Homer was an ancient Greek epic poet traditionally credited as the author of the Iliad and the Odyssey, the two foundational epics of Western literature. He is regarded as the greatest poet of the ancient Greek world and is often called the 'father of Western literature.' Ancient sources portrayed him as a blind bard, though whether he was a single historical individual or a name attached to a tradition of oral composition remains debated by scholars.

When and where did Homer live?

Homer is conventionally dated to around the 8th century BCE, with most scholars placing his activity between approximately 750 and 700 BCE. Ancient traditions most frequently associated him with Ionia, on the western coast of Asia Minor, with the island of Chios and the city of Smyrna (modern Izmir, Turkey) being the most persistently cited birthplaces. Seven cities in antiquity claimed him as a native son, reflecting the absence of firm biographical records.

What genre or literary tradition did Homer work in?

Homer worked within the tradition of ancient Greek oral epic poetry, composing in dactylic hexameter, the formal meter of all classical Greek epic verse. This tradition was rooted in an centuries-old oral-formulaic system, identified in the 20th century by Milman Parry and Albert Lord, in which bards used repeated phrases, epithets, and stock scenes to compose and perform lengthy narrative poems from memory. Homer stands at the culmination of this pre-literate bardic tradition in Greece.

What did Homer write?

Homer is credited as the author of the Iliad and the Odyssey, two monumental epic poems that together comprise roughly 27,000 lines of Greek verse. The Iliad dramatizes a few weeks of the Trojan War, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles, while the Odyssey narrates the ten-year homeward voyage of Odysseus after Troy's fall. A collection of thirty-three shorter poems known as the Homeric Hymns was also attributed to Homer in antiquity, though modern scholars generally regard these as the work of multiple later poets.

Who and what influenced Homer?

Homer drew upon a vast and ancient tradition of oral bardic poetry that had been developing in the Greek world since the Bronze Age, incorporating myths, legends, and narrative formulas inherited from generations of predecessors known as aoidoi, or singers. Significant Near Eastern literary traditions, including the Mesopotamian Epic of Gilgamesh and Ugaritic poetry, show thematic and structural parallels with the Homeric epics, suggesting indirect cultural influence through centuries of contact in the eastern Mediterranean. Historical events, particularly the memories of the Mycenaean Bronze Age civilization and its conflicts preserved in oral tradition, provided the mythological raw material for the Trojan War cycle at the heart of both epics.

What shaped Homer's life and career?

Because no reliable biographical record of Homer survives, what shaped his life must largely be inferred from the poems themselves and from later ancient biographical traditions, which are largely legendary. His poetry reflects deep familiarity with the geography of the Aegean world, aristocratic court culture, warfare, seamanship, and religious practice, suggesting a composer who performed for elite audiences at festivals and royal courts. Ancient accounts describe him as a traveling aoidos, or professional bard, who moved between communities in the Ionian region reciting and refining his compositions for audiences across the Greek world.

What is Homer's legacy in Western literature?

Homer's Iliad and Odyssey established the foundational narrative, moral, and aesthetic frameworks of Western literary culture, directly shaping the work of Virgil, whose Aeneid (19 BCE) was a conscious reimagining of both Homeric epics for a Roman audience. His influence extends through Dante's Divine Comedy, Milton's Paradise Lost, James Joyce's Ulysses (1922), and countless other landmark works across more than 2,700 years of literary history. The Homeric epics also provided the primary curriculum for Greek education from the classical period onward, and the Iliad and Odyssey remain among the most widely read, translated, and studied works in the global literary canon.

What genre is Homer's Iliad?

The Iliad is an ancient Greek epic poem, belonging to the tradition of heroic oral poetry that celebrates the deeds of legendary warriors and demigods. It stands alongside the Odyssey as the foundational exemplar of the Western epic genre, characterized by its grand scale, divine intervention, formal invocation of the Muse, and elevated dactylic hexameter verse.

When was Homer's Iliad written?

The Iliad is conventionally dated to the late 8th century BCE, with most scholars placing its composition between approximately 750 and 700 BCE. The poem likely crystallized from a long tradition of oral composition reaching back to the Mycenaean period, and it was probably first written down using the newly adopted Greek alphabetic script around this same period.

What is Homer's Iliad about?

The Iliad narrates a compressed episode from the tenth and final year of the Greek siege of Troy, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles after he is dishonored by the commander Agamemnon. The narrative spans roughly fifty days and culminates in the death of the Trojan champion Hector at Achilles' hands and the ransoming of Hector's body by his father, King Priam.

What are the central themes of Homer's Iliad?

The poem's dominant theme is mēnis — the destructive wrath of Achilles — and its catastrophic consequences for both Greeks and Trojans alike. Other central themes include the tension between personal honor (timē) and collective duty, the transience of human life in contrast to divine immortality, the grief of loss, and the ambiguous nature of glory (kleos) purchased at the cost of an early death.

What is the structure and form of Homer's Iliad?

The Iliad is composed in dactylic hexameter, the canonical meter of Greek epic, and is divided into twenty-four books corresponding to the twenty-four letters of the Greek alphabet, a division attributed to Alexandrian scholars at the Library of Alexandria in the 3rd century BCE. The poem contains approximately 15,693 lines and employs a ring-composition structure, with the ransoming of Hector's body in Book 24 mirroring and resolving the quarrel over Chryseis's body in Book 1.

What was the political and historical context of Homer's Iliad?

The Iliad was composed during the Greek Archaic period, a time of emerging city-states (poleis), colonization, and the crystallization of a pan-Hellenic cultural identity. The Trojan War it depicts, set around the late Bronze Age (circa 1200 BCE), served 8th-century Greeks as a shared mythological heritage that helped define Greek identity against non-Greek 'barbarian' peoples, and the poem's heroes provided aristocratic audiences with models of competitive excellence (aretē).

What are the defining literary features and style of Homer's Iliad?

The Iliad is distinguished by its extensive use of the oral-formulaic technique identified by Milman Parry and Albert Lord in the 20th century, including repeated epithets such as 'swift-footed Achilles' and 'grey-eyed Athena,' type-scenes, and extended epic similes drawn from nature and everyday life. The narrative maintains an objective, expansive tone even in scenes of extreme violence and grief, and the poet grants dignity and pathos to both Greek and Trojan characters with notable impartiality.

What did Homer's Iliad contribute to literary tradition?

The Iliad established the formal conventions of the Western epic, providing the template adopted by Virgil in the Aeneid (29–19 BCE), Apollonius of Rhodes in the Argonautica (3rd century BCE), and later by Milton in Paradise Lost (1667). It also inaugurated the practice of beginning a narrative in medias res, a technique codified as a rule of epic composition by Horace in his Ars Poetica (circa 19 BCE).

How has Homer's Iliad influenced later literature and culture?

The Iliad has exerted continuous influence from antiquity to the present: it was the central educational text of ancient Greece, memorized and recited at the Panathenaic Games in Athens, and Alexander the Great reportedly slept with a copy annotated by Aristotle. In modern literature, its influence is visible in works ranging from Keats's 'On First Looking into Chapman's Homer' (1816) to Pat Barker's novel The Silence of the Girls (2018), and its exploration of war's heroism and futility resonates strongly with 20th- and 21st-century readers.

Who are the key figures in Homer's Iliad?

The central human figures are Achilles, the greatest Greek warrior, whose withdrawal from battle and eventual return drives the plot, and Hector, Troy's foremost defender and the poem's most fully humanized character. Other major figures include Agamemnon, king of Mycenae and commander of the Greek forces; Patroclus, Achilles' closest companion whose death precipitates the poem's climax; Helen, whose abduction by Paris initiated the war; and the Olympian gods, including Athena, Apollo, Hera, and Zeus, who actively intervene in the conflict on opposing sides.

0:00

Iliad

Book 11

Homer

Narrator

Ἠὼς δʼ ἐκ λεχέων παρʼ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο

ὄρνυθʼ, ἵνʼ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσι·

Ζεὺς δʼ Ἔριδα προΐαλλε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν

ἀργαλέην, πολέμοιο τέρας μετὰ χερσὶν ἔχουσαν.

στῆ δʼ ἐπʼ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ,

ἥ ῥʼ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε,

ἠμὲν ἐπʼ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο

ἠδʼ ἐπʼ Ἀχιλλῆος, τοί ῥʼ ἔσχατα νῆας ἐΐσας

εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν

ἔνθα στᾶσʼ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε

ὄρθιʼ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλʼ ἑκάστῳ

καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

τοῖσι δʼ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετʼ ἠὲ νέεσθαι

ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

Ἀτρεΐδης δʼ ἐβόησεν ἰδὲ ζώννυσθαι ἄνωγεν

Ἀργείους· ἐν δʼ αὐτὸς ἐδύσετο νώροπα χαλκόν.

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε

καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνε,

τόν ποτέ οἱ Κινύρης δῶκε ξεινήϊον εἶναι.

πεύθετο γὰρ Κύπρον δὲ μέγα κλέος οὕνεκʼ Ἀχαιοὶ

ἐς Τροίην νήεσσιν ἀναπλεύσεσθαι ἔμελλον·

τοὔνεκά οἱ τὸν δῶκε χαριζόμενος βασιλῆϊ.

τοῦ δʼ ἤτοι δέκα οἶμοι ἔσαν μέλανος κυάνοιο,

δώδεκα δὲ χρυσοῖο καὶ εἴκοσι κασσιτέροιο·

κυάνεοι δὲ δράκοντες ὀρωρέχατο προτὶ δειρὴν

τρεῖς ἑκάτερθʼ ἴρισσιν ἐοικότες, ἅς τε Κρονίων

ἐν νέφεϊ στήριξε, τέρας μερόπων ἀνθρώπων.

ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ὤμοισιν βάλετο ξίφος· ἐν δέ οἱ ἧλοι

χρύσειοι πάμφαινον, ἀτὰρ περὶ κουλεὸν ἦεν

ἀργύρεον χρυσέοισιν ἀορτήρεσσιν ἀρηρός.

ἂν δʼ ἕλετʼ ἀμφιβρότην πολυδαίδαλον ἀσπίδα θοῦριν

καλήν, ἣν πέρι μὲν κύκλοι δέκα χάλκεοι ἦσαν,

ἐν δέ οἱ ὀμφαλοὶ ἦσαν ἐείκοσι κασσιτέροιο

λευκοί, ἐν δὲ μέσοισιν ἔην μέλανος κυάνοιο.

τῇ δʼ ἐπὶ μὲν Γοργὼ βλοσυρῶπις ἐστεφάνωτο

δεινὸν δερκομένη, περὶ δὲ Δεῖμός τε Φόβος τε.

τῆς δʼ ἐξ ἀργύρεος τελαμὼν ἦν· αὐτὰρ ἐπʼ αὐτοῦ

κυάνεος ἐλέλικτο δράκων, κεφαλαὶ δέ οἱ ἦσαν

τρεῖς ἀμφιστρεφέες ἑνὸς αὐχένος ἐκπεφυυῖαι.

κρατὶ δʼ ἐπʼ ἀμφίφαλον κυνέην θέτο τετραφάληρον

ἵππουριν· δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν.

εἵλετο δʼ ἄλκιμα δοῦρε δύω κεκορυθμένα χαλκῷ

ὀξέα· τῆλε δὲ χαλκὸς ἀπʼ αὐτόφιν οὐρανὸν εἴσω

λάμπʼ· ἐπὶ δʼ ἐγδούπησαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη

τιμῶσαι βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης.

ἡνιόχῳ μὲν ἔπειτα ἑῷ ἐπέτελλεν ἕκαστος

ἵππους εὖ κατὰ κόσμον ἐρυκέμεν αὖθʼ ἐπὶ τάφρῳ,

αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες

ῥώοντʼ· ἄσβεστος δὲ βοὴ γένετʼ ἠῶθι πρό.

φθὰν δὲ μέγʼ ἱππήων ἐπὶ τάφρῳ κοσμηθέντες,

ἱππῆες δʼ ὀλίγον μετεκίαθον· ἐν δὲ κυδοιμὸν

ὦρσε κακὸν Κρονίδης, κατὰ δʼ ὑψόθεν ἧκεν ἐέρσας

αἵματι μυδαλέας ἐξ αἰθέρος, οὕνεκʼ ἔμελλε

πολλὰς ἰφθίμους κεφαλὰς Ἄϊδι προϊάψειν.

Τρῶες δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο

Ἕκτορά τʼ ἀμφὶ μέγαν καὶ ἀμύμονα Πουλυδάμαντα

Αἰνείαν θʼ, ὃς Τρωσὶ θεὸς ὣς τίετο δήμῳ,

τρεῖς τʼ Ἀντηνορίδας Πόλυβον καὶ Ἀγήνορα δῖον

ἠΐθεόν τʼ Ἀκάμαντʼ ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν.

Ἕκτωρ δʼ ἐν πρώτοισι φέρʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην,

οἷος δʼ ἐκ νεφέων ἀναφαίνεται οὔλιος ἀστὴρ

παμφαίνων, τοτὲ δʼ αὖτις ἔδυ νέφεα σκιόεντα,

ὣς Ἕκτωρ ὁτὲ μέν τε μετὰ πρώτοισι φάνεσκεν,

ἄλλοτε δʼ ἐν πυμάτοισι κελεύων· πᾶς δʼ ἄρα χαλκῷ

λάμφʼ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο.

οἳ δʼ, ὥς τʼ ἀμητῆρες ἐναντίοι ἀλλήλοισιν

ὄγμον ἐλαύνωσιν ἀνδρὸς μάκαρος κατʼ ἄρουραν

πυρῶν ἢ κριθῶν· τὰ δὲ δράγματα ταρφέα πίπτει·

ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπʼ ἀλλήλοισι θορόντες

δῄουν, οὐδʼ ἕτεροι μνώοντʼ ὀλοοῖο φόβοιο.

ἴσας δʼ ὑσμίνη κεφαλὰς ἔχεν, οἳ δὲ λύκοι ὣς

θῦνον· Ἔρις δʼ ἄρʼ ἔχαιρε πολύστονος εἰσορόωσα·

οἴη γάρ ῥα θεῶν παρετύγχανε μαρναμένοισιν,

οἳ δʼ ἄλλοι οὔ σφιν πάρεσαν θεοί, ἀλλὰ ἕκηλοι

σφοῖσιν ἐνὶ μεγάροισι καθήατο, ἧχι ἑκάστῳ

δώματα καλὰ τέτυκτο κατὰ πτύχας Οὐλύμποιο.

πάντες δʼ ᾐτιόωντο κελαινεφέα Κρονίωνα

οὕνεκʼ ἄρα Τρώεσσιν ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι.

τῶν μὲν ἄρʼ οὐκ ἀλέγιζε πατήρ· ὃ δὲ νόσφι λιασθεὶς

τῶν ἄλλων ἀπάνευθε καθέζετο κύδεϊ γαίων

εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν

χαλκοῦ τε στεροπήν, ὀλλύντάς τʼ ὀλλυμένους τε.

ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ,

τόφρα μάλʼ ἀμφοτέρων βέλεʼ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός·

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον

οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τʼ ἐκορέσσατο χεῖρας

τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν,

σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ,

τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας

κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας· ἐν δʼ Ἀγαμέμνων

πρῶτος ὄρουσʼ, ἕλε δʼ ἄνδρα Βιάνορα ποιμένα λαῶν

αὐτόν, ἔπειτα δʼ ἑταῖρον Ὀϊλῆα πλήξιππον.

ἤτοι ὅ γʼ ἐξ ἵππων κατεπάλμενος ἀντίος ἔστη·

τὸν δʼ ἰθὺς μεμαῶτα μετώπιον ὀξέϊ δουρὶ

νύξʼ, οὐδὲ στεφάνη δόρυ οἱ σχέθε χαλκοβάρεια,

ἀλλὰ διʼ αὐτῆς ἦλθε καὶ ὀστέου, ἐγκέφαλος δὲ

ἔνδον ἅπας πεπάλακτο· δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα.

καὶ τοὺς μὲν λίπεν αὖθι ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

στήθεσι παμφαίνοντας, ἐπεὶ περίδυσε χιτῶνας·

100

αὐτὰρ ὃ βῆ Ἶσόν τε καὶ Ἄντιφον ἐξεναρίξων

101

υἷε δύω Πριάμοιο νόθον καὶ γνήσιον ἄμφω

102

εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας· ὃ μὲν νόθος ἡνιόχευεν,

103

Ἄντιφος αὖ παρέβασκε περικλυτός· ὥ ποτʼ Ἀχιλλεὺς

104

Ἴδης ἐν κνημοῖσι δίδη μόσχοισι λύγοισι,

105

ποιμαίνοντʼ ἐπʼ ὄεσσι λαβών, καὶ ἔλυσεν ἀποίνων.

106

δὴ τότε γʼ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων

107

τὸν μὲν ὑπὲρ μαζοῖο κατὰ στῆθος βάλε δουρί,

108

Ἄντιφον αὖ παρὰ οὖς ἔλασε ξίφει, ἐκ δʼ ἔβαλʼ ἵππων.

109

σπερχόμενος δʼ ἀπὸ τοῖιν ἐσύλα τεύχεα καλὰ

110

γιγνώσκων· καὶ γάρ σφε πάρος παρὰ νηυσὶ θοῇσιν

111

εἶδεν, ὅτʼ ἐξ Ἴδης ἄγαγεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς.

112

ὡς δὲ λέων ἐλάφοιο ταχείης νήπια τέκνα

113

ῥηϊδίως συνέαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσιν

114

ἐλθὼν εἰς εὐνήν, ἁπαλόν τέ σφʼ ἦτορ ἀπηύρα·

115

ἣ δʼ εἴ πέρ τε τύχῃσι μάλα σχεδόν, οὐ δύναταί σφι

116

χραισμεῖν· αὐτὴν γάρ μιν ὑπὸ τρόμος αἰνὸς ἱκάνει·

117

καρπαλίμως δʼ ἤϊξε διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην

118

σπεύδουσʼ ἱδρώουσα κραταιοῦ θηρὸς ὑφʼ ὁρμῆς·

119

ὣς ἄρα τοῖς οὔ τις δύνατο χραισμῆσαι ὄλεθρον

120

Τρώων, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ὑπʼ Ἀργείοισι φέβοντο.

121

αὐτὰρ ὃ Πείσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον μενεχάρμην

122

υἱέας Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος, ὅς ῥα μάλιστα

123

χρυσὸν Ἀλεξάνδροιο δεδεγμένος ἀγλαὰ δῶρα

124

οὐκ εἴασχʼ Ἑλένην δόμεναι ξανθῷ Μενελάῳ,

125

τοῦ περ δὴ δύο παῖδε λάβε κρείων Ἀγαμέμνων

126

εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας, ὁμοῦ δʼ ἔχον ὠκέας ἵππους·

127

ἐκ γάρ σφεας χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα,

128

τὼ δὲ κυκηθήτην· ὃ δʼ ἐναντίον ὦρτο λέων ὣς

129

Ἀτρεΐδης· τὼ δʼ αὖτʼ ἐκ δίφρου γουναζέσθην·

130

Peisander

ζώγρει Ἀτρέος υἱέ, σὺ δʼ ἄξια δέξαι ἄποινα·

131

πολλὰ δʼ ἐν Ἀντιμάχοιο δόμοις κειμήλια κεῖται

132

χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος,

133

τῶν κέν τοι χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσιʼ ἄποινα,

134

εἰ νῶϊ ζωοὺς πεπύθοιτʼ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

135

Narrator

ὣς τώ γε κλαίοντε προσαυδήτην βασιλῆα

136

μειλιχίοις ἐπέεσσιν· ἀμείλικτον δʼ ὄπʼ ἄκουσαν·

137

Agamemnon

εἰ μὲν δὴ Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος υἱέες ἐστόν,

138

ὅς ποτʼ ἐνὶ Τρώων ἀγορῇ Μενέλαον ἄνωγεν

139

ἀγγελίην ἐλθόντα σὺν ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ

140

αὖθι κατακτεῖναι μηδʼ ἐξέμεν ἂψ ἐς Ἀχαιούς,

141

νῦν μὲν δὴ τοῦ πατρὸς ἀεικέα τίσετε λώβην.

142

Narrator

ἦ, καὶ Πείσανδρον μὲν ἀφʼ ἵππων ὦσε χαμᾶζε

143

δουρὶ βαλὼν πρὸς στῆθος· ὃ δʼ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη.

144

Ἱππόλοχος δʼ ἀπόρουσε, τὸν αὖ χαμαὶ ἐξενάριξε

145

χεῖρας ἀπὸ ξίφεϊ τμήξας ἀπό τʼ αὐχένα κόψας,

146

ὅλμον δʼ ὣς ἔσσευε κυλίνδεσθαι διʼ ὁμίλου.

147

τοὺς μὲν ἔασʼ· ὃ δʼ ὅθι πλεῖσται κλονέοντο φάλαγγες,

148

τῇ ῥʼ ἐνόρουσʼ, ἅμα δʼ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί.

149

πεζοὶ μὲν πεζοὺς ὄλεκον φεύγοντας ἀνάγκῃ,

150

ἱππεῖς δʼ ἱππῆας· ὑπὸ δέ σφισιν ὦρτο κονίη

151

ἐκ πεδίου, τὴν ὦρσαν ἐρίγδουποι πόδες ἵππων

152

χαλκῷ δηϊόωντες· ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων

153

αἰὲν ἀποκτείνων ἕπετʼ Ἀργείοισι κελεύων.

154

ὡς δʼ ὅτε πῦρ ἀΐδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ,

155

πάντῃ τʼ εἰλυφόων ἄνεμος φέρει, οἳ δέ τε θάμνοι

156

πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ·

157

ὣς ἄρʼ ὑπʼ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι πῖπτε κάρηνα

158

Τρώων φευγόντων, πολλοὶ δʼ ἐριαύχενες ἵπποι

159

κείνʼ ὄχεα κροτάλιζον ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας

160

ἡνιόχους ποθέοντες ἀμύμονας· οἳ δʼ ἐπὶ γαίῃ

161

κείατο, γύπεσσιν πολὺ φίλτεροι ἢ ἀλόχοισιν.

162

Ἕκτορα δʼ ἐκ βελέων ὕπαγε Ζεὺς ἔκ τε κονίης

163

ἔκ τʼ ἀνδροκτασίης ἔκ θʼ αἵματος ἔκ τε κυδοιμοῦ·

164

Ἀτρεΐδης δʼ ἕπετο σφεδανὸν Δαναοῖσι κελεύων.

165

οἳ δὲ παρʼ Ἴλου σῆμα παλαιοῦ Δαρδανίδαο

166

μέσσον κὰπ πεδίον παρʼ ἐρινεὸν ἐσσεύοντο

167

ἱέμενοι πόλιος· ὃ δὲ κεκλήγων ἕπετʼ αἰεὶ

168

Ἀτρεΐδης, λύθρῳ δὲ παλάσσετο χεῖρας ἀάπτους.

169

ἀλλʼ ὅτε δὴ Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκοντο,

170

ἔνθʼ ἄρα δὴ ἵσταντο καὶ ἀλλήλους ἀνέμιμνον.

171

οἳ δʼ ἔτι κὰμ μέσσον πεδίον φοβέοντο βόες ὥς,

172

ἅς τε λέων ἐφόβησε μολὼν ἐν νυκτὸς ἀμολγῷ

173

πάσας· τῇ δέ τʼ ἰῇ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος·

174

τῆς δʼ ἐξ αὐχένʼ ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι

175

πρῶτον, ἔπειτα δέ θʼ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει·

176

ὣς τοὺς Ἀτρεΐδης ἔφεπε κρείων Ἀγαμέμνων

177

αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον· οἳ δʼ ἐφέβοντο.

178

πολλοὶ δὲ πρηνεῖς τε καὶ ὕπτιοι ἔκπεσον ἵππων

179

Ἀτρεΐδεω ὑπὸ χερσί· περὶ πρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦεν.

180

ἀλλʼ ὅτε δὴ τάχʼ ἔμελλεν ὑπὸ πτόλιν αἰπύ τε τεῖχος

181

ἵξεσθαι, τότε δή ῥα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε

182

Ἴδης ἐν κορυφῇσι καθέζετο πιδηέσσης

183

οὐρανόθεν καταβάς· ἔχε δʼ ἀστεροπὴν μετὰ χερσίν.

184

Ἶριν δʼ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

185

Zeus

βάσκʼ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, τὸν Ἕκτορι μῦθον ἐνίσπες·

186

ὄφρʼ ἂν μέν κεν ὁρᾷ Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν

187

θύνοντʼ ἐν προμάχοισιν ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν,

188

τόφρʼ ἀναχωρείτω, τὸν δʼ ἄλλον λαὸν ἀνώχθω

189

μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

190

αὐτὰρ ἐπεί κʼ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ

191

εἰς ἵππους ἅλεται, τότε οἱ κράτος ἐγγυαλίξω

192

κτείνειν εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηται

193

δύῃ τʼ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

194

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις,

195

βῆ δὲ κατʼ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

196

εὗρʼ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον

197

ἑσταότʼ ἔν θʼ ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν·

198

ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·

199

Iris

Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο Διὶ μῆτιν ἀτάλαντε

200

Ζεύς με πατὴρ προέηκε τεῒν τάδε μυθήσασθαι.

201

ὄφρʼ ἂν μέν κεν ὁρᾷς Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν

202

θύνοντʼ ἐν προμάχοισιν, ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν,

203

τόφρʼ ὑπόεικε μάχης, τὸν δʼ ἄλλον λαὸν ἄνωχθι

204

μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

205

αὐτὰρ ἐπεί κʼ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ

206

εἰς ἵππους ἅλεται, τότε τοι κράτος ἐγγυαλίξει

207

κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηαι

208

δύῃ τʼ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

209

Narrator

ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις,

210

Ἕκτωρ δʼ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε,

211

πάλλων δʼ ὀξέα δοῦρα κατὰ στρατὸν ᾤχετο πάντῃ

212

ὀτρύνων μαχέσασθαι, ἔγειρε δὲ φύλοπιν αἰνήν.

213

οἳ δʼ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν,

214

Ἀργεῖοι δʼ ἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας.

215

ἀρτύνθη δὲ μάχη, στὰν δʼ ἀντίοι· ἐν δʼ Ἀγαμέμνων

216

πρῶτος ὄρουσʼ, ἔθελεν δὲ πολὺ προμάχεσθαι ἁπάντων.

217

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσαι

218

ὅς τις δὴ πρῶτος Ἀγαμέμνονος ἀντίον ἦλθεν

219

ἢ αὐτῶν Τρώων ἠὲ κλειτῶν ἐπικούρων.

220

Ἰφιδάμας Ἀντηνορίδης ἠΰς τε μέγας τε

221

ὃς τράφη ἐν Θρῄκῃ ἐριβώλακι μητέρι μήλων·

222

Κισσῆς τόν γʼ ἔθρεψε δόμοις ἔνι τυτθὸν ἐόντα

223

μητροπάτωρ, ὃς τίκτε Θεανὼ καλλιπάρῃον·

224

αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἥβης ἐρικυδέος ἵκετο μέτρον,

225

αὐτοῦ μιν κατέρυκε, δίδου δʼ ὅ γε θυγατέρα ἥν·

226

γήμας δʼ ἐκ θαλάμοιο μετὰ κλέος ἵκετʼ Ἀχαιῶν

227

σὺν δυοκαίδεκα νηυσὶ κορωνίσιν, αἵ οἱ ἕποντο.

228

τὰς μὲν ἔπειτʼ ἐν Περκώτῃ λίπε νῆας ἐΐσας,

229

αὐτὰρ ὃ πεζὸς ἐὼν ἐς Ἴλιον εἰληλούθει·

230

ὅς ῥα τότʼ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίον ἦλθεν.

231

οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,

232

Ἀτρεΐδης μὲν ἅμαρτε, παραὶ δέ οἱ ἐτράπετʼ ἔγχος,

233

Ἰφιδάμας δὲ κατὰ ζώνην θώρηκος ἔνερθε

234

νύξʼ, ἐπὶ δʼ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

235

οὐδʼ ἔτορε ζωστῆρα παναίολον, ἀλλὰ πολὺ πρὶν

236

ἀργύρῳ ἀντομένη μόλιβος ὣς ἐτράπετʼ αἰχμή.

237

καὶ τό γε χειρὶ λαβὼν εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων

238

ἕλκʼ ἐπὶ οἷ μεμαὼς ὥς τε λίς, ἐκ δʼ ἄρα χειρὸς

239

σπάσσατο· τὸν δʼ ἄορι πλῆξʼ αὐχένα, λῦσε δὲ γυῖα.

240

ὣς ὃ μὲν αὖθι πεσὼν κοιμήσατο χάλκεον ὕπνον

241

οἰκτρὸς ἀπὸ μνηστῆς ἀλόχου, ἀστοῖσιν ἀρήγων,

242

κουριδίης, ἧς οὔ τι χάριν ἴδε, πολλὰ δʼ ἔδωκε·

243

πρῶθʼ ἑκατὸν βοῦς δῶκεν, ἔπειτα δὲ χίλιʼ ὑπέστη

244

αἶγας ὁμοῦ καὶ ὄϊς, τά οἱ ἄσπετα ποιμαίνοντο.

245

δὴ τότε γʼ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων ἐξενάριξε,

246

βῆ δὲ φέρων ἀνʼ ὅμιλον Ἀχαιῶν τεύχεα καλά.

247

τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησε Κόων ἀριδείκετος ἀνδρῶν

248

πρεσβυγενὴς Ἀντηνορίδης, κρατερόν ῥά ἑ πένθος

249

ὀφθαλμοὺς ἐκάλυψε κασιγνήτοιο πεσόντος.

250

στῆ δʼ εὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθὼν Ἀγαμέμνονα δῖον,

251

νύξε δέ μιν κατὰ χεῖρα μέσην ἀγκῶνος ἔνερθε,

252

ἀντικρὺ δὲ διέσχε φαεινοῦ δουρὸς ἀκωκή.

253

ῥίγησέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

254

ἀλλʼ οὐδʼ ὧς ἀπέληγε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο,

255

ἀλλʼ ἐπόρουσε Κόωνι ἔχων ἀνεμοτρεφὲς ἔγχος.

256

ἤτοι ὃ Ἰφιδάμαντα κασίγνητον καὶ ὄπατρον

257

ἕλκε ποδὸς μεμαώς, καὶ ἀΰτει πάντας ἀρίστους·

258

τὸν δʼ ἕλκοντʼ ἀνʼ ὅμιλον ὑπʼ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης

259

οὔτησε ξυστῷ χαλκήρεϊ, λῦσε δὲ γυῖα·

260

τοῖο δʼ ἐπʼ Ἰφιδάμαντι κάρη ἀπέκοψε παραστάς.

261

ἔνθʼ Ἀντήνορος υἷες ὑπʼ Ἀτρεΐδῃ βασιλῆϊ

262

πότμον ἀναπλήσαντες ἔδυν δόμον Ἄϊδος εἴσω.

263

αὐτὰρ ὃ τῶν ἄλλων ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν

264

ἔγχεΐ τʼ ἄορί τε μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν,

265

ὄφρά οἱ αἷμʼ ἔτι θερμὸν ἀνήνοθεν ἐξ ὠτειλῆς.

266

αὐτὰρ ἐπεὶ τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο, παύσατο δʼ αἷμα,

267

ὀξεῖαι δʼ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο.

268

ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξὺ γυναῖκα

269

δριμύ, τό τε προϊεῖσι μογοστόκοι Εἰλείθυιαι

270

Ἥρης θυγατέρες πικρὰς ὠδῖνας ἔχουσαι,

271

ὣς ὀξεῖʼ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο.

272

ἐς δίφρον δʼ ἀνόρουσε, καὶ ἡνιόχῳ ἐπέτελλε

273

νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν· ἤχθετο γὰρ κῆρ.

274

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

275

Hector

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

276

ὑμεῖς μὲν νῦν νηυσὶν ἀμύνετε ποντοπόροισι

277

φύλοπιν ἀργαλέην, ἐπεὶ οὐκ ἐμὲ μητίετα Ζεὺς

278

εἴασε Τρώεσσι πανημέριον πολεμίζειν.

279

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, ἡνίοχος δʼ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους

280

νῆας ἔπι γλαφυράς· τὼ δʼ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην·

281

ἄφρεον δὲ στήθεα, ῥαίνοντο δὲ νέρθε κονίῃ

282

τειρόμενον βασιλῆα μάχης ἀπάνευθε φέροντες.

283

Ἕκτωρ δʼ ὡς ἐνόησʼ Ἀγαμέμνονα νόσφι κιόντα

284

Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

285

Hector

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ

286

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

287

οἴχετʼ ἀνὴρ ὤριστος, ἐμοὶ δὲ μέγʼ εὖχος ἔδωκε

288

Ζεὺς Κρονίδης· ἀλλʼ ἰθὺς ἐλαύνετε μώνυχας ἵππους

289

ἰφθίμων Δαναῶν, ἵνʼ ὑπέρτερον εὖχος ἄρησθε.

290

Narrator

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.

291

ὡς δʼ ὅτε πού τις θηρητὴρ κύνας ἀργιόδοντας

292

σεύῃ ἐπʼ ἀγροτέρῳ συῒ καπρίῳ ἠὲ λέοντι,

293

ὣς ἐπʼ Ἀχαιοῖσιν σεῦε Τρῶας μεγαθύμους

294

Ἕκτωρ Πριαμίδης βροτολοιγῷ ἶσος Ἄρηϊ.

295

αὐτὸς δʼ ἐν πρώτοισι μέγα φρονέων ἐβεβήκει,

296

ἐν δʼ ἔπεσʼ ὑσμίνῃ ὑπεραέϊ ἶσος ἀέλλῃ,

297

ἥ τε καθαλλομένη ἰοειδέα πόντον ὀρίνει.

298

ἔνθα τίνα πρῶτον, τίνα δʼ ὕστατον ἐξενάριξεν

299

Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν;

300

Ἀσαῖον μὲν πρῶτα καὶ Αὐτόνοον καὶ Ὀπίτην

301

καὶ Δόλοπα Κλυτίδην καὶ Ὀφέλτιον ἠδʼ Ἀγέλαον

302

Αἴσυμνόν τʼ Ὦρόν τε καὶ Ἱππόνοον μενεχάρμην.

303

τοὺς ἄρʼ ὅ γʼ ἡγεμόνας Δαναῶν ἕλεν, αὐτὰρ ἔπειτα

304

πληθύν, ὡς ὁπότε νέφεα Ζέφυρος στυφελίξῃ

305

ἀργεστᾶο Νότοιο βαθείῃ λαίλαπι τύπτων·

306

πολλὸν δὲ τρόφι κῦμα κυλίνδεται, ὑψόσε δʼ ἄχνη

307

σκίδναται ἐξ ἀνέμοιο πολυπλάγκτοιο ἰωῆς·

308

ὣς ἄρα πυκνὰ καρήαθʼ ὑφʼ Ἕκτορι δάμνατο λαῶν.

309

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο,

310

καί νύ κεν ἐν νήεσσι πέσον φεύγοντες Ἀχαιοί,

311

εἰ μὴ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ κέκλετʼ Ὀδυσσεύς·

312

Nestor

Τυδεΐδη τί παθόντε λελάσμεθα θούριδος ἀλκῆς;

313

ἀλλʼ ἄγε δεῦρο πέπον, παρʼ ἔμʼ ἵσταο· δὴ γὰρ ἔλεγχος

314

ἔσσεται εἴ κεν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ.

315

Narrator

τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

316

Achilles

ἤτοι ἐγὼ μενέω καὶ τλήσομαι· ἀλλὰ μίνυνθα

317

ἡμέων ἔσσεται ἦδος, ἐπεὶ νεφεληγερέτα Ζεὺς

318

Τρωσὶν δὴ βόλεται δοῦναι κράτος ἠέ περ ἡμῖν.

319

Narrator

ἦ καὶ Θυμβραῖον μὲν ἀφʼ ἵππων ὦσε χαμᾶζε

320

δουρὶ βαλὼν κατὰ μαζὸν ἀριστερόν· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς

321

ἀντίθεον θεράποντα Μολίονα τοῖο ἄνακτος.

322

τοὺς μὲν ἔπειτʼ εἴασαν, ἐπεὶ πολέμου ἀπέπαυσαν·

323

τὼ δʼ ἀνʼ ὅμιλον ἰόντε κυδοίμεον, ὡς ὅτε κάπρω

324

ἐν κυσὶ θηρευτῇσι μέγα φρονέοντε πέσητον·

325

ὣς ὄλεκον Τρῶας πάλιν ὀρμένω· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

326

ἀσπασίως φεύγοντες ἀνέπνεον Ἕκτορα δῖον.

327

ἔνθʼ ἑλέτην δίφρόν τε καὶ ἀνέρε δήμου ἀρίστω

328

υἷε δύω Μέροπος Περκωσίου, ὃς περὶ πάντων

329

ᾔδεε μαντοσύνας, οὐδὲ οὓς παῖδας ἔασκε

330

στείχειν ἐς πόλεμον φθισήνορα· τὼ δέ οἱ οὔ τι

331

πειθέσθην· κῆρες γὰρ ἄγον μέλανος θανάτοιο.

332

τοὺς μὲν Τυδεΐδης δουρικλειτὸς Διομήδης

333

θυμοῦ καὶ ψυχῆς κεκαδὼν κλυτὰ τεύχεʼ ἀπηύρα·

334

Ἱππόδαμον δʼ Ὀδυσεὺς καὶ Ὑπείροχον ἐξενάριξεν.

335

ἔνθά σφιν κατὰ ἶσα μάχην ἐτάνυσσε Κρονίων

336

ἐξ Ἴδης καθορῶν· τοὶ δʼ ἀλλήλους ἐνάριζον.

337

ἤτοι Τυδέος υἱὸς Ἀγάστροφον οὔτασε δουρὶ

338

Παιονίδην ἥρωα κατʼ ἰσχίον· οὐ δέ οἱ ἵπποι

339

ἐγγὺς ἔσαν προφυγεῖν, ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.

340

τοὺς μὲν γὰρ θεράπων ἀπάνευθʼ ἔχεν, αὐτὰρ ὃ πεζὸς

341

θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

342

Ἕκτωρ δʼ ὀξὺ νόησε κατὰ στίχας, ὦρτο δʼ ἐπʼ αὐτοὺς

343

κεκλήγων· ἅμα δὲ Τρώων εἵποντο φάλαγγες.

344

τὸν δὲ ἰδὼν ῥίγησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης,

345

αἶψα δʼ Ὀδυσσῆα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

346

Diomedes

νῶϊν δὴ τόδε πῆμα κυλίνδεται ὄβριμος Ἕκτωρ·

347

ἀλλʼ ἄγε δὴ στέωμεν καὶ ἀλεξώμεσθα μένοντες.

348

Narrator

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος

349

καὶ βάλεν, οὐδʼ ἀφάμαρτε τιτυσκόμενος κεφαλῆφιν,

350

ἄκρην κὰκ κόρυθα· πλάγχθη δʼ ἀπὸ χαλκόφι χαλκός,

351

οὐδʼ ἵκετο χρόα καλόν· ἐρύκακε γὰρ τρυφάλεια

352

τρίπτυχος αὐλῶπις, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων.

353

Ἕκτωρ δʼ ὦκʼ ἀπέλεθρον ἀνέδραμε, μίκτο δʼ ὁμίλῳ,

354

στῆ δὲ γνὺξ ἐριπὼν καὶ ἐρείσατο χειρὶ παχείῃ

355

γαίης· ἀμφὶ δὲ ὄσσε κελαινὴ νὺξ ἐκάλυψεν.

356

ὄφρα δὲ Τυδεΐδης μετὰ δούρατος ᾤχετʼ ἐρωὴν

357

τῆλε διὰ προμάχων, ὅθι οἱ καταείσατο γαίης

358

τόφρʼ Ἕκτωρ ἔμπνυτο, καὶ ἂψ ἐς δίφρον ὀρούσας

359

ἐξέλασʼ ἐς πληθύν, καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.

360

δουρὶ δʼ ἐπαΐσσων προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

361

Diomedes

ἐξ αὖ νῦν ἔφυγες θάνατον κύον· ἦ τέ τοι ἄγχι

362

ἦλθε κακόν· νῦν αὖτέ σʼ ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων

363

ᾧ μέλλεις εὔχεσθαι ἰὼν ἐς δοῦπον ἀκόντων.

364

ἦ θήν σʼ ἐξανύω γε καὶ ὕστερον ἀντιβολήσας,

365

εἴ πού τις καὶ ἔμοιγε θεῶν ἐπιτάρροθός ἐστι.

366

νῦν αὖ τοὺς ἄλλους ἐπιείσομαι, ὅν κε κιχείω.

367

Narrator

ἦ, καὶ Παιονίδην δουρὶ κλυτὸν ἐξενάριζεν.

368

αὐτὰρ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο

369

Τυδεΐδῃ ἔπι τόξα τιταίνετο ποιμένι λαῶν,

370

στήλῃ κεκλιμένος ἀνδροκμήτῳ ἐπὶ τύμβῳ

371

Ἴλου Δαρδανίδαο, παλαιοῦ δημογέροντος.

372

ἤτοι ὃ μὲν θώρηκα Ἀγαστρόφου ἰφθίμοιο

373

αἴνυτʼ ἀπὸ στήθεσφι παναίολον ἀσπίδα τʼ ὤμων

374

καὶ κόρυθα βριαρήν· ὃ δὲ τόξου πῆχυν ἄνελκε

375

καὶ βάλεν, οὐδʼ ἄρα μιν ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός,

376

ταρσὸν δεξιτεροῖο ποδός· διὰ δʼ ἀμπερὲς ἰὸς

377

ἐν γαίῃ κατέπηκτο· ὃ δὲ μάλα ἡδὺ γελάσσας

378

ἐκ λόχου ἀμπήδησε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

379

Pandarus

βέβληαι οὐδʼ ἅλιον βέλος ἔκφυγεν· ὡς ὄφελόν τοι

380

νείατον ἐς κενεῶνα βαλὼν ἐκ θυμὸν ἑλέσθαι.

381

οὕτω κεν καὶ Τρῶες ἀνέπνευσαν κακότητος,

382

οἵ τέ σε πεφρίκασι λέονθʼ ὡς μηκάδες αἶγες.

383

Narrator

τὸν δʼ οὐ ταρβήσας προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

384

Diomedes

τοξότα λωβητὴρ κέρᾳ ἀγλαὲ παρθενοπῖπα

385

εἰ μὲν δὴ ἀντίβιον σὺν τεύχεσι πειρηθείης,

386

οὐκ ἄν τοι χραίσμῃσι βιὸς καὶ ταρφέες ἰοί·

387

νῦν δέ μʼ ἐπιγράψας ταρσὸν ποδὸς εὔχεαι αὔτως.

388

οὐκ ἀλέγω, ὡς εἴ με γυνὴ βάλοι ἢ πάϊς ἄφρων·

389

κωφὸν γὰρ βέλος ἀνδρὸς ἀνάλκιδος οὐτιδανοῖο.

390

ἦ τʼ ἄλλως ὑπʼ ἐμεῖο, καὶ εἴ κʼ ὀλίγον περ ἐπαύρῃ,

391

ὀξὺ βέλος πέλεται, καὶ ἀκήριον αἶψα τίθησι.

392

τοῦ δὲ γυναικὸς μέν τʼ ἀμφίδρυφοί εἰσι παρειαί,

393

παῖδες δʼ ὀρφανικοί· ὃ δέ θʼ αἵματι γαῖαν ἐρεύθων

394

πύθεται, οἰωνοὶ δὲ περὶ πλέες ἠὲ γυναῖκες.

395

Narrator

ὣς φάτο, τοῦ δʼ Ὀδυσεὺς δουρικλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν

396

ἔστη πρόσθʼ· ὃ δʼ ὄπισθε καθεζόμενος βέλος ὠκὺ

397

ἐκ ποδὸς ἕλκʼ, ὀδύνη δὲ διὰ χροὸς ἦλθʼ ἀλεγεινή.

398

ἐς δίφρον δʼ ἀνόρουσε, καὶ ἡνιόχῳ ἐπέτελλε

399

νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν· ἤχθετο γὰρ κῆρ.

400

οἰώθη δʼ Ὀδυσεὺς δουρὶ κλυτός, οὐδέ τις αὐτῷ

401

Ἀργείων παρέμεινεν, ἐπεὶ φόβος ἔλλαβε πάντας·

402

ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

403

Odysseus

ὤ μοι ἐγὼ τί πάθω; μέγα μὲν κακὸν αἴ κε φέβωμαι

404

πληθὺν ταρβήσας· τὸ δὲ ῥίγιον αἴ κεν ἁλώω

405

μοῦνος· τοὺς δʼ ἄλλους Δαναοὺς ἐφόβησε Κρονίων.

406

ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;

407

οἶδα γὰρ ὅττι κακοὶ μὲν ἀποίχονται πολέμοιο,

408

ὃς δέ κʼ ἀριστεύῃσι μάχῃ ἔνι τὸν δὲ μάλα χρεὼ

409

ἑστάμεναι κρατερῶς, ἤ τʼ ἔβλητʼ ἤ τʼ ἔβαλʼ ἄλλον.

410

Narrator

εἷος ὃ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,

411

τόφρα δʼ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον ἀσπιστάων,

412

ἔλσαν δʼ ἐν μέσσοισι, μετὰ σφίσι πῆμα τιθέντες.

413

ὡς δʼ ὅτε κάπριον ἀμφὶ κύνες θαλεροί τʼ αἰζηοὶ

414

σεύωνται, ὃ δέ τʼ εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο

415

θήγων λευκὸν ὀδόντα μετὰ γναμπτῇσι γένυσσιν,

416

ἀμφὶ δέ τʼ ἀΐσσονται, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων

417

γίγνεται, οἳ δὲ μένουσιν ἄφαρ δεινόν περ ἐόντα,

418

ὥς ῥα τότʼ ἀμφʼ Ὀδυσῆα Διῒ φίλον ἐσσεύοντο

419

Τρῶες· ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀμύμονα Δηϊοπίτην

420

οὔτασεν ὦμον ὕπερθεν ἐπάλμενος ὀξέϊ δουρί,

421

αὐτὰρ ἔπειτα Θόωνα καὶ Ἔννομον ἐξενάριξε.

422

Χερσιδάμαντα δʼ ἔπειτα καθʼ ἵππων ἀΐξαντα

423

δουρὶ κατὰ πρότμησιν ὑπʼ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης

424

νύξεν· ὃ δʼ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

425

τοὺς μὲν ἔασʼ, ὃ δʼ ἄρʼ Ἱππασίδην Χάροπʼ οὔτασε δουρὶ

426

αὐτοκασίγνητον εὐηφενέος Σώκοιο.

427

τῷ δʼ ἐπαλεξήσων Σῶκος κίεν ἰσόθεος φώς,

428

στῆ δὲ μάλʼ ἐγγὺς ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν

429

Socus

ὦ Ὀδυσεῦ πολύαινε δόλων ἆτʼ ἠδὲ πόνοιο

430

σήμερον ἢ δοιοῖσιν ἐπεύξεαι Ἱππασίδῃσι

431

τοιώδʼ ἄνδρε κατακτείνας καὶ τεύχεʼ ἀπούρας,

432

ἤ κεν ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃς.

433

Narrator

ὣς εἰπὼν οὔτησε κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην.

434

διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος,

435

καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο,

436

πάντα δʼ ἀπὸ πλευρῶν χρόα ἔργαθεν, οὐδʼ ἔτʼ ἔασε

437

Παλλὰς Ἀθηναίη μιχθήμεναι ἔγκασι φωτός.

438

γνῶ δʼ Ὀδυσεὺς ὅ οἱ οὔ τι τέλος κατακαίριον ἦλθεν,

439

ἂψ δʼ ἀναχωρήσας Σῶκον πρὸς μῦθον ἔειπεν·

440

Odysseus

ἆ δείλʼ ἦ μάλα δή σε κιχάνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

441

ἤτοι μέν ῥʼ ἔμʼ ἔπαυσας ἐπὶ Τρώεσσι μάχεσθαι·

442

σοὶ δʼ ἐγὼ ἐνθάδε φημὶ φόνον καὶ κῆρα μέλαιναν

443

ἤματι τῷδʼ ἔσσεσθαι, ἐμῷ δʼ ὑπὸ δουρὶ δαμέντα

444

εὖχος ἐμοὶ δώσειν, ψυχὴν δʼ Ἄϊδι κλυτοπώλῳ.

445

Narrator

ἦ, καὶ ὃ μὲν φύγαδʼ αὖτις ὑποστρέψας ἐβεβήκει,

446

τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν

447

ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσε,

448

δούπησεν δὲ πεσών· ὃ δʼ ἐπεύξατο δῖος Ὀδυσσεύς·

449

Odysseus

ὦ Σῶχʼ Ἱππάσου υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο

450

φθῆ σε τέλος θανάτοιο κιχήμενον, οὐδʼ ὑπάλυξας.

451

ἆ δείλʼ οὐ μὲν σοί γε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ

452

ὄσσε καθαιρήσουσι θανόντι περ, ἀλλʼ οἰωνοὶ

453

ὠμησταὶ ἐρύουσι, περὶ πτερὰ πυκνὰ βαλόντες.

454

αὐτὰρ ἔμʼ, εἴ κε θάνω, κτεριοῦσί γε δῖοι Ἀχαιοί.

455

Narrator

ὣς εἰπὼν Σώκοιο δαΐφρονος ὄβριμον ἔγχος

456

ἔξω τε χροὸς ἕλκε καὶ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης·

457

αἷμα δέ οἱ σπασθέντος ἀνέσσυτο, κῆδε δὲ θυμόν.

458

Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ὅπως ἴδον αἷμʼ Ὀδυσῆος

459

κεκλόμενοι καθʼ ὅμιλον ἐπʼ αὐτῷ πάντες ἔβησαν.

460

αὐτὰρ ὅ γʼ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο, αὖε δʼ ἑταίρους.

461

τρὶς μὲν ἔπειτʼ ἤϋσεν ὅσον κεφαλὴ χάδε φωτός,

462

τρὶς δʼ ἄϊεν ἰάχοντος ἄρηι φίλος Μενέλαος.

463

αἶψα δʼ ἄρʼ Αἴαντα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

464

Menelaus

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν

465

ἀμφί μʼ Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἵκετʼ ἀϋτὴ

466

τῷ ἰκέλη ὡς εἴ ἑ βιῴατο μοῦνον ἐόντα

467

Τρῶες ἀποτμήξαντες ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ.

468

ἀλλʼ ἴομεν καθʼ ὅμιλον· ἀλεξέμεναι γὰρ ἄμεινον.

469

δείδω μή τι πάθῃσιν ἐνὶ Τρώεσσι μονωθεὶς

470

ἐσθλὸς ἐών, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι γένηται.

471

Narrator

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ἦρχʼ, ὃ δʼ ἅμʼ ἕσπετο ἰσόθεος φώς.

472

εὗρον ἔπειτʼ Ὀδυσῆα Διῒ φίλον· ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτὸν

473

Τρῶες ἕπονθʼ ὡς εἴ τε δαφοινοὶ θῶες ὄρεσφιν

474

ἀμφʼ ἔλαφον κεραὸν βεβλημένον, ὅν τʼ ἔβαλʼ ἀνὴρ

475

ἰῷ ἀπὸ νευρῆς· τὸν μέν τʼ ἤλυξε πόδεσσι

476

φεύγων, ὄφρʼ αἷμα λιαρὸν καὶ γούνατʼ ὀρώρῃ·

477

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε δαμάσσεται ὠκὺς ὀϊστός,

478

ὠμοφάγοι μιν θῶες ἐν οὔρεσι δαρδάπτουσιν

479

ἐν νέμεϊ σκιερῷ· ἐπί τε λῖν ἤγαγε δαίμων

480

σίντην· θῶες μέν τε διέτρεσαν, αὐτὰρ ὃ δάπτει·

481

ὥς ῥα τότʼ ἀμφʼ Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην

482

Τρῶες ἕπον πολλοί τε καὶ ἄλκιμοι, αὐτὰρ ὅ γʼ ἥρως

483

ἀΐσσων ᾧ ἔγχει ἀμύνετο νηλεὲς ἦμαρ.

484

Αἴας δʼ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον,

485

στῆ δὲ παρέξ· Τρῶες δὲ διέτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος.

486

ἤτοι τὸν Μενέλαος ἀρήϊος ἔξαγʼ ὁμίλου

487

χειρὸς ἔχων, εἷος θεράπων σχεδὸν ἤλασεν ἵππους.

488

Αἴας δὲ Τρώεσσιν ἐπάλμενος εἷλε Δόρυκλον

489

Πριαμίδην νόθον υἱόν, ἔπειτα δὲ Πάνδοκον οὖτα,

490

οὖτα δὲ Λύσανδρον καὶ Πύρασον ἠδὲ Πυλάρτην.

491

ὡς δʼ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίον δὲ κάτεισι

492

χειμάρρους κατʼ ὄρεσφιν ὀπαζόμενος Διὸς ὄμβρῳ,

493

πολλὰς δὲ δρῦς ἀζαλέας, πολλὰς δέ τε πεύκας

494

ἐσφέρεται, πολλὸν δέ τʼ ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα βάλλει,

495

ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον τότε φαίδιμος Αἴας,

496

δαΐζων ἵππους τε καὶ ἀνέρας· οὐδέ πω Ἕκτωρ

497

πεύθετʼ, ἐπεί ῥα μάχης ἐπʼ ἀριστερὰ μάρνατο πάσης

498

ὄχθας πὰρ ποταμοῖο Σκαμάνδρου, τῇ ῥα μάλιστα

499

ἀνδρῶν πῖπτε κάρηνα, βοὴ δʼ ἄσβεστος ὀρώρει

500

Νέστορά τʼ ἀμφὶ μέγαν καὶ ἀρήϊον Ἰδομενῆα.

501

Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν ὁμίλει μέρμερα ῥέζων

502

ἔγχεΐ θʼ ἱπποσύνῃ τε, νέων δʼ ἀλάπαζε φάλαγγας·

503

οὐδʼ ἄν πω χάζοντο κελεύθου δῖοι Ἀχαιοὶ

504

εἰ μὴ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο

505

παῦσεν ἀριστεύοντα Μαχάονα ποιμένα λαῶν,

506

ἰῷ τριγλώχινι βαλὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον.

507

τῷ ῥα περίδεισαν μένεα πνείοντες Ἀχαιοὶ

508

μή πώς μιν πολέμοιο μετακλινθέντος ἕλοιεν.

509

αὐτίκα δʼ Ἰδομενεὺς προσεφώνεε Νέστορα δῖον·

510

Idomeneus

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν

511

ἄγρει σῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, πὰρ δὲ Μαχάων

512

βαινέτω, ἐς νῆας δὲ τάχιστʼ ἔχε μώνυχας ἵππους·

513

ἰητρὸς γὰρ ἀνὴρ πολλῶν ἀντάξιος ἄλλων

514

ἰούς τʼ ἐκτάμνειν ἐπί τʼ ἤπια φάρμακα πάσσειν.

515

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ.

516

αὐτίκα δʼ ὧν ὀχέων ἐπεβήσετο, πὰρ δὲ Μαχάων

517

βαῖνʼ Ἀσκληπιοῦ υἱὸς ἀμύμονος ἰητῆρος·

518

μάστιξεν δʼ ἵππους, τὼ δʼ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην

519

νῆας ἔπι γλαφυράς· τῇ γὰρ φίλον ἔπλετο θυμῷ.

520

Κεβριόνης δὲ Τρῶας ὀρινομένους ἐνόησεν

521

Ἕκτορι παρβεβαώς, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·

522

Cebriones

Ἕκτορ νῶϊ μὲν ἐνθάδʼ ὁμιλέομεν Δαναοῖσιν

523

ἐσχατιῇ πολέμοιο δυσηχέος· οἳ δὲ δὴ ἄλλοι

524

Τρῶες ὀρίνονται ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ αὐτοί.

525

Αἴας δὲ κλονέει Τελαμώνιος· εὖ δέ μιν ἔγνων·

526

εὐρὺ γὰρ ἀμφʼ ὤμοισιν ἔχει σάκος· ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς

527

κεῖσʼ ἵππους τε καὶ ἅρμʼ ἰθύνομεν, ἔνθα μάλιστα

528

ἱππῆες πεζοί τε κακὴν ἔριδα προβαλόντες

529

ἀλλήλους ὀλέκουσι, βοὴ δʼ ἄσβεστος ὄρωρεν.

530

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσας ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους

531

μάστιγι λιγυρῇ· τοὶ δὲ πληγῆς ἀΐοντες

532

ῥίμφʼ ἔφερον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς

533

στείβοντες νέκυάς τε καὶ ἀσπίδας· αἵματι δʼ ἄξων

534

νέρθεν ἅπας πεπάλακτο καὶ ἄντυγες αἳ περὶ δίφρον,

535

ἃς ἄρʼ ἀφʼ ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον

536

αἵ τʼ ἀπʼ ἐπισσώτρων. ὃ δὲ ἵετο δῦναι ὅμιλον

537

ἀνδρόμεον ῥῆξαί τε μετάλμενος· ἐν δὲ κυδοιμὸν

538

ἧκε κακὸν Δαναοῖσι, μίνυνθα δὲ χάζετο δουρός.

539

αὐτὰρ ὃ τῶν ἄλλων ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν

540

ἔγχεΐ τʼ ἄορί τε μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν,

541

Αἴαντος δʼ ἀλέεινε μάχην Τελαμωνιάδαο.

542

Ζεὺς δὲ πατὴρ Αἴανθʼ ὑψίζυγος ἐν φόβον ὦρσε·

543

στῆ δὲ ταφών, ὄπιθεν δὲ σάκος βάλεν ἑπταβόειον,

544

τρέσσε δὲ παπτήνας ἐφʼ ὁμίλου θηρὶ ἐοικὼς

545

ἐντροπαλιζόμενος ὀλίγον γόνυ γουνὸς ἀμείβων.

546

ὡς δʼ αἴθωνα λέοντα βοῶν ἀπὸ μεσσαύλοιο

547

ἐσσεύαντο κύνες τε καὶ ἀνέρες ἀγροιῶται,

548

οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι

549

πάννυχοι ἐγρήσσοντες· ὃ δὲ κρειῶν ἐρατίζων

550

ἰθύει, ἀλλʼ οὔ τι πρήσσει· θαμέες γὰρ ἄκοντες

551

ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν

552

καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ·

553

ἠῶθεν δʼ ἀπὸ νόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ·

554

ὣς Αἴας τότʼ ἀπὸ Τρώων τετιημένος ἦτορ

555

ἤϊε πόλλʼ ἀέκων· περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν.

556

ὡς δʼ ὅτʼ ὄνος παρʼ ἄρουραν ἰὼν ἐβιήσατο παῖδας

557

νωθής, ᾧ δὴ πολλὰ περὶ ῥόπαλʼ ἀμφὶς ἐάγῃ,

558

κείρει τʼ εἰσελθὼν βαθὺ λήϊον· οἳ δέ τε παῖδες

559

τύπτουσιν ῥοπάλοισι· βίη δέ τε νηπίη αὐτῶν·

560

σπουδῇ τʼ ἐξήλασσαν, ἐπεί τʼ ἐκορέσσατο φορβῆς·

561

ὣς τότʼ ἔπειτʼ Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱὸν

562

Τρῶες ὑπέρθυμοι πολυηγερέες τʼ ἐπίκουροι

563

νύσσοντες ξυστοῖσι μέσον σάκος αἰὲν ἕποντο.

564

Αἴας δʼ ἄλλοτε μὲν μνησάσκετο θούριδος ἀλκῆς

565

αὖτις ὑποστρεφθείς, καὶ ἐρητύσασκε φάλαγγας

566

Τρώων ἱπποδάμων· ὁτὲ δὲ τρωπάσκετο φεύγειν.

567

πάντας δὲ προέεργε θοὰς ἐπὶ νῆας ὁδεύειν,

568

αὐτὸς δὲ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν θῦνε μεσηγὺ

569

ἱστάμενος· τὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν

570

ἄλλα μὲν ἐν σάκεϊ μεγάλῳ πάγεν ὄρμενα πρόσσω,

571

πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγύ, πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν,

572

ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

573

τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησʼ Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱὸς

574

Εὐρύπυλος πυκινοῖσι βιαζόμενον βελέεσσι,

575

στῆ ῥα παρʼ αὐτὸν ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ,

576

καὶ βάλε Φαυσιάδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν

577

ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δʼ ὑπὸ γούνατʼ ἔλυσεν·

578

Εὐρύπυλος δʼ ἐπόρουσε καὶ αἴνυτο τεύχεʼ ἀπʼ ὤμων.

579

τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς

580

τεύχεʼ ἀπαινύμενον Ἀπισάονος, αὐτίκα τόξον

581

ἕλκετʼ ἐπʼ Εὐρυπύλῳ, καί μιν βάλε μηρὸν ὀϊστῷ

582

δεξιόν· ἐκλάσθη δὲ δόναξ, ἐβάρυνε δὲ μηρόν.

583

ἂψ δʼ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρʼ ἀλεείνων,

584

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

585

Eurypylus

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

586

στῆτʼ ἐλελιχθέντες καὶ ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ

587

Αἴανθʼ, ὃς βελέεσσι βιάζεται, οὐδέ ἕ φημι

588

φεύξεσθʼ ἐκ πολέμοιο δυσηχέος· ἀλλὰ μάλʼ ἄντην

589

ἵστασθʼ ἀμφʼ Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

590

Narrator

ὣς ἔφατʼ Εὐρύπυλος βεβλημένος· οἳ δὲ παρʼ αὐτὸν

591

πλησίοι ἔστησαν σάκεʼ ὤμοισι κλίναντες

592

δούρατʼ ἀνασχόμενοι· τῶν δʼ ἀντίος ἤλυθεν Αἴας.

593

στῆ δὲ μεταστρεφθείς, ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων.

594

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο·

595

Νέστορα δʼ ἐκ πολέμοιο φέρον Νηλήϊαι ἵπποι

596

ἱδρῶσαι, ἦγον δὲ Μαχάονα ποιμένα λαῶν.

597

τὸν δὲ ἰδὼν ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

598

ἑστήκει γὰρ ἐπὶ πρυμνῇ μεγακήτεϊ νηῒ

599

εἰσορόων πόνον αἰπὺν ἰῶκά τε δακρυόεσσαν.

600

αἶψα δʼ ἑταῖρον ἑὸν Πατροκλῆα προσέειπε

601

φθεγξάμενος παρὰ νηός· ὃ δὲ κλισίηθεν ἀκούσας

602

ἔκμολεν ἶσος Ἄρηϊ, κακοῦ δʼ ἄρα οἱ πέλεν ἀρχή.

603

τὸν πρότερος προσέειπε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός·

604

Patroclus

τίπτέ με κικλήσκεις Ἀχιλεῦ; τί δέ σε χρεὼ ἐμεῖο;

605

τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

606

δῖε Μενοιτιάδη τῷ ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ

607

νῦν ὀΐω περὶ γούνατʼ ἐμὰ στήσεσθαι Ἀχαιοὺς

608

λισσομένους· χρειὼ γὰρ ἱκάνεται οὐκέτʼ ἀνεκτός.

609

ἀλλʼ ἴθι νῦν Πάτροκλε Διῒ φίλε Νέστορʼ ἔρειο

610

ὅν τινα τοῦτον ἄγει βεβλημένον ἐκ πολέμοιο·

611

ἤτοι μὲν τά γʼ ὄπισθε Μαχάονι πάντα ἔοικε

612

τῷ Ἀσκληπιάδῃ, ἀτὰρ οὐκ ἴδον ὄμματα φωτός·

613

ἵπποι γάρ με παρήϊξαν πρόσσω μεμαυῖαι.

614

Narrator

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθʼ ἑταίρῳ,

615

βῆ δὲ θέειν παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν.

616

οἳ δʼ ὅτε δὴ κλισίην Νηληϊάδεω ἀφίκοντο,

617

αὐτοὶ μέν ῥʼ ἀπέβησαν ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν,

618

ἵππους δʼ Εὐρυμέδων θεράπων λύε τοῖο γέροντος

619

ἐξ ὀχέων· τοὶ δʼ ἱδρῶ ἀπεψύχοντο χιτώνων

620

στάντε ποτὶ πνοιὴν παρὰ θῖνʼ ἁλός· αὐτὰρ ἔπειτα

621

ἐς κλισίην ἐλθόντες ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον.

622

τοῖσι δὲ τεῦχε κυκειῶ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη,

623

τὴν ἄρετʼ ἐκ Τενέδοιο γέρων, ὅτε πέρσεν Ἀχιλλεύς,

624

θυγατέρʼ Ἀρσινόου μεγαλήτορος, ἥν οἱ Ἀχαιοὶ

625

ἔξελον οὕνεκα βουλῇ ἀριστεύεσκεν ἁπάντων.

626

ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν

627

καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον, αὐτὰρ ἐπʼ αὐτῆς

628

χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον,

629

ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δʼ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν,

630

πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὃ οἴκοθεν ἦγʼ ὁ γεραιός,

631

χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον· οὔατα δʼ αὐτοῦ

632

τέσσαρʼ ἔσαν, δοιαὶ δὲ πελειάδες ἀμφὶς ἕκαστον

633

χρύσειαι νεμέθοντο, δύω δʼ ὑπὸ πυθμένες ἦσαν.

634

ἄλλος μὲν μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης

635

πλεῖον ἐόν, Νέστωρ δʼ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν.

636

ἐν τῷ ῥά σφι κύκησε γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσιν

637

οἴνῳ Πραμνείῳ, ἐπὶ δʼ αἴγειον κνῆ τυρὸν

638

κνήστι χαλκείῃ, ἐπὶ δʼ ἄλφιτα λευκὰ πάλυνε,

639

πινέμεναι δʼ ἐκέλευσεν, ἐπεί ῥʼ ὥπλισσε κυκειῶ.

640

τὼ δʼ ἐπεὶ οὖν πίνοντʼ ἀφέτην πολυκαγκέα δίψαν

641

μύθοισιν τέρποντο πρὸς ἀλλήλους ἐνέποντες,

642

Πάτροκλος δὲ θύρῃσιν ἐφίστατο ἰσόθεος φώς.

643

τὸν δὲ ἰδὼν ὁ γεραιὸς ἀπὸ θρόνου ὦρτο φαεινοῦ,

644

ἐς δʼ ἄγε χειρὸς ἑλών, κατὰ δʼ ἑδριάασθαι ἄνωγε.

645

Πάτροκλος δʼ ἑτέρωθεν ἀναίνετο εἶπέ τε μῦθον·

646

Patroclus

οὐχ ἕδος ἐστὶ γεραιὲ διοτρεφές, οὐδέ με πείσεις.

647

αἰδοῖος νεμεσητὸς ὅ με προέηκε πυθέσθαι

648

ὅν τινα τοῦτον ἄγεις βεβλημένον· ἀλλὰ καὶ αὐτὸς

649

γιγνώσκω, ὁρόω δὲ Μαχάονα ποιμένα λαῶν.

650

νῦν δὲ ἔπος ἐρέων πάλιν ἄγγελος εἶμʼ Ἀχιλῆϊ.

651

εὖ δὲ σὺ οἶσθα γεραιὲ διοτρεφές, οἷος ἐκεῖνος

652

δεινὸς ἀνήρ· τάχα κεν καὶ ἀναίτιον αἰτιόῳτο.

653

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

654

Nestor

τίπτε τὰρ ὧδʼ Ἀχιλεὺς ὀλοφύρεται υἷας Ἀχαιῶν,

655

ὅσσοι δὴ βέλεσιν βεβλήαται; οὐδέ τι οἶδε

656

πένθεος, ὅσσον ὄρωρε κατὰ στρατόν· οἳ γὰρ ἄριστοι

657

ἐν νηυσὶν κέαται βεβλημένοι οὐτάμενοί τε.

658

βέβληται μὲν ὃ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης,

659

οὔτασται δʼ Ὀδυσεὺς δουρὶ κλυτὸς ἠδʼ Ἀγαμέμνων·

660

βέβληται δὲ καὶ Εὐρύπυλος κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ·

661

τοῦτον δʼ ἄλλον ἐγὼ νέον ἤγαγον ἐκ πολέμοιο

662

ἰῷ ἀπὸ νευρῆς βεβλημένον. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

663

ἐσθλὸς ἐὼν Δαναῶν οὐ κήδεται οὐδʼ ἐλεαίρει.

664

ἦ μένει εἰς ὅ κε δὴ νῆες θοαὶ ἄγχι θαλάσσης

665

Ἀργείων ἀέκητι πυρὸς δηΐοιο θέρωνται,

666

αὐτοί τε κτεινώμεθʼ ἐπισχερώ; οὐ γὰρ ἐμὴ ἲς

667

ἔσθʼ οἵη πάρος ἔσκεν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσιν.

668

εἴθʼ ὣς ἡβώοιμι βίη δέ μοι ἔμπεδος εἴη

669

ὡς ὁπότʼ Ἠλείοισι καὶ ἡμῖν νεῖκος ἐτύχθη

670

ἀμφὶ βοηλασίῃ, ὅτʼ ἐγὼ κτάνον Ἰτυμονῆα

671

ἐσθλὸν Ὑπειροχίδην, ὃς ἐν Ἤλιδι ναιετάασκε,

672

ῥύσιʼ ἐλαυνόμενος· ὃ δʼ ἀμύνων ᾗσι βόεσσιν

673

ἔβλητʼ ἐν πρώτοισιν ἐμῆς ἀπὸ χειρὸς ἄκοντι,

674

κὰδ δʼ ἔπεσεν, λαοὶ δὲ περίτρεσαν ἀγροιῶται.

675

ληΐδα δʼ ἐκ πεδίου συνελάσσαμεν ἤλιθα πολλὴν

676

πεντήκοντα βοῶν ἀγέλας, τόσα πώεα οἰῶν,

677

τόσσα συῶν συβόσια, τόσʼ αἰπόλια πλατέʼ αἰγῶν,

678

ἵππους δὲ ξανθὰς ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα

679

πάσας θηλείας, πολλῇσι δὲ πῶλοι ὑπῆσαν.

680

καὶ τὰ μὲν ἠλασάμεσθα Πύλον Νηλήϊον εἴσω

681

ἐννύχιοι προτὶ ἄστυ· γεγήθει δὲ φρένα Νηλεύς,

682

οὕνεκά μοι τύχε πολλὰ νέῳ πόλεμον δὲ κιόντι.

683

κήρυκες δʼ ἐλίγαινον ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφι

684

τοὺς ἴμεν οἷσι χρεῖος ὀφείλετʼ ἐν Ἤλιδι δίῃ·

685

οἳ δὲ συναγρόμενοι Πυλίων ἡγήτορες ἄνδρες

686

δαίτρευον· πολέσιν γὰρ Ἐπειοὶ χρεῖος ὄφειλον,

687

ὡς ἡμεῖς παῦροι κεκακωμένοι ἐν Πύλῳ ἦμεν·

688

ἐλθὼν γάρ ῥʼ ἐκάκωσε βίη Ἡρακληείη

689

τῶν προτέρων ἐτέων, κατὰ δʼ ἔκταθεν ὅσσοι ἄριστοι·

690

δώδεκα γὰρ Νηλῆος ἀμύμονος υἱέες ἦμεν·

691

τῶν οἶος λιπόμην, οἳ δʼ ἄλλοι πάντες ὄλοντο.

692

ταῦθʼ ὑπερηφανέοντες Ἐπειοὶ χαλκοχίτωνες

693

ἡμέας ὑβρίζοντες ἀτάσθαλα μηχανόωντο.

694

ἐκ δʼ ὃ γέρων ἀγέλην τε βοῶν καὶ πῶϋ μέγʼ οἰῶν

695

εἵλετο κρινάμενος τριηκόσιʼ ἠδὲ νομῆας.

696

καὶ γὰρ τῷ χρεῖος μέγʼ ὀφείλετʼ ἐν Ἤλιδι δίῃ

697

τέσσαρες ἀθλοφόροι ἵπποι αὐτοῖσιν ὄχεσφιν

698

ἐλθόντες μετʼ ἄεθλα· περὶ τρίποδος γὰρ ἔμελλον

699

θεύσεσθαι· τοὺς δʼ αὖθι ἄναξ ἀνδρῶν Αὐγείας

700

κάσχεθε, τὸν δʼ ἐλατῆρʼ ἀφίει ἀκαχήμενον ἵππων.

701

τῶν ὃ γέρων ἐπέων κεχολωμένος ἠδὲ καὶ ἔργων

702

ἐξέλετʼ ἄσπετα πολλά· τὰ δʼ ἄλλʼ ἐς δῆμον ἔδωκε

703

δαιτρεύειν, μή τίς οἱ ἀτεμβόμενος κίοι ἴσης.

704

ἡμεῖς μὲν τὰ ἕκαστα διείπομεν, ἀμφί τε ἄστυ

705

ἕρδομεν ἱρὰ θεοῖς· οἳ δὲ τρίτῳ ἤματι πάντες

706

ἦλθον ὁμῶς αὐτοί τε πολεῖς καὶ μώνυχες ἵπποι

707

πανσυδίῃ· μετὰ δέ σφι Μολίονε θωρήσσοντο

708

παῖδʼ ἔτʼ ἐόντʼ, οὔ πω μάλα εἰδότε θούριδος ἀλκῆς.

709

ἔστι δέ τις Θρυόεσσα πόλις αἰπεῖα κολώνη

710

τηλοῦ ἐπʼ Ἀλφειῷ, νεάτη Πύλου ἠμαθόεντος·

711

τὴν ἀμφεστρατόωντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.

712

ἀλλʼ ὅτε πᾶν πεδίον μετεκίαθον, ἄμμι δʼ Ἀθήνη

713

ἄγγελος ἦλθε θέουσʼ ἀπʼ Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι

714

ἔννυχος, οὐδʼ ἀέκοντα Πύλον κάτα λαὸν ἄγειρεν

715

ἀλλὰ μάλʼ ἐσσυμένους πολεμίζειν. οὐδέ με Νηλεὺς

716

εἴα θωρήσσεσθαι, ἀπέκρυψεν δέ μοι ἵππους·

717

οὐ γάρ πώ τί μʼ ἔφη ἴδμεν πολεμήϊα ἔργα.

718

ἀλλὰ καὶ ὧς ἱππεῦσι μετέπρεπον ἡμετέροισι

719

καὶ πεζός περ ἐών, ἐπεὶ ὧς ἄγε νεῖκος Ἀθήνη.

720

ἔστι δέ τις ποταμὸς Μινυήϊος εἰς ἅλα βάλλων

721

ἐγγύθεν Ἀρήνης, ὅθι μείναμεν Ἠῶ δῖαν

722

ἱππῆες Πυλίων, τὰ δʼ ἐπέρρεον ἔθνεα πεζῶν.

723

ἔνθεν πανσυδίῃ σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες

724

ἔνδιοι ἱκόμεσθʼ ἱερὸν ῥόον Ἀλφειοῖο.

725

ἔνθα Διὶ ῥέξαντες ὑπερμενεῖ ἱερὰ καλά,

726

ταῦρον δʼ Ἀλφειῷ, ταῦρον δὲ Ποσειδάωνι,

727

αὐτὰρ Ἀθηναίη γλαυκώπιδι βοῦν ἀγελαίην,

728

δόρπον ἔπειθʼ ἑλόμεσθα κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι,

729

καὶ κατεκοιμήθημεν ἐν ἔντεσιν οἷσιν ἕκαστος

730

ἀμφὶ ῥοὰς ποταμοῖο. ἀτὰρ μεγάθυμοι Ἐπειοὶ

731

ἀμφέσταν δὴ ἄστυ διαρραῖσαι μεμαῶτες·

732

ἀλλά σφι προπάροιθε φάνη μέγα ἔργον Ἄρηος·

733

εὖτε γὰρ ἠέλιος φαέθων ὑπερέσχεθε γαίης,

734

συμφερόμεσθα μάχῃ Διί τʼ εὐχόμενοι καὶ Ἀθήνῃ.

735

ἀλλʼ ὅτε δὴ Πυλίων καὶ Ἐπειῶν ἔπλετο νεῖκος,

736

πρῶτος ἐγὼν ἕλον ἄνδρα, κόμισσα δὲ μώνυχας ἵππους,

737

Μούλιον αἰχμητήν· γαμβρὸς δʼ ἦν Αὐγείαο,

738

πρεσβυτάτην δὲ θύγατρʼ εἶχε ξανθὴν Ἀγαμήδην,

739

ἣ τόσα φάρμακα ᾔδη ὅσα τρέφει εὐρεῖα χθών.

740

τὸν μὲν ἐγὼ προσιόντα βάλον χαλκήρεϊ δουρί,

741

ἤριπε δʼ ἐν κονίῃσιν· ἐγὼ δʼ ἐς δίφρον ὀρούσας

742

στῆν ῥα μετὰ προμάχοισιν· ἀτὰρ μεγάθυμοι Ἐπειοὶ

743

ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος, ἐπεὶ ἴδον ἄνδρα πεσόντα

744

ἡγεμόνʼ ἱππήων, ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

745

αὐτὰρ ἐγὼν ἐπόρουσα κελαινῇ λαίλαπι ἶσος,

746

πεντήκοντα δʼ ἕλον δίφρους, δύο δʼ ἀμφὶς ἕκαστον

747

φῶτες ὀδὰξ ἕλον οὖδας ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ δαμέντες.

748

καί νύ κεν Ἀκτορίωνε Μολίονε παῖδʼ ἀλάπαξα,

749

εἰ μή σφωε πατὴρ εὐρὺ κρείων ἐνοσίχθων

750

ἐκ πολέμου ἐσάωσε καλύψας ἠέρι πολλῇ.

751

ἔνθα Ζεὺς Πυλίοισι μέγα κράτος ἐγγυάλιξε·

752

τόφρα γὰρ οὖν ἑπόμεσθα διὰ σπιδέος πεδίοιο

753

κτείνοντές τʼ αὐτοὺς ἀνά τʼ ἔντεα καλὰ λέγοντες,

754

ὄφρʼ ἐπὶ Βουπρασίου πολυπύρου βήσαμεν ἵππους

755

πέτρης τʼ Ὠλενίης, καὶ Ἀλησίου ἔνθα κολώνη

756

κέκληται· ὅθεν αὖτις ἀπέτραπε λαὸν Ἀθήνη.

757

ἔνθʼ ἄνδρα κτείνας πύματον λίπον· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

758

ἂψ ἀπὸ Βουπρασίοιο Πύλονδʼ ἔχον ὠκέας ἵππους,

759

πάντες δʼ εὐχετόωντο θεῶν Διὶ Νέστορί τʼ ἀνδρῶν.

760

ὣς ἔον, εἴ ποτʼ ἔον γε, μετʼ ἀνδράσιν. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

761

οἶος τῆς ἀρετῆς ἀπονήσεται· ἦ τέ μιν οἴω

762

πολλὰ μετακλαύσεσθαι ἐπεί κʼ ἀπὸ λαὸς ὄληται.

763

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε Μενοίτιος ὧδʼ ἐπέτελλεν

764

ἤματι τῷ ὅτε σʼ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε,

765

νῶϊ δέ τʼ ἔνδον ἐόντες ἐγὼ καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς

766

πάντα μάλʼ ἐν μεγάροις ἠκούομεν ὡς ἐπέτελλε.

767

Πηλῆος δʼ ἱκόμεσθα δόμους εὖ ναιετάοντας

768

λαὸν ἀγείροντες κατʼ Ἀχαιΐδα πουλυβότειραν.

769

ἔνθα δʼ ἔπειθʼ ἥρωα Μενοίτιον εὕρομεν ἔνδον

770

ἠδὲ σέ, πὰρ δʼ Ἀχιλῆα· γέρων δʼ ἱππηλάτα Πηλεὺς

771

πίονα μηρία καῖε βοὸς Διὶ τερπικεραύνῳ

772

αὐλῆς ἐν χόρτῳ· ἔχε δὲ χρύσειον ἄλεισον

773

σπένδων αἴθοπα οἶνον ἐπʼ αἰθομένοις ἱεροῖσι.

774

σφῶϊ μὲν ἀμφὶ βοὸς ἕπετον κρέα, νῶϊ δʼ ἔπειτα

775

στῆμεν ἐνὶ προθύροισι· ταφὼν δʼ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεύς,

776

ἐς δʼ ἄγε χειρὸς ἑλών, κατὰ δʼ ἑδριάασθαι ἄνωγε,

777

ξείνιά τʼ εὖ παρέθηκεν, ἅ τε ξείνοις θέμις ἐστίν.

778

αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπημεν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος,

779

ἦρχον ἐγὼ μύθοιο κελεύων ὔμμʼ ἅμʼ ἕπεσθαι·

780

σφὼ δὲ μάλʼ ἠθέλετον, τὼ δʼ ἄμφω πόλλʼ ἐπέτελλον.

781

Πηλεὺς μὲν ᾧ παιδὶ γέρων ἐπέτελλʼ Ἀχιλῆϊ

782

αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων·

783

σοὶ δʼ αὖθʼ ὧδʼ ἐπέτελλε Μενοίτιος Ἄκτορος υἱός·

784

τέκνον ἐμὸν γενεῇ μὲν ὑπέρτερός ἐστιν Ἀχιλλεύς,

785

πρεσβύτερος δὲ σύ ἐσσι· βίῃ δʼ ὅ γε πολλὸν ἀμείνων.

786

ἀλλʼ εὖ οἱ φάσθαι πυκινὸν ἔπος ἠδʼ ὑποθέσθαι

787

καί οἱ σημαίνειν· ὃ δὲ πείσεται εἰς ἀγαθόν περ.

788

Narrator

ὣς ἐπέτελλʼ ὃ γέρων, σὺ δὲ λήθεαι· ἀλλʼ ἔτι καὶ νῦν

789

ταῦτʼ εἴποις Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι αἴ κε πίθηται.

790

τίς δʼ οἶδʼ εἴ κέν οἱ σὺν δαίμονι θυμὸν ὀρίναις

791

παρειπών; ἀγαθὴ δὲ παραίφασίς ἐστιν ἑταίρου.

792

εἰ δέ τινα φρεσὶν ᾗσι θεοπροπίην ἀλεείνει

793

καί τινά οἱ πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ,

794

ἀλλὰ σέ περ προέτω, ἅμα δʼ ἄλλος λαὸς ἑπέσθω

795

Μυρμιδόνων, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι·

796

καί τοι τεύχεα καλὰ δότω πόλεμον δὲ φέρεσθαι,

797

αἴ κέ σε τῷ εἴσκοντες ἀπόσχωνται πολέμοιο

798

Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δʼ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν

799

τειρόμενοι· ὀλίγη δέ τʼ ἀνάπνευσις πολέμοιο.

800

ῥεῖα δέ κʼ ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀϋτῇ

801

ὤσαισθε προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

802

ὣς φάτο, τῷ δʼ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε,

803

βῆ δὲ θέειν παρὰ νῆας ἐπʼ Αἰακίδην Ἀχιλῆα.

804

ἀλλʼ ὅτε δὴ κατὰ νῆας Ὀδυσσῆος θείοιο

805

ἷξε θέων Πάτροκλος, ἵνά σφʼ ἀγορή τε θέμις τε

806

ἤην, τῇ δὴ καί σφι θεῶν ἐτετεύχατο βωμοί,

807

ἔνθά οἱ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντεβόλησε

808

διογενὴς Εὐαιμονίδης κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ

809

σκάζων ἐκ πολέμου· κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρὼς

810

ὤμων καὶ κεφαλῆς, ἀπὸ δʼ ἕλκεος ἀργαλέοιο

811

αἷμα μέλαν κελάρυζε· νόος γε μὲν ἔμπεδος ἦεν.

812

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός,

813

καί ῥʼ ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

814

Patroclus

ἆ δειλοὶ Δαναῶν ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

815

ὣς ἄρʼ ἐμέλλετε τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης

816

ἄσειν ἐν Τροίῃ ταχέας κύνας ἀργέτι δημῷ.

817

ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ διοτρεφὲς Εὐρύπυλʼ ἥρως,

818

ἤ ῥʼ ἔτι που σχήσουσι πελώριον Ἕκτορʼ Ἀχαιοί,

819

ἦ ἤδη φθίσονται ὑπʼ αὐτοῦ δουρὶ δαμέντες;

820

Narrator

τὸν δʼ αὖτʼ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντίον ηὔδα·

821

Eurypylus

οὐκέτι διογενὲς Πατρόκλεες ἄλκαρ Ἀχαιῶν

822

ἔσσεται, ἀλλʼ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέονται.

823

οἳ μὲν γὰρ δὴ πάντες, ὅσοι πάρος ἦσαν ἄριστοι,

824

ἐν νηυσὶν κέαται βεβλημένοι οὐτάμενοί τε

825

χερσὶν ὕπο Τρώων· τῶν δὲ σθένος ὄρνυται αἰέν.

826

ἀλλʼ ἐμὲ μὲν σὺ σάωσον ἄγων ἐπὶ νῆα μέλαιναν,

827

μηροῦ δʼ ἔκταμʼ ὀϊστόν, ἀπʼ αὐτοῦ δʼ αἷμα κελαινὸν

828

νίζʼ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δʼ ἤπια φάρμακα πάσσε

829

ἐσθλά, τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι,

830

ὃν Χείρων ἐδίδαξε δικαιότατος Κενταύρων.

831

ἰητροὶ μὲν γὰρ Ποδαλείριος ἠδὲ Μαχάων

832

τὸν μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ὀΐομαι ἕλκος ἔχοντα

833

χρηΐζοντα καὶ αὐτὸν ἀμύμονος ἰητῆρος

834

κεῖσθαι· ὃ δʼ ἐν πεδίῳ Τρώων μένει ὀξὺν Ἄρηα.

835

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός·

836

Patroclus

πῶς τὰρ ἔοι τάδε ἔργα; τί ῥέξομεν Εὐρύπυλʼ ἥρως;

837

ἔρχομαι ὄφρʼ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι μῦθον ἐνίσπω

838

ὃν Νέστωρ ἐπέτελλε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν·

839

ἀλλʼ οὐδʼ ὧς περ σεῖο μεθήσω τειρομένοιο.

840

Narrator

ἦ, καὶ ὑπὸ στέρνοιο λαβὼν ἄγε ποιμένα λαῶν

841

ἐς κλισίην· θεράπων δὲ ἰδὼν ὑπέχευε βοείας.

842

ἔνθά μιν ἐκτανύσας ἐκ μηροῦ τάμνε μαχαίρῃ

843

ὀξὺ βέλος περιπευκές, ἀπʼ αὐτοῦ δʼ αἷμα κελαινὸν

844

νίζʼ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δὲ ῥίζαν βάλε πικρὴν

845

χερσὶ διατρίψας ὀδυνήφατον, ἥ οἱ ἁπάσας

846

ἔσχʼ ὀδύνας· τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο, παύσατο δʼ αἷμα.

847