Homer was an ancient Greek epic poet traditionally credited as the author of the Iliad and the Odyssey, the two foundational epics of Western literature. He is regarded as the greatest poet of the ancient Greek world and is often called the 'father of Western literature.' Ancient sources portrayed him as a blind bard, though whether he was a single historical individual or a name attached to a tradition of oral composition remains debated by scholars.

When and where did Homer live?

Homer is conventionally dated to around the 8th century BCE, with most scholars placing his activity between approximately 750 and 700 BCE. Ancient traditions most frequently associated him with Ionia, on the western coast of Asia Minor, with the island of Chios and the city of Smyrna (modern Izmir, Turkey) being the most persistently cited birthplaces. Seven cities in antiquity claimed him as a native son, reflecting the absence of firm biographical records.

What genre or literary tradition did Homer work in?

Homer worked within the tradition of ancient Greek oral epic poetry, composing in dactylic hexameter, the formal meter of all classical Greek epic verse. This tradition was rooted in an centuries-old oral-formulaic system, identified in the 20th century by Milman Parry and Albert Lord, in which bards used repeated phrases, epithets, and stock scenes to compose and perform lengthy narrative poems from memory. Homer stands at the culmination of this pre-literate bardic tradition in Greece.

What did Homer write?

Homer is credited as the author of the Iliad and the Odyssey, two monumental epic poems that together comprise roughly 27,000 lines of Greek verse. The Iliad dramatizes a few weeks of the Trojan War, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles, while the Odyssey narrates the ten-year homeward voyage of Odysseus after Troy's fall. A collection of thirty-three shorter poems known as the Homeric Hymns was also attributed to Homer in antiquity, though modern scholars generally regard these as the work of multiple later poets.

Who and what influenced Homer?

Homer drew upon a vast and ancient tradition of oral bardic poetry that had been developing in the Greek world since the Bronze Age, incorporating myths, legends, and narrative formulas inherited from generations of predecessors known as aoidoi, or singers. Significant Near Eastern literary traditions, including the Mesopotamian Epic of Gilgamesh and Ugaritic poetry, show thematic and structural parallels with the Homeric epics, suggesting indirect cultural influence through centuries of contact in the eastern Mediterranean. Historical events, particularly the memories of the Mycenaean Bronze Age civilization and its conflicts preserved in oral tradition, provided the mythological raw material for the Trojan War cycle at the heart of both epics.

What shaped Homer's life and career?

Because no reliable biographical record of Homer survives, what shaped his life must largely be inferred from the poems themselves and from later ancient biographical traditions, which are largely legendary. His poetry reflects deep familiarity with the geography of the Aegean world, aristocratic court culture, warfare, seamanship, and religious practice, suggesting a composer who performed for elite audiences at festivals and royal courts. Ancient accounts describe him as a traveling aoidos, or professional bard, who moved between communities in the Ionian region reciting and refining his compositions for audiences across the Greek world.

What is Homer's legacy in Western literature?

Homer's Iliad and Odyssey established the foundational narrative, moral, and aesthetic frameworks of Western literary culture, directly shaping the work of Virgil, whose Aeneid (19 BCE) was a conscious reimagining of both Homeric epics for a Roman audience. His influence extends through Dante's Divine Comedy, Milton's Paradise Lost, James Joyce's Ulysses (1922), and countless other landmark works across more than 2,700 years of literary history. The Homeric epics also provided the primary curriculum for Greek education from the classical period onward, and the Iliad and Odyssey remain among the most widely read, translated, and studied works in the global literary canon.

What genre is Homer's Iliad?

The Iliad is an ancient Greek epic poem, belonging to the tradition of heroic oral poetry that celebrates the deeds of legendary warriors and demigods. It stands alongside the Odyssey as the foundational exemplar of the Western epic genre, characterized by its grand scale, divine intervention, formal invocation of the Muse, and elevated dactylic hexameter verse.

When was Homer's Iliad written?

The Iliad is conventionally dated to the late 8th century BCE, with most scholars placing its composition between approximately 750 and 700 BCE. The poem likely crystallized from a long tradition of oral composition reaching back to the Mycenaean period, and it was probably first written down using the newly adopted Greek alphabetic script around this same period.

What is Homer's Iliad about?

The Iliad narrates a compressed episode from the tenth and final year of the Greek siege of Troy, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles after he is dishonored by the commander Agamemnon. The narrative spans roughly fifty days and culminates in the death of the Trojan champion Hector at Achilles' hands and the ransoming of Hector's body by his father, King Priam.

What are the central themes of Homer's Iliad?

The poem's dominant theme is mēnis — the destructive wrath of Achilles — and its catastrophic consequences for both Greeks and Trojans alike. Other central themes include the tension between personal honor (timē) and collective duty, the transience of human life in contrast to divine immortality, the grief of loss, and the ambiguous nature of glory (kleos) purchased at the cost of an early death.

What is the structure and form of Homer's Iliad?

The Iliad is composed in dactylic hexameter, the canonical meter of Greek epic, and is divided into twenty-four books corresponding to the twenty-four letters of the Greek alphabet, a division attributed to Alexandrian scholars at the Library of Alexandria in the 3rd century BCE. The poem contains approximately 15,693 lines and employs a ring-composition structure, with the ransoming of Hector's body in Book 24 mirroring and resolving the quarrel over Chryseis's body in Book 1.

What was the political and historical context of Homer's Iliad?

The Iliad was composed during the Greek Archaic period, a time of emerging city-states (poleis), colonization, and the crystallization of a pan-Hellenic cultural identity. The Trojan War it depicts, set around the late Bronze Age (circa 1200 BCE), served 8th-century Greeks as a shared mythological heritage that helped define Greek identity against non-Greek 'barbarian' peoples, and the poem's heroes provided aristocratic audiences with models of competitive excellence (aretē).

What are the defining literary features and style of Homer's Iliad?

The Iliad is distinguished by its extensive use of the oral-formulaic technique identified by Milman Parry and Albert Lord in the 20th century, including repeated epithets such as 'swift-footed Achilles' and 'grey-eyed Athena,' type-scenes, and extended epic similes drawn from nature and everyday life. The narrative maintains an objective, expansive tone even in scenes of extreme violence and grief, and the poet grants dignity and pathos to both Greek and Trojan characters with notable impartiality.

What did Homer's Iliad contribute to literary tradition?

The Iliad established the formal conventions of the Western epic, providing the template adopted by Virgil in the Aeneid (29–19 BCE), Apollonius of Rhodes in the Argonautica (3rd century BCE), and later by Milton in Paradise Lost (1667). It also inaugurated the practice of beginning a narrative in medias res, a technique codified as a rule of epic composition by Horace in his Ars Poetica (circa 19 BCE).

How has Homer's Iliad influenced later literature and culture?

The Iliad has exerted continuous influence from antiquity to the present: it was the central educational text of ancient Greece, memorized and recited at the Panathenaic Games in Athens, and Alexander the Great reportedly slept with a copy annotated by Aristotle. In modern literature, its influence is visible in works ranging from Keats's 'On First Looking into Chapman's Homer' (1816) to Pat Barker's novel The Silence of the Girls (2018), and its exploration of war's heroism and futility resonates strongly with 20th- and 21st-century readers.

Who are the key figures in Homer's Iliad?

The central human figures are Achilles, the greatest Greek warrior, whose withdrawal from battle and eventual return drives the plot, and Hector, Troy's foremost defender and the poem's most fully humanized character. Other major figures include Agamemnon, king of Mycenae and commander of the Greek forces; Patroclus, Achilles' closest companion whose death precipitates the poem's climax; Helen, whose abduction by Paris initiated the war; and the Olympian gods, including Athena, Apollo, Hera, and Zeus, who actively intervene in the conflict on opposing sides.

0:00

Iliad

Book 15

Homer

Narrator

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν

φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν,

οἳ μὲν δὴ παρʼ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες

χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι· ἔγρετο δὲ Ζεὺς

Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης,

στῆ δʼ ἄρʼ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς

τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν

Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

Ἕκτορα δʼ ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον, ἀμφὶ δʼ ἑταῖροι

εἵαθʼ, ὃ δʼ ἀργαλέῳ ἔχετʼ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων

αἷμʼ ἐμέων, ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλʼ Ἀχαιῶν.

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε,

δεινὰ δʼ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

Zeus

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη

Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

οὐ μὰν οἶδʼ εἰ αὖτε κακορραφίης ἀλεγεινῆς

πρώτη ἐπαύρηαι καί σε πληγῇσιν ἱμάσσω.

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τʼ ἐκρέμω ὑψόθεν, ἐκ δὲ ποδοῖιν

ἄκμονας ἧκα δύω, περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα

χρύσεον ἄρρηκτον; σὺ δʼ ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσιν

ἐκρέμω· ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον,

λῦσαι δʼ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν· ὃν δὲ λάβοιμι

ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ ὄφρʼ ἂν ἵκηται

γῆν ὀλιγηπελέων· ἐμὲ δʼ οὐδʼ ὧς θυμὸν ἀνίει

ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο,

τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας

πέμψας ἐπʼ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα,

καί μιν ἔπειτα Κόων δʼ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

τὸν μὲν ἐγὼν ἔνθεν ῥυσάμην καὶ ἀνήγαγον αὖτις

Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ πολλά περ ἀθλήσαντα.

τῶν σʼ αὖτις μνήσω ἵνʼ ἀπολλήξῃς ἀπατάων,

ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή,

ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μʼ ἀπάτησας.

Narrator

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη,

καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

Hera

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε

καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος

ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι,

σή θʼ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν

κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

μὴ διʼ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων

πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δʼ ἀρήγει,

ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει,

τειρομένους δʼ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.

αὐτάρ τοι καὶ κείνῳ ἐγὼ παραμυθησαίμην

τῇ ἴμεν ᾗ κεν δὴ σὺ κελαινεφὲς ἡγεμονεύῃς.

Narrator

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε,

καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

Zeus

εἰ μὲν δὴ σύ γʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη

ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετʼ ἀθανάτοισι καθίζοις,

τώ κε Ποσειδάων γε, καὶ εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ,

αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ.

ἀλλʼ εἰ δή ῥʼ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις,

ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον

Ἶρίν τʼ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον,

ὄφρʼ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων

ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι

παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθʼ ἱκέσθαι,

Ἕκτορα δʼ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων,

αὖτις δʼ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δʼ ὀδυνάων

αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς

αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας,

φεύγοντες δʼ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι

Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος· ὃ δʼ ἀνστήσει ὃν ἑταῖρον

Πάτροκλον· τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ

Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντʼ αἰζηοὺς

τοὺς ἄλλους, μετὰ δʼ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον.

τοῦ δὲ χολωσάμενος κτενεῖ Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς.

ἐκ τοῦ δʼ ἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρὰ νηῶν

αἰὲν ἐγὼ τεύχοιμι διαμπερὲς εἰς ὅ κʼ Ἀχαιοὶ

Ἴλιον αἰπὺ ἕλοιεν Ἀθηναίης διὰ βουλάς.

τὸ πρὶν δʼ οὔτʼ ἄρʼ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τινʼ ἄλλον

ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδʼ ἐάσω

πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ,

ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δʼ ἐπένευσα κάρητι,

ἤματι τῷ ὅτʼ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων,

λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,

βῆ δʼ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος, ὅς τʼ ἐπὶ πολλὴν

γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ

μενοινήῃσί τε πολλά,

ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη·

ἵκετο δʼ αἰπὺν Ὄλυμπον, ὁμηγερέεσσι δʼ ἐπῆλθεν

ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ· οἳ δὲ ἰδόντες

πάντες ἀνήϊξαν καὶ δεικανόωντο δέπασσιν.

ἣ δʼ ἄλλους μὲν ἔασε, Θέμιστι δὲ καλλιπαρῄῳ

δέκτο δέπας· πρώτη γὰρ ἐναντίη ἦλθε θέουσα,

καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

Hephaestus

Ἥρη τίπτε βέβηκας; ἀτυζομένῃ δὲ ἔοικας·

ἦ μάλα δή σʼ ἐφόβησε Κρόνου πάϊς, ὅς τοι ἀκοίτης.

Narrator

τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

Hera

μή με θεὰ Θέμι ταῦτα διείρεο· οἶσθα καὶ αὐτὴ

οἷος κείνου θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

ἀλλὰ σύ γʼ ἄρχε θεοῖσι δόμοις ἔνι δαιτὸς ἐΐσης·

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν

οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται· οὐδέ τί φημι

πᾶσιν ὁμῶς θυμὸν κεχαρησέμεν, οὔτε βροτοῖσιν

οὔτε θεοῖς, εἴ πέρ τις ἔτι νῦν δαίνυται εὔφρων.

Narrator

ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσα καθέζετο πότνια Ἥρη,

100

ὄχθησαν δʼ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοί· ἣ δʼ ἐγέλασσε

101

χείλεσιν, οὐδὲ μέτωπον ἐπʼ ὀφρύσι κυανέῃσιν

102

ἰάνθη· πᾶσιν δὲ νεμεσσηθεῖσα μετηύδα·

103

Hera

νήπιοι οἳ Ζηνὶ μενεαίνομεν ἀφρονέοντες·

104

ἦ ἔτι μιν μέμαμεν καταπαυσέμεν ἆσσον ἰόντες

105

ἢ ἔπει ἠὲ βίῃ· ὃ δʼ ἀφήμενος οὐκ ἀλεγίζει

106

οὐδʼ ὄθεται· φησὶν γὰρ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι

107

κάρτεΐ τε σθένεΐ τε διακριδὸν εἶναι ἄριστος.

108

τὼ ἔχεθʼ ὅττί κεν ὔμμι κακὸν πέμπῃσιν ἑκάστῳ.

109

ἤδη γὰρ νῦν ἔλπομʼ Ἄρηΐ γε πῆμα τετύχθαι·

110

υἱὸς γάρ οἱ ὄλωλε μάχῃ ἔνι φίλτατος ἀνδρῶν

111

Ἀσκάλαφος, τόν φησιν ὃν ἔμμεναι ὄβριμος Ἄρης.

112

Narrator

ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ Ἄρης θαλερὼ πεπλήγετο μηρὼ

113

χερσὶ καταπρηνέσσʼ, ὀλοφυρόμενος δʼ ἔπος ηὔδα·

114

Ares

μὴ νῦν μοι νεμεσήσετʼ Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντες

115

τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,

116

εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ

117

κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθʼ αἵματι καὶ κονίῃσιν.

118

Narrator

ὣς φάτο, καί ῥʼ ἵππους κέλετο Δεῖμόν τε Φόβον τε

119

ζευγνύμεν, αὐτὸς δʼ ἔντεʼ ἐδύσετο παμφανόωντα.

120

ἔνθά κʼ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος

121

πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη,

122

εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν

123

ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε,

124

τοῦ δʼ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθʼ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων,

125

ἔγχος δʼ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα

126

χάλκεον· ἣ δʼ ἐπέεσσι καθάπτετο θοῦρον Ἄρηα·

127

Athena

μαινόμενε φρένας ἠλὲ διέφθορας· ἦ νύ τοι αὔτως

128

οὔατʼ ἀκουέμεν ἐστί, νόος δʼ ἀπόλωλε καὶ αἰδώς.

129

οὐκ ἀΐεις ἅ τέ φησι θεὰ λευκώλενος Ἥρη

130

ἣ δὴ νῦν πὰρ Ζηνὸς Ὀλυμπίου εἰλήλουθεν;

131

ἦ ἐθέλεις αὐτὸς μὲν ἀναπλήσας κακὰ πολλὰ

132

ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ καὶ ἀχνύμενός περ ἀνάγκῃ,

133

αὐτὰρ τοῖς ἄλλοισι κακὸν μέγα πᾶσι φυτεῦσαι;

134

αὐτίκα γὰρ Τρῶας μὲν ὑπερθύμους καὶ Ἀχαιοὺς

135

λείψει, ὃ δʼ ἡμέας εἶσι κυδοιμήσων ἐς Ὄλυμπον,

136

μάρψει δʼ ἑξείης ὅς τʼ αἴτιος ὅς τε καὶ οὐκί.

137

τώ σʼ αὖ νῦν κέλομαι μεθέμεν χόλον υἷος ἑῆος·

138

ἤδη γάρ τις τοῦ γε βίην καὶ χεῖρας ἀμείνων

139

ἢ πέφατʼ, ἢ καὶ ἔπειτα πεφήσεται· ἀργαλέον δὲ

140

πάντων ἀνθρώπων ῥῦσθαι γενεήν τε τόκον τε.

141

Narrator

ὣς εἰποῦσʼ ἵδρυσε θρόνῳ ἔνι θοῦρον Ἄρηα.

142

Ἥρη δʼ Ἀπόλλωνα καλέσσατο δώματος ἐκτὸς

143

Ἶρίν θʼ, ἥ τε θεοῖσι μετάγγελος ἀθανάτοισι,

144

καί σφεας φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

145

Iris

Ζεὺς σφὼ εἰς Ἴδην κέλετʼ ἐλθέμεν ὅττι τάχιστα·

146

αὐτὰρ ἐπὴν ἔλθητε, Διός τʼ εἰς ὦπα ἴδησθε,

147

ἕρδειν ὅττί κε κεῖνος ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ.

148

Narrator

ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσα πάλιν κίε πότνια Ἥρη,

149

ἕζετο δʼ εἰνὶ θρόνῳ· τὼ δʼ ἀΐξαντε πετέσθην.

150

Ἴδην δʼ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν,

151

εὗρον δʼ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ

152

ἥμενον· ἀμφὶ δέ μιν θυόεν νέφος ἐστεφάνωτο.

153

τὼ δὲ πάροιθʼ ἐλθόντε Διὸς νεφεληγερέταο

154

στήτην· οὐδέ σφωϊν ἰδὼν ἐχολώσατο θυμῷ,

155

ὅττί οἱ ὦκʼ ἐπέεσσι φίλης ἀλόχοιο πιθέσθην.

156

Ἶριν δὲ προτέρην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

157

Zeus

βάσκʼ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, Ποσειδάωνι ἄνακτι

158

πάντα τάδʼ ἀγγεῖλαι, μὴ δὲ ψευδάγγελος εἶναι.

159

παυσάμενόν μιν ἄνωχθι μάχης ἠδὲ πτολέμοιο

160

ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

161

εἰ δέ μοι οὐκ ἐπέεσσʼ ἐπιπείσεται, ἀλλʼ ἀλογήσει,

162

φραζέσθω δὴ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν

163

μή μʼ οὐδὲ κρατερός περ ἐὼν ἐπιόντα ταλάσσῃ

164

μεῖναι, ἐπεί εὑ φημὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι

165

καὶ γενεῇ πρότερος· τοῦ δʼ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ

166

ἶσον ἐμοὶ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

167

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις,

168

βῆ δὲ κατʼ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

169

ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χάλαζα

170

ψυχρὴ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο,

171

ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο ὠκέα Ἶρις,

172

ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη κλυτὸν ἐννοσίγαιον·

173

Iris

ἀγγελίην τινά τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα

174

ἦλθον δεῦρο φέρουσα παραὶ Διὸς αἰγιόχοιο.

175

παυσάμενόν σʼ ἐκέλευσε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο

176

ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

177

εἰ δέ οἱ οὐκ ἐπέεσσʼ ἐπιπείσεαι, ἀλλʼ ἀλογήσεις,

178

ἠπείλει καὶ κεῖνος ἐναντίβιον πολεμίξων

179

ἐνθάδʼ ἐλεύσεσθαι· σὲ δʼ ὑπεξαλέασθαι ἄνωγε

180

χεῖρας, ἐπεὶ σέο φησὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι

181

καὶ γενεῇ πρότερος· σὸν δʼ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ

182

ἶσόν οἱ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

183

Narrator

τὴν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη κλυτὸς ἐννοσίγαιος·

184

Poseidon

ὢ πόποι ἦ ῥʼ ἀγαθός περ ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπεν

185

εἴ μʼ ὁμότιμον ἐόντα βίῃ ἀέκοντα καθέξει.

186

τρεῖς γάρ τʼ ἐκ Κρόνου εἰμὲν ἀδελφεοὶ οὓς τέκετο Ῥέα

187

Ζεὺς καὶ ἐγώ, τρίτατος δʼ Ἀΐδης ἐνέροισιν ἀνάσσων.

188

τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δʼ ἔμμορε τιμῆς·

189

ἤτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεὶ

190

παλλομένων, Ἀΐδης δʼ ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα,

191

Ζεὺς δʼ ἔλαχʼ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι·

192

γαῖα δʼ ἔτι ξυνὴ πάντων καὶ μακρὸς Ὄλυμπος.

193

τώ ῥα καὶ οὔ τι Διὸς βέομαι φρεσίν, ἀλλὰ ἕκηλος

194

καὶ κρατερός περ ἐὼν μενέτω τριτάτῃ ἐνὶ μοίρῃ.

195

χερσὶ δὲ μή τί με πάγχυ κακὸν ὣς δειδισσέσθω·

196

θυγατέρεσσιν γάρ τε καὶ υἱάσι βέλτερον εἴη

197

ἐκπάγλοις ἐπέεσσιν ἐνισσέμεν οὓς τέκεν αὐτός,

198

οἵ ἑθεν ὀτρύνοντος ἀκούσονται καὶ ἀνάγκῃ.

199

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις·

200

Iris

οὕτω γὰρ δή τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα

201

τόνδε φέρω Διὶ μῦθον ἀπηνέα τε κρατερόν τε,

202

ἦ τι μεταστρέψεις; στρεπταὶ μέν τε φρένες ἐσθλῶν.

203

οἶσθʼ ὡς πρεσβυτέροισιν Ἐρινύες αἰὲν ἕπονται.

204

Narrator

τὴν δʼ αὖτε προσέειπε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

205

Poseidon

Ἶρι θεὰ μάλα τοῦτο ἔπος κατὰ μοῖραν ἔειπες·

206

ἐσθλὸν καὶ τὸ τέτυκται ὅτʼ ἄγγελος αἴσιμα εἰδῇ.

207

ἀλλὰ τόδʼ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει

208

ὁππότʼ ἂν ἰσόμορον καὶ ὁμῇ πεπρωμένον αἴσῃ

209

νεικείειν ἐθέλῃσι χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν.

210

ἀλλʼ ἤτοι νῦν μέν κε νεμεσσηθεὶς ὑποείξω·

211

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, καὶ ἀπειλήσω τό γε θυμῷ·

212

αἴ κεν ἄνευ ἐμέθεν καὶ Ἀθηναίης ἀγελείης

213

Ἥρης Ἑρμείω τε καὶ Ἡφαίστοιο ἄνακτος

214

Ἰλίου αἰπεινῆς πεφιδήσεται, οὐδʼ ἐθελήσει

215

ἐκπέρσαι, δοῦναι δὲ μέγα κράτος Ἀργείοισιν,

216

ἴστω τοῦθʼ ὅτι νῶϊν ἀνήκεστος χόλος ἔσται.

217

Narrator

ὣς εἰπὼν λίπε λαὸν Ἀχαιϊκὸν ἐννοσίγαιος,

218

δῦνε δὲ πόντον ἰών, πόθεσαν δʼ ἥρωες Ἀχαιοί.

219

καὶ τότʼ Ἀπόλλωνα προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

220

Zeus

ἔρχεο νῦν φίλε Φοῖβε μεθʼ Ἕκτορα χαλκοκορυστήν·

221

ἤδη μὲν γάρ τοι γαιήοχος ἐννοσίγαιος

222

οἴχεται εἰς ἅλα δῖαν ἀλευάμενος χόλον αἰπὺν

223

ἡμέτερον· μάλα γάρ κε μάχης ἐπύθοντο καὶ ἄλλοι,

224

οἵ περ ἐνέρτεροί εἰσι θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες.

225

ἀλλὰ τόδʼ ἠμὲν ἐμοὶ πολὺ κέρδιον ἠδέ οἱ αὐτῷ

226

ἔπλετο, ὅττι πάροιθε νεμεσσηθεὶς ὑπόειξε

227

χεῖρας ἐμάς, ἐπεὶ οὔ κεν ἀνιδρωτί γʼ ἐτελέσθη.

228

ἀλλὰ σύ γʼ ἐν χείρεσσι λάβʼ αἰγίδα θυσσανόεσσαν,

229

τῇ μάλʼ ἐπισσείων φοβέειν ἥρωας Ἀχαιούς·

230

σοὶ δʼ αὐτῷ μελέτω ἑκατηβόλε φαίδιμος Ἕκτωρ·

231

τόφρα γὰρ οὖν οἱ ἔγειρε μένος μέγα, ὄφρʼ ἂν Ἀχαιοὶ

232

φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκωνται.

233

κεῖθεν δʼ αὐτὸς ἐγὼ φράσομαι ἔργον τε ἔπος τε,

234

ὥς κε καὶ αὖτις Ἀχαιοὶ ἀναπνεύσωσι πόνοιο.

235

Narrator

ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἄρα πατρὸς ἀνηκούστησεν Ἀπόλλων,

236

βῆ δὲ κατʼ Ἰδαίων ὀρέων ἴρηκι ἐοικὼς

237

ὠκέϊ φασσοφόνῳ, ὅς τʼ ὤκιστος πετεηνῶν.

238

εὗρʼ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον

239

ἥμενον, οὐδʼ ἔτι κεῖτο, νέον δʼ ἐσαγείρετο θυμόν,

240

ἀμφὶ ἓ γιγνώσκων ἑτάρους· ἀτὰρ ἆσθμα καὶ ἱδρὼς

241

παύετʼ, ἐπεί μιν ἔγειρε Διὸς νόος αἰγιόχοιο.

242

ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

243

Apollo

Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο, τί ἢ δὲ σὺ νόσφιν ἀπʼ ἄλλων

244

ἧσʼ ὀλιγηπελέων; ἦ πού τί σε κῆδος ἱκάνει;

245

Narrator

τὸν δʼ ὀλιγοδρανέων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

246

Sarpedon

τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε θεῶν ὅς μʼ εἴρεαι ἄντην;

247

οὐκ ἀΐεις ὅ με νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσιν Ἀχαιῶν

248

οὓς ἑτάρους ὀλέκοντα βοὴν ἀγαθὸς βάλεν Αἴας

249

χερμαδίῳ πρὸς στῆθος, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς;

250

καὶ δὴ ἔγωγʼ ἐφάμην νέκυας καὶ δῶμʼ Ἀΐδαο

251

ἤματι τῷδʼ ἵξεσθαι, ἐπεὶ φίλον ἄϊον ἦτορ.

252

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων·

253

Apollo

θάρσει νῦν· τοῖόν τοι ἀοσσητῆρα Κρονίων

254

ἐξ Ἴδης προέηκε παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν

255

Φοῖβον Ἀπόλλωνα χρυσάορον, ὅς σε πάρος περ

256

ῥύομʼ, ὁμῶς αὐτόν τε καὶ αἰπεινὸν πτολίεθρον.

257

ἀλλʼ ἄγε νῦν ἱππεῦσιν ἐπότρυνον πολέεσσι

258

νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν ὠκέας ἵππους·

259

αὐτὰρ ἐγὼ προπάροιθε κιὼν ἵπποισι κέλευθον

260

πᾶσαν λειανέω, τρέψω δʼ ἥρωας Ἀχαιούς.

261

Narrator

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν.

262

ὡς δʼ ὅτε τις στατὸς ἵππος ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ

263

δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων

264

εἰωθὼς λούεσθαι ἐϋρρεῖος ποταμοῖο

265

κυδιόων· ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται

266

ὤμοις ἀΐσσονται· ὃ δʼ ἀγλαΐηφι πεποιθὼς

267

ῥίμφά ἑ γοῦνα φέρει μετά τʼ ἤθεα καὶ νομὸν ἵππων·

268

ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατʼ ἐνώμα

269

ὀτρύνων ἱππῆας, ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν.

270

οἳ δʼ ὥς τʼ ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα

271

ἐσσεύαντο κύνες τε καὶ ἀνέρες ἀγροιῶται·

272

τὸν μέν τʼ ἠλίβατος πέτρη καὶ δάσκιος ὕλη

273

εἰρύσατʼ, οὐδʼ ἄρα τέ σφι κιχήμεναι αἴσιμον ἦεν·

274

τῶν δέ θʼ ὑπὸ ἰαχῆς ἐφάνη λὶς ἠϋγένειος

275

εἰς ὁδόν, αἶψα δὲ πάντας ἀπέτραπε καὶ μεμαῶτας·

276

ὣς Δαναοὶ εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο

277

νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

278

αὐτὰρ ἐπεὶ ἴδον Ἕκτορʼ ἐποιχόμενον στίχας ἀνδρῶν

279

τάρβησαν, πᾶσιν δὲ παραὶ ποσὶ κάππεσε θυμός.

280

τοῖσι δʼ ἔπειτʼ ἀγόρευε Θόας Ἀνδραίμονος υἱός,

281

Αἰτωλῶν ὄχʼ ἄριστος ἐπιστάμενος μὲν ἄκοντι

282

ἐσθλὸς δʼ ἐν σταδίῃ· ἀγορῇ δέ ἑ παῦροι Ἀχαιῶν

283

νίκων, ὁππότε κοῦροι ἐρίσσειαν περὶ μύθων·

284

ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

285

Polydamas

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδʼ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι,

286

οἷον δʼ αὖτʼ ἐξαῦτις ἀνέστη κῆρας ἀλύξας

287

Ἕκτωρ· ἦ θήν μιν μάλα ἔλπετο θυμὸς ἑκάστου

288

χερσὶν ὑπʼ Αἴαντος θανέειν Τελαμωνιάδαο.

289

ἀλλά τις αὖτε θεῶν ἐρρύσατο καὶ ἐσάωσεν

290

Ἕκτορʼ, ὃ δὴ πολλῶν Δαναῶν ὑπὸ γούνατʼ ἔλυσεν,

291

ὡς καὶ νῦν ἔσσεσθαι ὀΐομαι· οὐ γὰρ ἄτερ γε

292

Ζηνὸς ἐριγδούπου πρόμος ἵσταται ὧδε μενοινῶν.

293

ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼν εἴπω πειθώμεθα πάντες.

294

πληθὺν μὲν ποτὶ νῆας ἀνώξομεν ἀπονέεσθαι·

295

αὐτοὶ δʼ, ὅσσοι ἄριστοι ἐνὶ στρατῷ εὐχόμεθʼ εἶναι,

296

στήομεν, εἴ κεν πρῶτον ἐρύξομεν ἀντιάσαντες

297

δούρατʼ ἀνασχόμενοι· τὸν δʼ οἴω καὶ μεμαῶτα

298

θυμῷ δείσεσθαι Δαναῶν καταδῦναι ὅμιλον.

299

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·

300

οἳ μὲν ἄρʼ ἀμφʼ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα

301

Τεῦκρον Μηριόνην τε Μέγην τʼ ἀτάλαντον Ἄρηϊ

302

ὑσμίνην ἤρτυνον ἀριστῆας καλέσαντες

303

Ἕκτορι καὶ Τρώεσσιν ἐναντίον· αὐτὰρ ὀπίσσω

304

ἣ πληθὺς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἀπονέοντο.

305

Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες, ἦρχε δʼ ἄρʼ Ἕκτωρ

306

μακρὰ βιβάς· πρόσθεν δὲ κίʼ αὐτοῦ Φοῖβος Ἀπόλλων

307

εἱμένος ὤμοιιν νεφέλην, ἔχε δʼ αἰγίδα θοῦριν

308

δεινὴν ἀμφιδάσειαν ἀριπρεπέʼ, ἣν ἄρα χαλκεὺς

309

Ἥφαιστος Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν·

310

τὴν ἄρʼ ὅ γʼ ἐν χείρεσσιν ἔχων ἡγήσατο λαῶν.

311

Ἀργεῖοι δʼ ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δʼ ἀϋτὴ

312

ὀξεῖʼ ἀμφοτέρωθεν, ἀπὸ νευρῆφι δʼ ὀϊστοὶ

313

θρῷσκον· πολλὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν

314

ἄλλα μὲν ἐν χροῒ πήγνυτʼ ἀρηϊθόων αἰζηῶν,

315

πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγὺ πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν

316

ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

317

ὄφρα μὲν αἰγίδα χερσὶν ἔχʼ ἀτρέμα Φοῖβος Ἀπόλλων,

318

τόφρα μάλʼ ἀμφοτέρων βέλεʼ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.

319

αὐτὰρ ἐπεὶ κατʼ ἐνῶπα ἰδὼν Δαναῶν ταχυπώλων

320

σεῖσʼ, ἐπὶ δʼ αὐτὸς ἄϋσε μάλα μέγα, τοῖσι δὲ θυμὸν

321

ἐν στήθεσσιν ἔθελξε, λάθοντο δὲ θούριδος ἀλκῆς.

322

οἳ δʼ ὥς τʼ ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶϋ μέγʼ οἰῶν

323

θῆρε δύω κλονέωσι μελαίνης νυκτὸς ἀμολγῷ

324

ἐλθόντʼ ἐξαπίνης σημάντορος οὐ παρεόντος,

325

ὣς ἐφόβηθεν Ἀχαιοὶ ἀνάλκιδες· ἐν γὰρ Ἀπόλλων

326

ἧκε φόβον, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν.

327

ἔνθα δʼ ἀνὴρ ἕλεν ἄνδρα κεδασθείσης ὑσμίνης.

328

Ἕκτωρ μὲν Στιχίον τε καὶ Ἀρκεσίλαον ἔπεφνε,

329

τὸν μὲν Βοιωτῶν ἡγήτορα χαλκοχιτώνων,

330

τὸν δὲ Μενεσθῆος μεγαθύμου πιστὸν ἑταῖρον·

331

Αἰνείας δὲ Μέδοντα καὶ Ἴασον ἐξενάριξεν.

332

ἤτοι ὃ μὲν νόθος υἱὸς Ὀϊλῆος θείοιο

333

ἔσκε Μέδων Αἴαντος ἀδελφεός· αὐτὰρ ἔναιεν

334

ἐν Φυλάκῃ γαίης ἄπο πατρίδος ἄνδρα κατακτὰς

335

γνωτὸν μητρυιῆς Ἐριώπιδος, ἣν ἔχʼ Ὀϊλεύς·

336

Ἴασος αὖτʼ ἀρχὸς μὲν Ἀθηναίων ἐτέτυκτο,

337

υἱὸς δὲ Σφήλοιο καλέσκετο Βουκολίδαο.

338

Μηκιστῆ δʼ ἕλε Πουλυδάμας, Ἐχίον δὲ Πολίτης

339

πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ, Κλονίον δʼ ἕλε δῖος Ἀγήνωρ.

340

Δηΐοχον δὲ Πάρις βάλε νείατον ὦμον ὄπισθε

341

φεύγοντʼ ἐν προμάχοισι, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν.

342

ὄφρʼ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπʼ ἔντεα, τόφρα δʼ Ἀχαιοὶ

343

τάφρῳ καὶ σκολόπεσσιν ἐνιπλήξαντες ὀρυκτῇ

344

ἔνθα καὶ ἔνθα φέβοντο, δύοντο δὲ τεῖχος ἀνάγκῃ.

345

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας

346

Hector

νηυσὶν ἐπισσεύεσθαι, ἐᾶν δʼ ἔναρα βροτόεντα·

347

ὃν δʼ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε νεῶν ἑτέρωθι νοήσω,

348

αὐτοῦ οἱ θάνατον μητίσομαι, οὐδέ νυ τόν γε

349

γνωτοί τε γνωταί τε πυρὸς λελάχωσι θανόντα,

350

ἀλλὰ κύνες ἐρύουσι πρὸ ἄστεος ἡμετέροιο.

351

Narrator

ὣς εἰπὼν μάστιγι κατωμαδὸν ἤλασεν ἵππους

352

κεκλόμενος Τρώεσσι κατὰ στίχας· οἳ δὲ σὺν αὐτῷ

353

πάντες ὁμοκλήσαντες ἔχον ἐρυσάρματας ἵππους

354

ἠχῇ θεσπεσίῃ· προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων

355

ῥεῖʼ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων

356

ἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον

357

μακρὴν ἠδʼ εὐρεῖαν, ὅσον τʼ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ

358

γίγνεται, ὁππότʼ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι.

359

τῇ ῥʼ οἵ γε προχέοντο φαλαγγηδόν, πρὸ δʼ Ἀπόλλων

360

αἰγίδʼ ἔχων ἐρίτιμον· ἔρειπε δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν

361

ῥεῖα μάλʼ, ὡς ὅτε τις ψάμαθον πάϊς ἄγχι θαλάσσης,

362

ὅς τʼ ἐπεὶ οὖν ποιήσῃ ἀθύρματα νηπιέῃσιν

363

ἂψ αὖτις συνέχευε ποσὶν καὶ χερσὶν ἀθύρων.

364

ὥς ῥα σὺ ἤϊε Φοῖβε πολὺν κάματον καὶ ὀϊζὺν

365

σύγχεας Ἀργείων, αὐτοῖσι δὲ φύζαν ἐνῶρσας.

366

ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες,

367

ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι

368

χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλʼ εὐχετόωντο ἕκαστος·

369

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν

370

εὔχετο χεῖρʼ ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα·

371

Nestor

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳ

372

ἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίων

373

εὔχετο νοστῆσαι, σὺ δʼ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας,

374

τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ,

375

μηδʼ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

376

Narrator

ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, μέγα δʼ ἔκτυπε μητίετα Ζεύς,

377

ἀράων ἀΐων Νηληϊάδαο γέροντος.

378

Τρῶες δʼ ὡς ἐπύθοντο Διὸς κτύπον αἰγιόχοιο,

379

μᾶλλον ἐπʼ Ἀργείοισι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

380

οἳ δʼ ὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο

381

νηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται, ὁππότʼ ἐπείγῃ

382

ἲς ἀνέμου· ἣ γάρ τε μάλιστά γε κύματʼ ὀφέλλει·

383

ὣς Τρῶες μεγάλῃ ἰαχῇ κατὰ τεῖχος ἔβαινον,

384

ἵππους δʼ εἰσελάσαντες ἐπὶ πρύμνῃσι μάχοντο

385

ἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδόν, οἳ μὲν ἀφʼ ἵππων,

386

οἳ δʼ ἀπὸ νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντες

387

μακροῖσι ξυστοῖσι, τά ῥά σφʼ ἐπὶ νηυσὶν ἔκειτο

388

ναύμαχα κολλήεντα, κατὰ στόμα εἱμένα χαλκῷ.

389

Πάτροκλος δʼ εἷος μὲν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε

390

τείχεος ἀμφεμάχοντο θοάων ἔκτοθι νηῶν,

391

τόφρʼ ὅ γʼ ἐνὶ κλισίῃ ἀγαπήνορος Εὐρυπύλοιο

392

ἧστό τε καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις, ἐπὶ δʼ ἕλκεϊ λυγρῷ

393

φάρμακʼ ἀκέσματʼ ἔπασσε μελαινάων ὀδυνάων.

394

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησε

395

Τρῶας, ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε,

396

ᾤμωξέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ

397

χερσὶ καταπρηνέσσʼ, ὀλοφυρόμενος δʼ ἔπος ηὔδα·

398

Patroclus

Εὐρύπυλʼ οὐκ ἔτι τοι δύναμαι χατέοντί περʼ ἔμπης

399

ἐνθάδε παρμενέμεν· δὴ γὰρ μέγα νεῖκος ὄρωρεν·

400

ἀλλὰ σὲ μὲν θεράπων ποτιτερπέτω, αὐτὰρ ἔγωγε

401

σπεύσομαι εἰς Ἀχιλῆα, ἵνʼ ὀτρύνω πολεμίζειν.

402

τίς δʼ οἶδʼ εἴ κέν οἱ σὺν δαίμονι θυμὸν ὀρίνω

403

παρειπών; ἀγαθὴ δὲ παραίφασίς ἐστιν ἑταίρου.

404

Narrator

τὸν μὲν ἄρʼ ὣς εἰπόντα πόδες φέρον· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

405

Τρῶας ἐπερχομένους μένον ἔμπεδον, οὐδʼ ἐδύναντο

406

παυροτέρους περ ἐόντας ἀπώσασθαι παρὰ νηῶν·

407

οὐδέ ποτε Τρῶες Δαναῶν ἐδύναντο φάλαγγας

408

ῥηξάμενοι κλισίῃσι μιγήμεναι ἠδὲ νέεσσιν.

409

ἀλλʼ ὥς τε στάθμη δόρυ νήϊον ἐξιθύνει

410

τέκτονος ἐν παλάμῃσι δαήμονος, ὅς ῥά τε πάσης

411

εὖ εἰδῇ σοφίης ὑποθημοσύνῃσιν Ἀθήνης,

412

ὣς μὲν τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο πτόλεμός τε·

413

ἄλλοι δʼ ἀμφʼ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο νέεσσιν,

414

Ἕκτωρ δʼ ἄντʼ Αἴαντος ἐείσατο κυδαλίμοιο.

415

τὼ δὲ μιῆς περὶ νηὸς ἔχον πόνον, οὐδὲ δύναντο

416

οὔθʼ ὃ τὸν ἐξελάσαι καὶ ἐνιπρῆσαι πυρὶ νῆα

417

οὔθʼ ὃ τὸν ἂψ ὤσασθαι, ἐπεί ῥʼ ἐπέλασσέ γε δαίμων.

418

ἔνθʼ υἷα Κλυτίοιο Καλήτορα φαίδιμος Αἴας

419

πῦρ ἐς νῆα φέροντα κατὰ στῆθος βάλε δουρί.

420

δούπησεν δὲ πεσών, δαλὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

421

Ἕκτωρ δʼ ὡς ἐνόησεν ἀνεψιὸν ὀφθαλμοῖσιν

422

ἐν κονίῃσι πεσόντα νεὸς προπάροιθε μελαίνης,

423

Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

424

Hector

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ

425

μὴ δή πω χάζεσθε μάχης ἐν στείνεϊ τῷδε,

426

ἀλλʼ υἷα Κλυτίοιο σαώσατε, μή μιν Ἀχαιοὶ

427

τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.

428

Narrator

ὣς εἰπὼν Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

429

τοῦ μὲν ἅμαρθʼ, ὃ δʼ ἔπειτα Λυκόφρονα Μάστορος υἱὸν

430

Αἴαντος θεράποντα Κυθήριον, ὅς ῥα παρʼ αὐτῷ

431

ναῖʼ, ἐπεὶ ἄνδρα κατέκτα Κυθήροισι ζαθέοισι,

432

τόν ῥʼ ἔβαλεν κεφαλὴν ὑπὲρ οὔατος ὀξέϊ χαλκῷ

433

ἑσταότʼ ἄγχʼ Αἴαντος· ὃ δʼ ὕπτιος ἐν κονίῃσι

434

νηὸς ἄπο πρυμνῆς χαμάδις πέσε, λύντο δὲ γυῖα.

435

Αἴας δʼ ἐρρίγησε, κασίγνητον δὲ προσηύδα·

436

Ajax

Τεῦκρε πέπον δὴ νῶϊν ἀπέκτατο πιστὸς ἑταῖρος

437

Μαστορίδης, ὃν νῶϊ Κυθηρόθεν ἔνδον ἐόντα

438

ἶσα φίλοισι τοκεῦσιν ἐτίομεν ἐν μεγάροισι·

439

τὸν δʼ Ἕκτωρ μεγάθυμος ἀπέκτανε. ποῦ νύ τοι ἰοὶ

440

ὠκύμοροι καὶ τόξον ὅ τοι πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων;

441

Narrator

ὣς φάθʼ, ὃ δὲ ξυνέηκε, θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη,

442

τόξον ἔχων ἐν χειρὶ παλίντονον ἠδὲ φαρέτρην

443

ἰοδόκον· μάλα δʼ ὦκα βέλεα Τρώεσσιν ἐφίει.

444

καί ῥʼ ἔβαλε Κλεῖτον Πεισήνορος ἀγλαὸν υἱὸν

445

Πουλυδάμαντος ἑταῖρον ἀγαυοῦ Πανθοΐδαο

446

ἡνία χερσὶν ἔχοντα· ὃ μὲν πεπόνητο καθʼ ἵππους·

447

τῇ γὰρ ἔχʼ ᾗ ῥα πολὺ πλεῖσται κλονέοντο φάλαγγες

448

Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος· τάχα δʼ αὐτῷ

449

ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.

450

αὐχένι γάρ οἱ ὄπισθε πολύστονος ἔμπεσεν ἰός·

451

ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι

452

κείνʼ ὄχεα κροτέοντες. ἄναξ δʼ ἐνόησε τάχιστα

453

Πουλυδάμας, καὶ πρῶτος ἐναντίος ἤλυθεν ἵππων.

454

τοὺς μὲν ὅ γʼ Ἀστυνόῳ Προτιάονος υἱέϊ δῶκε,

455

πολλὰ δʼ ἐπότρυνε σχεδὸν ἴσχειν εἰσορόωντα

456

ἵππους· αὐτὸς δʼ αὖτις ἰὼν προμάχοισιν ἐμίχθη.

457

Τεῦκρος δʼ ἄλλον ὀϊστὸν ἐφʼ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ

458

αἴνυτο, καί κεν ἔπαυσε μάχης ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν,

459

εἴ μιν ἀριστεύοντα βαλὼν ἐξείλετο θυμόν.

460

ἀλλʼ οὐ λῆθε Διὸς πυκινὸν νόον, ὅς ῥʼ ἐφύλασσεν

461

Ἕκτορʼ, ἀτὰρ Τεῦκρον Τελαμώνιον εὖχος ἀπηύρα,

462

ὅς οἱ ἐϋστρεφέα νευρὴν ἐν ἀμύμονι τόξῳ

463

ῥῆξʼ ἐπὶ τῷ ἐρύοντι· παρεπλάγχθη δέ οἱ ἄλλῃ

464

ἰὸς χαλκοβαρής, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

465

Τεῦκρος δʼ ἐρρίγησε, κασίγνητον δὲ προσηύδα·

466

Teucer

ὢ πόποι ἦ δὴ πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κείρει

467

δαίμων ἡμετέρης, ὅ τέ μοι βιὸν ἔκβαλε χειρός,

468

νευρὴν δʼ ἐξέρρηξε νεόστροφον, ἣν ἐνέδησα

469

πρώϊον, ὄφρʼ ἀνέχοιτο θαμὰ θρῴσκοντας ὀϊστούς.

470

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

471

Thersites

ὦ πέπον ἀλλὰ βιὸν μὲν ἔα καὶ ταρφέας ἰοὺς

472

κεῖσθαι, ἐπεὶ συνέχευε θεὸς Δαναοῖσι μεγήρας·

473

αὐτὰρ χερσὶν ἑλὼν δολιχὸν δόρυ καὶ σάκος ὤμῳ

474

μάρναό τε Τρώεσσι καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.

475

μὴ μὰν ἀσπουδί γε δαμασσάμενοί περ ἕλοιεν

476

νῆας ἐϋσσέλμους, ἀλλὰ μνησώμεθα χάρμης.

477

Narrator

ὣς φάθʼ, ὃ δὲ τόξον μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ἔθηκεν,

478

αὐτὰρ ὅ γʼ ἀμφʼ ὤμοισι σάκος θέτο τετραθέλυμνον,

479

κρατὶ δʼ ἐπʼ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν

480

ἵππουριν, δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·

481

εἵλετο δʼ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ,

482

βῆ δʼ ἰέναι, μάλα δʼ ὦκα θέων Αἴαντι παρέστη.

483

Ἕκτωρ δʼ ὡς εἶδεν Τεύκρου βλαφθέντα βέλεμνα,

484

Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

485

Hector

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ

486

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς

487

νῆας ἀνὰ γλαφυράς· δὴ γὰρ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν

488

ἀνδρὸς ἀριστῆος Διόθεν βλαφθέντα βέλεμνα.

489

ῥεῖα δʼ ἀρίγνωτος Διὸς ἀνδράσι γίγνεται ἀλκή,

490

ἠμὲν ὁτέοισιν κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυαλίξῃ,

491

ἠδʼ ὅτινας μινύθῃ τε καὶ οὐκ ἐθέλῃσιν ἀμύνειν,

492

ὡς νῦν Ἀργείων μινύθει μένος, ἄμμι δʼ ἀρήγει.

493

ἀλλὰ μάχεσθʼ ἐπὶ νηυσὶν ἀολλέες· ὃς δέ κεν ὑμέων

494

βλήμενος ἠὲ τυπεὶς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ

495

τεθνάτω· οὔ οἱ ἀεικὲς ἀμυνομένῳ περὶ πάτρης

496

τεθνάμεν· ἀλλʼ ἄλοχός τε σόη καὶ παῖδες ὀπίσσω,

497

καὶ οἶκος καὶ κλῆρος ἀκήρατος, εἴ κεν Ἀχαιοὶ

498

οἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

499

Narrator

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.

500

Αἴας δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἐκέκλετο οἷς ἑτάροισιν·

501

Ajax

αἰδὼς Ἀργεῖοι· νῦν ἄρκιον ἢ ἀπολέσθαι

502

ἠὲ σαωθῆναι καὶ ἀπώσασθαι κακὰ νηῶν.

503

ἦ ἔλπεσθʼ ἢν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ

504

ἐμβαδὸν ἵξεσθαι ἣν πατρίδα γαῖαν ἕκαστος;

505

ἦ οὐκ ὀτρύνοντος ἀκούετε λαὸν ἅπαντα

506

Ἕκτορος, ὃς δὴ νῆας ἐνιπρῆσαι μενεαίνει;

507

οὐ μὰν ἔς γε χορὸν κέλετʼ ἐλθέμεν, ἀλλὰ μάχεσθαι.

508

ἡμῖν δʼ οὔ τις τοῦδε νόος καὶ μῆτις ἀμείνων

509

ἢ αὐτοσχεδίῃ μῖξαι χεῖράς τε μένος τε.

510

βέλτερον ἢ ἀπολέσθαι ἕνα χρόνον ἠὲ βιῶναι

511

ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι

512

ὧδʼ αὔτως παρὰ νηυσὶν ὑπʼ ἀνδράσι χειροτέροισιν.

513

Narrator

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.

514

ἔνθʼ Ἕκτωρ μὲν ἕλε Σχεδίον Περιμήδεος υἱὸν

515

ἀρχὸν Φωκήων, Αἴας δʼ ἕλε Λαοδάμαντα

516

ἡγεμόνα πρυλέων Ἀντήνορος ἀγλαὸν υἱόν·

517

Πουλυδάμας δʼ Ὦτον Κυλλήνιον ἐξενάριξε

518

Φυλεΐδεω ἕταρον, μεγαθύμων ἀρχὸν Ἐπειῶν.

519

τῷ δὲ Μέγης ἐπόρουσεν ἰδών· ὃ δʼ ὕπαιθα λιάσθη

520

Πουλυδάμας· καὶ τοῦ μὲν ἀπήμβροτεν· οὐ γὰρ Ἀπόλλων

521

εἴα Πάνθου υἱὸν ἐνὶ προμάχοισι δαμῆναι·

522

αὐτὰρ ὅ γε Κροίσμου στῆθος μέσον οὔτασε δουρί.

523

δούπησεν δὲ πεσών· ὃ δʼ ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἐσύλα.

524

τόφρα δὲ τῷ ἐπόρουσε Δόλοψ αἰχμῆς ἐῢ εἰδὼς

525

Λαμπετίδης, ὃν Λάμπος ἐγείνατο φέρτατον υἱὸν

526

Λαομεδοντιάδης εὖ εἰδότα θούριδος ἀλκῆς,

527

ὃς τότε Φυλεΐδαο μέσον σάκος οὔτασε δουρὶ

528

ἐγγύθεν ὁρμηθείς· πυκινὸς δέ οἱ ἤρκεσε θώρηξ,

529

τόν ῥʼ ἐφόρει γυάλοισιν ἀρηρότα· τόν ποτε Φυλεὺς

530

ἤγαγεν ἐξ Ἐφύρης, ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.

531

ξεῖνος γάρ οἱ ἔδωκεν ἄναξ ἀνδρῶν Εὐφήτης

532

ἐς πόλεμον φορέειν δηΐων ἀνδρῶν ἀλεωρήν·

533

ὅς οἱ καὶ τότε παιδὸς ἀπὸ χροὸς ἤρκεσʼ ὄλεθρον.

534

τοῦ δὲ Μέγης κόρυθος χαλκήρεος ἱπποδασείης

535

κύμβαχον ἀκρότατον νύξʼ ἔγχεϊ ὀξυόεντι,

536

ῥῆξε δʼ ἀφʼ ἵππειον λόφον αὐτοῦ· πᾶς δὲ χαμᾶζε

537

κάππεσεν ἐν κονίῃσι νέον φοίνικι φαεινός.

538

εἷος ὃ τῷ πολέμιζε μένων, ἔτι δʼ ἔλπετο νίκην,

539

τόφρα δέ οἱ Μενέλαος ἀρήϊος ἦλθεν ἀμύντωρ,

540

στῆ δʼ εὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθών, βάλε δʼ ὦμον ὄπισθεν·

541

αἰχμὴ δὲ στέρνοιο διέσσυτο μαιμώωσα

542

πρόσσω ἱεμένη· ὃ δʼ ἄρα πρηνὴς ἐλιάσθη.

543

τὼ μὲν ἐεισάσθην χαλκήρεα τεύχεʼ ἀπʼ ὤμων

544

συλήσειν· Ἕκτωρ δὲ κασιγνήτοισι κέλευσε

545

πᾶσι μάλα, πρῶτον δʼ Ἱκεταονίδην ἐνένιπεν

546

ἴφθιμον Μελάνιππον. ὃ δʼ ὄφρα μὲν εἰλίποδας βοῦς

547

βόσκʼ ἐν Περκώτῃ δηΐων ἀπὸ νόσφιν ἐόντων·

548

αὐτὰρ ἐπεὶ Δαναῶν νέες ἤλυθον ἀμφιέλισσαι,

549

ἂψ εἰς Ἴλιον ἦλθε, μετέπρεπε δὲ Τρώεσσι,

550

ναῖε δὲ πὰρ Πριάμῳ, ὃ δέ μιν τίεν ἶσα τέκεσσι·

551

τόν ῥʼ Ἕκτωρ ἐνένιπεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·

552

Hector

οὕτω δὴ Μελάνιππε μεθήσομεν; οὐδέ νυ σοί περ

553

ἐντρέπεται φίλον ἦτορ ἀνεψιοῦ κταμένοιο;

554

οὐχ ὁράᾳς οἷον Δόλοπος περὶ τεύχεʼ ἕπουσιν;

555

ἀλλʼ ἕπευ· οὐ γὰρ ἔτʼ ἔστιν ἀποσταδὸν Ἀργείοισι

556

μάρνασθαι, πρίν γʼ ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ κατʼ ἄκρης

557

Ἴλιον αἰπεινὴν ἑλέειν κτάσθαι τε πολίτας.

558

Narrator

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ἦρχʼ, ὃ δʼ ἅμʼ ἕσπετο ἰσόθεος φώς·

559

Ἀργείους δʼ ὄτρυνε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

560

Nestor

ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε, καὶ αἰδῶ θέσθʼ ἐνὶ θυμῷ,

561

ἀλλήλους τʼ αἰδεῖσθε κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

562

αἰδομένων δʼ ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται·

563

φευγόντων δʼ οὔτʼ ἂρ κλέος ὄρνυται οὔτέ τις ἀλκή.

564

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ ἀλέξασθαι μενέαινον,

565

ἐν θυμῷ δʼ ἐβάλοντο ἔπος, φράξαντο δὲ νῆας

566

ἕρκεϊ χαλκείῳ· ἐπὶ δὲ Ζεὺς Τρῶας ἔγειρεν.

567

Ἀντίλοχον δʼ ὄτρυνε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

568

Menelaus

Ἀντίλοχʼ οὔ τις σεῖο νεώτερος ἄλλος Ἀχαιῶν,

569

οὔτε ποσὶν θάσσων οὔτʼ ἄλκιμος ὡς σὺ μάχεσθαι·

570

εἴ τινά που Τρώων ἐξάλμενος ἄνδρα βάλοισθα.

571

Narrator

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἀπέσσυτο, τὸν δʼ ὀρόθυνεν·

572

ἐκ δʼ ἔθορε προμάχων, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ

573

ἀμφὶ ἓ παπτήνας· ὑπὸ δὲ Τρῶες κεκάδοντο

574

ἀνδρὸς ἀκοντίσσαντος· ὃ δʼ οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν,

575

ἀλλʼ Ἱκετάονος υἱὸν ὑπέρθυμον Μελάνιππον

576

νισόμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.

577

δούπησεν δὲ πεσών, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.

578

Ἀντίλοχος δʼ ἐπόρουσε κύων ὥς, ὅς τʼ ἐπὶ νεβρῷ

579

βλημένῳ ἀΐξῃ, τόν τʼ ἐξ εὐνῆφι θορόντα

580

θηρητὴρ ἐτύχησε βαλών, ὑπέλυσε δὲ γυῖα·

581

ὣς ἐπὶ σοὶ Μελάνιππε θόρʼ Ἀντίλοχος μενεχάρμης

582

τεύχεα συλήσων· ἀλλʼ οὐ λάθεν Ἕκτορα δῖον,

583

ὅς ῥά οἱ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα.

584

Ἀντίλοχος δʼ οὐ μεῖνε θοός περ ἐὼν πολεμιστής,

585

ἀλλʼ ὅ γʼ ἄρʼ ἔτρεσε θηρὶ κακὸν ῥέξαντι ἐοικώς,

586

ὅς τε κύνα κτείνας ἢ βουκόλον ἀμφὶ βόεσσι

587

φεύγει πρίν περ ὅμιλον ἀολλισθήμεναι ἀνδρῶν·

588

ὣς τρέσε Νεστορίδης, ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ

589

ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο·

590

στῆ δὲ μεταστρεφθείς, ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων.

591

Τρῶες δὲ λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισι

592

νηυσὶν ἐπεσσεύοντο, Διὸς δʼ ἐτέλειον ἐφετμάς,

593

ὅ σφισιν αἰὲν ἔγειρε μένος μέγα, θέλγε δὲ θυμὸν

594

Ἀργείων καὶ κῦδος ἀπαίνυτο, τοὺς δʼ ὀρόθυνεν.

595

Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι

596

Πριαμίδῃ, ἵνα νηυσὶ κορωνίσι θεσπιδαὲς πῦρ

597

ἐμβάλοι ἀκάματον, Θέτιδος δʼ ἐξαίσιον ἀρὴν

598

πᾶσαν ἐπικρήνειε· τὸ γὰρ μένε μητίετα Ζεὺς

599

νηὸς καιομένης σέλας ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι.

600

ἐκ γὰρ δὴ τοῦ μέλλε παλίωξιν παρὰ νηῶν

601

θησέμεναι Τρώων, Δαναοῖσι δὲ κῦδος ὀρέξειν.

602

τὰ φρονέων νήεσσιν ἔπι γλαφυρῇσιν ἔγειρεν

603

Ἕκτορα Πριαμίδην μάλα περ μεμαῶτα καὶ αὐτόν.

604

μαίνετο δʼ ὡς ὅτʼ Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοὸν πῦρ

605

οὔρεσι μαίνηται βαθέης ἐν τάρφεσιν ὕλης·

606

ἀφλοισμὸς δὲ περὶ στόμα γίγνετο, τὼ δέ οἱ ὄσσε

607

λαμπέσθην βλοσυρῇσιν ὑπʼ ὀφρύσιν, ἀμφὶ δὲ πήληξ

608

σμερδαλέον κροτάφοισι τινάσσετο μαρναμένοιο

609

Ἕκτορος· αὐτὸς γάρ οἱ ἀπʼ αἰθέρος ἦεν ἀμύντωρ

610

Ζεύς, ὅς μιν πλεόνεσσι μετʼ ἀνδράσι μοῦνον ἐόντα

611

τίμα καὶ κύδαινε. μινυνθάδιος γὰρ ἔμελλεν

612

ἔσσεσθʼ· ἤδη γάρ οἱ ἐπόρνυε μόρσιμον ἦμαρ

613

Παλλὰς Ἀθηναίη ὑπὸ Πηλεΐδαο βίηφιν.

614

καί ῥʼ ἔθελεν ῥῆξαι στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων,

615

ᾗ δὴ πλεῖστον ὅμιλον ὅρα καὶ τεύχεʼ ἄριστα·

616

ἀλλʼ οὐδʼ ὧς δύνατο ῥῆξαι μάλα περ μενεαίνων·

617

ἴσχον γὰρ πυργηδὸν ἀρηρότες, ἠΰτε πέτρη

618

ἠλίβατος μεγάλη πολιῆς ἁλὸς ἐγγὺς ἐοῦσα,

619

ἥ τε μένει λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα

620

κύματά τε τροφόεντα, τά τε προσερεύγεται αὐτήν·

621

ὣς Δαναοὶ Τρῶας μένον ἔμπεδον οὐδὲ φέβοντο.

622

αὐτὰρ ὃ λαμπόμενος πυρὶ πάντοθεν ἔνθορʼ ὁμίλῳ,

623

ἐν δʼ ἔπεσʼ ὡς ὅτε κῦμα θοῇ ἐν νηῒ πέσῃσι

624

λάβρον ὑπαὶ νεφέων ἀνεμοτρεφές· ἣ δέ τε πᾶσα

625

ἄχνῃ ὑπεκρύφθη, ἀνέμοιο δὲ δεινὸς ἀήτη

626

ἱστίῳ ἐμβρέμεται, τρομέουσι δέ τε φρένα ναῦται

627

δειδιότες· τυτθὸν γὰρ ὑπʼ ἐκ θανάτοιο φέρονται·

628

ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

629

αὐτὰρ ὅ γʼ ὥς τε λέων ὀλοόφρων βουσὶν ἐπελθών,

630

αἵ ῥά τʼ ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο νέμονται

631

μυρίαι, ἐν δέ τε τῇσι νομεὺς οὔ πω σάφα εἰδὼς

632

θηρὶ μαχέσσασθαι ἕλικος βοὸς ἀμφὶ φονῇσιν·

633

ἤτοι ὃ μὲν πρώτῃσι καὶ ὑστατίῃσι βόεσσιν

634

αἰὲν ὁμοστιχάει, ὃ δέ τʼ ἐν μέσσῃσιν ὀρούσας

635

βοῦν ἔδει, αἳ δέ τε πᾶσαι ὑπέτρεσαν· ὣς τότʼ Ἀχαιοὶ

636

θεσπεσίως ἐφόβηθεν ὑφʼ Ἕκτορι καὶ Διὶ πατρὶ

637

πάντες, ὃ δʼ οἶον ἔπεφνε Μυκηναῖον Περιφήτην,

638

Κοπρῆος φίλον υἱόν, ὃς Εὐρυσθῆος ἄνακτος

639

ἀγγελίης οἴχνεσκε βίῃ Ἡρακληείῃ.

640

τοῦ γένετʼ ἐκ πατρὸς πολὺ χείρονος υἱὸς ἀμείνων

641

παντοίας ἀρετάς, ἠμὲν πόδας ἠδὲ μάχεσθαι,

642

καὶ νόον ἐν πρώτοισι Μυκηναίων ἐτέτυκτο·

643

ὅς ῥα τόθʼ Ἕκτορι κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυάλιξε.

644

στρεφθεὶς γὰρ μετόπισθεν ἐν ἀσπίδος ἄντυγι πάλτο,

645

τὴν αὐτὸς φορέεσκε ποδηνεκέʼ ἕρκος ἀκόντων·

646

τῇ ὅ γʼ ἐνὶ βλαφθεὶς πέσεν ὕπτιος, ἀμφὶ δὲ πήληξ

647

σμερδαλέον κονάβησε περὶ κροτάφοισι πεσόντος.

648

Ἕκτωρ δʼ ὀξὺ νόησε, θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη,

649

στήθεϊ δʼ ἐν δόρυ πῆξε, φίλων δέ μιν ἐγγὺς ἑταίρων

650

κτεῖνʼ· οἳ δʼ οὐκ ἐδύναντο καὶ ἀχνύμενοί περ ἑταίρου

651

χραισμεῖν· αὐτοὶ γὰρ μάλα δείδισαν Ἕκτορα δῖον.

652

εἰσωποὶ δʼ ἐγένοντο νεῶν, περὶ δʼ ἔσχεθον ἄκραι

653

νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύατο· τοὶ δʼ ἐπέχυντο.

654

Ἀργεῖοι δὲ νεῶν μὲν ἐχώρησαν καὶ ἀνάγκῃ

655

τῶν πρωτέων, αὐτοῦ δὲ παρὰ κλισίῃσιν ἔμειναν

656

ἁθρόοι, οὐδὲ κέδασθεν ἀνὰ στρατόν· ἴσχε γὰρ αἰδὼς

657

καὶ δέος· ἀζηχὲς γὰρ ὁμόκλεον ἀλλήλοισι.

658

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν

659

λίσσεθʼ ὑπὲρ τοκέων γουνούμενος ἄνδρα ἕκαστον·

660

Nestor

ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ αἰδῶ θέσθʼ ἐνὶ θυμῷ

661

ἄλλων ἀνθρώπων, ἐπὶ δὲ μνήσασθε ἕκαστος

662

παίδων ἠδʼ ἀλόχων καὶ κτήσιος ἠδὲ τοκήων,

663

ἠμὲν ὅτεῳ ζώουσι καὶ ᾧ κατατεθνήκασι·

664

τῶν ὕπερ ἐνθάδʼ ἐγὼ γουνάζομαι οὐ παρεόντων

665

ἑστάμεναι κρατερῶς, μὴ δὲ τρωπᾶσθε φόβον δέ.

666

Narrator

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.

667

τοῖσι δʼ ἀπʼ ὀφθαλμῶν νέφος ἀχλύος ὦσεν Ἀθήνη

668

θεσπέσιον· μάλα δέ σφι φόως γένετʼ ἀμφοτέρωθεν

669

ἠμὲν πρὸς νηῶν καὶ ὁμοιΐου πολέμοιο.

670

Ἕκτορα δὲ φράσσαντο βοὴν ἀγαθὸν καὶ ἑταίρους,

671

ἠμὲν ὅσοι μετόπισθεν ἀφέστασαν οὐδὲ μάχοντο,

672

ἠδʼ ὅσσοι παρὰ νηυσὶ μάχην ἐμάχοντο θοῇσιν.

673

οὐδʼ ἄρʼ ἔτʼ Αἴαντι μεγαλήτορι ἥνδανε θυμῷ

674

ἑστάμεν ἔνθά περ ἄλλοι ἀφέστασαν υἷες Ἀχαιῶν·

675

ἀλλʼ ὅ γε νηῶν ἴκριʼ ἐπῴχετο μακρὰ βιβάσθων,

676

νώμα δὲ ξυστὸν μέγα ναύμαχον ἐν παλάμῃσι

677

κολλητὸν βλήτροισι δυωκαιεικοσίπηχυ.

678

ὡς δʼ ὅτʼ ἀνὴρ ἵπποισι κελητίζειν ἐῢ εἰδώς,

679

ὅς τʼ ἐπεὶ ἐκ πολέων πίσυρας συναείρεται ἵππους,

680

σεύας ἐκ πεδίοιο μέγα προτὶ ἄστυ δίηται

681

λαοφόρον καθʼ ὁδόν· πολέες τέ ἑ θηήσαντο

682

ἀνέρες ἠδὲ γυναῖκες· ὃ δʼ ἔμπεδον ἀσφαλὲς αἰεὶ

683

θρῴσκων ἄλλοτʼ ἐπʼ ἄλλον ἀμείβεται, οἳ δὲ πέτονται·

684

ὣς Αἴας ἐπὶ πολλὰ θοάων ἴκρια νηῶν

685

φοίτα μακρὰ βιβάς, φωνὴ δέ οἱ αἰθέρʼ ἵκανεν,

686

αἰεὶ δὲ σμερδνὸν βοόων Δαναοῖσι κέλευε

687

νηυσί τε καὶ κλισίῃσιν ἀμυνέμεν. οὐδὲ μὲν Ἕκτωρ

688

μίμνεν ἐνὶ Τρώων ὁμάδῳ πύκα θωρηκτάων·

689

ἀλλʼ ὥς τʼ ὀρνίθων πετεηνῶν αἰετὸς αἴθων

690

ἔθνος ἐφορμᾶται ποταμὸν πάρα βοσκομενάων

691

χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων,

692

ὣς Ἕκτωρ ἴθυσε νεὸς κυανοπρῴροιο

693

ἀντίος ἀΐξας· τὸν δὲ Ζεὺς ὦσεν ὄπισθε

694

χειρὶ μάλα μεγάλῃ, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅμʼ αὐτῷ.

695

αὖτις δὲ δριμεῖα μάχη παρὰ νηυσὶν ἐτύχθη·

696

φαίης κʼ ἀκμῆτας καὶ ἀτειρέας ἀλλήλοισιν

697

ἄντεσθʼ ἐν πολέμῳ, ὡς ἐσσυμένως ἐμάχοντο.

698

τοῖσι δὲ μαρναμένοισιν ὅδʼ ἦν νόος· ἤτοι Ἀχαιοὶ

699

οὐκ ἔφασαν φεύξεσθαι ὑπʼ ἐκ κακοῦ, ἀλλʼ ὀλέεσθαι,

700

Τρωσὶν δʼ ἔλπετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἑκάστου

701

νῆας ἐνιπρήσειν κτενέειν θʼ ἥρωας Ἀχαιούς.

702

οἳ μὲν τὰ φρονέοντες ἐφέστασαν ἀλλήλοισιν·

703

Ἕκτωρ δὲ πρυμνῆς νεὸς ἥψατο ποντοπόροιο

704

καλῆς ὠκυάλου, ἣ Πρωτεσίλαον ἔνεικεν

705

ἐς Τροίην, οὐδʼ αὖτις ἀπήγαγε πατρίδα γαῖαν.

706

τοῦ περ δὴ περὶ νηὸς Ἀχαιοί τε Τρῶές τε

707

δῄουν ἀλλήλους αὐτοσχεδόν· οὐδʼ ἄρα τοί γε

708

τόξων ἀϊκὰς ἀμφὶς μένον οὐδʼ ἔτʼ ἀκόντων,

709

ἀλλʼ οἵ γʼ ἐγγύθεν ἱστάμενοι ἕνα θυμὸν ἔχοντες

710

ὀξέσι δὴ πελέκεσσι καὶ ἀξίνῃσι μάχοντο

711

καὶ ξίφεσιν μεγάλοισι καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.

712

πολλὰ δὲ φάσγανα καλὰ μελάνδετα κωπήεντα

713

ἄλλα μὲν ἐκ χειρῶν χαμάδις πέσον, ἄλλα δʼ ἀπʼ ὤμων

714

ἀνδρῶν μαρναμένων· ῥέε δʼ αἵματι γαῖα μέλαινα.

715

Ἕκτωρ δὲ πρύμνηθεν ἐπεὶ λάβεν οὐχὶ μεθίει

716

ἄφλαστον μετὰ χερσὶν ἔχων, Τρωσὶν δὲ κέλευεν·

717

Hector

οἴσετε πῦρ, ἅμα δʼ αὐτοὶ ἀολλέες ὄρνυτʼ ἀϋτήν·

718

νῦν ἡμῖν πάντων Ζεὺς ἄξιον ἦμαρ ἔδωκε

719

νῆας ἑλεῖν, αἳ δεῦρο θεῶν ἀέκητι μολοῦσαι

720

ἡμῖν πήματα πολλὰ θέσαν, κακότητι γερόντων,

721

οἵ μʼ ἐθέλοντα μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν

722

αὐτόν τʼ ἰσχανάασκον ἐρητύοντό τε λαόν·

723

ἀλλʼ εἰ δή ῥα τότε βλάπτε φρένας εὐρύοπα Ζεὺς

724

ἡμετέρας, νῦν αὐτὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει.

725

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα μᾶλλον ἐπʼ Ἀργείοισιν ὄρουσαν.

726

Αἴας δʼ οὐκέτʼ ἔμιμνε· βιάζετο γὰρ βελέεσσιν·

727

ἀλλʼ ἀνεχάζετο τυτθόν, ὀϊόμενος θανέεσθαι

728

θρῆνυν ἐφʼ ἑπταπόδην, λίπε δʼ ἴκρια νηὸς ἐΐσης.

729

ἔνθʼ ἄρʼ ὅ γʼ ἑστήκει δεδοκημένος, ἔγχεϊ δʼ αἰεὶ

730

Τρῶας ἄμυνε νεῶν, ὅς τις φέροι ἀκάματον πῦρ·

731

αἰεὶ δὲ σμερδνὸν βοόων Δαναοῖσι κέλευε·

732

Ajax

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος

733

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

734

ἠέ τινάς φαμεν εἶναι ἀοσσητῆρας ὀπίσσω,

735

ἦέ τι τεῖχος ἄρειον, ὅ κʼ ἀνδράσι λοιγὸν ἀμύναι;

736

οὐ μέν τι σχεδόν ἐστι πόλις πύργοις ἀραρυῖα,

737

ᾗ κʼ ἀπαμυναίμεσθʼ ἑτεραλκέα δῆμον ἔχοντες·

738

ἀλλʼ ἐν γὰρ Τρώων πεδίῳ πύκα θωρηκτάων

739

πόντῳ κεκλιμένοι ἑκὰς ἥμεθα πατρίδος αἴης·

740

τὼ ἐν χερσὶ φόως, οὐ μειλιχίῃ πολέμοιο.

741

Narrator

ἦ, καὶ μαιμώων ἔφεπʼ ἔγχεϊ ὀξυόεντι.

742

ὅς τις δὲ Τρώων κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ φέροιτο

743

σὺν πυρὶ κηλείῳ, χάριν Ἕκτορος ὀτρύναντος,

744

τὸν δʼ Αἴας οὔτασκε δεδεγμένος ἔγχεϊ μακρῷ·

745

δώδεκα δὲ προπάροιθε νεῶν αὐτοσχεδὸν οὖτα.

746