0:00
Aeneid
Book 2
P. Vergilius Maro
Aeneas
Tempus erat, quo prima quies mortalibus aegris
268
incipit, et dono divom gratissima serpit.
269
In somnis, ecce, ante oculos maestissimus Hector
270
visus adesse mihi, largosque effundere fletus,
271
raptatus bigis, ut quondam, aterque cruento
272
pulvere, perque pedes traiectus lora tumentis.
273
Ei mihi, qualis erat, quantum mutatus ab illo
274
Hectore, qui redit exuvias indutus Achilli,
275
vel Danaum Phrygios iaculatus puppibus ignis,
276
squalentem barbam et concretos sanguine crinis
277
volneraque illa gerens, quae circum plurima muros
278
accepit patrios. Ultro flens ipse videbar
279
Compellare virum et maestas expromere voces:
280
«O lux Dardaniae, spes O fidissima Teucrum,
281
quae tantae tenuere morae? Quibus Hector ab oris
282
exspectate venis? Ut te post multa tuorum
283
funera, post varios hominumque urbisque labores
284
defessi aspicimus! Quae causa indigna serenos
285
foedavit voltus? Aut cur haec volnera cerno?»
286
Hector
Ille nihil, nec me quaerentem vana moratur,
287
sed graviter gemitus imo de pectore ducens,
288
«Heu fuge, nate dea, teque his, ait, eripe flammis.
289
Hostis habet muros; ruit alto a culmine Troia.
290
Sat patriae Priamoque datum: si Pergama dextra
291
defendi possent, etiam hac defensa fuissent.
292
Sacra suosque tibi commendat Troia penatis:
293
hos cape fatorum comites, his moenia quaere
294
magna, pererrato statues quae denique ponto.»
295
Aeneas
Sic ait, et manibus vittas Vestamque potentem
296
aeternumque adytis effert penetralibus ignem.
297
Diverso interea miscentur moenia luctu,
298
et magis atque magis, quamquam secreta parentis
299
Anchisae domus arboribusque obtecta recessit,
300
clarescunt sonitus, armorumque ingruit horror.
301
Excutior somno, et summi fastigia tecti
302
ascensu supero, atque arrectis auribus adsto:
303
in segetem veluti cum flamma furentibus austris
304
incidit, aut rapidus montano flumine torrens
305
sternit agros, sternit sata laeta boumque labores,
306
praecipitisque trahit silvas, stupet inscius alto
307
accipiens sonitum saxi de vertice pastor.
308
Tum vero manifesta fides, Danaumque patescunt
309
insidiae. Iam Deiphobi dedit ampla ruinam
310
Volcano superante domus; iam proxumus ardet
311
Ucalegon; Sigea igni freta lata relucent.
312
Exoritur clamorque virum clangorque tubarum.
313
Arma amens capio; nec sat rationis in armis,
314
sed glomerare manum bello et concurrere in arcem
315
cum sociis ardent animi; furor iraque mentem
316
praecipitant, pulchrumque mori succurrit in armis.
317