Homer was an ancient Greek epic poet traditionally credited as the author of the Iliad and the Odyssey, the two foundational epics of Western literature. He is regarded as the greatest poet of the ancient Greek world and is often called the 'father of Western literature.' Ancient sources portrayed him as a blind bard, though whether he was a single historical individual or a name attached to a tradition of oral composition remains debated by scholars.

When and where did Homer live?

Homer is conventionally dated to around the 8th century BCE, with most scholars placing his activity between approximately 750 and 700 BCE. Ancient traditions most frequently associated him with Ionia, on the western coast of Asia Minor, with the island of Chios and the city of Smyrna (modern Izmir, Turkey) being the most persistently cited birthplaces. Seven cities in antiquity claimed him as a native son, reflecting the absence of firm biographical records.

What genre or literary tradition did Homer work in?

Homer worked within the tradition of ancient Greek oral epic poetry, composing in dactylic hexameter, the formal meter of all classical Greek epic verse. This tradition was rooted in an centuries-old oral-formulaic system, identified in the 20th century by Milman Parry and Albert Lord, in which bards used repeated phrases, epithets, and stock scenes to compose and perform lengthy narrative poems from memory. Homer stands at the culmination of this pre-literate bardic tradition in Greece.

What did Homer write?

Homer is credited as the author of the Iliad and the Odyssey, two monumental epic poems that together comprise roughly 27,000 lines of Greek verse. The Iliad dramatizes a few weeks of the Trojan War, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles, while the Odyssey narrates the ten-year homeward voyage of Odysseus after Troy's fall. A collection of thirty-three shorter poems known as the Homeric Hymns was also attributed to Homer in antiquity, though modern scholars generally regard these as the work of multiple later poets.

Who and what influenced Homer?

Homer drew upon a vast and ancient tradition of oral bardic poetry that had been developing in the Greek world since the Bronze Age, incorporating myths, legends, and narrative formulas inherited from generations of predecessors known as aoidoi, or singers. Significant Near Eastern literary traditions, including the Mesopotamian Epic of Gilgamesh and Ugaritic poetry, show thematic and structural parallels with the Homeric epics, suggesting indirect cultural influence through centuries of contact in the eastern Mediterranean. Historical events, particularly the memories of the Mycenaean Bronze Age civilization and its conflicts preserved in oral tradition, provided the mythological raw material for the Trojan War cycle at the heart of both epics.

What shaped Homer's life and career?

Because no reliable biographical record of Homer survives, what shaped his life must largely be inferred from the poems themselves and from later ancient biographical traditions, which are largely legendary. His poetry reflects deep familiarity with the geography of the Aegean world, aristocratic court culture, warfare, seamanship, and religious practice, suggesting a composer who performed for elite audiences at festivals and royal courts. Ancient accounts describe him as a traveling aoidos, or professional bard, who moved between communities in the Ionian region reciting and refining his compositions for audiences across the Greek world.

What is Homer's legacy in Western literature?

Homer's Iliad and Odyssey established the foundational narrative, moral, and aesthetic frameworks of Western literary culture, directly shaping the work of Virgil, whose Aeneid (19 BCE) was a conscious reimagining of both Homeric epics for a Roman audience. His influence extends through Dante's Divine Comedy, Milton's Paradise Lost, James Joyce's Ulysses (1922), and countless other landmark works across more than 2,700 years of literary history. The Homeric epics also provided the primary curriculum for Greek education from the classical period onward, and the Iliad and Odyssey remain among the most widely read, translated, and studied works in the global literary canon.

What genre is Homer's Iliad?

The Iliad is an ancient Greek epic poem, belonging to the tradition of heroic oral poetry that celebrates the deeds of legendary warriors and demigods. It stands alongside the Odyssey as the foundational exemplar of the Western epic genre, characterized by its grand scale, divine intervention, formal invocation of the Muse, and elevated dactylic hexameter verse.

When was Homer's Iliad written?

The Iliad is conventionally dated to the late 8th century BCE, with most scholars placing its composition between approximately 750 and 700 BCE. The poem likely crystallized from a long tradition of oral composition reaching back to the Mycenaean period, and it was probably first written down using the newly adopted Greek alphabetic script around this same period.

What is Homer's Iliad about?

The Iliad narrates a compressed episode from the tenth and final year of the Greek siege of Troy, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles after he is dishonored by the commander Agamemnon. The narrative spans roughly fifty days and culminates in the death of the Trojan champion Hector at Achilles' hands and the ransoming of Hector's body by his father, King Priam.

What are the central themes of Homer's Iliad?

The poem's dominant theme is mēnis — the destructive wrath of Achilles — and its catastrophic consequences for both Greeks and Trojans alike. Other central themes include the tension between personal honor (timē) and collective duty, the transience of human life in contrast to divine immortality, the grief of loss, and the ambiguous nature of glory (kleos) purchased at the cost of an early death.

What is the structure and form of Homer's Iliad?

The Iliad is composed in dactylic hexameter, the canonical meter of Greek epic, and is divided into twenty-four books corresponding to the twenty-four letters of the Greek alphabet, a division attributed to Alexandrian scholars at the Library of Alexandria in the 3rd century BCE. The poem contains approximately 15,693 lines and employs a ring-composition structure, with the ransoming of Hector's body in Book 24 mirroring and resolving the quarrel over Chryseis's body in Book 1.

What was the political and historical context of Homer's Iliad?

The Iliad was composed during the Greek Archaic period, a time of emerging city-states (poleis), colonization, and the crystallization of a pan-Hellenic cultural identity. The Trojan War it depicts, set around the late Bronze Age (circa 1200 BCE), served 8th-century Greeks as a shared mythological heritage that helped define Greek identity against non-Greek 'barbarian' peoples, and the poem's heroes provided aristocratic audiences with models of competitive excellence (aretē).

What are the defining literary features and style of Homer's Iliad?

The Iliad is distinguished by its extensive use of the oral-formulaic technique identified by Milman Parry and Albert Lord in the 20th century, including repeated epithets such as 'swift-footed Achilles' and 'grey-eyed Athena,' type-scenes, and extended epic similes drawn from nature and everyday life. The narrative maintains an objective, expansive tone even in scenes of extreme violence and grief, and the poet grants dignity and pathos to both Greek and Trojan characters with notable impartiality.

What did Homer's Iliad contribute to literary tradition?

The Iliad established the formal conventions of the Western epic, providing the template adopted by Virgil in the Aeneid (29–19 BCE), Apollonius of Rhodes in the Argonautica (3rd century BCE), and later by Milton in Paradise Lost (1667). It also inaugurated the practice of beginning a narrative in medias res, a technique codified as a rule of epic composition by Horace in his Ars Poetica (circa 19 BCE).

How has Homer's Iliad influenced later literature and culture?

The Iliad has exerted continuous influence from antiquity to the present: it was the central educational text of ancient Greece, memorized and recited at the Panathenaic Games in Athens, and Alexander the Great reportedly slept with a copy annotated by Aristotle. In modern literature, its influence is visible in works ranging from Keats's 'On First Looking into Chapman's Homer' (1816) to Pat Barker's novel The Silence of the Girls (2018), and its exploration of war's heroism and futility resonates strongly with 20th- and 21st-century readers.

Who are the key figures in Homer's Iliad?

The central human figures are Achilles, the greatest Greek warrior, whose withdrawal from battle and eventual return drives the plot, and Hector, Troy's foremost defender and the poem's most fully humanized character. Other major figures include Agamemnon, king of Mycenae and commander of the Greek forces; Patroclus, Achilles' closest companion whose death precipitates the poem's climax; Helen, whose abduction by Paris initiated the war; and the Olympian gods, including Athena, Apollo, Hera, and Zeus, who actively intervene in the conflict on opposing sides.

0:00

Iliad

Book 24

Homer

Narrator

λῦτο δʼ ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι

ἐσκίδναντʼ ἰέναι. τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο

ὕπνου τε γλυκεροῦ ταρπήμεναι· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐδέ μιν ὕπνος

ᾕρει πανδαμάτωρ, ἀλλʼ ἐστρέφετʼ ἔνθα καὶ ἔνθα

Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ,

ἠδʼ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα

ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων·

τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν,

ἄλλοτʼ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δʼ αὖτε

ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής· τοτὲ δʼ ὀρθὸς ἀναστὰς

δινεύεσκʼ ἀλύων παρὰ θῖνʼ ἁλός· οὐδέ μιν ἠὼς

φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τʼ ἠϊόνας τε.

ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,

Ἕκτορα δʼ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν,

τρὶς δʼ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος

αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τʼ ἔασκεν

ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα· τοῖο δʼ Ἀπόλλων

πᾶσαν ἀεικείην ἄπεχε χροῒ φῶτʼ ἐλεαίρων

καὶ τεθνηότα περ· περὶ δʼ αἰγίδι πάντα κάλυπτε

χρυσείῃ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

ὣς ὃ μὲν Ἕκτορα δῖον ἀείκιζεν μενεαίνων·

τὸν δʼ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες,

κλέψαι δʼ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην.

ἔνθʼ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐδέ ποθʼ Ἥρῃ

οὐδὲ Ποσειδάωνʼ οὐδὲ γλαυκώπιδι κούρῃ,

ἀλλʼ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ

καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκʼ ἄτης,

ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο,

τὴν δʼ ᾔνησʼ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετʼ ἠώς,

καὶ τότʼ ἄρʼ ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·

Apollo

σχέτλιοί ἐστε θεοί, δηλήμονες· οὔ νύ ποθʼ ὑμῖν

Ἕκτωρ μηρίʼ ἔκηε βοῶν αἰγῶν τε τελείων;

τὸν νῦν οὐκ ἔτλητε νέκυν περ ἐόντα σαῶσαι

ᾗ τʼ ἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ

καὶ πατέρι Πριάμῳ λαοῖσί τε, τοί κέ μιν ὦκα

ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσαιεν.

ἀλλʼ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθʼ ἐπαρήγειν,

ᾧ οὔτʼ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔτε νόημα

γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δʼ ὣς ἄγρια οἶδεν,

ὅς τʼ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ

εἴξας εἶσʼ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν·

ὣς Ἀχιλεὺς ἔλεον μὲν ἀπώλεσεν, οὐδέ οἱ αἰδὼς

γίγνεται, ἥ τʼ ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδʼ ὀνίνησι.

μέλλει μέν πού τις καὶ φίλτερον ἄλλον ὀλέσσαι

ἠὲ κασίγνητον ὁμογάστριον ἠὲ καὶ υἱόν·

ἀλλʼ ἤτοι κλαύσας καὶ ὀδυράμενος μεθέηκε·

τλητὸν γὰρ Μοῖραι θυμὸν θέσαν ἀνθρώποισιν.

αὐτὰρ ὅ γʼ Ἕκτορα δῖον, ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα,

ἵππων ἐξάπτων περὶ σῆμʼ ἑτάροιο φίλοιο

ἕλκει· οὐ μήν οἱ τό γε κάλλιον οὐδέ τʼ ἄμεινον.

μὴ ἀγαθῷ περ ἐόντι νεμεσσηθέωμέν οἱ ἡμεῖς·

κωφὴν γὰρ δὴ γαῖαν ἀεικίζει μενεαίνων.

Narrator

τὸν δὲ χολωσαμένη προσέφη λευκώλενος Ἥρη·

Hera

εἴη κεν καὶ τοῦτο τεὸν ἔπος ἀργυρότοξε

εἰ δὴ ὁμὴν Ἀχιλῆϊ καὶ Ἕκτορι θήσετε τιμήν.

Ἕκτωρ μὲν θνητός τε γυναῖκά τε θήσατο μαζόν·

αὐτὰρ Ἀχιλλεύς ἐστι θεᾶς γόνος, ἣν ἐγὼ αὐτὴ

θρέψά τε καὶ ἀτίτηλα καὶ ἀνδρὶ πόρον παράκοιτιν

Πηλέϊ, ὃς περὶ κῆρι φίλος γένετʼ ἀθανάτοισι.

πάντες δʼ ἀντιάασθε θεοὶ γάμου· ἐν δὲ σὺ τοῖσι

δαίνυʼ ἔχων φόρμιγγα κακῶν ἕταρʼ, αἰὲν ἄπιστε.

Narrator

τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

Zeus

Ἥρη μὴ δὴ πάμπαν ἀποσκύδμαινε θεοῖσιν·

οὐ μὲν γὰρ τιμή γε μίʼ ἔσσεται· ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρ

φίλτατος ἔσκε θεοῖσι βροτῶν οἳ ἐν Ἰλίῳ εἰσίν·

ὣς γὰρ ἔμοιγʼ, ἐπεὶ οὔ τι φίλων ἡμάρτανε δώρων.

οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης

λοιβῆς τε κνίσης τε· τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς.

ἀλλʼ ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν, οὐδέ πῃ ἔστι,

λάθρῃ Ἀχιλλῆος θρασὺν Ἕκτορα· ἦ γάρ οἱ αἰεὶ

μήτηρ παρμέμβλωκεν ὁμῶς νύκτάς τε καὶ ἦμαρ.

ἀλλʼ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο,

ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος, ὥς κεν Ἀχιλλεὺς

δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θʼ Ἕκτορα λύσῃ.

Narrator

ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα,

μεσσηγὺς δὲ Σάμου τε καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης

ἔνθορε μείλανι πόντῳ· ἐπεστονάχησε δὲ λίμνη.

ἣ δὲ μολυβδαίνῃ ἰκέλη ἐς βυσσὸν ὄρουσεν,

ἥ τε κατʼ ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμβεβαυῖα

ἔρχεται ὠμηστῇσιν ἐπʼ ἰχθύσι κῆρα φέρουσα.

εὗρε δʼ ἐνὶ σπῆϊ γλαφυρῷ Θέτιν, ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἄλλαι

εἵαθʼ ὁμηγερέες ἅλιαι θεαί· ἣ δʼ ἐνὶ μέσσῃς

κλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος, ὅς οἱ ἔμελλε

φθίσεσθʼ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.

ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·

Iris

ὄρσο Θέτι· καλέει Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς.

τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·

τίπτέ με κεῖνος ἄνωγε μέγας θεός; αἰδέομαι δὲ

μίσγεσθʼ ἀθανάτοισιν, ἔχω δʼ ἄχεʼ ἄκριτα θυμῷ.

εἶμι μέν, οὐδʼ ἅλιον ἔπος ἔσσεται ὅττί κεν εἴπῃ.

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσασα κάλυμμʼ ἕλε δῖα θεάων

κυάνεον, τοῦ δʼ οὔ τι μελάντερον ἔπλετο ἔσθος.

βῆ δʼ ἰέναι, πρόσθεν δὲ ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις

ἡγεῖτʼ· ἀμφὶ δʼ ἄρα σφι λιάζετο κῦμα θαλάσσης.

ἀκτὴν δʼ ἐξαναβᾶσαι ἐς οὐρανὸν ἀϊχθήτην,

εὗρον δʼ εὐρύοπα Κρονίδην, περὶ δʼ ἄλλοι ἅπαντες

εἵαθʼ ὁμηγερέες μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες.

ἣ δʼ ἄρα πὰρ Διὶ πατρὶ καθέζετο, εἶξε δʼ Ἀθήνη.

100

Ἥρη δὲ χρύσεον καλὸν δέπας ἐν χερὶ θῆκε

101

καί ῥʼ εὔφρηνʼ ἐπέεσσι· Θέτις δʼ ὤρεξε πιοῦσα.

102

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

103

Zeus

ἤλυθες Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτι κηδομένη περ,

104

πένθος ἄλαστον ἔχουσα μετὰ φρεσίν· οἶδα καὶ αὐτός·

105

ἀλλὰ καὶ ὧς ἐρέω τοῦ σʼ εἵνεκα δεῦρο κάλεσσα.

106

ἐννῆμαρ δὴ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὄρωρεν

107

Ἕκτορος ἀμφὶ νέκυι καὶ Ἀχιλλῆϊ πτολιπόρθῳ·

108

κλέψαι δʼ ὀτρύνουσιν ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην·

109

αὐτὰρ ἐγὼ τόδε κῦδος Ἀχιλλῆϊ προτιάπτω

110

αἰδῶ καὶ φιλότητα τεὴν μετόπισθε φυλάσσων.

111

αἶψα μάλʼ ἐς στρατὸν ἐλθὲ καὶ υἱέϊ σῷ ἐπίτειλον·

112

σκύζεσθαί οἱ εἰπὲ θεούς, ἐμὲ δʼ ἔξοχα πάντων

113

ἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν

114

Ἕκτορʼ ἔχει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐδʼ ἀπέλυσεν,

115

αἴ κέν πως ἐμέ τε δείσῃ ἀπό θʼ Ἕκτορα λύσῃ.

116

αὐτὰρ ἐγὼ Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἶριν ἐφήσω

117

λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,

118

δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν, τά κε θυμὸν ἰήνῃ.

119

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα,

120

βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα,

121

ἷξεν δʼ ἐς κλισίην οὗ υἱέος· ἔνθʼ ἄρα τόν γε

122

εὗρʼ ἁδινὰ στενάχοντα· φίλοι δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἑταῖροι

123

ἐσσυμένως ἐπένοντο καὶ ἐντύνοντο ἄριστον·

124

τοῖσι δʼ ὄϊς λάσιος μέγας ἐν κλισίῃ ἱέρευτο.

125

ἣ δὲ μάλʼ ἄγχʼ αὐτοῖο καθέζετο πότνια μήτηρ,

126

χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·

127

Thetis

τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων

128

σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτου

129

οὔτʼ εὐνῆς; ἀγαθὸν δὲ γυναικί περ ἐν φιλότητι

130

μίσγεσθʼ· οὐ γάρ μοι δηρὸν βέῃ, ἀλλά τοι ἤδη

131

ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

132

ἀλλʼ ἐμέθεν ξύνες ὦκα, Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι·

133

σκύζεσθαι σοί φησι θεούς, ἑὲ δʼ ἔξοχα πάντων

134

ἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν

135

Ἕκτορʼ ἔχεις παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐδʼ ἀπέλυσας.

136

ἀλλʼ ἄγε δὴ λῦσον, νεκροῖο δὲ δέξαι ἄποινα.

137

Narrator

τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

138

Achilles

τῇδʼ εἴη· ὃς ἄποινα φέροι καὶ νεκρὸν ἄγοιτο,

139

εἰ δὴ πρόφρονι θυμῷ Ὀλύμπιος αὐτὸς ἀνώγει.

140

Narrator

ὣς οἵ γʼ ἐν νηῶν ἀγύρει μήτηρ τε καὶ υἱὸς

141

πολλὰ πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευον.

142

Ἶριν δʼ ὄτρυνε Κρονίδης εἰς Ἴλιον ἱρήν·

143

Zeus

βάσκʼ ἴθι Ἶρι ταχεῖα λιποῦσʼ ἕδος Οὐλύμποιο

144

ἄγγειλον Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἴλιον εἴσω

145

λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,

146

δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ

147

οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.

148

κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κʼ ἰθύνοι

149

ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις

150

νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.

151

μὴ δέ τί οἱ θάνατος μελέτω φρεσὶ μὴ δέ τι τάρβος·

152

τοῖον γάρ οἱ πομπὸν ὀπάσσομεν ἀργεϊφόντην,

153

ὃς ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.

154

αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος,

155

οὔτʼ αὐτὸς κτενέει ἀπό τʼ ἄλλους πάντας ἐρύξει·

156

οὔτε γάρ ἐστʼ ἄφρων οὔτʼ ἄσκοπος οὔτʼ ἀλιτήμων,

157

ἀλλὰ μάλʼ ἐνδυκέως ἱκέτεω πεφιδήσεται ἀνδρός.

158

Narrator

ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα.

159

ἷξεν δʼ ἐς Πριάμοιο, κίχεν δʼ ἐνοπήν τε γόον τε.

160

παῖδες μὲν πατέρʼ ἀμφὶ καθήμενοι ἔνδοθεν αὐλῆς

161

δάκρυσιν εἵματʼ ἔφυρον, ὃ δʼ ἐν μέσσοισι γεραιὸς

162

ἐντυπὰς ἐν χλαίνῃ κεκαλυμμένος· ἀμφὶ δὲ πολλὴ

163

κόπρος ἔην κεφαλῇ τε καὶ αὐχένι τοῖο γέροντος

164

τήν ῥα κυλινδόμενος καταμήσατο χερσὶν ἑῇσι.

165

θυγατέρες δʼ ἀνὰ δώματʼ ἰδὲ νυοὶ ὠδύροντο

166

τῶν μιμνησκόμεναι οἳ δὴ πολέες τε καὶ ἐσθλοὶ

167

χερσὶν ὑπʼ Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες.

168

στῆ δὲ παρὰ Πρίαμον Διὸς ἄγγελος, ἠδὲ προσηύδα

169

τυτθὸν φθεγξαμένη· τὸν δὲ τρόμος ἔλλαβε γυῖα·

170

Iris

θάρσει Δαρδανίδη Πρίαμε φρεσί, μὴ δέ τι τάρβει·

171

οὐ μὲν γάρ τοι ἐγὼ κακὸν ὀσσομένη τόδʼ ἱκάνω

172

ἀλλʼ ἀγαθὰ φρονέουσα· Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι,

173

ὅς σευ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδʼ ἐλεαίρει.

174

λύσασθαί σʼ ἐκέλευσεν Ὀλύμπιος Ἕκτορα δῖον,

175

δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ

176

οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.

177

κῆρύξ τίς τοι ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κʼ ἰθύνοι

178

ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις

179

νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.

180

μὴ δέ τί τοι θάνατος μελέτω φρεσὶ μηδέ τι τάρβος·

181

τοῖος γάρ τοι πομπὸς ἅμʼ ἕψεται ἀργεϊφόντης,

182

ὅς σʼ ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.

183

αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος,

184

οὔτʼ αὐτὸς κτενέει ἀπό τʼ ἄλλους πάντας ἐρύξει·

185

οὔτε γάρ ἔστʼ ἄφρων οὔτʼ ἄσκοπος οὔτʼ ἀλιτήμων,

186

ἀλλὰ μάλʼ ἐνδυκέως ἱκέτεω πεφιδήσεται ἀνδρός.

187

Narrator

ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις,

188

αὐτὰρ ὅ γʼ υἷας ἄμαξαν ἐΰτροχον ἡμιονείην

189

ὁπλίσαι ἠνώγει, πείρινθα δὲ δῆσαι ἐπʼ αὐτῆς.

190

αὐτὸς δʼ ἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα

191

κέδρινον ὑψόροφον, ὃς γλήνεα πολλὰ κεχάνδει·

192

ἐς δʼ ἄλοχον Ἑκάβην ἐκαλέσσατο φώνησέν τε·

193

Priam

δαιμονίη Διόθεν μοι Ὀλύμπιος ἄγγελος ἦλθε

194

λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,

195

δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ.

196

ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ τί τοι φρεσὶν εἴδεται εἶναι;

197

αἰνῶς γάρ μʼ αὐτόν γε μένος καὶ θυμὸς ἄνωγε

198

κεῖσʼ ἰέναι ἐπὶ νῆας ἔσω στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν.

199

Narrator

ὣς φάτο, κώκυσεν δὲ γυνὴ καὶ ἀμείβετο μύθῳ·

200

Hecuba

ὤ μοι πῇ δή τοι φρένες οἴχονθʼ, ᾗς τὸ πάρος περ

201

ἔκλεʼ ἐπʼ ἀνθρώπους ξείνους ἠδʼ οἷσιν ἀνάσσεις;

202

πῶς ἐθέλεις ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἐλθέμεν οἶος

203

ἀνδρὸς ἐς ὀφθαλμοὺς ὅς τοι πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς

204

υἱέας ἐξενάριξε· σιδήρειόν νύ τοι ἦτορ.

205

εἰ γάρ σʼ αἱρήσει καὶ ἐσόψεται ὀφθαλμοῖσιν

206

ὠμηστὴς καὶ ἄπιστος ἀνὴρ ὅ γε οὔ σʼ ἐλεήσει,

207

οὐδέ τί σʼ αἰδέσεται. νῦν δὲ κλαίωμεν ἄνευθεν

208

ἥμενοι ἐν μεγάρῳ· τῷ δʼ ὥς ποθι Μοῖρα κραταιὴ

209

γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ, ὅτε μιν τέκον αὐτή,

210

ἀργίποδας κύνας ἆσαι ἑῶν ἀπάνευθε τοκήων

211

ἀνδρὶ πάρα κρατερῷ, τοῦ ἐγὼ μέσον ἧπαρ ἔχοιμι

212

ἐσθέμεναι προσφῦσα· τότʼ ἄντιτα ἔργα γένοιτο

213

παιδὸς ἐμοῦ, ἐπεὶ οὔ ἑ κακιζόμενόν γε κατέκτα,

214

ἀλλὰ πρὸ Τρώων καὶ Τρωϊάδων βαθυκόλπων

215

ἑσταότʼ οὔτε φόβου μεμνημένον οὔτʼ ἀλεωρῆς.

216

Narrator

τὴν δʼ αὖτε προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής·

217

Hector

μή μʼ ἐθέλοντʼ ἰέναι κατερύκανε, μὴ δέ μοι αὐτὴ

218

ὄρνις ἐνὶ μεγάροισι κακὸς πέλευ· οὐδέ με πείσεις.

219

εἰ μὲν γάρ τίς μʼ ἄλλος ἐπιχθονίων ἐκέλευεν,

220

ἢ οἳ μάντιές εἰσι θυοσκόοι ἢ ἱερῆες,

221

ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·

222

νῦν δʼ, αὐτὸς γὰρ ἄκουσα θεοῦ καὶ ἐσέδρακον ἄντην,

223

εἶμι καὶ οὐχ ἅλιον ἔπος ἔσσεται. εἰ δέ μοι αἶσα

224

τεθνάμεναι παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων

225

βούλομαι· αὐτίκα γάρ με κατακτείνειεν Ἀχιλλεὺς

226

ἀγκὰς ἑλόντʼ ἐμὸν υἱόν, ἐπὴν γόου ἐξ ἔρον εἵην.

227

Narrator

ἦ καὶ φωριαμῶν ἐπιθήματα κάλʼ ἀνέῳγεν·

228

ἔνθεν δώδεκα μὲν περικαλλέας ἔξελε πέπλους,

229

δώδεκα δʼ ἁπλοΐδας χλαίνας, τόσσους δὲ τάπητας,

230

τόσσα δὲ φάρεα λευκά, τόσους δʼ ἐπὶ τοῖσι χιτῶνας.

231

χρυσοῦ δὲ στήσας ἔφερεν δέκα πάντα τάλαντα,

232

ἐκ δὲ δύʼ αἴθωνας τρίποδας, πίσυρας δὲ λέβητας,

233

ἐκ δὲ δέπας περικαλλές, ὅ οἱ Θρῇκες πόρον ἄνδρες

234

ἐξεσίην ἐλθόντι μέγα κτέρας· οὐδέ νυ τοῦ περ

235

φείσατʼ ἐνὶ μεγάροις ὃ γέρων, περὶ δʼ ἤθελε θυμῷ

236

λύσασθαι φίλον υἱόν. ὃ δὲ Τρῶας μὲν ἅπαντας

237

αἰθούσης ἀπέεργεν ἔπεσσʼ αἰσχροῖσιν ἐνίσσων·

238

Priam

ἔρρετε λωβητῆρες ἐλεγχέες· οὔ νυ καὶ ὑμῖν

239

οἴκοι ἔνεστι γόος, ὅτι μʼ ἤλθετε κηδήσοντες;

240

ἦ ὀνόσασθʼ ὅτι μοι Κρονίδης Ζεὺς ἄλγεʼ ἔδωκε

241

παῖδʼ ὀλέσαι τὸν ἄριστον; ἀτὰρ γνώσεσθε καὶ ὔμμες·

242

ῥηΐτεροι γὰρ μᾶλλον Ἀχαιοῖσιν δὴ ἔσεσθε

243

κείνου τεθνηῶτος ἐναιρέμεν. αὐτὰρ ἔγωγε

244

πρὶν ἀλαπαζομένην τε πόλιν κεραϊζομένην τε

245

ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν βαίην δόμον Ἄϊδος εἴσω.

246

Narrator

ἦ καὶ σκηπανίῳ δίεπʼ ἀνέρας· οἳ δʼ ἴσαν ἔξω

247

σπερχομένοιο γέροντος· ὃ δʼ υἱάσιν οἷσιν ὁμόκλα

248

νεικείων Ἕλενόν τε Πάριν τʼ Ἀγάθωνά τε δῖον

249

Πάμμονά τʼ Ἀντίφονόν τε βοὴν ἀγαθόν τε Πολίτην

250

Δηΐφοβόν τε καὶ Ἱππόθοον καὶ δῖον Ἀγαυόν·

251

ἐννέα τοῖς ὃ γεραιὸς ὁμοκλήσας ἐκέλευε·

252

Priam

σπεύσατέ μοι κακὰ τέκνα κατηφόνες· αἴθʼ ἅμα πάντες

253

Ἕκτορος ὠφέλετʼ ἀντὶ θοῇς ἐπὶ νηυσὶ πεφάσθαι.

254

ὤ μοι ἐγὼ πανάποτμος, ἐπεὶ τέκον υἷας ἀρίστους

255

Τροίῃ ἐν εὐρείῃ, τῶν δʼ οὔ τινά φημι λελεῖφθαι,

256

Μήστορά τʼ ἀντίθεον καὶ Τρωΐλον ἱππιοχάρμην

257

Ἕκτορά θʼ, ὃς θεὸς ἔσκε μετʼ ἀνδράσιν, οὐδὲ ἐῴκει

258

ἀνδρός γε θνητοῦ πάϊς ἔμμεναι ἀλλὰ θεοῖο.

259

τοὺς μὲν ἀπώλεσʼ Ἄρης, τὰ δʼ ἐλέγχεα πάντα λέλειπται

260

ψεῦσταί τʼ ὀρχησταί τε χοροιτυπίῃσιν ἄριστοι

261

ἀρνῶν ἠδʼ ἐρίφων ἐπιδήμιοι ἁρπακτῆρες.

262

οὐκ ἂν δή μοι ἄμαξαν ἐφοπλίσσαιτε τάχιστα,

263

ταῦτά τε πάντʼ ἐπιθεῖτε, ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο;

264

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πατρὸς ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν

265

ἐκ μὲν ἄμαξαν ἄειραν ἐΰτροχον ἡμιονείην

266

καλὴν πρωτοπαγέα, πείρινθα δὲ δῆσαν ἐπʼ αὐτῆς,

267

κὰδ δʼ ἀπὸ πασσαλόφι ζυγὸν ᾕρεον ἡμιόνειον

268

πύξινον ὀμφαλόεν εὖ οἰήκεσσιν ἀρηρός·

269

ἐκ δʼ ἔφερον ζυγόδεσμον ἅμα ζυγῷ ἐννεάπηχυ.

270

καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκαν ἐϋξέστῳ ἐπὶ ῥυμῷ

271

πέζῃ ἔπι πρώτῃ, ἐπὶ δὲ κρίκον ἕστορι βάλλον,

272

τρὶς δʼ ἑκάτερθεν ἔδησαν ἐπʼ ὀμφαλόν, αὐτὰρ ἔπειτα

273

ἑξείης κατέδησαν, ὑπὸ γλωχῖνα δʼ ἔκαμψαν.

274

ἐκ θαλάμου δὲ φέροντες ἐϋξέστης ἐπʼ ἀπήνης

275

νήεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσιʼ ἄποινα,

276

ζεῦξαν δʼ ἡμιόνους κρατερώνυχας ἐντεσιεργούς,

277

τούς ῥά ποτε Πριάμῳ Μυσοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα.

278

ἵππους δὲ Πριάμῳ ὕπαγον ζυγόν, οὓς ὃ γεραιὸς

279

αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλεν ἐϋξέστῃ ἐπὶ φάτνῃ.

280

τὼ μὲν ζευγνύσθην ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσι

281

κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδεʼ ἔχοντες·

282

ἀγχίμολον δέ σφʼ ἦλθʼ Ἑκάβη τετιηότι θυμῷ

283

οἶνον ἔχουσʼ ἐν χειρὶ μελίφρονα δεξιτερῆφι

284

χρυσέῳ ἐν δέπαϊ, ὄφρα λείψαντε κιοίτην·

285

στῆ δʼ ἵππων προπάροιθεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·

286

Hecuba

τῆ σπεῖσον Διὶ πατρί, καὶ εὔχεο οἴκαδʼ ἱκέσθαι

287

ἂψ ἐκ δυσμενέων ἀνδρῶν, ἐπεὶ ἂρ σέ γε θυμὸς

288

ὀτρύνει ἐπὶ νῆας ἐμεῖο μὲν οὐκ ἐθελούσης.

289

ἀλλʼ εὔχεο σύ γʼ ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι

290

Ἰδαίῳ, ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται,

291

αἴτει δʼ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τέ οἱ αὐτῷ

292

φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον,

293

δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας

294

τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων.

295

εἰ δέ τοι οὐ δώσει ἑὸν ἄγγελον εὐρύοπα Ζεύς,

296

οὐκ ἂν ἔγωγέ σʼ ἔπειτα ἐποτρύνουσα κελοίμην

297

νῆας ἐπʼ Ἀργείων ἰέναι μάλα περ μεμαῶτα.

298

Narrator

τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη Πρίαμος θεοειδής·

299

Priam

ὦ γύναι οὐ μέν τοι τόδʼ ἐφιεμένῃ ἀπιθήσω.

300

ἐσθλὸν γὰρ Διὶ χεῖρας ἀνασχέμεν αἴ κʼ ἐλεήσῃ.

301

Narrator

ἦ ῥα καὶ ἀμφίπολον ταμίην ὄτρυνʼ ὃ γεραιὸς

302

χερσὶν ὕδωρ ἐπιχεῦαι ἀκήρατον· ἣ δὲ παρέστη

303

χέρνιβον ἀμφίπολος πρόχοόν θʼ ἅμα χερσὶν ἔχουσα.

304

νιψάμενος δὲ κύπελλον ἐδέξατο ἧς ἀλόχοιο·

305

εὔχετʼ ἔπειτα στὰς μέσῳ ἕρκεϊ, λεῖβε δὲ οἶνον

306

οὐρανὸν εἰσανιδών, καὶ φωνήσας ἔπος ηὔδα·

307

Priam

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε

308

δός μʼ ἐς Ἀχιλλῆος φίλον ἐλθεῖν ἠδʼ ἐλεεινόν,

309

πέμψον δʼ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τε σοὶ αὐτῷ

310

φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον,

311

δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας

312

τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴω Δαναῶν ταχυπώλων.

313

Narrator

ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε μητίετα Ζεὺς

314

αὐτίκα δʼ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν

315

μόρφνον θηρητῆρʼ ὃν καὶ περκνὸν καλέουσιν.

316

ὅσση δʼ ὑψορόφοιο θύρη θαλάμοιο τέτυκται

317

ἀνέρος ἀφνειοῖο ἐῢ κληῗσʼ ἀραρυῖα,

318

τόσσʼ ἄρα τοῦ ἑκάτερθεν ἔσαν πτερά· εἴσατο δέ σφι

319

δεξιὸς ἀΐξας διὰ ἄστεος· οἳ δὲ ἰδόντες

320

γήθησαν, καὶ πᾶσιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη.

321

σπερχόμενος δʼ ὃ γεραιὸς ἑοῦ ἐπεβήσετο δίφρου,

322

ἐκ δʼ ἔλασε προθύροιο καὶ αἰθούσης ἐριδούπου.

323

πρόσθε μὲν ἡμίονοι ἕλκον τετράκυκλον ἀπήνην,

324

τὰς Ἰδαῖος ἔλαυνε δαΐφρων· αὐτὰρ ὄπισθεν

325

ἵπποι, τοὺς ὃ γέρων ἐφέπων μάστιγι κέλευε

326

καρπαλίμως κατὰ ἄστυ· φίλοι δʼ ἅμα πάντες ἕποντο

327

πόλλʼ ὀλοφυρόμενοι ὡς εἰ θάνατον δὲ κιόντα.

328

οἳ δʼ ἐπεὶ οὖν πόλιος κατέβαν, πεδίον δʼ ἀφίκοντο,

329

οἳ μὲν ἄρʼ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο

330

παῖδες καὶ γαμβροί, τὼ δʼ οὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆν

331

ἐς πεδίον προφανέντε· ἰδὼν δʼ ἐλέησε γέροντα,

332

αἶψα δʼ ἄρʼ Ἑρμείαν υἱὸν φίλον ἀντίον ηὔδα·

333

Zeus

Ἑρμεία, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε φίλτατόν ἐστιν

334

ἀνδρὶ ἑταιρίσσαι, καί τʼ ἔκλυες ᾧ κʼ ἐθέλῃσθα,

335

βάσκʼ ἴθι καὶ Πρίαμον κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν

336

ὣς ἄγαγʼ, ὡς μήτʼ ἄρ τις ἴδῃ μήτʼ ἄρ τε νοήσῃ

337

τῶν ἄλλων Δαναῶν, πρὶν Πηλεΐωνα δʼ ἱκέσθαι.

338

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε διάκτορος ἀργεϊφόντης.

339

αὐτίκʼ ἔπειθʼ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα

340

ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφʼ ὑγρὴν

341

ἠδʼ ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο·

342

εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇ τʼ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει

343

ὧν ἐθέλει, τοὺς δʼ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει·

344

τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς ἀργεϊφόντης.

345

αἶψα δʼ ἄρα Τροίην τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκανε,

346

βῆ δʼ ἰέναι κούρῳ αἰσυμνητῆρι ἐοικὼς

347

πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη.

348

οἳ δʼ ἐπεὶ οὖν μέγα σῆμα παρὲξ Ἴλοιο ἔλασσαν,

349

στῆσαν ἄρʼ ἡμιόνους τε καὶ ἵππους ὄφρα πίοιεν

350

ἐν ποταμῷ· δὴ γὰρ καὶ ἐπὶ κνέφας ἤλυθε γαῖαν.

351

τὸν δʼ ἐξ ἀγχιμόλοιο ἰδὼν ἐφράσσατο κῆρυξ

352

Ἑρμείαν, ποτὶ δὲ Πρίαμον φάτο φώνησέν τε·

353

Idaeus

φράζεο Δαρδανίδη· φραδέος νόου ἔργα τέτυκται.

354

ἄνδρʼ ὁρόω, τάχα δʼ ἄμμε διαρραίσεσθαι ὀΐω.

355

ἀλλʼ ἄγε δὴ φεύγωμεν ἐφʼ ἵππων, ἤ μιν ἔπειτα

356

γούνων ἁψάμενοι λιτανεύσομεν αἴ κʼ ἐλεήσῃ.

357

Narrator

ὣς φάτο, σὺν δὲ γέροντι νόος χύτο, δείδιε δʼ αἰνῶς,

358

ὀρθαὶ δὲ τρίχες ἔσταν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι,

359

στῆ δὲ ταφών· αὐτὸς δʼ ἐριούνιος ἐγγύθεν ἐλθὼν

360

χεῖρα γέροντος ἑλὼν ἐξείρετο καὶ προσέειπε·

361

Hermes

πῇ πάτερ ὧδʼ ἵππους τε καὶ ἡμιόνους ἰθύνεις

362

νύκτα διʼ ἀμβροσίην, ὅτε θʼ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;

363

οὐδὲ σύ γʼ ἔδεισας μένεα πνείοντας Ἀχαιούς,

364

οἵ τοι δυσμενέες καὶ ἀνάρσιοι ἐγγὺς ἔασι;

365

τῶν εἴ τίς σε ἴδοιτο θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν

366

τοσσάδʼ ὀνείατʼ ἄγοντα, τίς ἂν δή τοι νόος εἴη;

367

οὔτʼ αὐτὸς νέος ἐσσί, γέρων δέ τοι οὗτος ὀπηδεῖ,

368

ἄνδρʼ ἀπαμύνασθαι, ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.

369

ἀλλʼ ἐγὼ οὐδέν σε ῥέξω κακά, καὶ δέ κεν ἄλλον

370

σεῦ ἀπαλεξήσαιμι· φίλῳ δέ σε πατρὶ ἐΐσκω.

371

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής·

372

Priam

οὕτω πῃ τάδε γʼ ἐστὶ φίλον τέκος ὡς ἀγορεύεις.

373

ἀλλʼ ἔτι τις καὶ ἐμεῖο θεῶν ὑπερέσχεθε χεῖρα,

374

ὅς μοι τοιόνδʼ ἧκεν ὁδοιπόρον ἀντιβολῆσαι

375

αἴσιον, οἷος δὴ σὺ δέμας καὶ εἶδος ἀγητός,

376

πέπνυσαί τε νόῳ, μακάρων δʼ ἔξεσσι τοκήων.

377

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·

378

Achilles

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες.

379

ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον,

380

ἠέ πῃ ἐκπέμπεις κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ

381

ἄνδρας ἐς ἀλλοδαποὺς ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ,

382

ἦ ἤδη πάντες καταλείπετε Ἴλιον ἱρὴν

383

δειδιότες· τοῖος γὰρ ἀνὴρ ὤριστος ὄλωλε

384

σὸς πάϊς· οὐ μὲν γάρ τι μάχης ἐπιδεύετʼ Ἀχαιῶν.

385

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής·

386

Priam

τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε τέων δʼ ἔξεσσι τοκήων;

387

ὥς μοι καλὰ τὸν οἶτον ἀπότμου παιδὸς ἔνισπες.

388

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·

389

Automedon

πειρᾷ ἐμεῖο γεραιὲ καὶ εἴρεαι Ἕκτορα δῖον.

390

τὸν μὲν ἐγὼ μάλα πολλὰ μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ

391

ὀφθαλμοῖσιν ὄπωπα, καὶ εὖτʼ ἐπὶ νηυσὶν ἐλάσσας

392

Ἀργείους κτείνεσκε δαΐζων ὀξέϊ χαλκῷ·

393

ἡμεῖς δʼ ἑσταότες θαυμάζομεν· οὐ γὰρ Ἀχιλλεὺς

394

εἴα μάρνασθαι κεχολωμένος Ἀτρεΐωνι.

395

τοῦ γὰρ ἐγὼ θεράπων, μία δʼ ἤγαγε νηῦς εὐεργής·

396

Μυρμιδόνων δʼ ἔξειμι, πατὴρ δέ μοί ἐστι Πολύκτωρ.

397

ἀφνειὸς μὲν ὅ γʼ ἐστί, γέρων δὲ δὴ ὡς σύ περ ὧδε,

398

ἓξ δέ οἱ υἷες ἔασιν, ἐγὼ δέ οἱ ἕβδομός εἰμι·

399

τῶν μέτα παλλόμενος κλήρῳ λάχον ἐνθάδʼ ἕπεσθαι.

400

νῦν δʼ ἦλθον πεδίον δʼ ἀπὸ νηῶν· ἠῶθεν γὰρ

401

θήσονται περὶ ἄστυ μάχην ἑλίκωπες Ἀχαιοί.

402

ἀσχαλόωσι γὰρ οἵδε καθήμενοι, οὐδὲ δύνανται

403

ἴσχειν ἐσσυμένους πολέμου βασιλῆες Ἀχαιῶν.

404

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής·

405

Hermes

εἰ μὲν δὴ θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος

406

εἴς, ἄγε δή μοι πᾶσαν ἀληθείην κατάλεξον,

407

ἢ ἔτι πὰρ νήεσσιν ἐμὸς πάϊς, ἦέ μιν ἤδη

408

ᾗσι κυσὶν μελεϊστὶ ταμὼν προύθηκεν Ἀχιλλεύς.

409

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·

410

Hermes

ὦ γέρον οὔ πω τόν γε κύνες φάγον οὐδʼ οἰωνοί,

411

ἀλλʼ ἔτι κεῖνος κεῖται Ἀχιλλῆος παρὰ νηῒ

412

αὔτως ἐν κλισίῃσι· δυωδεκάτη δέ οἱ ἠὼς

413

κειμένῳ, οὐδέ τί οἱ χρὼς σήπεται, οὐδέ μιν εὐλαὶ

414

ἔσθουσʼ, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν.

415

ἦ μέν μιν περὶ σῆμα ἑοῦ ἑτάροιο φίλοιο

416

ἕλκει ἀκηδέστως ἠὼς ὅτε δῖα φανήῃ,

417

οὐδέ μιν αἰσχύνει· θηοῖό κεν αὐτὸς ἐπελθὼν

418

οἷον ἐερσήεις κεῖται, περὶ δʼ αἷμα νένιπται,

419

οὐδέ ποθι μιαρός· σὺν δʼ ἕλκεα πάντα μέμυκεν

420

ὅσσʼ ἐτύπη· πολέες γὰρ ἐν αὐτῷ χαλκὸν ἔλασσαν.

421

ὥς τοι κήδονται μάκαρες θεοὶ υἷος ἑῆος

422

καὶ νέκυός περ ἐόντος, ἐπεί σφι φίλος περὶ κῆρι.

423

Narrator

ὣς φάτο, γήθησεν δʼ ὃ γέρων, καὶ ἀμείβετο μύθῳ·

424

Priam

ὦ τέκος, ἦ ῥʼ ἀγαθὸν καὶ ἐναίσιμα δῶρα διδοῦναι

425

ἀθανάτοις, ἐπεὶ οὔ ποτʼ ἐμὸς πάϊς, εἴ ποτʼ ἔην γε,

426

λήθετʼ ἐνὶ μεγάροισι θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι·

427

τώ οἱ ἀπεμνήσαντο καὶ ἐν θανάτοιό περ αἴσῃ.

428

ἀλλʼ ἄγε δὴ τόδε δέξαι ἐμεῦ πάρα καλὸν ἄλεισον,

429

αὐτόν τε ῥῦσαι, πέμψον δέ με σύν γε θεοῖσιν,

430

ὄφρά κεν ἐς κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκωμαι.

431

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·

432

Hermes

πειρᾷ ἐμεῖο γεραιὲ νεωτέρου, οὐδέ με πείσεις,

433

ὅς με κέλῃ σέο δῶρα παρὲξ Ἀχιλῆα δέχεσθαι.

434

τὸν μὲν ἐγὼ δείδοικα καὶ αἰδέομαι περὶ κῆρι

435

συλεύειν, μή μοί τι κακὸν μετόπισθε γένηται.

436

σοὶ δʼ ἂν ἐγὼ πομπὸς καί κε κλυτὸν Ἄργος ἱκοίμην,

437

ἐνδυκέως ἐν νηῒ θοῇ ἢ πεζὸς ὁμαρτέων·

438

οὐκ ἄν τίς τοι πομπὸν ὀνοσσάμενος μαχέσαιτο.

439

Narrator

ἦ καὶ ἀναΐξας ἐριούνιος ἅρμα καὶ ἵππους

440

καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν,

441

ἐν δʼ ἔπνευσʼ ἵπποισι καὶ ἡμιόνοις μένος ἠΰ.

442

ἀλλʼ ὅτε δὴ πύργους τε νεῶν καὶ τάφρον ἵκοντο,

443

οἳ δὲ νέον περὶ δόρπα φυλακτῆρες πονέοντο,

444

τοῖσι δʼ ἐφʼ ὕπνον ἔχευε διάκτορος ἀργεϊφόντης

445

πᾶσιν, ἄφαρ δʼ ὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας,

446

ἐς δʼ ἄγαγε Πρίαμόν τε καὶ ἀγλαὰ δῶρʼ ἐπʼ ἀπήνης.

447

ἀλλʼ ὅτε δὴ κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκοντο

448

ὑψηλήν, τὴν Μυρμιδόνες ποίησαν ἄνακτι

449

δοῦρʼ ἐλάτης κέρσαντες· ἀτὰρ καθύπερθεν ἔρεψαν

450

λαχνήεντʼ ὄροφον λειμωνόθεν ἀμήσαντες·

451

ἀμφὶ δέ οἱ μεγάλην αὐλὴν ποίησαν ἄνακτι

452

σταυροῖσιν πυκινοῖσι· θύρην δʼ ἔχε μοῦνος ἐπιβλὴς

453

εἰλάτινος, τὸν τρεῖς μὲν ἐπιρρήσσεσκον Ἀχαιοί,

454

τρεῖς δʼ ἀναοίγεσκον μεγάλην κληῗδα θυράων

455

τῶν ἄλλων· Ἀχιλεὺς δʼ ἄρʼ ἐπιρρήσσεσκε καὶ οἶος·

456

δή ῥα τόθʼ Ἑρμείας ἐριούνιος ᾦξε γέροντι,

457

ἐς δʼ ἄγαγε κλυτὰ δῶρα ποδώκεϊ Πηλεΐωνι,

458

ἐξ ἵππων δʼ ἀπέβαινεν ἐπὶ χθόνα φώνησέν τε·

459

Hermes

ὦ γέρον ἤτοι ἐγὼ θεὸς ἄμβροτος εἰλήλουθα

460

Ἑρμείας· σοὶ γάρ με πατὴρ ἅμα πομπὸν ὄπασσεν.

461

ἀλλʼ ἤτοι μὲν ἐγὼ πάλιν εἴσομαι, οὐδʼ Ἀχιλῆος

462

ὀφθαλμοὺς εἴσειμι· νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη

463

ἀθάνατον θεὸν ὧδε βροτοὺς ἀγαπαζέμεν ἄντην·

464

τύνη δʼ εἰσελθὼν λαβὲ γούνατα Πηλεΐωνος,

465

καί μιν ὑπὲρ πατρὸς καὶ μητέρος ἠϋκόμοιο

466

λίσσεο καὶ τέκεος, ἵνα οἱ σὺν θυμὸν ὀρίνῃς.

467

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον

468

Ἑρμείας· Πρίαμος δʼ ἐξ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε,

469

Ἰδαῖον δὲ κατʼ αὖθι λίπεν· ὃ δὲ μίμνεν ἐρύκων

470

ἵππους ἡμιόνους τε· γέρων δʼ ἰθὺς κίεν οἴκου,

471

τῇ ῥʼ Ἀχιλεὺς ἵζεσκε Διῒ φίλος· ἐν δέ μιν αὐτὸν

472

εὗρʼ, ἕταροι δʼ ἀπάνευθε καθήατο· τὼ δὲ δύʼ οἴω

473

ἥρως Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ὄζος Ἄρηος

474

ποίπνυον παρεόντε· νέον δʼ ἀπέληγεν ἐδωδῆς

475

ἔσθων καὶ πίνων· ἔτι καὶ παρέκειτο τράπεζα.

476

τοὺς δʼ ἔλαθʼ εἰσελθὼν Πρίαμος μέγας, ἄγχι δʼ ἄρα στὰς

477

χερσὶν Ἀχιλλῆος λάβε γούνατα καὶ κύσε χεῖρας

478

δεινὰς ἀνδροφόνους, αἵ οἱ πολέας κτάνον υἷας.

479

ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἄνδρʼ ἄτη πυκινὴ λάβῃ, ὅς τʼ ἐνὶ πάτρῃ

480

φῶτα κατακτείνας ἄλλων ἐξίκετο δῆμον

481

ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ, θάμβος δʼ ἔχει εἰσορόωντας,

482

ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν ἰδὼν Πρίαμον θεοειδέα·

483

θάμβησαν δὲ καὶ ἄλλοι, ἐς ἀλλήλους δὲ ἴδοντο.

484

τὸν καὶ λισσόμενος Πρίαμος πρὸς μῦθον ἔειπε·

485

Priam

μνῆσαι πατρὸς σοῖο θεοῖς ἐπιείκελʼ Ἀχιλλεῦ,

486

τηλίκου ὥς περ ἐγών, ὀλοῷ ἐπὶ γήραος οὐδῷ·

487

καὶ μέν που κεῖνον περιναιέται ἀμφὶς ἐόντες

488

τείρουσʼ, οὐδέ τίς ἐστιν ἀρὴν καὶ λοιγὸν ἀμῦναι.

489

ἀλλʼ ἤτοι κεῖνός γε σέθεν ζώοντος ἀκούων

490

χαίρει τʼ ἐν θυμῷ, ἐπί τʼ ἔλπεται ἤματα πάντα

491

ὄψεσθαι φίλον υἱὸν ἀπὸ Τροίηθεν ἰόντα·

492

αὐτὰρ ἐγὼ πανάποτμος, ἐπεὶ τέκον υἷας ἀρίστους

493

Τροίῃ ἐν εὐρείῃ, τῶν δʼ οὔ τινά φημι λελεῖφθαι.

494

πεντήκοντά μοι ἦσαν ὅτʼ ἤλυθον υἷες Ἀχαιῶν·

495

ἐννεακαίδεκα μέν μοι ἰῆς ἐκ νηδύος ἦσαν,

496

τοὺς δʼ ἄλλους μοι ἔτικτον ἐνὶ μεγάροισι γυναῖκες.

497

τῶν μὲν πολλῶν θοῦρος Ἄρης ὑπὸ γούνατʼ ἔλυσεν·

498

ὃς δέ μοι οἶος ἔην, εἴρυτο δὲ ἄστυ καὶ αὐτούς,

499

τὸν σὺ πρῴην κτεῖνας ἀμυνόμενον περὶ πάτρης

500

Ἕκτορα· τοῦ νῦν εἵνεχʼ ἱκάνω νῆας Ἀχαιῶν

501

λυσόμενος παρὰ σεῖο, φέρω δʼ ἀπερείσιʼ ἄποινα.

502

ἀλλʼ αἰδεῖο θεοὺς Ἀχιλεῦ, αὐτόν τʼ ἐλέησον

503

μνησάμενος σοῦ πατρός· ἐγὼ δʼ ἐλεεινότερός περ,

504

ἔτλην δʼ οἷʼ οὔ πώ τις ἐπιχθόνιος βροτὸς ἄλλος,

505

ἀνδρὸς παιδοφόνοιο ποτὶ στόμα χεῖρʼ ὀρέγεσθαι.

506

Narrator

ὣς φάτο, τῷ δʼ ἄρα πατρὸς ὑφʼ ἵμερον ὦρσε γόοιο·

507

ἁψάμενος δʼ ἄρα χειρὸς ἀπώσατο ἦκα γέροντα.

508

τὼ δὲ μνησαμένω ὃ μὲν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο

509

κλαῖʼ ἁδινὰ προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἐλυσθείς,

510

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖεν ἑὸν πατέρʼ, ἄλλοτε δʼ αὖτε

511

Πάτροκλον· τῶν δὲ στοναχὴ κατὰ δώματʼ ὀρώρει.

512

αὐτὰρ ἐπεί ῥα γόοιο τετάρπετο δῖος Ἀχιλλεύς,

513

καί οἱ ἀπὸ πραπίδων ἦλθʼ ἵμερος ἠδʼ ἀπὸ γυίων,

514

αὐτίκʼ ἀπὸ θρόνου ὦρτο, γέροντα δὲ χειρὸς ἀνίστη

515

οἰκτίρων πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον,

516

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

517

Achilles

ἆ δείλʼ, ἦ δὴ πολλὰ κάκʼ ἄνσχεο σὸν κατὰ θυμόν.

518

πῶς ἔτλης ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἐλθέμεν οἶος

519

ἀνδρὸς ἐς ὀφθαλμοὺς ὅς τοι πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς

520

υἱέας ἐξενάριξα; σιδήρειόν νύ τοι ἦτορ.

521

ἀλλʼ ἄγε δὴ κατʼ ἄρʼ ἕζευ ἐπὶ θρόνου, ἄλγεα δʼ ἔμπης

522

ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ·

523

οὐ γάρ τις πρῆξις πέλεται κρυεροῖο γόοιο·

524

ὡς γὰρ ἐπεκλώσαντο θεοὶ δειλοῖσι βροτοῖσι

525

ζώειν ἀχνυμένοις· αὐτοὶ δέ τʼ ἀκηδέες εἰσί.

526

δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει

527

δώρων οἷα δίδωσι κακῶν, ἕτερος δὲ ἑάων·

528

ᾧ μέν κʼ ἀμμίξας δώῃ Ζεὺς τερπικέραυνος,

529

ἄλλοτε μέν τε κακῷ ὅ γε κύρεται, ἄλλοτε δʼ ἐσθλῷ·

530

ᾧ δέ κε τῶν λυγρῶν δώῃ, λωβητὸν ἔθηκε,

531

καί ἑ κακὴ βούβρωστις ἐπὶ χθόνα δῖαν ἐλαύνει,

532

φοιτᾷ δʼ οὔτε θεοῖσι τετιμένος οὔτε βροτοῖσιν.

533

ὣς μὲν καὶ Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα

534

ἐκ γενετῆς· πάντας γὰρ ἐπʼ ἀνθρώπους ἐκέκαστο

535

ὄλβῳ τε πλούτῳ τε, ἄνασσε δὲ Μυρμιδόνεσσι,

536

καί οἱ θνητῷ ἐόντι θεὰν ποίησαν ἄκοιτιν.

537

ἀλλʼ ἐπὶ καὶ τῷ θῆκε θεὸς κακόν, ὅττί οἱ οὔ τι

538

παίδων ἐν μεγάροισι γονὴ γένετο κρειόντων,

539

ἀλλʼ ἕνα παῖδα τέκεν παναώριον· οὐδέ νυ τόν γε

540

γηράσκοντα κομίζω, ἐπεὶ μάλα τηλόθι πάτρης

541

ἧμαι ἐνὶ Τροίῃ, σέ τε κήδων ἠδὲ σὰ τέκνα.

542

καὶ σὲ γέρον τὸ πρὶν μὲν ἀκούομεν ὄλβιον εἶναι·

543

ὅσσον Λέσβος ἄνω Μάκαρος ἕδος ἐντὸς ἐέργει

544

καὶ Φρυγίη καθύπερθε καὶ Ἑλλήσποντος ἀπείρων,

545

τῶν σε γέρον πλούτῳ τε καὶ υἱάσι φασὶ κεκάσθαι.

546

αὐτὰρ ἐπεί τοι πῆμα τόδʼ ἤγαγον Οὐρανίωνες

547

αἰεί τοι περὶ ἄστυ μάχαι τʼ ἀνδροκτασίαι τε.

548

ἄνσχεο, μὴ δʼ ἀλίαστον ὀδύρεο σὸν κατὰ θυμόν·

549

οὐ γάρ τι πρήξεις ἀκαχήμενος υἷος ἑῆος,

550

οὐδέ μιν ἀνστήσεις, πρὶν καὶ κακὸν ἄλλο πάθῃσθα.

551

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής·

552

Priam

μή πω μʼ ἐς θρόνον ἵζε διοτρεφὲς ὄφρά κεν Ἕκτωρ

553

κεῖται ἐνὶ κλισίῃσιν ἀκηδής, ἀλλὰ τάχιστα

554

λῦσον ἵνʼ ὀφθαλμοῖσιν ἴδω· σὺ δὲ δέξαι ἄποινα

555

πολλά, τά τοι φέρομεν· σὺ δὲ τῶνδʼ ἀπόναιο, καὶ ἔλθοις

556

σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν, ἐπεί με πρῶτον ἔασας

557

αὐτόν τε ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο.

558

Narrator

τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

559

Achilles

μηκέτι νῦν μʼ ἐρέθιζε γέρον· νοέω δὲ καὶ αὐτὸς

560

Ἕκτορά τοι λῦσαι, Διόθεν δέ μοι ἄγγελος ἦλθε

561

μήτηρ, ἥ μʼ ἔτεκεν, θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

562

καὶ δέ σε γιγνώσκω Πρίαμε φρεσίν, οὐδέ με λήθεις,

563

ὅττι θεῶν τίς σʼ ἦγε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

564

οὐ γάρ κε τλαίη βροτὸς ἐλθέμεν, οὐδὲ μάλʼ ἡβῶν,

565

ἐς στρατόν· οὐδὲ γὰρ ἂν φυλάκους λάθοι, οὐδέ κʼ ὀχῆα

566

ῥεῖα μετοχλίσσειε θυράων ἡμετεράων.

567

τὼ νῦν μή μοι μᾶλλον ἐν ἄλγεσι θυμὸν ὀρίνῃς,

568

μή σε γέρον οὐδʼ αὐτὸν ἐνὶ κλισίῃσιν ἐάσω

569

καὶ ἱκέτην περ ἐόντα, Διὸς δʼ ἀλίτωμαι ἐφετμάς.

570

Narrator

ὣς ἔφατʼ, ἔδεισεν δʼ ὃ γέρων καὶ ἐπείθετο μύθῳ.

571

Πηλεΐδης δʼ οἴκοιο λέων ὣς ἆλτο θύραζε

572

οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω θεράποντες ἕποντο

573

ἥρως Αὐτομέδων ἠδʼ Ἄλκιμος, οὕς ῥα μάλιστα

574

τῖʼ Ἀχιλεὺς ἑτάρων μετὰ Πάτροκλόν γε θανόντα,

575

οἳ τόθʼ ὑπὸ ζυγόφιν λύον ἵππους ἡμιόνους τε,

576

ἐς δʼ ἄγαγον κήρυκα καλήτορα τοῖο γέροντος,

577

κὰδ δʼ ἐπὶ δίφρου εἷσαν· ἐϋξέστου δʼ ἀπʼ ἀπήνης

578

ᾕρεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσιʼ ἄποινα.

579

κὰδ δʼ ἔλιπον δύο φάρεʼ ἐΰννητόν τε χιτῶνα,

580

ὄφρα νέκυν πυκάσας δοίη οἶκον δὲ φέρεσθαι.

581

δμῳὰς δʼ ἐκκαλέσας λοῦσαι κέλετʼ ἀμφί τʼ ἀλεῖψαι

582

νόσφιν ἀειράσας, ὡς μὴ Πρίαμος ἴδοι υἱόν,

583

μὴ ὃ μὲν ἀχνυμένῃ κραδίῃ χόλον οὐκ ἐρύσαιτο

584

παῖδα ἰδών, Ἀχιλῆϊ δʼ ὀρινθείη φίλον ἦτορ,

585

καί ἑ κατακτείνειε, Διὸς δʼ ἀλίτηται ἐφετμάς.

586

τὸν δʼ ἐπεὶ οὖν δμῳαὶ λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ,

587

ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλον ἠδὲ χιτῶνα,

588

αὐτὸς τόν γʼ Ἀχιλεὺς λεχέων ἐπέθηκεν ἀείρας,

589

σὺν δʼ ἕταροι ἤειραν ἐϋξέστην ἐπʼ ἀπήνην.

590

ᾤμωξέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα, φίλον δʼ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

591

Achilles

μή μοι Πάτροκλε σκυδμαινέμεν, αἴ κε πύθηαι

592

εἰν Ἄϊδός περ ἐὼν ὅτι Ἕκτορα δῖον ἔλυσα

593

πατρὶ φίλῳ, ἐπεὶ οὔ μοι ἀεικέα δῶκεν ἄποινα.

594

σοὶ δʼ αὖ ἐγὼ καὶ τῶνδʼ ἀποδάσσομαι ὅσσʼ ἐπέοικεν.

595

Narrator

ἦ ῥα, καὶ ἐς κλισίην πάλιν ἤϊε δῖος Ἀχιλλεύς,

596

ἕζετο δʼ ἐν κλισμῷ πολυδαιδάλῳ ἔνθεν ἀνέστη

597

τοίχου τοῦ ἑτέρου, ποτὶ δὲ Πρίαμον φάτο μῦθον·

598

Achilles

υἱὸς μὲν δή τοι λέλυται γέρον ὡς ἐκέλευες,

599

κεῖται δʼ ἐν λεχέεσσʼ· ἅμα δʼ ἠοῖ φαινομένηφιν

600

ὄψεαι αὐτὸς ἄγων· νῦν δὲ μνησώμεθα δόρπου.

601

καὶ γάρ τʼ ἠΰκομος Νιόβη ἐμνήσατο σίτου,

602

τῇ περ δώδεκα παῖδες ἐνὶ μεγάροισιν ὄλοντο

603

ἓξ μὲν θυγατέρες, ἓξ δʼ υἱέες ἡβώοντες.

604

τοὺς μὲν Ἀπόλλων πέφνεν ἀπʼ ἀργυρέοιο βιοῖο

605

χωόμενος Νιόβῃ, τὰς δʼ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα,

606

οὕνεκʼ ἄρα Λητοῖ ἰσάσκετο καλλιπαρῄῳ·

607

φῆ δοιὼ τεκέειν, ἣ δʼ αὐτὴ γείνατο πολλούς·

608

τὼ δʼ ἄρα καὶ δοιώ περ ἐόντʼ ἀπὸ πάντας ὄλεσσαν.

609

οἳ μὲν ἄρʼ ἐννῆμαρ κέατʼ ἐν φόνῳ, οὐδέ τις ἦεν

610

κατθάψαι, λαοὺς δὲ λίθους ποίησε Κρονίων·

611

τοὺς δʼ ἄρα τῇ δεκάτῃ θάψαν θεοὶ Οὐρανίωνες.

612

ἣ δʼ ἄρα σίτου μνήσατʼ, ἐπεὶ κάμε δάκρυ χέουσα.

613

νῦν δέ που ἐν πέτρῃσιν ἐν οὔρεσιν οἰοπόλοισιν

614

ἐν Σιπύλῳ, ὅθι φασὶ θεάων ἔμμεναι εὐνὰς

615

νυμφάων, αἵ τʼ ἀμφʼ Ἀχελώϊον ἐρρώσαντο,

616

ἔνθα λίθος περ ἐοῦσα θεῶν ἐκ κήδεα πέσσει.

617

ἀλλʼ ἄγε δὴ καὶ νῶϊ μεδώμεθα δῖε γεραιὲ

618

σίτου· ἔπειτά κεν αὖτε φίλον παῖδα κλαίοισθα

619

Ἴλιον εἰσαγαγών· πολυδάκρυτος δέ τοι ἔσται.

620

Narrator

ἦ καὶ ἀναΐξας ὄϊν ἄργυφον ὠκὺς Ἀχιλλεὺς

621

σφάξʼ· ἕταροι δʼ ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον εὖ κατὰ κόσμον,

622

μίστυλλόν τʼ ἄρʼ ἐπισταμένως πεῖράν τʼ ὀβελοῖσιν,

623

ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

624

Αὐτομέδων δʼ ἄρα σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ

625

καλοῖς ἐν κανέοισιν· ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.

626

οἳ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

627

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,

628

ἤτοι Δαρδανίδης Πρίαμος θαύμαζʼ Ἀχιλῆα

629

ὅσσος ἔην οἷός τε· θεοῖσι γὰρ ἄντα ἐῴκει·

630

αὐτὰρ ὃ Δαρδανίδην Πρίαμον θαύμαζεν Ἀχιλλεὺς

631

εἰσορόων ὄψίν τʼ ἀγαθὴν καὶ μῦθον ἀκούων.

632

αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ἐς ἀλλήλους ὁρόωντες,

633

τὸν πρότερος προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής·

634

Priam

λέξον νῦν με τάχιστα διοτρεφές, ὄφρα καὶ ἤδη

635

ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ ταρπώμεθα κοιμηθέντες·

636

οὐ γάρ πω μύσαν ὄσσε ὑπὸ βλεφάροισιν ἐμοῖσιν

637

ἐξ οὗ σῇς ὑπὸ χερσὶν ἐμὸς πάϊς ὤλεσε θυμόν,

638

ἀλλʼ αἰεὶ στενάχω καὶ κήδεα μυρία πέσσω

639

αὐλῆς ἐν χόρτοισι κυλινδόμενος κατὰ κόπρον.

640

νῦν δὴ καὶ σίτου πασάμην καὶ αἴθοπα οἶνον

641

λαυκανίης καθέηκα· πάρος γε μὲν οὔ τι πεπάσμην.

642

Narrator

ἦ ῥʼ, Ἀχιλεὺς δʼ ἑτάροισιν ἰδὲ δμῳῇσι κέλευσε

643

δέμνιʼ ὑπʼ αἰθούσῃ θέμεναι καὶ ῥήγεα καλὰ

644

πορφύρεʼ ἐμβαλέειν, στορέσαι τʼ ἐφύπερθε τάπητας,

645

χλαίνας τʼ ἐνθέμεναι οὔλας καθύπερθεν ἕσασθαι.

646

αἳ δʼ ἴσαν ἐκ μεγάροιο δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσαι,

647

αἶψα δʼ ἄρα στόρεσαν δοιὼ λέχεʼ ἐγκονέουσαι.

648

τὸν δʼ ἐπικερτομέων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

649

Achilles

ἐκτὸς μὲν δὴ λέξο γέρον φίλε, μή τις Ἀχαιῶν

650

ἐνθάδʼ ἐπέλθῃσιν βουληφόρος, οἵ τέ μοι αἰεὶ

651

βουλὰς βουλεύουσι παρήμενοι, ἣ θέμις ἐστί·

652

τῶν εἴ τίς σε ἴδοιτο θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν,

653

αὐτίκʼ ἂν ἐξείποι Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν,

654

καί κεν ἀνάβλησις λύσιος νεκροῖο γένηται.

655

ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον,

656

ποσσῆμαρ μέμονας κτερεϊζέμεν Ἕκτορα δῖον,

657

ὄφρα τέως αὐτός τε μένω καὶ λαὸν ἐρύκω.

658

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής·

659

Priam

εἰ μὲν δή μʼ ἐθέλεις τελέσαι τάφον Ἕκτορι δίῳ,

660

ὧδέ κέ μοι ῥέζων Ἀχιλεῦ κεχαρισμένα θείης.

661

οἶσθα γὰρ ὡς κατὰ ἄστυ ἐέλμεθα, τηλόθι δʼ ὕλη

662

ἀξέμεν ἐξ ὄρεος, μάλα δὲ Τρῶες δεδίασιν.

663

ἐννῆμαρ μέν κʼ αὐτὸν ἐνὶ μεγάροις γοάοιμεν,

664

τῇ δεκάτῃ δέ κε θάπτοιμεν δαινῦτό τε λαός,

665

ἑνδεκάτῃ δέ κε τύμβον ἐπʼ αὐτῷ ποιήσαιμεν,

666

τῇ δὲ δυωδεκάτῃ πολεμίξομεν εἴ περ ἀνάγκη.

667

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

668

Achilles

ἔσται τοι καὶ ταῦτα γέρον Πρίαμʼ ὡς σὺ κελεύεις·

669

σχήσω γὰρ πόλεμον τόσσον χρόνον ὅσσον ἄνωγας.

670

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσας ἐπὶ καρπῷ χεῖρα γέροντος

671

ἔλλαβε δεξιτερήν, μή πως δείσειʼ ἐνὶ θυμῷ.

672

οἳ μὲν ἄρʼ ἐν προδόμῳ δόμου αὐτόθι κοιμήσαντο

673

κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδεʼ ἔχοντες,

674

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης ἐϋπήκτου·

675

τῷ δὲ Βρισηῒς παρελέξατο καλλιπάρῃος.

676

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ

677

εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·

678

ἀλλʼ οὐχ Ἑρμείαν ἐριούνιον ὕπνος ἔμαρπτεν

679

ὁρμαίνοντʼ ἀνὰ θυμὸν ὅπως Πρίαμον βασιλῆα

680

νηῶν ἐκπέμψειε λαθὼν ἱεροὺς πυλαωρούς.

681

στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·

682

Hermes

ὦ γέρον οὔ νύ τι σοί γε μέλει κακόν, οἷον ἔθʼ εὕδεις

683

ἀνδράσιν ἐν δηΐοισιν, ἐπεί σʼ εἴασεν Ἀχιλλεύς.

684

καὶ νῦν μὲν φίλον υἱὸν ἐλύσαο, πολλὰ δʼ ἔδωκας·

685

σεῖο δέ κε ζωοῦ καὶ τρὶς τόσα δοῖεν ἄποινα

686

παῖδες τοὶ μετόπισθε λελειμμένοι, αἴ κʼ Ἀγαμέμνων

687

γνώῃ σʼ Ἀτρεΐδης, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί.

688

Narrator

ὣς ἔφατʼ, ἔδεισεν δʼ ὃ γέρων, κήρυκα δʼ ἀνίστη.

689

τοῖσιν δʼ Ἑρμείας ζεῦξʼ ἵππους ἡμιόνους τε,

690

ῥίμφα δʼ ἄρʼ αὐτὸς ἔλαυνε κατὰ στρατόν, οὐδέ τις ἔγνω.

691

ἀλλʼ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο

692

Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς,

693

Ἑρμείας μὲν ἔπειτʼ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον,

694

Ἠὼς δὲ κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπʼ αἶαν,

695

οἳ δʼ εἰς ἄστυ ἔλων οἰμωγῇ τε στοναχῇ τε

696

ἵππους, ἡμίονοι δὲ νέκυν φέρον. οὐδέ τις ἄλλος

697

ἔγνω πρόσθʼ ἀνδρῶν καλλιζώνων τε γυναικῶν,

698

ἀλλʼ ἄρα Κασσάνδρη ἰκέλη χρυσῇ Ἀφροδίτῃ

699

Πέργαμον εἰσαναβᾶσα φίλον πατέρʼ εἰσενόησεν

700

ἑσταότʼ ἐν δίφρῳ, κήρυκά τε ἀστυβοώτην·

701

τὸν δʼ ἄρʼ ἐφʼ ἡμιόνων ἴδε κείμενον ἐν λεχέεσσι·

702

κώκυσέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα γέγωνέ τε πᾶν κατὰ ἄστυ·

703

Andromache

ὄψεσθε Τρῶες καὶ Τρῳάδες Ἕκτορʼ ἰόντες,

704

εἴ ποτε καὶ ζώοντι μάχης ἐκνοστήσαντι

705

χαίρετʼ, ἐπεὶ μέγα χάρμα πόλει τʼ ἦν παντί τε δήμῳ.

706

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδέ τις αὐτόθʼ ἐνὶ πτόλεϊ λίπετʼ ἀνὴρ

707

οὐδὲ γυνή· πάντας γὰρ ἀάσχετον ἵκετο πένθος·

708

ἀγχοῦ δὲ ξύμβληντο πυλάων νεκρὸν ἄγοντι.

709

πρῶται τόν γʼ ἄλοχός τε φίλη καὶ πότνια μήτηρ

710

τιλλέσθην ἐπʼ ἄμαξαν ἐΰτροχον ἀΐξασαι

711

ἁπτόμεναι κεφαλῆς· κλαίων δʼ ἀμφίσταθʼ ὅμιλος.

712

καί νύ κε δὴ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα

713

Ἕκτορα δάκρυ χέοντες ὀδύροντο πρὸ πυλάων,

714

εἰ μὴ ἄρʼ ἐκ δίφροιο γέρων λαοῖσι μετηύδα·

715

Priam

εἴξατέ μοι οὐρεῦσι διελθέμεν· αὐτὰρ ἔπειτα

716

ἄσεσθε κλαυθμοῖο, ἐπὴν ἀγάγωμι δόμον δέ.

717

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ διέστησαν καὶ εἶξαν ἀπήνῃ.

718

οἳ δʼ ἐπεὶ εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, τὸν μὲν ἔπειτα

719

τρητοῖς ἐν λεχέεσσι θέσαν, παρὰ δʼ εἷσαν ἀοιδοὺς

720

θρήνων ἐξάρχους, οἵ τε στονόεσσαν ἀοιδὴν

721

οἳ μὲν ἄρʼ ἐθρήνεον, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.

722

τῇσιν δʼ Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο

723

Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα·

724

Andromache

ἆνερ ἀπʼ αἰῶνος νέος ὤλεο, κὰδ δέ με χήρην

725

λείπεις ἐν μεγάροισι· πάϊς δʼ ἔτι νήπιος αὔτως

726

ὃν τέκομεν σύ τʼ ἐγώ τε δυσάμμοροι, οὐδέ μιν οἴω

727

ἥβην ἵξεσθαι· πρὶν γὰρ πόλις ἥδε κατʼ ἄκρης

728

πέρσεται· ἦ γὰρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτὴν

729

ῥύσκευ, ἔχες δʼ ἀλόχους κεδνὰς καὶ νήπια τέκνα,

730

αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι,

731

καὶ μὲν ἐγὼ μετὰ τῇσι· σὺ δʼ αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ

732

ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο

733

ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν

734

ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον

735

χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ

736

ἢ πατέρʼ ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν

737

Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.

738

οὐ γὰρ μείλιχος ἔσκε πατὴρ τεὸς ἐν δαῒ λυγρῇ·

739

τὼ καί μιν λαοὶ μὲν ὀδύρονται κατὰ ἄστυ,

740

ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας

741

Ἕκτορ· ἐμοὶ δὲ μάλιστα λελείψεται ἄλγεα λυγρά.

742

οὐ γάρ μοι θνῄσκων λεχέων ἐκ χεῖρας ὄρεξας,

743

οὐδέ τί μοι εἶπες πυκινὸν ἔπος, οὗ τέ κεν αἰεὶ

744

μεμνῄμην νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσα.

745

Narrator

ὣς ἔφατο κλαίουσʼ, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.

746

τῇσιν δʼ αὖθʼ Ἑκάβη ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο·

747

Hecuba

Ἕκτορ ἐμῷ θυμῷ πάντων πολὺ φίλτατε παίδων,

748

ἦ μέν μοι ζωός περ ἐὼν φίλος ἦσθα θεοῖσιν·

749

οἳ δʼ ἄρα σεῦ κήδοντο καὶ ἐν θανάτοιό περ αἴσῃ.

750

ἄλλους μὲν γὰρ παῖδας ἐμοὺς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεὺς

751

πέρνασχʼ ὅν τινʼ ἕλεσκε πέρην ἁλὸς ἀτρυγέτοιο,

752

ἐς Σάμον ἔς τʼ Ἴμβρον καὶ Λῆμνον ἀμιχθαλόεσσαν·

753

σεῦ δʼ ἐπεὶ ἐξέλετο ψυχὴν ταναήκεϊ χαλκῷ,

754

πολλὰ ῥυστάζεσκεν ἑοῦ περὶ σῆμʼ ἑτάροιο

755

Πατρόκλου, τὸν ἔπεφνες· ἀνέστησεν δέ μιν οὐδʼ ὧς.

756

νῦν δέ μοι ἑρσήεις καὶ πρόσφατος ἐν μεγάροισι

757

κεῖσαι, τῷ ἴκελος ὅν τʼ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων

758

οἷς ἀγανοῖσι βέλεσσιν ἐποιχόμενος κατέπεφνεν.

759

Narrator

ὣς ἔφατο κλαίουσα, γόον δʼ ἀλίαστον ὄρινε.

760

τῇσι δʼ ἔπειθʼ Ἑλένη τριτάτη ἐξῆρχε γόοιο·

761

Helen

Ἕκτορ ἐμῷ θυμῷ δαέρων πολὺ φίλτατε πάντων,

762

ἦ μέν μοι πόσις ἐστὶν Ἀλέξανδρος θεοειδής,

763

ὅς μʼ ἄγαγε Τροίηνδʼ· ὡς πρὶν ὤφελλον ὀλέσθαι.

764

ἤδη γὰρ νῦν μοι τόδε εἰκοστὸν ἔτος ἐστὶν

765

ἐξ οὗ κεῖθεν ἔβην καὶ ἐμῆς ἀπελήλυθα πάτρης·

766

ἀλλʼ οὔ πω σεῦ ἄκουσα κακὸν ἔπος οὐδʼ ἀσύφηλον·

767

ἀλλʼ εἴ τίς με καὶ ἄλλος ἐνὶ μεγάροισιν ἐνίπτοι

768

δαέρων ἢ γαλόων ἢ εἰνατέρων εὐπέπλων,

769

ἢ ἑκυρή, ἑκυρὸς δὲ πατὴρ ὣς ἤπιος αἰεί,

770

ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι παραιφάμενος κατέρυκες

771

σῇ τʼ ἀγανοφροσύνῃ καὶ σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσι.

772

τὼ σέ θʼ ἅμα κλαίω καὶ ἔμʼ ἄμμορον ἀχνυμένη κῆρ·

773

οὐ γάρ τίς μοι ἔτʼ ἄλλος ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ

774

ἤπιος οὐδὲ φίλος, πάντες δέ με πεφρίκασιν.

775

Narrator

ὣς ἔφατο κλαίουσʼ, ἐπὶ δʼ ἔστενε δῆμος ἀπείρων.

776

λαοῖσιν δʼ ὃ γέρων Πρίαμος μετὰ μῦθον ἔειπεν·

777

Priam

ἄξετε νῦν Τρῶες ξύλα ἄστυ δέ, μὴ δέ τι θυμῷ

778

δείσητʼ Ἀργείων πυκινὸν λόχον· ἦ γὰρ Ἀχιλλεὺς

779

πέμπων μʼ ὧδʼ ἐπέτελλε μελαινάων ἀπὸ νηῶν

780

μὴ πρὶν πημανέειν πρὶν δωδεκάτη μόλῃ ἠώς.

781

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ὑπʼ ἀμάξῃσιν βόας ἡμιόνους τε

782

ζεύγνυσαν, αἶψα δʼ ἔπειτα πρὸ ἄστεος ἠγερέθοντο.

783

ἐννῆμαρ μὲν τοί γε ἀγίνεον ἄσπετον ὕλην·

784

ἀλλʼ ὅτε δὴ δεκάτη ἐφάνη φαεσίμβροτος ἠώς,

785

καὶ τότʼ ἄρʼ ἐξέφερον θρασὺν Ἕκτορα δάκρυ χέοντες,

786

ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν, ἐν δʼ ἔβαλον πῦρ.

787

ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,

788

τῆμος ἄρʼ ἀμφὶ πυρὴν κλυτοῦ Ἕκτορος ἔγρετο λαός.

789

αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἤγερθεν ὁμηγερέες τʼ ἐγένοντο

790

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ

791

πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος· αὐτὰρ ἔπειτα

792

ὀστέα λευκὰ λέγοντο κασίγνητοί θʼ ἕταροί τε

793

μυρόμενοι, θαλερὸν δὲ κατείβετο δάκρυ παρειῶν.

794

καὶ τά γε χρυσείην ἐς λάρνακα θῆκαν ἑλόντες

795

πορφυρέοις πέπλοισι καλύψαντες μαλακοῖσιν.

796

αἶψα δʼ ἄρʼ ἐς κοίλην κάπετον θέσαν, αὐτὰρ ὕπερθε

797

πυκνοῖσιν λάεσσι κατεστόρεσαν μεγάλοισι·

798

ῥίμφα δὲ σῆμʼ ἔχεαν, περὶ δὲ σκοποὶ ἥατο πάντῃ,

799

μὴ πρὶν ἐφορμηθεῖεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί.

800

χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον· αὐτὰρ ἔπειτα

801

εὖ συναγειρόμενοι δαίνυντʼ ἐρικυδέα δαῖτα

802

δώμασιν ἐν Πριάμοιο διοτρεφέος βασιλῆος.

803

ὣς οἵ γʼ ἀμφίεπον τάφον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο.

804