0:00
Aeneid
Book 11
P. Vergilius Maro
Diana
Velocem interea superis in sedibus Opim,
532
unam ex virginibus sociis sacraque caterva,
533
compellabat et has tristis Latonia voces
534
ore dabat: «Graditur bellum ad crudele Camilla,
535
O virgo, et nostris nequiquam cingitur armis,
536
cara mihi ante alias.» Neque enim novus iste Dianae
537
venit amor subitaque animum dulcedine movit.
538
Narrator
Pulsus ob invidiam regno viresque superbas
539
Priverno antiqua Metabus cum excederet urbe,
540
infantem fugiens media inter proelia belli
541
sustulit exsilio comitem matrisque vocavit
542
nomine Casmillae mutata parte Camillam.
543
Ipse sinu prae se portans iuga longa petebat
544
solorum nemorum: tela undique saeva premebant
545
et circumfuso volitabant milite Volsci.
546
Ecce fugae medio summis Amasenus abundans
547
spumabat ripis: tantus se nubibus imber
548
ruperat. Ille, innare parans, infantis amore
549
tardatur caroque oneri timet. Omnia secum
550
versanti subito vix haec sententia sedit.
551
Telum immane manu valida quod forte gerebat
552
bellator, solidum nodis et robore cocto,
553
huic natam, libro et silvestri subere clausam,
554
implicat atque habilem mediae circumligat hastae;
555
quam dextra ingenti librans ita ad aethera fatur:
556
Metabus
«Alma, tibi hanc, nemorum cultrix, Latonia virgo,
557
ipse pater famulam voveo; tua prima per auras
558
tela tenens supplex hostem fugit. Accipe, testor,
559
diva tuam, quae nunc dubiis committitur auris.»
560
Narrator
Dixit et adducto contortum hastile lacerto
561
immittit: sonuere undae, rapidum super amnem
562
infelix fugit in iaculo stridente Camilla.
563
At Metabus, magna propius iam urgente caterva,
564
dat sese fluvio atque hastam cum virgine victor
565
gramineo donum Triviae de caespite vellit.
566
Non illum tectis ullae, non moenibus urbes
567
accepere neque ipse manus feritate dedisset:
568
pastorum et solis exegit montibus aevom.
569
Hic natam in dumis interque horrentia lustra
570
armentalis equae mammis et lacte ferino
571
nutribat, teneris immulgens ubera labris.
572
Utque pedum primis infans vestigia plantis
573
institerat, iaculo palmas armavit acuto
574
spiculaque ex umero parvae suspendit et arcum.
575
Pro crinali auro, pro longae tegmine pallae
576
tigridis exuviae per dorsum a vertice pendent.
577
Tela manu iam tum tenera puerilia torsit
578
et fundam tereti circum caput egit habena
579
Strymoniamque gruem aut album deiecit olorem.
580
Diana
Multae illam frustra Tyrrhena per oppida matres
581
optavere nurum: sola contenta Diana
582
aeternum telorum et virginitatis amorem
583
intemerata colit. «Vellem haud correpta fuisset
584
militia tali, conata lacessere Teucros:
585
cara mihi comitumque foret nunc una mearum.
586
Verum age, quandoquidem fatis urgetur acerbis,
587
abere, nympha, polo finisque invise Latinos,
588
tristis ubi infausto committitur omine pugna.
589
Haec cape et ultricem pharetra deprome sagittam:
590
hac quicumque sacrum violarit volnere corpus,
591
Tros Italusque, mihi pariter det sanguine poenas.
592
Post ego nube cava miserandae corpus et arma
593
inspoliata feram tumulo patriaeque reponam.»
594