Homer was an ancient Greek epic poet traditionally credited as the author of the Iliad and the Odyssey, the two foundational epics of Western literature. He is regarded as the greatest poet of the ancient Greek world and is often called the 'father of Western literature.' Ancient sources portrayed him as a blind bard, though whether he was a single historical individual or a name attached to a tradition of oral composition remains debated by scholars.

When and where did Homer live?

Homer is conventionally dated to around the 8th century BCE, with most scholars placing his activity between approximately 750 and 700 BCE. Ancient traditions most frequently associated him with Ionia, on the western coast of Asia Minor, with the island of Chios and the city of Smyrna (modern Izmir, Turkey) being the most persistently cited birthplaces. Seven cities in antiquity claimed him as a native son, reflecting the absence of firm biographical records.

What genre or literary tradition did Homer work in?

Homer worked within the tradition of ancient Greek oral epic poetry, composing in dactylic hexameter, the formal meter of all classical Greek epic verse. This tradition was rooted in an centuries-old oral-formulaic system, identified in the 20th century by Milman Parry and Albert Lord, in which bards used repeated phrases, epithets, and stock scenes to compose and perform lengthy narrative poems from memory. Homer stands at the culmination of this pre-literate bardic tradition in Greece.

What did Homer write?

Homer is credited as the author of the Iliad and the Odyssey, two monumental epic poems that together comprise roughly 27,000 lines of Greek verse. The Iliad dramatizes a few weeks of the Trojan War, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles, while the Odyssey narrates the ten-year homeward voyage of Odysseus after Troy's fall. A collection of thirty-three shorter poems known as the Homeric Hymns was also attributed to Homer in antiquity, though modern scholars generally regard these as the work of multiple later poets.

Who and what influenced Homer?

Homer drew upon a vast and ancient tradition of oral bardic poetry that had been developing in the Greek world since the Bronze Age, incorporating myths, legends, and narrative formulas inherited from generations of predecessors known as aoidoi, or singers. Significant Near Eastern literary traditions, including the Mesopotamian Epic of Gilgamesh and Ugaritic poetry, show thematic and structural parallels with the Homeric epics, suggesting indirect cultural influence through centuries of contact in the eastern Mediterranean. Historical events, particularly the memories of the Mycenaean Bronze Age civilization and its conflicts preserved in oral tradition, provided the mythological raw material for the Trojan War cycle at the heart of both epics.

What shaped Homer's life and career?

Because no reliable biographical record of Homer survives, what shaped his life must largely be inferred from the poems themselves and from later ancient biographical traditions, which are largely legendary. His poetry reflects deep familiarity with the geography of the Aegean world, aristocratic court culture, warfare, seamanship, and religious practice, suggesting a composer who performed for elite audiences at festivals and royal courts. Ancient accounts describe him as a traveling aoidos, or professional bard, who moved between communities in the Ionian region reciting and refining his compositions for audiences across the Greek world.

What is Homer's legacy in Western literature?

Homer's Iliad and Odyssey established the foundational narrative, moral, and aesthetic frameworks of Western literary culture, directly shaping the work of Virgil, whose Aeneid (19 BCE) was a conscious reimagining of both Homeric epics for a Roman audience. His influence extends through Dante's Divine Comedy, Milton's Paradise Lost, James Joyce's Ulysses (1922), and countless other landmark works across more than 2,700 years of literary history. The Homeric epics also provided the primary curriculum for Greek education from the classical period onward, and the Iliad and Odyssey remain among the most widely read, translated, and studied works in the global literary canon.

What genre is Homer's Iliad?

The Iliad is an ancient Greek epic poem, belonging to the tradition of heroic oral poetry that celebrates the deeds of legendary warriors and demigods. It stands alongside the Odyssey as the foundational exemplar of the Western epic genre, characterized by its grand scale, divine intervention, formal invocation of the Muse, and elevated dactylic hexameter verse.

When was Homer's Iliad written?

The Iliad is conventionally dated to the late 8th century BCE, with most scholars placing its composition between approximately 750 and 700 BCE. The poem likely crystallized from a long tradition of oral composition reaching back to the Mycenaean period, and it was probably first written down using the newly adopted Greek alphabetic script around this same period.

What is Homer's Iliad about?

The Iliad narrates a compressed episode from the tenth and final year of the Greek siege of Troy, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles after he is dishonored by the commander Agamemnon. The narrative spans roughly fifty days and culminates in the death of the Trojan champion Hector at Achilles' hands and the ransoming of Hector's body by his father, King Priam.

What are the central themes of Homer's Iliad?

The poem's dominant theme is mēnis — the destructive wrath of Achilles — and its catastrophic consequences for both Greeks and Trojans alike. Other central themes include the tension between personal honor (timē) and collective duty, the transience of human life in contrast to divine immortality, the grief of loss, and the ambiguous nature of glory (kleos) purchased at the cost of an early death.

What is the structure and form of Homer's Iliad?

The Iliad is composed in dactylic hexameter, the canonical meter of Greek epic, and is divided into twenty-four books corresponding to the twenty-four letters of the Greek alphabet, a division attributed to Alexandrian scholars at the Library of Alexandria in the 3rd century BCE. The poem contains approximately 15,693 lines and employs a ring-composition structure, with the ransoming of Hector's body in Book 24 mirroring and resolving the quarrel over Chryseis's body in Book 1.

What was the political and historical context of Homer's Iliad?

The Iliad was composed during the Greek Archaic period, a time of emerging city-states (poleis), colonization, and the crystallization of a pan-Hellenic cultural identity. The Trojan War it depicts, set around the late Bronze Age (circa 1200 BCE), served 8th-century Greeks as a shared mythological heritage that helped define Greek identity against non-Greek 'barbarian' peoples, and the poem's heroes provided aristocratic audiences with models of competitive excellence (aretē).

What are the defining literary features and style of Homer's Iliad?

The Iliad is distinguished by its extensive use of the oral-formulaic technique identified by Milman Parry and Albert Lord in the 20th century, including repeated epithets such as 'swift-footed Achilles' and 'grey-eyed Athena,' type-scenes, and extended epic similes drawn from nature and everyday life. The narrative maintains an objective, expansive tone even in scenes of extreme violence and grief, and the poet grants dignity and pathos to both Greek and Trojan characters with notable impartiality.

What did Homer's Iliad contribute to literary tradition?

The Iliad established the formal conventions of the Western epic, providing the template adopted by Virgil in the Aeneid (29–19 BCE), Apollonius of Rhodes in the Argonautica (3rd century BCE), and later by Milton in Paradise Lost (1667). It also inaugurated the practice of beginning a narrative in medias res, a technique codified as a rule of epic composition by Horace in his Ars Poetica (circa 19 BCE).

How has Homer's Iliad influenced later literature and culture?

The Iliad has exerted continuous influence from antiquity to the present: it was the central educational text of ancient Greece, memorized and recited at the Panathenaic Games in Athens, and Alexander the Great reportedly slept with a copy annotated by Aristotle. In modern literature, its influence is visible in works ranging from Keats's 'On First Looking into Chapman's Homer' (1816) to Pat Barker's novel The Silence of the Girls (2018), and its exploration of war's heroism and futility resonates strongly with 20th- and 21st-century readers.

Who are the key figures in Homer's Iliad?

The central human figures are Achilles, the greatest Greek warrior, whose withdrawal from battle and eventual return drives the plot, and Hector, Troy's foremost defender and the poem's most fully humanized character. Other major figures include Agamemnon, king of Mycenae and commander of the Greek forces; Patroclus, Achilles' closest companion whose death precipitates the poem's climax; Helen, whose abduction by Paris initiated the war; and the Olympian gods, including Athena, Apollo, Hera, and Zeus, who actively intervene in the conflict on opposing sides.

0:00

Iliad

Book 21

Homer

Narrator

ἀλλʼ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο

Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς,

ἔνθα διατμήξας τοὺς μὲν πεδίον δὲ δίωκε

πρὸς πόλιν, ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο

ἤματι τῷ προτέρῳ, ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ·

τῇ ῥʼ οἵ γε προχέοντο πεφυζότες, ἠέρα δʼ Ἥρη

πίτνα πρόσθε βαθεῖαν ἐρυκέμεν· ἡμίσεες δὲ

ἐς ποταμὸν εἰλεῦντο βαθύρροον ἀργυροδίνην,

ἐν δʼ ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ, βράχε δʼ αἰπὰ ῥέεθρα,

ὄχθαι δʼ ἀμφὶ περὶ μεγάλʼ ἴαχον· οἳ δʼ ἀλαλητῷ

ἔννεον ἔνθα καὶ ἔνθα ἑλισσόμενοι περὶ δίνας.

ὡς δʼ ὅθʼ ὑπὸ ῥιπῆς πυρὸς ἀκρίδες ἠερέθονται

φευγέμεναι ποταμὸν δέ· τὸ δὲ φλέγει ἀκάματον πῦρ

ὄρμενον ἐξαίφνης, ταὶ δὲ πτώσσουσι καθʼ ὕδωρ·

ὣς ὑπʼ Ἀχιλλῆος Ξάνθου βαθυδινήεντος

πλῆτο ῥόος κελάδων ἐπιμὶξ ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν.

αὐτὰρ ὃ διογενὴς δόρυ μὲν λίπεν αὐτοῦ ἐπʼ ὄχθῃ

κεκλιμένον μυρίκῃσιν, ὃ δʼ ἔσθορε δαίμονι ἶσος

φάσγανον οἶον ἔχων, κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα,

τύπτε δʼ ἐπιστροφάδην· τῶν δὲ στόνος ὄρνυτʼ ἀεικὴς

ἄορι θεινομένων, ἐρυθαίνετο δʼ αἵματι ὕδωρ.

ὡς δʼ ὑπὸ δελφῖνος μεγακήτεος ἰχθύες ἄλλοι

φεύγοντες πιμπλᾶσι μυχοὺς λιμένος εὐόρμου

δειδιότες· μάλα γάρ τε κατεσθίει ὅν κε λάβῃσιν·

ὣς Τρῶες ποταμοῖο κατὰ δεινοῖο ῥέεθρα

πτῶσσον ὑπὸ κρημνούς. ὃ δʼ ἐπεὶ κάμε χεῖρας ἐναίρων,

ζωοὺς ἐκ ποταμοῖο δυώδεκα λέξατο κούρους

ποινὴν Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος·

τοὺς ἐξῆγε θύραζε τεθηπότας ἠΰτε νεβρούς,

δῆσε δʼ ὀπίσσω χεῖρας ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι,

τοὺς αὐτοὶ φορέεσκον ἐπὶ στρεπτοῖσι χιτῶσι,

δῶκε δʼ ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας.

αὐτὰρ ὃ ἂψ ἐπόρουσε δαϊζέμεναι μενεαίνων.

ἔνθʼ υἷι Πριάμοιο συνήντετο Δαρδανίδαο

ἐκ ποταμοῦ φεύγοντι Λυκάονι, τόν ῥά ποτʼ αὐτὸς

ἦγε λαβὼν ἐκ πατρὸς ἀλωῆς οὐκ ἐθέλοντα

ἐννύχιος προμολών· ὃ δʼ ἐρινεὸν ὀξέϊ χαλκῷ

τάμνε νέους ὄρπηκας, ἵνʼ ἅρματος ἄντυγες εἶεν·

τῷ δʼ ἄρʼ ἀνώϊστον κακὸν ἤλυθε δῖος Ἀχιλλεύς.

καὶ τότε μέν μιν Λῆμνον ἐϋκτιμένην ἐπέρασσε

νηυσὶν ἄγων, ἀτὰρ υἱὸς Ἰήσονος ὦνον ἔδωκε·

κεῖθεν δὲ ξεῖνός μιν ἐλύσατο πολλὰ δʼ ἔδωκεν

Ἴμβριος Ἠετίων, πέμψεν δʼ ἐς δῖαν Ἀρίσβην·

ἔνθεν ὑπεκπροφυγὼν πατρώϊον ἵκετο δῶμα.

ἕνδεκα δʼ ἤματα θυμὸν ἐτέρπετο οἷσι φίλοισιν

ἐλθὼν ἐκ Λήμνοιο· δυωδεκάτῃ δέ μιν αὖτις

χερσὶν Ἀχιλλῆος θεὸς ἔμβαλεν, ὅς μιν ἔμελλε

πέμψειν εἰς Ἀΐδαο καὶ οὐκ ἐθέλοντα νέεσθαι.

τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς

γυμνὸν ἄτερ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος, οὐδʼ ἔχεν ἔγχος,

ἀλλὰ τὰ μέν ῥʼ ἀπὸ πάντα χαμαὶ βάλε· τεῖρε γὰρ ἱδρὼς

φεύγοντʼ ἐκ ποταμοῦ, κάματος δʼ ὑπὸ γούνατʼ ἐδάμνα·

ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

Achilles

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδʼ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι·

ἦ μάλα δὴ Τρῶες μεγαλήτορες οὕς περ ἔπεφνον

αὖτις ἀναστήσονται ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος,

οἷον δὴ καὶ ὅδʼ ἦλθε φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ

Λῆμνον ἐς ἠγαθέην πεπερημένος· οὐδέ μιν ἔσχε

πόντος ἁλὸς πολιῆς, ὃ πολέας ἀέκοντας ἐρύκει.

ἀλλʼ ἄγε δὴ καὶ δουρὸς ἀκωκῆς ἡμετέροιο

γεύσεται, ὄφρα ἴδωμαι ἐνὶ φρεσὶν ἠδὲ δαείω

ἢ ἄρʼ ὁμῶς καὶ κεῖθεν ἐλεύσεται, ἦ μιν ἐρύξει

γῆ φυσίζοος, ἥ τε κατὰ κρατερόν περ ἐρύκει.

Narrator

ὣς ὅρμαινε μένων· ὃ δέ οἱ σχεδὸν ἦλθε τεθηπὼς

γούνων ἅψασθαι μεμαώς, περὶ δʼ ἤθελε θυμῷ

ἐκφυγέειν θάνατόν τε κακὸν καὶ κῆρα μέλαιναν.

ἤτοι ὃ μὲν δόρυ μακρὸν ἀνέσχετο δῖος Ἀχιλλεὺς

οὐτάμεναι μεμαώς, ὃ δʼ ὑπέδραμε καὶ λάβε γούνων

κύψας· ἐγχείη δʼ ἄρʼ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ

ἔστη ἱεμένη χροὸς ἄμεναι ἀνδρομέοιο.

αὐτὰρ ὃ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἑλὼν ἐλλίσσετο γούνων,

τῇ δʼ ἑτέρῃ ἔχεν ἔγχος ἀκαχμένον οὐδὲ μεθίει·

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

Lycaon

γουνοῦμαι σʼ Ἀχιλεῦ· σὺ δέ μʼ αἴδεο καί μʼ ἐλέησον·

ἀντί τοί εἰμʼ ἱκέταο διοτρεφὲς αἰδοίοιο·

πὰρ γὰρ σοὶ πρώτῳ πασάμην Δημήτερος ἀκτὴν

ἤματι τῷ ὅτε μʼ εἷλες ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ,

καί μʼ ἐπέρασσας ἄνευθεν ἄγων πατρός τε φίλων τε

Λῆμνον ἐς ἠγαθέην, ἑκατόμβοιον δέ τοι ἦλφον.

νῦν δὲ λύμην τρὶς τόσσα πορών· ἠὼς δέ μοί ἐστιν

ἥδε δυωδεκάτη, ὅτʼ ἐς Ἴλιον εἰλήλουθα

πολλὰ παθών· νῦν αὖ με τεῇς ἐν χερσὶν ἔθηκε

μοῖρʼ ὀλοή· μέλλω που ἀπεχθέσθαι Διὶ πατρί,

ὅς με σοὶ αὖτις δῶκε· μινυνθάδιον δέ με μήτηρ

γείνατο Λαοθόη θυγάτηρ Ἄλταο γέροντος

Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει

Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι.

τοῦ δʼ ἔχε θυγατέρα Πρίαμος, πολλὰς δὲ καὶ ἄλλας·

τῆς δὲ δύω γενόμεσθα, σὺ δʼ ἄμφω δειροτομήσεις,

ἤτοι τὸν πρώτοισι μετὰ πρυλέεσσι δάμασσας

ἀντίθεον Πολύδωρον, ἐπεὶ βάλες ὀξέϊ δουρί·

νῦν δὲ δὴ ἐνθάδʼ ἐμοὶ κακὸν ἔσσεται· οὐ γὰρ ὀΐω

σὰς χεῖρας φεύξεσθαι, ἐπεί ῥʼ ἐπέλασσέ γε δαίμων.

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

μή με κτεῖνʼ, ἐπεὶ οὐχ ὁμογάστριος Ἕκτορός εἰμι,

ὅς τοι ἑταῖρον ἔπεφνεν ἐνηέα τε κρατερόν τε.

Narrator

ὣς ἄρα μιν Πριάμοιο προσηύδα φαίδιμος υἱὸς

λισσόμενος ἐπέεσσιν, ἀμείλικτον δʼ ὄπʼ ἄκουσε·

Achilles

νήπιε μή μοι ἄποινα πιφαύσκεο μηδʼ ἀγόρευε·

πρὶν μὲν γὰρ Πάτροκλον ἐπισπεῖν αἴσιμον ἦμαρ

100

τόφρά τί μοι πεφιδέσθαι ἐνὶ φρεσὶ φίλτερον ἦεν

101

Τρώων, καὶ πολλοὺς ζωοὺς ἕλον ἠδʼ ἐπέρασσα·

102

νῦν δʼ οὐκ ἔσθʼ ὅς τις θάνατον φύγῃ ὅν κε θεός γε

103

Ἰλίου προπάροιθεν ἐμῇς ἐν χερσὶ βάλῃσι

104

καὶ πάντων Τρώων, περὶ δʼ αὖ Πριάμοιό γε παίδων.

105

ἀλλὰ φίλος θάνε καὶ σύ· τί ἦ ὀλοφύρεαι οὕτως;

106

κάτθανε καὶ Πάτροκλος, ὅ περ σέο πολλὸν ἀμείνων.

107

οὐχ ὁράᾳς οἷος καὶ ἐγὼ καλός τε μέγας τε;

108

πατρὸς δʼ εἴμʼ ἀγαθοῖο, θεὰ δέ με γείνατο μήτηρ·

109

ἀλλʼ ἔπι τοι καὶ ἐμοὶ θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή·

110

ἔσσεται ἢ ἠὼς ἢ δείλη ἢ μέσον ἦμαρ

111

ὁππότε τις καὶ ἐμεῖο Ἄρῃ ἐκ θυμὸν ἕληται

112

ἢ ὅ γε δουρὶ βαλὼν ἢ ἀπὸ νευρῆφιν ὀϊστῷ.

113

Narrator

ὣς φάτο, τοῦ δʼ αὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ·

114

ἔγχος μέν ῥʼ ἀφέηκεν, ὃ δʼ ἕζετο χεῖρε πετάσσας

115

ἀμφοτέρας· Ἀχιλεὺς δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ

116

τύψε κατὰ κληῗδα παρʼ αὐχένα, πᾶν δέ οἱ εἴσω

117

δῦ ξίφος ἄμφηκες· ὃ δʼ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ

118

κεῖτο ταθείς, ἐκ δʼ αἷμα μέλαν ῥέε, δεῦε δὲ γαῖαν.

119

τὸν δʼ Ἀχιλεὺς ποταμὸν δὲ λαβὼν ποδὸς ἧκε φέρεσθαι,

120

καί οἱ ἐπευχόμενος ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευεν·

121

Achilles

ἐνταυθοῖ νῦν κεῖσο μετʼ ἰχθύσιν, οἵ σʼ ὠτειλὴν

122

αἷμʼ ἀπολιχμήσονται ἀκηδέες· οὐδέ σε μήτηρ

123

ἐνθεμένη λεχέεσσι γοήσεται, ἀλλὰ Σκάμανδρος

124

οἴσει δινήεις εἴσω ἁλὸς εὐρέα κόλπον·

125

θρῴσκων τις κατὰ κῦμα μέλαιναν φρῖχʼ ὑπαΐξει

126

ἰχθύς, ὅς κε φάγῃσι Λυκάονος ἀργέτα δημόν.

127

φθείρεσθʼ εἰς ὅ κεν ἄστυ κιχείομεν Ἰλίου ἱρῆς

128

ὑμεῖς μὲν φεύγοντες, ἐγὼ δʼ ὄπιθεν κεραΐζων.

129

οὐδʼ ὑμῖν ποταμός περ ἐΰρροος ἀργυροδίνης

130

ἀρκέσει, ᾧ δὴ δηθὰ πολέας ἱερεύετε ταύρους,

131

ζωοὺς δʼ ἐν δίνῃσι καθίετε μώνυχας ἵππους.

132

ἀλλὰ καὶ ὧς ὀλέεσθε κακὸν μόρον, εἰς ὅ κε πάντες

133

τίσετε Πατρόκλοιο φόνον καὶ λοιγὸν Ἀχαιῶν,

134

οὓς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἐπέφνετε νόσφιν ἐμεῖο.

135

Narrator

ὣς ἄρʼ ἔφη, ποταμὸς δὲ χολώσατο κηρόθι μᾶλλον,

136

ὅρμηνεν δʼ ἀνὰ θυμὸν ὅπως παύσειε πόνοιο

137

δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.

138

τόφρα δὲ Πηλέος υἱὸς ἔχων δολιχόσκιον ἔγχος

139

Ἀστεροπαίῳ ἐπᾶλτο κατακτάμεναι μενεαίνων

140

υἱέϊ Πηλεγόνος· τὸν δʼ Ἀξιὸς εὐρυρέεθρος

141

γείνατο καὶ Περίβοια Ἀκεσσαμενοῖο θυγατρῶν

142

πρεσβυτάτη· τῇ γάρ ῥα μίγη ποταμὸς βαθυδίνης.

143

τῷ ῥʼ Ἀχιλεὺς ἐπόρουσεν, ὃ δʼ ἀντίος ἐκ ποταμοῖο

144

ἔστη ἔχων δύο δοῦρε· μένος δέ οἱ ἐν φρεσὶ θῆκε

145

Ξάνθος, ἐπεὶ κεχόλωτο δαϊκταμένων αἰζηῶν,

146

τοὺς Ἀχιλεὺς ἐδάϊζε κατὰ ῥόον οὐδʼ ἐλέαιρεν.

147

οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,

148

τὸν πρότερος προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

149

Achilles

τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν ὅ μευ ἔτλης ἀντίος ἐλθεῖν;

150

δυστήνων δέ τε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσι.

151

Narrator

τὸν δʼ αὖ Πηλεγόνος προσεφώνεε φαίδιμος υἱός·

152

Asteropaeus

Πηλεΐδη μεγάθυμε τί ἦ γενεὴν ἐρεείνεις;

153

εἴμʼ ἐκ Παιονίης ἐριβώλου τηλόθʼ ἐούσης

154

Παίονας ἄνδρας ἄγων δολιχεγχέας· ἥδε δέ μοι νῦν

155

ἠὼς ἑνδεκάτη ὅτε Ἴλιον εἰλήλουθα.

156

αὐτὰρ ἐμοὶ γενεὴ ἐξ Ἀξιοῦ εὐρὺ ῥέοντος

157

Ἀξιοῦ, ὃς κάλλιστον ὕδωρ ἐπὶ γαῖαν ἵησιν,

158

ὃς τέκε Πηλεγόνα κλυτὸν ἔγχεϊ· τὸν δʼ ἐμέ φασι

159

γείνασθαι· νῦν αὖτε μαχώμεθα φαίδιμʼ Ἀχιλλεῦ.

160

Narrator

ὣς φάτʼ ἀπειλήσας, ὃ δʼ ἀνέσχετο δῖος Ἀχιλλεὺς

161

Πηλιάδα μελίην· ὃ δʼ ἁμαρτῇ δούρασιν ἀμφὶς

162

ἥρως Ἀστεροπαῖος, ἐπεὶ περιδέξιος ἦεν.

163

καί ῥʼ ἑτέρῳ μὲν δουρὶ σάκος βάλεν, οὐδὲ διὰ πρὸ

164

ῥῆξε σάκος· χρυσὸς γὰρ ἐρύκακε δῶρα θεοῖο·

165

τῷ δʼ ἑτέρῳ μιν πῆχυν ἐπιγράβδην βάλε χειρὸς

166

δεξιτερῆς, σύτο δʼ αἷμα κελαινεφές· ἣ δʼ ὑπὲρ αὐτοῦ

167

γαίῃ ἐνεστήρικτο λιλαιομένη χροὸς ἆσαι.

168

δεύτερος αὖτʼ Ἀχιλεὺς μελίην ἰθυπτίωνα

169

Ἀστεροπαίῳ ἐφῆκε κατακτάμεναι μενεαίνων.

170

καὶ τοῦ μέν ῥʼ ἀφάμαρτεν, ὃ δʼ ὑψηλὴν βάλεν ὄχθην,

171

μεσσοπαγὲς δʼ ἄρʼ ἔθηκε κατʼ ὄχθης μείλινον ἔγχος.

172

Πηλεΐδης δʼ ἄορ ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ

173

ἆλτʼ ἐπί οἱ μεμαώς· ὃ δʼ ἄρα μελίην Ἀχιλῆος

174

οὐ δύνατʼ ἐκ κρημνοῖο ἐρύσσαι χειρὶ παχείῃ.

175

τρὶς μέν μιν πελέμιξεν ἐρύσσασθαι μενεαίνων,

176

τρὶς δὲ μεθῆκε βίης· τὸ δὲ τέτρατον ἤθελε θυμῷ

177

ἆξαι ἐπιγνάμψας δόρυ μείλινον Αἰακίδαο,

178

ἀλλὰ πρὶν Ἀχιλεὺς σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα.

179

γαστέρα γάρ μιν τύψε παρʼ ὀμφαλόν, ἐκ δʼ ἄρα πᾶσαι

180

χύντο χαμαὶ χολάδες· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν

181

ἀσθμαίνοντʼ· Ἀχιλεὺς δʼ ἄρʼ ἐνὶ στήθεσσιν ὀρούσας

182

τεύχεά τʼ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

183

Achilles

κεῖσʼ οὕτως· χαλεπόν τοι ἐρισθενέος Κρονίωνος

184

παισὶν ἐριζέμεναι ποταμοῖό περ ἐκγεγαῶτι.

185

φῆσθα σὺ μὲν ποταμοῦ γένος ἔμμεναι εὐρὺ ῥέοντος,

186

αὐτὰρ ἐγὼ γενεὴν μεγάλου Διὸς εὔχομαι εἶναι.

187

τίκτέ μʼ ἀνὴρ πολλοῖσιν ἀνάσσων Μυρμιδόνεσσι

188

Πηλεὺς Αἰακίδης· ὃ δʼ ἄρʼ Αἰακὸς ἐκ Διὸς ἦεν.

189

τὼ κρείσσων μὲν Ζεὺς ποταμῶν ἁλιμυρηέντων,

190

κρείσσων αὖτε Διὸς γενεὴ ποταμοῖο τέτυκται.

191

καὶ γὰρ σοὶ ποταμός γε πάρα μέγας, εἰ δύναταί τι

192

χραισμεῖν· ἀλλʼ οὐκ ἔστι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι,

193

τῷ οὐδὲ κρείων Ἀχελώϊος ἰσοφαρίζει,

194

οὐδὲ βαθυρρείταο μέγα σθένος Ὠκεανοῖο,

195

ἐξ οὗ περ πάντες ποταμοὶ καὶ πᾶσα θάλασσα

196

καὶ πᾶσαι κρῆναι καὶ φρείατα μακρὰ νάουσιν·

197

ἀλλὰ καὶ ὃς δείδοικε Διὸς μεγάλοιο κεραυνὸν

198

δεινήν τε βροντήν, ὅτʼ ἀπʼ οὐρανόθεν σμαραγήσῃ.

199

Narrator

ἦ ῥα, καὶ ἐκ κρημνοῖο ἐρύσσατο χάλκεον ἔγχος,

200

τὸν δὲ κατʼ αὐτόθι λεῖπεν, ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα,

201

κείμενον ἐν ψαμάθοισι, δίαινε δέ μιν μέλαν ὕδωρ.

202

τὸν μὲν ἄρʼ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες ἀμφεπένοντο

203

δημὸν ἐρεπτόμενοι ἐπινεφρίδιον κείροντες·

204

αὐτὰρ ὃ βῆ ῥʼ ἰέναι μετὰ Παίονας ἱπποκορυστάς,

205

οἵ ῥʼ ἔτι πὰρ ποταμὸν πεφοβήατο δινήεντα,

206

ὡς εἶδον τὸν ἄριστον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ

207

χέρσʼ ὕπο Πηλεΐδαο καὶ ἄορι ἶφι δαμέντα.

208

ἔνθʼ ἕλε Θερσίλοχόν τε Μύδωνά τε Ἀστύπυλόν τε

209

Μνῆσόν τε Θρασίον τε καὶ Αἴνιον ἠδʼ Ὀφελέστην·

210

καί νύ κʼ ἔτι πλέονας κτάνε Παίονας ὠκὺς Ἀχιλλεύς,

211

εἰ μὴ χωσάμενος προσέφη ποταμὸς βαθυδίνης

212

ἀνέρι εἰσάμενος, βαθέης δʼ ἐκ φθέγξατο δίνης·

213

Scamander

ὦ Ἀχιλεῦ, περὶ μὲν κρατέεις, περὶ δʼ αἴσυλα ῥέζεις

214

ἀνδρῶν· αἰεὶ γάρ τοι ἀμύνουσιν θεοὶ αὐτοί.

215

εἴ τοι Τρῶας ἔδωκε Κρόνου παῖς πάντας ὀλέσσαι,

216

ἐξ ἐμέθεν γʼ ἐλάσας πεδίον κάτα μέρμερα ῥέζε·

217

πλήθει γὰρ δή μοι νεκύων ἐρατεινὰ ῥέεθρα,

218

οὐδέ τί πῃ δύναμαι προχέειν ῥόον εἰς ἅλα δῖαν

219

στεινόμενος νεκύεσσι, σὺ δὲ κτείνεις ἀϊδήλως.

220

ἀλλʼ ἄγε δὴ καὶ ἔασον· ἄγη μʼ ἔχει ὄρχαμε λαῶν.

221

Narrator

τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

222

Achilles

ἔσται ταῦτα Σκάμανδρε διοτρεφές, ὡς σὺ κελεύεις.

223

Τρῶας δʼ οὐ πρὶν λήξω ὑπερφιάλους ἐναρίζων,

224

πρὶν ἔλσαι κατὰ ἄστυ καὶ Ἕκτορι πειρηθῆναι

225

ἀντιβίην, ἤ κέν με δαμάσσεται, ἦ κεν ἐγὼ τόν.

226

Narrator

ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος·

227

καὶ τότʼ Ἀπόλλωνα προσέφη ποταμὸς βαθυδίνης·

228

Achilles

ὢ πόποι ἀργυρότοξε Διὸς τέκος οὐ σύ γε βουλὰς

229

εἰρύσαο Κρονίωνος, ὅ τοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλε

230

Τρωσὶ παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ

231

δείελος ὀψὲ δύων, σκιάσῃ δʼ ἐρίβωλον ἄρουραν.

232

Narrator

ἦ, καὶ Ἀχιλλεὺς μὲν δουρικλυτὸς ἔνθορε μέσσῳ

233

κρημνοῦ ἀπαΐξας· ὃ δʼ ἐπέσσυτο οἴδματι θύων,

234

πάντα δʼ ὄρινε ῥέεθρα κυκώμενος, ὦσε δὲ νεκροὺς

235

πολλούς, οἵ ῥα κατʼ αὐτὸν ἅλις ἔσαν, οὓς κτάνʼ Ἀχιλλεύς

236

τοὺς ἔκβαλλε θύραζε μεμυκὼς ἠΰτε ταῦρος

237

χέρσον δέ· ζωοὺς δὲ σάω κατὰ καλὰ ῥέεθρα,

238

κρύπτων ἐν δίνῃσι βαθείῃσιν μεγάλῃσι.

239

δεινὸν δʼ ἀμφʼ Ἀχιλῆα κυκώμενον ἵστατο κῦμα,

240

ὤθει δʼ ἐν σάκεϊ πίπτων ῥόος· οὐδὲ πόδεσσιν

241

εἶχε στηρίξασθαι· ὃ δὲ πτελέην ἕλε χερσὶν

242

εὐφυέα μεγάλην· ἣ δʼ ἐκ ῥιζῶν ἐριποῦσα

243

κρημνὸν ἅπαντα διῶσεν, ἐπέσχε δὲ καλὰ ῥέεθρα

244

ὄζοισιν πυκινοῖσι, γεφύρωσεν δέ μιν αὐτὸν

245

εἴσω πᾶσʼ ἐριποῦσʼ· ὃ δʼ ἄρʼ ἐκ δίνης ἀνορούσας

246

ἤϊξεν πεδίοιο ποσὶ κραιπνοῖσι πέτεσθαι

247

δείσας· οὐδέ τʼ ἔληγε θεὸς μέγας, ὦρτο δʼ ἐπʼ αὐτῷ

248

ἀκροκελαινιόων, ἵνα μιν παύσειε πόνοιο

249

δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.

250

Πηλεΐδης δʼ ἀπόρουσεν ὅσον τʼ ἐπὶ δουρὸς ἐρωή,

251

αἰετοῦ οἴματʼ ἔχων μέλανος τοῦ θηρητῆρος,

252

ὅς θʼ ἅμα κάρτιστός τε καὶ ὤκιστος πετεηνῶν·

253

τῷ ἐϊκὼς ἤϊξεν, ἐπὶ στήθεσσι δὲ χαλκὸς

254

σμερδαλέον κονάβιζεν· ὕπαιθα δὲ τοῖο λιασθεὶς

255

φεῦγʼ, ὃ δʼ ὄπισθε ῥέων ἕπετο μεγάλῳ ὀρυμαγδῷ.

256

ὡς δʼ ὅτʼ ἀνὴρ ὀχετηγὸς ἀπὸ κρήνης μελανύδρου

257

ἂμ φυτὰ καὶ κήπους ὕδατι ῥόον ἡγεμονεύῃ

258

χερσὶ μάκελλαν ἔχων, ἀμάρης ἐξ ἔχματα βάλλων·

259

τοῦ μέν τε προρέοντος ὑπὸ ψηφῖδες ἅπασαι

260

ὀχλεῦνται· τὸ δέ τʼ ὦκα κατειβόμενον κελαρύζει

261

χώρῳ ἔνι προαλεῖ, φθάνει δέ τε καὶ τὸν ἄγοντα·

262

ὣς αἰεὶ Ἀχιλῆα κιχήσατο κῦμα ῥόοιο

263

καὶ λαιψηρὸν ἐόντα· θεοὶ δέ τε φέρτεροι ἀνδρῶν.

264

ὁσσάκι δʼ ὁρμήσειε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς

265

στῆναι ἐναντίβιον καὶ γνώμεναι εἴ μιν ἅπαντες

266

ἀθάνατοι φοβέουσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι,

267

τοσσάκι μιν μέγα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο

268

πλάζʼ ὤμους καθύπερθεν· ὃ δʼ ὑψόσε ποσσὶν ἐπήδα

269

θυμῷ ἀνιάζων· ποταμὸς δʼ ὑπὸ γούνατʼ ἐδάμνα

270

λάβρος ὕπαιθα ῥέων, κονίην δʼ ὑπέρεπτε ποδοῖιν.

271

Πηλεΐδης δʼ ᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

272

Achilles

Ζεῦ πάτερ ὡς οὔ τίς με θεῶν ἐλεεινὸν ὑπέστη

273

ἐκ ποταμοῖο σαῶσαι· ἔπειτα δὲ καί τι πάθοιμι.

274

ἄλλος δʼ οὔ τις μοι τόσον αἴτιος Οὐρανιώνων,

275

ἀλλὰ φίλη μήτηρ, ἥ με ψεύδεσσιν ἔθελγεν·

276

ἥ μʼ ἔφατο Τρώων ὑπὸ τείχεϊ θωρηκτάων

277

λαιψηροῖς ὀλέεσθαι Ἀπόλλωνος βελέεσσιν.

278

ὥς μʼ ὄφελʼ Ἕκτωρ κτεῖναι ὃς ἐνθάδε γʼ ἔτραφʼ ἄριστος·

279

τώ κʼ ἀγαθὸς μὲν ἔπεφνʼ, ἀγαθὸν δέ κεν ἐξενάριξε·

280

νῦν δέ με λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι

281

ἐρχθέντʼ ἐν μεγάλῳ ποταμῷ ὡς παῖδα συφορβόν,

282

ὅν ῥά τʼ ἔναυλος ἀποέρσῃ χειμῶνι περῶντα.

283

Narrator

ὣς φάτο, τῷ δὲ μάλʼ ὦκα Ποσειδάων καὶ Ἀθήνη

284

στήτην ἐγγὺς ἰόντε, δέμας δʼ ἄνδρεσσιν ἐΐκτην,

285

χειρὶ δὲ χεῖρα λαβόντες ἐπιστώσαντʼ ἐπέεσσι.

286

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

287

Poseidon

Πηλεΐδη μήτʼ ἄρ τι λίην τρέε μήτέ τι τάρβει·

288

τοίω γάρ τοι νῶϊ θεῶν ἐπιταρρόθω εἰμὲν

289

Ζηνὸς ἐπαινήσαντος ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

290

ὡς οὔ τοι ποταμῷ γε δαμήμεναι αἴσιμόν ἐστιν,

291

ἀλλʼ ὅδε μὲν τάχα λωφήσει, σὺ δὲ εἴσεαι αὐτός·

292

αὐτάρ τοι πυκινῶς ὑποθησόμεθʼ αἴ κε πίθηαι·

293

μὴ πρὶν παύειν χεῖρας ὁμοιΐου πολέμοιο

294

πρὶν κατὰ Ἰλιόφι κλυτὰ τείχεα λαὸν ἐέλσαι

295

Τρωϊκόν, ὅς κε φύγῃσι· σὺ δʼ Ἕκτορι θυμὸν ἀπούρας

296

ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν· δίδομεν δέ τοι εὖχος ἀρέσθαι.

297

Narrator

τὼ μὲν ἄρʼ ὣς εἰπόντε μετʼ ἀθανάτους ἀπεβήτην·

298

αὐτὰρ ὃ βῆ, μέγα γάρ ῥα θεῶν ὄτρυνεν ἐφετμή,

299

ἐς πεδίον· τὸ δὲ πᾶν πλῆθʼ ὕδατος ἐκχυμένοιο,

300

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ δαὶ κταμένων αἰζηῶν

301

πλῶον καὶ νέκυες· τοῦ δʼ ὑψόσε γούνατʼ ἐπήδα

302

πρὸς ῥόον ἀΐσσοντος ἀνʼ ἰθύν, οὐδέ μιν ἴσχεν

303

εὐρὺ ῥέων ποταμός· μέγα γὰρ σθένος ἔμβαλʼ Ἀθήνη.

304

οὐδὲ Σκάμανδρος ἔληγε τὸ ὃν μένος, ἀλλʼ ἔτι μᾶλλον

305

χώετο Πηλεΐωνι, κόρυσσε δὲ κῦμα ῥόοιο

306

ὑψόσʼ ἀειρόμενος, Σιμόεντι δὲ κέκλετʼ ἀΰσας·

307

Scamander

φίλε κασίγνητε σθένος ἀνέρος ἀμφότεροί περ

308

σχῶμεν, ἐπεὶ τάχα ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος

309

ἐκπέρσει, Τρῶες δὲ κατὰ μόθον οὐ μενέουσιν.

310

ἀλλʼ ἐπάμυνε τάχιστα, καὶ ἐμπίπληθι ῥέεθρα

311

ὕδατος ἐκ πηγέων, πάντας δʼ ὀρόθυνον ἐναύλους,

312

ἵστη δὲ μέγα κῦμα, πολὺν δʼ ὀρυμαγδὸν ὄρινε

313

φιτρῶν καὶ λάων, ἵνα παύσομεν ἄγριον ἄνδρα

314

ὃς δὴ νῦν κρατέει, μέμονεν δʼ ὅ γε ἶσα θεοῖσι.

315

φημὶ γὰρ οὔτε βίην χραισμησέμεν οὔτέ τι εἶδος

316

οὔτε τὰ τεύχεα καλά, τά που μάλα νειόθι λίμνης

317

κείσεθʼ ὑπʼ ἰλύος κεκαλυμμένα· κὰδ δέ μιν αὐτὸν

318

εἰλύσω ψαμάθοισιν ἅλις χέραδος περιχεύας

319

μυρίον, οὐδέ οἱ ὀστέʼ ἐπιστήσονται Ἀχαιοὶ

320

ἀλλέξαι· τόσσην οἱ ἄσιν καθύπερθε καλύψω.

321

αὐτοῦ οἱ καὶ σῆμα τετεύξεται, οὐδέ τί μιν χρεὼ

322

ἔσται τυμβοχόης, ὅτε μιν θάπτωσιν Ἀχαιοί.

323

Narrator

ἦ, καὶ ἐπῶρτʼ Ἀχιλῆϊ κυκώμενος ὑψόσε θύων

324

μορμύρων ἀφρῷ τε καὶ αἵματι καὶ νεκύεσσι.

325

πορφύρεον δʼ ἄρα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο

326

ἵστατʼ ἀειρόμενον, κατὰ δʼ ᾕρεε Πηλεΐωνα·

327

Ἥρη δὲ μέγʼ ἄϋσε περιδείσασʼ Ἀχιλῆϊ

328

μή μιν ἀποέρσειε μέγας ποταμὸς βαθυδίνης,

329

αὐτίκα δʼ Ἥφαιστον προσεφώνεεν ὃν φίλον υἱόν·

330

Hera

ὄρσεο κυλλοπόδιον ἐμὸν τέκος· ἄντα σέθεν γὰρ

331

Ξάνθον δινήεντα μάχῃ ἠΐσκομεν εἶναι·

332

ἀλλʼ ἐπάμυνε τάχιστα, πιφαύσκεο δὲ φλόγα πολλήν.

333

αὐτὰρ ἐγὼ Ζεφύροιο καὶ ἀργεστᾶο Νότοιο

334

εἴσομαι ἐξ ἁλόθεν χαλεπὴν ὄρσουσα θύελλαν,

335

ἥ κεν ἀπὸ Τρώων κεφαλὰς καὶ τεύχεα κήαι

336

φλέγμα κακὸν φορέουσα· σὺ δὲ Ξάνθοιο παρʼ ὄχθας

337

δένδρεα καῖʼ, ἐν δʼ αὐτὸν ἵει πυρί· μὴ δέ σε πάμπαν

338

μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ·

339

μὴ δὲ πρὶν ἀπόπαυε τεὸν μένος, ἀλλʼ ὁπότʼ ἂν δὴ

340

φθέγξομʼ ἐγὼν ἰάχουσα, τότε σχεῖν ἀκάματον πῦρ.

341

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, Ἥφαιστος δὲ τιτύσκετο θεσπιδαὲς πῦρ.

342

πρῶτα μὲν ἐν πεδίῳ πῦρ δαίετο, καῖε δὲ νεκροὺς

343

πολλούς, οἵ ῥα κατʼ αὐτὸν ἅλις ἔσαν, οὓς κτάνʼ Ἀχιλλεύς·

344

πᾶν δʼ ἐξηράνθη πεδίον, σχέτο δʼ ἀγλαὸν ὕδωρ.

345

ὡς δʼ ὅτʼ ὀπωρινὸς Βορέης νεοαρδέʼ ἀλωὴν

346

αἶψʼ ἀγξηράνῃ· χαίρει δέ μιν ὅς τις ἐθείρῃ·

347

ὣς ἐξηράνθη πεδίον πᾶν, κὰδ δʼ ἄρα νεκροὺς

348

κῆεν· ὃ δʼ ἐς ποταμὸν τρέψε φλόγα παμφανόωσαν.

349

καίοντο πτελέαι τε καὶ ἰτέαι ἠδὲ μυρῖκαι,

350

καίετο δὲ λωτός τε ἰδὲ θρύον ἠδὲ κύπειρον,

351

τὰ περὶ καλὰ ῥέεθρα ἅλις ποταμοῖο πεφύκει·

352

τείροντʼ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες οἳ κατὰ δίνας,

353

οἳ κατὰ καλὰ ῥέεθρα κυβίστων ἔνθα καὶ ἔνθα

354

πνοιῇ τειρόμενοι πολυμήτιος Ἡφαίστοιο.

355

καίετο δʼ ἲς ποταμοῖο ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·

356

Xanthus

Ἥφαιστʼ, οὔ τις σοί γε θεῶν δύνατʼ ἀντιφερίζειν,

357

οὐδʼ ἂν ἐγὼ σοί γʼ ὧδε πυρὶ φλεγέθοντι μαχοίμην.

358

λῆγʼ ἔριδος, Τρῶας δὲ καὶ αὐτίκα δῖος Ἀχιλλεὺς

359

ἄστεος ἐξελάσειε· τί μοι ἔριδος καὶ ἀρωγῆς;

360

Narrator

φῆ πυρὶ καιόμενος, ἀνὰ δʼ ἔφλυε καλὰ ῥέεθρα.

361

ὡς δὲ λέβης ζεῖ ἔνδον ἐπειγόμενος πυρὶ πολλῷ

362

κνίσην μελδόμενος ἁπαλοτρεφέος σιάλοιο

363

πάντοθεν ἀμβολάδην, ὑπὸ δὲ ξύλα κάγκανα κεῖται,

364

ὣς τοῦ καλὰ ῥέεθρα πυρὶ φλέγετο, ζέε δʼ ὕδωρ·

365

οὐδʼ ἔθελε προρέειν, ἀλλʼ ἴσχετο· τεῖρε δʼ ἀϋτμὴ

366

Ἡφαίστοιο βίηφι πολύφρονος. αὐτὰρ ὅ γʼ Ἥρην

367

πολλὰ λισσόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

368

Xanthus

Ἥρη τίπτε σὸς υἱὸς ἐμὸν ῥόον ἔχραε κήδειν

369

ἐξ ἄλλων; οὐ μέν τοι ἐγὼ τόσον αἴτιός εἰμι

370

ὅσσον οἱ ἄλλοι πάντες, ὅσοι Τρώεσσιν ἀρωγοί.

371

ἀλλʼ ἤτοι μὲν ἐγὼν ἀποπαύσομαι εἰ σὺ κελεύεις,

372

παυέσθω δὲ καὶ οὗτος· ἐγὼ δʼ ἐπὶ καὶ τόδʼ ὀμοῦμαι,

373

μή ποτʼ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ,

374

μὴ δʼ ὁπότʼ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται

375

καιομένη, καίωσι δʼ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

376

Narrator

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,

377

αὐτίκʼ ἄρʼ Ἥφαιστον προσεφώνεεν ὃν φίλον υἱόν·

378

Hera

Ἥφαιστε σχέο τέκνον ἀγακλεές· οὐ γὰρ ἔοικεν

379

ἀθάνατον θεὸν ὧδε βροτῶν ἕνεκα στυφελίζειν.

380

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, Ἥφαιστος δὲ κατέσβεσε θεσπιδαὲς πῦρ,

381

ἄψορρον δʼ ἄρα κῦμα κατέσσυτο καλὰ ῥέεθρα.

382

αὐτὰρ ἐπεὶ Ξάνθοιο δάμη μένος, οἳ μὲν ἔπειτα

383

παυσάσθην, Ἥρη γὰρ ἐρύκακε χωομένη περ·

384

ἐν δʼ ἄλλοισι θεοῖσιν ἔρις πέσε βεβριθυῖα

385

ἀργαλέη, δίχα δέ σφιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἄητο·

386

σὺν δʼ ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ, βράχε δʼ εὐρεῖα χθών,

387

ἀμφὶ δὲ σάλπιγξεν μέγας οὐρανός. ἄϊε δὲ Ζεὺς

388

ἥμενος Οὐλύμπῳ· ἐγέλασσε δέ οἱ φίλον ἦτορ

389

γηθοσύνῃ, ὅθʼ ὁρᾶτο θεοὺς ἔριδι ξυνιόντας.

390

ἔνθʼ οἵ γʼ οὐκέτι δηρὸν ἀφέστασαν· ἦρχε γὰρ Ἄρης

391

ῥινοτόρος, καὶ πρῶτος Ἀθηναίῃ ἐπόρουσε

392

χάλκεον ἔγχος ἔχων, καὶ ὀνείδειον φάτο μῦθον·

393

Ares

τίπτʼ αὖτʼ ὦ κυνάμυια θεοὺς ἔριδι ξυνελαύνεις

394

θάρσος ἄητον ἔχουσα, μέγας δέ σε θυμὸς ἀνῆκεν;

395

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε Τυδεΐδην Διομήδεʼ ἀνῆκας

396

οὐτάμεναι, αὐτὴ δὲ πανόψιον ἔγχος ἑλοῦσα

397

ἰθὺς ἐμεῦ ὦσας, διὰ δὲ χρόα καλὸν ἔδαψας;

398

τώ σʼ αὖ νῦν ὀΐω ἀποτισέμεν ὅσσα ἔοργας.

399

Narrator

ὣς εἰπὼν οὔτησε κατʼ αἰγίδα θυσσανόεσσαν

400

σμερδαλέην, ἣν οὐδὲ Διὸς δάμνησι κεραυνός·

401

τῇ μιν Ἄρης οὔτησε μιαιφόνος ἔγχεϊ μακρῷ.

402

ἣ δʼ ἀναχασσαμένη λίθον εἵλετο χειρὶ παχείῃ

403

κείμενον ἐν πεδίῳ μέλανα τρηχύν τε μέγαν τε,

404

τόν ῥʼ ἄνδρες πρότεροι θέσαν ἔμμεναι οὖρον ἀρούρης·

405

τῷ βάλε θοῦρον Ἄρηα κατʼ αὐχένα, λῦσε δὲ γυῖα.

406

ἑπτὰ δʼ ἐπέσχε πέλεθρα πεσών, ἐκόνισε δὲ χαίτας,

407

τεύχεά τʼ ἀμφαράβησε· γέλασσε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη,

408

καί οἱ ἐπευχομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

409

Athena

νηπύτιʼ οὐδέ νύ πώ περ ἐπεφράσω ὅσσον ἀρείων

410

εὔχομʼ ἐγὼν ἔμεναι, ὅτι μοι μένος ἰσοφαρίζεις.

411

οὕτω κεν τῆς μητρὸς ἐρινύας ἐξαποτίνοις,

412

ἥ τοι χωομένη κακὰ μήδεται οὕνεκʼ Ἀχαιοὺς

413

κάλλιπες, αὐτὰρ Τρωσὶν ὑπερφιάλοισιν ἀμύνεις.

414

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινώ·

415

τὸν δʼ ἄγε χειρὸς ἑλοῦσα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη

416

πυκνὰ μάλα στενάχοντα· μόγις δʼ ἐσαγείρετο θυμόν.

417

τὴν δʼ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,

418

αὐτίκʼ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

419

Hera

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη

420

καὶ δʼ αὖθʼ ἡ κυνάμυια ἄγει βροτολοιγὸν Ἄρηα

421

δηΐου ἐκ πολέμοιο κατὰ κλόνον· ἀλλὰ μέτελθε.

422

Narrator

ὣς φάτʼ, Ἀθηναίη δὲ μετέσσυτο, χαῖρε δὲ θυμῷ,

423

καί ῥʼ ἐπιεισαμένη πρὸς στήθεα χειρὶ παχείῃ

424

ἤλασε· τῆς δʼ αὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ.

425

τὼ μὲν ἄρʼ ἄμφω κεῖντο ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ,

426

ἣ δʼ ἄρʼ ἐπευχομένη ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευε·

427

Diomedes

τοιοῦτοι νῦν πάντες ὅσοι Τρώεσσιν ἀρωγοὶ

428

εἶεν, ὅτʼ Ἀργείοισι μαχοίατο θωρηκτῇσιν,

429

ὧδέ τε θαρσαλέοι καὶ τλήμονες, ὡς Ἀφροδίτη

430

ἦλθεν Ἄρῃ ἐπίκουρος ἐμῷ μένει ἀντιόωσα·

431

τώ κεν δὴ πάλαι ἄμμες ἐπαυσάμεθα πτολέμοιο

432

Ἰλίου ἐκπέρσαντες ἐϋκτίμενον πτολίεθρον.

433

Narrator

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

434

αὐτὰρ Ἀπόλλωνα προσέφη κρείων ἐνοσίχθων·

435

Poseidon

Φοῖβε τί ἢ δὴ νῶϊ διέσταμεν; οὐδὲ ἔοικεν

436

ἀρξάντων ἑτέρων· τὸ μὲν αἴσχιον αἴ κʼ ἀμαχητὶ

437

ἴομεν Οὔλυμπον δὲ Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ.

438

ἄρχε· σὺ γὰρ γενεῆφι νεώτερος· οὐ γὰρ ἔμοιγε

439

καλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

440

νηπύτιʼ ὡς ἄνοον κραδίην ἔχες· οὐδέ νυ τῶν περ

441

μέμνηαι ὅσα δὴ πάθομεν κακὰ Ἴλιον ἀμφὶ

442

μοῦνοι νῶϊ θεῶν, ὅτʼ ἀγήνορι Λαομέδοντι

443

πὰρ Διὸς ἐλθόντες θητεύσαμεν εἰς ἐνιαυτὸν

444

μισθῷ ἔπι ῥητῷ· ὃ δὲ σημαίνων ἐπέτελλεν.

445

ἤτοι ἐγὼ Τρώεσσι πόλιν πέρι τεῖχος ἔδειμα

446

εὐρύ τε καὶ μάλα καλόν, ἵνʼ ἄρρηκτος πόλις εἴη·

447

Φοῖβε σὺ δʼ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς βουκολέεσκες

448

Ἴδης ἐν κνημοῖσι πολυπτύχου ὑληέσσης.

449

ἀλλʼ ὅτε δὴ μισθοῖο τέλος πολυγηθέες ὧραι

450

ἐξέφερον, τότε νῶϊ βιήσατο μισθὸν ἅπαντα

451

Λαομέδων ἔκπαγλος, ἀπειλήσας δʼ ἀπέπεμπε.

452

σὺν μὲν ὅ γʼ ἠπείλησε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθε

453

δήσειν, καὶ περάαν νήσων ἔπι τηλεδαπάων·

454

στεῦτο δʼ ὅ γʼ ἀμφοτέρων ἀπολεψέμεν οὔατα χαλκῷ.

455

νῶϊ δὲ ἄψορροι κίομεν κεκοτηότι θυμῷ

456

μισθοῦ χωόμενοι, τὸν ὑποστὰς οὐκ ἐτέλεσσε.

457

τοῦ δὴ νῦν λαοῖσι φέρεις χάριν, οὐδὲ μεθʼ ἡμέων

458

πειρᾷ ὥς κε Τρῶες ὑπερφίαλοι ἀπόλωνται

459

πρόχνυ κακῶς σὺν παισὶ καὶ αἰδοίῃς ἀλόχοισι

460

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων·

461

Apollo

ἐννοσίγαιʼ οὐκ ἄν με σαόφρονα μυθήσαιο

462

ἔμμεναι, εἰ δὴ σοί γε βροτῶν ἕνεκα πτολεμίξω

463

δειλῶν, οἳ φύλλοισιν ἐοικότες ἄλλοτε μέν τε

464

ζαφλεγέες τελέθουσιν ἀρούρης καρπὸν ἔδοντες,

465

ἄλλοτε δὲ φθινύθουσιν ἀκήριοι. ἀλλὰ τάχιστα

466

παυώμεσθα μάχης· οἳ δʼ αὐτοὶ δηριαάσθων.

467

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσας πάλιν ἐτράπετʼ· αἴδετο γάρ ῥα

468

πατροκασιγνήτοιο μιγήμεναι ἐν παλάμῃσι.

469

τὸν δὲ κασιγνήτη μάλα νείκεσε πότνια θηρῶν

470

Ἄρτεμις ἀγροτέρη, καὶ ὀνείδειον φάτο μῦθον·

471

Artemis

φεύγεις δὴ ἑκάεργε, Ποσειδάωνι δὲ νίκην

472

πᾶσαν ἐπέτρεψας, μέλεον δέ οἱ εὖχος ἔδωκας·

473

νηπύτιε τί νυ τόξον ἔχεις ἀνεμώλιον αὔτως;

474

μή σευ νῦν ἔτι πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἀκούσω

475

εὐχομένου, ὡς τὸ πρὶν ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν,

476

ἄντα Ποσειδάωνος ἐναντίβιον πολεμίζειν.

477

Narrator

ὣς φάτο, τὴν δʼ οὔ τι προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων,

478

ἀλλὰ χολωσαμένη Διὸς αἰδοίη παράκοιτις

479

νείκεσεν ἰοχέαιραν ὀνειδείοις ἐπέεσσι·

480

Hera

πῶς δὲ σὺ νῦν μέμονας κύον ἀδεὲς ἀντίʼ ἐμεῖο

481

στήσεσθαι; χαλεπή τοι ἐγὼ μένος ἀντιφέρεσθαι

482

τοξοφόρῳ περ ἐούσῃ, ἐπεὶ σὲ λέοντα γυναιξὶ

483

Ζεὺς θῆκεν, καὶ ἔδωκε κατακτάμεν ἥν κʼ ἐθέλῃσθα.

484

ἤτοι βέλτερόν ἐστι κατʼ οὔρεα θῆρας ἐναίρειν

485

ἀγροτέρας τʼ ἐλάφους ἢ κρείσσοσιν ἶφι μάχεσθαι.

486

εἰ δʼ ἐθέλεις πολέμοιο δαήμεναι, ὄφρʼ ἐῢ εἰδῇς

487

ὅσσον φερτέρη εἴμʼ, ὅτι μοι μένος ἀντιφερίζεις.

488

Narrator

ἦ ῥα, καὶ ἀμφοτέρας ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔμαρπτε

489

σκαιῇ, δεξιτερῇ δʼ ἄρʼ ἀπʼ ὤμων αἴνυτο τόξα,

490

αὐτοῖσιν δʼ ἄρʼ ἔθεινε παρʼ οὔατα μειδιόωσα

491

ἐντροπαλιζομένην· ταχέες δʼ ἔκπιπτον ὀϊστοί.

492

δακρυόεσσα δʼ ὕπαιθα θεὰ φύγεν ὥς τε πέλεια,

493

ἥ ῥά θʼ ὑπʼ ἴρηκος κοίλην εἰσέπτατο πέτρην

494

χηραμόν· οὐδʼ ἄρα τῇ γε ἁλώμεναι αἴσιμον ἦεν·

495

ὣς ἣ δακρυόεσσα φύγεν, λίπε δʼ αὐτόθι τόξα.

496

Λητὼ δὲ προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·

497

Artemis

Λητοῖ ἐγὼ δέ τοι οὔ τι μαχήσομαι· ἀργαλέον δὲ

498

πληκτίζεσθʼ ἀλόχοισι Διὸς νεφεληγερέταο·

499

ἀλλὰ μάλα πρόφρασσα μετʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν

500

εὔχεσθαι ἐμὲ νικῆσαι κρατερῆφι βίηφιν.

501

Narrator

ὣς ἄρʼ ἔφη, Λητὼ δὲ συναίνυτο καμπύλα τόξα

502

πεπτεῶτʼ ἄλλυδις ἄλλα μετὰ στροφάλιγγι κονίης.

503

ἣ μὲν τόξα λαβοῦσα πάλιν κίε θυγατέρος ἧς·

504

ἣ δʼ ἄρʼ Ὄλυμπον ἵκανε Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ,

505

δακρυόεσσα δὲ πατρὸς ἐφέζετο γούνασι κούρη,

506

ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἀμβρόσιος ἑανὸς τρέμε· τὴν δὲ προτὶ οἷ

507

εἷλε πατὴρ Κρονίδης, καὶ ἀνείρετο ἡδὺ γελάσσας·

508

Hera

τίς νύ σε τοιάδʼ ἔρεξε φίλον τέκος Οὐρανιώνων

509

μαψιδίως, ὡς εἴ τι κακὸν ῥέζουσαν ἐνωπῇ;

510

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἐϋστέφανος κελαδεινή·

511

Hephaestus

σή μʼ ἄλοχος στυφέλιξε πάτερ λευκώλενος Ἥρη,

512

ἐξ ἧς ἀθανάτοισιν ἔρις καὶ νεῖκος ἐφῆπται.

513

Narrator

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·

514

Priam

αὐτὰρ Ἀπόλλων Φοῖβος ἐδύσετο Ἴλιον ἱρήν·

515

μέμβλετο γάρ οἱ τεῖχος ἐϋδμήτοιο πόληος

516

μὴ Δαναοὶ πέρσειαν ὑπὲρ μόρον ἤματι κείνῳ.

517

οἳ δʼ ἄλλοι πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες,

518

οἳ μὲν χωόμενοι, οἳ δὲ μέγα κυδιόωντες·

519

κὰδ δʼ ἷζον παρὰ πατρὶ κελαινεφεῖ· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

520

Τρῶας ὁμῶς αὐτούς τʼ ὄλεκεν καὶ μώνυχας ἵππους.

521

ὡς δʼ ὅτε καπνὸς ἰὼν εἰς οὐρανὸν εὐρὺν ἵκηται

522

ἄστεος αἰθομένοιο, θεῶν δέ ἑ μῆνις ἀνῆκε,

523

πᾶσι δʼ ἔθηκε πόνον, πολλοῖσι δὲ κήδεʼ ἐφῆκεν,

524

ὣς Ἀχιλεὺς Τρώεσσι πόνον καὶ κήδεʼ ἔθηκεν.

525

ἑστήκει δʼ ὃ γέρων Πρίαμος θείου ἐπὶ πύργου,

526

ἐς δʼ ἐνόησʼ Ἀχιλῆα πελώριον· αὐτὰρ ὑπʼ αὐτοῦ

527

Τρῶες ἄφαρ κλονέοντο πεφυζότες, οὐδέ τις ἀλκὴ

528

γίγνεθʼ· ὃ δʼ οἰμώξας ἀπὸ πύργου βαῖνε χαμᾶζε

529

ὀτρύνων παρὰ τεῖχος ἀγακλειτοὺς πυλαωρούς·

530

πεπταμένας ἐν χερσὶ πύλας ἔχετʼ εἰς ὅ κε λαοὶ

531

ἔλθωσι προτὶ ἄστυ πεφυζότες· ἦ γὰρ Ἀχιλλεὺς

532

ἐγγὺς ὅδε κλονέων· νῦν οἴω λοίγιʼ ἔσεσθαι.

533

αὐτὰρ ἐπεί κʼ ἐς τεῖχος ἀναπνεύσωσιν ἀλέντες,

534

αὖτις ἐπανθέμεναι σανίδας πυκινῶς ἀραρυίας·

535

δείδια γὰρ μὴ οὖλος ἀνὴρ ἐς τεῖχος ἅληται.

536

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄνεσάν τε πύλας καὶ ἀπῶσαν ὀχῆας·

537

αἳ δὲ πετασθεῖσαι τεῦξαν φάος· αὐτὰρ Ἀπόλλων

538

ἀντίος ἐξέθορε Τρώων ἵνα λοιγὸν ἀλάλκοι.

539

οἳ δʼ ἰθὺς πόλιος καὶ τείχεος ὑψηλοῖο

540

δίψῃ καρχαλέοι κεκονιμένοι ἐκ πεδίοιο

541

φεῦγον· ὃ δὲ σφεδανὸν ἔφεπʼ ἔγχεϊ, λύσσα δέ οἱ κῆρ

542

αἰὲν ἔχε κρατερή, μενέαινε δὲ κῦδος ἀρέσθαι.

543

ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν,

544

εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος Ἀγήνορα δῖον ἀνῆκε

545

φῶτʼ Ἀντήνορος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε.

546

ἐν μέν οἱ κραδίῃ θάρσος βάλε, πὰρ δέ οἱ αὐτὸς

547

ἔστη, ὅπως θανάτοιο βαρείας χεῖρας ἀλάλκοι

548

φηγῷ κεκλιμένος· κεκάλυπτο δʼ ἄρʼ ἠέρι πολλῇ.

549

αὐτὰρ ὅ γʼ ὡς ἐνόησεν Ἀχιλλῆα πτολίπορθον

550

ἔστη, πολλὰ δέ οἱ κραδίη πόρφυρε μένοντι·

551

ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

552

Hector

ὤ μοι ἐγών· εἰ μέν κεν ὑπὸ κρατεροῦ Ἀχιλῆος

553

φεύγω, τῇ περ οἱ ἄλλοι ἀτυζόμενοι κλονέονται,

554

αἱρήσει με καὶ ὧς, καὶ ἀνάλκιδα δειροτομήσει.

555

εἰ δʼ ἂν ἐγὼ τούτους μὲν ὑποκλονέεσθαι ἐάσω

556

Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ, ποσὶν δʼ ἀπὸ τείχεος ἄλλῃ

557

φεύγω πρὸς πεδίον Ἰλήϊον, ὄφρʼ ἂν ἵκωμαι

558

Ἴδης τε κνημοὺς κατά τε ῥωπήϊα δύω·

559

ἑσπέριος δʼ ἂν ἔπειτα λοεσσάμενος ποταμοῖο

560

ἱδρῶ ἀποψυχθεὶς προτὶ Ἴλιον ἀπονεοίμην·

561

ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;

562

μή μʼ ἀπαειρόμενον πόλιος πεδίον δὲ νοήσῃ

563

καί με μεταΐξας μάρψῃ ταχέεσσι πόδεσσιν.

564

οὐκέτʼ ἔπειτʼ ἔσται θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξαι·

565

λίην γὰρ κρατερὸς περὶ πάντων ἔστʼ ἀνθρώπων.

566

εἰ δέ κέ οἱ προπάροιθε πόλεος κατεναντίον ἔλθω·

567

καὶ γάρ θην τούτῳ τρωτὸς χρὼς ὀξέϊ χαλκῷ,

568

ἐν δὲ ἴα ψυχή, θνητὸν δέ ἕ φασʼ ἄνθρωποι

569

ἔμμεναι· αὐτάρ οἱ Κρονίδης Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.

570

Narrator

ὣς εἰπὼν Ἀχιλῆα ἀλεὶς μένεν, ἐν δέ οἱ ἦτορ

571

ἄλκιμον ὁρμᾶτο πτολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

572

ἠΰτε πάρδαλις εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο

573

ἀνδρὸς θηρητῆρος ἐναντίον, οὐδέ τι θυμῷ

574

ταρβεῖ οὐδὲ φοβεῖται, ἐπεί κεν ὑλαγμὸν ἀκούσῃ·

575

εἴ περ γὰρ φθάμενός μιν ἢ οὐτάσῃ ἠὲ βάλῃσιν,

576

ἀλλά τε καὶ περὶ δουρὶ πεπαρμένη οὐκ ἀπολήγει

577

ἀλκῆς, πρίν γʼ ἠὲ ξυμβλήμεναι ἠὲ δαμῆναι·

578

ὣς Ἀντήνορος υἱὸς ἀγαυοῦ δῖος Ἀγήνωρ

579

οὐκ ἔθελεν φεύγειν, πρὶν πειρήσαιτʼ Ἀχιλῆος.

580

ἀλλʼ ὅ γʼ ἄρʼ ἀσπίδα μὲν πρόσθʼ ἔσχετο πάντοσʼ ἐΐσην,

581

ἐγχείῃ δʼ αὐτοῖο τιτύσκετο, καὶ μέγʼ ἀΰτει·

582

Hector

ἦ δή που μάλʼ ἔολπας ἐνὶ φρεσὶ φαίδιμʼ Ἀχιλλεῦ

583

ἤματι τῷδε πόλιν πέρσειν Τρώων ἀγερώχων

584

νηπύτιʼ· ἦ τʼ ἔτι πολλὰ τετεύξεται ἄλγεʼ ἐπʼ αὐτῇ.

585

ἐν γάρ οἱ πολέες τε καὶ ἄλκιμοι ἀνέρες εἰμέν,

586

οἳ καὶ πρόσθε φίλων τοκέων ἀλόχων τε καὶ υἱῶν

587

Ἴλιον εἰρυόμεσθα· σὺ δʼ ἐνθάδε πότμον ἐφέψεις

588

ὧδʼ ἔκπαγλος ἐὼν καὶ θαρσαλέος πολεμιστής.

589

Narrator

ἦ ῥα, καὶ ὀξὺν ἄκοντα βαρείης χειρὸς ἀφῆκε,

590

καί ῥʼ ἔβαλε κνήμην ὑπὸ γούνατος οὐδʼ ἀφάμαρτεν.

591

ἀμφὶ δέ οἱ κνημὶς νεοτεύκτου κασσιτέροιο

592

σμερδαλέον κονάβησε· πάλιν δʼ ἀπὸ χαλκὸς ὄρουσε

593

βλημένου, οὐδʼ ἐπέρησε, θεοῦ δʼ ἠρύκακε δῶρα.

594

Πηλεΐδης δʼ ὁρμήσατʼ Ἀγήνορος ἀντιθέοιο

595

δεύτερος· οὐδʼ ἔτʼ ἔασεν Ἀπόλλων κῦδος ἀρέσθαι,

596

ἀλλά μιν ἐξήρπαξε, κάλυψε δʼ ἄρʼ ἠέρι πολλῇ,

597

ἡσύχιον δʼ ἄρα μιν πολέμου ἔκπεμπε νέεσθαι.

598

αὐτὰρ ὃ Πηλεΐωνα δόλῳ ἀποέργαθε λαοῦ·

599

αὐτῷ γὰρ ἑκάεργος Ἀγήνορι πάντα ἐοικὼς

600

ἔστη πρόσθε ποδῶν, ὃ δʼ ἐπέσσυτο ποσσὶ διώκειν·

601

εἷος ὃ τὸν πεδίοιο διώκετο πυροφόροιο

602

τρέψας πὰρ ποταμὸν βαθυδινήεντα Σκάμανδρον

603

τυτθὸν ὑπεκπροθέοντα· δόλῳ δʼ ἄρʼ ἔθελγεν Ἀπόλλων

604

ὡς αἰεὶ ἔλποιτο κιχήσεσθαι ποσὶν οἷσι·

605

τόφρʼ ἄλλοι Τρῶες πεφοβημένοι ἦλθον ὁμίλῳ

606

ἀσπάσιοι προτὶ ἄστυ, πόλις δʼ ἔμπλητο ἀλέντων.

607

οὐδʼ ἄρα τοί γʼ ἔτλαν πόλιος καὶ τείχεος ἐκτὸς

608

μεῖναι ἔτʼ ἀλλήλους, καὶ γνώμεναι ὅς τε πεφεύγοι

609

ὅς τʼ ἔθανʼ ἐν πολέμῳ· ἀλλʼ ἐσσυμένως ἐσέχυντο

610

ἐς πόλιν, ὅν τινα τῶν γε πόδες καὶ γοῦνα σαώσαι.

611