0:00
Satires
Juvenal
8
Nulla fere causa est in qua non femina litem
242
moverit. accusat Manilia, si rea non est.
243
conponunt ipsae per se formantque libellos,
244
principium atque locos Celso dictare paratae.
245
Endromidas Tyrias et femineum ceroma
246
quis nescit, vel quis non vidit vulnera pali,
247
quem cavat adsiduis rudibus scutoque lacessit
248
atque omnes implet numeros dignissima prorsus
249
Florali matrona tuba, nisi si quid in illo
250
pectore plus agitat veraeque paratur harenae,
251
quem praestare potest mulier galeata pudorem,
252
quae fugit a sexu? vires amat: haec tamen ipsa
253
vir nollet fieri, nam quantula nostra voluptas!
254
quale decus, rerum si coniugis auctio fiat,
255
balteus et manicae et cristae crurisque sinistri
256
dimidium tegimen! vel, si diversa movebit
257
proelia, tu felix ocreas vendente puella.
258
hae sunt quae tenui sudant in cyclade, quarum
259
delicias et panniculus bombycinus urit.
260
aspice quo fremitu monstratos perferat ictus
261
et quanto galeae curvetur pondere, quanta
262
poplitibus sedeat quam denso fascia libro,
263
et ride positis scaphium cum sumitur armis.
264
dicite vos, neptes Lepidi caecive Metelli
265
Gurgitis aut Fabii, quae ludia sumpserit umquam
266
hos habitus, quando ad palum gemat uxor Asyli.
267
Semper habet lites alternaque iurgia lectus
268
in quo nupta iacet; minimum dormitur in illo.
269
tum gravis illa viro, tunc orba tigride peior,
270
cum simulat gemitus occulti conscia facti;
271
aut odit pueros aut ficta paelice plorat,
272
uberibus semper lacrimis semperque paratis
273
in statione sua atque expectantibus illam,
274
quo iubeat manare modo; tu credis amorem,
275
tu tibi tunc, uruca, places fletumque labellis
276
exorbes, quae scripta et quot lecture tabellas,
277
si tibi zelotypae retegantur scrinia moechae!
278
sed iacet in servi complexibus aut equitis. ‘dic,
279
dic aliquem sodes hic, Quintiliane, colorem.’
280
haeremus. dic ipsa.
281
9
olim convenerat, inquit,
282
‘ut faceres tu quod velles, nec non ego possem
283
indulgere mihi. clames licet et mare caelo
284
confundas, homo sum.’ nihil est audacius illis
285
deprensis: iram atque animos a crimine sumunt.
286
Unde haec monstra tamen vel quo de fonte, requiris?
287
praestabat castas humilis fortuna Latinas
288
quondam, nec vitiis contingi parva sinebant
289
tecta labor somnique breves et vellere Tusco
290
vexatae duraeque manus ac proximus urbi
291
Hannibal et stantes Collina turre mariti,
292
nunc patimur longae pacis mala, saevior armis
293
luxuria incubuit victumque ulciscitur orbem,
294
nullum crimen abest facinusque libidinis, ex quo
295
paupertas Romana perit, hinc fluxit ad istos
296
et Sybaris colles, hinc et Rhodos et Miletos
297
atque coronatum et petulans madidumque Tarentum
298
prima peregrinos obscaena pecunia mores
299
intulit, et turpi fregerunt saecula luxu
300
divitiae molles, quid enim Venus ebria curat?
301
inguinis et capitis quae sint discrimina, nescit
302
grandia quae mediis iam noctibus ostrea mordet,
303
cum perfusa mero spumant unguenta Falerno,
304
cum bibitur concha, cum iam vertigine tectum
305
ambulat et geminis exsurgit mensa lucernis.
306