Homer was an ancient Greek epic poet traditionally credited as the author of the Iliad and the Odyssey, the two foundational epics of Western literature. He is regarded as the greatest poet of the ancient Greek world and is often called the 'father of Western literature.' Ancient sources portrayed him as a blind bard, though whether he was a single historical individual or a name attached to a tradition of oral composition remains debated by scholars.

When and where did Homer live?

Homer is conventionally dated to around the 8th century BCE, with most scholars placing his activity between approximately 750 and 700 BCE. Ancient traditions most frequently associated him with Ionia, on the western coast of Asia Minor, with the island of Chios and the city of Smyrna (modern Izmir, Turkey) being the most persistently cited birthplaces. Seven cities in antiquity claimed him as a native son, reflecting the absence of firm biographical records.

What genre or literary tradition did Homer work in?

Homer worked within the tradition of ancient Greek oral epic poetry, composing in dactylic hexameter, the formal meter of all classical Greek epic verse. This tradition was rooted in an centuries-old oral-formulaic system, identified in the 20th century by Milman Parry and Albert Lord, in which bards used repeated phrases, epithets, and stock scenes to compose and perform lengthy narrative poems from memory. Homer stands at the culmination of this pre-literate bardic tradition in Greece.

What did Homer write?

Homer is credited as the author of the Iliad and the Odyssey, two monumental epic poems that together comprise roughly 27,000 lines of Greek verse. The Iliad dramatizes a few weeks of the Trojan War, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles, while the Odyssey narrates the ten-year homeward voyage of Odysseus after Troy's fall. A collection of thirty-three shorter poems known as the Homeric Hymns was also attributed to Homer in antiquity, though modern scholars generally regard these as the work of multiple later poets.

Who and what influenced Homer?

Homer drew upon a vast and ancient tradition of oral bardic poetry that had been developing in the Greek world since the Bronze Age, incorporating myths, legends, and narrative formulas inherited from generations of predecessors known as aoidoi, or singers. Significant Near Eastern literary traditions, including the Mesopotamian Epic of Gilgamesh and Ugaritic poetry, show thematic and structural parallels with the Homeric epics, suggesting indirect cultural influence through centuries of contact in the eastern Mediterranean. Historical events, particularly the memories of the Mycenaean Bronze Age civilization and its conflicts preserved in oral tradition, provided the mythological raw material for the Trojan War cycle at the heart of both epics.

What shaped Homer's life and career?

Because no reliable biographical record of Homer survives, what shaped his life must largely be inferred from the poems themselves and from later ancient biographical traditions, which are largely legendary. His poetry reflects deep familiarity with the geography of the Aegean world, aristocratic court culture, warfare, seamanship, and religious practice, suggesting a composer who performed for elite audiences at festivals and royal courts. Ancient accounts describe him as a traveling aoidos, or professional bard, who moved between communities in the Ionian region reciting and refining his compositions for audiences across the Greek world.

What is Homer's legacy in Western literature?

Homer's Iliad and Odyssey established the foundational narrative, moral, and aesthetic frameworks of Western literary culture, directly shaping the work of Virgil, whose Aeneid (19 BCE) was a conscious reimagining of both Homeric epics for a Roman audience. His influence extends through Dante's Divine Comedy, Milton's Paradise Lost, James Joyce's Ulysses (1922), and countless other landmark works across more than 2,700 years of literary history. The Homeric epics also provided the primary curriculum for Greek education from the classical period onward, and the Iliad and Odyssey remain among the most widely read, translated, and studied works in the global literary canon.

What genre is Homer's Iliad?

The Iliad is an ancient Greek epic poem, belonging to the tradition of heroic oral poetry that celebrates the deeds of legendary warriors and demigods. It stands alongside the Odyssey as the foundational exemplar of the Western epic genre, characterized by its grand scale, divine intervention, formal invocation of the Muse, and elevated dactylic hexameter verse.

When was Homer's Iliad written?

The Iliad is conventionally dated to the late 8th century BCE, with most scholars placing its composition between approximately 750 and 700 BCE. The poem likely crystallized from a long tradition of oral composition reaching back to the Mycenaean period, and it was probably first written down using the newly adopted Greek alphabetic script around this same period.

What is Homer's Iliad about?

The Iliad narrates a compressed episode from the tenth and final year of the Greek siege of Troy, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles after he is dishonored by the commander Agamemnon. The narrative spans roughly fifty days and culminates in the death of the Trojan champion Hector at Achilles' hands and the ransoming of Hector's body by his father, King Priam.

What are the central themes of Homer's Iliad?

The poem's dominant theme is mēnis — the destructive wrath of Achilles — and its catastrophic consequences for both Greeks and Trojans alike. Other central themes include the tension between personal honor (timē) and collective duty, the transience of human life in contrast to divine immortality, the grief of loss, and the ambiguous nature of glory (kleos) purchased at the cost of an early death.

What is the structure and form of Homer's Iliad?

The Iliad is composed in dactylic hexameter, the canonical meter of Greek epic, and is divided into twenty-four books corresponding to the twenty-four letters of the Greek alphabet, a division attributed to Alexandrian scholars at the Library of Alexandria in the 3rd century BCE. The poem contains approximately 15,693 lines and employs a ring-composition structure, with the ransoming of Hector's body in Book 24 mirroring and resolving the quarrel over Chryseis's body in Book 1.

What was the political and historical context of Homer's Iliad?

The Iliad was composed during the Greek Archaic period, a time of emerging city-states (poleis), colonization, and the crystallization of a pan-Hellenic cultural identity. The Trojan War it depicts, set around the late Bronze Age (circa 1200 BCE), served 8th-century Greeks as a shared mythological heritage that helped define Greek identity against non-Greek 'barbarian' peoples, and the poem's heroes provided aristocratic audiences with models of competitive excellence (aretē).

What are the defining literary features and style of Homer's Iliad?

The Iliad is distinguished by its extensive use of the oral-formulaic technique identified by Milman Parry and Albert Lord in the 20th century, including repeated epithets such as 'swift-footed Achilles' and 'grey-eyed Athena,' type-scenes, and extended epic similes drawn from nature and everyday life. The narrative maintains an objective, expansive tone even in scenes of extreme violence and grief, and the poet grants dignity and pathos to both Greek and Trojan characters with notable impartiality.

What did Homer's Iliad contribute to literary tradition?

The Iliad established the formal conventions of the Western epic, providing the template adopted by Virgil in the Aeneid (29–19 BCE), Apollonius of Rhodes in the Argonautica (3rd century BCE), and later by Milton in Paradise Lost (1667). It also inaugurated the practice of beginning a narrative in medias res, a technique codified as a rule of epic composition by Horace in his Ars Poetica (circa 19 BCE).

How has Homer's Iliad influenced later literature and culture?

The Iliad has exerted continuous influence from antiquity to the present: it was the central educational text of ancient Greece, memorized and recited at the Panathenaic Games in Athens, and Alexander the Great reportedly slept with a copy annotated by Aristotle. In modern literature, its influence is visible in works ranging from Keats's 'On First Looking into Chapman's Homer' (1816) to Pat Barker's novel The Silence of the Girls (2018), and its exploration of war's heroism and futility resonates strongly with 20th- and 21st-century readers.

Who are the key figures in Homer's Iliad?

The central human figures are Achilles, the greatest Greek warrior, whose withdrawal from battle and eventual return drives the plot, and Hector, Troy's foremost defender and the poem's most fully humanized character. Other major figures include Agamemnon, king of Mycenae and commander of the Greek forces; Patroclus, Achilles' closest companion whose death precipitates the poem's climax; Helen, whose abduction by Paris initiated the war; and the Olympian gods, including Athena, Apollo, Hera, and Zeus, who actively intervene in the conflict on opposing sides.

0:00

Iliad

Book 16

Homer

Narrator

ὣς οἳ μὲν περὶ νηὸς ἐϋσσέλμοιο μάχοντο·

Πάτροκλος δʼ Ἀχιλῆϊ παρίστατο ποιμένι λαῶν

δάκρυα θερμὰ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος,

ἥ τε κατʼ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ.

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτιρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς,

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

Achilles

τίπτε δεδάκρυσαι Πατρόκλεες, ἠΰτε κούρη

νηπίη, ἥ θʼ ἅμα μητρὶ θέουσʼ ἀνελέσθαι ἀνώγει

εἱανοῦ ἁπτομένη, καί τʼ ἐσσυμένην κατερύκει,

δακρυόεσσα δέ μιν ποτιδέρκεται, ὄφρʼ ἀνέληται·

τῇ ἴκελος Πάτροκλε τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβεις.

ἠέ τι Μυρμιδόνεσσι πιφαύσκεαι, ἢ ἐμοὶ αὐτῷ,

ἦέ τινʼ ἀγγελίην Φθίης ἐξέκλυες οἶος;

ζώειν μὰν ἔτι φασὶ Μενοίτιον Ἄκτορος υἱόν,

ζώει δʼ Αἰακίδης Πηλεὺς μετὰ Μυρμιδόνεσσι;

τῶν κε μάλʼ ἀμφοτέρων ἀκαχοίμεθα τεθνηώτων.

ἦε σύ γʼ Ἀργείων ὀλοφύρεαι, ὡς ὀλέκονται

νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ὑπερβασίης ἕνεκα σφῆς;

ἐξαύδα, μὴ κεῦθε νόῳ, ἵνα εἴδομεν ἄμφω.

Narrator

τὸν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφης Πατρόκλεες ἱππεῦ·

Patroclus

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατʼ Ἀχαιῶν

μὴ νεμέσα· τοῖον γὰρ ἄχος βεβίηκεν Ἀχαιούς.

οἳ μὲν γὰρ δὴ πάντες, ὅσοι πάρος ἦσαν ἄριστοι,

ἐν νηυσὶν κέαται βεβλημένοι οὐτάμενοί τε.

βέβληται μὲν ὃ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης,

οὔτασται δʼ Ὀδυσεὺς δουρικλυτὸς ἠδʼ Ἀγαμέμνων,

βέβληται δὲ καὶ Εὐρύπυλος κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ.

τοὺς μέν τʼ ἰητροὶ πολυφάρμακοι ἀμφιπένονται

ἕλκεʼ ἀκειόμενοι· σὺ δʼ ἀμήχανος ἔπλευ Ἀχιλλεῦ.

μὴ ἐμέ γʼ οὖν οὗτός γε λάβοι χόλος, ὃν σὺ φυλάσσεις

αἰναρέτη· τί σευ ἄλλος ὀνήσεται ὀψίγονός περ

αἴ κε μὴ Ἀργείοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς;

νηλεές, οὐκ ἄρα σοί γε πατὴρ ἦν ἱππότα Πηλεύς,

οὐδὲ Θέτις μήτηρ· γλαυκὴ δέ σε τίκτε θάλασσα

πέτραι τʼ ἠλίβατοι, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

εἰ δέ τινα φρεσὶ σῇσι θεοπροπίην ἀλεείνεις

καί τινά τοι πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ,

ἀλλʼ ἐμέ περ πρόες ὦχʼ, ἃμα δʼ ἄλλον λαὸν ὄπασσον

Μυρμιδόνων, ἤν πού τι φόως Δαναοῖσι γένωμαι.

δὸς δέ μοι ὤμοιιν τὰ σὰ τεύχεα θωρηχθῆναι,

αἴ κʼ ἐμὲ σοὶ ἴσκοντες ἀπόσχωνται πολέμοιο

Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δʼ Ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν

τειρόμενοι· ὀλίγη δέ τʼ ἀνάπνευσις πολέμοιο.

ῥεῖα δέ κʼ ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀϋτῇ

ὤσαιμεν προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

Narrator

ὣς φάτο λισσόμενος μέγα νήπιος· ἦ γὰρ ἔμελλεν

οἷ αὐτῷ θάνατόν τε κακὸν καὶ κῆρα λιτέσθαι.

τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

Achilles

ὤ μοι διογενὲς Πατρόκλεες οἷον ἔειπες·

οὔτε θεοπροπίης ἐμπάζομαι ἥν τινα οἶδα,

οὔτέ τί μοι πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ·

ἀλλὰ τόδʼ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει,

ὁππότε δὴ τὸν ὁμοῖον ἀνὴρ ἐθέλῃσιν ἀμέρσαι

καὶ γέρας ἂψ ἀφελέσθαι, ὅ τε κράτεϊ προβεβήκῃ·

αἰνὸν ἄχος τό μοί ἐστιν, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ.

κούρην ἣν ἄρα μοι γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν,

δουρὶ δʼ ἐμῷ κτεάτισσα πόλιν εὐτείχεα πέρσας,

τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων

Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τινʼ ἀτίμητον μετανάστην.

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν· οὐδʼ ἄρα πως ἦν

ἀσπερχὲς κεχολῶσθαι ἐνὶ φρεσίν· ἤτοι ἔφην γε

οὐ πρὶν μηνιθμὸν καταπαυσέμεν, ἀλλʼ ὁπότʼ ἂν δὴ

νῆας ἐμὰς ἀφίκηται ἀϋτή τε πτόλεμός τε.

τύνη δʼ ὤμοιιν μὲν ἐμὰ κλυτὰ τεύχεα δῦθι,

ἄρχε δὲ Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι μάχεσθαι,

εἰ δὴ κυάνεον Τρώων νέφος ἀμφιβέβηκε

νηυσὶν ἐπικρατέως, οἳ δὲ ῥηγμῖνι θαλάσσης

κεκλίαται, χώρης ὀλίγην ἔτι μοῖραν ἔχοντες

Ἀργεῖοι, Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκε

θάρσυνος· οὐ γὰρ ἐμῆς κόρυθος λεύσσουσι μέτωπον

ἐγγύθι λαμπομένης· τάχα κεν φεύγοντες ἐναύλους

πλήσειαν νεκύων, εἴ μοι κρείων Ἀγαμέμνων

ἤπια εἰδείη· νῦν δὲ στρατὸν ἀμφιμάχονται.

οὐ γὰρ Τυδεΐδεω Διομήδεος ἐν παλάμῃσι

μαίνεται ἐγχείη Δαναῶν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι·

οὐδέ πω Ἀτρεΐδεω ὀπὸς ἔκλυον αὐδήσαντος

ἐχθρῆς ἐκ κεφαλῆς· ἀλλʼ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο

Τρωσὶ κελεύοντος περιάγνυται, οἳ δʼ ἀλαλητῷ

πᾶν πεδίον κατέχουσι μάχῃ νικῶντες Ἀχαιούς.

ἀλλὰ καὶ ὧς Πάτροκλε νεῶν ἄπο λοιγὸν ἀμύνων

ἔμπεσʼ ἐπικρατέως, μὴ δὴ πυρὸς αἰθομένοιο

νῆας ἐνιπρήσωσι, φίλον δʼ ἀπὸ νόστον ἕλωνται.

πείθεο δʼ ὥς τοι ἐγὼ μύθου τέλος ἐν φρεσὶ θείω,

ὡς ἄν μοι τιμὴν μεγάλην καὶ κῦδος ἄρηαι

πρὸς πάντων Δαναῶν, ἀτὰρ οἳ περικαλλέα κούρην

ἂψ ἀπονάσσωσιν, ποτὶ δʼ ἀγλαὰ δῶρα πόρωσιν.

ἐκ νηῶν ἐλάσας ἰέναι πάλιν· εἰ δέ κεν αὖ τοι

δώῃ κῦδος ἀρέσθαι ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης,

μὴ σύ γʼ ἄνευθεν ἐμεῖο λιλαίεσθαι πολεμίζειν

Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν· ἀτιμότερον δέ με θήσεις·

μὴ δʼ ἐπαγαλλόμενος πολέμῳ καὶ δηϊοτῆτι

Τρῶας ἐναιρόμενος προτὶ Ἴλιον ἡγεμονεύειν,

μή τις ἀπʼ Οὐλύμποιο θεῶν αἰειγενετάων

ἐμβήῃ· μάλα τούς γε φιλεῖ ἑκάεργος Ἀπόλλων·

ἀλλὰ πάλιν τρωπᾶσθαι, ἐπὴν φάος ἐν νήεσσι

θήῃς, τοὺς δʼ ἔτʼ ἐᾶν πεδίον κάτα δηριάασθαι.

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον

μήτέ τις οὖν Τρώων θάνατον φύγοι ὅσσοι ἔασι,

μήτέ τις Ἀργείων, νῶϊν δʼ ἐκδῦμεν ὄλεθρον,

ὄφρʼ οἶοι Τροίης ἱερὰ κρήδεμνα λύωμεν.

100

Narrator

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,

101

Αἴας δʼ οὐκ ἔτʼ ἔμιμνε· βιάζετο γὰρ βελέεσσι·

102

δάμνα μιν Ζηνός τε νόος καὶ Τρῶες ἀγαυοὶ

103

βάλλοντες· δεινὴν δὲ περὶ κροτάφοισι φαεινὴ

104

πήληξ βαλλομένη καναχὴν ἔχε, βάλλετο δʼ αἰεὶ

105

κὰπ φάλαρʼ εὐποίηθʼ· ὃ δʼ ἀριστερὸν ὦμον ἔκαμνεν

106

ἔμπεδον αἰὲν ἔχων σάκος αἰόλον· οὐδὲ δύναντο

107

ἀμφʼ αὐτῷ πελεμίξαι ἐρείδοντες βελέεσσιν.

108

αἰεὶ δʼ ἀργαλέῳ ἔχετʼ ἄσθματι, κὰδ δέ οἱ ἱδρὼς

109

πάντοθεν ἐκ μελέων πολὺς ἔρρεεν, οὐδέ πῃ εἶχεν

110

ἀμπνεῦσαι· πάντῃ δὲ κακὸν κακῷ ἐστήρικτο.

111

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσαι,

112

ὅππως δὴ πρῶτον πῦρ ἔμπεσε νηυσὶν Ἀχαιῶν.

113

Ἕκτωρ Αἴαντος δόρυ μείλινον ἄγχι παραστὰς

114

πλῆξʼ ἄορι μεγάλῳ αἰχμῆς παρὰ καυλὸν ὄπισθεν,

115

ἀντικρὺ δʼ ἀπάραξε· τὸ μὲν Τελαμώνιος Αἴας

116

πῆλʼ αὔτως ἐν χειρὶ κόλον δόρυ, τῆλε δʼ ἀπʼ αὐτοῦ

117

αἰχμὴ χαλκείη χαμάδις βόμβησε πεσοῦσα.

118

γνῶ δʼ Αἴας κατὰ θυμὸν ἀμύμονα ῥίγησέν τε

119

ἔργα θεῶν, ὅ ῥα πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κεῖρε

120

Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην·

121

χάζετο δʼ ἐκ βελέων. τοὶ δʼ ἔμβαλον ἀκάματον πῦρ

122

νηῒ θοῇ· τῆς δʼ αἶψα κατʼ ἀσβέστη κέχυτο φλόξ.

123

ὣς τὴν μὲν πρυμνὴν πῦρ ἄμφεπεν· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

124

μηρὼ πληξάμενος Πατροκλῆα προσέειπεν·

125

Achilles

ὄρσεο διογενὲς Πατρόκλεες ἱπποκέλευθε·

126

λεύσσω δὴ παρὰ νηυσὶ πυρὸς δηΐοιο ἰωήν·

127

μὴ δὴ νῆας ἕλωσι καὶ οὐκέτι φυκτὰ πέλωνται·

128

δύσεο τεύχεα θᾶσσον, ἐγὼ δέ κε λαὸν ἀγείρω.

129

Narrator

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ κορύσσετο νώροπι χαλκῷ.

130

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε

131

καλάς, ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

132

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνε

133

ποικίλον ἀστερόεντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

134

ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον

135

χάλκεον, αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε·

136

κρατὶ δʼ ἐπʼ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν

137

ἵππουριν· δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν.

138

εἵλετο δʼ ἄλκιμα δοῦρε, τά οἱ παλάμηφιν ἀρήρει.

139

ἔγχος δʼ οὐχ ἕλετʼ οἶον ἀμύμονος Αἰακίδαο

140

βριθὺ μέγα στιβαρόν· τὸ μὲν οὐ δύνατʼ ἄλλος Ἀχαιῶν

141

πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεὺς

142

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων

143

Πηλίου ἐκ κορυφῆς, φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν.

144

ἵππους δʼ Αὐτομέδοντα θοῶς ζευγνῦμεν ἄνωγε,

145

τὸν μετʼ Ἀχιλλῆα ῥηξήνορα τῖε μάλιστα,

146

πιστότατος δέ οἱ ἔσκε μάχῃ ἔνι μεῖναι ὁμοκλήν.

147

τῷ δὲ καὶ Αὐτομέδων ὕπαγε ζυγὸν ὠκέας ἵππους

148

Ξάνθον καὶ Βαλίον, τὼ ἅμα πνοιῇσι πετέσθην,

149

τοὺς ἔτεκε Ζεφύρῳ ἀνέμῳ Ἅρπυια Ποδάργη

150

βοσκομένη λειμῶνι παρὰ ῥόον Ὠκεανοῖο.

151

ἐν δὲ παρηορίῃσιν ἀμύμονα Πήδασον ἵει,

152

τόν ῥά ποτʼ Ἠετίωνος ἑλὼν πόλιν ἤγαγʼ Ἀχιλλεύς,

153

ὃς καὶ θνητὸς ἐὼν ἕπεθʼ ἵπποις ἀθανάτοισι.

154

Μυρμιδόνας δʼ ἄρʼ ἐποιχόμενος θώρηξεν Ἀχιλλεὺς

155

πάντας ἀνὰ κλισίας σὺν τεύχεσιν· οἳ δὲ λύκοι ὣς

156

ὠμοφάγοι, τοῖσίν τε περὶ φρεσὶν ἄσπετος ἀλκή,

157

οἵ τʼ ἔλαφον κεραὸν μέγαν οὔρεσι δῃώσαντες

158

δάπτουσιν· πᾶσιν δὲ παρήϊον αἵματι φοινόν·

159

καί τʼ ἀγεληδὸν ἴασιν ἀπὸ κρήνης μελανύδρου

160

λάψοντες γλώσσῃσιν ἀραιῇσιν μέλαν ὕδωρ

161

ἄκρον ἐρευγόμενοι φόνον αἵματος· ἐν δέ τε θυμὸς

162

στήθεσιν ἄτρομός ἐστι, περιστένεται δέ τε γαστήρ·

163

τοῖοι Μυρμιδόνων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

164

ἀμφʼ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο

165

ῥώοντʼ· ἐν δʼ ἄρα τοῖσιν ἀρήϊος ἵστατʼ Ἀχιλλεύς,

166

ὀτρύνων ἵππους τε καὶ ἀνέρας ἀσπιδιώτας.

167

πεντήκοντʼ ἦσαν νῆες θοαί, ᾗσιν Ἀχιλλεὺς

168

ἐς Τροίην ἡγεῖτο Διῒ φίλος· ἐν δὲ ἑκάστῃ

169

πεντήκοντʼ ἔσαν ἄνδρες ἐπὶ κληῗσιν ἑταῖροι·

170

πέντε δʼ ἄρʼ ἡγεμόνας ποιήσατο τοῖς ἐπεποίθει

171

σημαίνειν· αὐτὸς δὲ μέγα κρατέων ἤνασσε.

172

τῆς μὲν ἰῆς στιχὸς ἦρχε Μενέσθιος αἰολοθώρηξ

173

υἱὸς Σπερχειοῖο διιπετέος ποταμοῖο·

174

ὃν τέκε Πηλῆος θυγάτηρ καλὴ Πολυδώρη

175

Σπερχειῷ ἀκάμαντι γυνὴ θεῷ εὐνηθεῖσα,

176

αὐτὰρ ἐπίκλησιν Βώρῳ Περιήρεος υἷι,

177

ὅς ῥʼ ἀναφανδὸν ὄπυιε πορὼν ἀπερείσια ἕδνα.

178

τῆς δʼ ἑτέρης Εὔδωρος ἀρήϊος ἡγεμόνευε

179

παρθένιος, τὸν ἔτικτε χορῷ καλὴ Πολυμήλη

180

Φύλαντος θυγάτηρ· τῆς δὲ κρατὺς ἀργεϊφόντης

181

ἠράσατʼ, ὀφθαλμοῖσιν ἰδὼν μετὰ μελπομένῃσιν

182

ἐν χορῷ Ἀρτέμιδος χρυσηλακάτου κελαδεινῆς.

183

αὐτίκα δʼ εἰς ὑπερῷʼ ἀναβὰς παρελέξατο λάθρῃ

184

Ἑρμείας ἀκάκητα, πόρεν δέ οἱ ἀγλαὸν υἱὸν

185

Εὔδωρον πέρι μὲν θείειν ταχὺν ἠδὲ μαχητήν.

186

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε μογοστόκος Εἰλείθυια

187

ἐξάγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠελίου ἴδεν αὐγάς,

188

τὴν μὲν Ἐχεκλῆος κρατερὸν μένος Ἀκτορίδαο

189

ἠγάγετο πρὸς δώματʼ, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα,

190

τὸν δʼ ὃ γέρων Φύλας εὖ ἔτρεφεν ἠδʼ ἀτίταλλεν

191

ἀμφαγαπαζόμενος ὡς εἴ θʼ ἑὸν υἱὸν ἐόντα.

192

τῆς δὲ τρίτης Πείσανδρος ἀρήϊος ἡγεμόνευε

193

Μαιμαλίδης, ὃς πᾶσι μετέπρεπε Μυρμιδόνεσσιν

194

ἔγχεϊ μάρνασθαι μετὰ Πηλεΐωνος ἑταῖρον.

195

τῆς δὲ τετάρτης ἦρχε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ,

196

πέμπτης δʼ Ἀλκιμέδων Λαέρκεος υἱὸς ἀμύμων.

197

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντας ἅμʼ ἡγεμόνεσσιν Ἀχιλλεὺς

198

στῆσεν ἐῢ κρίνας, κρατερὸν δʼ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

199

Achilles

Μυρμιδόνες μή τίς μοι ἀπειλάων λελαθέσθω,

200

ἃς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἀπειλεῖτε Τρώεσσι

201

πάνθʼ ὑπὸ μηνιθμόν, καί μʼ ᾐτιάασθε ἕκαστος·

202

σχέτλιε Πηλέος υἱὲ χόλῳ ἄρα σʼ ἔτρεφε μήτηρ,

203

νηλεές, ὃς παρὰ νηυσὶν ἔχεις ἀέκοντας ἑταίρους·

204

οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα ποντοπόροισιν

205

αὖτις, ἐπεί ῥά τοι ὧδε κακὸς χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

206

ταῦτά μʼ ἀγειρόμενοι θάμʼ ἐβάζετε· νῦν δὲ πέφανται

207

φυλόπιδος μέγα ἔργον, ἕης τὸ πρίν γʼ ἐράασθε.

208

ἔνθά τις ἄλκιμον ἦτορ ἔχων Τρώεσσι μαχέσθω.

209

Narrator

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.

210

μᾶλλον δὲ στίχες ἄρθεν, ἐπεὶ βασιλῆος ἄκουσαν.

211

ὡς δʼ ὅτε τοῖχον ἀνὴρ ἀράρῃ πυκινοῖσι λίθοισι

212

δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων,

213

ὣς ἄραρον κόρυθές τε καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι.

214

ἀσπὶς ἄρʼ ἀσπίδʼ ἔρειδε, κόρυς κόρυν, ἀνέρα δʼ ἀνήρ·

215

ψαῦον δʼ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισι

216

νευόντων, ὡς πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισι.

217

πάντων δὲ προπάροιθε δύʼ ἀνέρε θωρήσσοντο

218

Πάτροκλός τε καὶ Αὐτομέδων ἕνα θυμὸν ἔχοντες

219

πρόσθεν Μυρμιδόνων πολεμιζέμεν. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

220

βῆ ῥʼ ἴμεν ἐς κλισίην, χηλοῦ δʼ ἀπὸ πῶμʼ ἀνέῳγε

221

καλῆς δαιδαλέης, τήν οἱ Θέτις ἀργυρόπεζα

222

θῆκʼ ἐπὶ νηὸς ἄγεσθαι ἐῢ πλήσασα χιτώνων

223

χλαινάων τʼ ἀνεμοσκεπέων οὔλων τε ταπήτων.

224

ἔνθα δέ οἱ δέπας ἔσκε τετυγμένον, οὐδέ τις ἄλλος

225

οὔτʼ ἀνδρῶν πίνεσκεν ἀπʼ αὐτοῦ αἴθοπα οἶνον,

226

οὔτέ τεῳ σπένδεσκε θεῶν, ὅτε μὴ Διὶ πατρί.

227

τό ῥα τότʼ ἐκ χηλοῖο λαβὼν ἐκάθηρε θεείῳ

228

πρῶτον, ἔπειτα δʼ ἔνιψʼ ὕδατος καλῇσι ῥοῇσι,

229

νίψατο δʼ αὐτὸς χεῖρας, ἀφύσσατο δʼ αἴθοπα οἶνον.

230

εὔχετʼ ἔπειτα στὰς μέσῳ ἕρκεϊ, λεῖβε δὲ οἶνον

231

οὐρανὸν εἰσανιδών· Δία δʼ οὐ λάθε τερπικέραυνον·

232

Achilles

Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε Πελασγικὲ τηλόθι ναίων

233

Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου, ἀμφὶ δὲ Σελλοὶ

234

σοὶ ναίουσʼ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦναι,

235

ἠμὲν δή ποτʼ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες εὐξαμένοιο,

236

τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δʼ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν,

237

ἠδʼ ἔτι καὶ νῦν μοι τόδʼ ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·

238

αὐτὸς μὲν γὰρ ἐγὼ μενέω νηῶν ἐν ἀγῶνι,

239

ἀλλʼ ἕταρον πέμπω πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσι

240

μάρνασθαι· τῷ κῦδος ἅμα πρόες εὐρύοπα Ζεῦ,

241

θάρσυνον δέ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, ὄφρα καὶ Ἕκτωρ

242

εἴσεται ἤ ῥα καὶ οἶος ἐπίστηται πολεμίζειν

243

ἡμέτερος θεράπων, ἦ οἱ τότε χεῖρες ἄαπτοι

244

μαίνονθʼ, ὁππότʼ ἐγώ περ ἴω μετὰ μῶλον Ἄρηος.

245

αὐτὰρ ἐπεί κʼ ἀπὸ ναῦφι μάχην ἐνοπήν τε δίηται,

246

ἀσκηθής μοι ἔπειτα θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκοιτο

247

τεύχεσί τε ξὺν πᾶσι καὶ ἀγχεμάχοις ἑτάροισιν.

248

Narrator

ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε μητίετα Ζεύς.

249

τῷ δʼ ἕτερον μὲν ἔδωκε πατήρ, ἕτερον δʼ ἀνένευσε·

250

νηῶν μέν οἱ ἀπώσασθαι πόλεμόν τε μάχην τε

251

δῶκε, σόον δʼ ἀνένευσε μάχης ἐξαπονέεσθαι.

252

ἤτοι ὃ μὲν σπείσας τε καὶ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ

253

ἂψ κλισίην εἰσῆλθε, δέπας δʼ ἀπέθηκʼ ἐνὶ χηλῷ,

254

στῆ δὲ πάροιθʼ ἐλθὼν κλισίης, ἔτι δʼ ἤθελε θυμῷ

255

εἰσιδέειν Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν.

256

οἳ δʼ ἅμα Πατρόκλῳ μεγαλήτορι θωρηχθέντες

257

ἔστιχον, ὄφρʼ ἐν Τρωσὶ μέγα φρονέοντες ὄρουσαν.

258

αὐτίκα δὲ σφήκεσσιν ἐοικότες ἐξεχέοντο

259

εἰνοδίοις, οὓς παῖδες ἐριδμαίνωσιν ἔθοντες

260

αἰεὶ κερτομέοντες ὁδῷ ἔπι οἰκίʼ ἔχοντας

261

νηπίαχοι· ξυνὸν δὲ κακὸν πολέεσσι τιθεῖσι.

262

τοὺς δʼ εἴ περ παρά τίς τε κιὼν ἄνθρωπος ὁδίτης

263

κινήσῃ ἀέκων, οἳ δʼ ἄλκιμον ἦτορ ἔχοντες

264

πρόσσω πᾶς πέτεται καὶ ἀμύνει οἷσι τέκεσσι.

265

τῶν τότε Μυρμιδόνες κραδίην καὶ θυμὸν ἔχοντες

266

ἐκ νηῶν ἐχέοντο· βοὴ δʼ ἄσβεστος ὀρώρει.

267

Πάτροκλος δʼ ἑτάροισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

268

Patroclus

Μυρμιδόνες ἕταροι Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος

269

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς,

270

ὡς ἂν Πηλεΐδην τιμήσομεν, ὃς μέγʼ ἄριστος

271

Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες,

272

γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων

273

ἣν ἄτην, ὅ τʼ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

274

Narrator

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου,

275

ἐν δʼ ἔπεσον Τρώεσσιν ἀολλέες· ἀμφὶ δὲ νῆες

276

σμερδαλέον κονάβησαν ἀϋσάντων ὑπʼ Ἀχαιῶν.

277

Τρῶες δʼ ὡς εἴδοντο Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν

278

αὐτὸν καὶ θεράποντα σὺν ἔντεσι μαρμαίροντας,

279

πᾶσιν ὀρίνθη θυμός, ἐκίνηθεν δὲ φάλαγγες

280

ἐλπόμενοι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα

281

μηνιθμὸν μὲν ἀπορρῖψαι, φιλότητα δʼ ἑλέσθαι·

282

πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

283

Πάτροκλος δὲ πρῶτος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ

284

ἀντικρὺ κατὰ μέσσον, ὅθι πλεῖστοι κλονέοντο,

285

νηῒ πάρα πρυμνῇ μεγαθύμου Πρωτεσιλάου,

286

καὶ βάλε Πυραίχμην, ὃς Παίονας ἱπποκορυστὰς

287

ἤγαγεν ἐξ Ἀμυδῶνος ἀπʼ Ἀξιοῦ εὐρὺ ῥέοντος·

288

τὸν βάλε δεξιὸν ὦμον· ὃ δʼ ὕπτιος ἐν κονίῃσι

289

κάππεσεν οἰμώξας, ἕταροι δέ μιν ἀμφεφόβηθεν

290

Παίονες· ἐν γὰρ Πάτροκλος φόβον ἧκεν ἅπασιν

291

ἡγεμόνα κτείνας, ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

292

ἐκ νηῶν δʼ ἔλασεν, κατὰ δʼ ἔσβεσεν αἰθόμενον πῦρ.

293

ἡμιδαὴς δʼ ἄρα νηῦς λίπετʼ αὐτόθι· τοὶ δὲ φόβηθεν

294

Τρῶες θεσπεσίῳ ὁμάδῳ· Δαναοὶ δʼ ἐπέχυντο

295

νῆας ἀνὰ γλαφυράς· ὅμαδος δʼ ἀλίαστος ἐτύχθη.

296

ὡς δʼ ὅτʼ ἀφʼ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιο

297

κινήσῃ πυκινὴν νεφέλην στεροπηγερέτα Ζεύς,

298

ἔκ τʼ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι

299

καὶ νάπαι, οὐρανόθεν δʼ ἄρʼ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ,

300

ὣς Δαναοὶ νηῶν μὲν ἀπωσάμενοι δήϊον πῦρ

301

τυτθὸν ἀνέπνευσαν, πολέμου δʼ οὐ γίγνετʼ ἐρωή·

302

οὐ γάρ πώ τι Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπʼ Ἀχαιῶν

303

προτροπάδην φοβέοντο μελαινάων ἀπὸ νηῶν,

304

ἀλλʼ ἔτʼ ἄρʼ ἀνθίσταντο, νεῶν δʼ ὑπόεικον ἀνάγκῃ.

305

ἔνθα δʼ ἀνὴρ ἕλεν ἄνδρα κεδασθείσης ὑσμίνης

306

ἡγεμόνων. πρῶτος δὲ Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς

307

αὐτίκʼ ἄρα στρεφθέντος Ἀρηϊλύκου βάλε μηρὸν

308

ἔγχεϊ ὀξυόεντι, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

309

ῥῆξεν δʼ ὀστέον ἔγχος, ὃ δὲ πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ

310

κάππεσʼ· ἀτὰρ Μενέλαος ἀρήϊος οὖτα Θόαντα

311

στέρνον γυμνωθέντα παρʼ ἀσπίδα, λῦσε δὲ γυῖα.

312

Φυλεΐδης δʼ Ἄμφικλον ἐφορμηθέντα δοκεύσας

313

ἔφθη ὀρεξάμενος πρυμνὸν σκέλος, ἔνθα πάχιστος

314

μυὼν ἀνθρώπου πέλεται· περὶ δʼ ἔγχεος αἰχμῇ

315

νεῦρα διεσχίσθη· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

316

Νεστορίδαι δʼ ὃ μὲν οὔτασʼ Ἀτύμνιον ὀξέϊ δουρὶ

317

Ἀντίλοχος, λαπάρης δὲ διήλασε χάλκεον ἔγχος·

318

ἤριπε δὲ προπάροιθε. Μάρις δʼ αὐτοσχεδὰ δουρὶ

319

Ἀντιλόχῳ ἐπόρουσε κασιγνήτοιο χολωθεὶς

320

στὰς πρόσθεν νέκυος· τοῦ δʼ ἀντίθεος Θρασυμήδης

321

ἔφθη ὀρεξάμενος πρὶν οὐτάσαι, οὐδʼ ἀφάμαρτεν,

322

ὦμον ἄφαρ· πρυμνὸν δὲ βραχίονα δουρὸς ἀκωκὴ

323

δρύψʼ ἀπὸ μυώνων, ἀπὸ δʼ ὀστέον ἄχρις ἄραξε·

324

δούπησεν δὲ πεσών, κατὰ δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.

325

ὣς τὼ μὲν δοιοῖσι κασιγνήτοισι δαμέντε

326

βήτην εἰς Ἔρεβος Σαρπηδόνος ἐσθλοὶ ἑταῖροι

327

υἷες ἀκοντισταὶ Ἀμισωδάρου, ὅς ῥα Χίμαιραν

328

θρέψεν ἀμαιμακέτην πολέσιν κακὸν ἀνθρώποισιν.

329

Αἴας δὲ Κλεόβουλον Ὀϊλιάδης ἐπορούσας

330

ζωὸν ἕλε βλαφθέντα κατὰ κλόνον· ἀλλά οἱ αὖθι

331

λῦσε μένος πλήξας ξίφει αὐχένα κωπήεντι.

332

πᾶν δʼ ὑπεθερμάνθη ξίφος αἵματι· τὸν δὲ κατʼ ὄσσε

333

ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

334

Πηνέλεως δὲ Λύκων τε συνέδραμον· ἔγχεσι μὲν γὰρ

335

ἤμβροτον ἀλλήλων, μέλεον δʼ ἠκόντισαν ἄμφω·

336

τὼ δʼ αὖτις ξιφέεσσι συνέδραμον. ἔνθα Λύκων μὲν

337

ἱπποκόμου κόρυθος φάλον ἤλασεν, ἀμφὶ δὲ καυλὸν

338

φάσγανον ἐρραίσθη· ὃ δʼ ὑπʼ οὔατος αὐχένα θεῖνε

339

Πηνέλεως, πᾶν δʼ εἴσω ἔδυ ξίφος, ἔσχεθε δʼ οἶον

340

δέρμα, παρηέρθη δὲ κάρη, ὑπέλυντο δὲ γυῖα.

341

Μηριόνης δʼ Ἀκάμαντα κιχεὶς ποσὶ καρπαλίμοισι

342

νύξʼ ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον·

343

ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, κατὰ δʼ ὀφθαλμῶν κέχυτʼ ἀχλύς.

344

Ἰδομενεὺς δʼ Ἐρύμαντα κατὰ στόμα νηλέϊ χαλκῷ

345

νύξε· τὸ δʼ ἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησε

346

νέρθεν ὑπʼ ἐγκεφάλοιο, κέασσε δʼ ἄρʼ ὀστέα λευκά·

347

ἐκ δʼ ἐτίναχθεν ὀδόντες, ἐνέπλησθεν δέ οἱ ἄμφω

348

αἵματος ὀφθαλμοί· τὸ δʼ ἀνὰ στόμα καὶ κατὰ ῥῖνας

349

πρῆσε χανών· θανάτου δὲ μέλαν νέφος ἀμφεκάλυψεν.

350

οὗτοι ἄρʼ ἡγεμόνες Δαναῶν ἕλον ἄνδρα ἕκαστος.

351

ὡς δὲ λύκοι ἄρνεσσιν ἐπέχραον ἢ ἐρίφοισι

352

σίνται ὑπʼ ἐκ μήλων αἱρεύμενοι, αἵ τʼ ἐν ὄρεσσι

353

ποιμένος ἀφραδίῃσι διέτμαγεν· οἳ δὲ ἰδόντες

354

αἶψα διαρπάζουσιν ἀνάλκιδα θυμὸν ἐχούσας·

355

ὣς Δαναοὶ Τρώεσσιν ἐπέχραον· οἳ δὲ φόβοιο

356

δυσκελάδου μνήσαντο, λάθοντο δὲ θούριδος ἀλκῆς.

357

Αἴας δʼ ὃ μέγας αἰὲν ἐφʼ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ

358

ἵετʼ ἀκοντίσσαι· ὃ δὲ ἰδρείῃ πολέμοιο

359

ἀσπίδι ταυρείῃ κεκαλυμμένος εὐρέας ὤμους

360

σκέπτετʼ ὀϊστῶν τε ῥοῖζον καὶ δοῦπον ἀκόντων.

361

ἦ μὲν δὴ γίγνωσκε μάχης ἑτεραλκέα νίκην·

362

ἀλλὰ καὶ ὧς ἀνέμιμνε, σάω δʼ ἐρίηρας ἑταίρους.

363

ὡς δʼ ὅτʼ ἀπʼ Οὐλύμπου νέφος ἔρχεται οὐρανὸν εἴσω

364

αἰθέρος ἐκ δίης, ὅτε τε Ζεὺς λαίλαπα τείνῃ,

365

ὣς τῶν ἐκ νηῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε,

366

οὐδὲ κατὰ μοῖραν πέραον πάλιν. Ἕκτορα δʼ ἵπποι

367

ἔκφερον ὠκύποδες σὺν τεύχεσι, λεῖπε δὲ λαὸν

368

Τρωϊκόν, οὓς ἀέκοντας ὀρυκτὴ τάφρος ἔρυκε.

369

πολλοὶ δʼ ἐν τάφρῳ ἐρυσάρματες ὠκέες ἵπποι

370

ἄξαντʼ ἐν πρώτῳ ῥυμῷ λίπον ἅρματʼ ἀνάκτων,

371

Πάτροκλος δʼ ἕπετο σφεδανὸν Δαναοῖσι κελεύων

372

Τρωσὶ κακὰ φρονέων· οἳ δὲ ἰαχῇ τε φόβῳ τε

373

πάσας πλῆσαν ὁδούς, ἐπεὶ ἂρ τμάγεν· ὕψι δʼ ἀέλλη

374

σκίδναθʼ ὑπὸ νεφέων, τανύοντο δὲ μώνυχες ἵπποι

375

ἄψορρον προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

376

Πάτροκλος δʼ ᾗ πλεῖστον ὀρινόμενον ἴδε λαόν,

377

τῇ ῥʼ ἔχʼ ὁμοκλήσας· ὑπὸ δʼ ἄξοσι φῶτες ἔπιπτον

378

πρηνέες ἐξ ὀχέων, δίφροι δʼ ἀνακυμβαλίαζον.

379

ἀντικρὺ δʼ ἄρα τάφρον ὑπέρθορον ὠκέες ἵπποι

380

ἄμβροτοι, οὓς Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα,

381

πρόσσω ἱέμενοι, ἐπὶ δʼ Ἕκτορι κέκλετο θυμός·

382

ἵετο γὰρ βαλέειν· τὸν δʼ ἔκφερον ὠκέες ἵπποι.

383

ὡς δʼ ὑπὸ λαίλαπι πᾶσα κελαινὴ βέβριθε χθὼν

384

ἤματʼ ὀπωρινῷ, ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ

385

Ζεύς, ὅτε δή ῥʼ ἄνδρεσσι κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ,

386

οἳ βίῃ εἰν ἀγορῇ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας,

387

ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·

388

τῶν δέ τε πάντες μὲν ποταμοὶ πλήθουσι ῥέοντες,

389

πολλὰς δὲ κλιτῦς τότʼ ἀποτμήγουσι χαράδραι,

390

ἐς δʼ ἅλα πορφυρέην μεγάλα στενάχουσι ῥέουσαι

391

ἐξ ὀρέων ἐπικάρ, μινύθει δέ τε ἔργʼ ἀνθρώπων·

392

ὣς ἵπποι Τρῳαὶ μεγάλα στενάχοντο θέουσαι.

393

Πάτροκλος δʼ ἐπεὶ οὖν πρώτας ἐπέκερσε φάλαγγας,

394

ἂψ ἐπὶ νῆας ἔεργε παλιμπετές, οὐδὲ πόληος

395

εἴα ἱεμένους ἐπιβαινέμεν, ἀλλὰ μεσηγὺ

396

νηῶν καὶ ποταμοῦ καὶ τείχεος ὑψηλοῖο

397

κτεῖνε μεταΐσσων, πολέων δʼ ἀπετίνυτο ποινήν.

398

ἔνθʼ ἤτοι Πρόνοον πρῶτον βάλε δουρὶ φαεινῷ

399

στέρνον γυμνωθέντα παρʼ ἀσπίδα, λῦσε δὲ γυῖα·

400

δούπησεν δὲ πεσών· ὃ δὲ Θέστορα Ἤνοπος υἱὸν

401

δεύτερον ὁρμηθείς· ὃ μὲν εὐξέστῳ ἐνὶ δίφρῳ

402

ἧστο ἀλείς· ἐκ γὰρ πλήγη φρένας, ἐκ δʼ ἄρα χειρῶν

403

ἡνία ἠΐχθησαν· ὃ δʼ ἔγχεϊ νύξε παραστὰς

404

γναθμὸν δεξιτερόν, διὰ δʼ αὐτοῦ πεῖρεν ὀδόντων,

405

ἕλκε δὲ δουρὸς ἑλὼν ὑπὲρ ἄντυγος, ὡς ὅτε τις φὼς

406

πέτρῃ ἔπι προβλῆτι καθήμενος ἱερὸν ἰχθὺν

407

ἐκ πόντοιο θύραζε λίνῳ καὶ ἤνοπι χαλκῷ·

408

ὣς ἕλκʼ ἐκ δίφροιο κεχηνότα δουρὶ φαεινῷ,

409

κὰδ δʼ ἄρʼ ἐπὶ στόμʼ ἔωσε· πεσόντα δέ μιν λίπε θυμός.

410

αὐτὰρ ἔπειτʼ Ἐρύλαον ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ

411

μέσσην κὰκ κεφαλήν· ἣ δʼ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη

412

ἐν κόρυθι βριαρῇ· ὃ δʼ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ

413

κάππεσεν, ἀμφὶ δέ μιν θάνατος χύτο θυμοραϊστής.

414

αὐτὰρ ἔπειτʼ Ἐρύμαντα καὶ Ἀμφοτερὸν καὶ Ἐπάλτην

415

Τληπόλεμόν τε Δαμαστορίδην Ἐχίον τε Πύριν τε

416

Ἰφέα τʼ Εὔιππόν τε καὶ Ἀργεάδην Πολύμηλον

417

πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

418

Σαρπηδὼν δʼ ὡς οὖν ἴδʼ ἀμιτροχίτωνας ἑταίρους

419

χέρσʼ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμέντας,

420

κέκλετʼ ἄρʼ ἀντιθέοισι καθαπτόμενος Λυκίοισιν·

421

Sarpedon

αἰδὼς ὦ Λύκιοι· πόσε φεύγετε; νῦν θοοὶ ἔστε.

422

ἀντήσω γὰρ ἐγὼ τοῦδʼ ἀνέρος, ὄφρα δαείω

423

ὅς τις ὅδε κρατέει καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε

424

Τρῶας, ἐπεὶ πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν γούνατʼ ἔλυσεν.

425

Narrator

ἦ ῥα, καὶ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.

426

Πάτροκλος δʼ ἑτέρωθεν ἐπεὶ ἴδεν ἔκθορε δίφρου.

427

οἳ δʼ ὥς τʼ αἰγυπιοὶ γαμψώνυχες ἀγκυλοχεῖλαι

428

πέτρῃ ἐφʼ ὑψηλῇ μεγάλα κλάζοντε μάχωνται,

429

ὣς οἳ κεκλήγοντες ἐπʼ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.

430

τοὺς δὲ ἰδὼν ἐλέησε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω,

431

Ἥρην δὲ προσέειπε κασιγνήτην ἄλοχόν τε·

432

Zeus

ὤ μοι ἐγών, ὅ τέ μοι Σαρπηδόνα φίλτατον ἀνδρῶν

433

μοῖρʼ ὑπὸ Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμῆναι.

434

διχθὰ δέ μοι κραδίη μέμονε φρεσὶν ὁρμαίνοντι,

435

ἤ μιν ζωὸν ἐόντα μάχης ἄπο δακρυοέσσης

436

θείω ἀναρπάξας Λυκίης ἐν πίονι δήμῳ,

437

ἦ ἤδη ὑπὸ χερσὶ Μενοιτιάδαο δαμάσσω.

438

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

439

Hera

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

440

ἄνδρα θνητὸν ἐόντα πάλαι πεπρωμένον αἴσῃ

441

ἂψ ἐθέλεις θανάτοιο δυσηχέος ἐξαναλῦσαι;

442

ἔρδʼ· ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι.

443

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·

444

αἴ κε ζὼν πέμψῃς Σαρπηδόνα ὃν δὲ δόμον δέ,

445

φράζεο μή τις ἔπειτα θεῶν ἐθέλῃσι καὶ ἄλλος

446

πέμπειν ὃν φίλον υἱὸν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης·

447

πολλοὶ γὰρ περὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο μάχονται

448

υἱέες ἀθανάτων, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἐνήσεις.

449

ἀλλʼ εἴ τοι φίλος ἐστί, τεὸν δʼ ὀλοφύρεται ἦτορ,

450

ἤτοι μέν μιν ἔασον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ

451

χέρσʼ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμῆναι·

452

αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τόν γε λίπῃ ψυχή τε καὶ αἰών,

453

πέμπειν μιν θάνατόν τε φέρειν καὶ νήδυμον ὕπνον

454

εἰς ὅ κε δὴ Λυκίης εὐρείης δῆμον ἵκωνται,

455

ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε

456

τύμβῳ τε στήλῃ τε· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων.

457

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

458

αἱματοέσσας δὲ ψιάδας κατέχευεν ἔραζε

459

παῖδα φίλον τιμῶν, τόν οἱ Πάτροκλος ἔμελλε

460

φθίσειν ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.

461

οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,

462

ἔνθʼ ἤτοι Πάτροκλος ἀγακλειτὸν Θρασύμηλον,

463

ὅς ῥʼ ἠῢς θεράπων Σαρπηδόνος ἦεν ἄνακτος,

464

τὸν βάλε νείαιραν κατὰ γαστέρα, λῦσε δὲ γυῖα.

465

Σαρπηδὼν δʼ αὐτοῦ μὲν ἀπήμβροτε δουρὶ φαεινῷ

466

δεύτερον ὁρμηθείς, ὃ δὲ Πήδασον οὔτασεν ἵππον

467

ἔγχεϊ δεξιὸν ὦμον· ὃ δʼ ἔβραχε θυμὸν ἀΐσθων,

468

κὰδ δʼ ἔπεσʼ ἐν κονίῃσι μακών, ἀπὸ δʼ ἔπτατο θυμός.

469

τὼ δὲ διαστήτην, κρίκε δὲ ζυγόν, ἡνία δέ σφι

470

σύγχυτʼ, ἐπεὶ δὴ κεῖτο παρήορος ἐν κονίῃσι.

471

τοῖο μὲν Αὐτομέδων δουρικλυτὸς εὕρετο τέκμωρ·

472

σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ

473

ἀΐξας ἀπέκοψε παρήορον οὐδʼ ἐμάτησε·

474

τὼ δʼ ἰθυνθήτην, ἐν δὲ ῥυτῆρσι τάνυσθεν·

475

τὼ δʼ αὖτις συνίτην ἔριδος πέρι θυμοβόροιο.

476

ἔνθʼ αὖ Σαρπηδὼν μὲν ἀπήμβροτε δουρὶ φαεινῷ,

477

Πατρόκλου δʼ ὑπὲρ ὦμον ἀριστερὸν ἤλυθʼ ἀκωκὴ

478

ἔγχεος, οὐδʼ ἔβαλʼ αὐτόν· ὃ δʼ ὕστερος ὄρνυτο χαλκῷ

479

Πάτροκλος· τοῦ δʼ οὐχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός,

480

ἀλλʼ ἔβαλʼ ἔνθʼ ἄρα τε φρένες ἔρχαται ἀμφʼ ἁδινὸν κῆρ.

481

ἤριπε δʼ ὡς ὅτε τις δρῦς ἤριπεν ἢ ἀχερωῒς

482

ἠὲ πίτυς βλωθρή, τήν τʼ οὔρεσι τέκτονες ἄνδρες

483

ἐξέταμον πελέκεσσι νεήκεσι νήϊον εἶναι·

484

ὣς ὃ πρόσθʼ ἵππων καὶ δίφρου κεῖτο τανυσθεὶς

485

βεβρυχὼς κόνιος δεδραγμένος αἱματοέσσης.

486

ἠΰτε ταῦρον ἔπεφνε λέων ἀγέληφι μετελθὼν

487

αἴθωνα μεγάθυμον ἐν εἰλιπόδεσσι βόεσσι,

488

ὤλετό τε στενάχων ὑπὸ γαμφηλῇσι λέοντος,

489

ὣς ὑπὸ Πατρόκλῳ Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων

490

κτεινόμενος μενέαινε, φίλον δʼ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

491

Sarpedon

Γλαῦκε πέπον πολεμιστὰ μετʼ ἀνδράσι νῦν σε μάλα χρὴ

492

αἰχμητήν τʼ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν·

493

νῦν τοι ἐελδέσθω πόλεμος κακός, εἰ θοός ἐσσι.

494

πρῶτα μὲν ὄτρυνον Λυκίων ἡγήτορας ἄνδρας

495

πάντῃ ἐποιχόμενος Σαρπηδόνος ἀμφιμάχεσθαι·

496

αὐτὰρ ἔπειτα καὶ αὐτὸς ἐμεῦ πέρι μάρναο χαλκῷ.

497

σοὶ γὰρ ἐγὼ καὶ ἔπειτα κατηφείη καὶ ὄνειδος

498

ἔσσομαι ἤματα πάντα διαμπερές, εἴ κέ μʼ Ἀχαιοὶ

499

τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.

500

ἀλλʼ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.

501

Narrator

ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψεν

502

ὀφθαλμοὺς ῥῖνάς θʼ· ὃ δὲ λὰξ ἐν στήθεσι βαίνων

503

ἐκ χροὸς ἕλκε δόρυ, προτὶ δὲ φρένες αὐτῷ ἕποντο·

504

τοῖο δʼ ἅμα ψυχήν τε καὶ ἔγχεος ἐξέρυσʼ αἰχμήν.

505

Μυρμιδόνες δʼ αὐτοῦ σχέθον ἵππους φυσιόωντας

506

ἱεμένους φοβέεσθαι, ἐπεὶ λίπον ἅρματʼ ἀνάκτων.

507

Γλαύκῳ δʼ αἰνὸν ἄχος γένετο φθογγῆς ἀΐοντι·

508

ὠρίνθη δέ οἱ ἦτορ ὅ τʼ οὐ δύνατο προσαμῦναι.

509

χειρὶ δʼ ἑλὼν ἐπίεζε βραχίονα· τεῖρε γὰρ αὐτὸν

510

ἕλκος, ὃ δή μιν Τεῦκρος ἐπεσσύμενον βάλεν ἰῷ

511

τείχεος ὑψηλοῖο, ἀρὴν ἑτάροισιν ἀμύνων.

512

εὐχόμενος δʼ ἄρα εἶπεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

513

Glaucus

κλῦθι ἄναξ ὅς που Λυκίης ἐν πίονι δήμῳ

514

εἲς ἢ ἐνὶ Τροίῃ· δύνασαι δὲ σὺ πάντοσʼ ἀκούειν

515

ἀνέρι κηδομένῳ, ὡς νῦν ἐμὲ κῆδος ἱκάνει.

516

ἕλκος μὲν γὰρ ἔχω τόδε καρτερόν, ἀμφὶ δέ μοι χεὶρ

517

ὀξείῃς ὀδύνῃσιν ἐλήλαται, οὐδέ μοι αἷμα

518

τερσῆναι δύναται, βαρύθει δέ μοι ὦμος ὑπʼ αὐτοῦ·

519

ἔγχος δʼ οὐ δύναμαι σχεῖν ἔμπεδον, οὐδὲ μάχεσθαι

520

ἐλθὼν δυσμενέεσσιν. ἀνὴρ δʼ ὤριστος ὄλωλε

521

Σαρπηδὼν Διὸς υἱός· ὃ δʼ οὐ οὗ παιδὸς ἀμύνει.

522

ἀλλὰ σύ πέρ μοι ἄναξ τόδε καρτερὸν ἕλκος ἄκεσσαι,

523

κοίμησον δʼ ὀδύνας, δὸς δὲ κράτος, ὄφρʼ ἑτάροισι

524

κεκλόμενος Λυκίοισιν ἐποτρύνω πολεμίζειν,

525

αὐτός τʼ ἀμφὶ νέκυι κατατεθνηῶτι μάχωμαι.

526

Narrator

ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.

527

αὐτίκα παῦσʼ ὀδύνας ἀπὸ δʼ ἕλκεος ἀργαλέοιο

528

αἷμα μέλαν τέρσηνε, μένος δέ οἱ ἔμβαλε θυμῷ.

529

Γλαῦκος δʼ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ γήθησέν τε

530

ὅττί οἱ ὦκʼ ἤκουσε μέγας θεὸς εὐξαμένοιο.

531

πρῶτα μὲν ὄτρυνεν Λυκίων ἡγήτορας ἄνδρας

532

πάντῃ ἐποιχόμενος Σαρπηδόνος ἀμφιμάχεσθαι·

533

αὐτὰρ ἔπειτα μετὰ Τρῶας κίε μακρὰ βιβάσθων

534

Πουλυδάμαντʼ ἔπι Πανθοΐδην καὶ Ἀγήνορα δῖον,

535

βῆ δὲ μετʼ Αἰνείαν τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστήν,

536

ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

537

Glaucus

Ἕκτορ νῦν δὴ πάγχυ λελασμένος εἰς ἐπικούρων,

538

οἳ σέθεν εἵνεκα τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης

539

θυμὸν ἀποφθινύθουσι· σὺ δʼ οὐκ ἐθέλεις ἐπαμύνειν.

540

κεῖται Σαρπηδὼν Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων,

541

ὃς Λυκίην εἴρυτο δίκῃσί τε καὶ σθένεϊ ᾧ·

542

τὸν δʼ ὑπὸ Πατρόκλῳ δάμασʼ ἔγχεϊ χάλκεος Ἄρης.

543

ἀλλὰ φίλοι πάρστητε, νεμεσσήθητε δὲ θυμῷ,

544

μὴ ἀπὸ τεύχεʼ ἕλωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρὸν

545

Μυρμιδόνες, Δαναῶν κεχολωμένοι ὅσσοι ὄλοντο,

546

τοὺς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἐπέφνομεν ἐγχείῃσιν.

547

Narrator

ὣς ἔφατο, Τρῶας δὲ κατὰ κρῆθεν λάβε πένθος

548

ἄσχετον, οὐκ ἐπιεικτόν, ἐπεί σφισιν ἕρμα πόληος

549

ἔσκε καὶ ἀλλοδαπός περ ἐών· πολέες γὰρ ἅμʼ αὐτῷ

550

λαοὶ ἕποντʼ, ἐν δʼ αὐτὸς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι·

551

βὰν δʼ ἰθὺς Δαναῶν λελιημένοι· ἦρχε δʼ ἄρά σφιν

552

Ἕκτωρ χωόμενος Σαρπηδόνος. αὐτὰρ Ἀχαιοὺς

553

ὦρσε Μενοιτιάδεω Πατροκλῆος λάσιον κῆρ·

554

Αἴαντε πρώτω προσέφη μεμαῶτε καὶ αὐτώ·

555

Patroclus

Αἴαντε νῦν σφῶϊν ἀμύνεσθαι φίλον ἔστω,

556

οἷοί περ πάρος ἦτε μετʼ ἀνδράσιν ἢ καὶ ἀρείους.

557

κεῖται ἀνὴρ ὃς πρῶτος ἐσήλατο τεῖχος Ἀχαιῶν

558

Σαρπηδών· ἀλλʼ εἴ μιν ἀεικισσαίμεθʼ ἑλόντες,

559

τεύχεά τʼ ὤμοιιν ἀφελοίμεθα, καί τινʼ ἑταίρων

560

αὐτοῦ ἀμυνομένων δαμασαίμεθα νηλέϊ χαλκῷ.

561

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ ἀλέξασθαι μενέαινον.

562

οἳ δʼ ἐπεὶ ἀμφοτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας

563

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Μυρμιδόνες καὶ Ἀχαιοί,

564

σύμβαλον ἀμφὶ νέκυι κατατεθνηῶτι μάχεσθαι

565

δεινὸν ἀΰσαντες· μέγα δʼ ἔβραχε τεύχεα φωτῶν.

566

Ζεὺς δʼ ἐπὶ νύκτʼ ὀλοὴν τάνυσε κρατερῇ ὑσμίνῃ,

567

ὄφρα φίλῳ περὶ παιδὶ μάχης ὀλοὸς πόνος εἴη.

568

ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς·

569

βλῆτο γὰρ οὔ τι κάκιστος ἀνὴρ μετὰ Μυρμιδόνεσσιν

570

υἱὸς Ἀγακλῆος μεγαθύμου δῖος Ἐπειγεύς,

571

ὅς ῥʼ ἐν Βουδείῳ εὖ ναιομένῳ ἤνασσε

572

τὸ πρίν· ἀτὰρ τότε γʼ ἐσθλὸν ἀνεψιὸν ἐξεναρίξας

573

ἐς Πηλῆʼ ἱκέτευσε καὶ ἐς Θέτιν ἀργυρόπεζαν·

574

οἳ δʼ ἅμʼ Ἀχιλλῆϊ ῥηξήνορι πέμπον ἕπεσθαι

575

Ἴλιον εἰς εὔπωλον, ἵνα Τρώεσσι μάχοιτο.

576

τόν ῥα τόθʼ ἁπτόμενον νέκυος βάλε φαίδιμος Ἕκτωρ

577

χερμαδίῳ κεφαλήν· ἣ δʼ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη

578

ἐν κόρυθι βριαρῇ· ὃ δʼ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ

579

κάππεσεν, ἀμφὶ δέ μιν θάνατος χύτο θυμοραϊστής.

580

Πατρόκλῳ δʼ ἄρʼ ἄχος γένετο φθιμένου ἑτάροιο,

581

ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων ἴρηκι ἐοικὼς

582

ὠκέϊ, ὅς τʼ ἐφόβησε κολοιούς τε ψῆράς τε·

583

ὣς ἰθὺς Λυκίων Πατρόκλεες ἱπποκέλευθε

584

ἔσσυο καὶ Τρώων, κεχόλωσο δὲ κῆρ ἑτάροιο.

585

καί ῥʼ ἔβαλε Σθενέλαον Ἰθαιμένεος φίλον υἱὸν

586

αὐχένα χερμαδίῳ, ῥῆξεν δʼ ἀπὸ τοῖο τένοντας.

587

χώρησαν δʼ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.

588

ὅσση δʼ αἰγανέης ῥιπὴ ταναοῖο τέτυκται,

589

ἥν ῥά τʼ ἀνὴρ ἀφέῃ πειρώμενος ἢ ἐν ἀέθλῳ

590

ἠὲ καὶ ἐν πολέμῳ δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων,

591

τόσσον ἐχώρησαν Τρῶες, ὤσαντο δʼ Ἀχαιοί.

592

Γλαῦκος δὲ πρῶτος Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων

593

ἐτράπετʼ, ἔκτεινεν δὲ Βαθυκλῆα μεγάθυμον

594

Χάλκωνος φίλον υἱόν, ὃς Ἑλλάδι οἰκία ναίων

595

ὄλβῳ τε πλούτῳ τε μετέπρεπε Μυρμιδόνεσσι.

596

τὸν μὲν ἄρα Γλαῦκος στῆθος μέσον οὔτασε δουρὶ

597

στρεφθεὶς ἐξαπίνης, ὅτε μιν κατέμαρπτε διώκων·

598

δούπησεν δὲ πεσών· πυκινὸν δʼ ἄχος ἔλλαβʼ Ἀχαιούς,

599

ὡς ἔπεσʼ ἐσθλὸς ἀνήρ· μέγα δὲ Τρῶες κεχάροντο,

600

στὰν δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἰόντες ἀολλέες· οὐδʼ ἄρʼ Ἀχαιοὶ

601

ἀλκῆς ἐξελάθοντο, μένος δʼ ἰθὺς φέρον αὐτῶν.

602

ἔνθʼ αὖ Μηριόνης Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν

603

Λαόγονον θρασὺν υἱὸν Ὀνήτορος, ὃς Διὸς ἱρεὺς

604

Ἰδαίου ἐτέτυκτο, θεὸς δʼ ὣς τίετο δήμῳ.

605

τὸν βάλʼ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος· ὦκα δὲ θυμὸς

606

ᾤχετʼ ἀπὸ μελέων, στυγερὸς δʼ ἄρα μιν σκότος εἷλεν.

607

Αἰνείας δʼ ἐπὶ Μηριόνῃ δόρυ χάλκεον ἧκεν·

608

ἔλπετο γὰρ τεύξεσθαι ὑπασπίδια προβιβῶντος.

609

ἀλλʼ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·

610

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δʼ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν

611

οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δʼ οὐρίαχος πελεμίχθη

612

ἔγχεος· ἔνθα δʼ ἔπειτʼ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.

613

αἰχμὴ δʼ Αἰνείαο κραδαινομένη κατὰ γαίης

614

ᾤχετʼ, ἐπεί ῥʼ ἅλιον στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ὄρουσεν.

615

Αἰνείας δʼ ἄρα θυμὸν ἐχώσατο φώνησέν τε·

616

Aeneas

Μηριόνη τάχα κέν σε καὶ ὀρχηστήν περ ἐόντα

617

ἔγχος ἐμὸν κατέπαυσε διαμπερές, εἴ σʼ ἔβαλόν περ.

618

Narrator

τὸν δʼ αὖ Μηριόνης δουρικλυτὸς ἀντίον ηὔδα·

619

Achilles

Αἰνεία χαλεπόν σε καὶ ἴφθιμόν περ ἐόντα

620

πάντων ἀνθρώπων σβέσσαι μένος, ὅς κέ σευ ἄντα

621

ἔλθῃ ἀμυνόμενος· θνητὸς δέ νυ καὶ σὺ τέτυξαι.

622

εἰ καὶ ἐγώ σε βάλοιμι τυχὼν μέσον ὀξέϊ χαλκῷ,

623

αἶψά κε καὶ κρατερός περ ἐὼν καὶ χερσὶ πεποιθὼς

624

εὖχος ἐμοὶ δοίης, ψυχὴν δʼ Ἄϊδι κλυτοπώλῳ.

625

Narrator

ὣς φάτο, τὸν δʼ ἐνένιπε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός·

626

Idomeneus

Μηριόνη τί σὺ ταῦτα καὶ ἐσθλὸς ἐὼν ἀγορεύεις;

627

ὦ πέπον οὔ τοι Τρῶες ὀνειδείοις ἐπέεσσι

628

νεκροῦ χωρήσουσι· πάρος τινὰ γαῖα καθέξει.

629

ἐν γὰρ χερσὶ τέλος πολέμου, ἐπέων δʼ ἐνὶ βουλῇ·

630

τὼ οὔ τι χρὴ μῦθον ὀφέλλειν, ἀλλὰ μάχεσθαι.

631

Narrator

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ἦρχʼ, ὃ δʼ ἅμʼ ἕσπετο ἰσόθεος φώς.

632

τῶν δʼ ὥς τε δρυτόμων ἀνδρῶν ὀρυμαγδὸς ὀρώρει

633

οὔρεος ἐν βήσσῃς, ἕκαθεν δέ τε γίγνετʼ ἀκουή,

634

ὣς τῶν ὄρνυτο δοῦπος ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης

635

χαλκοῦ τε ῥινοῦ τε βοῶν τʼ εὐποιητάων,

636

νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν.

637

οὐδʼ ἂν ἔτι φράδμων περ ἀνὴρ Σαρπηδόνα δῖον

638

ἔγνω, ἐπεὶ βελέεσσι καὶ αἵματι καὶ κονίῃσιν

639

ἐκ κεφαλῆς εἴλυτο διαμπερὲς ἐς πόδας ἄκρους.

640

οἳ δʼ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον, ὡς ὅτε μυῖαι

641

σταθμῷ ἔνι βρομέωσι περιγλαγέας κατὰ πέλλας

642

ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ, ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει·

643

ὣς ἄρα τοὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον, οὐδέ ποτε Ζεὺς

644

τρέψεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης ὄσσε φαεινώ,

645

ἀλλὰ κατʼ αὐτοὺς αἰὲν ὅρα καὶ φράζετο θυμῷ,

646

πολλὰ μάλʼ ἀμφὶ φόνῳ Πατρόκλου μερμηρίζων,

647

ἢ ἤδη καὶ κεῖνον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ

648

αὐτοῦ ἐπʼ ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι φαίδιμος Ἕκτωρ

649

χαλκῷ δῃώσῃ, ἀπό τʼ ὤμων τεύχεʼ ἕληται,

650

ἦ ἔτι καὶ πλεόνεσσιν ὀφέλλειεν πόνον αἰπύν.

651

ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι

652

ὄφρʼ ἠῢς θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος

653

ἐξαῦτις Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστὴν

654

ὤσαιτο προτὶ ἄστυ, πολέων δʼ ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.

655

Ἕκτορι δὲ πρωτίστῳ ἀνάλκιδα θυμὸν ἐνῆκεν·

656

ἐς δίφρον δʼ ἀναβὰς φύγαδʼ ἔτραπε, κέκλετο δʼ ἄλλους

657

Τρῶας φευγέμεναι· γνῶ γὰρ Διὸς ἱρὰ τάλαντα.

658

ἔνθʼ οὐδʼ ἴφθιμοι Λύκιοι μένον, ἀλλὰ φόβηθεν

659

πάντες, ἐπεὶ βασιλῆα ἴδον βεβλαμμένον ἦτορ

660

κείμενον ἐν νεκύων ἀγύρει· πολέες γὰρ ἐπʼ αὐτῷ

661

κάππεσον, εὖτʼ ἔριδα κρατερὴν ἐτάνυσσε Κρονίων.

662

οἳ δʼ ἄρʼ ἀπʼ ὤμοιιν Σαρπηδόνος ἔντεʼ ἕλοντο

663

χάλκεα μαρμαίροντα, τὰ μὲν κοίλας ἐπὶ νῆας

664

δῶκε φέρειν ἑτάροισι Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός.

665

καὶ τότʼ Ἀπόλλωνα προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

666

Zeus

εἰ δʼ ἄγε νῦν φίλε Φοῖβε, κελαινεφὲς αἷμα κάθηρον

667

ἐλθὼν ἐκ βελέων Σαρπηδόνα, καί μιν ἔπειτα

668

πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσον ποταμοῖο ῥοῇσι

669

χρῖσόν τʼ ἀμβροσίῃ, περὶ δʼ ἄμβροτα εἵματα ἕσσον·

670

πέμπε δέ μιν πομποῖσιν ἅμα κραιπνοῖσι φέρεσθαι

671

ὕπνῳ καὶ θανάτῳ διδυμάοσιν, οἵ ῥά μιν ὦκα

672

θήσουσʼ ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ,

673

ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε

674

τύμβῳ τε στήλῃ τε· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων.

675

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἄρα πατρὸς ἀνηκούστησεν Ἀπόλλων.

676

βῆ δὲ κατʼ Ἰδαίων ὀρέων ἐς φύλοπιν αἰνήν,

677

αὐτίκα δʼ ἐκ βελέων Σαρπηδόνα δῖον ἀείρας

678

πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσεν ποταμοῖο ῥοῇσι

679

χρῖσέν τʼ ἀμβροσίῃ, περὶ δʼ ἄμβροτα εἵματα ἕσσε·

680

πέμπε δέ μιν πομποῖσιν ἅμα κραιπνοῖσι φέρεσθαι,

681

ὕπνῳ καὶ θανάτῳ διδυμάοσιν, οἵ ῥά μιν ὦκα

682

κάτθεσαν ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ.

683

Πάτροκλος δʼ ἵπποισι καὶ Αὐτομέδοντι κελεύσας

684

Τρῶας καὶ Λυκίους μετεκίαθε, καὶ μέγʼ ἀάσθη

685

νήπιος· εἰ δὲ ἔπος Πηληϊάδαο φύλαξεν

686

ἦ τʼ ἂν ὑπέκφυγε κῆρα κακὴν μέλανος θανάτοιο.

687

ἀλλʼ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος ἠέ περ ἀνδρῶν·

688

ὅς τε καὶ ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καὶ ἀφείλετο νίκην

689

ῥηϊδίως, ὅτε δʼ αὐτὸς ἐποτρύνῃσι μάχεσθαι·

690

ὅς οἱ καὶ τότε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἀνῆκεν.

691

ἔνθα τίνα πρῶτον τίνα δʼ ὕστατον ἐξενάριξας

692

Πατρόκλεις, ὅτε δή σε θεοὶ θάνατον δὲ κάλεσσαν;

693

Ἄδρηστον μὲν πρῶτα καὶ Αὐτόνοον καὶ Ἔχεκλον

694

καὶ Πέριμον Μεγάδην καὶ Ἐπίστορα καὶ Μελάνιππον,

695

αὐτὰρ ἔπειτʼ Ἔλασον καὶ Μούλιον ἠδὲ Πυλάρτην·

696

τοὺς ἕλεν· οἳ δʼ ἄλλοι φύγαδε μνώοντο ἕκαστος.

697

ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν

698

Πατρόκλου ὑπὸ χερσί, περὶ πρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦεν,

699

εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος ἐϋδμήτου ἐπὶ πύργου

700

ἔστη τῷ ὀλοὰ φρονέων, Τρώεσσι δʼ ἀρήγων.

701

τρὶς μὲν ἐπʼ ἀγκῶνος βῆ τείχεος ὑψηλοῖο

702

Πάτροκλος, τρὶς δʼ αὐτὸν ἀπεστυφέλιξεν Ἀπόλλων

703

χείρεσσʼ ἀθανάτῃσι φαεινὴν ἀσπίδα νύσσων.

704

ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος,

705

δεινὰ δʼ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

706

Apollo

χάζεο διογενὲς Πατρόκλεες· οὔ νύ τοι αἶσα

707

σῷ ὑπὸ δουρὶ πόλιν πέρθαι Τρώων ἀγερώχων,

708

οὐδʼ ὑπʼ Ἀχιλλῆος, ὅς περ σέο πολλὸν ἀμείνων.

709

Narrator

ὣς φάτο, Πάτροκλος δʼ ἀνεχάζετο πολλὸν ὀπίσσω

710

μῆνιν ἀλευάμενος ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος.

711

Ἕκτωρ δʼ ἐν Σκαιῇσι πύλῃς ἔχε μώνυχας ἵππους·

712

δίζε γὰρ ἠὲ μάχοιτο κατὰ κλόνον αὖτις ἐλάσσας,

713

ἦ λαοὺς ἐς τεῖχος ὁμοκλήσειεν ἀλῆναι.

714

ταῦτʼ ἄρα οἱ φρονέοντι παρίστατο Φοῖβος Ἀπόλλων

715

ἀνέρι εἰσάμενος αἰζηῷ τε κρατερῷ τε

716

Ἀσίῳ, ὃς μήτρως ἦν Ἕκτορος ἱπποδάμοιο

717

αὐτοκασίγνητος Ἑκάβης, υἱὸς δὲ Δύμαντος,

718

ὃς Φρυγίῃ ναίεσκε ῥοῇς ἔπι Σαγγαρίοιο·

719

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

720

Apollo

Ἕκτορ τίπτε μάχης ἀποπαύεαι; οὐδέ τί σε χρή.

721

αἴθʼ ὅσον ἥσσων εἰμί, τόσον σέο φέρτερος εἴην·

722

τώ κε τάχα στυγερῶς πολέμου ἀπερωήσειας.

723

ἀλλʼ ἄγε Πατρόκλῳ ἔφεπε κρατερώνυχας ἵππους,

724

αἴ κέν πώς μιν ἕλῃς, δώῃ δέ τοι εὖχος Ἀπόλλων.

725

Narrator

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν,

726

Κεβριόνῃ δʼ ἐκέλευσε δαΐφρονι φαίδιμος Ἕκτωρ

727

ἵππους ἐς πόλεμον πεπληγέμεν. αὐτὰρ Ἀπόλλων

728

δύσεθʼ ὅμιλον ἰών, ἐν δὲ κλόνον Ἀργείοισιν

729

ἧκε κακόν, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν.

730

Ἕκτωρ δʼ ἄλλους μὲν Δαναοὺς ἔα οὐδʼ ἐνάριζεν·

731

αὐτὰρ ὃ Πατρόκλῳ ἔφεπε κρατερώνυχας ἵππους.

732

Πάτροκλος δʼ ἑτέρωθεν ἀφʼ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε

733

σκαιῇ ἔγχος ἔχων· ἑτέρηφι δὲ λάζετο πέτρον

734

μάρμαρον ὀκριόεντα τόν οἱ περὶ χεὶρ ἐκάλυψεν,

735

ἧκε δʼ ἐρεισάμενος, οὐδὲ δὴν χάζετο φωτός,

736

οὐδʼ ἁλίωσε βέλος, βάλε δʼ Ἕκτορος ἡνιοχῆα

737

Κεβριόνην νόθον υἱὸν ἀγακλῆος Πριάμοιο

738

ἵππων ἡνίʼ ἔχοντα μετώπιον ὀξέϊ λᾶϊ.

739

ἀμφοτέρας δʼ ὀφρῦς σύνελεν λίθος, οὐδέ οἱ ἔσχεν

740

ὀστέον, ὀφθαλμοὶ δὲ χαμαὶ πέσον ἐν κονίῃσιν

741

αὐτοῦ πρόσθε ποδῶν· ὃ δʼ ἄρʼ ἀρνευτῆρι ἐοικὼς

742

κάππεσʼ ἀπʼ εὐεργέος δίφρου, λίπε δʼ ὀστέα θυμός.

743

τὸν δʼ ἐπικερτομέων προσέφης Πατρόκλεες ἱππεῦ·

744

Patroclus

ὢ πόποι ἦ μάλʼ ἐλαφρὸς ἀνήρ, ὡς ῥεῖα κυβιστᾷ.

745

εἰ δή που καὶ πόντῳ ἐν ἰχθυόεντι γένοιτο,

746

πολλοὺς ἂν κορέσειεν ἀνὴρ ὅδε τήθεα διφῶν

747

νηὸς ἀποθρῴσκων, εἰ καὶ δυσπέμφελος εἴη,

748

ὡς νῦν ἐν πεδίῳ ἐξ ἵππων ῥεῖα κυβιστᾷ.

749

ἦ ῥα καὶ ἐν Τρώεσσι κυβιστητῆρες ἔασιν.

750

Narrator

ὣς εἰπὼν ἐπὶ Κεβριόνῃ ἥρωϊ βεβήκει

751

οἶμα λέοντος ἔχων, ὅς τε σταθμοὺς κεραΐζων

752

ἔβλητο πρὸς στῆθος, ἑή τέ μιν ὤλεσεν ἀλκή·

753

ὣς ἐπὶ Κεβριόνῃ Πατρόκλεες ἆλσο μεμαώς.

754

Ἕκτωρ δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἀφʼ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε.

755

τὼ περὶ Κεβριόναο λέονθʼ ὣς δηρινθήτην,

756

ὥ τʼ ὄρεος κορυφῇσι περὶ κταμένης ἐλάφοιο

757

ἄμφω πεινάοντε μέγα φρονέοντε μάχεσθον·

758

ὣς περὶ Κεβριόναο δύω μήστωρες ἀϋτῆς

759

Πάτροκλός τε Μενοιτιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ

760

ἵεντʼ ἀλλήλων ταμέειν χρόα νηλέϊ χαλκῷ.

761

Ἕκτωρ μὲν κεφαλῆφιν ἐπεὶ λάβεν οὐχὶ μεθίει·

762

Πάτροκλος δʼ ἑτέρωθεν ἔχεν ποδός· οἳ δὲ δὴ ἄλλοι

763

Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.

764

ὡς δʼ Εὖρός τε Νότος τʼ ἐριδαίνετον ἀλλήλοιιν

765

οὔρεος ἐν βήσσῃς βαθέην πελεμιζέμεν ὕλην

766

φηγόν τε μελίην τε τανύφλοιόν τε κράνειαν,

767

αἵ τε πρὸς ἀλλήλας ἔβαλον τανυήκεας ὄζους

768

ἠχῇ θεσπεσίῃ, πάταγος δέ τε ἀγνυμενάων,

769

ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπʼ ἀλλήλοισι θορόντες

770

δῄουν, οὐδʼ ἕτεροι μνώοντʼ ὀλοοῖο φόβοιο.

771

πολλὰ δὲ Κεβριόνην ἀμφʼ ὀξέα δοῦρα πεπήγει

772

ἰοί τε πτερόεντες ἀπὸ νευρῆφι θορόντες,

773

πολλὰ δὲ χερμάδια μεγάλʼ ἀσπίδας ἐστυφέλιξαν

774

μαρναμένων ἀμφʼ αὐτόν· ὃ δʼ ἐν στροφάλιγγι κονίης

775

κεῖτο μέγας μεγαλωστί, λελασμένος ἱπποσυνάων.

776

ὄφρα μὲν Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει,

777

τόφρα μάλʼ ἀμφοτέρων βέλεʼ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός·

778

ἦμος δʼ Ἠέλιος μετενίσετο βουλυτὸν δέ,

779

καὶ τότε δή ῥʼ ὑπὲρ αἶσαν Ἀχαιοὶ φέρτεροι ἦσαν.

780

ἐκ μὲν Κεβριόνην βελέων ἥρωα ἔρυσσαν

781

Τρώων ἐξ ἐνοπῆς, καὶ ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἕλοντο,

782

Πάτροκλος δὲ Τρωσὶ κακὰ φρονέων ἐνόρουσε.

783

τρὶς μὲν ἔπειτʼ ἐπόρουσε θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ

784

σμερδαλέα ἰάχων, τρὶς δʼ ἐννέα φῶτας ἔπεφνεν.

785

ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος,

786

ἔνθʼ ἄρα τοι Πάτροκλε φάνη βιότοιο τελευτή·

787

ἤντετο γάρ τοι Φοῖβος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ

788

δεινός· ὃ μὲν τὸν ἰόντα κατὰ κλόνον οὐκ ἐνόησεν,

789

ἠέρι γὰρ πολλῇ κεκαλυμμένος ἀντεβόλησε·

790

στῆ δʼ ὄπιθεν, πλῆξεν δὲ μετάφρενον εὐρέε τʼ ὤμω

791

χειρὶ καταπρηνεῖ, στρεφεδίνηθεν δέ οἱ ὄσσε.

792

τοῦ δʼ ἀπὸ μὲν κρατὸς κυνέην βάλε Φοῖβος Ἀπόλλων·

793

ἣ δὲ κυλινδομένη καναχὴν ἔχε ποσσὶν ὑφʼ ἵππων

794

αὐλῶπις τρυφάλεια, μιάνθησαν δὲ ἔθειραι

795

αἵματι καὶ κονίῃσι· πάρος γε μὲν οὐ θέμις ἦεν

796

ἱππόκομον πήληκα μιαίνεσθαι κονίῃσιν,

797

ἀλλʼ ἀνδρὸς θείοιο κάρη χαρίεν τε μέτωπον

798

ῥύετʼ Ἀχιλλῆος· τότε δὲ Ζεὺς Ἕκτορι δῶκεν

799

ᾗ κεφαλῇ φορέειν, σχεδόθεν δέ οἱ ἦεν ὄλεθρος.

800

πᾶν δέ οἱ ἐν χείρεσσιν ἄγη δολιχόσκιον ἔγχος

801

βριθὺ μέγα στιβαρὸν κεκορυθμένον· αὐτὰρ ἀπʼ ὤμων

802

ἀσπὶς σὺν τελαμῶνι χαμαὶ πέσε τερμιόεσσα.

803

λῦσε δέ οἱ θώρηκα ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων.

804

τὸν δʼ ἄτη φρένας εἷλε, λύθεν δʼ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα,

805

στῆ δὲ ταφών· ὄπιθεν δὲ μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ

806

ὤμων μεσσηγὺς σχεδόθεν βάλε Δάρδανος ἀνὴρ

807

Πανθοΐδης Εὔφορβος, ὃς ἡλικίην ἐκέκαστο

808

ἔγχεΐ θʼ ἱπποσύνῃ τε πόδεσσί τε καρπαλίμοισι·

809

καὶ γὰρ δὴ τότε φῶτας ἐείκοσι βῆσεν ἀφʼ ἵππων

810

πρῶτʼ ἐλθὼν σὺν ὄχεσφι διδασκόμενος πολέμοιο·

811

ὅς τοι πρῶτος ἐφῆκε βέλος Πατρόκλεες ἱππεῦ

812

οὐδὲ δάμασσʼ· ὃ μὲν αὖτις ἀνέδραμε, μίκτο δʼ ὁμίλῳ,

813

ἐκ χροὸς ἁρπάξας δόρυ μείλινον, οὐδʼ ὑπέμεινε

814

Πάτροκλον γυμνόν περ ἐόντʼ ἐν δηϊοτῆτι.

815

Πάτροκλος δὲ θεοῦ πληγῇ καὶ δουρὶ δαμασθεὶς

816

ἂψ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρʼ ἀλεείνων.

817

Ἕκτωρ δʼ ὡς εἶδεν Πατροκλῆα μεγάθυμον

818

ἂψ ἀναχαζόμενον βεβλημένον ὀξέϊ χαλκῷ,

819

ἀγχίμολόν ῥά οἱ ἦλθε κατὰ στίχας, οὖτα δὲ δουρὶ

820

νείατον ἐς κενεῶνα, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

821

δούπησεν δὲ πεσών, μέγα δʼ ἤκαχε λαὸν Ἀχαιῶν·

822

ὡς δʼ ὅτε σῦν ἀκάμαντα λέων ἐβιήσατο χάρμῃ,

823

ὥ τʼ ὄρεος κορυφῇσι μέγα φρονέοντε μάχεσθον

824

πίδακος ἀμφʼ ὀλίγης· ἐθέλουσι δὲ πιέμεν ἄμφω·

825

πολλὰ δέ τʼ ἀσθμαίνοντα λέων ἐδάμασσε βίηφιν·

826

ὣς πολέας πεφνόντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν

827

Ἕκτωρ Πριαμίδης σχεδὸν ἔγχεϊ θυμὸν ἀπηύρα,

828

καί οἱ ἐπευχόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

829

Hector

Πάτροκλʼ ἦ που ἔφησθα πόλιν κεραϊξέμεν ἁμήν,

830

Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας

831

ἄξειν ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν

832

νήπιε· τάων δὲ πρόσθʼ Ἕκτορος ὠκέες ἵπποι

833

ποσσὶν ὀρωρέχαται πολεμίζειν· ἔγχεϊ δʼ αὐτὸς

834

Τρωσὶ φιλοπτολέμοισι μεταπρέπω, ὅ σφιν ἀμύνω

835

ἦμαρ ἀναγκαῖον· σὲ δέ τʼ ἐνθάδε γῦπες ἔδονται.

836

ἆ δείλʼ, οὐδέ τοι ἐσθλὸς ἐὼν χραίσμησεν Ἀχιλλεύς,

837

ὅς πού τοι μάλα πολλὰ μένων ἐπετέλλετʼ ἰόντι·

838

μή μοι πρὶν ἰέναι Πατρόκλεες ἱπποκέλευθε

839

νῆας ἔπι γλαφυρὰς πρὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο

840

αἱματόεντα χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι.

841

Narrator

ὥς πού σε προσέφη, σοὶ δὲ φρένας ἄφρονι πεῖθε.

842

τὸν δʼ ὀλιγοδρανέων προσέφης Πατρόκλεες ἱππεῦ·

843

Patroclus

ἤδη νῦν Ἕκτορ μεγάλʼ εὔχεο· σοὶ γὰρ ἔδωκε

844

νίκην Ζεὺς Κρονίδης καὶ Ἀπόλλων, οἵ με δάμασσαν

845

ῥηιδίως· αὐτοὶ γὰρ ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἕλοντο.

846

τοιοῦτοι δʼ εἴ πέρ μοι ἐείκοσιν ἀντεβόλησαν,

847

πάντές κʼ αὐτόθʼ ὄλοντο ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ δαμέντες.

848

ἀλλά με μοῖρʼ ὀλοὴ καὶ Λητοῦς ἔκτανεν υἱός,

849

ἀνδρῶν δʼ Εὔφορβος· σὺ δέ με τρίτος ἐξεναρίζεις.

850

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·

851

οὔ θην οὐδʼ αὐτὸς δηρὸν βέῃ, ἀλλά τοι ἤδη

852

ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιὴ

853

χερσὶ δαμέντʼ Ἀχιλῆος ἀμύμονος Αἰακίδαο.

854

Narrator

ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψε·

855

ψυχὴ δʼ ἐκ ῥεθέων πταμένη Ἄϊδος δὲ βεβήκει

856

ὃν πότμον γοόωσα λιποῦσʼ ἀνδροτῆτα καὶ ἥβην.

857

τὸν καὶ τεθνηῶτα προσηύδα φαίδιμος Ἕκτωρ·

858

Sarpedon

Πατρόκλεις τί νύ μοι μαντεύεαι αἰπὺν ὄλεθρον;

859

τίς δʼ οἶδʼ εἴ κʼ Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο

860

φθήῃ ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσαι;

861

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσας δόρυ χάλκεον ἐξ ὠτειλῆς

862

εἴρυσε λὰξ προσβάς, τὸν δʼ ὕπτιον ὦσʼ ἀπὸ δουρός.

863

αὐτίκα δὲ ξὺν δουρὶ μετʼ Αὐτομέδοντα βεβήκει

864

ἀντίθεον θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο·

865

ἵετο γὰρ βαλέειν· τὸν δʼ ἔκφερον ὠκέες ἵπποι

866

ἄμβροτοι, οὓς Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα.

867