Homer was an ancient Greek epic poet traditionally credited as the author of the Iliad and the Odyssey, the two foundational epics of Western literature. He is regarded as the greatest poet of the ancient Greek world and is often called the 'father of Western literature.' Ancient sources portrayed him as a blind bard, though whether he was a single historical individual or a name attached to a tradition of oral composition remains debated by scholars.

When and where did Homer live?

Homer is conventionally dated to around the 8th century BCE, with most scholars placing his activity between approximately 750 and 700 BCE. Ancient traditions most frequently associated him with Ionia, on the western coast of Asia Minor, with the island of Chios and the city of Smyrna (modern Izmir, Turkey) being the most persistently cited birthplaces. Seven cities in antiquity claimed him as a native son, reflecting the absence of firm biographical records.

What genre or literary tradition did Homer work in?

Homer worked within the tradition of ancient Greek oral epic poetry, composing in dactylic hexameter, the formal meter of all classical Greek epic verse. This tradition was rooted in an centuries-old oral-formulaic system, identified in the 20th century by Milman Parry and Albert Lord, in which bards used repeated phrases, epithets, and stock scenes to compose and perform lengthy narrative poems from memory. Homer stands at the culmination of this pre-literate bardic tradition in Greece.

What did Homer write?

Homer is credited as the author of the Iliad and the Odyssey, two monumental epic poems that together comprise roughly 27,000 lines of Greek verse. The Iliad dramatizes a few weeks of the Trojan War, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles, while the Odyssey narrates the ten-year homeward voyage of Odysseus after Troy's fall. A collection of thirty-three shorter poems known as the Homeric Hymns was also attributed to Homer in antiquity, though modern scholars generally regard these as the work of multiple later poets.

Who and what influenced Homer?

Homer drew upon a vast and ancient tradition of oral bardic poetry that had been developing in the Greek world since the Bronze Age, incorporating myths, legends, and narrative formulas inherited from generations of predecessors known as aoidoi, or singers. Significant Near Eastern literary traditions, including the Mesopotamian Epic of Gilgamesh and Ugaritic poetry, show thematic and structural parallels with the Homeric epics, suggesting indirect cultural influence through centuries of contact in the eastern Mediterranean. Historical events, particularly the memories of the Mycenaean Bronze Age civilization and its conflicts preserved in oral tradition, provided the mythological raw material for the Trojan War cycle at the heart of both epics.

What shaped Homer's life and career?

Because no reliable biographical record of Homer survives, what shaped his life must largely be inferred from the poems themselves and from later ancient biographical traditions, which are largely legendary. His poetry reflects deep familiarity with the geography of the Aegean world, aristocratic court culture, warfare, seamanship, and religious practice, suggesting a composer who performed for elite audiences at festivals and royal courts. Ancient accounts describe him as a traveling aoidos, or professional bard, who moved between communities in the Ionian region reciting and refining his compositions for audiences across the Greek world.

What is Homer's legacy in Western literature?

Homer's Iliad and Odyssey established the foundational narrative, moral, and aesthetic frameworks of Western literary culture, directly shaping the work of Virgil, whose Aeneid (19 BCE) was a conscious reimagining of both Homeric epics for a Roman audience. His influence extends through Dante's Divine Comedy, Milton's Paradise Lost, James Joyce's Ulysses (1922), and countless other landmark works across more than 2,700 years of literary history. The Homeric epics also provided the primary curriculum for Greek education from the classical period onward, and the Iliad and Odyssey remain among the most widely read, translated, and studied works in the global literary canon.

What genre is Homer's Iliad?

The Iliad is an ancient Greek epic poem, belonging to the tradition of heroic oral poetry that celebrates the deeds of legendary warriors and demigods. It stands alongside the Odyssey as the foundational exemplar of the Western epic genre, characterized by its grand scale, divine intervention, formal invocation of the Muse, and elevated dactylic hexameter verse.

When was Homer's Iliad written?

The Iliad is conventionally dated to the late 8th century BCE, with most scholars placing its composition between approximately 750 and 700 BCE. The poem likely crystallized from a long tradition of oral composition reaching back to the Mycenaean period, and it was probably first written down using the newly adopted Greek alphabetic script around this same period.

What is Homer's Iliad about?

The Iliad narrates a compressed episode from the tenth and final year of the Greek siege of Troy, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles after he is dishonored by the commander Agamemnon. The narrative spans roughly fifty days and culminates in the death of the Trojan champion Hector at Achilles' hands and the ransoming of Hector's body by his father, King Priam.

What are the central themes of Homer's Iliad?

The poem's dominant theme is mēnis — the destructive wrath of Achilles — and its catastrophic consequences for both Greeks and Trojans alike. Other central themes include the tension between personal honor (timē) and collective duty, the transience of human life in contrast to divine immortality, the grief of loss, and the ambiguous nature of glory (kleos) purchased at the cost of an early death.

What is the structure and form of Homer's Iliad?

The Iliad is composed in dactylic hexameter, the canonical meter of Greek epic, and is divided into twenty-four books corresponding to the twenty-four letters of the Greek alphabet, a division attributed to Alexandrian scholars at the Library of Alexandria in the 3rd century BCE. The poem contains approximately 15,693 lines and employs a ring-composition structure, with the ransoming of Hector's body in Book 24 mirroring and resolving the quarrel over Chryseis's body in Book 1.

What was the political and historical context of Homer's Iliad?

The Iliad was composed during the Greek Archaic period, a time of emerging city-states (poleis), colonization, and the crystallization of a pan-Hellenic cultural identity. The Trojan War it depicts, set around the late Bronze Age (circa 1200 BCE), served 8th-century Greeks as a shared mythological heritage that helped define Greek identity against non-Greek 'barbarian' peoples, and the poem's heroes provided aristocratic audiences with models of competitive excellence (aretē).

What are the defining literary features and style of Homer's Iliad?

The Iliad is distinguished by its extensive use of the oral-formulaic technique identified by Milman Parry and Albert Lord in the 20th century, including repeated epithets such as 'swift-footed Achilles' and 'grey-eyed Athena,' type-scenes, and extended epic similes drawn from nature and everyday life. The narrative maintains an objective, expansive tone even in scenes of extreme violence and grief, and the poet grants dignity and pathos to both Greek and Trojan characters with notable impartiality.

What did Homer's Iliad contribute to literary tradition?

The Iliad established the formal conventions of the Western epic, providing the template adopted by Virgil in the Aeneid (29–19 BCE), Apollonius of Rhodes in the Argonautica (3rd century BCE), and later by Milton in Paradise Lost (1667). It also inaugurated the practice of beginning a narrative in medias res, a technique codified as a rule of epic composition by Horace in his Ars Poetica (circa 19 BCE).

How has Homer's Iliad influenced later literature and culture?

The Iliad has exerted continuous influence from antiquity to the present: it was the central educational text of ancient Greece, memorized and recited at the Panathenaic Games in Athens, and Alexander the Great reportedly slept with a copy annotated by Aristotle. In modern literature, its influence is visible in works ranging from Keats's 'On First Looking into Chapman's Homer' (1816) to Pat Barker's novel The Silence of the Girls (2018), and its exploration of war's heroism and futility resonates strongly with 20th- and 21st-century readers.

Who are the key figures in Homer's Iliad?

The central human figures are Achilles, the greatest Greek warrior, whose withdrawal from battle and eventual return drives the plot, and Hector, Troy's foremost defender and the poem's most fully humanized character. Other major figures include Agamemnon, king of Mycenae and commander of the Greek forces; Patroclus, Achilles' closest companion whose death precipitates the poem's climax; Helen, whose abduction by Paris initiated the war; and the Olympian gods, including Athena, Apollo, Hera, and Zeus, who actively intervene in the conflict on opposing sides.

0:00

Iliad

Book 7

Homer

Narrator

ὣς εἰπὼν πυλέων ἐξέσσυτο φαίδιμος Ἕκτωρ,

τῷ δʼ ἅμʼ Ἀλέξανδρος κίʼ ἀδελφεός· ἐν δʼ ἄρα θυμῷ

ἀμφότεροι μέμασαν πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

ὡς δὲ θεὸς ναύτῃσιν ἐελδομένοισιν ἔδωκεν

οὖρον, ἐπεί κε κάμωσιν ἐϋξέστῃς ἐλάτῃσι

πόντον ἐλαύνοντες, καμάτῳ δʼ ὑπὸ γυῖα λέλυνται,

ὣς ἄρα τὼ Τρώεσσιν ἐελδομένοισι φανήτην.

ἔνθʼ ἑλέτην ὃ μὲν υἱὸν Ἀρηϊθόοιο ἄνακτος

Ἄρνῃ ναιετάοντα Μενέσθιον, ὃν κορυνήτης

γείνατʼ Ἀρηΐθοος καὶ Φυλομέδουσα βοῶπις·

Ἕκτωρ δʼ Ἠϊονῆα βάλʼ ἔγχεϊ ὀξυόεντι

αὐχένʼ ὑπὸ στεφάνης εὐχάλκου, λύντο δὲ γυῖα.

Γλαῦκος δʼ Ἱππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν

Ἰφίνοον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην

Δεξιάδην ἵππων ἐπιάλμενον ὠκειάων

ὦμον· ὃ δʼ ἐξ ἵππων χαμάδις πέσε, λύντο δὲ γυῖα.

τοὺς δʼ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη

Ἀργείους ὀλέκοντας ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ,

βῆ ῥα κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα

Ἴλιον εἰς ἱερήν· τῇ δʼ ἀντίος ὄρνυτʼ Ἀπόλλων

Περγάμου ἐκκατιδών, Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην·

ἀλλήλοισι δὲ τώ γε συναντέσθην παρὰ φηγῷ.

τὴν πρότερος προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

Apollo

τίπτε σὺ δʼ αὖ μεμαυῖα Διὸς θύγατερ μεγάλοιο

ἦλθες ἀπʼ Οὐλύμποιο, μέγας δέ σε θυμὸς ἀνῆκεν;

ἦ ἵνα δὴ Δαναοῖσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην

δῷς; ἐπεὶ οὔ τι Τρῶας ἀπολλυμένους ἐλεαίρεις.

ἀλλʼ εἴ μοί τι πίθοιο τό κεν πολὺ κέρδιον εἴη·

νῦν μὲν παύσωμεν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα

σήμερον· ὕστερον αὖτε μαχήσοντʼ εἰς ὅ κε τέκμωρ

Ἰλίου εὕρωσιν, ἐπεὶ ὣς φίλον ἔπλετο θυμῷ

ὑμῖν ἀθανάτῃσι, διαπραθέειν τόδε ἄστυ.

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

Athena

ὧδʼ ἔστω ἑκάεργε· τὰ γὰρ φρονέουσα καὶ αὐτὴ

ἦλθον ἀπʼ Οὐλύμποιο μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

ἀλλʼ ἄγε πῶς μέμονας πόλεμον καταπαυσέμεν ἀνδρῶν;

Narrator

τὴν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

Apollo

Ἕκτορος ὄρσωμεν κρατερὸν μένος ἱπποδάμοιο,

ἤν τινά που Δαναῶν προκαλέσσεται οἰόθεν οἶος

ἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι,

οἳ δέ κʼ ἀγασσάμενοι χαλκοκνήμιδες Ἀχαιοὶ

οἶον ἐπόρσειαν πολεμίζειν Ἕκτορι δίῳ.

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη.

τῶν δʼ Ἕλενος Πριάμοιο φίλος παῖς σύνθετο θυμῷ

βουλήν, ἥ ῥα θεοῖσιν ἐφήνδανε μητιόωσι·

στῆ δὲ παρʼ Ἕκτορʼ ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·

Helenus

Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο Διὶ μῆτιν ἀτάλαντε

ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο, κασίγνητος δέ τοί εἰμι·

ἄλλους μὲν κάθισον Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιούς,

αὐτὸς δὲ προκάλεσσαι Ἀχαιῶν ὅς τις ἄριστος

ἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι·

οὐ γάρ πώ τοι μοῖρα θανεῖν καὶ πότμον ἐπισπεῖν·

ὣς γὰρ ἐγὼ ὄπʼ ἄκουσα θεῶν αἰειγενετάων.

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, Ἕκτωρ δʼ αὖτε χάρη μέγα μῦθον ἀκούσας,

καί ῥʼ ἐς μέσσον ἰὼν Τρώων ἀνέεργε φάλαγγας,

μέσσου δουρὸς ἑλών· οἳ δʼ ἱδρύνθησαν ἅπαντες.

κὰδ δʼ Ἀγαμέμνων εἷσεν ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς·

κὰδ δʼ ἄρʼ Ἀθηναίη τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων

ἑζέσθην ὄρνισιν ἐοικότες αἰγυπιοῖσι

φηγῷ ἐφʼ ὑψηλῇ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο

ἀνδράσι τερπόμενοι· τῶν δὲ στίχες εἵατο πυκναὶ

ἀσπίσι καὶ κορύθεσσι καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι.

οἵη δὲ Ζεφύροιο ἐχεύατο πόντον ἔπι φρὶξ

ὀρνυμένοιο νέον, μελάνει δέ τε πόντος ὑπʼ αὐτῆς,

τοῖαι ἄρα στίχες εἵατʼ Ἀχαιῶν τε Τρώων τε

ἐν πεδίῳ· Ἕκτωρ δὲ μετʼ ἀμφοτέροισιν ἔειπε·

Hector

κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.

ὅρκια μὲν Κρονίδης ὑψίζυγος οὐκ ἐτέλεσσεν,

ἀλλὰ κακὰ φρονέων τεκμαίρεται ἀμφοτέροισιν

εἰς ὅ κεν ἢ ὑμεῖς Τροίην εὔπυργον ἕλητε

ἢ αὐτοὶ παρὰ νηυσὶ δαμείετε ποντοπόροισιν.

ὑμῖν δʼ ἐν γὰρ ἔασιν ἀριστῆες Παναχαιῶν·

τῶν νῦν ὅν τινα θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει

δεῦρʼ ἴτω ἐκ πάντων πρόμος ἔμμεναι Ἕκτορι δίῳ.

ὧδε δὲ μυθέομαι, Ζεὺς δʼ ἄμμʼ ἐπιμάρτυρος ἔστω·

εἰ μέν κεν ἐμὲ κεῖνος ἕλῃ ταναήκεϊ χαλκῷ,

τεύχεα συλήσας φερέτω κοίλας ἐπὶ νῆας,

σῶμα δὲ οἴκαδʼ ἐμὸν δόμεναι πάλιν, ὄφρα πυρός με

Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα.

εἰ δέ κʼ ἐγὼ τὸν ἕλω, δώῃ δέ μοι εὖχος Ἀπόλλων,

τεύχεα σύλησας οἴσω προτὶ Ἴλιον ἱρήν,

καὶ κρεμόω προτὶ νηὸν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο,

τὸν δὲ νέκυν ἐπὶ νῆας ἐϋσσέλμους ἀποδώσω,

ὄφρά ἑ ταρχύσωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί,

σῆμά τέ οἱ χεύωσιν ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ.

καί ποτέ τις εἴπῃσι καὶ ὀψιγόνων ἀνθρώπων

νηῒ πολυκλήϊδι πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον·

ἀνδρὸς μὲν τόδε σῆμα πάλαι κατατεθνηῶτος,

ὅν ποτʼ ἀριστεύοντα κατέκτανε φαίδιμος Ἕκτωρ.

Narrator

ὥς ποτέ τις ἐρέει· τὸ δʼ ἐμὸν κλέος οὔ ποτʼ ὀλεῖται.

ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ·

αἴδεσθεν μὲν ἀνήνασθαι, δεῖσαν δʼ ὑποδέχθαι·

ὀψὲ δὲ δὴ Μενέλαος ἀνίστατο καὶ μετέειπε

νείκει ὀνειδίζων, μέγα δὲ στεναχίζετο θυμῷ·

Menelaus

ὤ μοι ἀπειλητῆρες Ἀχαιΐδες οὐκέτʼ Ἀχαιοί·

ἦ μὲν δὴ λώβη τάδε γʼ ἔσσεται αἰνόθεν αἰνῶς

εἰ μή τις Δαναῶν νῦν Ἕκτορος ἀντίος εἶσιν.

ἀλλʼ ὑμεῖς μὲν πάντες ὕδωρ καὶ γαῖα γένοισθε

ἥμενοι αὖθι ἕκαστοι ἀκήριοι ἀκλεὲς αὔτως·

100

τῷδε δʼ ἐγὼν αὐτὸς θωρήξομαι· αὐτὰρ ὕπερθε

101

νίκης πείρατʼ ἔχονται ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν.

102

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσας κατεδύσετο τεύχεα καλά.

103

ἔνθά κέ τοι Μενέλαε φάνη βιότοιο τελευτὴ

104

Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν, ἐπεὶ πολὺ φέρτερος ἦεν,

105

εἰ μὴ ἀναΐξαντες ἕλον βασιλῆες Ἀχαιῶν,

106

αὐτός τʼ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων

107

δεξιτερῆς ἕλε χειρὸς ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·

108

Agamemnon

ἀφραίνεις Μενέλαε διοτρεφές, οὐδέ τί σε χρὴ

109

ταύτης ἀφροσύνης· ἀνὰ δὲ σχέο κηδόμενός περ,

110

μηδʼ ἔθελʼ ἐξ ἔριδος σεῦ ἀμείνονι φωτὶ μάχεσθαι

111

Ἕκτορι Πριαμίδῃ, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

112

καὶ δʼ Ἀχιλεὺς τούτῳ γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ

113

ἔρριγʼ ἀντιβολῆσαι, ὅ περ σέο πολλὸν ἀμείνων.

114

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν ἵζευ ἰὼν μετὰ ἔθνος ἑταίρων,

115

τούτῳ δὲ πρόμον ἄλλον ἀναστήσουσιν Ἀχαιοί.

116

εἴ περ ἀδειής τʼ ἐστὶ καὶ εἰ μόθου ἔστʼ ἀκόρητος,

117

φημί μιν ἀσπασίως γόνυ κάμψειν, αἴ κε φύγῃσι

118

δηΐου ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος.

119

Narrator

ὣς εἰπὼν παρέπεισεν ἀδελφειοῦ φρένας ἥρως

120

αἴσιμα παρειπών, ὃ δʼ ἐπείθετο· τοῦ μὲν ἔπειτα

121

γηθόσυνοι θεράποντες ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἕλοντο·

122

Νέστωρ δʼ Ἀργείοισιν ἀνίστατο καὶ μετέειπεν·

123

Nestor

ὢ πόποι ἦ μέγα πένθος Ἀχαιΐδα γαῖαν ἱκάνει.

124

ἦ κε μέγʼ οἰμώξειε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς

125

ἐσθλὸς Μυρμιδόνων βουληφόρος ἠδʼ ἀγορητής,

126

ὅς ποτέ μʼ εἰρόμενος μέγʼ ἐγήθεεν ᾧ ἐνὶ οἴκῳ

127

πάντων Ἀργείων ἐρέων γενεήν τε τόκον τε.

128

τοὺς νῦν εἰ πτώσσοντας ὑφʼ Ἕκτορι πάντας ἀκούσαι,

129

πολλά κεν ἀθανάτοισι φίλας ἀνὰ χεῖρας ἀείραι

130

θυμὸν ἀπὸ μελέων δῦναι δόμον Ἄϊδος εἴσω.

131

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον

132

ἡβῷμʼ ὡς ὅτʼ ἐπʼ ὠκυρόῳ Κελάδοντι μάχοντο

133

ἀγρόμενοι Πύλιοί τε καὶ Ἀρκάδες ἐγχεσίμωροι

134

Φειᾶς πὰρ τείχεσσιν Ἰαρδάνου ἀμφὶ ῥέεθρα.

135

τοῖσι δʼ Ἐρευθαλίων πρόμος ἵστατο ἰσόθεος φὼς

136

τεύχεʼ ἔχων ὤμοισιν Ἀρηϊθόοιο ἄνακτος

137

δίου Ἀρηϊθόου, τὸν ἐπίκλησιν κορυνήτην

138

ἄνδρες κίκλησκον καλλίζωνοί τε γυναῖκες

139

οὕνεκʼ ἄρʼ οὐ τόξοισι μαχέσκετο δουρί τε μακρῷ,

140

ἀλλὰ σιδηρείῃ κορύνῃ ῥήγνυσκε φάλαγγας.

141

τὸν Λυκόοργος ἔπεφνε δόλῳ, οὔ τι κράτεΐ γε,

142

στεινωπῷ ἐν ὁδῷ ὅθʼ ἄρʼ οὐ κορύνη οἱ ὄλεθρον

143

χραῖσμε σιδηρείη· πρὶν γὰρ Λυκόοργος ὑποφθὰς

144

δουρὶ μέσον περόνησεν, ὃ δʼ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη·

145

τεύχεα δʼ ἐξενάριξε, τά οἱ πόρε χάλκεος Ἄρης.

146

καὶ τὰ μὲν αὐτὸς ἔπειτα φόρει μετὰ μῶλον Ἄρηος·

147

αὐτὰρ ἐπεὶ Λυκόοργος ἐνὶ μεγάροισιν ἐγήρα,

148

δῶκε δʼ Ἐρευθαλίωνι φίλῳ θεράποντι φορῆναι·

149

τοῦ ὅ γε τεύχεʼ ἔχων προκαλίζετο πάντας ἀρίστους.

150

οἳ δὲ μάλʼ ἐτρόμεον καὶ ἐδείδισαν, οὐδέ τις ἔτλη·

151

ἀλλʼ ἐμὲ θυμὸς ἀνῆκε πολυτλήμων πολεμίζειν

152

θάρσεϊ ᾧ· γενεῇ δὲ νεώτατος ἔσκον ἁπάντων·

153

καὶ μαχόμην οἱ ἐγώ, δῶκεν δέ μοι εὖχος Ἀθήνη.

154

τὸν δὴ μήκιστον καὶ κάρτιστον κτάνον ἄνδρα·

155

πολλὸς γάρ τις ἔκειτο παρήορος ἔνθα καὶ ἔνθα.

156

εἴθʼ ὣς ἡβώοιμι, βίη δέ μοι ἔμπεδος εἴη·

157

τώ κε τάχʼ ἀντήσειε μάχης κορυθαίολος Ἕκτωρ.

158

ὑμέων δʼ οἵ περ ἔασιν ἀριστῆες Παναχαιῶν

159

οὐδʼ οἳ προφρονέως μέμαθʼ Ἕκτορος ἀντίον ἐλθεῖν.

160

Narrator

ὣς νείκεσσʼ ὃ γέρων, οἳ δʼ ἐννέα πάντες ἀνέσταν.

161

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,

162

τῷ δʼ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης,

163

τοῖσι δʼ ἐπʼ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν,

164

τοῖσι δʼ ἐπʼ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος

165

Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ,

166

τοῖσι δʼ ἐπʼ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός,

167

ἂν δὲ Θόας Ἀνδραιμονίδης καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

168

πάντες ἄρʼ οἵ γʼ ἔθελον πολεμίζειν Ἕκτορι δίῳ.

169

τοῖς δʼ αὖτις μετέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

170

Agamemnon

κλήρῳ νῦν πεπάλασθε διαμπερὲς ὅς κε λάχῃσιν·

171

οὗτος γὰρ δὴ ὀνήσει ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς,

172

καὶ δʼ αὐτὸς ὃν θυμὸν ὀνήσεται αἴ κε φύγῃσι

173

δηΐου ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος.

174

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ κλῆρον ἐσημήναντο ἕκαστος,

175

ἐν δʼ ἔβαλον κυνέῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

176

λαοὶ δʼ ἠρήσαντο, θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχον·

177

ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

178

Everyman

Ζεῦ πάτερ ἢ Αἴαντα λαχεῖν, ἢ Τυδέος υἱόν,

179

ἢ αὐτὸν βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης.

180

Narrator

ὣς ἄρʼ ἔφαν, πάλλεν δὲ Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ,

181

ἐκ δʼ ἔθορε κλῆρος κυνέης ὃν ἄρʼ ἤθελον αὐτοὶ

182

Αἴαντος· κῆρυξ δὲ φέρων ἀνʼ ὅμιλον ἁπάντῃ

183

δεῖξʼ ἐνδέξια πᾶσιν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν.

184

οἳ δʼ οὐ γιγνώσκοντες ἀπηνήναντο ἕκαστος.

185

ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸν ἵκανε φέρων ἀνʼ ὅμιλον ἁπάντῃ

186

ὅς μιν ἐπιγράψας κυνέῃ βάλε φαίδιμος Αἴας,

187

ἤτοι ὑπέσχεθε χεῖρʼ, ὃ δʼ ἄρʼ ἔμβαλεν ἄγχι παραστάς,

188

γνῶ δὲ κλήρου σῆμα ἰδών, γήθησε δὲ θυμῷ.

189

τὸν μὲν πὰρ πόδʼ ἑὸν χαμάδις βάλε φώνησέν τε·

190

Ajax

ὦ φίλοι ἤτοι κλῆρος ἐμός, χαίρω δὲ καὶ αὐτὸς

191

θυμῷ, ἐπεὶ δοκέω νικησέμεν Ἕκτορα δῖον.

192

ἀλλʼ ἄγετʼ ὄφρʼ ἂν ἐγὼ πολεμήϊα τεύχεα δύω,

193

τόφρʼ ὑμεῖς εὔχεσθε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι

194

σιγῇ ἐφʼ ὑμείων ἵνα μὴ Τρῶές γε πύθωνται,

195

ἠὲ καὶ ἀμφαδίην, ἐπεὶ οὔ τινα δείδιμεν ἔμπης·

196

οὐ γάρ τίς με βίῃ γε ἑκὼν ἀέκοντα δίηται

197

οὐδέ τι ἰδρείῃ, ἐπεὶ οὐδʼ ἐμὲ νήϊδά γʼ οὕτως

198

ἔλπομαι ἐν Σαλαμῖνι γενέσθαι τε τραφέμεν τε.

199

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ εὔχοντο Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

200

ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

201

Everyman

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε

202

δὸς νίκην Αἴαντι καὶ ἀγλαὸν εὖχος ἀρέσθαι·

203

εἰ δὲ καὶ Ἕκτορά περ φιλέεις καὶ κήδεαι αὐτοῦ,

204

ἴσην ἀμφοτέροισι βίην καὶ κῦδος ὄπασσον.

205

Narrator

ὣς ἄρʼ ἔφαν, Αἴας δὲ κορύσσετο νώροπι χαλκῷ.

206

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ ἕσσατο τεύχεα,

207

σεύατʼ ἔπειθʼ οἷός τε πελώριος ἔρχεται Ἄρης,

208

ὅς τʼ εἶσιν πόλεμον δὲ μετʼ ἀνέρας οὕς τε Κρονίων

209

θυμοβόρου ἔριδος μένεϊ ξυνέηκε μάχεσθαι.

210

τοῖος ἄρʼ Αἴας ὦρτο πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶν

211

μειδιόων βλοσυροῖσι προσώπασι· νέρθε δὲ ποσσὶν

212

ἤϊε μακρὰ βιβάς, κραδάων δολιχόσκιον ἔγχος.

213

τὸν δὲ καὶ Ἀργεῖοι μὲν ἐγήθεον εἰσορόωντες,

214

Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον,

215

Ἕκτορί τʼ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι πάτασσεν·

216

ἀλλʼ οὔ πως ἔτι εἶχεν ὑποτρέσαι οὐδʼ ἀναδῦναι

217

ἂψ λαῶν ἐς ὅμιλον, ἐπεὶ προκαλέσσατο χάρμῃ.

218

Αἴας δʼ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον

219

χάλκεον ἑπταβόειον, ὅ οἱ Τυχίος κάμε τεύχων

220

σκυτοτόμων ὄχʼ ἄριστος Ὕλῃ ἔνι οἰκία ναίων,

221

ὅς οἱ ἐποίησεν σάκος αἰόλον ἑπταβόειον

222

ταύρων ζατρεφέων, ἐπὶ δʼ ὄγδοον ἤλασε χαλκόν.

223

τὸ πρόσθε στέρνοιο φέρων Τελαμώνιος Αἴας

224

στῆ ῥα μάλʼ Ἕκτορος ἐγγύς, ἀπειλήσας δὲ προσηύδα·

225

Ajax

Ἕκτορ νῦν μὲν δὴ σάφα εἴσεαι οἰόθεν οἶος

226

οἷοι καὶ Δαναοῖσιν ἀριστῆες μετέασι

227

καὶ μετʼ Ἀχιλλῆα ῥηξήνορα θυμολέοντα.

228

ἀλλʼ ὃ μὲν ἐν νήεσσι κορωνίσι ποντοπόροισι

229

κεῖτʼ ἀπομηνίσας Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν·

230

ἡμεῖς δʼ εἰμὲν τοῖοι οἳ ἂν σέθεν ἀντιάσαιμεν

231

καὶ πολέες· ἀλλʼ ἄρχε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο.

232

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·

233

Hector

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν

234

μή τί μευ ἠΰτε παιδὸς ἀφαυροῦ πειρήτιζε

235

ἠὲ γυναικός, ἣ οὐκ οἶδεν πολεμήϊα ἔργα.

236

αὐτὰρ ἐγὼν εὖ οἶδα μάχας τʼ ἀνδροκτασίας τε·

237

οἶδʼ ἐπὶ δεξιά, οἶδʼ ἐπʼ ἀριστερὰ νωμῆσαι βῶν

238

ἀζαλέην, τό μοι ἔστι ταλαύρινον πολεμίζειν·

239

οἶδα δʼ ἐπαΐξαι μόθον ἵππων ὠκειάων·

240

οἶδα δʼ ἐνὶ σταδίῃ δηΐῳ μέλπεσθαι Ἄρηϊ.

241

ἀλλʼ οὐ γάρ σʼ ἐθέλω βαλέειν τοιοῦτον ἐόντα

242

λάθρῃ ὀπιπεύσας, ἀλλʼ ἀμφαδόν, αἴ κε τύχωμι.

243

Narrator

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,

244

καὶ βάλεν Αἴαντος δεινὸν σάκος ἑπταβόειον

245

ἀκρότατον κατὰ χαλκόν, ὃς ὄγδοος ἦεν ἐπʼ αὐτῷ.

246

ἓξ δὲ διὰ πτύχας ἦλθε δαΐζων χαλκὸς ἀτειρής,

247

ἐν τῇ δʼ ἑβδομάτῃ ῥινῷ σχέτο· δεύτερος αὖτε

248

Αἴας διογενὴς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,

249

καὶ βάλε Πριαμίδαο κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην.

250

διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος,

251

καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο·

252

ἀντικρὺ δὲ παραὶ λαπάρην διάμησε χιτῶνα

253

ἔγχος· ὃ δʼ ἐκλίνθη καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.

254

τὼ δʼ ἐκσπασσαμένω δολίχʼ ἔγχεα χερσὶν ἅμʼ ἄμφω

255

σύν ῥʼ ἔπεσον λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισιν

256

ἢ συσὶ κάπροισιν, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν.

257

Πριαμίδης μὲν ἔπειτα μέσον σάκος οὔτασε δουρί,

258

οὐδʼ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμή.

259

Αἴας δʼ ἀσπίδα νύξεν ἐπάλμενος· ἣ δὲ διαπρὸ

260

ἤλυθεν ἐγχείη, στυφέλιξε δέ μιν μεμαῶτα,

261

τμήδην δʼ αὐχένʼ ἐπῆλθε, μέλαν δʼ ἀνεκήκιεν αἷμα,

262

ἀλλʼ οὐδʼ ὧς ἀπέληγε μάχης κορυθαίολος Ἕκτωρ,

263

ἀλλʼ ἀναχασσάμενος λίθον εἵλετο χειρὶ παχείῃ

264

κείμενον ἐν πεδίῳ μέλανα τρηχύν τε μέγαν τε·

265

τῷ βάλεν Αἴαντος δεινὸν σάκος ἑπταβόειον

266

μέσσον ἐπομφάλιον· περιήχησεν δʼ ἄρα χαλκός.

267

δεύτερος αὖτʼ Αἴας πολὺ μείζονα λᾶαν ἀείρας

268

ἧκʼ ἐπιδινήσας, ἐπέρεισε δὲ ἶνʼ ἀπέλεθρον,

269

εἴσω δʼ ἀσπίδʼ ἔαξε βαλὼν μυλοειδέϊ πέτρῳ,

270

βλάψε δέ οἱ φίλα γούναθʼ· ὃ δʼ ὕπτιος ἐξετανύσθη

271

ἀσπίδι ἐγχριμφθείς· τὸν δʼ αἶψʼ ὤρθωσεν Ἀπόλλων.

272

καί νύ κε δὴ ξιφέεσσʼ αὐτοσχεδὸν οὐτάζοντο,

273

εἰ μὴ κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν

274

ἦλθον, ὃ μὲν Τρώων, ὃ δʼ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,

275

Ταλθύβιός τε καὶ Ἰδαῖος πεπνυμένω ἄμφω·

276

μέσσῳ δʼ ἀμφοτέρων σκῆπτρα σχέθον, εἶπέ τε μῦθον

277

κῆρυξ Ἰδαῖος πεπνυμένα μήδεα εἰδώς·

278

Nestor

μηκέτι παῖδε φίλω πολεμίζετε μηδὲ μάχεσθον·

279

ἀμφοτέρω γὰρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεύς,

280

ἄμφω δʼ αἰχμητά· τό γε δὴ καὶ ἴδμεν ἅπαντες.

281

νὺξ δʼ ἤδη τελέθει· ἀγαθὸν καὶ νυκτὶ πιθέσθαι.

282

Narrator

τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη Τελαμώνιος Αἴας·

283

Ajax

Ἰδαῖʼ Ἕκτορα ταῦτα κελεύετε μυθήσασθαι·

284

αὐτὸς γὰρ χάρμῃ προκαλέσσατο πάντας ἀρίστους.

285

ἀρχέτω· αὐτὰρ ἐγὼ μάλα πείσομαι ᾗ περ ἂν οὗτος.

286

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·

287

Hector

Αἶαν ἐπεί τοι δῶκε θεὸς μέγεθός τε βίην τε

288

καὶ πινυτήν, περὶ δʼ ἔγχει Ἀχαιῶν φέρτατός ἐσσι,

289

νῦν μὲν παυσώμεσθα μάχης καὶ δηϊοτῆτος

290

σήμερον· ὕστερον αὖτε μαχησόμεθʼ εἰς ὅ κε δαίμων

291

ἄμμε διακρίνῃ, δώῃ δʼ ἑτέροισί γε νίκην.

292

νὺξ δʼ ἤδη τελέθει· ἀγαθὸν καὶ νυκτὶ πιθέσθαι,

293

ὡς σύ τʼ ἐϋφρήνῃς πάντας παρὰ νηυσὶν Ἀχαιούς,

294

σούς τε μάλιστα ἔτας καὶ ἑταίρους, οἵ τοι ἔασιν·

295

αὐτὰρ ἐγὼ κατὰ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος

296

Τρῶας ἐϋφρανέω καὶ Τρῳάδας ἑλκεσιπέπλους,

297

αἵ τέ μοι εὐχόμεναι θεῖον δύσονται ἀγῶνα.

298

δῶρα δʼ ἄγʼ ἀλλήλοισι περικλυτὰ δώομεν ἄμφω,

299

ὄφρά τις ὧδʼ εἴπῃσιν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε·

300

ἠμὲν ἐμαρνάσθην ἔριδος πέρι θυμοβόροιο,

301

ἠδʼ αὖτʼ ἐν φιλότητι διέτμαγεν ἀρθμήσαντε.

302

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσας δῶκε ξίφος ἀργυρόηλον

303

σὺν κολεῷ τε φέρων καὶ ἐϋτμήτῳ τελαμῶνι·

304

Αἴας δὲ ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν.

305

τὼ δὲ διακρινθέντε ὃ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν

306

ἤϊʼ, ὃ δʼ ἐς Τρώων ὅμαδον κίε· τοὶ δὲ χάρησαν,

307

ὡς εἶδον ζωόν τε καὶ ἀρτεμέα προσιόντα,

308

Αἴαντος προφυγόντα μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους·

309

καί ῥʼ ἦγον προτὶ ἄστυ ἀελπτέοντες σόον εἶναι.

310

Αἴαντʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

311

εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον κεχαρηότα νίκῃ.

312

οἳ δʼ ὅτε δὴ κλισίῃσιν ἐν Ἀτρεΐδαο γένοντο,

313

τοῖσι δὲ βοῦν ἱέρευσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

314

ἄρσενα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι.

315

τὸν δέρον ἀμφί θʼ ἕπον, καί μιν διέχευαν ἅπαντα,

316

μίστυλλόν τʼ ἄρʼ ἐπισταμένως πεῖράν τʼ ὀβελοῖσιν,

317

ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

318

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα,

319

δαίνυντʼ, οὐδέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης·

320

νώτοισιν δʼ Αἴαντα διηνεκέεσσι γέραιρεν

321

ἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων.

322

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,

323

τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν

324

Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·

325

ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

326

Nestor

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν,

327

πολλοὶ γὰρ τεθνᾶσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί,

328

τῶν νῦν αἷμα κελαινὸν ἐΰρροον ἀμφὶ Σκάμανδρον

329

ἐσκέδασʼ ὀξὺς Ἄρης, ψυχαὶ δʼ Ἄϊδος δὲ κατῆλθον·

330

τώ σε χρὴ πόλεμον μὲν ἅμʼ ἠοῖ παῦσαι Ἀχαιῶν,

331

αὐτοὶ δʼ ἀγρόμενοι κυκλήσομεν ἐνθάδε νεκροὺς

332

βουσὶ καὶ ἡμιόνοισιν· ἀτὰρ κατακήομεν αὐτοὺς

333

τυτθὸν ἀπὸ πρὸ νεῶν, ὥς κʼ ὀστέα παισὶν ἕκαστος

334

οἴκαδʼ ἄγῃ ὅτʼ ἂν αὖτε νεώμεθα πατρίδα γαῖαν.

335

τύμβον δʼ ἀμφὶ πυρὴν ἕνα χεύομεν ἐξαγαγόντες

336

ἄκριτον ἐκ πεδίου· ποτὶ δʼ αὐτὸν δείμομεν ὦκα

337

πύργους ὑψηλοὺς εἶλαρ νηῶν τε καὶ αὐτῶν.

338

ἐν δʼ αὐτοῖσι πύλας ποιήσομεν εὖ ἀραρυίας,

339

ὄφρα διʼ αὐτάων ἱππηλασίη ὁδὸς εἴη·

340

ἔκτοσθεν δὲ βαθεῖαν ὀρύξομεν ἐγγύθι τάφρον,

341

ἥ χʼ ἵππον καὶ λαὸν ἐρυκάκοι ἀμφὶς ἐοῦσα,

342

μή ποτʼ ἐπιβρίσῃ πόλεμος Τρώων ἀγερώχων.

343

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες.

344

Τρώων αὖτʼ ἀγορὴ γένετʼ Ἰλίου ἐν πόλει ἄκρῃ

345

δεινὴ τετρηχυῖα, παρὰ Πριάμοιο θύρῃσι·

346

τοῖσιν δʼ Ἀντήνωρ πεπνυμένος ἦρχʼ ἀγορεύειν·

347

Antenor

κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδʼ ἐπίκουροι,

348

ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.

349

δεῦτʼ ἄγετʼ Ἀργείην Ἑλένην καὶ κτήμαθʼ ἅμʼ αὐτῇ

350

δώομεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν· νῦν δʼ ὅρκια πιστὰ

351

ψευσάμενοι μαχόμεσθα· τὼ οὔ νύ τι κέρδιον ἡμῖν

352

ἔλπομαι ἐκτελέεσθαι, ἵνα μὴ ῥέξομεν ὧδε.

353

Narrator

ἤτοι ὅ γʼ ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο· τοῖσι δʼ ἀνέστη

354

δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο,

355

ὅς μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

356

Alexander

Ἀντῆνορ σὺ μὲν οὐκέτʼ ἐμοὶ φίλα ταῦτʼ ἀγορεύεις·

357

οἶσθα καὶ ἄλλον μῦθον ἀμείνονα τοῦδε νοῆσαι.

358

εἰ δʼ ἐτεὸν δὴ τοῦτον ἀπὸ σπουδῆς ἀγορεύεις,

359

ἐξ ἄρα δή τοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν αὐτοί.

360

αὐτὰρ ἐγὼ Τρώεσσι μεθʼ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω·

361

ἀντικρὺ δʼ ἀπόφημι γυναῖκα μὲν οὐκ ἀποδώσω·

362

κτήματα δʼ ὅσσʼ ἀγόμην ἐξ Ἄργεος ἡμέτερον δῶ

363

πάντʼ ἐθέλω δόμεναι καὶ οἴκοθεν ἄλλʼ ἐπιθεῖναι.

364

Narrator

ἤτοι ὅ γʼ ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο· τοῖσι δʼ ἀνέστη

365

Δαρδανίδης Πρίαμος, θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος,

366

ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπε·

367

Priam

κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδʼ ἐπίκουροι,

368

ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.

369

νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ πτόλιν ὡς τὸ πάρος περ,

370

καὶ φυλακῆς μνήσασθε καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·

371

ἠῶθεν δʼ Ἰδαῖος ἴτω κοίλας ἐπὶ νῆας

372

εἰπέμεν Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ

373

μῦθον Ἀλεξάνδροιο, τοῦ εἵνεκα νεῖκος ὄρωρε·

374

καὶ δὲ τόδʼ εἰπέμεναι πυκινὸν ἔπος, αἴ κʼ ἐθέλωσι

375

παύσασθαι πολέμοιο δυσηχέος, εἰς ὅ κε νεκροὺς

376

κήομεν· ὕστερον αὖτε μαχησόμεθʼ εἰς ὅ κε δαίμων

377

ἄμμε διακρίνῃ, δώῃ δʼ ἑτέροισί γε νίκην.

378

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδʼ ἐπίθοντο·

379

δόρπον ἔπειθʼ εἵλοντο κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσιν·

380

ἠῶθεν δʼ Ἰδαῖος ἔβη κοίλας ἐπὶ νῆας·

381

τοὺς δʼ εὗρʼ εἰν ἀγορῇ Δαναοὺς θεράποντας Ἄρηος

382

νηῒ πάρα πρύμνῃ Ἀγαμέμνονος· αὐτὰρ ὃ τοῖσι

383

στὰς ἐν μέσσοισιν μετεφώνεεν ἠπύτα κῆρυξ·

384

Idaeus

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν

385

ἠνώγει Πρίαμός τε καὶ ἄλλοι Τρῶες ἀγαυοὶ

386

εἰπεῖν, αἴ κέ περ ὔμμι φίλον καὶ ἡδὺ γένοιτο,

387

μῦθον Ἀλεξάνδροιο, τοῦ εἵνεκα νεῖκος ὄρωρε·

388

κτήματα μὲν ὅσʼ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν

389

ἠγάγετο Τροίηνδʼ· ὡς πρὶν ὤφελλʼ ἀπολέσθαι·

390

πάντʼ ἐθέλει δόμεναι καὶ οἴκοθεν ἄλλʼ ἐπιθεῖναι·

391

κουριδίην δʼ ἄλοχον Μενελάου κυδαλίμοιο

392

οὔ φησιν δώσειν· ἦ μὴν Τρῶές γε κέλονται.

393

καὶ δὲ τόδʼ ἠνώγεον εἰπεῖν ἔπος αἴ κʼ ἐθέλητε

394

παύσασθαι πολέμοιο δυσηχέος εἰς ὅ κε νεκροὺς

395

κήομεν· ὕστερον αὖτε μαχησόμεθʼ εἰς ὅ κε δαίμων

396

ἄμμε διακρίνῃ, δώῃ δʼ ἑτέροισί γε νίκην.

397

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ·

398

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

399

Diomedes

μήτʼ ἄρ τις νῦν κτήματʼ Ἀλεξάνδροιο δεχέσθω

400

μήθʼ Ἑλένην· γνωτὸν δὲ καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστιν

401

ὡς ἤδη Τρώεσσιν ὀλέθρου πείρατʼ ἐφῆπται.

402

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν

403

μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο·

404

καὶ τότʼ ἄρʼ Ἰδαῖον προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

405

Agamemnon

Ἰδαῖʼ ἤτοι μῦθον Ἀχαιῶν αὐτὸς ἀκούεις

406

ὥς τοι ὑποκρίνονται· ἐμοὶ δʼ ἐπιανδάνει οὕτως

407

ἀμφὶ δὲ νεκροῖσιν κατακαιέμεν οὔ τι μεγαίρω·

408

οὐ γάρ τις φειδὼ νεκύων κατατεθνηώτων

409

γίγνετʼ ἐπεί κε θάνωσι πυρὸς μειλισσέμεν ὦκα.

410

ὅρκια δὲ Ζεὺς ἴστω ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης.

411

Narrator

ὣς εἰπὼν τὸ σκῆπτρον ἀνέσχεθε πᾶσι θεοῖσιν,

412

ἄψορρον δʼ Ἰδαῖος ἔβη προτὶ Ἴλιον ἱρήν.

413

οἳ δʼ ἕατʼ εἰν ἀγορῇ Τρῶες καὶ Δαρδανίωνες

414

πάντες ὁμηγερέες, ποτιδέγμενοι ὁππότʼ ἄρʼ ἔλθοι

415

Ἰδαῖος· ὃ δʼ ἄρʼ ἦλθε καὶ ἀγγελίην ἀπέειπε

416

στὰς ἐν μέσσοισιν· τοὶ δʼ ὁπλίζοντο μάλʼ ὦκα,

417

ἀμφότερον νέκυάς τʼ ἀγέμεν ἕτεροι δὲ μεθʼ ὕλην·

418

Ἀργεῖοι δʼ ἑτέρωθεν ἐϋσσέλμων ἀπὸ νηῶν

419

ὀτρύνοντο νέκυς τʼ ἀγέμεν, ἕτεροι δὲ μεθʼ ὕλην.

420

Ἠέλιος μὲν ἔπειτα νέον προσέβαλλεν ἀρούρας

421

ἐξ ἀκαλαρρείταο βαθυρρόου Ὠκεανοῖο

422

οὐρανὸν εἰσανιών· οἳ δʼ ἤντεον ἀλλήλοισιν.

423

ἔνθα διαγνῶναι χαλεπῶς ἦν ἄνδρα ἕκαστον·

424

ἀλλʼ ὕδατι νίζοντες ἄπο βρότον αἱματόεντα

425

δάκρυα θερμὰ χέοντες ἀμαξάων ἐπάειραν.

426

οὐδʼ εἴα κλαίειν Πρίαμος μέγας· οἳ δὲ σιωπῇ

427

νεκροὺς πυρκαϊῆς ἐπινήνεον ἀχνύμενοι κῆρ,

428

ἐν δὲ πυρὶ πρήσαντες ἔβαν προτὶ Ἴλιον ἱρήν.

429

ὣς δʼ αὔτως ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

430

νεκροὺς πυρκαϊῆς ἐπινήνεον ἀχνύμενοι κῆρ,

431

ἐν δὲ πυρὶ πρήσαντες ἔβαν κοίλας ἐπὶ νῆας.

432

ἦμος δʼ οὔτʼ ἄρ πω ἠώς, ἔτι δʼ ἀμφιλύκη νύξ,

433

τῆμος ἄρʼ ἀμφὶ πυρὴν κριτὸς ἔγρετο λαὸς Ἀχαιῶν,

434

τύμβον δʼ ἀμφʼ αὐτὴν ἕνα ποίεον ἐξαγαγόντες

435

ἄκριτον ἐκ πεδίου, ποτὶ δʼ αὐτὸν τεῖχος ἔδειμαν

436

πύργους θʼ ὑψηλούς, εἶλαρ νηῶν τε καὶ αὐτῶν.

437

ἐν δʼ αὐτοῖσι πύλας ἐνεποίεον εὖ ἀραρυίας,

438

ὄφρα διʼ αὐτάων ἱππηλασίη ὁδὸς εἴη·

439

ἔκτοσθεν δὲ βαθεῖαν ἐπʼ αὐτῷ τάφρον ὄρυξαν

440

εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξαν.

441

ὣς οἳ μὲν πονέοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοί·

442

οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἀστεροπητῇ

443

θηεῦντο μέγα ἔργον Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

444

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

445

Poseidon

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τίς ἐστι βροτῶν ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν

446

ὅς τις ἔτʼ ἀθανάτοισι νόον καὶ μῆτιν ἐνίψει;

447

οὐχ ὁράᾳς ὅτι δʼ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

448

τεῖχος ἐτειχίσσαντο νεῶν ὕπερ, ἀμφὶ δὲ τάφρον

449

ἤλασαν, οὐδὲ θεοῖσι δόσαν κλειτὰς ἑκατόμβας;

450

τοῦ δʼ ἤτοι κλέος ἔσται ὅσον τʼ ἐπικίδναται ἠώς·

451

τοῦ δʼ ἐπιλήσονται τὸ ἐγὼ καὶ Φοῖβος Ἀπόλλων

452

ἥρῳ Λαομέδοντι πολίσσαμεν ἀθλήσαντε.

453

Narrator

τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

454

Zeus

ὢ πόποι ἐννοσίγαιʼ εὐρυσθενές, οἷον ἔειπες.

455

ἄλλός κέν τις τοῦτο θεῶν δείσειε νόημα,

456

ὃς σέο πολλὸν ἀφαυρότερος χεῖράς τε μένος τε·

457

σὸν δʼ ἤτοι κλέος ἔσται ὅσον τʼ ἐπικίδναται ἠώς.

458

ἄγρει μὰν ὅτʼ ἂν αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

459

οἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν

460

τεῖχος ἀναρρήξας τὸ μὲν εἰς ἅλα πᾶν καταχεῦαι,

461

αὖτις δʼ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι καλύψαι,

462

ὥς κέν τοι μέγα τεῖχος ἀμαλδύνηται Ἀχαιῶν.

463

Narrator

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,

464

δύσετο δʼ ἠέλιος, τετέλεστο δὲ ἔργον Ἀχαιῶν,

465

βουφόνεον δὲ κατὰ κλισίας καὶ δόρπον ἕλοντο.

466

νῆες δʼ ἐκ Λήμνοιο παρέσταν οἶνον ἄγουσαι

467

πολλαί, τὰς προέηκεν Ἰησονίδης Εὔνηος,

468

τόν ῥʼ ἔτεχʼ Ὑψιπύλη ὑπʼ Ἰήσονι ποιμένι λαῶν.

469

χωρὶς δʼ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ

470

δῶκεν Ἰησονίδης ἀγέμεν μέθυ χίλια μέτρα.

471

ἔνθεν οἰνίζοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοί,

472

ἄλλοι μὲν χαλκῷ, ἄλλοι δʼ αἴθωνι σιδήρῳ,

473

ἄλλοι δὲ ῥινοῖς, ἄλλοι δʼ αὐτῇσι βόεσσιν,

474

ἄλλοι δʼ ἀνδραπόδεσσι· τίθεντο δὲ δαῖτα θάλειαν.

475

παννύχιοι μὲν ἔπειτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

476

δαίνυντο, Τρῶες δὲ κατὰ πτόλιν ἠδʼ ἐπίκουροι·

477

παννύχιος δέ σφιν κακὰ μήδετο μητίετα Ζεὺς

478

σμερδαλέα κτυπέων· τοὺς δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει·

479

οἶνον δʼ ἐκ δεπάων χαμάδις χέον, οὐδέ τις ἔτλη

480

πρὶν πιέειν πρὶν λεῖψαι ὑπερμενέϊ Κρονίωνι.

481

κοιμήσαντʼ ἄρʼ ἔπειτα καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο.

482