Homer was an ancient Greek epic poet traditionally credited as the author of the Iliad and the Odyssey, the two foundational epics of Western literature. He is regarded as the greatest poet of the ancient Greek world and is often called the 'father of Western literature.' Ancient sources portrayed him as a blind bard, though whether he was a single historical individual or a name attached to a tradition of oral composition remains debated by scholars.

When and where did Homer live?

Homer is conventionally dated to around the 8th century BCE, with most scholars placing his activity between approximately 750 and 700 BCE. Ancient traditions most frequently associated him with Ionia, on the western coast of Asia Minor, with the island of Chios and the city of Smyrna (modern Izmir, Turkey) being the most persistently cited birthplaces. Seven cities in antiquity claimed him as a native son, reflecting the absence of firm biographical records.

What genre or literary tradition did Homer work in?

Homer worked within the tradition of ancient Greek oral epic poetry, composing in dactylic hexameter, the formal meter of all classical Greek epic verse. This tradition was rooted in an centuries-old oral-formulaic system, identified in the 20th century by Milman Parry and Albert Lord, in which bards used repeated phrases, epithets, and stock scenes to compose and perform lengthy narrative poems from memory. Homer stands at the culmination of this pre-literate bardic tradition in Greece.

What did Homer write?

Homer is credited as the author of the Iliad and the Odyssey, two monumental epic poems that together comprise roughly 27,000 lines of Greek verse. The Iliad dramatizes a few weeks of the Trojan War, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles, while the Odyssey narrates the ten-year homeward voyage of Odysseus after Troy's fall. A collection of thirty-three shorter poems known as the Homeric Hymns was also attributed to Homer in antiquity, though modern scholars generally regard these as the work of multiple later poets.

Who and what influenced Homer?

Homer drew upon a vast and ancient tradition of oral bardic poetry that had been developing in the Greek world since the Bronze Age, incorporating myths, legends, and narrative formulas inherited from generations of predecessors known as aoidoi, or singers. Significant Near Eastern literary traditions, including the Mesopotamian Epic of Gilgamesh and Ugaritic poetry, show thematic and structural parallels with the Homeric epics, suggesting indirect cultural influence through centuries of contact in the eastern Mediterranean. Historical events, particularly the memories of the Mycenaean Bronze Age civilization and its conflicts preserved in oral tradition, provided the mythological raw material for the Trojan War cycle at the heart of both epics.

What shaped Homer's life and career?

Because no reliable biographical record of Homer survives, what shaped his life must largely be inferred from the poems themselves and from later ancient biographical traditions, which are largely legendary. His poetry reflects deep familiarity with the geography of the Aegean world, aristocratic court culture, warfare, seamanship, and religious practice, suggesting a composer who performed for elite audiences at festivals and royal courts. Ancient accounts describe him as a traveling aoidos, or professional bard, who moved between communities in the Ionian region reciting and refining his compositions for audiences across the Greek world.

What is Homer's legacy in Western literature?

Homer's Iliad and Odyssey established the foundational narrative, moral, and aesthetic frameworks of Western literary culture, directly shaping the work of Virgil, whose Aeneid (19 BCE) was a conscious reimagining of both Homeric epics for a Roman audience. His influence extends through Dante's Divine Comedy, Milton's Paradise Lost, James Joyce's Ulysses (1922), and countless other landmark works across more than 2,700 years of literary history. The Homeric epics also provided the primary curriculum for Greek education from the classical period onward, and the Iliad and Odyssey remain among the most widely read, translated, and studied works in the global literary canon.

What genre is Homer's Iliad?

The Iliad is an ancient Greek epic poem, belonging to the tradition of heroic oral poetry that celebrates the deeds of legendary warriors and demigods. It stands alongside the Odyssey as the foundational exemplar of the Western epic genre, characterized by its grand scale, divine intervention, formal invocation of the Muse, and elevated dactylic hexameter verse.

When was Homer's Iliad written?

The Iliad is conventionally dated to the late 8th century BCE, with most scholars placing its composition between approximately 750 and 700 BCE. The poem likely crystallized from a long tradition of oral composition reaching back to the Mycenaean period, and it was probably first written down using the newly adopted Greek alphabetic script around this same period.

What is Homer's Iliad about?

The Iliad narrates a compressed episode from the tenth and final year of the Greek siege of Troy, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles after he is dishonored by the commander Agamemnon. The narrative spans roughly fifty days and culminates in the death of the Trojan champion Hector at Achilles' hands and the ransoming of Hector's body by his father, King Priam.

What are the central themes of Homer's Iliad?

The poem's dominant theme is mēnis — the destructive wrath of Achilles — and its catastrophic consequences for both Greeks and Trojans alike. Other central themes include the tension between personal honor (timē) and collective duty, the transience of human life in contrast to divine immortality, the grief of loss, and the ambiguous nature of glory (kleos) purchased at the cost of an early death.

What is the structure and form of Homer's Iliad?

The Iliad is composed in dactylic hexameter, the canonical meter of Greek epic, and is divided into twenty-four books corresponding to the twenty-four letters of the Greek alphabet, a division attributed to Alexandrian scholars at the Library of Alexandria in the 3rd century BCE. The poem contains approximately 15,693 lines and employs a ring-composition structure, with the ransoming of Hector's body in Book 24 mirroring and resolving the quarrel over Chryseis's body in Book 1.

What was the political and historical context of Homer's Iliad?

The Iliad was composed during the Greek Archaic period, a time of emerging city-states (poleis), colonization, and the crystallization of a pan-Hellenic cultural identity. The Trojan War it depicts, set around the late Bronze Age (circa 1200 BCE), served 8th-century Greeks as a shared mythological heritage that helped define Greek identity against non-Greek 'barbarian' peoples, and the poem's heroes provided aristocratic audiences with models of competitive excellence (aretē).

What are the defining literary features and style of Homer's Iliad?

The Iliad is distinguished by its extensive use of the oral-formulaic technique identified by Milman Parry and Albert Lord in the 20th century, including repeated epithets such as 'swift-footed Achilles' and 'grey-eyed Athena,' type-scenes, and extended epic similes drawn from nature and everyday life. The narrative maintains an objective, expansive tone even in scenes of extreme violence and grief, and the poet grants dignity and pathos to both Greek and Trojan characters with notable impartiality.

What did Homer's Iliad contribute to literary tradition?

The Iliad established the formal conventions of the Western epic, providing the template adopted by Virgil in the Aeneid (29–19 BCE), Apollonius of Rhodes in the Argonautica (3rd century BCE), and later by Milton in Paradise Lost (1667). It also inaugurated the practice of beginning a narrative in medias res, a technique codified as a rule of epic composition by Horace in his Ars Poetica (circa 19 BCE).

How has Homer's Iliad influenced later literature and culture?

The Iliad has exerted continuous influence from antiquity to the present: it was the central educational text of ancient Greece, memorized and recited at the Panathenaic Games in Athens, and Alexander the Great reportedly slept with a copy annotated by Aristotle. In modern literature, its influence is visible in works ranging from Keats's 'On First Looking into Chapman's Homer' (1816) to Pat Barker's novel The Silence of the Girls (2018), and its exploration of war's heroism and futility resonates strongly with 20th- and 21st-century readers.

Who are the key figures in Homer's Iliad?

The central human figures are Achilles, the greatest Greek warrior, whose withdrawal from battle and eventual return drives the plot, and Hector, Troy's foremost defender and the poem's most fully humanized character. Other major figures include Agamemnon, king of Mycenae and commander of the Greek forces; Patroclus, Achilles' closest companion whose death precipitates the poem's climax; Helen, whose abduction by Paris initiated the war; and the Olympian gods, including Athena, Apollo, Hera, and Zeus, who actively intervene in the conflict on opposing sides.

0:00

Iliad

Book 12

Homer

Narrator

ὣς ὃ μὲν ἐν κλισίῃσι Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς

ἰᾶτʼ Εὐρύπυλον βεβλημένον· οἳ δὲ μάχοντο

Ἀργεῖοι καὶ Τρῶες ὁμιλαδόν· οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλε

τάφρος ἔτι σχήσειν Δαναῶν καὶ τεῖχος ὕπερθεν

εὐρύ, τὸ ποιήσαντο νεῶν ὕπερ, ἀμφὶ δὲ τάφρον

ἤλασαν· οὐδὲ θεοῖσι δόσαν κλειτὰς ἑκατόμβας·

ὄφρά σφιν νῆάς τε θοὰς καὶ ληΐδα πολλὴν

ἐντὸς ἔχον ῥύοιτο· θεῶν δʼ ἀέκητι τέτυκτο

ἀθανάτων· τὸ καὶ οὔ τι πολὺν χρόνον ἔμπεδον ἦεν.

ὄφρα μὲν Ἕκτωρ ζωὸς ἔην καὶ μήνιʼ Ἀχιλλεὺς

καὶ Πριάμοιο ἄνακτος ἀπόρθητος πόλις ἔπλεν,

τόφρα δὲ καὶ μέγα τεῖχος Ἀχαιῶν ἔμπεδον ἦεν.

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μὲν Τρώων θάνον ὅσσοι ἄριστοι,

πολλοὶ δʼ Ἀργείων οἳ μὲν δάμεν, οἳ δὲ λίποντο,

πέρθετο δὲ Πριάμοιο πόλις δεκάτῳ ἐνιαυτῷ,

Ἀργεῖοι δʼ ἐν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδʼ ἔβησαν,

δὴ τότε μητιόωντο Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων

τεῖχος ἀμαλδῦναι ποταμῶν μένος εἰσαγαγόντες.

ὅσσοι ἀπʼ Ἰδαίων ὀρέων ἅλα δὲ προρέουσι,

Ῥῆσός θʼ Ἑπτάπορός τε Κάρησός τε Ῥοδίος τε

Γρήνικός τε καὶ Αἴσηπος δῖός τε Σκάμανδρος

καὶ Σιμόεις, ὅθι πολλὰ βοάγρια καὶ τρυφάλειαι

κάππεσον ἐν κονίῃσι καὶ ἡμιθέων γένος ἀνδρῶν·

τῶν πάντων ὁμόσε στόματʼ ἔτραπε Φοῖβος Ἀπόλλων,

ἐννῆμαρ δʼ ἐς τεῖχος ἵει ῥόον· ὗε δʼ ἄρα Ζεὺς

συνεχές, ὄφρά κε θᾶσσον ἁλίπλοα τείχεα θείη.

αὐτὸς δʼ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν

ἡγεῖτʼ, ἐκ δʼ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε

φιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί,

λεῖα δʼ ἐποίησεν παρʼ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον,

αὖτις δʼ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε

τεῖχος ἀμαλδύνας· ποταμοὺς δʼ ἔτρεψε νέεσθαι

κὰρ ῥόον, ᾗ περ πρόσθεν ἵεν καλλίρροον ὕδωρ.

ὣς ἄρʼ ἔμελλον ὄπισθε Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων

θησέμεναι· τότε δʼ ἀμφὶ μάχη ἐνοπή τε δεδήει

τεῖχος ἐΰδμητον, κανάχιζε δὲ δούρατα πύργων

βαλλόμενʼ· Ἀργεῖοι δὲ Διὸς μάστιγι δαμέντες

νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐελμένοι ἰσχανόωντο

Ἕκτορα δειδιότες, κρατερὸν μήστωρα φόβοιο·

αὐτὰρ ὅ γʼ ὡς τὸ πρόσθεν ἐμάρνατο ἶσος ἀέλλῃ·

ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἔν τε κύνεσσι καὶ ἀνδράσι θηρευτῇσι

κάπριος ἠὲ λέων στρέφεται σθένεϊ βλεμεαίνων·

οἳ δέ τε πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες

ἀντίον ἵστανται καὶ ἀκοντίζουσι θαμειὰς

αἰχμὰς ἐκ χειρῶν· τοῦ δʼ οὔ ποτε κυδάλιμον κῆρ

ταρβεῖ οὐδὲ φοβεῖται, ἀγηνορίη δέ μιν ἔκτα·

ταρφέα τε στρέφεται στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων·

ὅππῃ τʼ ἰθύσῃ τῇ εἴκουσι στίχες ἀνδρῶν·

ὣς Ἕκτωρ ἀνʼ ὅμιλον ἰὼν ἐλλίσσεθʼ ἑταίρους

τάφρον ἐποτρύνων διαβαινέμεν· οὐδέ οἱ ἵπποι

τόλμων ὠκύποδες, μάλα δὲ χρεμέτιζον ἐπʼ ἄκρῳ

χείλει ἐφεσταότες· ἀπὸ γὰρ δειδίσσετο τάφρος

εὐρεῖʼ, οὔτʼ ἄρʼ ὑπερθορέειν σχεδὸν οὔτε περῆσαι

ῥηϊδίη· κρημνοὶ γὰρ ἐπηρεφέες περὶ πᾶσαν

ἕστασαν ἀμφοτέρωθεν, ὕπερθεν δὲ σκολόπεσσιν

ὀξέσιν ἠρήρει, τοὺς ἵστασαν υἷες Ἀχαιῶν

πυκνοὺς καὶ μεγάλους δηΐων ἀνδρῶν ἀλεωρήν.

ἔνθʼ οὔ κεν ῥέα ἵππος ἐΰτροχον ἅρμα τιταίνων

ἐσβαίη, πεζοὶ δὲ μενοίνεον εἰ τελέουσι.

δὴ τότε Πουλυδάμας θρασὺν Ἕκτορα εἶπε παραστάς·

Polydamas

Ἕκτορ τʼ ἠδʼ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδʼ ἐπικούρων

ἀφραδέως διὰ τάφρον ἐλαύνομεν ὠκέας ἵππους·

ἣ δὲ μάλʼ ἀργαλέη περάαν· σκόλοπες γὰρ ἐν αὐτῇ

ὀξέες ἑστᾶσιν, ποτὶ δʼ αὐτοὺς τεῖχος Ἀχαιῶν,

ἔνθʼ οὔ πως ἔστιν καταβήμεναι οὐδὲ μάχεσθαι

ἱππεῦσι· στεῖνος γάρ, ὅθι τρώσεσθαι ὀΐω.

εἰ μὲν γὰρ τοὺς πάγχυ κακὰ φρονέων ἀλαπάζει

Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ ἵετʼ ἀρήγειν,

ἦ τʼ ἂν ἔγωγʼ ἐθέλοιμι καὶ αὐτίκα τοῦτο γενέσθαι,

νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπʼ Ἄργεος ἐνθάδʼ Ἀχαιούς·

εἰ δέ χʼ ὑποστρέψωσι, παλίωξις δὲ γένηται

ἐκ νηῶν καὶ τάφρῳ ἐνιπλήξωμεν ὀρυκτῇ,

οὐκέτʼ ἔπειτʼ ὀΐω οὐδʼ ἄγγελον ἀπονέεσθαι

ἄψορρον προτὶ ἄστυ ἑλιχθέντων ὑπʼ Ἀχαιῶν.

ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

ἵππους μὲν θεράποντες ἐρυκόντων ἐπὶ τάφρῳ,

αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες

Ἕκτορι πάντες ἑπώμεθʼ ἀολλέες· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

οὐ μενέουσʼ εἰ δή σφιν ὀλέθρου πείρατʼ ἐφῆπται.

Narrator

ὣς φάτο Πουλυδάμας, ἅδε δʼ Ἕκτορι μῦθος ἀπήμων,

αὐτίκα δʼ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.

οὐδὲ μὲν ἄλλοι Τρῶες ἐφʼ ἵππων ἠγερέθοντο,

ἀλλʼ ἀπὸ πάντες ὄρουσαν, ἐπεὶ ἴδον Ἕκτορα δῖον.

ἡνιόχῳ μὲν ἔπειτα ἑῷ ἐπέτελλεν ἕκαστος

ἵππους εὖ κατὰ κόσμον ἐρυκέμεν αὖθʼ ἐπὶ τάφρῳ·

οἳ δὲ διαστάντες σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες

πένταχα κοσμηθέντες ἅμʼ ἡγεμόνεσσιν ἕποντο.

οἳ μὲν ἅμʼ Ἕκτορʼ ἴσαν καὶ ἀμύμονι Πουλυδάμαντι,

οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστα

τεῖχος ῥηξάμενοι κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ μάχεσθαι.

καί σφιν Κεβριόνης τρίτος εἵπετο· πὰρ δʼ ἄρʼ ὄχεσφιν

ἄλλον Κεβριόναο χερείονα κάλλιπεν Ἕκτωρ.

τῶν δʼ ἑτέρων Πάρις ἦρχε καὶ Ἀλκάθοος καὶ Ἀγήνωρ,

τῶν δὲ τρίτων Ἕλενος καὶ Δηΐφοβος θεοειδὴς

υἷε δύω Πριάμοιο· τρίτος δʼ ἦν Ἄσιος ἥρως

Ἄσιος Ὑρτακίδης, ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον ἵπποι

αἴθωνες μεγάλοι ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.

τῶν δὲ τετάρτων ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο

Αἰνείας, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε

Ἀρχέλοχός τʼ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

100

Σαρπηδὼν δʼ ἡγήσατʼ ἀγακλειτῶν ἐπικούρων,

101

πρὸς δʼ ἕλετο Γλαῦκον καὶ ἀρήϊον Ἀστεροπαῖον·

102

οἳ γάρ οἱ εἴσαντο διακριδὸν εἶναι ἄριστοι

103

τῶν ἄλλων μετά γʼ αὐτόν· ὃ δʼ ἔπρεπε καὶ διὰ πάντων.

104

οἳ δʼ ἐπεὶ ἀλλήλους ἄραρον τυκτῇσι βόεσσι

105

βάν ῥʼ ἰθὺς Δαναῶν λελιημένοι, οὐδʼ ἔτʼ ἔφαντο

106

σχήσεσθʼ, ἀλλʼ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

107

ἔνθʼ ἄλλοι Τρῶες τηλεκλειτοί τʼ ἐπίκουροι

108

βουλῇ Πουλυδάμαντος ἀμωμήτοιο πίθοντο·

109

ἀλλʼ οὐχ Ὑρτακίδης ἔθελʼ Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶν

110

αὖθι λιπεῖν ἵππους τε καὶ ἡνίοχον θεράποντα,

111

ἀλλὰ σὺν αὐτοῖσιν πέλασεν νήεσσι θοῇσι

112

νήπιος, οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλε κακὰς ὑπὸ κῆρας ἀλύξας

113

ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἀγαλλόμενος παρὰ νηῶν

114

ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

115

πρόσθεν γάρ μιν μοῖρα δυσώνυμος ἀμφεκάλυψεν

116

ἔγχεϊ Ἰδομενῆος ἀγαυοῦ Δευκαλίδαο.

117

εἴσατο γὰρ νηῶν ἐπʼ ἀριστερά, τῇ περ Ἀχαιοὶ

118

ἐκ πεδίου νίσοντο σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφι·

119

τῇ ῥʼ ἵππους τε καὶ ἅρμα διήλασεν, οὐδὲ πύλῃσιν

120

εὗρʼ ἐπικεκλιμένας σανίδας καὶ μακρὸν ὀχῆα,

121

ἀλλʼ ἀναπεπταμένας ἔχον ἀνέρες, εἴ τινʼ ἑταίρων

122

ἐκ πολέμου φεύγοντα σαώσειαν μετὰ νῆας.

123

τῇ ῥʼ ἰθὺς φρονέων ἵππους ἔχε, τοὶ δʼ ἅμʼ ἕποντο

124

ὀξέα κεκλήγοντες· ἔφαντο γὰρ οὐκ ἔτʼ Ἀχαιοὺς

125

σχήσεσθʼ, ἀλλʼ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι

126

νήπιοι, ἐν δὲ πύλῃσι δύʼ ἀνέρας εὗρον ἀρίστους

127

υἷας ὑπερθύμους Λαπιθάων αἰχμητάων,

128

τὸν μὲν Πειριθόου υἷα κρατερὸν Πολυποίτην,

129

τὸν δὲ Λεοντῆα βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

130

τὼ μὲν ἄρα προπάροιθε πυλάων ὑψηλάων

131

ἕστασαν ὡς ὅτε τε δρύες οὔρεσιν ὑψικάρηνοι,

132

αἵ τʼ ἄνεμον μίμνουσι καὶ ὑετὸν ἤματα πάντα

133

ῥίζῃσιν μεγάλῃσι διηνεκέεσσʼ ἀραρυῖαι·

134

ὣς ἄρα τὼ χείρεσσι πεποιθότες ἠδὲ βίηφι

135

μίμνον ἐπερχόμενον μέγαν Ἄσιον οὐδὲ φέβοντο.

136

οἳ δʼ ἰθὺς πρὸς τεῖχος ἐΰδμητον βόας αὔας

137

ὑψόσʼ ἀνασχόμενοι ἔκιον μεγάλῳ ἀλαλητῷ

138

Ἄσιον ἀμφὶ ἄνακτα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην

139

Ἀσιάδην τʼ Ἀδάμαντα Θόωνά τε Οἰνόμαόν τε.

140

οἳ δʼ ἤτοι εἷος μὲν ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς

141

ὄρνυον ἔνδον ἐόντες ἀμύνεσθαι περὶ νηῶν·

142

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησαν

143

Τρῶας, ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε,

144

ἐκ δὲ τὼ ἀΐξαντε πυλάων πρόσθε μαχέσθην

145

ἀγροτέροισι σύεσσιν ἐοικότε, τώ τʼ ἐν ὄρεσσιν

146

ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν δέχαται κολοσυρτὸν ἰόντα,

147

δοχμώ τʼ ἀΐσσοντε περὶ σφίσιν ἄγνυτον ὕλην

148

πρυμνὴν ἐκτάμνοντες, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων

149

γίγνεται εἰς ὅ κέ τίς τε βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕληται·

150

ὣς τῶν κόμπει χαλκὸς ἐπὶ στήθεσσι φαεινὸς

151

ἄντην βαλλομένων· μάλα γὰρ κρατερῶς ἐμάχοντο

152

λαοῖσιν καθύπερθε πεποιθότες ἠδὲ βίηφιν.

153

οἳ δʼ ἄρα χερμαδίοισιν ἐϋδμήτων ἀπὸ πύργων

154

βάλλον ἀμυνόμενοι σφῶν τʼ αὐτῶν καὶ κλισιάων

155

νηῶν τʼ ὠκυπόρων· νιφάδες δʼ ὡς πῖπτον ἔραζε,

156

ἅς τʼ ἄνεμος ζαὴς νέφεα σκιόεντα δονήσας

157

ταρφειὰς κατέχευεν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ·

158

ὣς τῶν ἐκ χειρῶν βέλεα ῥέον ἠμὲν Ἀχαιῶν

159

ἠδὲ καὶ ἐκ Τρώων· κόρυθες δʼ ἀμφʼ αὖον ἀΰτευν

160

βαλλομένων μυλάκεσσι καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι.

161

δή ῥα τότʼ ᾤμωξεν καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ

162

Ἄσιος Ὑρτακίδης, καὶ ἀλαστήσας ἔπος ηὔδα·

163

Hector

Ζεῦ πάτερ ἦ ῥά νυ καὶ σὺ φιλοψευδὴς ἐτέτυξο

164

πάγχυ μάλʼ· οὐ γὰρ ἔγωγʼ ἐφάμην ἥρωας Ἀχαιοὺς

165

σχήσειν ἡμέτερόν γε μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους.

166

οἳ δʼ, ὥς τε σφῆκες μέσον αἰόλοι ἠὲ μέλισσαι

167

οἰκία ποιήσωνται ὁδῷ ἔπι παιπαλοέσσῃ,

168

οὐδʼ ἀπολείπουσιν κοῖλον δόμον, ἀλλὰ μένοντες

169

ἄνδρας θηρητῆρας ἀμύνονται περὶ τέκνων,

170

ὣς οἵ γʼ οὐκ ἐθέλουσι πυλάων καὶ δύʼ ἐόντε

171

χάσσασθαι πρίν γʼ ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ ἁλῶναι.

172

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδὲ Διὸς πεῖθε φρένα ταῦτʼ ἀγορεύων·

173

Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι.

174

ἄλλοι δʼ ἀμφʼ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο πύλῃσιν·

175

ἀργαλέον δέ με ταῦτα θεὸν ὣς πάντʼ ἀγορεῦσαι·

176

πάντῃ γὰρ περὶ τεῖχος ὀρώρει θεσπιδαὲς πῦρ

177

λάϊνον· Ἀργεῖοι δὲ καὶ ἀχνύμενοί περ ἀνάγκῃ

178

νηῶν ἠμύνοντο· θεοὶ δʼ ἀκαχήατο θυμὸν

179

πάντες ὅσοι Δαναοῖσι μάχης ἐπιτάρροθοι ἦσαν.

180

σὺν δʼ ἔβαλον Λαπίθαι πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.

181

ἔνθʼ αὖ Πειριθόου υἱὸς κρατερὸς Πολυποίτης

182

δουρὶ βάλεν Δάμασον κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·

183

οὐδʼ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ διὰ πρὸ

184

αἰχμὴ χαλκείη ῥῆξʼ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ

185

ἔνδον ἅπας πεπάλακτο· δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα·

186

αὐτὰρ ἔπειτα Πύλωνα καὶ Ὄρμενον ἐξενάριξεν.

187

υἱὸν δʼ Ἀντιμάχοιο Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος

188

Ἱππόμαχον βάλε δουρὶ κατὰ ζωστῆρα τυχήσας.

189

αὖτις δʼ ἐκ κολεοῖο ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ

190

Ἀντιφάτην μὲν πρῶτον ἐπαΐξας διʼ ὁμίλου

191

πλῆξʼ αὐτοσχεδίην· ὃ δʼ ἄρʼ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη·

192

αὐτὰρ ἔπειτα Μένωνα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην

193

πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

194

ὄφρʼ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπʼ ἔντεα μαρμαίροντα,

195

τόφρʼ οἳ Πουλυδάμαντι καὶ Ἕκτορι κοῦροι ἕποντο,

196

οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστα

197

τεῖχός τε ῥήξειν καὶ ἐνιπρήσειν πυρὶ νῆας,

198

οἵ ῥʼ ἔτι μερμήριζον ἐφεσταότες παρὰ τάφρῳ.

199

ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιν

200

αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπʼ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων

201

φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον

202

ζωὸν ἔτʼ ἀσπαίροντα, καὶ οὔ πω λήθετο χάρμης,

203

κόψε γὰρ αὐτὸν ἔχοντα κατὰ στῆθος παρὰ δειρὴν

204

ἰδνωθεὶς ὀπίσω· ὃ δʼ ἀπὸ ἕθεν ἧκε χαμᾶζε

205

ἀλγήσας ὀδύνῃσι, μέσῳ δʼ ἐνὶ κάββαλʼ ὁμίλῳ,

206

αὐτὸς δὲ κλάγξας πέτετο πνοιῇς ἀνέμοιο.

207

Τρῶες δʼ ἐρρίγησαν ὅπως ἴδον αἰόλον ὄφιν

208

κείμενον ἐν μέσσοισι Διὸς τέρας αἰγιόχοιο.

209

δὴ τότε Πουλυδάμας θρασὺν Ἕκτορα εἶπε παραστάς·

210

Polydamas

Ἕκτορ ἀεὶ μέν πώς μοι ἐπιπλήσσεις ἀγορῇσιν

211

ἐσθλὰ φραζομένῳ, ἐπεὶ οὐδὲ μὲν οὐδὲ ἔοικε

212

δῆμον ἐόντα παρὲξ ἀγορευέμεν, οὔτʼ ἐνὶ βουλῇ

213

οὔτέ ποτʼ ἐν πολέμῳ, σὸν δὲ κράτος αἰὲν ἀέξειν·

214

νῦν αὖτʼ ἐξερέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.

215

μὴ ἴομεν Δαναοῖσι μαχησόμενοι περὶ νηῶν.

216

ὧδε γὰρ ἐκτελέεσθαι ὀΐομαι, εἰ ἐτεόν γε

217

Τρωσὶν ὅδʼ ὄρνις ἦλθε περησέμεναι μεμαῶσιν

218

αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπʼ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων

219

φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον

220

ζωόν· ἄφαρ δʼ ἀφέηκε πάρος φίλα οἰκίʼ ἱκέσθαι,

221

οὐδʼ ἐτέλεσσε φέρων δόμεναι τεκέεσσιν ἑοῖσιν.

222

ὣς ἡμεῖς, εἴ πέρ τε πύλας καὶ τεῖχος Ἀχαιῶν

223

ῥηξόμεθα σθένεϊ μεγάλῳ, εἴξωσι δʼ Ἀχαιοί,

224

οὐ κόσμῳ παρὰ ναῦφιν ἐλευσόμεθʼ αὐτὰ κέλευθα·

225

πολλοὺς γὰρ Τρώων καταλείψομεν, οὕς κεν Ἀχαιοὶ

226

χαλκῷ δῃώσωσιν ἀμυνόμενοι περὶ νηῶν.

227

ὧδέ χʼ ὑποκρίναιτο θεοπρόπος, ὃς σάφα θυμῷ

228

εἰδείη τεράων καί οἱ πειθοίατο λαοί.

229

Narrator

τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

230

Hector

Πουλυδάμα, σὺ μὲν οὐκ ἔτʼ ἐμοὶ φίλα ταῦτʼ ἀγορεύεις·

231

οἶσθα καὶ ἄλλον μῦθον ἀμείνονα τοῦδε νοῆσαι.

232

εἰ δʼ ἐτεὸν δὴ τοῦτον ἀπὸ σπουδῆς ἀγορεύεις,

233

ἐξ ἄρα δή τοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν αὐτοί,

234

ὃς κέλεαι Ζηνὸς μὲν ἐριγδούποιο λαθέσθαι

235

βουλέων, ἅς τέ μοι αὐτὸς ὑπέσχετο καὶ κατένευσε·

236

τύνη δʼ οἰωνοῖσι τανυπτερύγεσσι κελεύεις

237

πείθεσθαι, τῶν οὔ τι μετατρέπομʼ οὐδʼ ἀλεγίζω

238

εἴτʼ ἐπὶ δεξίʼ ἴωσι πρὸς ἠῶ τʼ ἠέλιόν τε,

239

εἴτʼ ἐπʼ ἀριστερὰ τοί γε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα.

240

ἡμεῖς δὲ μεγάλοιο Διὸς πειθώμεθα βουλῇ,

241

ὃς πᾶσι θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἀνάσσει.

242

εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης.

243

τίπτε σὺ δείδοικας πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα;

244

εἴ περ γάρ τʼ ἄλλοι γε περὶ κτεινώμεθα πάντες

245

νηυσὶν ἐπʼ Ἀργείων, σοὶ δʼ οὐ δέος ἔστʼ ἀπολέσθαι·

246

οὐ γάρ τοι κραδίη μενεδήϊος οὐδὲ μαχήμων.

247

εἰ δὲ σὺ δηϊοτῆτος ἀφέξεαι, ἠέ τινʼ ἄλλον

248

παρφάμενος ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις πολέμοιο,

249

αὐτίκʼ ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσεις.

250

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο, τοὶ δʼ ἅμʼ ἕποντο

251

ἠχῇ θεσπεσίῃ· ἐπὶ δὲ Ζεὺς τερπικέραυνος

252

ὦρσεν ἀπʼ Ἰδαίων ὀρέων ἀνέμοιο θύελλαν,

253

ἥ ῥʼ ἰθὺς νηῶν κονίην φέρεν· αὐτὰρ Ἀχαιῶν

254

θέλγε νόον, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζε.

255

τοῦ περ δὴ τεράεσσι πεποιθότες ἠδὲ βίηφι

256

ῥήγνυσθαι μέγα τεῖχος Ἀχαιῶν πειρήτιζον.

257

κρόσσας μὲν πύργων ἔρυον, καὶ ἔρειπον ἐπάλξεις,

258

στήλας τε προβλῆτας ἐμόχλεον, ἃς ἄρʼ Ἀχαιοὶ

259

πρώτας ἐν γαίῃ θέσαν ἔμμεναι ἔχματα πύργων.

260

τὰς οἵ γʼ αὐέρυον, ἔλποντο δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν

261

ῥήξειν· οὐδέ νύ πω Δαναοὶ χάζοντο κελεύθου,

262

ἀλλʼ οἵ γε ῥινοῖσι βοῶν φράξαντες ἐπάλξεις

263

βάλλον ἀπʼ αὐτάων δηΐους ὑπὸ τεῖχος ἰόντας.

264

ἀμφοτέρω δʼ Αἴαντε κελευτιόωντʼ ἐπὶ πύργων

265

πάντοσε φοιτήτην μένος ὀτρύνοντες Ἀχαιῶν.

266

ἄλλον μειλιχίοις, ἄλλον στερεοῖς ἐπέεσσι

267

νείκεον, ὅν τινα πάγχυ μάχης μεθιέντα ἴδοιεν·

268

Odysseus

ὦ φίλοι Ἀργείων ὅς τʼ ἔξοχος ὅς τε μεσήεις

269

ὅς τε χερειότερος, ἐπεὶ οὔ πω πάντες ὁμοῖοι

270

ἀνέρες ἐν πολέμῳ, νῦν ἔπλετο ἔργον ἅπασι·

271

καὶ δʼ αὐτοὶ τόδε που γιγνώσκετε. μή τις ὀπίσσω

272

τετράφθω ποτὶ νῆας ὁμοκλητῆρος ἀκούσας,

273

ἀλλὰ πρόσω ἵεσθε καὶ ἀλλήλοισι κέλεσθε,

274

αἴ κε Ζεὺς δώῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς

275

νεῖκος ἀπωσαμένους δηΐους προτὶ ἄστυ δίεσθαι.

276

Narrator

ὣς τώ γε προβοῶντε μάχην ὄτρυνον Ἀχαιῶν.

277

τῶν δʼ, ὥς τε νιφάδες χιόνος πίπτωσι θαμειαὶ

278

ἤματι χειμερίῳ, ὅτε τʼ ὤρετο μητίετα Ζεὺς

279

νιφέμεν ἀνθρώποισι πιφαυσκόμενος τὰ ἃ κῆλα·

280

κοιμήσας δʼ ἀνέμους χέει ἔμπεδον, ὄφρα καλύψῃ

281

ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς καὶ πρώονας ἄκρους

282

καὶ πεδία λωτοῦντα καὶ ἀνδρῶν πίονα ἔργα,

283

καί τʼ ἐφʼ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς,

284

κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται· ἄλλά τε πάντα

285

εἴλυται καθύπερθʼ, ὅτʼ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος·

286

ὣς τῶν ἀμφοτέρωσε λίθοι πωτῶντο θαμειαί,

287

αἱ μὲν ἄρʼ ἐς Τρῶας, αἱ δʼ ἐκ Τρώων ἐς Ἀχαιούς,

288

βαλλομένων· τὸ δὲ τεῖχος ὕπερ πᾶν δοῦπος ὀρώρει.

289

οὐδʼ ἄν πω τότε γε Τρῶες καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ

290

τείχεος ἐρρήξαντο πύλας καὶ μακρὸν ὀχῆα,

291

εἰ μὴ ἄρʼ υἱὸν ἑὸν Σαρπηδόνα μητίετα Ζεὺς

292

ὦρσεν ἐπʼ Ἀργείοισι λέονθʼ ὣς βουσὶν ἕλιξιν.

293

αὐτίκα δʼ ἀσπίδα μὲν πρόσθʼ ἔσχετο πάντοσʼ ἐΐσην

294

καλὴν χαλκείην ἐξήλατον, ἣν ἄρα χαλκεὺς

295

ἤλασεν, ἔντοσθεν δὲ βοείας ῥάψε θαμειὰς

296

χρυσείῃς ῥάβδοισι διηνεκέσιν περὶ κύκλον.

297

τὴν ἄρʼ ὅ γε πρόσθε σχόμενος δύο δοῦρε τινάσσων

298

βῆ ῥʼ ἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος, ὅς τʼ ἐπιδευὴς

299

δηρὸν ἔῃ κρειῶν, κέλεται δέ ἑ θυμὸς ἀγήνωρ

300

μήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν·

301

εἴ περ γάρ χʼ εὕρῃσι παρʼ αὐτόφι βώτορας ἄνδρας

302

σὺν κυσὶ καὶ δούρεσσι φυλάσσοντας περὶ μῆλα,

303

οὔ ῥά τʼ ἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι,

304

ἀλλʼ ὅ γʼ ἄρʼ ἢ ἥρπαξε μετάλμενος, ἠὲ καὶ αὐτὸς

305

ἔβλητʼ ἐν πρώτοισι θοῆς ἀπὸ χειρὸς ἄκοντι·

306

ὥς ῥα τότʼ ἀντίθεον Σαρπηδόνα θυμὸς ἀνῆκε

307

τεῖχος ἐπαΐξαι διά τε ῥήξασθαι ἐπάλξεις.

308

αὐτίκα δὲ Γλαῦκον προσέφη παῖδʼ Ἱππολόχοιο·

309

Sarpedon

Γλαῦκε τί ἢ δὴ νῶϊ τετιμήμεσθα μάλιστα

310

ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσιν

311

ἐν Λυκίῃ, πάντες δὲ θεοὺς ὣς εἰσορόωσι,

312

καὶ τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παρʼ ὄχθας

313

καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης πυροφόροιο;

314

τὼ νῦν χρὴ Λυκίοισι μέτα πρώτοισιν ἐόντας

315

ἑστάμεν ἠδὲ μάχης καυστείρης ἀντιβολῆσαι,

316

ὄφρά τις ὧδʼ εἴπῃ Λυκίων πύκα θωρηκτάων·

317

οὐ μὰν ἀκλεέες Λυκίην κάτα κοιρανέουσιν

318

ἡμέτεροι βασιλῆες, ἔδουσί τε πίονα μῆλα

319

οἶνόν τʼ ἔξαιτον μελιηδέα· ἀλλʼ ἄρα καὶ ἲς

320

ἐσθλή, ἐπεὶ Λυκίοισι μέτα πρώτοισι μάχονται.

321

Narrator

ὦ πέπον εἰ μὲν γὰρ πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντε

322

αἰεὶ δὴ μέλλοιμεν ἀγήρω τʼ ἀθανάτω τε

323

ἔσσεσθʼ, οὔτέ κεν αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μαχοίμην

324

οὔτέ κε σὲ στέλλοιμι μάχην ἐς κυδιάνειραν·

325

νῦν δʼ ἔμπης γὰρ κῆρες ἐφεστᾶσιν θανάτοιο

326

μυρίαι, ἃς οὐκ ἔστι φυγεῖν βροτὸν οὐδʼ ὑπαλύξαι,

327

ἴομεν ἠέ τῳ εὖχος ὀρέξομεν ἠέ τις ἡμῖν.

328

ὣς ἔφατʼ, οὐδὲ Γλαῦκος ἀπετράπετʼ οὐδʼ ἀπίθησε·

329

τὼ δʼ ἰθὺς βήτην Λυκίων μέγα ἔθνος ἄγοντε.

330

τοὺς δὲ ἰδὼν ῥίγησʼ υἱὸς Πετεῶο Μενεσθεύς·

331

τοῦ γὰρ δὴ πρὸς πύργον ἴσαν κακότητα φέροντες.

332

πάπτηνεν δʼ ἀνὰ πύργον Ἀχαιῶν εἴ τινʼ ἴδοιτο

333

ἡγεμόνων, ὅς τίς οἱ ἀρὴν ἑτάροισιν ἀμύναι·

334

ἐς δʼ ἐνόησʼ Αἴαντε δύω πολέμου ἀκορήτω

335

ἑσταότας, Τεῦκρόν τε νέον κλισίηθεν ἰόντα

336

ἐγγύθεν· ἀλλʼ οὔ πώς οἱ ἔην βώσαντι γεγωνεῖν·

337

τόσσος γὰρ κτύπος ἦεν, ἀϋτὴ δʼ οὐρανὸν ἷκε,

338

βαλλομένων σακέων τε καὶ ἱπποκόμων τρυφαλειῶν

339

καὶ πυλέων· πᾶσαι γὰρ ἐπώχατο, τοὶ δὲ κατʼ αὐτὰς

340

ἱστάμενοι πειρῶντο βίῃ ῥήξαντες ἐσελθεῖν.

341

αἶψα δʼ ἐπʼ Αἴαντα προΐει κήρυκα Θοώτην·

342

Menelaus

ἔρχεο δῖε Θοῶτα, θέων Αἴαντα κάλεσσον,

343

ἀμφοτέρω μὲν μᾶλλον· ὃ γάρ κʼ ὄχʼ ἄριστον ἁπάντων

344

εἴη, ἐπεὶ τάχα τῇδε τετεύξεται αἰπὺς ὄλεθρος.

345

ὧδε γὰρ ἔβρισαν Λυκίων ἀγοί, οἳ τὸ πάρος περ

346

ζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

347

εἰ δέ σφιν καὶ κεῖθι πόνος καὶ νεῖκος ὄρωρεν,

348

ἀλλά περ οἶος ἴτω Τελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας,

349

καί οἱ Τεῦκρος ἅμα σπέσθω τόξων ἐῢ εἰδώς.

350

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἄρα οἱ κῆρυξ ἀπίθησεν ἀκούσας,

351

βῆ δὲ θέειν παρὰ τεῖχος Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,

352

στῆ δὲ παρʼ Αἰάντεσσι κιών, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

353

Messenger

Αἴαντʼ Ἀργείων ἡγήτορε χαλκοχιτώνων

354

ἠνώγει Πετεῶο διοτρεφέος φίλος υἱὸς

355

κεῖσʼ ἴμεν, ὄφρα πόνοιο μίνυνθά περ ἀντιάσητον

356

ἀμφοτέρω μὲν μᾶλλον· ὃ γάρ κʼ ὄχʼ ἄριστον ἁπάντων

357

εἴη, ἐπεὶ τάχα κεῖθι τετεύξεται αἰπὺς ὄλεθρος·

358

ὧδε γὰρ ἔβρισαν Λυκίων ἀγοί, οἳ τὸ πάρος περ

359

ζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

360

εἰ δὲ καὶ ἐνθάδε περ πόλεμος καὶ νεῖκος ὄρωρεν,

361

ἀλλά περ οἶος ἴτω Τελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας,

362

καί οἱ Τεῦκρος ἅμα σπέσθω τόξων ἐῢ εἰδώς.

363

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε μέγας Τελαμώνιος Αἴας.

364

αὐτίκʼ Ὀϊλιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

365

Ajax

Αἶαν σφῶϊ μὲν αὖθι, σὺ καὶ κρατερὸς Λυκομήδης,

366

ἑσταότες Δαναοὺς ὀτρύνετον ἶφι μάχεσθαι·

367

αὐτὰρ ἐγὼ κεῖσʼ εἶμι καὶ ἀντιόω πολέμοιο·

368

αἶψα δʼ ἐλεύσομαι αὖτις, ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπαμύνω.

369

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη Τελαμώνιος Αἴας,

370

καί οἱ Τεῦκρος ἅμʼ ᾖε κασίγνητος καὶ ὄπατρος·

371

τοῖς δʼ ἅμα Πανδίων Τεύκρου φέρε καμπύλα τόξα.

372

εὖτε Μενεσθῆος μεγαθύμου πύργον ἵκοντο

373

τείχεος ἐντὸς ἰόντες, ἐπειγομένοισι δʼ ἵκοντο,

374

οἳ δʼ ἐπʼ ἐπάλξεις βαῖνον ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσοι

375

ἴφθιμοι Λυκίων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες·

376

σὺν δʼ ἐβάλοντο μάχεσθαι ἐναντίον, ὦρτο δʼ ἀϋτή.

377

Αἴας δὲ πρῶτος Τελαμώνιος ἄνδρα κατέκτα

378

Σαρπήδοντος ἑταῖρον Ἐπικλῆα μεγάθυμον

379

μαρμάρῳ ὀκριόεντι βαλών, ὅ ῥα τείχεος ἐντὸς

380

κεῖτο μέγας παρʼ ἔπαλξιν ὑπέρτατος· οὐδέ κέ μιν ῥέα

381

χείρεσσʼ ἀμφοτέρῃς ἔχοι ἀνὴρ οὐδὲ μάλʼ ἡβῶν,

382

οἷοι νῦν βροτοί εἰσʼ· ὃ δʼ ἄρʼ ὑψόθεν ἔμβαλʼ ἀείρας,

383

θλάσσε δὲ τετράφαλον κυνέην, σὺν δʼ ὀστέʼ ἄραξε

384

πάντʼ ἄμυδις κεφαλῆς· ὃ δʼ ἄρʼ ἀρνευτῆρι ἐοικὼς

385

κάππεσʼ ἀφʼ ὑψηλοῦ πύργου, λίπε δʼ ὀστέα θυμός.

386

Τεῦκρος δὲ Γλαῦκον κρατερὸν παῖδʼ Ἱππολόχοιο

387

ἰῷ ἐπεσσύμενον βάλε τείχεος ὑψηλοῖο,

388

ᾗ ῥʼ ἴδε γυμνωθέντα βραχίονα, παῦσε δὲ χάρμης.

389

ἂψ δʼ ἀπὸ τείχεος ἆλτο λαθών, ἵνα μή τις Ἀχαιῶν

390

βλήμενον ἀθρήσειε καὶ εὐχετόῳτʼ ἐπέεσσι.

391

Σαρπήδοντι δʼ ἄχος γένετο Γλαύκου ἀπιόντος

392

αὐτίκʼ ἐπεί τʼ ἐνόησεν· ὅμως δʼ οὐ λήθετο χάρμης,

393

ἀλλʼ ὅ γε Θεστορίδην Ἀλκμάονα δουρὶ τυχήσας

394

νύξʼ, ἐκ δʼ ἔσπασεν ἔγχος· ὃ δʼ ἑσπόμενος πέσε δουρὶ

395

πρηνής, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ,

396

Σαρπηδὼν δʼ ἄρʼ ἔπαλξιν ἑλὼν χερσὶ στιβαρῇσιν

397

ἕλχʼ, ἣ δʼ ἕσπετο πᾶσα διαμπερές, αὐτὰρ ὕπερθε

398

τεῖχος ἐγυμνώθη, πολέεσσι δὲ θῆκε κέλευθον.

399

τὸν δʼ Αἴας καὶ Τεῦκρος ὁμαρτήσανθʼ ὃ μὲν ἰῷ

400

βεβλήκει τελαμῶνα περὶ στήθεσσι φαεινὸν

401

ἀσπίδος ἀμφιβρότης· ἀλλὰ Ζεὺς κῆρας ἄμυνε

402

παιδὸς ἑοῦ, μὴ νηυσὶν ἔπι πρύμνῃσι δαμείη·

403

Αἴας δʼ ἀσπίδα νύξεν ἐπάλμενος, οὐδὲ διὰ πρὸ

404

ἤλυθεν ἐγχείη, στυφέλιξε δέ μιν μεμαῶτα.

405

χώρησεν δʼ ἄρα τυτθὸν ἐπάλξιος· οὐδʼ ὅ γε πάμπαν

406

χάζετʼ, ἐπεί οἱ θυμὸς ἐέλπετο κῦδος ἀρέσθαι.

407

κέκλετο δʼ ἀντιθέοισιν ἑλιξάμενος Λυκίοισιν·

408

Sarpedon

ὦ Λύκιοι τί τʼ ἄρʼ ὧδε μεθίετε θούριδος ἀλκῆς;

409

ἀργαλέον δέ μοί ἐστι καὶ ἰφθίμῳ περ ἐόντι

410

μούνῳ ῥηξαμένῳ θέσθαι παρὰ νηυσὶ κέλευθον·

411

ἀλλʼ ἐφομαρτεῖτε· πλεόνων δέ τι ἔργον ἄμεινον.

412

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν

413

μᾶλλον ἐπέβρισαν βουληφόρον ἀμφὶ ἄνακτα.

414

Ἀργεῖοι δʼ ἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας

415

τείχεος ἔντοσθεν, μέγα δέ σφισι φαίνετο ἔργον·

416

οὔτε γὰρ ἴφθιμοι Λύκιοι Δαναῶν ἐδύναντο

417

τεῖχος ῥηξάμενοι θέσθαι παρὰ νηυσὶ κέλευθον,

418

οὔτέ ποτʼ αἰχμηταὶ Δαναοὶ Λυκίους ἐδύναντο

419

τείχεος ἂψ ὤσασθαι, ἐπεὶ τὰ πρῶτα πέλασθεν.

420

ἀλλʼ ὥς τʼ ἀμφʼ οὔροισι δύʼ ἀνέρε δηριάασθον

421

μέτρʼ ἐν χερσὶν ἔχοντες ἐπιξύνῳ ἐν ἀρούρῃ,

422

ὥ τʼ ὀλίγῳ ἐνὶ χώρῳ ἐρίζητον περὶ ἴσης,

423

ὣς ἄρα τοὺς διέεργον ἐπάλξιες· οἳ δʼ ὑπὲρ αὐτέων

424

δῄουν ἀλλήλων ἀμφὶ στήθεσσι βοείας

425

ἀσπίδας εὐκύκλους λαισήϊά τε πτερόεντα.

426

πολλοὶ δʼ οὐτάζοντο κατὰ χρόα νηλέϊ χαλκῷ,

427

ἠμὲν ὅτεῳ στρεφθέντι μετάφρενα γυμνωθείη

428

μαρναμένων, πολλοὶ δὲ διαμπερὲς ἀσπίδος αὐτῆς.

429

πάντῃ δὴ πύργοι καὶ ἐπάλξιες αἵματι φωτῶν

430

ἐρράδατʼ ἀμφοτέρωθεν ἀπὸ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν.

431

ἀλλʼ οὐδʼ ὧς ἐδύναντο φόβον ποιῆσαι Ἀχαιῶν,

432

ἀλλʼ ἔχον ὥς τε τάλαντα γυνὴ χερνῆτις ἀληθής,

433

ἥ τε σταθμὸν ἔχουσα καὶ εἴριον ἀμφὶς ἀνέλκει

434

ἰσάζουσʼ, ἵνα παισὶν ἀεικέα μισθὸν ἄρηται·

435

ὣς μὲν τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο πτόλεμός τε,

436

πρίν γʼ ὅτε δὴ Ζεὺς κῦδος ὑπέρτερον Ἕκτορι δῶκε

437

Πριαμίδῃ, ὃς πρῶτος ἐσήλατο τεῖχος Ἀχαιῶν.

438

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Τρώεσσι γεγωνώς·

439

Hector

ὄρνυσθʼ ἱππόδαμοι Τρῶες, ῥήγνυσθε δὲ τεῖχος

440

Ἀργείων καὶ νηυσὶν ἐνίετε θεσπιδαὲς πῦρ.

441

Narrator

ὣς φάτʼ ἐποτρύνων, οἳ δʼ οὔασι πάντες ἄκουον,

442

ἴθυσαν δʼ ἐπὶ τεῖχος ἀολλέες· οἳ μὲν ἔπειτα

443

κροσσάων ἐπέβαινον ἀκαχμένα δούρατʼ ἔχοντες,

444

Ἕκτωρ δʼ ἁρπάξας λᾶαν φέρεν, ὅς ῥα πυλάων

445

ἑστήκει πρόσθε πρυμνὸς παχύς, αὐτὰρ ὕπερθεν

446

ὀξὺς ἔην· τὸν δʼ οὔ κε δύʼ ἀνέρε δήμου ἀρίστω

447

ῥηϊδίως ἐπʼ ἄμαξαν ἀπʼ οὔδεος ὀχλίσσειαν,

448

οἷοι νῦν βροτοί εἰσʼ· ὃ δέ μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος.

449

τόν οἱ ἐλαφρὸν ἔθηκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω.

450

ὡς δʼ ὅτε ποιμὴν ῥεῖα φέρει πόκον ἄρσενος οἰὸς

451

χειρὶ λαβὼν ἑτέρῃ, ὀλίγον τέ μιν ἄχθος ἐπείγει,

452

ὣς Ἕκτωρ ἰθὺς σανίδων φέρε λᾶαν ἀείρας,

453

αἵ ῥα πύλας εἴρυντο πύκα στιβαρῶς ἀραρυίας

454

δικλίδας ὑψηλάς· δοιοὶ δʼ ἔντοσθεν ὀχῆες

455

εἶχον ἐπημοιβοί, μία δὲ κληῒς ἐπαρήρει.

456

στῆ δὲ μάλʼ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἐρεισάμενος βάλε μέσσας

457

εὖ διαβάς, ἵνα μή οἱ ἀφαυρότερον βέλος εἴη,

458

ῥῆξε δʼ ἀπʼ ἀμφοτέρους θαιρούς· πέσε δὲ λίθος εἴσω

459

βριθοσύνῃ, μέγα δʼ ἀμφὶ πύλαι μύκον, οὐδʼ ἄρʼ ὀχῆες

460

ἐσχεθέτην, σανίδες δὲ διέτμαγεν ἄλλυδις ἄλλη

461

λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς· ὃ δʼ ἄρʼ ἔσθορε φαίδιμος Ἕκτωρ

462

νυκτὶ θοῇ ἀτάλαντος ὑπώπια· λάμπε δὲ χαλκῷ

463

σμερδαλέῳ, τὸν ἕεστο περὶ χροΐ, δοιὰ δὲ χερσὶ

464

δοῦρʼ ἔχεν· οὔ κέν τίς μιν ἐρύκακεν ἀντιβολήσας

465

νόσφι θεῶν ὅτʼ ἐσᾶλτο πύλας· πυρὶ δʼ ὄσσε δεδήει.

466

κέκλετο δὲ Τρώεσσιν ἑλιξάμενος καθʼ ὅμιλον

467

τεῖχος ὑπερβαίνειν· τοὶ δʼ ὀτρύνοντι πίθοντο.

468

αὐτίκα δʼ οἳ μὲν τεῖχος ὑπέρβασαν, οἳ δὲ κατʼ αὐτὰς

469

ποιητὰς ἐσέχυντο πύλας· Δαναοὶ δὲ φόβηθεν

470

νῆας ἀνὰ γλαφυράς, ὅμαδος δʼ ἀλίαστος ἐτύχθη.

471