Homer was an ancient Greek epic poet traditionally credited as the author of the Iliad and the Odyssey, the two foundational epics of Western literature. He is regarded as the greatest poet of the ancient Greek world and is often called the 'father of Western literature.' Ancient sources portrayed him as a blind bard, though whether he was a single historical individual or a name attached to a tradition of oral composition remains debated by scholars.

When and where did Homer live?

Homer is conventionally dated to around the 8th century BCE, with most scholars placing his activity between approximately 750 and 700 BCE. Ancient traditions most frequently associated him with Ionia, on the western coast of Asia Minor, with the island of Chios and the city of Smyrna (modern Izmir, Turkey) being the most persistently cited birthplaces. Seven cities in antiquity claimed him as a native son, reflecting the absence of firm biographical records.

What genre or literary tradition did Homer work in?

Homer worked within the tradition of ancient Greek oral epic poetry, composing in dactylic hexameter, the formal meter of all classical Greek epic verse. This tradition was rooted in an centuries-old oral-formulaic system, identified in the 20th century by Milman Parry and Albert Lord, in which bards used repeated phrases, epithets, and stock scenes to compose and perform lengthy narrative poems from memory. Homer stands at the culmination of this pre-literate bardic tradition in Greece.

What did Homer write?

Homer is credited as the author of the Iliad and the Odyssey, two monumental epic poems that together comprise roughly 27,000 lines of Greek verse. The Iliad dramatizes a few weeks of the Trojan War, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles, while the Odyssey narrates the ten-year homeward voyage of Odysseus after Troy's fall. A collection of thirty-three shorter poems known as the Homeric Hymns was also attributed to Homer in antiquity, though modern scholars generally regard these as the work of multiple later poets.

Who and what influenced Homer?

Homer drew upon a vast and ancient tradition of oral bardic poetry that had been developing in the Greek world since the Bronze Age, incorporating myths, legends, and narrative formulas inherited from generations of predecessors known as aoidoi, or singers. Significant Near Eastern literary traditions, including the Mesopotamian Epic of Gilgamesh and Ugaritic poetry, show thematic and structural parallels with the Homeric epics, suggesting indirect cultural influence through centuries of contact in the eastern Mediterranean. Historical events, particularly the memories of the Mycenaean Bronze Age civilization and its conflicts preserved in oral tradition, provided the mythological raw material for the Trojan War cycle at the heart of both epics.

What shaped Homer's life and career?

Because no reliable biographical record of Homer survives, what shaped his life must largely be inferred from the poems themselves and from later ancient biographical traditions, which are largely legendary. His poetry reflects deep familiarity with the geography of the Aegean world, aristocratic court culture, warfare, seamanship, and religious practice, suggesting a composer who performed for elite audiences at festivals and royal courts. Ancient accounts describe him as a traveling aoidos, or professional bard, who moved between communities in the Ionian region reciting and refining his compositions for audiences across the Greek world.

What is Homer's legacy in Western literature?

Homer's Iliad and Odyssey established the foundational narrative, moral, and aesthetic frameworks of Western literary culture, directly shaping the work of Virgil, whose Aeneid (19 BCE) was a conscious reimagining of both Homeric epics for a Roman audience. His influence extends through Dante's Divine Comedy, Milton's Paradise Lost, James Joyce's Ulysses (1922), and countless other landmark works across more than 2,700 years of literary history. The Homeric epics also provided the primary curriculum for Greek education from the classical period onward, and the Iliad and Odyssey remain among the most widely read, translated, and studied works in the global literary canon.

What genre is Homer's Iliad?

The Iliad is an ancient Greek epic poem, belonging to the tradition of heroic oral poetry that celebrates the deeds of legendary warriors and demigods. It stands alongside the Odyssey as the foundational exemplar of the Western epic genre, characterized by its grand scale, divine intervention, formal invocation of the Muse, and elevated dactylic hexameter verse.

When was Homer's Iliad written?

The Iliad is conventionally dated to the late 8th century BCE, with most scholars placing its composition between approximately 750 and 700 BCE. The poem likely crystallized from a long tradition of oral composition reaching back to the Mycenaean period, and it was probably first written down using the newly adopted Greek alphabetic script around this same period.

What is Homer's Iliad about?

The Iliad narrates a compressed episode from the tenth and final year of the Greek siege of Troy, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles after he is dishonored by the commander Agamemnon. The narrative spans roughly fifty days and culminates in the death of the Trojan champion Hector at Achilles' hands and the ransoming of Hector's body by his father, King Priam.

What are the central themes of Homer's Iliad?

The poem's dominant theme is mēnis — the destructive wrath of Achilles — and its catastrophic consequences for both Greeks and Trojans alike. Other central themes include the tension between personal honor (timē) and collective duty, the transience of human life in contrast to divine immortality, the grief of loss, and the ambiguous nature of glory (kleos) purchased at the cost of an early death.

What is the structure and form of Homer's Iliad?

The Iliad is composed in dactylic hexameter, the canonical meter of Greek epic, and is divided into twenty-four books corresponding to the twenty-four letters of the Greek alphabet, a division attributed to Alexandrian scholars at the Library of Alexandria in the 3rd century BCE. The poem contains approximately 15,693 lines and employs a ring-composition structure, with the ransoming of Hector's body in Book 24 mirroring and resolving the quarrel over Chryseis's body in Book 1.

What was the political and historical context of Homer's Iliad?

The Iliad was composed during the Greek Archaic period, a time of emerging city-states (poleis), colonization, and the crystallization of a pan-Hellenic cultural identity. The Trojan War it depicts, set around the late Bronze Age (circa 1200 BCE), served 8th-century Greeks as a shared mythological heritage that helped define Greek identity against non-Greek 'barbarian' peoples, and the poem's heroes provided aristocratic audiences with models of competitive excellence (aretē).

What are the defining literary features and style of Homer's Iliad?

The Iliad is distinguished by its extensive use of the oral-formulaic technique identified by Milman Parry and Albert Lord in the 20th century, including repeated epithets such as 'swift-footed Achilles' and 'grey-eyed Athena,' type-scenes, and extended epic similes drawn from nature and everyday life. The narrative maintains an objective, expansive tone even in scenes of extreme violence and grief, and the poet grants dignity and pathos to both Greek and Trojan characters with notable impartiality.

What did Homer's Iliad contribute to literary tradition?

The Iliad established the formal conventions of the Western epic, providing the template adopted by Virgil in the Aeneid (29–19 BCE), Apollonius of Rhodes in the Argonautica (3rd century BCE), and later by Milton in Paradise Lost (1667). It also inaugurated the practice of beginning a narrative in medias res, a technique codified as a rule of epic composition by Horace in his Ars Poetica (circa 19 BCE).

How has Homer's Iliad influenced later literature and culture?

The Iliad has exerted continuous influence from antiquity to the present: it was the central educational text of ancient Greece, memorized and recited at the Panathenaic Games in Athens, and Alexander the Great reportedly slept with a copy annotated by Aristotle. In modern literature, its influence is visible in works ranging from Keats's 'On First Looking into Chapman's Homer' (1816) to Pat Barker's novel The Silence of the Girls (2018), and its exploration of war's heroism and futility resonates strongly with 20th- and 21st-century readers.

Who are the key figures in Homer's Iliad?

The central human figures are Achilles, the greatest Greek warrior, whose withdrawal from battle and eventual return drives the plot, and Hector, Troy's foremost defender and the poem's most fully humanized character. Other major figures include Agamemnon, king of Mycenae and commander of the Greek forces; Patroclus, Achilles' closest companion whose death precipitates the poem's climax; Helen, whose abduction by Paris initiated the war; and the Olympian gods, including Athena, Apollo, Hera, and Zeus, who actively intervene in the conflict on opposing sides.

0:00

Iliad

Book 10

Homer

Narrator

ἄλλοι μὲν παρὰ νηυσὶν ἀριστῆες Παναχαιῶν

εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·

ἀλλʼ οὐκ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν

ὕπνος ἔχε γλυκερὸς πολλὰ φρεσὶν ὁρμαίνοντα.

ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο

τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν

ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας,

ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο,

ὣς πυκίνʼ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζʼ Ἀγαμέμνων

νειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.

ἤτοι ὅτʼ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε,

θαύμαζεν πυρὰ πολλὰ τὰ καίετο Ἰλιόθι πρὸ

αὐλῶν συρίγγων τʼ ἐνοπὴν ὅμαδόν τʼ ἀνθρώπων.

αὐτὰρ ὅτʼ ἐς νῆάς τε ἴδοι καὶ λαὸν Ἀχαιῶν,

πολλὰς ἐκ κεφαλῆς προθελύμνους ἕλκετο χαίτας

ὑψόθʼ ἐόντι Διί, μέγα δʼ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ.

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ

Νέστορʼ ἔπι πρῶτον Νηλήϊον ἐλθέμεν ἀνδρῶν,

εἴ τινά οἱ σὺν μῆτιν ἀμύμονα τεκτήναιτο,

ἥ τις ἀλεξίκακος πᾶσιν Δαναοῖσι γένοιτο.

ὀρθωθεὶς δʼ ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα,

ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,

ἀμφὶ δʼ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντος

αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δʼ ἔγχος.

ὣς δʼ αὔτως Μενέλαον ἔχε τρόμος· οὐδὲ γὰρ αὐτῷ

ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἐφίζανε· μή τι πάθοιεν

Ἀργεῖοι, τοὶ δὴ ἕθεν εἵνεκα πουλὺν ἐφʼ ὑγρὴν

ἤλυθον ἐς Τροίην πόλεμον θρασὺν ὁρμαίνοντες.

παρδαλέῃ μὲν πρῶτα μετάφρενον εὐρὺ κάλυψε

ποικίλῃ, αὐτὰρ ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν ἀείρας

θήκατο χαλκείην, δόρυ δʼ εἵλετο χειρὶ παχείῃ.

βῆ δʼ ἴμεν ἀνστήσων ὃν ἀδελφεόν, ὃς μέγα πάντων

Ἀργείων ἤνασσε, θεὸς δʼ ὣς τίετο δήμῳ.

τὸν δʼ εὗρʼ ἀμφʼ ὤμοισι τιθήμενον ἔντεα καλὰ

νηῒ πάρα πρύμνῃ· τῷ δʼ ἀσπάσιος γένετʼ ἐλθών.

τὸν πρότερος προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

Menelaus

τίφθʼ οὕτως ἠθεῖε κορύσσεαι; ἦ τινʼ ἑταίρων

ὀτρυνέεις Τρώεσσιν ἐπίσκοπον; ἀλλὰ μάλʼ αἰνῶς

δείδω μὴ οὔ τίς τοι ὑπόσχηται τόδε ἔργον

ἄνδρας δυσμενέας σκοπιαζέμεν οἶος ἐπελθὼν

νύκτα διʼ ἀμβροσίην· μάλα τις θρασυκάρδιος ἔσται.

Narrator

τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

Agamemnon

χρεὼ βουλῆς ἐμὲ καὶ σὲ διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε

κερδαλέης, ἥ τίς κεν ἐρύσσεται ἠδὲ σαώσει

Ἀργείους καὶ νῆας, ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν.

Ἑκτορέοις ἄρα μᾶλλον ἐπὶ φρένα θῆχʼ ἱεροῖσιν·

οὐ γάρ πω ἰδόμην, οὐδʼ ἔκλυον αὐδήσαντος

ἄνδρʼ ἕνα τοσσάδε μέρμερʼ ἐπʼ ἤματι μητίσασθαι,

ὅσσʼ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διῒ φίλος υἷας Ἀχαιῶν

αὔτως, οὔτε θεᾶς υἱὸς φίλος οὔτε θεοῖο.

ἔργα δʼ ἔρεξʼ ὅσα φημὶ μελησέμεν Ἀργείοισι

δηθά τε καὶ δολιχόν· τόσα γὰρ κακὰ μήσατʼ Ἀχαιούς.

ἀλλʼ ἴθι νῦν Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα κάλεσσον

ῥίμφα θέων παρὰ νῆας· ἐγὼ δʼ ἐπὶ Νέστορα δῖον

εἶμι, καὶ ὀτρυνέω ἀνστήμεναι, αἴ κʼ ἐθέλῃσιν

ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ἠδʼ ἐπιτεῖλαι.

κείνῳ γάρ κε μάλιστα πιθοίατο· τοῖο γὰρ υἱὸς

σημαίνει φυλάκεσσι καὶ Ἰδομενῆος ὀπάων

Μηριόνης· τοῖσιν γὰρ ἐπετράπομέν γε μάλιστα.

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

Patroclus

πῶς γάρ μοι μύθῳ ἐπιτέλλεαι ἠδὲ κελεύεις;

αὖθι μένω μετὰ τοῖσι δεδεγμένος εἰς ὅ κεν ἔλθῃς,

ἦε θέω μετὰ σʼ αὖτις, ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπιτείλω;

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,

Agamemnon

αὖθι μένειν, μή πως ἀβροτάξομεν ἀλλήλοιιν

ἐρχομένω· πολλαὶ γὰρ ἀνὰ στρατόν εἰσι κέλευθοι.

φθέγγεο δʼ ᾗ κεν ἴῃσθα καὶ ἐγρήγορθαι ἄνωχθι

πατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον

πάντας κυδαίνων· μηδὲ μεγαλίζεο θυμῷ,

ἀλλὰ καὶ αὐτοί περ πονεώμεθα· ὧδέ που ἄμμι

Ζεὺς ἐπὶ γιγνομένοισιν ἵει κακότητα βαρεῖαν.

Narrator

ὣς εἰπὼν ἀπέπεμπεν ἀδελφεὸν εὖ ἐπιτείλας·

αὐτὰρ ὃ βῆ ῥʼ ἰέναι μετὰ Νέστορα ποιμένα λαῶν·

τὸν δʼ εὗρεν παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ

εὐνῇ ἔνι μαλακῇ· παρὰ δʼ ἔντεα ποικίλʼ ἔκειτο

ἀσπὶς καὶ δύο δοῦρε φαεινή τε τρυφάλεια.

πὰρ δὲ ζωστὴρ κεῖτο παναίολος, ᾧ ῥʼ ὁ γεραιὸς

ζώννυθʼ ὅτʼ ἐς πόλεμον φθισήνορα θωρήσσοιτο

λαὸν ἄγων, ἐπεὶ οὐ μὲν ἐπέτρεπε γήραϊ λυγρῷ.

ὀρθωθεὶς δʼ ἄρʼ ἐπʼ ἀγκῶνος κεφαλὴν ἐπαείρας

Ἀτρεΐδην προσέειπε καὶ ἐξερεείνετο μύθῳ·

Nestor

τίς δʼ οὗτος κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν ἔρχεαι οἶος

νύκτα διʼ ὀρφναίην, ὅτε θʼ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι,

ἠέ τινʼ οὐρήων διζήμενος, ἤ τινʼ ἑταίρων;

φθέγγεο, μηδʼ ἀκέων ἐπʼ ἔμʼ ἔρχεο· τίπτε δέ σε χρεώ;

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

Agamemnon

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν

γνώσεαι Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα, τὸν περὶ πάντων

Ζεὺς ἐνέηκε πόνοισι διαμπερὲς εἰς ὅ κʼ ἀϋτμὴ

ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατʼ ὀρώρῃ.

πλάζομαι ὧδʼ ἐπεὶ οὔ μοι ἐπʼ ὄμμασι νήδυμος ὕπνος

ἱζάνει, ἀλλὰ μέλει πόλεμος καὶ κήδεʼ Ἀχαιῶν.

αἰνῶς γὰρ Δαναῶν περιδείδια, οὐδέ μοι ἦτορ

ἔμπεδον, ἀλλʼ ἀλαλύκτημαι, κραδίη δέ μοι ἔξω

στηθέων ἐκθρῴσκει, τρομέει δʼ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα.

ἀλλʼ εἴ τι δραίνεις, ἐπεὶ οὐδὲ σέ γʼ ὕπνος ἱκάνει,

δεῦρʼ ἐς τοὺς φύλακας καταβήομεν, ὄφρα ἴδωμεν

μὴ τοὶ μὲν καμάτῳ ἀδηκότες ἠδὲ καὶ ὕπνῳ

κοιμήσωνται, ἀτὰρ φυλακῆς ἐπὶ πάγχυ λάθωνται.

δυσμενέες δʼ ἄνδρες σχεδὸν εἵαται· οὐδέ τι ἴδμεν

100

μή πως καὶ διὰ νύκτα μενοινήσωσι μάχεσθαι.

101

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

102

Nestor

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον

103

οὔ θην Ἕκτορι πάντα νοήματα μητίετα Ζεὺς

104

ἐκτελέει, ὅσα πού νυν ἐέλπεται· ἀλλά μιν οἴω

105

κήδεσι μοχθήσειν καὶ πλείοσιν, εἴ κεν Ἀχιλλεὺς

106

ἐκ χόλου ἀργαλέοιο μεταστρέψῃ φίλον ἦτορ.

107

σοὶ δὲ μάλʼ ἕψομʼ ἐγώ· ποτὶ δʼ αὖ καὶ ἐγείρομεν ἄλλους

108

ἠμὲν Τυδεΐδην δουρὶ κλυτὸν ἠδʼ Ὀδυσῆα

109

ἠδʼ Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος ἄλκιμον υἱόν.

110

ἀλλʼ εἴ τις καὶ τούσδε μετοιχόμενος καλέσειεν

111

ἀντίθεόν τʼ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα·

112

τῶν γὰρ νῆες ἔασιν ἑκαστάτω, οὐδὲ μάλʼ ἐγγύς.

113

ἀλλὰ φίλον περ ἐόντα καὶ αἰδοῖον Μενέλαον

114

νεικέσω, εἴ πέρ μοι νεμεσήσεαι, οὐδʼ ἐπικεύσω

115

ὡς εὕδει, σοὶ δʼ οἴῳ ἐπέτρεψεν πονέεσθαι.

116

νῦν ὄφελεν κατὰ πάντας ἀριστῆας πονέεσθαι

117

λισσόμενος· χρειὼ γὰρ ἱκάνεται οὐκέτʼ ἀνεκτός.

118

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

119

Agamemnon

ὦ γέρον ἄλλοτε μέν σε καὶ αἰτιάασθαι ἄνωγα·

120

πολλάκι γὰρ μεθιεῖ τε καὶ οὐκ ἐθέλει πονέεσθαι

121

οὔτʼ ὄκνῳ εἴκων οὔτʼ ἀφραδίῃσι νόοιο,

122

ἀλλʼ ἐμέ τʼ εἰσορόων καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενος ὁρμήν.

123

νῦν δʼ ἐμέο πρότερος μάλʼ ἐπέγρετο καί μοι ἐπέστη·

124

τὸν μὲν ἐγὼ προέηκα καλήμεναι οὓς σὺ μεταλλᾷς.

125

ἀλλʼ ἴομεν· κείνους δὲ κιχησόμεθα πρὸ πυλάων

126

ἐν φυλάκεσσʼ, ἵνα γάρ σφιν ἐπέφραδον ἠγερέθεσθαι.

127

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

128

Nestor

οὕτως οὔ τίς οἱ νεμεσήσεται οὐδʼ ἀπιθήσει

129

Ἀργείων, ὅτε κέν τινʼ ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ.

130

Narrator

ὣς εἰπὼν ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα,

131

ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,

132

ἀμφὶ δʼ ἄρα χλαῖναν περονήσατο φοινικόεσσαν

133

διπλῆν ἐκταδίην, οὔλη δʼ ἐπενήνοθε λάχνη.

134

εἵλετο δʼ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ,

135

βῆ δʼ ἰέναι κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

136

πρῶτον ἔπειτʼ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον

137

ἐξ ὕπνου ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ

138

φθεγξάμενος· τὸν δʼ αἶψα περὶ φρένας ἤλυθʼ ἰωή,

139

ἐκ δʼ ἦλθε κλισίης καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπε·

140

Odysseus

τίφθʼ οὕτω κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν οἶοι ἀλᾶσθε

141

νύκτα διʼ ἀμβροσίην, ὅ τι δὴ χρειὼ τόσον ἵκει;

142

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

143

Menelaus

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ

144

μὴ νεμέσα· τοῖον γὰρ ἄχος βεβίηκεν Ἀχαιούς.

145

ἀλλʼ ἕπεʼ, ὄφρα καὶ ἄλλον ἐγείρομεν ὅν τʼ ἐπέοικε

146

βουλὰς βουλεύειν, ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

147

Narrator

ὣς φάθʼ, ὃ δὲ κλισίην δὲ κιὼν πολύμητις Ὀδυσσεὺς

148

ποικίλον ἀμφʼ ὤμοισι σάκος θέτο, βῆ δὲ μετʼ αὐτούς.

149

βὰν δʼ ἐπὶ Τυδεΐδην Διομήδεα· τὸν δὲ κίχανον

150

ἐκτὸς ἀπὸ κλισίης σὺν τεύχεσιν· ἀμφὶ δʼ ἑταῖροι

151

εὗδον, ὑπὸ κρασὶν δʼ ἔχον ἀσπίδας· ἔγχεα δέ σφιν

152

ὄρθʼ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο, τῆλε δὲ χαλκὸς

153

λάμφʼ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός· αὐτὰρ ὅ γʼ ἥρως

154

εὗδʼ, ὑπὸ δʼ ἔστρωτο ῥινὸν βοὸς ἀγραύλοιο,

155

αὐτὰρ ὑπὸ κράτεσφι τάπης τετάνυστο φαεινός.

156

τὸν παρστὰς ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ,

157

λὰξ ποδὶ κινήσας, ὄτρυνέ τε νείκεσέ τʼ ἄντην·

158

Nestor

ἔγρεο Τυδέος υἱέ· τί πάννυχον ὕπνον ἀωτεῖς;

159

οὐκ ἀΐεις ὡς Τρῶες ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο

160

εἵαται ἄγχι νεῶν, ὀλίγος δʼ ἔτι χῶρος ἐρύκει;

161

Narrator

ὣς φάθʼ, ὃ δʼ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε,

162

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

163

Agamemnon

σχέτλιός ἐσσι γεραιέ· σὺ μὲν πόνου οὔ ποτε λήγεις.

164

οὔ νυ καὶ ἄλλοι ἔασι νεώτεροι υἷες Ἀχαιῶν

165

οἵ κεν ἔπειτα ἕκαστον ἐγείρειαν βασιλήων

166

πάντῃ ἐποιχόμενοι; σὺ δʼ ἀμήχανός ἐσσι γεραιέ.

167

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

168

Nestor

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα φίλος κατὰ μοῖραν ἔειπες.

169

εἰσὶν μέν μοι παῖδες ἀμύμονες, εἰσὶ δὲ λαοὶ

170

καὶ πολέες, τῶν κέν τις ἐποιχόμενος καλέσειεν·

171

ἀλλὰ μάλα μεγάλη χρειὼ βεβίηκεν Ἀχαιούς.

172

νῦν γὰρ δὴ πάντεσσιν ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς

173

ἢ μάλα λυγρὸς ὄλεθρος Ἀχαιοῖς ἠὲ βιῶναι.

174

ἀλλʼ ἴθι νῦν Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος υἱὸν

175

ἄνστησον· σὺ γάρ ἐσσι νεώτερος· εἴ μʼ ἐλεαίρεις.

176

Narrator

ὣς φάθʼ, ὃ δʼ ἀμφʼ ὤμοισιν ἑέσσατο δέρμα λέοντος

177

αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δʼ ἔγχος.

178

βῆ δʼ ἰέναι, τοὺς δʼ ἔνθεν ἀναστήσας ἄγεν ἥρως.

179

οἳ δʼ ὅτε δὴ φυλάκεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν,

180

οὐδὲ μὲν εὕδοντας φυλάκων ἡγήτορας εὗρον,

181

ἀλλʼ ἐγρηγορτὶ σὺν τεύχεσιν εἵατο πάντες.

182

ὡς δὲ κύνες περὶ μῆλα δυσωρήσωνται ἐν αὐλῇ

183

θηρὸς ἀκούσαντες κρατερόφρονος, ὅς τε καθʼ ὕλην

184

ἔρχηται διʼ ὄρεσφι· πολὺς δʼ ὀρυμαγδὸς ἐπʼ αὐτῷ

185

ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν, ἀπό τέ σφισιν ὕπνος ὄλωλεν·

186

ὣς τῶν νήδυμος ὕπνος ἀπὸ βλεφάροιιν ὀλώλει

187

νύκτα φυλασσομένοισι κακήν· πεδίον δὲ γὰρ αἰεὶ

188

τετράφαθʼ, ὁππότʼ ἐπὶ Τρώων ἀΐοιεν ἰόντων.

189

τοὺς δʼ ὃ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳ

190

καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

191

Nestor

οὕτω νῦν φίλα τέκνα φυλάσσετε· μηδέ τινʼ ὕπνος

192

αἱρείτω, μὴ χάρμα γενώμεθα δυσμενέεσσιν.

193

Narrator

ὣς εἰπὼν τάφροιο διέσσυτο· τοὶ δʼ ἅμʼ ἕποντο

194

Ἀργείων βασιλῆες ὅσοι κεκλήατο βουλήν.

195

τοῖς δʼ ἅμα Μηριόνης καὶ Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς

196

ἤϊσαν· αὐτοὶ γὰρ κάλεον συμμητιάασθαι.

197

τάφρον δʼ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο

198

ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος

199

πιπτόντων· ὅθεν αὖτις ἀπετράπετʼ ὄβριμος Ἕκτωρ

200

ὀλλὺς Ἀργείους, ὅτε δὴ περὶ νὺξ ἐκάλυψεν.

201

ἔνθα καθεζόμενοι ἔπεʼ ἀλλήλοισι πίφαυσκον·

202

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

203

Nestor

ὦ φίλοι οὐκ ἂν δή τις ἀνὴρ πεπίθοιθʼ ἑῷ αὐτοῦ

204

θυμῷ τολμήεντι μετὰ Τρῶας μεγαθύμους

205

ἐλθεῖν, εἴ τινά που δηΐων ἕλοι ἐσχατόωντα,

206

ἤ τινά που καὶ φῆμιν ἐνὶ Τρώεσσι πύθοιτο,

207

ἅσσά τε μητιόωσι μετὰ σφίσιν, ἢ μεμάασιν

208

αὖθι μένειν παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν, ἦε πόλιν δὲ

209

ἂψ ἀναχωρήσουσιν, ἐπεὶ δαμάσαντό γʼ Ἀχαιούς.

210

ταῦτά κε πάντα πύθοιτο, καὶ ἂψ εἰς ἡμέας ἔλθοι

211

ἀσκηθής· μέγα κέν οἱ ὑπουράνιον κλέος εἴη

212

πάντας ἐπʼ ἀνθρώπους, καί οἱ δόσις ἔσσεται ἐσθλή·

213

ὅσσοι γὰρ νήεσσιν ἐπικρατέουσιν ἄριστοι

214

τῶν πάντων οἱ ἕκαστος ὄϊν δώσουσι μέλαιναν

215

θῆλυν ὑπόρρηνον· τῇ μὲν κτέρας οὐδὲν ὁμοῖον,

216

αἰεὶ δʼ ἐν δαίτῃσι καὶ εἰλαπίνῃσι παρέσται.

217

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

218

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

219

Diomedes

Νέστορ ἔμʼ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ

220

ἀνδρῶν δυσμενέων δῦναι στρατὸν ἐγγὺς ἐόντων

221

Τρώων· ἀλλʼ εἴ τίς μοι ἀνὴρ ἅμʼ ἕποιτο καὶ ἄλλος

222

μᾶλλον θαλπωρὴ καὶ θαρσαλεώτερον ἔσται.

223

σύν τε δύʼ ἐρχομένω καί τε πρὸ ὃ τοῦ ἐνόησεν

224

ὅππως κέρδος ἔῃ· μοῦνος δʼ εἴ πέρ τε νοήσῃ

225

ἀλλά τέ οἱ βράσσων τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.

226

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἔθελον Διομήδεϊ πολλοὶ ἕπεσθαι.

227

ἠθελέτην Αἴαντε δύω θεράποντες Ἄρηος,

228

ἤθελε Μηριόνης, μάλα δʼ ἤθελε Νέστορος υἱός,

229

ἤθελε δʼ Ἀτρεΐδης δουρικλειτὸς Μενέλαος,

230

ἤθελε δʼ ὁ τλήμων Ὀδυσεὺς καταδῦναι ὅμιλον

231

Τρώων· αἰεὶ γάρ οἱ ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἐτόλμα.

232

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

233

Agamemnon

Τυδεΐδη Διόμηδες ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ

234

τὸν μὲν δὴ ἕταρόν γʼ αἱρήσεαι ὅν κʼ ἐθέλῃσθα,

235

φαινομένων τὸν ἄριστον, ἐπεὶ μεμάασί γε πολλοί.

236

μηδὲ σύ γʼ αἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω

237

καλλείπειν, σὺ δὲ χείρονʼ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων

238

ἐς γενεὴν ὁρόων, μηδʼ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν.

239

Narrator

ὣς ἔφατʼ, ἔδεισεν δὲ περὶ ξανθῷ Μενελάῳ.

240

τοῖς δʼ αὖτις μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

241

Diomedes

εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετέ μʼ αὐτὸν ἑλέσθαι,

242

πῶς ἂν ἔπειτʼ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην,

243

οὗ πέρι μὲν πρόφρων κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ

244

ἐν πάντεσσι πόνοισι, φιλεῖ δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη.

245

τούτου γʼ ἑσπομένοιο καὶ ἐκ πυρὸς αἰθομένοιο

246

ἄμφω νοστήσαιμεν, ἐπεὶ περίοιδε νοῆσαι.

247

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς·

248

Odysseus

Τυδεΐδη μήτʼ ἄρ με μάλʼ αἴνεε μήτέ τι νείκει·

249

εἰδόσι γάρ τοι ταῦτα μετʼ Ἀργείοις ἀγορεύεις.

250

ἀλλʼ ἴομεν· μάλα γὰρ νὺξ ἄνεται, ἐγγύθι δʼ ἠώς,

251

ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε, παροίχωκεν δὲ πλέων νὺξ

252

τῶν δύο μοιράων, τριτάτη δʼ ἔτι μοῖρα λέλειπται.

253

Narrator

ὣς εἰπόνθʼ ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην.

254

Τυδεΐδῃ μὲν δῶκε μενεπτόλεμος Θρασυμήδης

255

φάσγανον ἄμφηκες· τὸ δʼ ἑὸν παρὰ νηῒ λέλειπτο·

256

καὶ σάκος· ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε

257

ταυρείην, ἄφαλόν τε καὶ ἄλλοφον, ἥ τε καταῖτυξ

258

κέκληται, ῥύεται δὲ κάρη θαλερῶν αἰζηῶν.

259

Μηριόνης δʼ Ὀδυσῆϊ δίδου βιὸν ἠδὲ φαρέτρην

260

καὶ ξίφος, ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε

261

ῥινοῦ ποιητήν· πολέσιν δʼ ἔντοσθεν ἱμᾶσιν

262

ἐντέτατο στερεῶς· ἔκτοσθε δὲ λευκοὶ ὀδόντες

263

ἀργιόδοντος ὑὸς θαμέες ἔχον ἔνθα καὶ ἔνθα

264

εὖ καὶ ἐπισταμένως· μέσσῃ δʼ ἐνὶ πῖλος ἀρήρει.

265

τήν ῥά ποτʼ ἐξ Ἐλεῶνος Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο

266

ἐξέλετʼ Αὐτόλυκος πυκινὸν δόμον ἀντιτορήσας,

267

Σκάνδειαν δʼ ἄρα δῶκε Κυθηρίῳ Ἀμφιδάμαντι·

268

Ἀμφιδάμας δὲ Μόλῳ δῶκε ξεινήϊον εἶναι,

269

αὐτὰρ ὃ Μηριόνῃ δῶκεν ᾧ παιδὶ φορῆναι·

270

δὴ τότʼ Ὀδυσσῆος πύκασεν κάρη ἀμφιτεθεῖσα.

271

τὼ δʼ ἐπεὶ οὖν ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην,

272

βάν ῥʼ ἰέναι, λιπέτην δὲ κατʼ αὐτόθι πάντας ἀρίστους.

273

τοῖσι δὲ δεξιὸν ἧκεν ἐρῳδιὸν ἐγγὺς ὁδοῖο

274

Παλλὰς Ἀθηναίη· τοὶ δʼ οὐκ ἴδον ὀφθαλμοῖσι

275

νύκτα διʼ ὀρφναίην, ἀλλὰ κλάγξαντος ἄκουσαν.

276

χαῖρε δὲ τῷ ὄρνιθʼ Ὀδυσεύς, ἠρᾶτο δʼ Ἀθήνῃ·

277

Odysseus

κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, ἥ τέ μοι αἰεὶ

278

ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίστασαι, οὐδέ σε λήθω

279

κινύμενος· νῦν αὖτε μάλιστά με φῖλαι Ἀθήνη,

280

δὸς δὲ πάλιν ἐπὶ νῆας ἐϋκλεῖας ἀφικέσθαι

281

ῥέξαντας μέγα ἔργον, ὅ κε Τρώεσσι μελήσῃ.

282

Narrator

δεύτερος αὖτʼ ἠρᾶτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

283

Diomedes

κέκλυθι νῦν καὶ ἐμεῖο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη·

284

σπεῖό μοι ὡς ὅτε πατρὶ ἅμʼ ἕσπεο Τυδέϊ δίῳ

285

ἐς Θήβας, ὅτε τε πρὸ Ἀχαιῶν ἄγγελος ᾔει.

286

τοὺς δʼ ἄρʼ ἐπʼ Ἀσωπῷ λίπε χαλκοχίτωνας Ἀχαιούς,

287

αὐτὰρ ὃ μειλίχιον μῦθον φέρε Καδμείοισι

288

κεῖσʼ· ἀτὰρ ἂψ ἀπιὼν μάλα μέρμερα μήσατο ἔργα

289

σὺν σοὶ δῖα θεά, ὅτε οἱ πρόφρασσα παρέστης.

290

ὣς νῦν μοι ἐθέλουσα παρίσταο καί με φύλασσε.

291

σοὶ δʼ αὖ ἐγὼ ῥέξω βοῦν ἦνιν εὐρυμέτωπον

292

ἀδμήτην, ἣν οὔ πω ὑπὸ ζυγὸν ἤγαγεν ἀνήρ·

293

τήν τοι ἐγὼ ῥέξω χρυσὸν κέρασιν περιχεύας.

294

Narrator

ὣς ἔφαν εὐχόμενοι, τῶν δʼ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη.

295

οἳ δʼ ἐπεὶ ἠρήσαντο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο,

296

βάν ῥʼ ἴμεν ὥς τε λέοντε δύω διὰ νύκτα μέλαιναν

297

ἂμ φόνον, ἂν νέκυας, διά τʼ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα.

298

οὐδὲ μὲν οὐδὲ Τρῶας ἀγήνορας εἴασεν Ἕκτωρ

299

εὕδειν, ἀλλʼ ἄμυδις κικλήσκετο πάντας ἀρίστους,

300

ὅσσοι ἔσαν Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες·

301

τοὺς ὅ γε συγκαλέσας πυκινὴν ἀρτύνετο βουλήν·

302

Hector

τίς κέν μοι τόδε ἔργον ὑποσχόμενος τελέσειε

303

δώρῳ ἔπι μεγάλῳ; μισθὸς δέ οἱ ἄρκιος ἔσται.

304

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τʼ ἐριαύχενας ἵππους

305

οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν

306

ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τʼ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο,

307

νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι

308

ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ,

309

ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφʼ ἡμετέρῃσι δαμέντες

310

φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐδʼ ἐθέλουσι

311

νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

312

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

313

ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δόλων Εὐμήδεος υἱὸς

314

κήρυκος θείοιο πολύχρυσος πολύχαλκος,

315

ὃς δή τοι εἶδος μὲν ἔην κακός, ἀλλὰ ποδώκης·

316

αὐτὰρ ὃ μοῦνος ἔην μετὰ πέντε κασιγνήτῃσιν.

317

ὅς ῥα τότε Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι μῦθον ἔειπεν·

318

Dolon

Ἕκτορ ἔμʼ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ

319

νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν ἔκ τε πυθέσθαι.

320

ἀλλʼ ἄγε μοι τὸ σκῆπτρον ἀνάσχεο, καί μοι ὄμοσσον

321

ἦ μὲν τοὺς ἵππους τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ

322

δωσέμεν, οἳ φορέουσιν ἀμύμονα Πηλεΐωνα,

323

σοὶ δʼ ἐγὼ οὐχ ἅλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐδʼ ἀπὸ δόξης·

324

τόφρα γὰρ ἐς στρατὸν εἶμι διαμπερὲς ὄφρʼ ἂν ἵκωμαι

325

νῆʼ Ἀγαμεμνονέην, ὅθι που μέλλουσιν ἄριστοι

326

βουλὰς βουλεύειν ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

327

Narrator

ὣς φάθʼ, ὃ δʼ ἐν χερσὶ σκῆπτρον λάβε καί οἱ ὄμοσσεν·

328

Dolon

ἴστω νῦν Ζεὺς αὐτὸς ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης

329

μὴ μὲν τοῖς ἵπποισιν ἀνὴρ ἐποχήσεται ἄλλος

330

Τρώων, ἀλλά σέ φημι διαμπερὲς ἀγλαϊεῖσθαι.

331

Narrator

ὣς φάτο καί ῥʼ ἐπίορκον ἐπώμοσε, τὸν δʼ ὀρόθυνεν·

332

αὐτίκα δʼ ἀμφʼ ὤμοισιν ἐβάλλετο καμπύλα τόξα,

333

ἕσσατο δʼ ἔκτοσθεν ῥινὸν πολιοῖο λύκοιο,

334

κρατὶ δʼ ἐπὶ κτιδέην κυνέην, ἕλε δʼ ὀξὺν ἄκοντα,

335

βῆ δʼ ἰέναι προτὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ· οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλεν

336

ἐλθὼν ἐκ νηῶν ἂψ Ἕκτορι μῦθον ἀποίσειν.

337

ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν κάλλιφʼ ὅμιλον,

338

βῆ ῥʼ ἀνʼ ὁδὸν μεμαώς· τὸν δὲ φράσατο προσιόντα

339

διογενὴς Ὀδυσεύς, Διομήδεα δὲ προσέειπεν·

340

Dolon

οὗτός τις Διόμηδες ἀπὸ στρατοῦ ἔρχεται ἀνήρ,

341

οὐκ οἶδʼ ἢ νήεσσιν ἐπίσκοπος ἡμετέρῃσιν,

342

ἦ τινα συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων.

343

ἀλλʼ ἐῶμέν μιν πρῶτα παρεξελθεῖν πεδίοιο

344

τυτθόν· ἔπειτα δέ κʼ αὐτὸν ἐπαΐξαντες ἕλοιμεν

345

καρπαλίμως· εἰ δʼ ἄμμε παραφθαίησι πόδεσσιν,

346

αἰεί μιν ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατόφι προτιειλεῖν

347

ἔγχει ἐπαΐσσων, μή πως προτὶ ἄστυ ἀλύξῃ.

348

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσαντε παρὲξ ὁδοῦ ἐν νεκύεσσι

349

κλινθήτην· ὃ δʼ ἄρʼ ὦκα παρέδραμεν ἀφραδίῃσιν.

350

ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἀπέην ὅσσόν τʼ ἐπὶ οὖρα πέλονται

351

ἡμιόνων· αἱ γάρ τε βοῶν προφερέστεραί εἰσιν

352

ἑλκέμεναι νειοῖο βαθείης πηκτὸν ἄροτρον·

353

τὼ μὲν ἐπεδραμέτην, ὃ δʼ ἄρʼ ἔστη δοῦπον ἀκούσας.

354

ἔλπετο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀποστρέψοντας ἑταίρους

355

ἐκ Τρώων ἰέναι πάλιν Ἕκτορος ὀτρύναντος.

356

ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἄπεσαν δουρηνεκὲς ἢ καὶ ἔλασσον,

357

γνῶ ῥʼ ἄνδρας δηΐους, λαιψηρὰ δὲ γούνατʼ ἐνώμα

358

φευγέμεναι· τοὶ δʼ αἶψα διώκειν ὁρμήθησαν.

359

ὡς δʼ ὅτε καρχαρόδοντε δύω κύνε εἰδότε θήρης

360

ἢ κεμάδʼ ἠὲ λαγωὸν ἐπείγετον ἐμμενὲς αἰεὶ

361

χῶρον ἀνʼ ὑλήενθʼ, ὃ δέ τε προθέῃσι μεμηκώς,

362

ὣς τὸν Τυδεΐδης ἠδʼ ὃ πτολίπορθος Ὀδυσσεὺς

363

λαοῦ ἀποτμήξαντε διώκετον ἐμμενὲς αἰεί.

364

ἀλλʼ ὅτε δὴ τάχʼ ἔμελλε μιγήσεσθαι φυλάκεσσι

365

φεύγων ἐς νῆας, τότε δὴ μένος ἔμβαλʼ Ἀθήνη

366

Τυδεΐδῃ, ἵνα μή τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων

367

φθαίη ἐπευξάμενος βαλέειν, ὃ δὲ δεύτερος ἔλθοι.

368

δουρὶ δʼ ἐπαΐσσων προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

369

Achilles

ἠὲ μένʼ ἠέ σε δουρὶ κιχήσομαι, οὐδέ σέ φημι

370

δηρὸν ἐμῆς ἀπὸ χειρὸς ἀλύξειν αἰπὺν ὄλεθρον.

371

Narrator

ἦ ῥα καὶ ἔγχος ἀφῆκεν, ἑκὼν δʼ ἡμάρτανε φωτός·

372

δεξιτερὸν δʼ ὑπὲρ ὦμον ἐΰξου δουρὸς ἀκωκὴ

373

ἐν γαίῃ ἐπάγη· ὃ δʼ ἄρʼ ἔστη τάρβησέν τε

374

βαμβαίνων· ἄραβος δὲ διὰ στόμα γίγνετʼ ὀδόντων·

375

χλωρὸς ὑπαὶ δείους· τὼ δʼ ἀσθμαίνοντε κιχήτην,

376

χειρῶν δʼ ἁψάσθην· ὃ δὲ δακρύσας ἔπος ηὔδα·

377

Adrastos

ζωγρεῖτʼ, αὐτὰρ ἐγὼν ἐμὲ λύσομαι· ἔστι γὰρ ἔνδον

378

χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος,

379

τῶν κʼ ὔμμιν χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσιʼ ἄποινα

380

εἴ κεν ἐμὲ ζωὸν πεπύθοιτʼ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

381

Narrator

τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

382

Odysseus

θάρσει, μηδέ τί τοι θάνατος καταθύμιος ἔστω.

383

ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον·

384

πῇ δὴ οὕτως ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ ἔρχεαι οἷος

385

νύκτα διʼ ὀρφναίην, ὅτε θʼ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;

386

ἤ τινα συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων;

387

ἦ σʼ Ἕκτωρ προέηκε διασκοπιᾶσθαι ἕκαστα

388

νῆας ἔπι γλαφυράς; ἦ σʼ αὐτὸν θυμὸς ἀνῆκε;

389

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Δόλων, ὑπὸ δʼ ἔτρεμε γυῖα·

390

Dolon

πολλῇσίν μʼ ἄτῃσι παρὲκ νόον ἤγαγεν Ἕκτωρ,

391

ὅς μοι Πηλεΐωνος ἀγαυοῦ μώνυχας ἵππους

392

δωσέμεναι κατένευσε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ,

393

ἠνώγει δέ μʼ ἰόντα θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν

394

ἀνδρῶν δυσμενέων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι

395

ἠὲ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ,

396

ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφʼ ἡμετέρῃσι δαμέντες

397

φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐδʼ ἐθέλουσι

398

νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

399

Narrator

τὸν δʼ ἐπιμειδήσας προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

400

Odysseus

ἦ ῥά νύ τοι μεγάλων δώρων ἐπεμαίετο θυμὸς

401

ἵππων Αἰακίδαο δαΐφρονος· οἳ δʼ ἀλεγεινοὶ

402

ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδʼ ὀχέεσθαι

403

ἄλλῳ γʼ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

404

ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον·

405

ποῦ νῦν δεῦρο κιὼν λίπες Ἕκτορα ποιμένα λαῶν;

406

ποῦ δέ οἱ ἔντεα κεῖται ἀρήϊα, ποῦ δέ οἱ ἵπποι;

407

πῶς δαὶ τῶν ἄλλων Τρώων φυλακαί τε καὶ εὐναί;

408

ἅσσά τε μητιόωσι μετὰ σφίσιν, ἢ μεμάασιν

409

αὖθι μένειν παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν, ἦε πόλιν δὲ

410

ἂψ ἀναχωρήσουσιν, ἐπεὶ δαμάσαντό γʼ Ἀχαιούς.

411

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Δόλων Εὐμήδεος υἱός·

412

Dolon

τοὶ γὰρ ἐγώ τοι ταῦτα μάλʼ ἀτρεκέως καταλέξω.

413

Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν, ὅσοι βουληφόροι εἰσί,

414

βουλὰς βουλεύει θείου παρὰ σήματι Ἴλου

415

νόσφιν ἀπὸ φλοίσβου· φυλακὰς δʼ ἃς εἴρεαι ἥρως

416

οὔ τις κεκριμένη ῥύεται στρατὸν οὐδὲ φυλάσσει.

417

ὅσσαι μὲν Τρώων πυρὸς ἐσχάραι, οἷσιν ἀνάγκη

418

οἷ δʼ ἐγρηγόρθασι φυλασσέμεναί τε κέλονται

419

ἀλλήλοις· ἀτὰρ αὖτε πολύκλητοι ἐπίκουροι

420

εὕδουσι· Τρωσὶν γὰρ ἐπιτραπέουσι φυλάσσειν·

421

οὐ γάρ σφιν παῖδες σχεδὸν εἵαται οὐδὲ γυναῖκες.

422

τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

423

πῶς γὰρ νῦν Τρώεσσι μεμιγμένοι ἱπποδάμοισιν

424

εὕδουσʼ ἦ ἀπάνευθε; δίειπέ μοι ὄφρα δαείω.

425

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Δόλων Εὐμήδεος υἱός·

426

Dolon

τοὶ γὰρ ἐγὼ καὶ ταῦτα μάλʼ ἀτρεκέως καταλέξω.

427

πρὸς μὲν ἁλὸς Κᾶρες καὶ Παίονες ἀγκυλότοξοι

428

καὶ Λέλεγες καὶ Καύκωνες δῖοί τε Πελασγοί,

429

πρὸς Θύμβρης δʼ ἔλαχον Λύκιοι Μυσοί τʼ ἀγέρωχοι

430

καὶ Φρύγες ἱππόμαχοι καὶ Μῄονες ἱπποκορυσταί.

431

ἀλλὰ τί ἢ ἐμὲ ταῦτα διεξερέεσθε ἕκαστα;

432

εἰ γὰρ δὴ μέματον Τρώων καταδῦναι ὅμιλον

433

Θρήϊκες οἷδʼ ἀπάνευθε νεήλυδες ἔσχατοι ἄλλων·

434

ἐν δέ σφιν Ῥῆσος βασιλεὺς πάϊς Ἠϊονῆος.

435

τοῦ δὴ καλλίστους ἵππους ἴδον ἠδὲ μεγίστους·

436

λευκότεροι χιόνος, θείειν δʼ ἀνέμοισιν ὁμοῖοι·

437

ἅρμα δέ οἱ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ εὖ ἤσκηται·

438

τεύχεα δὲ χρύσεια πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι

439

ἤλυθʼ ἔχων· τὰ μὲν οὔ τι καταθνητοῖσιν ἔοικεν

440

ἄνδρεσσιν φορέειν, ἀλλʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν.

441

ἀλλʼ ἐμὲ μὲν νῦν νηυσὶ πελάσσετον ὠκυπόροισιν,

442

ἠέ με δήσαντες λίπετʼ αὐτόθι νηλέϊ δεσμῷ,

443

ὄφρά κεν ἔλθητον καὶ πειρηθῆτον ἐμεῖο

444

ἠὲ κατʼ αἶσαν ἔειπον ἐν ὑμῖν, ἦε καὶ οὐκί.

445

Narrator

τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

446

Diomedes

μὴ δή μοι φύξίν γε Δόλων ἐμβάλλεο θυμῷ·

447

ἐσθλά περ ἀγγείλας, ἐπεὶ ἵκεο χεῖρας ἐς ἁμάς.

448

εἰ μὲν γάρ κέ σε νῦν ἀπολύσομεν ἠὲ μεθῶμεν,

449

ἦ τε καὶ ὕστερον εἶσθα θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν

450

ἠὲ διοπτεύσων ἢ ἐναντίβιον πολεμίξων·

451

εἰ δέ κʼ ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃς,

452

οὐκέτʼ ἔπειτα σὺ πῆμά ποτʼ ἔσσεαι Ἀργείοισιν.

453

Narrator

ἦ, καὶ ὃ μέν μιν ἔμελλε γενείου χειρὶ παχείῃ

454

ἁψάμενος λίσσεσθαι, ὃ δʼ αὐχένα μέσσον ἔλασσε

455

φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δʼ ἄμφω κέρσε τένοντε·

456

φθεγγομένου δʼ ἄρα τοῦ γε κάρη κονίῃσιν ἐμίχθη.

457

τοῦ δʼ ἀπὸ μὲν κτιδέην κυνέην κεφαλῆφιν ἕλοντο

458

καὶ λυκέην καὶ τόξα παλίντονα καὶ δόρυ μακρόν·

459

καὶ τά γʼ Ἀθηναίῃ ληΐτιδι δῖος Ὀδυσσεὺς

460

ὑψόσʼ ἀνέσχεθε χειρὶ καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

461

Odysseus

χαῖρε θεὰ τοῖσδεσσι· σὲ γὰρ πρώτην ἐν Ὀλύμπῳ

462

πάντων ἀθανάτων ἐπιδωσόμεθʼ· ἀλλὰ καὶ αὖτις

463

πέμψον ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν ἵππους τε καὶ εὐνάς.

464

Narrator

ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν, καὶ ἀπὸ ἕθεν ὑψόσʼ ἀείρας

465

θῆκεν ἀνὰ μυρίκην· δέελον δʼ ἐπὶ σῆμά τʼ ἔθηκε

466

συμμάρψας δόνακας μυρίκης τʼ ἐριθηλέας ὄζους,

467

μὴ λάθοι αὖτις ἰόντε θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν.

468

τὼ δὲ βάτην προτέρω διά τʼ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα,

469

αἶψα δʼ ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν τέλος ἷξον ἰόντες.

470

οἳ δʼ εὗδον καμάτῳ ἀδηκότες, ἔντεα δέ σφιν

471

καλὰ παρʼ αὐτοῖσι χθονὶ κέκλιτο εὖ κατὰ κόσμον

472

τριστοιχί· παρὰ δέ σφιν ἑκάστῳ δίζυγες ἵπποι.

473

Ῥῆσος δʼ ἐν μέσῳ εὗδε, παρʼ αὐτῷ δʼ ὠκέες ἵπποι

474

ἐξ ἐπιδιφριάδος πυμάτης ἱμᾶσι δέδεντο.

475

τὸν δʼ Ὀδυσεὺς προπάροιθεν ἰδὼν Διομήδεϊ δεῖξεν·

476

οὗτός τοι Διόμηδες ἀνήρ, οὗτοι δέ τοι ἵπποι,

477

οὓς νῶϊν πίφαυσκε Δόλων ὃν ἐπέφνομεν ἡμεῖς.

478

ἀλλʼ ἄγε δὴ πρόφερε κρατερὸν μένος· οὐδέ τί σε χρὴ

479

ἑστάμεναι μέλεον σὺν τεύχεσιν, ἀλλὰ λύʼ ἵππους·

480

ἠὲ σύ γʼ ἄνδρας ἔναιρε, μελήσουσιν δʼ ἐμοὶ ἵπποι.

481

ὣς φάτο, τῷ δʼ ἔμπνευσε μένος γλαυκῶπις Ἀθήνη,

482

κτεῖνε δʼ ἐπιστροφάδην· τῶν δὲ στόνος ὄρνυτʼ ἀεικὴς

483

ἄορι θεινομένων, ἐρυθαίνετο δʼ αἵματι γαῖα.

484

ὡς δὲ λέων μήλοισιν ἀσημάντοισιν ἐπελθὼν

485

αἴγεσιν ἢ ὀΐεσσι κακὰ φρονέων ἐνορούσῃ,

486

ὣς μὲν Θρήϊκας ἄνδρας ἐπῴχετο Τυδέος υἱὸς

487

ὄφρα δυώδεκʼ ἔπεφνεν· ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεὺς

488

ὅν τινα Τυδεΐδης ἄορι πλήξειε παραστὰς

489

τὸν δʼ Ὀδυσεὺς μετόπισθε λαβὼν ποδὸς ἐξερύσασκε,

490

τὰ φρονέων κατὰ θυμὸν ὅπως καλλίτριχες ἵπποι

491

ῥεῖα διέλθοιεν μηδὲ τρομεοίατο θυμῷ

492

νεκροῖς ἀμβαίνοντες· ἀήθεσσον γὰρ ἔτʼ αὐτῶν.

493

ἀλλʼ ὅτε δὴ βασιλῆα κιχήσατο Τυδέος υἱός,

494

τὸν τρισκαιδέκατον μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα

495

ἀσθμαίνοντα· κακὸν γὰρ ὄναρ κεφαλῆφιν ἐπέστη

496

τὴν νύκτʼ Οἰνεΐδαο πάϊς διὰ μῆτιν Ἀθήνης.

497

τόφρα δʼ ἄρʼ ὃ τλήμων Ὀδυσεὺς λύε μώνυχας ἵππους,

498

σὺν δʼ ἤειρεν ἱμᾶσι καὶ ἐξήλαυνεν ὁμίλου

499

τόξῳ ἐπιπλήσσων, ἐπεὶ οὐ μάστιγα φαεινὴν

500

ποικίλου ἐκ δίφροιο νοήσατο χερσὶν ἑλέσθαι·

501

ῥοίζησεν δʼ ἄρα πιφαύσκων Διομήδεϊ δίῳ.

502

αὐτὰρ ὃ μερμήριζε μένων ὅ τι κύντατον ἕρδοι,

503

ἢ ὅ γε δίφρον ἑλών, ὅθι ποικίλα τεύχεʼ ἔκειτο,

504

ῥυμοῦ ἐξερύοι ἢ ἐκφέροι ὑψόσʼ ἀείρας,

505

ἦ ἔτι τῶν πλεόνων Θρῃκῶν ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.

506

εἷος ὃ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα, τόφρα δʼ Ἀθήνη

507

ἐγγύθεν ἱσταμένη προσέφη Διομήδεα δῖον·

508

Athena

νόστου δὴ μνῆσαι μεγαθύμου Τυδέος υἱὲ

509

νῆας ἔπι γλαφυράς, μὴ καὶ πεφοβημένος ἔλθῃς,

510

μή πού τις καὶ Τρῶας ἐγείρῃσιν θεὸς ἄλλος.

511

Narrator

ὣς φάθʼ, ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης,

512

καρπαλίμως δʼ ἵππων ἐπεβήσετο· κόψε δʼ Ὀδυσσεὺς

513

τόξῳ· τοὶ δʼ ἐπέτοντο θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

514

οὐδʼ ἀλαοσκοπιὴν εἶχʼ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων

515

ὡς ἴδʼ Ἀθηναίην μετὰ Τυδέος υἱὸν ἕπουσαν·

516

τῇ κοτέων Τρώων κατεδύσετο πουλὺν ὅμιλον,

517

ὦρσεν δὲ Θρῃκῶν βουληφόρον Ἱπποκόωντα

518

Ῥήσου ἀνεψιὸν ἐσθλόν· ὃ δʼ ἐξ ὕπνου ἀνορούσας

519

ὡς ἴδε χῶρον ἐρῆμον, ὅθʼ ἕστασαν ὠκέες ἵπποι,

520

ἄνδράς τʼ ἀσπαίροντας ἐν ἀργαλέῃσι φονῇσιν,

521

ᾤμωξέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα φίλον τʼ ὀνόμηνεν ἑταῖρον.

522

Τρώων δὲ κλαγγή τε καὶ ἄσπετος ὦρτο κυδοιμὸς

523

θυνόντων ἄμυδις· θηεῦντο δὲ μέρμερα ἔργα

524

ὅσσʼ ἄνδρες ῥέξαντες ἔβαν κοίλας ἐπὶ νῆας.

525

οἳ δʼ ὅτε δή ῥʼ ἵκανον ὅθι σκοπὸν Ἕκτορος ἔκταν,

526

ἔνθʼ Ὀδυσεὺς μὲν ἔρυξε Διῒ φίλος ὠκέας ἵππους,

527

Τυδεΐδης δὲ χαμᾶζε θορὼν ἔναρα βροτόεντα

528

ἐν χείρεσσʼ Ὀδυσῆϊ τίθει, ἐπεβήσετο δʼ ἵππων·

529

μάστιξεν δʼ ἵππους, τὼ δʼ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην

530

νῆας ἔπι γλαφυράς· τῇ γὰρ φίλον ἔπλετο θυμῷ.

531

Νέστωρ δὲ πρῶτος κτύπον ἄϊε φώνησέν τε·

532

Nestor

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

533

ψεύσομαι, ἦ ἔτυμον ἐρέω; κέλεται δέ με θυμός.

534

ἵππων μʼ ὠκυπόδων ἀμφὶ κτύπος οὔατα βάλλει.

535

αἲ γὰρ δὴ Ὀδυσεύς τε καὶ ὃ κρατερὸς Διομήδης

536

ὧδʼ ἄφαρ ἐκ Τρώων ἐλασαίατο μώνυχας ἵππους·

537

ἀλλʼ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή τι πάθωσιν

538

Ἀργείων οἳ ἄριστοι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

539

Narrator

οὔ πω πᾶν εἴρητο ἔπος ὅτʼ ἄρʼ ἤλυθον αὐτοί.

540

καί ῥʼ οἳ μὲν κατέβησαν ἐπὶ χθόνα, τοὶ δὲ χαρέντες

541

δεξιῇ ἠσπάζοντο ἔπεσσί τε μειλιχίοισι·

542

πρῶτος δʼ ἐξερέεινε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

543

Nestor

εἴπʼ ἄγε μʼ ὦ πολύαινʼ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν

544

ὅππως τοῦσδʼ ἵππους λάβετον καταδύντες ὅμιλον

545

Τρώων, ἦ τίς σφωε πόρεν θεὸς ἀντιβολήσας.

546

αἰνῶς ἀκτίνεσσιν ἐοικότες ἠελίοιο.

547

αἰεὶ μὲν Τρώεσσʼ ἐπιμίσγομαι, οὐδέ τί φημι

548

μιμνάζειν παρὰ νηυσὶ γέρων περ ἐὼν πολεμιστής·

549

ἀλλʼ οὔ πω τοίους ἵππους ἴδον οὐδὲ νόησα.

550

ἀλλά τινʼ ὔμμʼ ὀΐω δόμεναι θεὸν ἀντιάσαντα·

551

ἀμφοτέρω γὰρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεὺς

552

κούρη τʼ αἰγιόχοιο Διὸς γλαυκῶπις Ἀθήνη.

553

Narrator

τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

554

Odysseus

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν

555

ῥεῖα θεός γʼ ἐθέλων καὶ ἀμείνονας ἠέ περ οἵδε

556

ἵππους δωρήσαιτʼ, ἐπεὶ ἢ πολὺ φέρτεροί εἰσιν.

557

ἵπποι δʼ οἵδε γεραιὲ νεήλυδες οὓς ἐρεείνεις

558

Θρηΐκιοι· τὸν δέ σφιν ἄνακτʼ ἀγαθὸς Διομήδης

559

ἔκτανε, πὰρ δʼ ἑτάρους δυοκαίδεκα πάντας ἀρίστους.

560

τὸν τρισκαιδέκατον σκοπὸν εἵλομεν ἐγγύθι νηῶν,

561

τόν ῥα διοπτῆρα στρατοῦ ἔμμεναι ἡμετέροιο

562

Ἕκτωρ τε προέηκε καὶ ἄλλοι Τρῶες ἀγαυοί.

563

Narrator

ὣς εἰπὼν τάφροιο διήλασε μώνυχας ἵππους

564

καγχαλόων· ἅμα δʼ ἄλλοι ἴσαν χαίροντες Ἀχαιοί.

565

οἳ δʼ ὅτε Τυδεΐδεω κλισίην εὔτυκτον ἵκοντο,

566

ἵππους μὲν κατέδησαν ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι

567

φάτνῃ ἐφʼ ἱππείῃ, ὅθι περ Διομήδεος ἵπποι

568

ἕστασαν ὠκύποδες μελιηδέα πυρὸν ἔδοντες·

569

νηῒ δʼ ἐνὶ πρυμνῇ ἔναρα βροτόεντα Δόλωνος

570

θῆκʼ Ὀδυσεύς, ὄφρʼ ἱρὸν ἑτοιμασσαίατʼ Ἀθήνῃ.

571

αὐτοὶ δʼ ἱδρῶ πολλὸν ἀπενίζοντο θαλάσσῃ

572

ἐσβάντες κνήμας τε ἰδὲ λόφον ἀμφί τε μηρούς.

573

αὐτὰρ ἐπεί σφιν κῦμα θαλάσσης ἱδρῶ πολλὸν

574

νίψεν ἀπὸ χρωτὸς καὶ ἀνέψυχθεν φίλον ἦτορ,

575

ἔς ῥʼ ἀσαμίνθους βάντες ἐϋξέστας λούσαντο.

576

τὼ δὲ λοεσσαμένω καὶ ἀλειψαμένω λίπʼ ἐλαίῳ

577

δείπνῳ ἐφιζανέτην, ἀπὸ δὲ κρητῆρος Ἀθήνῃ

578

πλείου ἀφυσσόμενοι λεῖβον μελιηδέα οἶνον.

579