0:00
Aeneid
Book 6
P. Vergilius Maro
Narrator
Inter quas Phoenissa recens a volnere Dido
450
errabat silva in magna; quam Troius heros
451
ut primum iuxta stetit adgnovitque per umbras
452
obscuram, qualem primo qui surgere mense
453
aut videt, aut vidisse putat per nubila lunam,
454
demisit lacrimas, dulcique adfatus amore est:
455
Aeneas
«Infelix Dido, verus mihi nuntius ergo
456
venerat exstinctam, ferroque extrema secutam?
457
Funeris heu tibi causa fui? Per sidera iuro,
458
per superos, et si qua fides tellure sub ima est,
459
invitus, regina, tuo de litore cessi.
460
Sed me iussa deum, quae nunc has ire per umbras,
461
per loca senta situ cogunt noctemque profundam,
462
imperiis egere suis; nec credere quivi
463
hunc tantum tibi me discessu ferre dolorem.
464
Siste gradum, teque aspectu ne subtrahe nostro.
465
Quem fugis? Extremum fato, quod te adloquor, hoc est.»
466
Narrator
Talibus Aeneas ardentem et torva tuentem
467
lenibat dictis animum, lacrimasque ciebat.
468
Illa solo fixos oculos aversa tenebat,
469
nec magis incepto voltum sermone movetur,
470
quam si dura silex aut stet Marpesia cautes.
471
tandem corripuit sese, atque inimica refugit
472
in nemus umbriferum, coniunx ubi pristinus illi
473
respondet curis aequatque Sychaeus amorem.
474
Nec minus Aeneas, casu concussus iniquo,
475
prosequitur lacrimis longe, et miseratur euntem.
476