Homer was an ancient Greek epic poet traditionally credited as the author of the Iliad and the Odyssey, the two foundational epics of Western literature. He is regarded as the greatest poet of the ancient Greek world and is often called the 'father of Western literature.' Ancient sources portrayed him as a blind bard, though whether he was a single historical individual or a name attached to a tradition of oral composition remains debated by scholars.

When and where did Homer live?

Homer is conventionally dated to around the 8th century BCE, with most scholars placing his activity between approximately 750 and 700 BCE. Ancient traditions most frequently associated him with Ionia, on the western coast of Asia Minor, with the island of Chios and the city of Smyrna (modern Izmir, Turkey) being the most persistently cited birthplaces. Seven cities in antiquity claimed him as a native son, reflecting the absence of firm biographical records.

What genre or literary tradition did Homer work in?

Homer worked within the tradition of ancient Greek oral epic poetry, composing in dactylic hexameter, the formal meter of all classical Greek epic verse. This tradition was rooted in an centuries-old oral-formulaic system, identified in the 20th century by Milman Parry and Albert Lord, in which bards used repeated phrases, epithets, and stock scenes to compose and perform lengthy narrative poems from memory. Homer stands at the culmination of this pre-literate bardic tradition in Greece.

What did Homer write?

Homer is credited as the author of the Iliad and the Odyssey, two monumental epic poems that together comprise roughly 27,000 lines of Greek verse. The Iliad dramatizes a few weeks of the Trojan War, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles, while the Odyssey narrates the ten-year homeward voyage of Odysseus after Troy's fall. A collection of thirty-three shorter poems known as the Homeric Hymns was also attributed to Homer in antiquity, though modern scholars generally regard these as the work of multiple later poets.

Who and what influenced Homer?

Homer drew upon a vast and ancient tradition of oral bardic poetry that had been developing in the Greek world since the Bronze Age, incorporating myths, legends, and narrative formulas inherited from generations of predecessors known as aoidoi, or singers. Significant Near Eastern literary traditions, including the Mesopotamian Epic of Gilgamesh and Ugaritic poetry, show thematic and structural parallels with the Homeric epics, suggesting indirect cultural influence through centuries of contact in the eastern Mediterranean. Historical events, particularly the memories of the Mycenaean Bronze Age civilization and its conflicts preserved in oral tradition, provided the mythological raw material for the Trojan War cycle at the heart of both epics.

What shaped Homer's life and career?

Because no reliable biographical record of Homer survives, what shaped his life must largely be inferred from the poems themselves and from later ancient biographical traditions, which are largely legendary. His poetry reflects deep familiarity with the geography of the Aegean world, aristocratic court culture, warfare, seamanship, and religious practice, suggesting a composer who performed for elite audiences at festivals and royal courts. Ancient accounts describe him as a traveling aoidos, or professional bard, who moved between communities in the Ionian region reciting and refining his compositions for audiences across the Greek world.

What is Homer's legacy in Western literature?

Homer's Iliad and Odyssey established the foundational narrative, moral, and aesthetic frameworks of Western literary culture, directly shaping the work of Virgil, whose Aeneid (19 BCE) was a conscious reimagining of both Homeric epics for a Roman audience. His influence extends through Dante's Divine Comedy, Milton's Paradise Lost, James Joyce's Ulysses (1922), and countless other landmark works across more than 2,700 years of literary history. The Homeric epics also provided the primary curriculum for Greek education from the classical period onward, and the Iliad and Odyssey remain among the most widely read, translated, and studied works in the global literary canon.

What genre is Homer's Iliad?

The Iliad is an ancient Greek epic poem, belonging to the tradition of heroic oral poetry that celebrates the deeds of legendary warriors and demigods. It stands alongside the Odyssey as the foundational exemplar of the Western epic genre, characterized by its grand scale, divine intervention, formal invocation of the Muse, and elevated dactylic hexameter verse.

When was Homer's Iliad written?

The Iliad is conventionally dated to the late 8th century BCE, with most scholars placing its composition between approximately 750 and 700 BCE. The poem likely crystallized from a long tradition of oral composition reaching back to the Mycenaean period, and it was probably first written down using the newly adopted Greek alphabetic script around this same period.

What is Homer's Iliad about?

The Iliad narrates a compressed episode from the tenth and final year of the Greek siege of Troy, focusing on the wrath of the Greek hero Achilles after he is dishonored by the commander Agamemnon. The narrative spans roughly fifty days and culminates in the death of the Trojan champion Hector at Achilles' hands and the ransoming of Hector's body by his father, King Priam.

What are the central themes of Homer's Iliad?

The poem's dominant theme is mēnis — the destructive wrath of Achilles — and its catastrophic consequences for both Greeks and Trojans alike. Other central themes include the tension between personal honor (timē) and collective duty, the transience of human life in contrast to divine immortality, the grief of loss, and the ambiguous nature of glory (kleos) purchased at the cost of an early death.

What is the structure and form of Homer's Iliad?

The Iliad is composed in dactylic hexameter, the canonical meter of Greek epic, and is divided into twenty-four books corresponding to the twenty-four letters of the Greek alphabet, a division attributed to Alexandrian scholars at the Library of Alexandria in the 3rd century BCE. The poem contains approximately 15,693 lines and employs a ring-composition structure, with the ransoming of Hector's body in Book 24 mirroring and resolving the quarrel over Chryseis's body in Book 1.

What was the political and historical context of Homer's Iliad?

The Iliad was composed during the Greek Archaic period, a time of emerging city-states (poleis), colonization, and the crystallization of a pan-Hellenic cultural identity. The Trojan War it depicts, set around the late Bronze Age (circa 1200 BCE), served 8th-century Greeks as a shared mythological heritage that helped define Greek identity against non-Greek 'barbarian' peoples, and the poem's heroes provided aristocratic audiences with models of competitive excellence (aretē).

What are the defining literary features and style of Homer's Iliad?

The Iliad is distinguished by its extensive use of the oral-formulaic technique identified by Milman Parry and Albert Lord in the 20th century, including repeated epithets such as 'swift-footed Achilles' and 'grey-eyed Athena,' type-scenes, and extended epic similes drawn from nature and everyday life. The narrative maintains an objective, expansive tone even in scenes of extreme violence and grief, and the poet grants dignity and pathos to both Greek and Trojan characters with notable impartiality.

What did Homer's Iliad contribute to literary tradition?

The Iliad established the formal conventions of the Western epic, providing the template adopted by Virgil in the Aeneid (29–19 BCE), Apollonius of Rhodes in the Argonautica (3rd century BCE), and later by Milton in Paradise Lost (1667). It also inaugurated the practice of beginning a narrative in medias res, a technique codified as a rule of epic composition by Horace in his Ars Poetica (circa 19 BCE).

How has Homer's Iliad influenced later literature and culture?

The Iliad has exerted continuous influence from antiquity to the present: it was the central educational text of ancient Greece, memorized and recited at the Panathenaic Games in Athens, and Alexander the Great reportedly slept with a copy annotated by Aristotle. In modern literature, its influence is visible in works ranging from Keats's 'On First Looking into Chapman's Homer' (1816) to Pat Barker's novel The Silence of the Girls (2018), and its exploration of war's heroism and futility resonates strongly with 20th- and 21st-century readers.

Who are the key figures in Homer's Iliad?

The central human figures are Achilles, the greatest Greek warrior, whose withdrawal from battle and eventual return drives the plot, and Hector, Troy's foremost defender and the poem's most fully humanized character. Other major figures include Agamemnon, king of Mycenae and commander of the Greek forces; Patroclus, Achilles' closest companion whose death precipitates the poem's climax; Helen, whose abduction by Paris initiated the war; and the Olympian gods, including Athena, Apollo, Hera, and Zeus, who actively intervene in the conflict on opposing sides.

0:00

Iliad

Book 9

Homer

Narrator

ὣς οἱ μὲν Τρῶες φυλακὰς ἔχον· αὐτὰρ Ἀχαιοὺς

θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη,

πένθεϊ δʼ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.

ὡς δʼ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα

Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον

ἐλθόντʼ ἐξαπίνης· ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν

κορθύεται, πολλὸν δὲ παρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευεν·

ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

Ἀτρεΐδης δʼ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ

φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων

κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον,

μὴ δὲ βοᾶν· αὐτὸς δὲ μετὰ πρώτοισι πονεῖτο.

ἷζον δʼ εἰν ἀγορῇ τετιηότες· ἂν δʼ Ἀγαμέμνων

ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος

ἥ τε κατʼ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ·

ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπεʼ Ἀργείοισι μετηύδα·

Agamemnon

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ

σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν

Ἴλιον ἐκπέρσαντʼ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι,

νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει

δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι,

ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα

ἠδʼ ἔτι καὶ λύσει· τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον.

ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

οὐ γὰρ ἔτι Τροίην αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

δὴν δʼ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

Diomedes

Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι,

ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ· σὺ δὲ μή τι χολωθῇς.

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι

φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα· ταῦτα δὲ πάντα

ἴσασʼ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων,

ἀλκὴν δʼ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

δαιμόνιʼ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν

ἀπτολέμους τʼ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι

ἔρχεο· πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης

ἑστᾶσʼ, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.

ἀλλʼ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν. εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ

φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

νῶϊ δʼ ἐγὼ Σθένελός τε μαχησόμεθʼ εἰς ὅ κε τέκμωρ

Ἰλίου εὕρωμεν· σὺν γὰρ θεῷ εἰλήλουθμεν.

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν

μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

τοῖσι δʼ ἀνιστάμενος μετεφώνεεν ἱππότα Νέστωρ·

Nestor

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι,

καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί,

οὐδὲ πάλιν ἐρέει· ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο μύθων.

ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης

ὁπλότατος γενεῆφιν· ἀτὰρ πεπνυμένα βάζεις

Ἀργείων βασιλῆας, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπες.

ἀλλʼ ἄγʼ ἐγών, ὃς σεῖο γεραίτερος εὔχομαι εἶναι,

ἐξείπω καὶ πάντα διίξομαι· οὐδέ κέ τίς μοι

μῦθον ἀτιμήσειʼ, οὐδὲ κρείων Ἀγαμέμνων.

ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιός ἐστιν ἐκεῖνος

ὃς πολέμου ἔραται ἐπιδημίου ὀκρυόεντος.

ἀλλʼ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ

δόρπά τʼ ἐφοπλισόμεσθα· φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι

λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.

κούροισιν μὲν ταῦτʼ ἐπιτέλλομαι· αὐτὰρ ἔπειτα

Ἀτρεΐδη σὺ μὲν ἄρχε· σὺ γὰρ βασιλεύτατός ἐσσι.

δαίνυ δαῖτα γέρουσιν· ἔοικέ τοι, οὔ τοι ἀεικές.

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν

ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπʼ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

πᾶσά τοί ἐσθʼ ὑποδεξίη, πολέεσσι δʼ ἀνάσσεις.

πολλῶν δʼ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην

βουλὴν βουλεύσῃ· μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς

ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν

καίουσιν πυρὰ πολλά· τίς ἂν τάδε γηθήσειε;

νὺξ δʼ ἧδʼ ἠὲ διαρραίσει στρατὸν ἠὲ σαώσει.

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο.

ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο

ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν,

ἠδʼ ἀμφʼ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος

ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε,

ἠδʼ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

ἕπτʼ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ

κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχʼ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·

ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν

ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

οἳ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,

τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν

Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·

ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

Nestor

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον

ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δʼ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν

λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε

σκῆπτρόν τʼ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδʼ ἐπακοῦσαι,

100

κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ, ὅτʼ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ

101

εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν· σέο δʼ ἕξεται ὅττί κεν ἄρχῃ.

102

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.

103

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει

104

οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδʼ ἔτι καὶ νῦν

105

ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην

106

χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας

107

οὔ τι καθʼ ἡμέτερόν γε νόον· μάλα γάρ τοι ἔγωγε

108

πόλλʼ ἀπεμυθεόμην· σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ

109

εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν,

110

ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας· ἀλλʼ ἔτι καὶ νῦν

111

φραζώμεσθʼ ὥς κέν μιν ἀρεσσάμενοι πεπίθωμεν

112

δώροισίν τʼ ἀγανοῖσιν ἔπεσσί τε μειλιχίοισι.

113

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

114

Agamemnon

ὦ γέρον οὔ τι ψεῦδος ἐμὰς ἄτας κατέλεξας·

115

ἀασάμην, οὐδʼ αὐτὸς ἀναίνομαι. ἀντί νυ πολλῶν

116

λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ,

117

ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.

118

ἀλλʼ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας,

119

ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τʼ ἀπερείσιʼ ἄποινα.

120

ὑμῖν δʼ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶρʼ ὀνομήνω

121

ἕπτʼ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα,

122

αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δʼ ἵππους

123

πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

124

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο,

125

οὐδέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο,

126

ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.

127

δώσω δʼ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας

128

Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς

129

ἐξελόμην, αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

130

τὰς μέν οἱ δώσω, μετὰ δʼ ἔσσεται ἣν τότʼ ἀπηύρων

131

κούρη Βρισῆος· ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι

132

μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι,

133

ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.

134

ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται· εἰ δέ κεν αὖτε

135

ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσʼ ἀλαπάξαι,

136

νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω

137

εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδʼ Ἀχαιοί,

138

Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω,

139

αἴ κε μετʼ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

140

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθʼ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης

141

γαμβρός κέν μοι ἔοι· τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ,

142

ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

143

τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ

144

Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα,

145

τάων ἥν κʼ ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω

146

πρὸς οἶκον Πηλῆος· ἐγὼ δʼ ἐπὶ μείλια δώσω

147

πολλὰ μάλʼ, ὅσσʼ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

148

ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα

149

Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν

150

Φηράς τε ζαθέας ἠδʼ Ἄνθειαν βαθύλειμον

151

καλήν τʼ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

152

πᾶσαι δʼ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

153

ἐν δʼ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται,

154

οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι

155

καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

156

ταῦτά κέ οἱ τελέσαιμι μεταλήξαντι χόλοιο.

157

δμηθήτω· Ἀΐδης τοι ἀμείλιχος ἠδʼ ἀδάμαστος,

158

τοὔνεκα καί τε βροτοῖσι θεῶν ἔχθιστος ἁπάντων·

159

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι

160

ἠδʼ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

161

Narrator

τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

162

Nestor

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον

163

δῶρα μὲν οὐκέτʼ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

164

ἀλλʼ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα

165

ἔλθωσʼ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.

166

εἰ δʼ ἄγε τοὺς ἂν ἐγὼ ἐπιόψομαι οἳ δὲ πιθέσθων.

167

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω,

168

αὐτὰρ ἔπειτʼ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

169

κηρύκων δʼ Ὀδίος τε καὶ Εὐρυβάτης ἅμʼ ἑπέσθων.

170

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε,

171

ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθʼ, αἴ κʼ ἐλεήσῃ.

172

Narrator

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.

173

αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν,

174

κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο,

175

νώμησαν δʼ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.

176

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τʼ ἔπιόν θʼ ὅσον ἤθελε θυμός,

177

ὁρμῶντʼ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

178

τοῖσι δὲ πόλλʼ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ

179

δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα,

180

πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

181

τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης

182

πολλὰ μάλʼ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ

183

ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.

184

Μυρμιδόνων δʼ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην,

185

τὸν δʼ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ

186

καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δʼ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν,

187

τὴν ἄρετʼ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

188

τῇ ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν, ἄειδε δʼ ἄρα κλέα ἀνδρῶν.

189

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ,

190

δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων,

191

τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς,

192

στὰν δὲ πρόσθʼ αὐτοῖο· ταφὼν δʼ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς

193

αὐτῇ σὺν φόρμιγγι λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν.

194

ὣς δʼ αὔτως Πάτροκλος, ἐπεὶ ἴδε φῶτας, ἀνέστη.

195

τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

196

Achilles

χαίρετον· ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ,

197

οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

198

Narrator

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς,

199

εἷσεν δʼ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

200

αἶψα δὲ Πάτροκλον προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

201

Achilles

μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα,

202

ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δʼ ἔντυνον ἑκάστῳ·

203

οἳ γὰρ φίλτατοι ἄνδρες ἐμῷ ὑπέασι μελάθρῳ.

204

Narrator

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθʼ ἑταίρῳ.

205

αὐτὰρ ὅ γε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυρὸς αὐγῇ,

206

ἐν δʼ ἄρα νῶτον ἔθηκʼ ὄϊος καὶ πίονος αἰγός,

207

ἐν δὲ συὸς σιάλοιο ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ.

208

τῷ δʼ ἔχεν Αὐτομέδων, τάμνεν δʼ ἄρα δῖος Ἀχιλλεύς.

209

καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειρε,

210

πῦρ δὲ Μενοιτιάδης δαῖεν μέγα ἰσόθεος φώς.

211

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλὸξ ἐμαράνθη,

212

ἀνθρακιὴν στορέσας ὀβελοὺς ἐφύπερθε τάνυσσε,

213

πάσσε δʼ ἁλὸς θείοιο κρατευτάων ἐπαείρας.

214

αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὤπτησε καὶ εἰν ἐλεοῖσιν ἔχευε,

215

Πάτροκλος μὲν σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ

216

καλοῖς ἐν κανέοισιν, ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.

217

αὐτὸς δʼ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο

218

τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει

219

Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον· ὃ δʼ ἐν πυρὶ βάλλε θυηλάς.

220

οἳ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

221

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,

222

νεῦσʼ Αἴας Φοίνικι· νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς,

223

πλησάμενος δʼ οἴνοιο δέπας δείδεκτʼ Ἀχιλῆα·

224

Odysseus

χαῖρʼ Ἀχιλεῦ· δαιτὸς μὲν ἐΐσης οὐκ ἐπιδευεῖς

225

ἠμὲν ἐνὶ κλισίῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο

226

ἠδὲ καὶ ἐνθάδε νῦν, πάρα γὰρ μενοεικέα πολλὰ

227

δαίνυσθʼ· ἀλλʼ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν,

228

ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες

229

δείδιμεν· ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι

230

νῆας ἐϋσσέλμους, εἰ μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν.

231

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο

232

Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τʼ ἐπίκουροι

233

κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐδʼ ἔτι φασὶ

234

σχήσεσθʼ, ἀλλʼ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

235

Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ἐνδέξια σήματα φαίνων

236

ἀστράπτει· Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων

237

μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐδέ τι τίει

238

ἀνέρας οὐδὲ θεούς· κρατερὴ δέ ἑ λύσσα δέδυκεν.

239

ἀρᾶται δὲ τάχιστα φανήμεναι Ἠῶ δῖαν·

240

στεῦται γὰρ νηῶν ἀποκόψειν ἄκρα κόρυμβα

241

αὐτάς τʼ ἐμπρήσειν μαλεροῦ πυρός, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς

242

δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ.

243

ταῦτʼ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς

244

ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη

245

φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.

246

ἀλλʼ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν

247

τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

248

αὐτῷ τοι μετόπισθʼ ἄχος ἔσσεται, οὐδέ τι μῆχος

249

ῥεχθέντος κακοῦ ἔστʼ ἄκος εὑρεῖν· ἀλλὰ πολὺ πρὶν

250

φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ.

251

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεὺς

252

ἤματι τῷ ὅτε σʼ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε·

253

τέκνον ἐμὸν κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη

254

δώσουσʼ αἴ κʼ ἐθέλωσι, σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν

255

ἴσχειν ἐν στήθεσσι· φιλοφροσύνη γὰρ ἀμείνων·

256

ληγέμεναι δʼ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον

257

τίωσʼ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

258

Narrator

ὣς ἐπέτελλʼ ὃ γέρων, σὺ δὲ λήθεαι· ἀλλʼ ἔτι καὶ νῦν

259

παύεʼ, ἔα δὲ χόλον θυμαλγέα· σοὶ δʼ Ἀγαμέμνων

260

ἄξια δῶρα δίδωσι μεταλήξαντι χόλοιο.

261

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω

262

ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶρʼ Ἀγαμέμνων·

263

ἕπτʼ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα,

264

αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δʼ ἵππους

265

πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

266

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο

267

οὐδέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο,

268

ὅσσʼ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

269

δώσει δʼ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας

270

Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς

271

ἐξέλεθʼ, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

272

τὰς μέν τοι δώσει, μετὰ δʼ ἔσσεται ἣν τότʼ ἀπηύρα

273

κούρη Βρισῆος· ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται

274

μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι

275

ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτʼ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.

276

ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται· εἰ δέ κεν αὖτε

277

ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσʼ ἀλαπάξαι,

278

νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι

279

εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδʼ Ἀχαιοί,

280

Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι,

281

αἵ κε μετʼ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

282

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθʼ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης

283

γαμβρός κέν οἱ ἔοις· τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ,

284

ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

285

τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ

286

Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα,

287

τάων ἥν κʼ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι

288

πρὸς οἶκον Πηλῆος· ὃ δʼ αὖτʼ ἐπὶ μείλια δώσει

289

πολλὰ μάλʼ, ὅσσʼ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

290

ἑπτὰ δέ τοι δώσει εὖ ναιόμενα πτολίεθρα

291

Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν

292

Φηράς τε ζαθέας ἠδʼ Ἄνθειαν βαθύλειμον

293

καλήν τʼ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

294

πᾶσαι δʼ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

295

ἐν δʼ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται,

296

οἵ κέ σε δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι

297

καί τοι ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

298

ταῦτά κέ τοι τελέσειε μεταλήξαντι χόλοιο.

299

εἰ δέ τοι Ἀτρεΐδης μὲν ἀπήχθετο κηρόθι μᾶλλον

300

αὐτὸς καὶ τοῦ δῶρα, σὺ δʼ ἄλλους περ Παναχαιοὺς

301

τειρομένους ἐλέαιρε κατὰ στρατόν, οἵ σε θεὸν ὣς

302

τίσουσʼ· ἦ γάρ κέ σφι μάλα μέγα κῦδος ἄροιο·

303

νῦν γάρ χʼ Ἕκτορʼ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι

304

λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον

305

οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.

306

τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

307

Achilles

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ

308

χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν,

309

ᾗ περ δὴ φρονέω τε καὶ ὡς τετελεσμένον ἔσται,

310

ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.

311

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν

312

ὅς χʼ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

313

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα·

314

οὔτʼ ἔμεγʼ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα πεισέμεν οἴω

315

οὔτʼ ἄλλους Δαναούς, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν

316

μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπʼ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

317

ἴση μοῖρα μένοντι καὶ εἰ μάλα τις πολεμίζοι·

318

ἐν δὲ ἰῇ τιμῇ ἠμὲν κακὸς ἠδὲ καὶ ἐσθλός·

319

κάτθανʼ ὁμῶς ὅ τʼ ἀεργὸς ἀνὴρ ὅ τε πολλὰ ἐοργώς.

320

οὐδέ τί μοι περίκειται, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ

321

αἰεὶ ἐμὴν ψυχὴν παραβαλλόμενος πολεμίζειν.

322

ὡς δʼ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι

323

μάστακʼ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δʼ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ,

324

ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον,

325

ἤματα δʼ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων

326

ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

327

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξʼ ἀνθρώπων,

328

πεζὸς δʼ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

329

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ

330

ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον

331

Ἀτρεΐδῃ· ὃ δʼ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι

332

δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δʼ ἔχεσκεν.

333

ἄλλα δʼ ἀριστήεσσι δίδου γέρα καὶ βασιλεῦσι·

334

τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται, ἐμεῦ δʼ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν

335

εἵλετʼ, ἔχει δʼ ἄλοχον θυμαρέα· τῇ παριαύων

336

τερπέσθω. τί δὲ δεῖ πολεμιζέμεναι Τρώεσσιν

337

Ἀργείους; τί δὲ λαὸν ἀνήγαγεν ἐνθάδʼ ἀγείρας

338

Ἀτρεΐδης; ἦ οὐχ Ἑλένης ἕνεκʼ ἠϋκόμοιο;

339

ἦ μοῦνοι φιλέουσʼ ἀλόχους μερόπων ἀνθρώπων

340

Ἀτρεΐδαι; ἐπεὶ ὅς τις ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ ἐχέφρων

341

τὴν αὐτοῦ φιλέει καὶ κήδεται, ὡς καὶ ἐγὼ τὴν

342

ἐκ θυμοῦ φίλεον δουρικτητήν περ ἐοῦσαν.

343

νῦν δʼ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μʼ ἀπάτησε

344

μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος· οὐδέ με πείσει.

345

ἀλλʼ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι

346

φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

347

ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ πονήσατο νόσφιν ἐμεῖο,

348

καὶ δὴ τεῖχος ἔδειμε, καὶ ἤλασε τάφρον ἐπʼ αὐτῷ

349

εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν·

350

ἀλλʼ οὐδʼ ὧς δύναται σθένος Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο

351

ἴσχειν· ὄφρα δʼ ἐγὼ μετʼ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον

352

οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ,

353

ἀλλʼ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν·

354

ἔνθά ποτʼ οἶον ἔμιμνε, μόγις δέ μευ ἔκφυγεν ὁρμήν.

355

νῦν δʼ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ

356

αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι

357

νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω,

358

ὄψεαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ,

359

ἦρι μάλʼ Ἑλλήσποντον ἐπʼ ἰχθυόεντα πλεούσας

360

νῆας ἐμάς, ἐν δʼ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

361

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος

362

ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

363

ἔστι δέ μοι μάλα πολλά, τὰ κάλλιπον ἐνθάδε ἔρρων·

364

ἄλλον δʼ ἐνθένδε χρυσὸν καὶ χαλκὸν ἐρυθρὸν

365

ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον

366

ἄξομαι, ἅσσʼ ἔλαχόν γε· γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν,

367

αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων

368

Ἀτρεΐδης· τῷ πάντʼ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω

369

ἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ

370

εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν

371

αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος· οὐδʼ ἂν ἔμοιγε

372

τετλαίη κύνεός περ ἐὼν εἰς ὦπα ἰδέσθαι·

373

οὐδέ τί οἱ βουλὰς συμφράσσομαι, οὐδὲ μὲν ἔργον·

374

ἐκ γὰρ δή μʼ ἀπάτησε καὶ ἤλιτεν· οὐδʼ ἂν ἔτʼ αὖτις

375

ἐξαπάφοιτʼ ἐπέεσσιν· ἅλις δέ οἱ· ἀλλὰ ἕκηλος

376

ἐρρέτω· ἐκ γάρ εὑ φρένας εἵλετο μητίετα Ζεύς.

377

ἐχθρὰ δέ μοι τοῦ δῶρα, τίω δέ μιν ἐν καρὸς αἴσῃ.

378

οὐδʼ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη

379

ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο,

380

οὐδʼ ὅσʼ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐδʼ ὅσα Θήβας

381

Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται,

382

αἵ θʼ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δʼ ἀνʼ ἑκάστας

383

ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

384

οὐδʼ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε,

385

οὐδέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσειʼ Ἀγαμέμνων

386

πρίν γʼ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην.

387

κούρην δʼ οὐ γαμέω Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο,

388

οὐδʼ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι,

389

ἔργα δʼ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ἰσοφαρίζοι·

390

οὐδέ μιν ὧς γαμέω· ὃ δʼ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω,

391

ὅς τις οἷ τʼ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.

392

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδʼ ἵκωμαι,

393

Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

394

πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀνʼ Ἑλλάδα τε Φθίην τε

395

κοῦραι ἀριστήων, οἵ τε πτολίεθρα ῥύονται,

396

τάων ἥν κʼ ἐθέλωμι φίλην ποιήσομʼ ἄκοιτιν.

397

ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ

398

γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν

399

κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς·

400

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐδʼ ὅσα φασὶν

401

Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον

402

τὸ πρὶν ἐπʼ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν,

403

οὐδʼ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει

404

Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

405

ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα,

406

κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα,

407

ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔτε λεϊστὴ

408

οὔθʼ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.

409

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα

410

διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

411

εἰ μέν κʼ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι,

412

ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

413

εἰ δέ κεν οἴκαδʼ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν,

414

ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν

415

ἔσσεται, οὐδέ κέ μʼ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.

416

καὶ δʼ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἐγὼ παραμυθησαίμην

417

οἴκαδʼ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ

418

Ἰλίου αἰπεινῆς· μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς

419

χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

420

ἀλλʼ ὑμεῖς μὲν ἰόντες ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν

421

ἀγγελίην ἀπόφασθε· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων·

422

ὄφρʼ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω,

423

ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν

424

νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γʼ ἑτοίμη

425

ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·

426

Φοῖνιξ δʼ αὖθι παρʼ ἄμμι μένων κατακοιμηθήτω,

427

ὄφρά μοι ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδʼ ἕπηται

428

αὔριον ἢν ἐθέλῃσιν· ἀνάγκῃ δʼ οὔ τί μιν ἄξω.

429

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ

430

μῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γὰρ κρατερῶς ἀπέειπεν·

431

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ

432

δάκρυʼ ἀναπρήσας· περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν·

433

Phoenix

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμʼ Ἀχιλλεῦ

434

βάλλεαι, οὐδέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι

435

πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ,

436

πῶς ἂν ἔπειτʼ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην

437

οἶος; σοὶ δέ μʼ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς

438

ἤματι τῷ ὅτε σʼ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε

439

νήπιον οὔ πω εἰδόθʼ ὁμοιΐου πολέμοιο

440

οὐδʼ ἀγορέων, ἵνα τʼ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

441

τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα,

442

μύθων τε ῥητῆρʼ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.

443

ὡς ἂν ἔπειτʼ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι

444

λείπεσθʼ, οὐδʼ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς

445

γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα,

446

οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα

447

φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο,

448

ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο,

449

τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δʼ ἄκοιτιν

450

μητέρʼ ἐμήν· ἣ δʼ αἰὲν ἐμὲ λισσέσκετο γούνων

451

παλλακίδι προμιγῆναι, ἵνʼ ἐχθήρειε γέροντα.

452

τῇ πιθόμην καὶ ἔρεξα· πατὴρ δʼ ἐμὸς αὐτίκʼ ὀϊσθεὶς

453

πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δʼ ἐπεκέκλετʼ Ἐρινῦς,

454

μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν

455

ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα· θεοὶ δʼ ἐτέλειον ἐπαρὰς

456

Ζεύς τε καταχθόνιος καὶ ἐπαινὴ Περσεφόνεια.

457

ἔνθʼ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετʼ ἐν φρεσὶ θυμὸς

458

πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

459

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες

460

αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι,

461

πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς

462

ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ

463

εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο,

464

πολλὸν δʼ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

465

εἰνάνυχες δέ μοι ἀμφʼ αὐτῷ παρὰ νύκτας ἴαυον·

466

οἳ μὲν ἀμειβόμενοι φυλακὰς ἔχον, οὐδέ ποτʼ ἔσβη

467

πῦρ, ἕτερον μὲν ὑπʼ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς,

468

ἄλλο δʼ ἐνὶ προδόμῳ, πρόσθεν θαλάμοιο θυράων.

469

ἀλλʼ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή,

470

καὶ τότʼ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας

471

ῥήξας ἐξῆλθον, καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς

472

ῥεῖα, λαθὼν φύλακάς τʼ ἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας.

473

φεῦγον ἔπειτʼ ἀπάνευθε διʼ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο,

474

Φθίην δʼ ἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων

475

ἐς Πηλῆα ἄναχθʼ· ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο,

476

καί μʼ ἐφίλησʼ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ

477

μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι,

478

καί μʼ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·

479

ναῖον δʼ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων.

480

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελʼ Ἀχιλλεῦ,

481

ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμʼ ἄλλῳ

482

οὔτʼ ἐς δαῖτʼ ἰέναι οὔτʼ ἐν μεγάροισι πάσασθαι,

483

πρίν γʼ ὅτε δή σʼ ἐπʼ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας

484

ὄψου τʼ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

485

πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα

486

οἴνου ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ.

487

ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα,

488

τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον

489

ἐξ ἐμεῦ· ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελʼ Ἀχιλλεῦ

490

ποιεύμην, ἵνα μοί ποτʼ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

491

ἀλλʼ Ἀχιλεῦ δάμασον θυμὸν μέγαν· οὐδέ τί σε χρὴ

492

νηλεὲς ἦτορ ἔχειν· στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί,

493

τῶν περ καὶ μείζων ἀρετὴ τιμή τε βίη τε.

494

καὶ μὲν τοὺς θυέεσσι καὶ εὐχωλῇς ἀγανῇσι

495

λοιβῇ τε κνίσῃ τε παρατρωπῶσʼ ἄνθρωποι

496

λισσόμενοι, ὅτε κέν τις ὑπερβήῃ καὶ ἁμάρτῃ.

497

καὶ γάρ τε λιταί εἰσι Διὸς κοῦραι μεγάλοιο

498

χωλαί τε ῥυσαί τε παραβλῶπές τʼ ὀφθαλμώ,

499

αἵ ῥά τε καὶ μετόπισθʼ ἄτης ἀλέγουσι κιοῦσαι.

500

ἣ δʼ ἄτη σθεναρή τε καὶ ἀρτίπος, οὕνεκα πάσας

501

πολλὸν ὑπεκπροθέει, φθάνει δέ τε πᾶσαν ἐπʼ αἶαν

502

βλάπτουσʼ ἀνθρώπους· αἳ δʼ ἐξακέονται ὀπίσσω.

503

ὃς μέν τʼ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας,

504

τὸν δὲ μέγʼ ὤνησαν καί τʼ ἔκλυον εὐχομένοιο·

505

ὃς δέ κʼ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ,

506

λίσσονται δʼ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι

507

τῷ ἄτην ἅμʼ ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ.

508

ἀλλʼ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι

509

τιμήν, ἥ τʼ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

510

εἰ μὲν γὰρ μὴ δῶρα φέροι τὰ δʼ ὄπισθʼ ὀνομάζοι

511

Ἀτρεΐδης, ἀλλʼ αἰὲν ἐπιζαφελῶς χαλεπαίνοι,

512

οὐκ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν ἀπορρίψαντα κελοίμην

513

Ἀργείοισιν ἀμυνέμεναι χατέουσί περ ἔμπης·

514

νῦν δʼ ἅμα τʼ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δʼ ὄπισθεν ὑπέστη,

515

ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους

516

κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷ

517

φίλτατοι Ἀργείων· τῶν μὴ σύ γε μῦθον ἐλέγξῃς

518

μηδὲ πόδας· πρὶν δʼ οὔ τι νεμεσσητὸν κεχολῶσθαι.

519

οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν

520

ἡρώων, ὅτε κέν τινʼ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·

521

δωρητοί τε πέλοντο παράρρητοί τʼ ἐπέεσσι.

522

μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γε

523

ὡς ἦν· ἐν δʼ ὑμῖν ἐρέω πάντεσσι φίλοισι.

524

Κουρῆτές τʼ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι

525

ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον,

526

Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς,

527

Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

528

καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε

529

χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς

530

Οἰνεὺς ῥέξʼ· ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθʼ ἑκατόμβας,

531

οἴῃ δʼ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

532

ἢ λάθετʼ ἢ οὐκ ἐνόησεν· ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.

533

ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα

534

ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα,

535

ὃς κακὰ πόλλʼ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·

536

πολλὰ δʼ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ

537

αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

538

τὸν δʼ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος

539

πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας

540

καὶ κύνας· οὐ μὲν γάρ κε δάμη παύροισι βροτοῖσι·

541

τόσσος ἔην, πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησʼ ἀλεγεινῆς.

542

ἣ δʼ ἀμφʼ αὐτῷ θῆκε πολὺν κέλαδον καὶ ἀϋτὴν

543

ἀμφὶ συὸς κεφαλῇ καὶ δέρματι λαχνήεντι,

544

Κουρήτων τε μεσηγὺ καὶ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

545

ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε,

546

τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν, οὐδὲ δύναντο

547

τείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες·

548

ἀλλʼ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων

549

οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων,

550

ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ

551

κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ

552

κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης

553

Ἴδεώ θʼ, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετʼ ἀνδρῶν

554

τῶν τότε· καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον

555

Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης,

556

τὴν δὲ τότʼ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ

557

Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκʼ ἄρʼ αὐτῆς

558

μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα

559

κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

560

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων

561

ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι

562

πόλλʼ ἀχέουσʼ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο,

563

πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία

564

κικλήσκουσʼ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν

565

πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι,

566

παιδὶ δόμεν θάνατον· τῆς δʼ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς

567

ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.

568

τῶν δὲ τάχʼ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρει

569

πύργων βαλλομένων· τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες

570

Αἰτωλῶν, πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους,

571

ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον·

572

ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνος ἐραννῆς,

573

ἔνθά μιν ἤνωγον τέμενος περικαλλὲς ἑλέσθαι

574

πεντηκοντόγυον, τὸ μὲν ἥμισυ οἰνοπέδοιο,

575

ἥμισυ δὲ ψιλὴν ἄροσιν πεδίοιο ταμέσθαι.

576

πολλὰ δέ μιν λιτάνευε γέρων ἱππηλάτα Οἰνεὺς

577

οὐδοῦ ἐπεμβεβαὼς ὑψηρεφέος θαλάμοιο

578

σείων κολλητὰς σανίδας γουνούμενος υἱόν·

579

πολλὰ δὲ τόν γε κασίγνηται καὶ πότνια μήτηρ

580

ἐλλίσσονθʼ· ὃ δὲ μᾶλλον ἀναίνετο· πολλὰ δʼ ἑταῖροι,

581

οἵ οἱ κεδνότατοι καὶ φίλτατοι ἦσαν ἁπάντων·

582

ἀλλʼ οὐδʼ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον,

583

πρίν γʼ ὅτε δὴ θάλαμος πύκʼ ἐβάλλετο, τοὶ δʼ ἐπὶ πύργων

584

βαῖνον Κουρῆτες καὶ ἐνέπρηθον μέγα ἄστυ.

585

καὶ τότε δὴ Μελέαγρον ἐΰζωνος παράκοιτις

586

λίσσετʼ ὀδυρομένη, καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα

587

κήδεʼ, ὅσʼ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ·

588

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει,

589

τέκνα δέ τʼ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

590

τοῦ δʼ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα,

591

βῆ δʼ ἰέναι, χροῒ δʼ ἔντεʼ ἐδύσετο παμφανόωντα.

592

ὣς ὃ μὲν Αἰτωλοῖσιν ἀπήμυνεν κακὸν ἦμαρ

593

εἴξας ᾧ θυμῷ· τῷ δʼ οὐκέτι δῶρα τέλεσσαν

594

πολλά τε καὶ χαρίεντα, κακὸν δʼ ἤμυνε καὶ αὔτως.

595

ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμων

596

ἐνταῦθα τρέψειε φίλος· κάκιον δέ κεν εἴη

597

νηυσὶν καιομένῃσιν ἀμυνέμεν· ἀλλʼ ἐπὶ δώρων

598

ἔρχεο· ἶσον γάρ σε θεῷ τίσουσιν Ἀχαιοί.

599

εἰ δέ κʼ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς

600

οὐκέθʼ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών.

601

Narrator

τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

602

Achilles

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης

603

χρεὼ τιμῆς· φρονέω δὲ τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ,

604

ἥ μʼ ἕξει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν εἰς ὅ κʼ ἀϋτμὴ

605

ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατʼ ὀρώρῃ.

606

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

607

μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων

608

Ἀτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν· οὐδέ τί σε χρὴ

609

τὸν φιλέειν, ἵνα μή μοι ἀπέχθηαι φιλέοντι.

610

καλόν τοι σὺν ἐμοὶ τὸν κήδειν ὅς κʼ ἐμὲ κήδῃ·

611

ἶσον ἐμοὶ βασίλευε καὶ ἥμισυ μείρεο τιμῆς.

612

οὗτοι δʼ ἀγγελέουσι, σὺ δʼ αὐτόθι λέξεο μίμνων

613

εὐνῇ ἔνι μαλακῇ· ἅμα δʼ ἠοῖ φαινομένηφι

614

φρασσόμεθʼ ἤ κε νεώμεθʼ ἐφʼ ἡμέτερʼ ἦ κε μένωμεν.

615

Narrator

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γʼ ἐπʼ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ

616

Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα

617

ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο· τοῖσι δʼ ἄρʼ Αἴας

618

ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε·

619

Ajax

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ

620

ἴομεν· οὐ γάρ μοι δοκέει μύθοιο τελευτὴ

621

τῇδέ γʼ ὁδῷ κρανέεσθαι· ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα

622

χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα

623

οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι. αὐτάρ Ἀχιλλεὺς

624

ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸν

625

σχέτλιος, οὐδὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων

626

τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων

627

νηλής· καὶ μέν τίς τε κασιγνήτοιο φονῆος

628

ποινὴν ἢ οὗ παιδὸς ἐδέξατο τεθνηῶτος·

629

καί ῥʼ ὃ μὲν ἐν δήμῳ μένει αὐτοῦ πόλλʼ ἀποτίσας,

630

τοῦ δέ τʼ ἐρητύεται κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ

631

ποινὴν δεξαμένῳ· σοὶ δʼ ἄληκτόν τε κακόν τε

632

θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι θεοὶ θέσαν εἵνεκα κούρης

633

οἴης· νῦν δέ τοι ἑπτὰ παρίσχομεν ἔξοχʼ ἀρίστας,

634

ἄλλά τε πόλλʼ ἐπὶ τῇσι· σὺ δʼ ἵλαον ἔνθεο θυμόν,

635

αἴδεσσαι δὲ μέλαθρον· ὑπωρόφιοι δέ τοί εἰμεν

636

πληθύος ἐκ Δαναῶν, μέμαμεν δέ τοι ἔξοχον ἄλλων

637

κήδιστοί τʼ ἔμεναι καὶ φίλτατοι ὅσσοι Ἀχαιοί.

638

Narrator

τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

639

Achilles

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν

640

πάντά τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσαο μυθήσασθαι·

641

ἀλλά μοι οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ὁππότε κείνων

642

μνήσομαι ὥς μʼ ἀσύφηλον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν

643

Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τινʼ ἀτίμητον μετανάστην.

644

ἀλλʼ ὑμεῖς ἔρχεσθε καὶ ἀγγελίην ἀπόφασθε·

645

οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος

646

πρίν γʼ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον

647

Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι

648

κτείνοντʼ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.

649

ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ

650

Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

651

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον

652

σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν· ἦρχε δʼ Ὀδυσσεύς.

653

Πάτροκλος δʼ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε

654

Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα.

655

αἳ δʼ ἐπιπειθόμεναι στόρεσαν λέχος ὡς ἐκέλευσε

656

κώεά τε ῥῆγός τε λίνοιό τε λεπτὸν ἄωτον.

657

ἔνθʼ ὃ γέρων κατέλεκτο καὶ ἠῶ δῖαν ἔμιμνεν.

658

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης εὐπήκτου·

659

τῷ δʼ ἄρα παρκατέλεκτο γυνή, τὴν Λεσβόθεν ἦγε,

660

Φόρβαντος θυγάτηρ Διομήδη καλλιπάρῃος.

661

Πάτροκλος δʼ ἑτέρωθεν ἐλέξατο· πὰρ δʼ ἄρα καὶ τῷ

662

Ἶφις ἐΰζωνος, τήν οἱ πόρε δῖος Ἀχιλλεὺς

663

Σκῦρον ἑλὼν αἰπεῖαν Ἐνυῆος πτολίεθρον.

664

οἳ δʼ ὅτε δὴ κλισίῃσιν ἐν Ἀτρεΐδαο γένοντο.

665

τοὺς μὲν ἄρα χρυσέοισι κυπέλλοις υἷες Ἀχαιῶν

666

δειδέχατʼ ἄλλοθεν ἄλλος ἀνασταδόν, ἔκ τʼ ἐρέοντο·

667

πρῶτος δʼ ἐξερέεινεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

668

Ajax

εἴπʼ ἄγε μʼ ὦ πολύαινʼ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν

669

ἤ ῥʼ ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ,

670

ἦ ἀπέειπε, χόλος δʼ ἔτʼ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν;

671

Narrator

τὸν δʼ αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς·

672

Odysseus

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον

673

κεῖνός γʼ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλʼ ἔτι μᾶλλον

674

πιμπλάνεται μένεος, σὲ δʼ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.

675

αὐτόν σε φράζεσθαι ἐν Ἀργείοισιν ἄνωγεν

676

ὅππως κεν νῆάς τε σαῷς καὶ λαὸν Ἀχαιῶν·

677

αὐτὸς δʼ ἠπείλησεν ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφι

678

νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδʼ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

679

καὶ δʼ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἔφη παραμυθήσασθαι

680

οἴκαδʼ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ

681

Ἰλίου αἰπεινῆς· μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς

682

χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

683

ὣς ἔφατʼ· εἰσὶ καὶ οἵδε τάδʼ εἰπέμεν, οἵ μοι ἕποντο,

684

Αἴας καὶ κήρυκε δύω πεπνυμένω ἄμφω.

685

Φοῖνιξ δʼ αὖθʼ ὃ γέρων κατελέξατο, ὡς γὰρ ἀνώγει,

686

ὄφρά οἱ ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδʼ ἕπηται

687

αὔριον, ἢν ἐθέλῃσιν· ἀνάγκῃ δʼ οὔ τί μιν ἄξει.

688

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ

689

μῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γὰρ κρατερῶς ἀγόρευσε.

690

δὴν δʼ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·

691

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

692

Diomedes

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον

693

μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλεΐωνα

694

μυρία δῶρα διδούς· ὃ δʼ ἀγήνωρ ἐστὶ καὶ ἄλλως·

695

νῦν αὖ μιν πολὺ μᾶλλον ἀγηνορίῃσιν ἐνῆκας.

696

ἀλλʼ ἤτοι κεῖνον μὲν ἐάσομεν ἤ κεν ἴῃσιν

697

ἦ κε μένῃ· τότε δʼ αὖτε μαχήσεται ὁππότε κέν μιν

698

θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγῃ καὶ θεὸς ὄρσῃ.

699

ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

700

νῦν μὲν κοιμήσασθε τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ

701

σίτου καὶ οἴνοιο· τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή·

702

αὐτὰρ ἐπεί κε φανῇ καλὴ ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,

703

καρπαλίμως πρὸ νεῶν ἐχέμεν λαόν τε καὶ ἵππους

704

ὀτρύνων, καὶ δʼ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μάχεσθαι.

705

Narrator

ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες

706

μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

707

καὶ τότε δὴ σπείσαντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος,

708

ἔνθα δὲ κοιμήσαντο καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο.

709