0:00
Aeneid
Book 12
P. Vergilius Maro
Narrator
nec quo se eripiat, nec qua vi tendat in hostem,
917
nec currus usquam videt aurigamve sororem.
918
Cunctanti telum Aeneas fatale coruscat,
919
sortitus fortunam oculis, et corpore toto
920
eminus intorquet. Murali concita numquam
921
tormento sic saxa fremunt, nec fulmine tanti
922
dissultant crepitus. Volat atri turbinis instar
923
exitium dirum hasta ferens orasque recludit
924
loricae et clipei extremos septemplicis orbes.
925
Per medium stridens transit femur. Incidit ictus
926
ingens ad terram duplicato poplite Turnus.
927
Turnus
Consurgunt gemitu Rutuli, totusque remugit
928
mons circum, et vocem late nemora alta remittunt
929
Ille humilis supplexque oculos, dextramque precantem
930
protendens, «Equidem merui nec deprecor,» inquit:
931
«utere sorte tua. Miseri te siqua parentis
932
tangere cura potest, oro (fuit et tibi talis
933
Anchises genitor), Dauni miserere senectae
934
et me seu corpus spoliatum lumine mavis
935
redde meis. Vicisti, et victum tendere palmas
936
Ausonii videre; tua est Lavinia coniunx:
937
ulterius ne tende odiis.» Stetit acer in armis
938
Aeneas, volvens oculos, dextramque repressit;
939
et iam iamque magis cunctantem flectere sermo
940
coeperat, infelix umero cum apparuit alto
941
balteus et notis fulserunt cingula bullis
942
Pallantis pueri, victum quem volnere Turnus
943
straverat atque umeris inimicum insigne gerebat.
944
Aeneas
Ille, oculis postquam saevi monimenta doloris
945
exuviasque hausit, furiis accensus et ira
946
terribilis, «Tune hinc spoliis indute meorum
947
eripiare mihi? Pallas te hoc volnere, Pallas
948
immolat et poenam scelerato ex sanguine sumit,»
949
hoc dicens ferrum adverso sub pectore condit
950
fervidus.
951