0:00
Odyssey
Book 7
Homer
Narrator
ὧς ὁ μὲν ἔνθʼ ἠρᾶτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
1
κούρην δὲ προτὶ ἄστυ φέρεν μένος ἡμιόνοιιν.
2
ἡ δʼ ὅτε δὴ οὗ πατρὸς ἀγακλυτὰ δώμαθʼ ἵκανε,
3
στῆσεν ἄρʼ ἐν προθύροισι, κασίγνητοι δέ μιν ἀμφὶς
4
ἵσταντʼ ἀθανάτοις ἐναλίγκιοι, οἵ ῥʼ ὑπʼ ἀπήνης
5
ἡμιόνους ἔλυον ἐσθῆτά τε ἔσφερον εἴσω.
6
αὐτὴ δʼ ἐς θάλαμον ἑὸν ἤιε· δαῖε δέ οἱ πῦρ
7
γρῆυς Ἀπειραίη, θαλαμηπόλος Εὐρυμέδουσα,
8
τήν ποτʼ Ἀπείρηθεν νέες ἤγαγον ἀμφιέλισσαι·
9
Ἀλκινόῳ δʼ αὐτὴν γέρας ἔξελον, οὕνεκα πᾶσιν
10
Φαιήκεσσιν ἄνασσε, θεοῦ δʼ ὣς δῆμος ἄκουεν·
11
ἣ τρέφε Ναυσικάαν λευκώλενον ἐν μεγάροισιν.
12
ἥ οἱ πῦρ ἀνέκαιε καὶ εἴσω δόρπον ἐκόσμει.
13
καὶ τότʼ Ὀδυσσεὺς ὦρτο πόλινδʼ ἴμεν· ἀμφὶ δʼ Ἀθήνη
14
πολλὴν ἠέρα χεῦε φίλα φρονέουσʼ Ὀδυσῆι,
15
μή τις Φαιήκων μεγαθύμων ἀντιβολήσας
16
κερτομέοι τʼ ἐπέεσσι καὶ ἐξερέοιθʼ ὅτις εἴη.
17
ἀλλʼ ὅτε δὴ ἄρʼ ἔμελλε πόλιν δύσεσθαι ἐραννήν,
18
ἔνθα οἱ ἀντεβόλησε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη,
19
παρθενικῇ ἐικυῖα νεήνιδι, κάλπιν ἐχούσῃ.
20
στῆ δὲ πρόσθʼ αὐτοῦ, ὁ δʼ ἀνείρετο δῖος Ὀδυσσεύς·
21
Odysseus
ὦ τέκος, οὐκ ἄν μοι δόμον ἀνέρος ἡγήσαιο
22
Ἀλκινόου, ὃς τοῖσδε μετʼ ἀνθρώποισι ἀνάσσει;
23
καὶ γὰρ ἐγὼ ξεῖνος ταλαπείριος ἐνθάδʼ ἱκάνω
24
τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης· τῷ οὔ τινα οἶδα
25
ἀνθρώπων, οἳ τήνδε πόλιν καὶ γαῖαν ἔχουσιν.
26
Narrator
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
27
Athena
τοιγὰρ ἐγώ τοι, ξεῖνε πάτερ, δόμον, ὅν με κελεύεις,
28
δείξω, ἐπεί μοι πατρὸς ἀμύμονος ἐγγύθι ναίει.
29
ἀλλʼ ἴθι σιγῇ τοῖον, ἐγὼ δʼ ὁδὸν ἡγεμονεύσω,
30
μηδέ τινʼ ἀνθρώπων προτιόσσεο μηδʼ ἐρέεινε.
31
οὐ γὰρ ξείνους οἵδε μάλʼ ἀνθρώπους ἀνέχονται,
32
οὐδʼ ἀγαπαζόμενοι φιλέουσʼ ὅς κʼ ἄλλοθεν ἔλθῃ.
33
νηυσὶ θοῇσιν τοί γε πεποιθότες ὠκείῃσι
34
λαῖτμα μέγʼ ἐκπερόωσιν, ἐπεί σφισι δῶκʼ ἐνοσίχθων·
35
τῶν νέες ὠκεῖαι ὡς εἰ πτερὸν ἠὲ νόημα.
36
Narrator
ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἡγήσατο Παλλὰς Ἀθήνη
37
καρπαλίμως· ὁ δʼ ἔπειτα μετʼ ἴχνια βαῖνε θεοῖο.
38
τὸν δʼ ἄρα Φαίηκες ναυσικλυτοὶ οὐκ ἐνόησαν
39
ἐρχόμενον κατὰ ἄστυ διὰ σφέας· οὐ γὰρ Ἀθήνη
40
εἴα ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεός, ἥ ῥά οἱ ἀχλὺν
41
θεσπεσίην κατέχευε φίλα φρονέουσʼ ἐνὶ θυμῷ.
42
θαύμαζεν δʼ Ὀδυσεὺς λιμένας καὶ νῆας ἐίσας
43
αὐτῶν θʼ ἡρώων ἀγορὰς καὶ τείχεα μακρὰ
44
ὑψηλά, σκολόπεσσιν ἀρηρότα, θαῦμα ἰδέσθαι.
45
ἀλλʼ ὅτε δὴ βασιλῆος ἀγακλυτὰ δώμαθʼ ἵκοντο,
46
τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
47
Athena
οὗτος δή τοι, ξεῖνε πάτερ, δόμος, ὅν με κελεύεις
48
πεφραδέμεν· δήεις δὲ διοτρεφέας βασιλῆας
49
δαίτην δαινυμένους· σὺ δʼ ἔσω κίε, μηδέ τι θυμῷ
50
τάρβει· θαρσαλέος γὰρ ἀνὴρ ἐν πᾶσιν ἀμείνων
51
ἔργοισιν τελέθει, εἰ καί ποθεν ἄλλοθεν ἔλθοι.
52
δέσποιναν μὲν πρῶτα κιχήσεαι ἐν μεγάροισιν·
53
Ἀρήτη δʼ ὄνομʼ ἐστὶν ἐπώνυμον, ἐκ δὲ τοκήων
54
τῶν αὐτῶν οἵ περ τέκον Ἀλκίνοον βασιλῆα.
55
Ναυσίθοον μὲν πρῶτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων
56
γείνατο καὶ Περίβοια, γυναικῶν εἶδος ἀρίστη,
57
ὁπλοτάτη θυγάτηρ μεγαλήτορος Εὐρυμέδοντος,
58
ὅς ποθʼ ὑπερθύμοισι Γιγάντεσσιν βασίλευεν.
59
ἀλλʼ ὁ μὲν ὤλεσε λαὸν ἀτάσθαλον, ὤλετο δʼ αὐτός·
60
τῇ δὲ Ποσειδάων ἐμίγη καὶ ἐγείνατο παῖδα
61
Ναυσίθοον μεγάθυμον, ὃς ἐν Φαίηξιν ἄνασσε·
62
Ναυσίθοος δʼ ἔτεκεν Ῥηξήνορά τʼ Ἀλκίνοόν τε.
63
τὸν μὲν ἄκουρον ἐόντα βάλʼ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
64
νυμφίον ἐν μεγάρῳ, μίαν οἴην παῖδα λιπόντα
65
Ἀρήτην· τὴν δʼ Ἀλκίνοος ποιήσατʼ ἄκοιτιν,
66
καί μιν ἔτισʼ, ὡς οὔ τις ἐπὶ χθονὶ τίεται ἄλλη,
67
ὅσσαι νῦν γε γυναῖκες ὑπʼ ἀνδράσιν οἶκον ἔχουσιν.
68
ὣς κείνη περὶ κῆρι τετίμηταί τε καὶ ἔστιν
69
ἔκ τε φίλων παίδων ἔκ τʼ αὐτοῦ Ἀλκινόοιο
70
καὶ λαῶν, οἵ μίν ῥα θεὸν ὣς εἰσορόωντες
71
δειδέχαται μύθοισιν, ὅτε στείχῃσʼ ἀνὰ ἄστυ.
72
οὐ μὲν γάρ τι νόου γε καὶ αὐτὴ δεύεται ἐσθλοῦ·
73
ᾗσι τʼ ἐὺ φρονέῃσι καὶ ἀνδράσι νείκεα λύει.
74
εἴ κέν τοι κείνη γε φίλα φρονέῃσʼ ἐνὶ θυμῷ,
75
ἐλπωρή τοι ἔπειτα φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
76
οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
77
Narrator
ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη
78
πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον, λίπε δὲ Σχερίην ἐρατεινήν,
79
ἵκετο δʼ ἐς Μαραθῶνα καὶ εὐρυάγυιαν Ἀθήνην,
80
δῦνε δʼ Ἐρεχθῆος πυκινὸν δόμον. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
81
Ἀλκινόου πρὸς δώματʼ ἴε κλυτά· πολλὰ δέ οἱ κῆρ
82
ὥρμαινʼ ἱσταμένῳ, πρὶν χάλκεον οὐδὸν ἱκέσθαι.
83
ὥς τε γὰρ ἠελίου αἴγλη πέλεν ἠὲ σελήνης
84
δῶμα καθʼ ὑψερεφὲς μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο.
85
χάλκεοι μὲν γὰρ τοῖχοι ἐληλέδατʼ ἔνθα καὶ ἔνθα,
86
ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῦ, περὶ δὲ θριγκὸς κυάνοιο·
87
χρύσειαι δὲ θύραι πυκινὸν δόμον ἐντὸς ἔεργον·
88
σταθμοὶ δʼ ἀργύρεοι ἐν χαλκέῳ ἕστασαν οὐδῷ,
89
ἀργύρεον δʼ ἐφʼ ὑπερθύριον, χρυσέη δὲ κορώνη.
90
χρύσειοι δʼ ἑκάτερθε καὶ ἀργύρεοι κύνες ἦσαν,
91
οὓς Ἥφαιστος ἔτευξεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι
92
δῶμα φυλασσέμεναι μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο,
93
ἀθανάτους ὄντας καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα.
94
ἐν δὲ θρόνοι περὶ τοῖχον ἐρηρέδατʼ ἔνθα καὶ ἔνθα,
95
ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῖο διαμπερές, ἔνθʼ ἐνὶ πέπλοι
96
λεπτοὶ ἐύννητοι βεβλήατο, ἔργα γυναικῶν.
97
ἔνθα δὲ Φαιήκων ἡγήτορες ἑδριόωντο
98
πίνοντες καὶ ἔδοντες· ἐπηετανὸν γὰρ ἔχεσκον.
99
χρύσειοι δʼ ἄρα κοῦροι ἐυδμήτων ἐπὶ βωμῶν
100
ἕστασαν αἰθομένας δαΐδας μετὰ χερσὶν ἔχοντες,
101
φαίνοντες νύκτας κατὰ δώματα δαιτυμόνεσσι.
102
πεντήκοντα δέ οἱ δμωαὶ κατὰ δῶμα γυναῖκες
103
αἱ μὲν ἀλετρεύουσι μύλῃς ἔπι μήλοπα καρπόν,
104
αἱ δʼ ἱστοὺς ὑφόωσι καὶ ἠλάκατα στρωφῶσιν
105
ἥμεναι, οἷά τε φύλλα μακεδνῆς αἰγείροιο·
106
καιρουσσέων δʼ ὀθονέων ἀπολείβεται ὑγρὸν ἔλαιον.
107
ὅσσον Φαίηκες περὶ πάντων ἴδριες ἀνδρῶν
108
νῆα θοὴν ἐνὶ πόντῳ ἐλαυνέμεν, ὣς δὲ γυναῖκες
109
ἱστῶν τεχνῆσσαι· πέρι γάρ σφισι δῶκεν Ἀθήνη
110
ἔργα τʼ ἐπίστασθαι περικαλλέα καὶ φρένας ἐσθλάς.
111
ἔκτοσθεν δʼ αὐλῆς μέγας ὄρχατος ἄγχι θυράων
112
τετράγυος· περὶ δʼ ἕρκος ἐλήλαται ἀμφοτέρωθεν.
113
ἔνθα δὲ δένδρεα μακρὰ πεφύκασι τηλεθόωντα,
114
ὄγχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ μηλέαι ἀγλαόκαρποι
115
συκέαι τε γλυκεραὶ καὶ ἐλαῖαι τηλεθόωσαι.
116
τάων οὔ ποτε καρπὸς ἀπόλλυται οὐδʼ ἀπολείπει
117
χείματος οὐδὲ θέρευς, ἐπετήσιος· ἀλλὰ μάλʼ αἰεὶ
118
Ζεφυρίη πνείουσα τὰ μὲν φύει, ἄλλα δὲ πέσσει.
119
ὄγχνη ἐπʼ ὄγχνῃ γηράσκει, μῆλον δʼ ἐπὶ μήλῳ,
120
αὐτὰρ ἐπὶ σταφυλῇ σταφυλή, σῦκον δʼ ἐπὶ σύκῳ.
121
ἔνθα δέ οἱ πολύκαρπος ἀλωὴ ἐρρίζωται,
122
τῆς ἕτερον μὲν θειλόπεδον λευρῷ ἐνὶ χώρῳ
123
τέρσεται ἠελίῳ, ἑτέρας δʼ ἄρα τε τρυγόωσιν,
124
ἄλλας δὲ τραπέουσι· πάροιθε δέ τʼ ὄμφακές εἰσιν
125
ἄνθος ἀφιεῖσαι, ἕτεραι δʼ ὑποπερκάζουσιν.
126
ἔνθα δὲ κοσμηταὶ πρασιαὶ παρὰ νείατον ὄρχον
127
παντοῖαι πεφύασιν, ἐπηετανὸν γανόωσαι·
128
ἐν δὲ δύω κρῆναι ἡ μέν τʼ ἀνὰ κῆπον ἅπαντα
129
σκίδναται, ἡ δʼ ἑτέρωθεν ὑπʼ αὐλῆς οὐδὸν ἵησι
130
πρὸς δόμον ὑψηλόν, ὅθεν ὑδρεύοντο πολῖται.
131
τοῖʼ ἄρʼ ἐν Ἀλκινόοιο θεῶν ἔσαν ἀγλαὰ δῶρα.
132
ἔνθα στὰς θηεῖτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς.
133
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα ἑῷ θηήσατο θυμῷ,
134
καρπαλίμως ὑπὲρ οὐδὸν ἐβήσετο δώματος εἴσω.
135
εὗρε δὲ Φαιήκων ἡγήτορας ἠδὲ μέδοντας
136
σπένδοντας δεπάεσσιν ἐυσκόπῳ ἀργεϊφόντῃ,
137
ᾧ πυμάτῳ σπένδεσκον, ὅτε μνησαίατο κοίτου.
138
αὐτὰρ ὁ βῆ διὰ δῶμα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς
139
πολλὴν ἠέρʼ ἔχων, ἥν οἱ περίχευεν Ἀθήνη,
140
ὄφρʼ ἵκετʼ Ἀρήτην τε καὶ Ἀλκίνοον βασιλῆα.
141
ἀμφὶ δʼ ἄρʼ Ἀρήτης βάλε γούνασι χεῖρας Ὀδυσσεύς,
142
καὶ τότε δή ῥʼ αὐτοῖο πάλιν χύτο θέσφατος ἀήρ.
143
οἱ δʼ ἄνεῳ ἐγένοντο, δόμον κάτα φῶτα ἰδόντες·
144
θαύμαζον δʼ ὁρόωντες. ὁ δὲ λιτάνευεν Ὀδυσσεύς·
145
Odysseus
Ἀρήτη, θύγατερ Ῥηξήνορος ἀντιθέοιο,
146
σόν τε πόσιν σά τε γούναθʼ ἱκάνω πολλὰ μογήσας
147
τούσδε τε δαιτυμόνας· τοῖσιν θεοὶ ὄλβια δοῖεν
148
ζωέμεναι, καὶ παισὶν ἐπιτρέψειεν ἕκαστος
149
κτήματʼ ἐνὶ μεγάροισι γέρας θʼ ὅ τι δῆμος ἔδωκεν·
150
αὐτὰρ ἐμοὶ πομπὴν ὀτρύνετε πατρίδʼ ἱκέσθαι
151
θᾶσσον, ἐπεὶ δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχω.
152
Narrator
ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετʼ ἐπʼ ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσιν
153
πὰρ πυρί· οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.
154
ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἥρως Ἐχένηος,
155
ὃς δὴ Φαιήκων ἀνδρῶν προγενέστερος ἦεν
156
καὶ μύθοισι κέκαστο, παλαιά τε πολλά τε εἰδώς·
157
ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
158
Echeneus
Ἀλκίνοʼ, οὐ μέν τοι τόδε κάλλιον, οὐδὲ ἔοικε,
159
ξεῖνον μὲν χαμαὶ ἧσθαι ἐπʼ ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσιν,
160
οἵδε δὲ σὸν μῦθον ποτιδέγμενοι ἰσχανόωνται.
161
ἄλλʼ ἄγε δὴ ξεῖνον μὲν ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου
162
εἷσον ἀναστήσας, σὺ δὲ κηρύκεσσι κέλευσον
163
οἶνον ἐπικρῆσαι, ἵνα καὶ Διὶ τερπικεραύνῳ
164
σπείσομεν, ὅς θʼ ἱκέτῃσιν ἅμʼ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ·
165
δόρπον δὲ ξείνῳ ταμίη δότω ἔνδον ἐόντων.
166
Narrator
αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσʼ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο,
167
χειρὸς ἑλὼν Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην
168
ὦρσεν ἀπʼ ἐσχαρόφιν καὶ ἐπὶ θρόνου εἷσε φαεινοῦ,
169
υἱὸν ἀναστήσας ἀγαπήνορα Λαοδάμαντα,
170
ὅς οἱ πλησίον ἷζε, μάλιστα δέ μιν φιλέεσκεν.
171
χέρνιβα δʼ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα
172
καλῇ χρυσείῃ ὑπὲρ ἀργυρέοιο λέβητος,
173
νίψασθαι· παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν.
174
σῖτον δʼ αἰδοίη ταμίη παρέθηκε φέρουσα,
175
εἴδατα πόλλʼ ἐπιθεῖσα, χαριζομένη παρεόντων.
176
αὐτὰρ ὁ πῖνε καὶ ἦσθε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς.
177
καὶ τότε κήρυκα προσέφη μένος Ἀλκινόοιο·
178
Odysseus
Ποντόνοε, κρητῆρα κερασσάμενος μέθυ νεῖμον
179
πᾶσιν ἀνὰ μέγαρον, ἵνα καὶ Διὶ τερπικεραύνῳ
180
σπείσομεν, ὅς θʼ ἱκέτῃσιν ἅμʼ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ.
181
Narrator
ὣς φάτο, Ποντόνοος δὲ μελίφρονα οἶνον ἐκίρνα,
182
νώμησεν δʼ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενος δεπάεσσιν.
183
αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τʼ ἔπιόν θʼ, ὅσον ἤθελε θυμός,
184
τοῖσιν δʼ Ἀλκίνοος ἀγορήσατο καὶ μετέειπε·
185
Alcinous
κέκλυτε, Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
186
ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.
187
νῦν μὲν δαισάμενοι κατακείετε οἴκαδʼ ἰόντες·
188
ἠῶθεν δὲ γέροντας ἐπὶ πλέονας καλέσαντες
189
ξεῖνον ἐνὶ μεγάροις ξεινίσσομεν ἠδὲ θεοῖσιν
190
ῥέξομεν ἱερὰ καλά, ἔπειτα δὲ καὶ περὶ πομπῆς
191
μνησόμεθʼ, ὥς χʼ ὁ ξεῖνος ἄνευθε πόνου καὶ ἀνίης
192
πομπῇ ὑφʼ ἡμετέρῃ ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται
193
χαίρων καρπαλίμως, εἰ καὶ μάλα τηλόθεν ἐστί,
194
μηδέ τι μεσσηγύς γε κακὸν καὶ πῆμα πάθῃσι,
195
πρίν γε τὸν ἧς γαίης ἐπιβήμεναι· ἔνθα δʼ ἔπειτα
196
πείσεται, ἅσσα οἱ αἶσα κατὰ κλῶθές τε βαρεῖαι
197
γιγνομένῳ νήσαντο λίνῳ, ὅτε μιν τέκε μήτηρ.
198
εἰ δέ τις ἀθανάτων γε κατʼ οὐρανοῦ εἰλήλουθεν,
199
ἄλλο τι δὴ τόδʼ ἔπειτα θεοὶ περιμηχανόωνται.
200
αἰεὶ γὰρ τὸ πάρος γε θεοὶ φαίνονται ἐναργεῖς
201
ἡμῖν, εὖτʼ ἔρδωμεν ἀγακλειτὰς ἑκατόμβας,
202
δαίνυνταί τε παρʼ ἄμμι καθήμενοι ἔνθα περ ἡμεῖς.
203
εἰ δʼ ἄρα τις καὶ μοῦνος ἰὼν ξύμβληται ὁδίτης,
204
οὔ τι κατακρύπτουσιν, ἐπεί σφισιν ἐγγύθεν εἰμέν,
205
ὥς περ Κύκλωπές τε καὶ ἄγρια φῦλα Γιγάντων.
206
Narrator
τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
207
Odysseus
Ἀλκίνοʼ, ἄλλο τί τοι μελέτω φρεσίν· οὐ γὰρ ἐγώ γε
208
ἀθανάτοισιν ἔοικα, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,
209
οὐ δέμας οὐδὲ φυήν, ἀλλὰ θνητοῖσι βροτοῖσιν.
210
οὕς τινας ὑμεῖς ἴστε μάλιστʼ ὀχέοντας ὀιζὺν
211
ἀνθρώπων, τοῖσίν κεν ἐν ἄλγεσιν ἰσωσαίμην.
212
καὶ δʼ ἔτι κεν καὶ μᾶλλον ἐγὼ κακὰ μυθησαίμην,
213
ὅσσα γε δὴ ξύμπαντα θεῶν ἰότητι μόγησα.
214
ἀλλʼ ἐμὲ μὲν δορπῆσαι ἐάσατε κηδόμενόν περ·
215
οὐ γάρ τι στυγερῇ ἐπὶ γαστέρι κύντερον ἄλλο
216
ἔπλετο, ἥ τʼ ἐκέλευσεν ἕο μνήσασθαι ἀνάγκῃ
217
καὶ μάλα τειρόμενον καὶ ἐνὶ φρεσὶ πένθος ἔχοντα,
218
ὡς καὶ ἐγὼ πένθος μὲν ἔχω φρεσίν, ἡ δὲ μάλʼ αἰεὶ
219
ἐσθέμεναι κέλεται καὶ πινέμεν, ἐκ δέ με πάντων
220
ληθάνει ὅσσʼ ἔπαθον, καὶ ἐνιπλησθῆναι ἀνώγει.
221
ὑμεῖς δʼ ὀτρύνεσθαι ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφιν,
222
ὥς κʼ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἐμῆς ἐπιβήσετε πάτρης
223
καί περ πολλὰ παθόντα· ἰδόντα με καὶ λίποι αἰὼν
224
κτῆσιν ἐμήν, δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.
225
Narrator
ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ἠδʼ ἐκέλευον
226
πεμπέμεναι τὸν ξεῖνον, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπεν.
227
αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τʼ ἔπιον θʼ ὅσον ἤθελε θυμός,
228
οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος,
229
αὐτὰρ ὁ ἐν μεγάρῳ ὑπελείπετο δῖος Ὀδυσσεύς,
230
πὰρ δέ οἱ Ἀρήτη τε καὶ Ἀλκίνοος θεοειδὴς
231
ἥσθην· ἀμφίπολοι δʼ ἀπεκόσμεον ἔντεα δαιτός.
232
τοῖσιν δʼ Ἀρήτη λευκώλενος ἤρχετο μύθων·
233
ἔγνω γὰρ φᾶρός τε χιτῶνά τε εἵματʼ ἰδοῦσα
234
καλά, τά ῥʼ αὐτὴ τεῦξε σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξί·
235
καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
236
Arete
ξεῖνε, τὸ μέν σε πρῶτον ἐγὼν εἰρήσομαι αὐτή·
237
τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν; τίς τοι τάδε εἵματʼ ἔδωκεν;
238
οὐ δὴ φῆς ἐπὶ πόντον ἀλώμενος ἐνθάδʼ ἱκέσθαι;
239
Narrator
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
240
Odysseus
ἀργαλέον, βασίλεια, διηνεκέως ἀγορεῦσαι
241
κήδεʼ, ἐπεί μοι πολλὰ δόσαν θεοὶ Οὐρανίωνες·
242
τοῦτο δέ τοι ἐρέω ὅ μʼ ἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς.
243
Ὠγυγίη τις νῆσος ἀπόπροθεν εἰν ἁλὶ κεῖται·
244
ἔνθα μὲν Ἄτλαντος θυγάτηρ, δολόεσσα Καλυψὼ
245
ναίει ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεός· οὐδέ τις αὐτῇ
246
μίσγεται οὔτε θεῶν οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων.
247
ἀλλʼ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἐφέστιον ἤγαγε δαίμων
248
οἶον, ἐπεί μοι νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ
249
Ζεὺς ἔλσας ἐκέασσε μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ.
250
ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι,
251
αὐτὰρ ἐγὼ τρόπιν ἀγκὰς ἑλὼν νεὸς ἀμφιελίσσης
252
ἐννῆμαρ φερόμην· δεκάτῃ δέ με νυκτὶ μελαίνῃ
253
νῆσον ἐς Ὠγυγίην πέλασαν θεοί, ἔνθα Καλυψὼ
254
ναίει ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεός, ἥ με λαβοῦσα
255
ἐνδυκέως ἐφίλει τε καὶ ἔτρεφεν ἠδὲ ἔφασκε
256
θήσειν ἀθάνατον καὶ ἀγήραον ἤματα πάντα·
257
ἀλλʼ ἐμὸν οὔ ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθεν.
258
ἔνθα μὲν ἑπτάετες μένον ἔμπεδον, εἵματα δʼ αἰεὶ
259
δάκρυσι δεύεσκον, τά μοι ἄμβροτα δῶκε Καλυψώ·
260
ἀλλʼ ὅτε δὴ ὀγδόατόν μοι ἐπιπλόμενον ἔτος ἦλθεν,
261
καὶ τότε δή μʼ ἐκέλευσεν ἐποτρύνουσα νέεσθαι
262
Ζηνὸς ὑπʼ ἀγγελίης, ἢ καὶ νόος ἐτράπετʼ αὐτῆς.
263
πέμπε δʼ ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου, πολλὰ δʼ ἔδωκε,
264
σῖτον καὶ μέθυ ἡδύ, καὶ ἄμβροτα εἵματα ἕσσεν,
265
οὖρον δὲ προέηκεν ἀπήμονά τε λιαρόν τε.
266
ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μὲν πλέον ἤματα ποντοπορεύων,
267
ὀκτωκαιδεκάτῃ δʼ ἐφάνη ὄρεα σκιόεντα
268
γαίης ὑμετέρης, γήθησε δέ μοι φίλον ἦτορ
269
δυσμόρῳ· ἦ γὰρ ἔμελλον ἔτι ξυνέσεσθαι ὀιζυῖ
270
πολλῇ, τήν μοι ἐπῶρσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,
271
ὅς μοι ἐφορμήσας ἀνέμους κατέδησε κέλευθον,
272
ὤρινεν δὲ θάλασσαν ἀθέσφατον, οὐδέ τι κῦμα
273
εἴα ἐπὶ σχεδίης ἁδινὰ στενάχοντα φέρεσθαι.
274
τὴν μὲν ἔπειτα θύελλα διεσκέδασʼ· αὐτὰρ ἐγώ γε
275
νηχόμενος τόδε λαῖτμα διέτμαγον, ὄφρα με γαίῃ
276
ὑμετέρῃ ἐπέλασσε φέρων ἄνεμός τε καὶ ὕδωρ.
277
ἔνθα κέ μʼ ἐκβαίνοντα βιήσατο κῦμʼ ἐπὶ χέρσου,
278
πέτρῃς πρὸς μεγάλῃσι βαλὸν καὶ ἀτερπέι χώρῳ·
279
ἀλλʼ ἀναχασσάμενος νῆχον πάλιν, ἧος ἐπῆλθον
280
ἐς ποταμόν, τῇ δή μοι ἐείσατο χῶρος ἄριστος,
281
λεῖος πετράων, καὶ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο.
282
ἐκ δʼ ἔπεσον θυμηγερέων, ἐπὶ δʼ ἀμβροσίη νὺξ
283
ἤλυθʼ. ἐγὼ δʼ ἀπάνευθε διιπετέος ποταμοῖο
284
ἐκβὰς ἐν θάμνοισι κατέδραθον, ἀμφὶ δὲ φύλλα
285
ἠφυσάμην· ὕπνον δὲ θεὸς κατʼ ἀπείρονα χεῦεν.
286
ἔνθα μὲν ἐν φύλλοισι φίλον τετιημένος ἦτορ
287
εὗδον παννύχιος καὶ ἐπʼ ἠῶ καὶ μέσον ἦμαρ.
288
δείλετό τʼ ἠέλιος καί με γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν.
289
ἀμφιπόλους δʼ ἐπὶ θινὶ τεῆς ἐνόησα θυγατρὸς
290
παιζούσας, ἐν δʼ αὐτὴ ἔην ἐικυῖα θεῇσι·
291
τὴν ἱκέτευσʼ· ἡ δʼ οὔ τι νοήματος ἤμβροτεν ἐσθλοῦ,
292
ὡς οὐκ ἂν ἔλποιο νεώτερον ἀντιάσαντα
293
ἐρξέμεν· αἰεὶ γάρ τε νεώτεροι ἀφραδέουσιν.
294
ἥ μοι σῖτον ἔδωκεν ἅλις ἠδʼ αἴθοπα οἶνον
295
καὶ λοῦσʼ ἐν ποταμῷ καί μοι τάδε εἵματʼ ἔδωκε.
296
ταῦτά τοι ἀχνύμενός περ ἀληθείην κατέλεξα.
297
Narrator
τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
298
Alcinous
ξεῖνʼ, ἦ τοι μὲν τοῦτο γʼ ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησε
299
παῖς ἐμή, οὕνεκά σʼ οὔ τι μετʼ ἀμφιπόλοισι γυναιξὶν
300
ἦγεν ἐς ἡμέτερον, σὺ δʼ ἄρα πρώτην ἱκέτευσας.
301
Narrator
τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
302
Odysseus
ἥρως, μή τοι τοὔνεκʼ ἀμύμονα νείκεε κούρην·
303
ἡ μὲν γάρ μʼ ἐκέλευε σὺν ἀμφιπόλοισιν ἕπεσθαι,
304
ἀλλʼ ἐγὼ οὐκ ἔθελον δείσας αἰσχυνόμενός τε,
305
μή πως καὶ σοὶ θυμὸς ἐπισκύσσαιτο ἰδόντι·
306
δύσζηλοι γάρ τʼ εἰμὲν ἐπὶ χθονὶ φῦλʼ ἀνθρώπων.
307
Narrator
τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
308
Alcinous
ξεῖνʼ, οὔ μοι τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι φίλον κῆρ
309
μαψιδίως κεχολῶσθαι· ἀμείνω δʼ αἴσιμα πάντα.
310
αἲ γάρ, Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον,
311
τοῖος ἐὼν οἷός ἐσσι, τά τε φρονέων ἅ τʼ ἐγώ περ,
312
παῖδά τʼ ἐμὴν ἐχέμεν καὶ ἐμὸς γαμβρὸς καλέεσθαι
313
αὖθι μένων· οἶκον δέ κʼ ἐγὼ καὶ κτήματα δοίην,
314
εἴ κʼ ἐθέλων γε μένοις· ἀέκοντα δέ σʼ οὔ τις ἐρύξει
315
Φαιήκων· μὴ τοῦτο φίλον Διὶ πατρὶ γένοιτο.
316
πομπὴν δʼ ἐς τόδʼ ἐγὼ τεκμαίρομαι, ὄφρʼ ἐὺ εἰδῇς,
317
αὔριον ἔς· τῆμος δὲ σὺ μὲν δεδμημένος ὕπνῳ
318
λέξεαι, οἱ δʼ ἐλόωσι γαλήνην, ὄφρʼ ἂν ἵκηαι
319
πατρίδα σὴν καὶ δῶμα, καὶ εἴ πού τοι φίλον ἐστίν,
320
εἴ περ καὶ μάλα πολλὸν ἑκαστέρω ἔστʼ Εὐβοίης,
321
τήν περ τηλοτάτω φάσʼ ἔμμεναι, οἵ μιν ἴδοντο
322
λαῶν ἡμετέρων, ὅτε τε ξανθὸν Ῥαδάμανθυν
323
ἦγον ἐποψόμενον Τιτυὸν Γαιήιον υἱόν.
324
καὶ μὲν οἱ ἔνθʼ ἦλθον καὶ ἄτερ καμάτοιο τέλεσσαν
325
ἤματι τῷ αὐτῷ καὶ ἀπήνυσαν οἴκαδʼ ὀπίσσω.
326
εἰδήσεις δὲ καὶ αὐτὸς ἐνὶ φρεσὶν ὅσσον ἄρισται
327
νῆες ἐμαὶ καὶ κοῦροι ἀναρρίπτειν ἅλα πηδῷ.
328
Narrator
ὣς φάτο, γήθησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
329
εὐχόμενος δʼ ἄρα εἶπεν, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
330
Odysseus
Ζεῦ πάτερ, αἴθʼ ὅσα εἶπε τελευτήσειεν ἅπαντα
331
Ἀλκίνοος· τοῦ μέν κεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν
332
ἄσβεστον κλέος εἴη, ἐγὼ δέ κε πατρίδʼ ἱκοίμην.
333
Narrator
ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·
334
κέκλετο δʼ Ἀρήτη λευκώλενος ἀμφιπόλοισιν
335
δέμνιʼ ὑπʼ αἰθούσῃ θέμεναι καὶ ῥήγεα καλὰ
336
πορφύρεʼ ἐμβαλέειν, στορέσαι τʼ ἐφύπερθε τάπητας
337
χλαίνας τʼ ἐνθέμεναι οὔλας καθύπερθεν ἕσασθαι.
338
αἱ δʼ ἴσαν ἐκ μεγάροιο δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσαι·
339
αὐτὰρ ἐπεὶ στόρεσαν πυκινὸν λέχος ἐγκονέουσαι,
340
ὤτρυνον δʼ Ὀδυσῆα παριστάμεναι ἐπέεσσιν·
341
Eurynome
ὄρσο κέων, ὦ ξεῖνε· πεποίηται δέ τοι εὐνή.
342
ὣς φάν, τῷ δʼ ἀσπαστὸν ἐείσατο κοιμηθῆναι.
343
ὣς ὁ μὲν ἔνθα καθεῦδε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς
344
τρητοῖς ἐν λεχέεσσιν ὑπʼ αἰθούσῃ ἐριδούπῳ·
345
Ἀλκίνοος δʼ ἄρα λέκτο μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο,
346
πὰρ δὲ γυνὴ δέσποινα λέχος πόρσυνε καὶ εὐνήν.
347