Homer was an ancient Greek epic poet traditionally credited as the author of the Iliad and the Odyssey, the two foundational epics of Western literature. He is regarded as the greatest poet of the ancient Greek world and is often called the 'father of Western literature.' Ancient sources portrayed him as a blind bard, though whether he was a single historical individual or a name attached to a tradition of oral composition remains debated by scholars.

When and where did Homer live?

Homer is conventionally dated to around the 8th century BCE, with most scholars placing his activity between approximately 750 and 700 BCE. Ancient traditions most frequently associated him with Ionia, on the western coast of Asia Minor, with the island of Chios and the city of Smyrna (modern Izmir, Turkey) being the most persistently cited birthplaces. Seven cities in antiquity claimed him as a native son, reflecting the absence of firm biographical records.

What genre or literary tradition did Homer work in?

Homer worked within the tradition of ancient Greek oral epic poetry, composing in dactylic hexameter, the formal meter of all classical Greek epic verse. This tradition was rooted in an centuries-old oral-formulaic system, identified in the 20th century by Milman Parry and Albert Lord, in which bards used repeated phrases, epithets, and stock scenes to compose and perform lengthy narrative poems from memory. Homer stands at the culmination of this pre-literate bardic tradition in Greece.

What did Homer write?

Homer is credited as the author of the Iliad and the Odyssey, two monumental epic poems that together comprise roughly 27,000 lines of Greek verse. The Iliad dramatizes a few weeks of the Trojan War, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles, while the Odyssey narrates the ten-year homeward voyage of Odysseus after Troy's fall. A collection of thirty-three shorter poems known as the Homeric Hymns was also attributed to Homer in antiquity, though modern scholars generally regard these as the work of multiple later poets.

Who and what influenced Homer?

Homer drew upon a vast and ancient tradition of oral bardic poetry that had been developing in the Greek world since the Bronze Age, incorporating myths, legends, and narrative formulas inherited from generations of predecessors known as aoidoi, or singers. Significant Near Eastern literary traditions, including the Mesopotamian Epic of Gilgamesh and Ugaritic poetry, show thematic and structural parallels with the Homeric epics, suggesting indirect cultural influence through centuries of contact in the eastern Mediterranean. Historical events, particularly the memories of the Mycenaean Bronze Age civilization and its conflicts preserved in oral tradition, provided the mythological raw material for the Trojan War cycle at the heart of both epics.

What shaped Homer's life and career?

Because no reliable biographical record of Homer survives, what shaped his life must largely be inferred from the poems themselves and from later ancient biographical traditions, which are largely legendary. His poetry reflects deep familiarity with the geography of the Aegean world, aristocratic court culture, warfare, seamanship, and religious practice, suggesting a composer who performed for elite audiences at festivals and royal courts. Ancient accounts describe him as a traveling aoidos, or professional bard, who moved between communities in the Ionian region reciting and refining his compositions for audiences across the Greek world.

What is Homer's legacy in Western literature?

Homer's Iliad and Odyssey established the foundational narrative, moral, and aesthetic frameworks of Western literary culture, directly shaping the work of Virgil, whose Aeneid (19 BCE) was a conscious reimagining of both Homeric epics for a Roman audience. His influence extends through Dante's Divine Comedy, Milton's Paradise Lost, James Joyce's Ulysses (1922), and countless other landmark works across more than 2,700 years of literary history. The Homeric epics also provided the primary curriculum for Greek education from the classical period onward, and the Iliad and Odyssey remain among the most widely read, translated, and studied works in the global literary canon.

What genre is Homer's Iliad?

The Iliad is an ancient Greek epic poem, belonging to the tradition of heroic oral poetry that celebrates the deeds of legendary warriors and demigods. It stands alongside the Odyssey as the foundational exemplar of the Western epic genre, characterized by its grand scale, divine intervention, formal invocation of the Muse, and elevated dactylic hexameter verse.

When was Homer's Iliad written?

The Iliad is conventionally dated to the late 8th century BCE, with most scholars placing its composition between approximately 750 and 700 BCE. The poem likely crystallized from a long tradition of oral composition reaching back to the Mycenaean period, and it was probably first written down using the newly adopted Greek alphabetic script around this same period.

What is Homer's Iliad about?

The Iliad narrates a compressed episode from the tenth and final year of the Greek siege of Troy, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles after he is dishonored by the commander Agamemnon. The narrative spans roughly fifty days and culminates in the death of the Trojan champion Hector at Achilles' hands and the ransoming of Hector's body by his father, King Priam.

What are the central themes of Homer's Iliad?

The poem's dominant theme is mēnis — the destructive wrath of Achilles — and its catastrophic consequences for both Greeks and Trojans alike. Other central themes include the tension between personal honor (timē) and collective duty, the transience of human life in contrast to divine immortality, the grief of loss, and the ambiguous nature of glory (kleos) purchased at the cost of an early death.

What is the structure and form of Homer's Iliad?

The Iliad is composed in dactylic hexameter, the canonical meter of Greek epic, and is divided into twenty-four books corresponding to the twenty-four letters of the Greek alphabet, a division attributed to Alexandrian scholars at the Library of Alexandria in the 3rd century BCE. The poem contains approximately 15,693 lines and employs a ring-composition structure, with the ransoming of Hector's body in Book 24 mirroring and resolving the quarrel over Chryseis's body in Book 1.

What was the political and historical context of Homer's Iliad?

The Iliad was composed during the Greek Archaic period, a time of emerging city-states (poleis), colonization, and the crystallization of a pan-Hellenic cultural identity. The Trojan War it depicts, set around the late Bronze Age (circa 1200 BCE), served 8th-century Greeks as a shared mythological heritage that helped define Greek identity against non-Greek 'barbarian' peoples, and the poem's heroes provided aristocratic audiences with models of competitive excellence (aretē).

What are the defining literary features and style of Homer's Iliad?

The Iliad is distinguished by its extensive use of the oral-formulaic technique identified by Milman Parry and Albert Lord in the 20th century, including repeated epithets such as 'swift-footed Achilles' and 'grey-eyed Athena,' type-scenes, and extended epic similes drawn from nature and everyday life. The narrative maintains an objective, expansive tone even in scenes of extreme violence and grief, and the poet grants dignity and pathos to both Greek and Trojan characters with notable impartiality.

What did Homer's Iliad contribute to literary tradition?

The Iliad established the formal conventions of the Western epic, providing the template adopted by Virgil in the Aeneid (29–19 BCE), Apollonius of Rhodes in the Argonautica (3rd century BCE), and later by Milton in Paradise Lost (1667). It also inaugurated the practice of beginning a narrative in medias res, a technique codified as a rule of epic composition by Horace in his Ars Poetica (circa 19 BCE).

How has Homer's Iliad influenced later literature and culture?

The Iliad has exerted continuous influence from antiquity to the present: it was the central educational text of ancient Greece, memorized and recited at the Panathenaic Games in Athens, and Alexander the Great reportedly slept with a copy annotated by Aristotle. In modern literature, its influence is visible in works ranging from Keats's 'On First Looking into Chapman's Homer' (1816) to Pat Barker's novel The Silence of the Girls (2018), and its exploration of war's heroism and futility resonates strongly with 20th- and 21st-century readers.

Who are the key figures in Homer's Iliad?

The central human figures are Achilles, the greatest Greek warrior, whose withdrawal from battle and eventual return drives the plot, and Hector, Troy's foremost defender and the poem's most fully humanized character. Other major figures include Agamemnon, king of Mycenae and commander of the Greek forces; Patroclus, Achilles' closest companion whose death precipitates the poem's climax; Helen, whose abduction by Paris initiated the war; and the Olympian gods, including Athena, Apollo, Hera, and Zeus, who actively intervene in the conflict on opposing sides.

0:00

Iliad

Book 8

Homer

Narrator

Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπʼ αἶαν,

Ζεὺς δὲ θεῶν ἀγορὴν ποιήσατο τερπικέραυνος

ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

αὐτὸς δέ σφʼ ἀγόρευε, θεοὶ δʼ ὑπὸ πάντες ἄκουον·

Zeus

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι,

ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.

μήτέ τις οὖν θήλεια θεὸς τό γε μήτέ τις ἄρσην

πειράτω διακέρσαι ἐμὸν ἔπος, ἀλλʼ ἅμα πάντες

αἰνεῖτʼ, ὄφρα τάχιστα τελευτήσω τάδε ἔργα.

ὃν δʼ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλοντα νοήσω

ἐλθόντʼ ἢ Τρώεσσιν ἀρηγέμεν ἢ Δαναοῖσι

πληγεὶς οὐ κατὰ κόσμον ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ·

ἤ μιν ἑλὼν ῥίψω ἐς Τάρταρον ἠερόεντα

τῆλε μάλʼ, ἧχι βάθιστον ὑπὸ χθονός ἐστι βέρεθρον,

ἔνθα σιδήρειαί τε πύλαι καὶ χάλκεος οὐδός,

τόσσον ἔνερθʼ Ἀΐδεω ὅσον οὐρανός ἐστʼ ἀπὸ γαίης·

γνώσετʼ ἔπειθʼ ὅσον εἰμὶ θεῶν κάρτιστος ἁπάντων.

εἰ δʼ ἄγε πειρήσασθε θεοὶ ἵνα εἴδετε πάντες·

σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες

πάντές τʼ ἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι·

ἀλλʼ οὐκ ἂν ἐρύσαιτʼ ἐξ οὐρανόθεν πεδίον δὲ

Ζῆνʼ ὕπατον μήστωρʼ, οὐδʼ εἰ μάλα πολλὰ κάμοιτε.

ἀλλʼ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλοιμι ἐρύσσαι,

αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμʼ αὐτῇ τε θαλάσσῃ·

σειρὴν μέν κεν ἔπειτα περὶ ῥίον Οὐλύμποιο

δησαίμην, τὰ δέ κʼ αὖτε μετήορα πάντα γένοιτο.

τόσσον ἐγὼ περί τʼ εἰμὶ θεῶν περί τʼ εἴμʼ ἀνθρώπων.

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ

μῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γὰρ κρατερῶς ἀγόρευσεν.

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

Athena

ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη ὕπατε κρειόντων

εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἐπιεικτόν·

ἀλλʼ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθʼ αἰχμητάων,

οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

ἀλλʼ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθʼ ὡς σὺ κελεύεις·

βουλὴν δʼ Ἀργείοις ὑποθησόμεθʼ ἥ τις ὀνήσει,

ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

Narrator

τὴν δʼ ἐπιμειδήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

Zeus

θάρσει Τριτογένεια φίλον τέκος· οὔ νύ τι θυμῷ

πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι.

Narrator

ὣς εἰπὼν ὑπʼ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδʼ ἵππω

ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε,

χρυσὸν δʼ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δʼ ἱμάσθλην

χρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δʼ ἐπεβήσετο δίφρου,

μάστιξεν δʼ ἐλάαν· τὼ δʼ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην

μεσσηγὺς γαίης τε καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος.

Ἴδην δʼ ἵκανεν πολυπίδακα μητέρα θηρῶν

Γάργαρον, ἔνθά τέ οἱ τέμενος βωμός τε θυήεις.

ἔνθʼ ἵππους ἔστησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε

λύσας ἐξ ὀχέων, κατὰ δʼ ἠέρα πουλὺν ἔχευεν.

αὐτὸς δʼ ἐν κορυφῇσι καθέζετο κύδεϊ γαίων

εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν.

οἳ δʼ ἄρα δεῖπνον ἕλοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

ῥίμφα κατὰ κλισίας, ἀπὸ δʼ αὐτοῦ θωρήσσοντο.

Τρῶες δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἀνὰ πτόλιν ὁπλίζοντο

παυρότεροι· μέμασαν δὲ καὶ ὧς ὑσμῖνι μάχεσθαι

χρειοῖ ἀναγκαίῃ, πρό τε παίδων καὶ πρὸ γυναικῶν.

πᾶσαι δʼ ὠΐγνυντο πύλαι, ἐκ δʼ ἔσσυτο λαός,

πεζοί θʼ ἱππῆές τε· πολὺς δʼ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

οἳ δʼ ὅτε δή ῥʼ ἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο

σύν ῥʼ ἔβαλον ῥινούς, σὺν δʼ ἔγχεα καὶ μένεʼ ἀνδρῶν

χαλκεοθωρήκων· ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι

ἔπληντʼ ἀλλήλῃσι, πολὺς δʼ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

ἔνθα δʼ ἅμʼ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν

ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δʼ αἵματι γαῖα.

ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ,

τόφρα μάλʼ ἀμφοτέρων βέλεʼ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.

ἦμος δʼ Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει,

καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα·

ἐν δʼ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο

Τρώων θʼ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,

ἕλκε δὲ μέσσα λαβών· ῥέπε δʼ αἴσιμον ἦμαρ Ἀχαιῶν.

αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ

ἑζέσθην, Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν·

αὐτὸς δʼ ἐξ Ἴδης μεγάλʼ ἔκτυπε, δαιόμενον δὲ

ἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν· οἳ δὲ ἰδόντες

θάμβησαν, καὶ πάντας ὑπὸ χλωρὸν δέος εἷλεν.

ἔνθʼ οὔτʼ Ἰδομενεὺς τλῆ μίμνειν οὔτʼ Ἀγαμέμνων,

οὔτε δύʼ Αἴαντες μενέτην θεράποντες Ἄρηος·

Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν

οὔ τι ἑκών, ἀλλʼ ἵππος ἐτείρετο, τὸν βάλεν ἰῷ

δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο

ἄκρην κὰκ κορυφήν, ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππων

κρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν.

ἀλγήσας δʼ ἀνέπαλτο, βέλος δʼ εἰς ἐγκέφαλον δῦ,

σὺν δʼ ἵππους ἐτάραξε κυλινδόμενος περὶ χαλκῷ.

ὄφρʼ ὁ γέρων ἵπποιο παρηορίας ἀπέταμνε

φασγάνῳ ἀΐσσων, τόφρʼ Ἕκτορος ὠκέες ἵπποι

ἦλθον ἀνʼ ἰωχμὸν θρασὺν ἡνίοχον φορέοντες

Ἕκτορα· καί νύ κεν ἔνθʼ ὁ γέρων ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν

εἰ μὴ ἄρʼ ὀξὺ νόησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

σμερδαλέον δʼ ἐβόησεν ἐποτρύνων Ὀδυσῆα·

Diomedes

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ

πῇ φεύγεις μετὰ νῶτα βαλὼν κακὸς ὣς ἐν ὁμίλῳ;

μή τίς τοι φεύγοντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πήξῃ·

ἀλλὰ μένʼ ὄφρα γέροντος ἀπώσομεν ἄγριον ἄνδρα.

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἐσάκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,

ἀλλὰ παρήϊξεν κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

Τυδεΐδης δʼ αὐτός περ ἐὼν προμάχοισιν ἐμίχθη,

στῆ δὲ πρόσθʼ ἵππων Νηληϊάδαο γέροντος,

100

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

101

Diomedes

ὦ γέρον ἦ μάλα δή σε νέοι τείρουσι μαχηταί,

102

σὴ δὲ βίη λέλυται, χαλεπὸν δέ σε γῆρας ὀπάζει,

103

ἠπεδανὸς δέ νύ τοι θεράπων, βραδέες δέ τοι ἵπποι.

104

ἀλλʼ ἄγʼ ἐμῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, ὄφρα ἴδηαι

105

οἷοι Τρώϊοι ἵπποι ἐπιστάμενοι πεδίοιο

106

κραιπνὰ μάλʼ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι,

107

οὕς ποτʼ ἀπʼ Αἰνείαν ἑλόμην μήστωρε φόβοιο.

108

τούτω μὲν θεράποντε κομείτων, τώδε δὲ νῶϊ

109

Τρωσὶν ἐφʼ ἱπποδάμοις ἰθύνομεν, ὄφρα καὶ Ἕκτωρ

110

εἴσεται εἰ καὶ ἐμὸν δόρυ μαίνεται ἐν παλάμῃσιν.

111

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ.

112

Νεστορέας μὲν ἔπειθʼ ἵππους θεράποντε κομείτην

113

ἴφθιμοι Σθένελός τε καὶ Εὐρυμέδων ἀγαπήνωρ.

114

τὼ δʼ εἰς ἀμφοτέρω Διομήδεος ἅρματα βήτην·

115

Νέστωρ δʼ ἐν χείρεσσι λάβʼ ἡνία σιγαλόεντα,

116

μάστιξεν δʼ ἵππους· τάχα δʼ Ἕκτορος ἄγχι γένοντο.

117

τοῦ δʼ ἰθὺς μεμαῶτος ἀκόντισε Τυδέος υἱός·

118

καὶ τοῦ μέν ῥʼ ἀφάμαρτεν, ὃ δʼ ἡνίοχον θεράποντα

119

υἱὸν ὑπερθύμου Θηβαίου Ἠνιοπῆα

120

ἵππων ἡνίʼ ἔχοντα βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.

121

ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι

122

ὠκύποδες· τοῦ δʼ αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε.

123

Ἕκτορα δʼ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

124

τὸν μὲν ἔπειτʼ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου

125

κεῖσθαι, ὃ δʼ ἡνίοχον μέθεπε θρασύν· οὐδʼ ἄρʼ ἔτι δὴν

126

ἵππω δευέσθην σημάντορος· αἶψα γὰρ εὗρεν

127

Ἰφιτίδην Ἀρχεπτόλεμον θρασύν, ὅν ῥα τόθʼ ἵππων

128

ὠκυπόδων ἐπέβησε, δίδου δέ οἱ ἡνία χερσίν.

129

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο,

130

καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες,

131

εἰ μὴ ἄρʼ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

132

βροντήσας δʼ ἄρα δεινὸν ἀφῆκʼ ἀργῆτα κεραυνόν,

133

κὰδ δὲ πρόσθʼ ἵππων Διομήδεος ἧκε χαμᾶζε·

134

δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο,

135

τὼ δʼ ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπʼ ὄχεσφι·

136

Νέστορα δʼ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα,

137

δεῖσε δʼ ὅ γʼ ἐν θυμῷ, Διομήδεα δὲ προσέειπε·

138

Nestor

Τυδεΐδη ἄγε δʼ αὖτε φόβον δʼ ἔχε μώνυχας ἵππους.

139

ἦ οὐ γιγνώσκεις ὅ τοι ἐκ Διὸς οὐχ ἕπετʼ ἀλκή;

140

νῦν μὲν γὰρ τούτῳ Κρονίδης Ζεὺς κῦδος ὀπάζει

141

σήμερον· ὕστερον αὖτε καὶ ἡμῖν, αἴ κʼ ἐθέλῃσι,

142

δώσει· ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο

143

οὐδὲ μάλʼ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

144

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

145

Diomedes

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

146

ἀλλὰ τόδʼ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει·

147

Ἕκτωρ γάρ ποτε φήσει ἐνὶ Τρώεσσʼ ἀγορεύων·

148

Τυδεΐδης ὑπʼ ἐμεῖο φοβεύμενος ἵκετο νῆας.

149

ὥς ποτʼ ἀπειλήσει· τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών.

150

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

151

Nestor

ὤ μοι Τυδέος υἱὲ δαΐφρονος, οἷον ἔειπες.

152

εἴ περ γάρ σʼ Ἕκτωρ γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φήσει,

153

ἀλλʼ οὐ πείσονται Τρῶες καὶ Δαρδανίωνες

154

καὶ Τρώων ἄλοχοι μεγαθύμων ἀσπιστάων,

155

τάων ἐν κονίῃσι βάλες θαλεροὺς παρακοίτας.

156

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσας φύγαδε τράπε μώνυχας ἵππους

157

αὖτις ἀνʼ ἰωχμόν· ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ

158

ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο.

159

τῷ δʼ ἐπὶ μακρὸν ἄϋσε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·

160

Hector

Τυδεΐδη περὶ μέν σε τίον Δαναοὶ ταχύπωλοι

161

ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσι·

162

νῦν δέ σʼ ἀτιμήσουσι· γυναικὸς ἄρʼ ἀντὶ τέτυξο.

163

ἔρρε κακὴ γλήνη, ἐπεὶ οὐκ εἴξαντος ἐμεῖο

164

πύργων ἡμετέρων ἐπιβήσεαι, οὐδὲ γυναῖκας

165

ἄξεις ἐν νήεσσι· πάρος τοι δαίμονα δώσω.

166

Narrator

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ διάνδιχα μερμήριξεν

167

ἵππους τε στρέψαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

168

τρὶς μὲν μερμήριξε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,

169

τρὶς δʼ ἄρʼ ἀπʼ Ἰδαίων ὀρέων κτύπε μητίετα Ζεὺς

170

σῆμα τιθεὶς Τρώεσσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην.

171

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

172

Hector

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ

173

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

174

γιγνώσκω δʼ ὅτι μοι πρόφρων κατένευσε Κρονίων

175

νίκην καὶ μέγα κῦδος, ἀτὰρ Δαναοῖσί γε πῆμα·

176

νήπιοι οἳ ἄρα δὴ τάδε τείχεα μηχανόωντο

177

ἀβλήχρʼ οὐδενόσωρα· τὰ δʼ οὐ μένος ἁμὸν ἐρύξει·

178

ἵπποι δὲ ῥέα τάφρον ὑπερθορέονται ὀρυκτήν.

179

ἀλλʼ ὅτε κεν δὴ νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι γένωμαι,

180

μνημοσύνη τις ἔπειτα πυρὸς δηΐοιο γενέσθω,

181

ὡς πυρὶ νῆας ἐνιπρήσω, κτείνω δὲ καὶ αὐτοὺς

182

Ἀργείους παρὰ νηυσὶν ἀτυζομένους ὑπὸ καπνοῦ.

183

Narrator

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·

184

Hector

Ξάνθέ τε καὶ σὺ Πόδαργε καὶ Αἴθων Λάμπέ τε δῖε

185

νῦν μοι τὴν κομιδὴν ἀποτίνετον, ἣν μάλα πολλὴν

186

Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος

187

ὑμῖν πὰρ προτέροισι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκεν

188

οἶνόν τʼ ἐγκεράσασα πιεῖν, ὅτε θυμὸς ἀνώγοι,

189

ἢ ἐμοί, ὅς πέρ οἱ θαλερὸς πόσις εὔχομαι εἶναι.

190

ἀλλʼ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὄφρα λάβωμεν

191

ἀσπίδα Νεστορέην, τῆς νῦν κλέος οὐρανὸν ἵκει

192

πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι, κανόνας τε καὶ αὐτήν,

193

αὐτὰρ ἀπʼ ὤμοιιν Διομήδεος ἱπποδάμοιο

194

δαιδάλεον θώρηκα, τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

195

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς

196

αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

197

Narrator

ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, νεμέσησε δὲ πότνια Ἥρη,

198

σείσατο δʼ εἰνὶ θρόνῳ, ἐλέλιξε δὲ μακρὸν Ὄλυμπον,

199

καί ῥα Ποσειδάωνα μέγαν θεὸν ἀντίον ηὔδα·

200

Hera

ὢ πόποι ἐννοσίγαιʼ εὐρυσθενές, οὐδέ νυ σοί περ

201

ὀλλυμένων Δαναῶν ὀλοφύρεται ἐν φρεσὶ θυμός.

202

οἳ δέ τοι εἰς Ἑλίκην τε καὶ Αἰγὰς δῶρʼ ἀνάγουσι

203

πολλά τε καὶ χαρίεντα· σὺ δέ σφισι βούλεο νίκην.

204

εἴ περ γάρ κʼ ἐθέλοιμεν, ὅσοι Δαναοῖσιν ἀρωγοί,

205

Τρῶας ἀπώσασθαι καὶ ἐρυκέμεν εὐρύοπα Ζῆν,

206

αὐτοῦ κʼ ἔνθʼ ἀκάχοιτο καθήμενος οἶος ἐν Ἴδῃ.

207

Narrator

τὴν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη κρείων ἐνοσίχθων·

208

Zeus

Ἥρη ἀπτοεπὲς ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

209

οὐκ ἂν ἔγωγʼ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι

210

ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

211

Narrator

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·

212

τῶν δʼ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε

213

πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων

214

εἰλομένων· εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ

215

Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε.

216

καί νύ κʼ ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ νῆας ἐΐσας,

217

εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκʼ Ἀγαμέμνονι πότνια Ἥρη

218

αὐτῷ ποιπνύσαντι θοῶς ὀτρῦναι Ἀχαιούς.

219

βῆ δʼ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν

220

πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ,

221

στῆ δʼ ἐπʼ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ,

222

ἥ ῥʼ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε,

223

ἠμὲν ἐπʼ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο

224

ἠδʼ ἐπʼ Ἀχιλλῆος, τοί ῥʼ ἔσχατα νῆας ἐΐσας

225

εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

226

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

227

Agamemnon

αἰδὼς Ἀργεῖοι, κάκʼ ἐλέγχεα, εἶδος ἀγητοί·

228

πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι,

229

ἃς ὁπότʼ ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες ἠγοράασθε,

230

ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων

231

πίνοντες κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο,

232

Τρώων ἄνθʼ ἑκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος

233

στήσεσθʼ ἐν πολέμῳ· νῦν δʼ οὐδʼ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν

234

Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

235

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τινʼ ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων

236

τῇδʼ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;

237

οὐ μὲν δή ποτέ φημι τεὸν περικαλλέα βωμὸν

238

νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων,

239

ἀλλʼ ἐπὶ πᾶσι βοῶν δημὸν καὶ μηρίʼ ἔκηα

240

ἱέμενος Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

241

ἀλλὰ Ζεῦ τόδε πέρ μοι ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·

242

αὐτοὺς δή περ ἔασον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι,

243

μηδʼ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

244

Narrator

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα,

245

νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐδʼ ἀπολέσθαι.

246

αὐτίκα δʼ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν,

247

νεβρὸν ἔχοντʼ ὀνύχεσσι τέκος ἐλάφοιο ταχείης·

248

πὰρ δὲ Διὸς βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν,

249

ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί.

250

οἳ δʼ ὡς οὖν εἴδονθʼ ὅ τʼ ἄρʼ ἐκ Διὸς ἤλυθεν ὄρνις,

251

μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

252

ἔνθʼ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων

253

εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους

254

τάφρου τʼ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι,

255

ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν

256

Φραδμονίδην Ἀγέλαον· ὃ μὲν φύγαδʼ ἔτραπεν ἵππους·

257

τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν

258

ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν·

259

ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δὲ τεύχεʼ ἐπʼ αὐτῷ.

260

τὸν δὲ μετʼ Ἀτρεΐδαι Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος,

261

τοῖσι δʼ ἐπʼ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν,

262

τοῖσι δʼ ἐπʼ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος

263

Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ,

264

τοῖσι δʼ ἐπʼ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·

265

Τεῦκρος δʼ εἴνατος ἦλθε παλίντονα τόξα τιταίνων,

266

στῆ δʼ ἄρʼ ὑπʼ Αἴαντος σάκεϊ Τελαμωνιάδαο.

267

ἔνθʼ Αἴας μὲν ὑπεξέφερεν σάκος· αὐτὰρ ὅ γʼ ἥρως

268

παπτήνας, ἐπεὶ ἄρ τινʼ ὀϊστεύσας ἐν ὁμίλῳ

269

βεβλήκοι, ὃ μὲν αὖθι πεσὼν ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν,

270

αὐτὰρ ὃ αὖτις ἰὼν πάϊς ὣς ὑπὸ μητέρα δύσκεν

271

εἰς Αἴανθʼ· ὃ δέ μιν σάκεϊ κρύπτασκε φαεινῷ.

272

ἔνθα τίνα πρῶτον Τρώων ἕλε Τεῦκρος ἀμύμων;

273

Ὀρσίλοχον μὲν πρῶτα καὶ Ὄρμενον ἠδʼ Ὀφελέστην

274

Δαίτορά τε Χρομίον τε καὶ ἀντίθεον Λυκοφόντην

275

καὶ Πολυαιμονίδην Ἀμοπάονα καὶ Μελάνιππον,

276

πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

277

τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

278

τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας·

279

στῆ δὲ παρʼ αὐτὸν ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·

280

Agamemnon

Τεῦκρε φίλη κεφαλή, Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν

281

βάλλʼ οὕτως, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι

282

πατρί τε σῷ Τελαμῶνι, ὅ σʼ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα,

283

καί σε νόθον περ ἐόντα κομίσσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ·

284

τὸν καὶ τηλόθʼ ἐόντα ἐϋκλείης ἐπίβησον.

285

σοὶ δʼ ἐγὼ ἐξερέω ὡς καὶ τετελεσμένον ἔσται·

286

αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύς τʼ αἰγίοχος καὶ Ἀθήνη

287

Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον,

288

πρώτῳ τοι μετʼ ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ θήσω,

289

ἢ τρίποδʼ ἠὲ δύω ἵππους αὐτοῖσιν ὄχεσφιν

290

ἠὲ γυναῖχʼ, ἥ κέν τοι ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι.

291

Narrator

τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε Τεῦκρος ἀμύμων·

292

Teucer

Ἀτρεΐδη κύδιστε τί με σπεύδοντα καὶ αὐτὸν

293

ὀτρύνεις; οὐ μέν τοι ὅση δύναμίς γε πάρεστι

294

παύομαι, ἀλλʼ ἐξ οὗ προτὶ Ἴλιον ὠσάμεθʼ αὐτοὺς

295

ἐκ τοῦ δὴ τόξοισι δεδεγμένος ἄνδρας ἐναίρω.

296

ὀκτὼ δὴ προέηκα τανυγλώχινας ὀϊστούς,

297

πάντες δʼ ἐν χροῒ πῆχθεν ἀρηϊθόων αἰζηῶν·

298

τοῦτον δʼ οὐ δύναμαι βαλέειν κύνα λυσσητῆρα.

299

Narrator

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν

300

Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

301

καὶ τοῦ μέν ῥʼ ἀφάμαρθʼ, ὃ δʼ ἀμύμονα Γοργυθίωνα

302

υἱὸν ἐῢν Πριάμοιο κατὰ στῆθος βάλεν ἰῷ,

303

τόν ῥʼ ἐξ Αἰσύμηθεν ὀπυιομένη τέκε μήτηρ

304

καλὴ Καστιάνειρα δέμας ἐϊκυῖα θεῇσι.

305

μήκων δʼ ὡς ἑτέρωσε κάρη βάλεν, ἥ τʼ ἐνὶ κήπῳ

306

καρπῷ βριθομένη νοτίῃσί τε εἰαρινῇσιν,

307

ὣς ἑτέρωσʼ ἤμυσε κάρη πήληκι βαρυνθέν.

308

Τεῦκρος δʼ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν

309

Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

310

ἀλλʼ ὅ γε καὶ τόθʼ ἅμαρτε· παρέσφηλεν γὰρ Ἀπόλλων·

311

ἀλλʼ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα

312

ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

313

ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι

314

ὠκύποδες· τοῦ δʼ αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε.

315

Ἕκτορα δʼ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

316

τὸν μὲν ἔπειτʼ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου,

317

Κεβριόνην δʼ ἐκέλευσεν ἀδελφεὸν ἐγγὺς ἐόντα

318

ἵππων ἡνίʼ ἑλεῖν· ὃ δʼ ἄρʼ οὐκ ἀπίθησεν ἀκούσας.

319

αὐτὸς δʼ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος

320

σμερδαλέα ἰάχων· ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί,

321

βῆ δʼ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

322

ἤτοι ὃ μὲν φαρέτρης ἐξείλετο πικρὸν ὀϊστόν,

323

θῆκε δʼ ἐπὶ νευρῇ· τὸν δʼ αὖ κορυθαίολος Ἕκτωρ

324

αὐερύοντα παρʼ ὦμον, ὅθι κληῒς ἀποέργει

325

αὐχένα τε στῆθός τε, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστι,

326

τῇ ῥʼ ἐπὶ οἷ μεμαῶτα βάλεν λίθῳ ὀκριόεντι,

327

ῥῆξε δέ οἱ νευρήν· νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ,

328

στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

329

Αἴας δʼ οὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος,

330

ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

331

τὸν μὲν ἔπειθʼ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι

332

Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ

333

νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

334

ἂψ δʼ αὖτις Τρώεσσιν Ὀλύμπιος ἐν μένος ὦρσεν·

335

οἳ δʼ ἰθὺς τάφροιο βαθείης ὦσαν Ἀχαιούς·

336

Ἕκτωρ δʼ ἐν πρώτοισι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων.

337

ὡς δʼ ὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος

338

ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων

339

ἰσχία τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν τε δοκεύει,

340

ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς,

341

αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον· οἳ δὲ φέβοντο.

342

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν

343

φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν,

344

οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες,

345

ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι

346

χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλʼ εὐχετόωντο ἕκαστος·

347

Ἕκτωρ δʼ ἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας ἵππους

348

Γοργοῦς ὄμματʼ ἔχων ἠδὲ βροτολοιγοῦ Ἄρηος.

349

τοὺς δὲ ἰδοῦσʼ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,

350

αἶψα δʼ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

351

Hera

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτι νῶϊ

352

ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθʼ ὑστάτιόν περ;

353

οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται

354

ἀνδρὸς ἑνὸς ῥιπῇ, ὃ δὲ μαίνεται οὐκέτʼ ἀνεκτῶς

355

Ἕκτωρ Πριαμίδης, καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε.

356

Narrator

τὴν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

357

Athena

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τʼ ὀλέσειε

358

χερσὶν ὑπʼ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

359

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι

360

σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

361

οὐδέ τι τῶν μέμνηται, ὅ οἱ μάλα πολλάκις υἱὸν

362

τειρόμενον σώεσκον ὑπʼ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

363

ἤτοι ὃ μὲν κλαίεσκε πρὸς οὐρανόν, αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς

364

τῷ ἐπαλεξήσουσαν ἀπʼ οὐρανόθεν προΐαλλεν.

365

εἰ γὰρ ἐγὼ τάδε ᾔδεʼ ἐνὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσιν

366

εὖτέ μιν εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο προὔπεμψεν

367

ἐξ Ἐρέβευς ἄξοντα κύνα στυγεροῦ Ἀΐδαο,

368

οὐκ ἂν ὑπεξέφυγε Στυγὸς ὕδατος αἰπὰ ῥέεθρα.

369

νῦν δʼ ἐμὲ μὲν στυγέει, Θέτιδος δʼ ἐξήνυσε βουλάς,

370

ἥ οἱ γούνατʼ ἔκυσσε καὶ ἔλλαβε χειρὶ γενείου,

371

λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

372

ἔσται μὰν ὅτʼ ἂν αὖτε φίλην γλαυκώπιδα εἴπῃ.

373

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους,

374

ὄφρʼ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο

375

τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι

376

ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ

377

γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας,

378

ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδʼ οἰωνοὺς

379

δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

380

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

381

ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους

382

Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·

383

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο

384

πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπʼ οὔδει

385

ποικίλον, ὅν ῥʼ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν,

386

ἣ δὲ χιτῶνʼ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο

387

τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

388

ἐς δʼ ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δʼ ἔγχος

389

βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν

390

ἡρώων, τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

391

Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετʼ ἄρʼ ἵππους·

392

αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἃς ἔχον Ὧραι,

393

τῇς ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπός τε

394

ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν νέφος ἠδʼ ἐπιθεῖναι.

395

τῇ ῥα διʼ αὐτάων κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους.

396

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐπεὶ ἴδε χώσατʼ ἄρʼ αἰνῶς,

397

Ἶριν δʼ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

398

Zeus

βάσκʼ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, πάλιν τρέπε μηδʼ ἔα ἄντην

399

ἔρχεσθʼ· οὐ γὰρ καλὰ συνοισόμεθα πτόλεμον δέ.

400

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

401

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,

402

αὐτὰς δʼ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θʼ ἅρματα ἄξω·

403

οὐδέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς

404

ἕλκεʼ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·

405

ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτʼ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.

406

Ἥρῃ δʼ οὔ τι τόσον νεμεσίζομαι οὐδὲ χολοῦμαι·

407

αἰεὶ γάρ μοι ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττί κεν εἴπω.

408

Narrator

ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα,

409

βῆ δʼ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

410

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο

411

ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφʼ ἔννεπε μῦθον·

412

Iris

πῇ μέματον; τί σφῶϊν ἐνὶ φρεσὶ μαίνεται ἦτορ;

413

οὐκ ἐάᾳ Κρονίδης ἐπαμυνέμεν Ἀργείοισιν.

414

ὧδε γὰρ ἠπείλησε Κρόνου πάϊς, ᾗ τελέει περ,

415

γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,

416

αὐτὰς δʼ ἐκ δίφρου βαλέειν κατά θʼ ἅρματα ἄξειν·

417

οὐδέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς

418

ἕλκεʼ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·

419

ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτʼ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.

420

Ἥρῃ δʼ οὔ τι τόσον νεμεσίζεται οὐδὲ χολοῦται·

421

αἰεὶ γάρ οἱ ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττι κεν εἴπῃ·

422

ἀλλὰ σύ γʼ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε

423

τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.

424

Narrator

ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις,

425

αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

426

Apollo

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτʼ ἔγωγε

427

νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

428

τῶν ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω, ἄλλος δὲ βιώτω,

429

ὅς κε τύχῃ· κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷ

430

Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.

431

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπε μώνυχας ἵππους·

432

τῇσιν δʼ Ὧραι μὲν λῦσαν καλλίτριχας ἵππους,

433

καὶ τοὺς μὲν κατέδησαν ἐπʼ ἀμβροσίῃσι κάπῃσιν,

434

ἅρματα δʼ ἔκλιναν πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα·

435

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον

436

μίγδʼ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

437

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους

438

Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δʼ ἐξίκετο θώκους.

439

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος,

440

ἅρματα δʼ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

441

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς

442

ἕζετο, τῷ δʼ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετʼ Ὄλυμπος.

443

αἳ δʼ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη

444

ἥσθην, οὐδέ τί μιν προσεφώνεον οὐδʼ ἐρέοντο·

445

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

446

Zeus

τίφθʼ οὕτω τετίησθον Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη;

447

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ

448

ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

449

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι,

450

οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσʼ ἐν Ὀλύμπῳ.

451

σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα

452

πρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.

453

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δέ κεν τετελεσμένον ἦεν·

454

οὐκ ἂν ἐφʼ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ

455

ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵνʼ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

456

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, αἳ δʼ ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη·

457

πλησίαι αἵ γʼ ἥσθην, κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην.

458

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐδέ τι εἶπε

459

σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

460

Ἥρῃ δʼ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·

461

Hera

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

462

εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν·

463

ἀλλʼ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθʼ αἰχμητάων,

464

οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

465

ἀλλʼ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθʼ, εἰ σὺ κελεύεις·

466

βουλὴν δʼ Ἀργείοις ὑποθησόμεθʼ ἥ τις ὀνήσει,

467

ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

468

Narrator

τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

469

Zeus

ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωνα

470

ὄψεαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα, βοῶπις πότνια Ἥρη

471

ὀλλύντʼ Ἀργείων πουλὺν στρατὸν αἰχμητάων·

472

οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρ

473

πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα,

474

ἤματι τῷ ὅτʼ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται

475

στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·

476

ὣς γὰρ θέσφατόν ἐστι· σέθεν δʼ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω

477

χωομένης, οὐδʼ εἴ κε τὰ νείατα πείραθʼ ἵκηαι

478

γαίης καὶ πόντοιο, ἵνʼ Ἰάπετός τε Κρόνος τε

479

ἥμενοι οὔτʼ αὐγῇς Ὑπερίονος Ἠελίοιο

480

τέρποντʼ οὔτʼ ἀνέμοισι, βαθὺς δέ τε Τάρταρος ἀμφίς·

481

οὐδʼ ἢν ἔνθʼ ἀφίκηαι ἀλωμένη, οὔ σευ ἔγωγε

482

σκυζομένης ἀλέγω, ἐπεὶ οὐ σέο κύντερον ἄλλο.

483

Narrator

ὣς φάτο, τὸν δʼ οὔ τι προσέφη λευκώλενος Ἥρη.

484

ἐν δʼ ἔπεσʼ Ὠκεανῷ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο

485

ἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν.

486

Τρωσὶν μέν ῥʼ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς

487

ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.

488

Τρώων αὖτʼ ἀγορὴν ποιήσατο φαίδιμος Ἕκτωρ

489

νόσφι νεῶν ἀγαγὼν ποταμῷ ἔπι δινήεντι,

490

ἐν καθαρῷ ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος.

491

ἐξ ἵππων δʼ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον

492

τόν ῥʼ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος· ἐν δʼ ἄρα χειρὶ

493

ἔγχος ἔχʼ ἑνδεκάπηχυ· πάροιθε δὲ λάμπετο δουρὸς

494

αἰχμὴ χαλκείη, περὶ δὲ χρύσεος θέε πόρκης,

495

τῷ ὅ γʼ ἐρεισάμενος ἔπεα Τρώεσσι μετηύδα·

496

Hector

κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδʼ ἐπίκουροι·

497

νῦν ἐφάμην νῆάς τʼ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς

498

ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

499

ἀλλὰ πρὶν κνέφας ἦλθε, τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα

500

Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.

501

ἀλλʼ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ

502

δόρπά τʼ ἐφοπλισόμεσθα· ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους

503

λύσαθʼ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετʼ ἐδωδήν·

504

ἐκ πόλιος δʼ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα

505

καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε

506

σῖτόν τʼ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε,

507

ὥς κεν παννύχιοι μέσφʼ ἠοῦς ἠριγενείης

508

καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δʼ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ,

509

μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

510

φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

511

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι,

512

ἀλλʼ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ

513

βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι

514

νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος

515

Τρωσὶν ἐφʼ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

516

κήρυκες δʼ ἀνὰ ἄστυ Διῒ φίλοι ἀγγελλόντων

517

παῖδας πρωθήβας πολιοκροτάφους τε γέροντας

518

λέξασθαι περὶ ἄστυ θεοδμήτων ἐπὶ πύργων·

519

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη

520

πῦρ μέγα καιόντων· φυλακὴ δέ τις ἔμπεδος ἔστω

521

μὴ λόχος εἰσέλθῃσι πόλιν λαῶν ἀπεόντων.

522

ὧδʼ ἔστω Τρῶες μεγαλήτορες ὡς ἀγορεύω·

523

μῦθος δʼ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω,

524

τὸν δʼ ἠοῦς Τρώεσσι μεθʼ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

525

ἔλπομαι εὐχόμενος Διί τʼ ἄλλοισίν τε θεοῖσιν

526

ἐξελάαν ἐνθένδε κύνας κηρεσσιφορήτους,

527

οὓς κῆρες φορέουσι μελαινάων ἐπὶ νηῶν.

528

ἀλλʼ ἤτοι ἐπὶ νυκτὶ φυλάξομεν ἡμέας αὐτούς,

529

πρῶϊ δʼ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες

530

νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

531

εἴσομαι εἴ κέ μʼ ὁ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης

532

πὰρ νηῶν πρὸς τεῖχος ἀπώσεται, ἤ κεν ἐγὼ τὸν

533

χαλκῷ δῃώσας ἔναρα βροτόεντα φέρωμαι.

534

αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κʼ ἐμὸν ἔγχος

535

μείνῃ ἐπερχόμενον· ἀλλʼ ἐν πρώτοισιν ὀΐω

536

κείσεται οὐτηθείς, πολέες δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἑταῖροι

537

ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον· εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς

538

εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα,

539

τιοίμην δʼ ὡς τίετʼ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων,

540

ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν.

541

Narrator

ὣς Ἕκτωρ ἀγόρευʼ, ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαν.

542

οἳ δʼ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας,

543

δῆσαν δʼ ἱμάντεσσι παρʼ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

544

ἐκ πόλιος δʼ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα

545

καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο,

546

σῖτόν τʼ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.

547

κνίσην δʼ ἐκ πεδίου ἄνεμοι φέρον οὐρανὸν εἴσω.

548

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας

549

εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

550

ὡς δʼ ὅτʼ ἐν οὐρανῷ ἄστρα φαεινὴν ἀμφὶ σελήνην

551

φαίνετʼ ἀριπρεπέα, ὅτε τʼ ἔπλετο νήνεμος αἰθήρ·

552

ἔκ τʼ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι

553

καὶ νάπαι· οὐρανόθεν δʼ ἄρʼ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ,

554

πάντα δὲ εἴδεται ἄστρα, γέγηθε δέ τε φρένα ποιμήν·

555

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων

556

Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

557

χίλιʼ ἄρʼ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ

558

εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

559

ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας

560

ἑσταότες παρʼ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον.

561