0:00
Aeneid
Book 4
P. Vergilius Maro
Narrator
Speluncam Dido dux et Troianus eandem
165
deveniunt: prima et Tellus et pronuba Iuno
166
dant signum; fulsere ignes et conscius aether
167
conubiis, summoque ulularunt vertice nymphae.
168
Ille dies primus leti primusque malorum
169
causa fuit; neque enim specie famave movetur,
170
nec iam furtivum Dido meditatur amorem:
171
coniugium vocat; hoc praetexit nomine culpam.
172
Extemplo Libyae magnas it Fama per urbes —
173
Fama, malum qua non aliud velocius ullum;
174
mobilitate viget, viresque adquirit eundo,
175
parva metu primo, mox sese attollit in auras,
176
ingrediturque solo, et caput inter nubila condit.
177
Illam Terra parens, ira inritata deorum,
178
extremam (ut perhibent) Coeo Enceladoque sororem
179
progenuit, pedibus celerem et pernicibus alis,
180
monstrum horrendum, ingens, cui, quot sunt corpore plumae
181
tot vigiles oculi subter, mirabile dictu,
182
tot linguae, totidem ora sonant, tot subrigit aures.
183
Nocte volat caeli medio terraeque per umbram,
184
stridens, nec dulci declinat lumina somno;
185
luce sedet custos aut summi culmine tecti,
186
turribus aut altis, et magnas territat urbes;
187
tam ficti pravique tenax, quam nuntia veri.
188
Haec tum multiplici populos sermone replebat
189
gaudens, et pariter facta atque infecta canebat:
190
venisse Aenean, Troiano sanguine cretum,
191
cui se pulchra viro dignetur iungere Dido;
192
nunc hiemem inter se luxu, quam longa, fovere
193
regnorum immemores turpique cupidine captos.
194
Haec passim dea foeda virum diffundit in ora.
195
Protinus ad regem cursus detorquet Iarban,
196
incenditque animum dictis atque aggerat iras.
197