ ἀνεχώρησαν διά τʼ ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος.

729

ὣς Τρῶες εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο

730

νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

731

ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ Αἴαντε μεταστρεφθέντε κατʼ αὐτοὺς

732

σταίησαν, τῶν δὲ τράπετο χρώς, οὐδέ τις ἔτλη

733

πρόσσω ἀΐξας περὶ νεκροῦ δηριάασθαι.

734

ὣς οἵ γʼ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο

735

νῆας ἔπι γλαφυράς· ἐπὶ δὲ πτόλεμος τέτατό σφιν

736

ἄγριος ἠΰτε πῦρ, τό τʼ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν

737

ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει, μινύθουσι δὲ οἶκοι

738

ἐν σέλαϊ μεγάλῳ· τὸ δʼ ἐπιβρέμει ἲς ἀνέμοιο.

739

ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων

740

ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν·

741

οἳ δʼ ὥς θʼ ἡμίονοι κρατερὸν μένος ἀμφιβαλόντες

742

ἕλκωσʼ ἐξ ὄρεος κατὰ παιπαλόεσσαν ἀταρπὸν

743

ἢ δοκὸν ἠὲ δόρυ μέγα νήϊον· ἐν δέ τε θυμὸς

744

τείρεθʼ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ σπευδόντεσσιν·

745

ὣς οἵ γʼ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον. αὐτὰρ ὄπισθεν

746

Αἴαντʼ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ

747

ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς,

748

ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα

749

ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι

750

πλάζων· οὐδέ τί μιν σθένεϊ ῥηγνῦσι ῥέοντες·

751

ὣς αἰεὶ Αἴαντε μάχην ἀνέεργον ὀπίσσω

752

Τρώων· οἳ δʼ ἅμʼ ἕποντο, δύω δʼ ἐν τοῖσι μάλιστα

753

Αἰνείας τʼ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.

754

τῶν δʼ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν

755

οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα

756

κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν,

757

ὣς ἄρʼ ὑπʼ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν

758

οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

759

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τʼ ἀμφί τε τάφρον

760

φευγόντων Δαναῶν· πολέμου δʼ οὐ γίγνετʼ ἐρωή.

761