Aeschylus was an ancient Greek playwright widely regarded as the father of tragedy and one of the three great tragedians of classical Athens, alongside Sophocles and Euripides. He is credited with transforming early Dionysian performance into structured dramatic tragedy by introducing a second actor, enabling genuine dialogue and dramatic conflict for the first time.

When and where did Aeschylus live?

Aeschylus was born around 525 BCE in Eleusis, a town near Athens in Attica, and died in 456 BCE in Gela, Sicily. He lived and worked primarily in Athens during the late Archaic and early Classical periods, a formative era for Greek democracy and culture.

What genre or literary tradition did Aeschylus work in?

Aeschylus worked exclusively in Attic tragedy, a dramatic genre performed at the annual City Dionysia festival in Athens in honor of the god Dionysus. His plays were composed as trilogies or tetralogies — three tragedies followed by a satyr play — a structural convention he helped establish and of which the Oresteia (458 BCE) is the only surviving complete example.

What did Aeschylus write?

Ancient sources credited Aeschylus with approximately 70 to 90 plays, of which only seven survive intact: The Persians (472 BCE), Seven Against Thebes (467 BCE), The Suppliants (c. 463 BCE), and the Oresteia trilogy comprising Agamemnon, The Libation Bearers, and The Eumenides (458 BCE), along with Prometheus Bound, whose authorship remains debated by scholars. His lost works are known only through fragments and ancient catalogues.

Who and what influenced Aeschylus?

Aeschylus drew heavily on Homer's Iliad and Odyssey for mythological material and elevated diction, and he acknowledged a profound debt to the epic tradition. He was also shaped by the religious mysteries of Eleusis, where he was born, as well as the theological and ethical concerns of early Greek lyric poets such as Pindar and Hesiod's theogonic tradition.

What shaped Aeschylus' life and career?

Aeschylus fought as a soldier in the Persian Wars, including the Battle of Marathon in 490 BCE and possibly Salamis in 480 BCE — experiences he regarded as among the most significant of his life. His firsthand witness to Athens' struggle for survival against Persia directly informed The Persians, the oldest surviving European drama, which depicts the Persian defeat from the enemy's perspective.

What is Aeschylus' legacy in Western literature?

Aeschylus fundamentally shaped the trajectory of Western drama by establishing conventions of dramatic structure, the use of multiple actors, elaborate stagecraft, and the exploration of divine justice and human suffering as serious theatrical themes. His Oresteia, examining cycles of vengeance and the birth of Athenian legal institutions, has been continuously read, performed, and adapted from antiquity through to the present day and remains a cornerstone of classical education.

What historical role did Aeschylus play beyond writing?

Beyond his literary achievements, Aeschylus served as a citizen-soldier of Athens and fought at the Battle of Marathon in 490 BCE, a fact he considered important enough to record in his own epitaph, which made no mention of his plays. He also visited the court of the tyrant Hieron I of Syracuse in Sicily on at least two occasions, restaging The Persians there around 470 BCE, helping to disseminate Athenian dramatic culture across the Greek world.

What genre is Aeschylus' Agamemnon?

Aeschylus' Agamemnon is a Greek tragedy, the first play of the Oresteia trilogy. It belongs to the choral tragedy tradition performed at the Great Dionysia festival in Athens, combining spoken dialogue, lyric choral odes, and dramatic action to explore suffering and divine justice.

When was Aeschylus' Agamemnon written?

Aeschylus' Agamemnon was first performed in 458 BCE at the Great Dionysia festival in Athens, two years before the playwright's death in 456 BCE. It is the earliest surviving complete Greek tragedy and was composed as the opening play of the Oresteia, which won first prize at that festival.

What is Aeschylus' Agamemnon about?

Agamemnon dramatizes the return of the Greek king Agamemnon to Argos after the ten-year Trojan War and his murder at the hands of his wife Clytemnestra and her lover Aegisthus. Clytemnestra's primary motive is revenge for Agamemnon's sacrifice of their daughter Iphigenia at Aulis, though the play also implicates dynastic bloodguilt stretching back through the cursed House of Atreus.

What are the central themes of Aeschylus' Agamemnon?

The central themes of Agamemnon include the cycle of vengeance and inherited guilt within the House of Atreus, the tension between divine justice (dike) and human retribution, and the dangers of hubris and excessive pride. The play also examines the corrupting effects of power, the suffering caused by war, and the ambiguous nature of prophecy as embodied by Cassandra's ignored warnings.

What is the structure and form of Aeschylus' Agamemnon?

Agamemnon is the longest surviving Greek tragedy, comprising approximately 1,673 lines, and follows the standard structure of prologue, parodos, alternating episodes and stasimon choral odes, and an exodos. The Chorus, composed of Argive elders, plays an unusually prominent role, with its extended parodos running to nearly 250 lines and meditating on the Trojan War, divine law, and the sacrifice of Iphigenia. The play is written in a combination of iambic trimeter for spoken dialogue and lyric meters for choral and sung passages.

What was the political and historical context of Aeschylus' Agamemnon?

Agamemnon was performed in 458 BCE during a period of significant political transformation in Athens, shortly after the democratic reforms of Ephialtes in 462/461 BCE that curtailed the powers of the Areopagus council. The concluding play of the Oresteia, the Eumenides, directly addresses the founding of the Areopagus as a homicide court, suggesting Aeschylus was engaging with contemporary debates about justice, civic order, and Athenian democracy. The trilogy was composed in the aftermath of the Persian Wars, a context that sharpened Athenian interest in questions of hubris, imperial overreach, and divine retribution.

What are the defining literary features and style of Aeschylus' Agamemnon?

Aeschylus' style in Agamemnon is characterized by dense, complex imagery—most famously the extended metaphors of nets, eagles, and light versus darkness—and richly ambiguous language that allows words and actions to carry multiple, often ironic meanings simultaneously. The carpet scene, in which Clytemnestra persuades Agamemnon to walk on crimson tapestries, is a celebrated example of visual symbolism encoding hubris and bloodguilt. Aeschylus also employs dramatic irony throughout, particularly in Cassandra's prophetic laments, which the Chorus and audience understand but the other characters cannot.

What did Aeschylus' Agamemnon contribute to literary tradition?

Agamemnon made foundational contributions to Western dramatic tradition by developing the use of a second actor to create genuine dramatic conflict, a theatrical innovation attributed to Aeschylus himself by Aristotle in the Poetics. The play established the trilogy as a vehicle for exploring a single mythological narrative arc across multiple dramas, a structural model unique to Aeschylus among surviving Greek tragedians. Its sustained examination of inherited guilt, the problem of justice, and the transition from vendetta to civic law created a template for tragic storytelling that influenced Sophocles, Euripides, and countless subsequent dramatists.

How has Aeschylus' Agamemnon influenced later literature and culture?

Agamemnon has exerted continuous influence on Western literature, inspiring works such as Seneca's Agamemnon (c. 54 CE), Eugene O'Neill's Mourning Becomes Electra (1931), and T. S. Eliot's The Family Reunion (1939), all of which transpose the Oresteian cycle into new settings. Ted Hughes produced a celebrated English version, The Oresteia, in 1999, and Tony Harrison's The Oresteia (1981) adapted the trilogy for the National Theatre. The play's central images—the watchman on the roof, the crimson carpets, Cassandra's prophecy—have become enduring cultural archetypes for themes of betrayal, prophetic doom, and the return of the warrior.

Who are the key figures in Aeschylus' Agamemnon?

The principal figures in Agamemnon are Clytemnestra, the dominant and cunning queen of Argos who engineers her husband's murder; Agamemnon, the victorious but fatally arrogant king returning from Troy; and Cassandra, the Trojan prophetess brought back as Agamemnon's concubine, whose foreknowledge of death she cannot make others believe. Aegisthus, Clytemnestra's lover and son of Thyestes, appears at the play's end to claim his share of the revenge against the House of Atreus, while the Chorus of Argive elders serves as a collective moral witness throughout.

0:00

Agamemnon

Aeschylus

Φύλαξ

θεοὺς μὲν αἰτῶ τῶνδʼ ἀπαλλαγὴν πόνων

φρουρᾶς ἐτείας μῆκος, ἣν κοιμώμενος

στέγαις Ἀτρειδῶν ἄγκαθεν, κυνὸς δίκην,

ἄστρων κάτοιδα νυκτέρων ὁμήγυριν,

καὶ τοὺς φέροντας χεῖμα καὶ θέρος βροτοῖς

λαμπροὺς δυνάστας, ἐμπρέποντας αἰθέρι

ἀστέρας, ὅταν φθίνωσιν, ἀντολάς τε τῶν.

καὶ νῦν φυλάσσω λαμπάδος τό σύμβολον,

αὐγὴν πυρὸς φέρουσαν ἐκ Τροίας φάτιν

ἁλώσιμόν τε βάξιν· ὧδε γὰρ κρατεῖ

γυναικὸς ἀνδρόβουλον ἐλπίζον κέαρ.

εὖτʼ ἂν δὲ νυκτίπλαγκτον ἔνδροσόν τʼ ἔχω

εὐνὴν ὀνείροις οὐκ ἐπισκοπουμένην

ἐμήν· φόβος γὰρ ἀνθʼ ὕπνου παραστατεῖ,

τὸ μὴ βεβαίως βλέφαρα συμβαλεῖν ὕπνῳ·

ὅταν δʼ ἀείδειν ἢ μινύρεσθαι δοκῶ,

ὕπνου τόδʼ ἀντίμολπον ἐντέμνων ἄκος,

κλαίω τότʼ οἴκου τοῦδε συμφορὰν στένων

οὐχ ὡς τὰ πρόσθʼ ἄριστα διαπονουμένου.

νῦν δʼ εὐτυχὴς γένοιτʼ ἀπαλλαγὴ πόνων

εὐαγγέλου φανέντος ὀρφναίου πυρός.

ὦ χαῖρε λαμπτὴρ νυκτός, ἡμερήσιον

φάος πιφαύσκων καὶ χορῶν κατάστασιν

πολλῶν ἐν Ἄργει, τῆσδε συμφορᾶς χάριν.

ἰοὺ ἰού.

Ἀγαμέμνονος γυναικὶ σημαίνω τορῶς

εὐνῆς ἐπαντείλασαν ὡς τάχος δόμοις

ὀλολυγμὸν εὐφημοῦντα τῇδε λαμπάδι

ἐπορθιάζειν, εἴπερ Ἰλίου πόλις

ἑάλωκεν, ὡς ὁ φρυκτὸς ἀγγέλλων πρέπει·

αὐτός τʼ ἔγωγε φροίμιον χορεύσομαι.

τὰ δεσποτῶν γὰρ εὖ πεσόντα θήσομαι

τρὶς ἓξ βαλούσης τῆσδέ μοι φρυκτωρίας.

γένοιτο δʼ οὖν μολόντος εὐφιλῆ χέρα

ἄνακτος οἴκων τῇδε βαστάσαι χερί.

τὰ δʼ ἄλλα σιγῶ· βοῦς ἐπὶ γλώσσῃ μέγας

βέβηκεν· οἶκος δʼ αὐτός, εἰ φθογγὴν λάβοι,

σαφέστατʼ ἂν λέξειεν· ὡς ἑκὼν ἐγὼ

μαθοῦσιν αὐδῶ κοὐ μαθοῦσι λήθομαι.

Χορός

δέκατον μὲν ἔτος τόδʼ ἐπεὶ Πριάμου

μέγας ἀντίδικος,

Μενέλαος ἄναξ ἠδʼ Ἀγαμέμνων,

διθρόνου Διόθεν καὶ δισκήπτρου

τιμῆς ὀχυρὸν ζεῦγος Ἀτρειδᾶν

στόλον Ἀργείων χιλιοναύτην,

τῆσδʼ ἀπὸ χώρας

ἦραν, στρατιῶτιν ἀρωγὰν.

μέγαν ἐκ θυμοῦ κλάζοντες Ἄρη

τρόπον αἰγυπιῶν, οἵτʼ ἐκπατίοις

ἄλγεσι παίδων ὕπατοι λεχέων

στροφοδινοῦνται

πτερύγων ἐρετμοῖσιν ἐρεσσόμενοι,

δεμνιοτήρη

πόνον ὀρταλίχων ὀλέσαντες·

ὕπατος δʼ ἀίων ἤ τις Ἀπόλλων

ἢ Πὰν ἢ Ζεὺς οἰωνόθροον

γόον ὀξυβόαν τῶνδε μετοίκων

ὑστερόποινον

πέμπει παραβᾶσιν Ἐρινύν.

οὕτω δʼ Ἀτρέως παῖδας ὁ κρείσσων

ἐπʼ Ἀλεξάνδρῳ πέμπει ξένιος

Ζεὺς πολυάνορος ἀμφὶ γυναικὸς

πολλὰ παλαίσματα καὶ γυιοβαρῆ

γόνατος κονίαισιν ἐρειδομένου

διακναιομένης τʼ ἐν προτελείοις

κάμακος θήσων Δαναοῖσι

Τρωσί θʼ ὁμοίως. ἔστι δʼ ὅπη νῦν

ἔστι· τελεῖται δʼ ἐς τὸ πεπρωμένον·

οὔθʼ ὑποκαίων οὔθʼ ὑπολείβων

οὔτε δακρύων ἀπύρων ἱερῶν

ὀργὰς ἀτενεῖς παραθέλξει.

ἡμεῖς δʼ ἀτίται σαρκὶ παλαιᾷ

τῆς τότʼ ἀρωγῆς ὑπολειφθέντες

μίμνομεν ἰσχὺν

ἰσόπαιδα νέμοντες ἐπὶ σκήπτροις.

ὅ τε γὰρ νεαρὸς μυελὸς στέρνων

ἐντὸς ἀνᾴσσων

ἰσόπρεσβυς, Ἄρης δʼ οὐκ ἔνι χώρᾳ,

τό θʼ ὑπέργηρων φυλλάδος ἤδη

κατακαρφομένης τρίποδας μὲν ὁδοὺς

στείχει, παιδὸς δʼ οὐδὲν ἀρείων

ὄναρ ἡμερόφαντον ἀλαίνει.

σὺ δέ, Τυνδάρεω

θύγατερ, βασίλεια Κλυταιμήστρα,

τί χρέος; τί νέον; τί δʼ ἐπαισθομένη,

τίνος ἀγγελίας

πειθοῖ περίπεμπτα θυοσκεῖς;

πάντων δὲ θεῶν τῶν ἀστυνόμων,

ὑπάτων, χθονίων,

τῶν τʼ οὐρανίων τῶν τʼ ἀγοραίων,

βωμοὶ δώροισι φλέγονται·

ἄλλη δʼ ἄλλοθεν οὐρανομήκης

λαμπὰς ἀνίσχει,

φαρμασσομένη χρίματος ἁγνοῦ

μαλακαῖς ἀδόλοισι παρηγορίαις,

πελάνῳ μυχόθεν βασιλείῳ.

τούτων λέξασʼ ὅ τι καὶ δυνατὸν

καὶ θέμις αἰνεῖν,

παιών τε γενοῦ τῆσδε μερίμνης,

ἣ νῦν τοτὲ μὲν κακόφρων τελέθει,

100

τοτὲ δʼ ἐκ θυσιῶν ἀγανὴ φαίνουσʼ

101

ἐλπὶς ἀμύνει φροντίδʼ ἄπληστον

102

τῆς θυμοβόρου φρένα λύπης.

103

κύριός εἰμι θροεῖν ὅδιον κράτος αἴσιον ἀνδρῶν

104

ἐκτελέων· ἔτι γὰρ θεόθεν καταπνεύει

105

πειθὼ μολπᾶν

106

ἀλκὰν σύμφυτος αἰών·

107

ὅπως Ἀχαι-

108

ῶν δίθρονον κράτος, Ἑλλάδος ἥβας

109

ξύμφρονα ταγάν,

110

πέμπει σὺν δορὶ καὶ χερὶ πράκτορι

111

θούριος ὄρνις Τευκρίδʼ ἐπʼ αἶαν,

112

οἰωνῶν βασιλεὺς βασιλεῦσι νε-

113

ῶν ὁ κελαινός, ὅ τʼ ἐξόπιν ἀργᾶς,

114

φανέντες ἴ-

115

κταρ μελάθρων χερὸς ἐκ δοριπάλτου

116

παμπρέπτοις ἐν ἕδραισιν,

117

βοσκόμενοι λαγίναν, ἐρικύμονα φέρματι γένναν,

118

βλαβέντα λοισθίων δρόμων.

119

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω.

120

κεδνὸς δὲ στρατόμαντις ἰδὼν δύο λήμασι δισσοὺς

121

Ἀτρεΐδας μαχίμους ἐδάη λαγοδαίτας

122

πομπούς τʼ ἀρχάς·

123

οὕτω δʼ εἶπε τερᾴζων·

124

χρόνῳ μὲν ἀγρεῖ

125

Πριάμου πόλιν ἅδε κέλευθος,

126

πάντα δὲ πύργων

127

κτήνη πρόσθε τὰ δημιοπληθῆ

128

Μοῖρʼ ἀλαπάξει πρὸς τὸ βίαιον·

129

οἶον μή τις ἄγα θεόθεν κνεφά-

130

σῃ προτυπὲν στόμιον μέγα Τροίας

131

στρατωθέν. οἴκτῳ γὰρ ἐπί-

132

φθονος Ἄρτεμις ἁγνὰ

133

πτανοῖσιν κυσὶ πατρὸς

134

αὐτότοκον πρὸ λόχου μογερὰν πτάκα θυομένοισιν

135

στυγεῖ δὲ δεῖπνον αἰετῶν.

136

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω.

137

τόσον περ εὔφρων, καλά,

138

δρόσοισι λεπτοῖς μαλερῶν λεόντων

139

πάντων τʼ ἀγρονόμων φιλομάστοις

140

θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά,

141

τούτων αἴνει ξύμβολα κρᾶναι,

142

δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ φάσματα στρουθῶν.

143

ἰήιον δὲ καλέω Παιᾶνα,

144

μή τινας ἀντιπνόους Δανα-

145

οῖς χρονίας ἐχενῇδας ἀ-

146

πλοίας τεύξῃ,

147

σπευδομένα θυσίαν ἑτέραν ἄνομόν τινʼ, ἄδαιτον

148

νεικέων τέκτονα σύμφυτον,

149

οὐ δεισήνορα. μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

150

οἰκονόμος δολία μνάμων μῆνις τεκνόποινος.

151

τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν

152

μόρσιμʼ ἀπʼ ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις·

153

τοῖς δʼ ὁμόφωνον

154

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω.

155

Ζεύς, ὅστις ποτʼ ἐστίν, εἰ τόδʼ αὐ-

156

τῷ φίλον κεκλημένῳ,

157

τοῦτό νιν προσεννέπω.

158

οὐκ ἔχω προσεικάσαι

159

πάντʼ ἐπισταθμώμενος

160

πλὴν Διός, εἰ τὸ μάταν ἀπὸ φροντίδος ἄχθος

161

χρὴ βαλεῖν ἐτητύμως.

162

οὐδʼ ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας,

163

παμμάχῳ θράσει βρύων,

164

οὐδὲ λέξεται πρὶν ὤν·

165

ὃς δʼ ἔπειτʼ ἔφυ, τρια-

166

κτῆρος οἴχεται τυχών.

167

Ζῆνα δέ τις προφρόνως ἐπινίκια κλάζων

168

τεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν·

169

τὸν φρονεῖν βροτοὺς ὁδώ-

170

σαντα, τὸν πάθει μάθος

171

θέντα κυρίως ἔχειν.

172

στάζει δʼ ἔν θʼ ὕπνῳ πρὸ καρδίας

173

μνησιπήμων πόνος· καὶ παρʼ ἄ-

174

κοντας ἦλθε σωφρονεῖν.

175

δαιμόνων δέ που χάρις βίαιος

176

σέλμα σεμνὸν ἡμένων.

177

καὶ τόθʼ ἡγεμὼν ὁ πρέ-

178

σβυς νεῶν Ἀχαιικῶν,

179

μάντιν οὔτινα ψέγων,

180

ἐμπαίοις τύχαισι συμπνέων,

181

εὖτʼ ἀπλοίᾳ κεναγγεῖ βαρύ-

182

νοντʼ Ἀχαιικὸς λεώς,

183

Χαλκίδος πέραν ἔχων παλιρρόχ-

184

θοις ἐν Αὐλίδος τόποις·

185

πνοαὶ δʼ ἀπὸ Στρυμόνος μολοῦσαι

186

κακόσχολοι νήστιδες δύσορμοι,

187

βροτῶν ἄλαι, ναῶν τε καὶ

188

πεισμάτων ἀφειδεῖς,

189

παλιμμήκη χρόνον τιθεῖσαι

190

τρίβῳ κατέξαινον ἄν-

191

θος Ἀργείων· ἐπεὶ δὲ καὶ πικροῦ

192

χείματος ἄλλο μῆχαρ

193

βριθύτερον πρόμοισιν

194

μάντις ἔκλαγξεν προφέρων

195

Ἄρτεμιν, ὥστε χθόνα βάκ-

196

τροις ἐπικρούσαντας Ἀτρεί-

197

δας δάκρυ μὴ κατασχεῖν·

198

ἄναξ δʼ ὁ πρέσβυς τότʼ εἶπε φωνῶν·

199

βαρεῖα μὲν κὴρ τὸ μὴ πιθέσθαι,

200

βαρεῖα δʼ, εἰ τέκνον δαΐ-

201

ξω, δόμων ἄγαλμα,

202

μιαίνων παρθενοσφάγοισιν

203

ῥείθροις πατρῴους χέρας

204

πέλας βωμοῦ· τί τῶνδʼ ἄνευ κακῶν,

205

πῶς λιπόναυς γένωμαι

206

ξυμμαχίας ἁμαρτών;

207

παυσανέμου γὰρ θυσίας

208

παρθενίου θʼ αἵματος ὀρ-

209

γᾷ περιόργως ἐπιθυ-

210

μεῖν θέμις. εὖ γὰρ εἴη.

211

ἐπεὶ δʼ ἀνάγκας ἔδυ λέπαδνον

212

φρενὸς πνέων δυσσεβῆ τροπαίαν

213

ἄναγνον ἀνίερον, τόθεν

214

τὸ παντότολμον φρονεῖν μετέγνω.

215

βροτοὺς θρασύνει γὰρ αἰσχρόμητις

216

τάλαινα παρακοπὰ πρωτοπήμων. ἔτλα δʼ οὖν

217

θυτὴρ γενέσθαι θυγατρός,

218

γυναικοποίνων πολέμων ἀρωγὰν

219

καὶ προτέλεια ναῶν.

220

λιτὰς δὲ καὶ κληδόνας πατρῴους

221

παρʼ οὐδὲν αἰῶ τε παρθένειον

222

ἔθεντο φιλόμαχοι βραβῆς.

223

φράσεν δʼ ἀόζοις πατὴρ μετʼ εὐχὰν

224

δίκαν χιμαίρας ὕπερθε βωμοῦ

225

πέπλοισι περιπετῆ παντὶ θυμῷ προνωπῆ

226

λαβεῖν ἀέρδην, στόματός

227

τε καλλιπρῴρου φυλακᾷ κατασχεῖν

228

φθόγγον ἀραῖον οἴκοις,

229

βίᾳ χαλινῶν τʼ ἀναύδῳ μένει.

230

κρόκου βαφὰς δʼ ἐς πέδον χέουσα

231

ἔβαλλʼ ἕκαστον θυτήρ-

232

ων ἀπʼ ὄμματος βέλει

233

φιλοίκτῳ, πρέπουσά θʼ ὡς ἐν γραφαῖς, προσεννέπειν

234

θέλουσʼ, ἐπεὶ πολλάκις

235

πατρὸς κατʼ ἀνδρῶνας εὐτραπέζους

236

ἔμελψεν, ἁγνᾷ δʼ ἀταύρωτος αὐδᾷ πατρὸς

237

φίλου τριτόσπονδον εὔ-

238

ποτμον παιῶνα φίλως ἐτίμα —

239

τὰ δʼ ἔνθεν οὔτʼ εἶδον οὔτʼ ἐννέπω·

240

τέχναι δὲ Κάλχαντος οὐκ ἄκραντοι.

241

Δίκα δὲ τοῖς μὲν παθοῦσ-

242

ιν μαθεῖν ἐπιρρέπει·

243

τὸ μέλλον δʼ, ἐπεὶ γένοιτʼ, ἂν κλύοις· πρὸ χαιρέτω·

244

ἴσον δὲ τῷ προστένειν.

245

τορὸν γὰρ ἥξει σύνορθρον αὐγαῖς.

246

πέλοιτο δʼ οὖν τἀπὶ τούτοισιν εὖ πρᾶξις, ὡς

247

θέλει τόδʼ ἄγχιστον Ἀ-

248

πίας γαίας μονόφρουρον ἕρκος.

249

ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμήστρα, κράτος·

250

δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν

251

γυναῖκʼ ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου.

252

σὺ δʼ εἴ τι κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη

253

εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,

254

κλύοιμʼ ἂν εὔφρων· οὐδὲ σιγώσῃ φθόνος.

255

Κλυταιμήστρα

εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία,

256

ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα.

Ἥφαιστος Ἴδης λαμπρὸν ἐκπέμπων σέλας.

273

φρυκτὸς δὲ φρυκτὸν δεῦρʼ ἀπʼ ἀγγάρου πυρὸς

274

ἔπεμπεν· Ἴδη μὲν πρὸς Ἑρμαῖον λέπας

275

Λήμνου· μέγαν δὲ πανὸν ἐκ νήσου τρίτον

276

Ἀθῷον αἶπος Ζηνὸς ἐξεδέξατο,

277

ὑπερτελής τε, πόντον ὥστε νωτίσαι,

278

ἰσχὺς πορευτοῦ λαμπάδος πρὸς ἡδονὴν

279

πεύκη τὸ χρυσοφεγγές, ὥς τις ἥλιος,

280

σέλας παραγγείλασα Μακίστου σκοπαῖς·

281

ὁ δʼ οὔτι μέλλων οὐδʼ ἀφρασμόνως ὕπνῳ

282

νικώμενος παρῆκεν ἀγγέλου μέρος·

283

ἑκὰς δὲ φρυκτοῦ φῶς ἐπʼ Εὐρίπου ῥοὰς

284

Μεσσαπίου φύλαξι σημαίνει μολόν.

285

οἱ δʼ ἀντέλαμψαν καὶ παρήγγειλαν πρόσω

286

γραίας ἐρείκης θωμὸν ἅψαντες πυρί.

287

σθένουσα λαμπὰς δʼ οὐδέπω μαυρουμένη,

288

ὑπερθοροῦσα πεδίον Ἀσωποῦ, δίκην

289

φαιδρᾶς σελήνης, πρὸς Κιθαιρῶνος λέπας

290

ἤγειρεν ἄλλην ἐκδοχὴν πομποῦ πυρός.

291

φάος δὲ τηλέπομπον οὐκ ἠναίνετο

292

φρουρὰ πλέον καίουσα τῶν εἰρημένων·

293

λίμνην δʼ ὑπὲρ Γοργῶπιν ἔσκηψεν φάος·

294

ὄρος τʼ ἐπʼ Αἰγίπλαγκτον ἐξικνούμενον

295

ὤτρυνε θεσμὸν μὴ χρονίζεσθαι πυρός.

296

πέμπουσι δʼ ἀνδαίοντες ἀφθόνῳ μένει

297

φλογὸς μέγαν πώγωνα, καὶ Σαρωνικοῦ

298

πορθμοῦ κάτοπτον πρῶνʼ ὑπερβάλλειν πρόσω

299

φλέγουσαν· ἔστʼ ἔσκηψεν εὖτʼ ἀφίκετο

300

Ἀραχναῖον αἶπος, ἀστυγείτονας σκοπάς·

301

κἄπειτʼ Ἀτρειδῶν ἐς τόδε σκήπτει στέγος

302

φάος τόδʼ οὐκ ἄπαππον Ἰδαίου πυρός.

303

τοιοίδε τοί μοι λαμπαδηφόρων νόμοι,

304

ἄλλος παρʼ ἄλλου διαδοχαῖς πληρούμενοι·

305

νικᾷ δʼ ὁ πρῶτος καὶ τελευταῖος δραμών.

306

τέκμαρ τοιοῦτον σύμβολόν τέ σοι λέγω

307

ἀνδρὸς παραγγείλαντος ἐκ Τροίας ἐμοί.

308

Χορός

θεοῖς μὲν αὖθις, ὦ γύναι, προσεύξομαι.

309

λόγους δʼ ἀκοῦσαι τούσδε κἀποθαυμάσαι

310

διηνεκῶς θέλοιμʼ ἂν ὡς λέγοις πάλιν.

311

Κλυταιμήστρα

Τροίαν Ἀχαιοὶ τῇδʼ ἔχουσʼ ἐν ἡμέρᾳ.

312

οἶμαι βοὴν ἄμεικτον ἐν πόλει πρέπειν.

313

ὄξος τʼ ἄλειφά τʼ ἐγχέας ταὐτῷ κύτει

314

διχοστατοῦντʼ ἄν, οὐ φίλω, προσεννέποις.

315

καὶ τῶν ἁλόντων καὶ κρατησάντων δίχα

316

φθογγὰς ἀκούειν ἔστι συμφορᾶς διπλῆς.

317

οἱ μὲν γὰρ ἀμφὶ σώμασιν πεπτωκότες

318

ἀνδρῶν κασιγνήτων τε καὶ φυταλμίων

319

παῖδες γερόντων οὐκέτʼ ἐξ ἐλευθέρου

320

δέρης ἀποιμώζουσι φιλτάτων μόρον·

321

τοὺς δʼ αὖτε νυκτίπλαγκτος ἐκ μάχης πόνος

322

νήστεις πρὸς ἀρίστοισιν ὧν ἔχει πόλις

323

τάσσει, πρὸς οὐδὲν ἐν μέρει τεκμήριον,

324

ἀλλʼ ὡς ἕκαστος ἔσπασεν τύχης πάλον.

325

ἐν δʼ αἰχμαλώτοις Τρωικοῖς οἰκήμασιν

326

ναίουσιν ἤδη, τῶν ὑπαιθρίων πάγων

327

δρόσων τʼ ἀπαλλαγέντες, ὡς δʼ εὐδαίμονες

328

ἀφύλακτον εὑδήσουσι πᾶσαν εὐφρόνην.

329

εἰ δʼ εὖ σέβουσι τοὺς πολισσούχους θεοὺς

330

τοὺς τῆς ἁλούσης γῆς θεῶν θʼ ἱδρύματα,

331

οὔ τἂν ἑλόντες αὖθις ἀνθαλοῖεν ἄν.

332

ἔρως δὲ μή τις πρότερον ἐμπίπτῃ στρατῷ

333

πορθεῖν ἃ μὴ χρή, κέρδεσιν νικωμένους.

334

δεῖ γὰρ πρὸς οἴκους νοστίμου σωτηρίας

335

κάμψαι διαύλου θάτερον κῶλον πάλιν·

336

θεοῖς δʼ ἀναμπλάκητος εἰ μόλοι στρατός,

337

ἐγρηγορὸς τὸ πῆμα τῶν ὀλωλότων

338

γένοιτʼ ἄν, εἰ πρόσπαια μὴ τύχοι κακά.

339

τοιαῦτά τοι γυναικὸς ἐξ ἐμοῦ κλύεις·

340

τὸ δʼ εὖ κρατοίη μὴ διχορρόπως ἰδεῖν.

341

πολλῶν γὰρ ἐσθλῶν τήνδʼ ὄνησιν εἱλόμην.

342

Χορός

γύναι, κατʼ ἄνδρα σώφρονʼ εὐφρόνως λέγεις.

343

ἐγὼ δʼ ἀκούσας πιστά σου τεκμήρια

344

θεοὺς προσειπεῖν εὖ παρασκευάζομαι.

345

χάρις γὰρ οὐκ ἄτιμος εἴργασται πόνων.

346

ὦ Ζεῦ βασιλεῦ καὶ νὺξ φιλία

347

μεγάλων κόσμων κτεάτειρα,

348

ἥτʼ ἐπὶ Τροίας πύργοις ἔβαλες

349

στεγανὸν δίκτυον, ὡς μήτε μέγαν

350

μήτʼ οὖν νεαρῶν τινʼ ὑπερτελέσαι

351

μέγα δουλείας

352

γάγγαμον, ἄτης παναλώτου.

353

Δία τοι ξένιον μέγαν αἰδοῦμαι

354

τὸν τάδε πράξαντʼ ἐπʼ Ἀλεξάνδρῳ

355

τείνοντα πάλαι τόξον, ὅπως ἂν

356

μήτε πρὸ καιροῦ μήθʼ ὑπὲρ ἄστρων

357

βέλος ἠλίθιον σκήψειεν.

358

Διὸς πλαγὰν ἔχουσιν εἰπεῖν,

359

πάρεστιν τοῦτό γʼ ἐξιχνεῦσαι.

360

ὡς ἔπραξεν ὡς ἔκρανεν. οὐκ ἔφα τις

361

θεοὺς βροτῶν ἀξιοῦσθαι μέλειν

362

ὅσοις ἀθίκτων χάρις

363

πατοῖθʼ· ὁ δʼ οὐκ εὐσεβής.

364

πέφανται δʼ ἐκτίνουσʼ

365

ἀτολμήτων ἀρὴ

366

πνεόντων μεῖζον ἢ δικαίως,

367

φλεόντων δωμάτων ὑπέρφευ

368

ὑπὲρ τὸ βέλτιστον. ἔστω δʼ ἀπή-

369

μαντον, ὥστʼ ἀπαρκεῖν

370

εὖ πραπίδων λαχόντα.

371

οὐ γὰρ ἔστιν ἔπαλξις

372

πλούτου πρὸς κόρον ἀνδρὶ

373

λακτίσαντι μέγαν Δίκας

374

βωμὸν εἰς ἀφάνειαν.

375

βιᾶται δʼ ἁ τάλαινα πειθώ,

376

προβούλου παῖς ἄφερτος ἄτας.

377

ἄκος δὲ πᾶν μάταιον. οὐκ ἐκρύφθη,

378

πρέπει δέ, φῶς αἰνολαμπές, σίνος·

379

κακοῦ δὲ χαλκοῦ τρόπον

380

τρίβῳ τε καὶ προσβολαῖς

381

μελαμπαγὴς πέλει

382

δικαιωθείς, ἐπεὶ

383

διώκει παῖς ποτανὸν ὄρνιν,

384

πόλει πρόστριμμʼ ἄφερτον ἐνθείς.

385

λιτᾶν δʼ ἀκούει μὲν οὔτις θεῶν·

386

τὸν δʼ ἐπίστροφον τῶν

387

φῶτʼ ἄδικον καθαιρεῖ.

388

οἷος καὶ Πάρις ἐλθὼν

389

ἐς δόμον τὸν Ἀτρειδᾶν

390

ᾔσχυνε ξενίαν τράπε-

391

ζαν κλοπαῖσι γυναικός.

392

λιποῦσα δʼ ἀστοῖσιν ἀσπίστοράς

393

τε καὶ κλόνους λογχίμους

394

ναυβάτας θʼ ὁπλισμούς,

395

ἄγουσά τʼ ἀντίφερνον Ἰλίῳ φθορὰν

396

βέβακεν ῥίμφα διὰ

397

πυλᾶν ἄτλητα τλᾶσα· πολλὰ δʼ ἔστενον

398

τόδʼ ἐννέποντες δόμων προφῆται·

399

ἰὼ ἰὼ δῶμα δῶμα καὶ πρόμοι,

400

ἰὼ λέχος καὶ στίβοι φιλάνορες.

401

πάρεστι σιγὰς ἀτίμους ἀλοιδόρους

402

ἄλγιστʼ ἀφημένων ἰδεῖν.

403

πόθῳ δʼ ὑπερποντίας

404

φάσμα δόξει δόμων ἀνάσσειν.

405

εὐμόρφων δὲ κολοσσῶν

406

ἔχθεται χάρις ἀνδρί·

407

ὀμμάτων δʼ ἐν ἀχηνίαις

408

ἔρρει πᾶσʼ Ἀφροδίτα.

409

ὀνειρόφαντοι δὲ πενθήμονες

410

πάρεισι δόξαι φέρου-

411

σαι χάριν ματαίαν.

412

μάταν γάρ, εὖτʼ ἂν ἐσθλά τις δοκῶν ὁρᾷ,

413

παραλλάξασα διὰ

414

χερῶν βέβακεν ὄψις οὐ μεθύστερον

415

πτεροῖς ὀπαδοῦσʼ ὕπνου κελεύθοις.

416

τὰ μὲν κατʼ οἴκους ἐφʼ ἑστίας ἄχη

417

τάδʼ ἐστὶ καὶ τῶνδʼ ὑπερβατώτερα.

418

τὸ πᾶν δʼ ἀφʼ Ἕλλανος αἴας συνορμένοις

419

πένθειʼ ἀτλησικάρδιος

420

δόμων ἑκάστου πρέπει.

421

πολλὰ γοῦν θιγγάνει πρὸς ἧπαρ·

422

οὓς μὲν γάρ τις ἔπεμψεν

423

οἶδεν, ἀντὶ δὲ φωτῶν

424

τεύχη καὶ σποδὸς εἰς ἑκά-

425

στου δόμους ἀφικνεῖται.

426

ὁ χρυσαμοιβὸς δʼ Ἄρης σωμάτων

427

καὶ ταλαντοῦχος ἐν μάχῃ δορὸς

428

πυρωθὲν ἐξ Ἰλίου

429

φίλοισι πέμπει βαρὺ

430

ψῆγμα δυσδάκρυτον ἀν-

431

τήνορος σποδοῦ γεμί-

432

ζων λέβητας εὐθέτους.

433

στένουσι δʼ εὖ λέγοντες ἄν-

434

δρα τὸν μὲν ὡς μάχης ἴδρις,

435

τὸν δʼ ἐν φοναῖς καλῶς πεσόντʼ —

436

ἀλλοτρίας διαὶ γυναι-

437

κός· τάδε σῖγά τις βαΰ-

438

ζει, φθονερὸν δʼ ὑπʼ ἄλγος ἕρ-

439

πει προδίκοις Ἀτρείδαις.

440

οἱ δʼ αὐτοῦ περὶ τεῖχος

441

θήκας Ἰλιάδος γᾶς

442

εὔμορφοι κατέχουσιν· ἐχ-

443

θρὰ δʼ ἔχοντας ἔκρυψεν.

444

βαρεῖα δʼ ἀστῶν φάτις ξὺν κότῳ·

445

δημοκράντου δʼ ἀρᾶς τίνει χρέος.

446

μένει δʼ ἀκοῦσαί τί μου

447

μέριμνα νυκτηρεφές.

448

τῶν πολυκτόνων γὰρ οὐκ

449

ἄσκοποι θεοί. κελαι-

450

ναὶ δʼ Ἐρινύες χρόνῳ

451

τυχηρὸν ὄντʼ ἄνευ δίκας

452

παλιντυχεῖ τριβᾷ βίου

453

τιθεῖσʼ ἀμαυρόν, ἐν δʼ ἀί-

454

στοις τελέθοντος οὔτις ἀλ-

455

κά· τὸ δʼ ὑπερκόπως κλύειν

456

εὖ βαρύ· βάλλεται γὰρ ὄσ-

457

σοις Διόθεν κάρανα.

458

κρίνω δʼ ἄφθονον ὄλβον·

459

μήτʼ εἴην πτολιπόρθης

460

μήτʼ οὖν αὐτὸς ἁλοὺς ὑπʼ ἄλ-

461

λων βίον κατίδοιμι.

462

πυρὸς δʼ ὑπʼ εὐαγγέλου

463

πόλιν διήκει θοὰ

464

βάξις· εἰ δʼ ἐτήτυμος,

465

τίς οἶδεν, ἤ τι θεῖόν ἐστί πῃ ψύθος. —

466

τίς ὧδε παιδνὸς ἢ φρενῶν κεκομμένος,

467

φλογὸς παραγγέλμασιν

468

νέοις πυρωθέντα καρδίαν ἔπειτʼ

469

ἀλλαγᾷ λόγου καμεῖν; —

470

ἐν γυναικὸς αἰχμᾷ πρέπει

471

πρὸ τοῦ φανέντος χάριν ξυναινέσαι. —

472

πιθανὸς ἄγαν ὁ θῆλυς ὅρος ἐπινέμεται

473

ταχύπορος· ἀλλὰ ταχύμορον

474

γυναικογήρυτον ὄλλυται κλέος. —

475

τάχʼ εἰσόμεσθα λαμπάδων φαεσφόρων

476

φρυκτωριῶν τε καὶ πυρὸς παραλλαγάς,

477

εἴτʼ οὖν ἀληθεῖς εἶτʼ ὀνειράτων δίκην

478

τερπνὸν τόδʼ ἐλθὸν φῶς ἐφήλωσεν φρένας.

479

κήρυκʼ ἀπʼ ἀκτῆς τόνδʼ ὁρῶ κατάσκιον

480

κλάδοις ἐλαίας· μαρτυρεῖ δέ μοι κάσις

481

πηλοῦ ξύνουρος διψία κόνις τάδε,

482

ὡς οὔτʼ ἄναυδος οὔτε σοι δαίων φλόγα

483

ὕλης ὀρείας σημανεῖ καπνῷ πυρός,

484

ἀλλʼ ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων —

485

τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδʼ ἀποστέργω λόγον·

486

εὖ γὰρ πρὸς εὖ φανεῖσι προσθήκη πέλοι. —

487

ὅστις τάδʼ ἄλλως τῇδʼ ἐπεύχεται πόλει,

488

αὐτὸς φρενῶν καρποῖτο τὴν ἁμαρτίαν.

489

Κῆρυξ

ἰὼ πατρῷον οὖδας Ἀργείας χθονός,

490

δεκάτου σε φέγγει τῷδʼ ἀφικόμην ἔτους,

491

πολλῶν ῥαγεισῶν ἐλπίδων μιᾶς τυχών.

492

οὐ γάρ ποτʼ ηὔχουν τῇδʼ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ

493

θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος.

494

νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δʼ ἡλίου φάος,

495

ὕπατός τε χώρας Ζεύς, ὁ Πύθιός τʼ ἄναξ,

496

τόξοις ἰάπτων μηκέτʼ εἰς ἡμᾶς βέλη·

497

ἅλις παρὰ Σκάμανδρον ἦσθʼ ἀνάρσιος·

498

νῦν δʼ αὖτε σωτὴρ ἴσθι καὶ παιώνιος,

499

ἄναξ Ἄπολλον. τούς τʼ ἀγωνίους θεοὺς

500

πάντας προσαυδῶ, τόν τʼ ἐμὸν τιμάορον

501

Ἑρμῆν, φίλον κήρυκα, κηρύκων σέβας,

502

ἥρως τε τοὺς πέμψαντας, εὐμενεῖς πάλιν

503

στρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμμένον δορός.

504

ἰὼ μέλαθρα βασιλέων, φίλαι στέγαι,

505

σεμνοί τε θᾶκοι, δαίμονές τʼ ἀντήλιοι,

506

εἴ που πάλαι, φαιδροῖσι τοισίδʼ ὄμμασι

507

δέξασθε κόσμῳ βασιλέα πολλῷ χρόνῳ.

508

ἥκει γὰρ ὑμῖν φῶς ἐν εὐφρόνῃ φέρων

509

καὶ τοῖσδʼ ἅπασι κοινὸν Ἀγαμέμνων ἄναξ.

510

ἀλλʼ εὖ νιν ἀσπάσασθε, καὶ γὰρ οὖν πρέπει

511

Τροίαν κατασκάψαντα τοῦ δικηφόρου

512

Διὸς μακέλλῃ, τῇ κατείργασται πέδον.

513

βωμοὶ δʼ ἄιστοι καὶ θεῶν ἱδρύματα,

514

καὶ σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός.

515

τοιόνδε Τροίᾳ περιβαλὼν ζευκτήριον

516

ἄναξ Ἀτρείδης πρέσβυς εὐδαίμων ἀνὴρ

517

ἥκει, τίεσθαι δʼ ἀξιώτατος βροτῶν

518

τῶν νῦν· Πάρις γὰρ οὔτε συντελὴς πόλις

519

ἐξεύχεται τὸ δρᾶμα τοῦ πάθους πλέον.

520

ὀφλὼν γὰρ ἁρπαγῆς τε καὶ κλοπῆς δίκην

521

τοῦ ῥυσίου θʼ ἥμαρτε καὶ πανώλεθρον

εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δʼ ἐν πολλῷ χρόνῳ

538

τὰ μέν τις ἂν λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,

539

τὰ δʼ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν

540

ἅπαντʼ ἀπήμων τὸν διʼ αἰῶνος χρόνον;

541

μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,

542

σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δʼ οὐ

543

στένοντες, οὐ λαχόντες ἤματος μέρος;

544

τὰ δʼ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος·

545

εὐναὶ γὰρ ἦσαν δηΐων πρὸς τείχεσιν·

546

ἐξ οὐρανοῦ δὲ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι

547

δρόσοι κατεψάκαζον, ἔμπεδον σίνος

548

ἐσθημάτων, τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.

549

χειμῶνα δʼ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,

550

οἷον παρεῖχʼ ἄφερτον Ἰδαία χιών,

551

ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς

552

κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών

553

τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος·

554

παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν

555

τὸ μήποτʼ αὖθις μηδʼ ἀναστῆναι μέλειν.

556

τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,

557

τὸν ζῶντα δʼ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;

558

καὶ πολλὰ χαίρειν ξυμφορὰς καταξιῶ.

559

ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ

560

νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δʼ οὐκ ἀντιρρέπει·

561

ὡς κομπάσαι τῷδʼ εἰκὸς ἡλίου φάει

562

ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις·

563

Τροίαν ἑλόντες δή ποτʼ Ἀργείων στόλος

564

θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθʼ Ἑλλάδα

565

δόμοις ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖον γάνος.

566

τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν

567

καὶ τοὺς στρατηγούς· καὶ χάρις τιμήσεται

568

Διὸς τόδʼ ἐκπράξασα. πάντʼ ἔχεις λόγον.

569

Χορός

νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι·

570

ἀεὶ γὰρ ἥβη τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.

571

δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρᾳ μέλειν

572

εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.

573

Κλυταιμήστρα

ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,

574

ὅτʼ ἦλθʼ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,

575

φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τʼ ἀνάστασιν.

576

καί τίς μʼ ἐνίπτων εἶπε, φρυκτωρῶν δία

577

πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;

578

ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.

579

λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσʼ ἐφαινόμην.

580

ὅμως δʼ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ

581

ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν

582

ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραις

583

θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.

584

καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σέ μοι λέγειν;

585

ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.

586

ὅπως δʼ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν

587

σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι· — τί γὰρ

588

γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,

589

ἀπὸ στρατείας ἀνδρὶ σώσαντος θεοῦ

590

πύλας ἀνοῖξαι; — ταῦτʼ ἀπάγγειλον πόσει·

591

ἥκειν ὅπως τάχιστʼ ἐράσμιον πόλει·

592

γυναῖκα πιστὴν δʼ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν

593

οἵαν περ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα

594

ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,

595

καὶ τἄλλʼ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον

596

οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.

597

οὐδʼ οἶδα τέρψιν οὐδʼ ἐπίψογον φάτιν

598

ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.

599

Κῆρυξ

τοιόσδʼ ὁ κόμπος τῆς ἀληθείας γέμων

600

οὐκ αἰσχρὸς ὡς γυναικὶ γενναίᾳ λακεῖν.

601

Χορός

αὕτη μὲν οὕτως εἶπε μανθάνοντί σοι

602

τοροῖσιν ἑρμηνεῦσιν εὐπρεπῶς λόγον.

603

σὺ δʼ εἰπέ, κῆρυξ, Μενέλεων δὲ πεύθομαι.

604

625

στυγνῷ προσώπῳ πτωσίμου στρατοῦ φέρῃ,

626

πόλει μὲν ἕλκος ἓν τὸ δήμιον τυχεῖν,

627

πολλοὺς δὲ πολλῶν ἐξαγισθέντας δόμων

628

ἄνδρας διπλῇ μάστιγι, τὴν Ἄρης φιλεῖ,

629

δίλογχον ἄτην, φοινίαν ξυνωρίδα·

630

τοιῶνδε μέντοι πημάτων σεσαγμένον

631

πρέπει λέγειν παιᾶνα τόνδʼ Ἐρινύων.

632

σωτηρίων δὲ πραγμάτων εὐάγγελον

633

ἥκοντα πρὸς χαίρουσαν εὐεστοῖ πόλιν,

634

πῶς κεδνὰ τοῖς κακοῖσι συμμείξω, λέγων

635

χειμῶνʼ Ἀχαιοῖς οὐκ ἀμήνιτον θεῶν;

636

ξυνώμοσαν γάρ, ὄντες ἔχθιστοι τὸ πρίν,

637

πῦρ καὶ θάλασσα, καὶ τὰ πίστʼ ἐδειξάτην

638

φθείροντε τὸν δύστηνον Ἀργείων στρατόν.

639

ἐν νυκτὶ δυσκύμαντα δʼ ὠρώρει κακά.

640

ναῦς γὰρ πρὸς ἀλλήλαισι Θρῄκιαι πνοαὶ

641

ἤρεικον· αἱ δὲ κεροτυπούμεναι βίᾳ

642

χειμῶνι τυφῶ σὺν ζάλῃ τʼ ὀμβροκτύπῳ

643

ᾤχοντʼ ἄφαντοι ποιμένος κακοῦ στρόβῳ.

644

ἐπεὶ δʼ ἀνῆλθε λαμπρὸν ἡλίου φάος,

645

ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς

646

ἀνδρῶν Ἀχαιῶν ναυτικοῖς τʼ ἐρειπίοις.

647

ἡμᾶς γε μὲν δὴ ναῦν τʼ ἀκήρατον σκάφος

648

ἤτοι τις ἐξέκλεψεν ἢ ʼξῃτήσατο

649

θεός τις, οὐκ ἄνθρωπος, οἴακος θιγών.

650

τύχη δὲ σωτὴρ ναῦν θέλουσʼ ἐφέζετο,

651

ὡς μήτʼ ἐν ὅρμῳ κύματος ζάλην ἔχειν

652

μήτʼ ἐξοκεῖλαι πρὸς κραταίλεων χθόνα.

653

ἔπειτα δʼ Ἅιδην πόντιον πεφευγότες,

654

λευκὸν κατʼ ἦμαρ, οὐ πεποιθότες τύχῃ,

655

ἐβουκολοῦμεν φροντίσιν νέον πάθος,

656

στρατοῦ καμόντος καὶ κακῶς σποδουμένου.

657

καὶ νῦν ἐκείνων εἴ τίς ἐστιν ἐμπνέων,

658

λέγουσιν ἡμᾶς ὡς ὀλωλότας, τί μή;

659

ἡμεῖς τʼ ἐκείνους ταὔτʼ ἔχειν δοξάζομεν.

660

γένοιτο δʼ ὡς ἄριστα. Μενέλεων γὰρ οὖν

661

πρῶτόν τε καὶ μάλιστα προσδόκα μολεῖν.

662

εἰ γοῦν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ

663

καὶ ζῶντα καὶ βλέποντα, μηχαναῖς Διός,

664

οὔπω θέλοντος ἐξαναλῶσαι γένος,

665

ἐλπίς τις αὐτὸν πρὸς δόμους ἥξειν πάλιν.

666

τοσαῦτʼ ἀκούσας ἴσθι τἀληθῆ κλύων.

667

Χορός

τίς ποτʼ ὠνόμαζεν ὧδʼ

668

ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως —

669

μή τις ὅντινʼ οὐχ ὁρῶμεν προνοί-

670

αισι τοῦ πεπρωμένου

671

γλῶσσαν ἐν τύχᾳ νέμων; —

672

τὰν δορίγαμβρον ἀμφινει-

673

κῆ θʼ Ἑλέναν; ἐπεὶ πρεπόντως

674

ἑλένας, ἕλανδρος, ἑλέ-

675

πτολις, ἐκ τῶν ἁβροτίμων

676

προκαλυμμάτων ἔπλευσε

677

ζεφύρου γίγαντος αὔρᾳ,

678

πολύανδροί τε φεράσπιδες κυναγοὶ

679

κατʼ ἴχνος πλατᾶν ἄφαντον

680

κελσάντων Σιμόεντος ἀ-

681

κτὰς ἐπʼ ἀεξιφύλλους

682

διʼ ἔριν αἱματόεσσαν.

683

Ἰλίῳ δὲ κῆδος ὀρθ-

684

ώνυμον τελεσσίφρων

685

μῆνις ἤλασεν, τραπέζας ἀτί-

686

μωσιν ὑστέρῳ χρόνῳ

687

καὶ ξυνεστίου Διὸς

688

πρασσομένα τὸ νυμφότι-

689

μον μέλος ἐκφάτως τίοντας,

690

ὑμέναιον, ὃς τότʼ ἐπέρ-

691

ρεπεν γαμβροῖσιν ἀείδειν·

692

μεταμανθάνουσα δʼ ὕμνον

693

Πριάμου πόλις γεραιὰ

694

πολύθρηνον μέγα που στένει κικλήσκου-

695

σα Πάριν τὸν αἰνόλεκτρον,

696

παμπορθῆ πολύθρηνον

697

αἰῶνα διαὶ πολιτᾶν

698

μέλεον αἷμʼ ἀνατλᾶσα.

699

ἔθρεψεν δὲ λέοντος ἶ-

700

νιν δόμοις ἀγάλακτον οὕ-

701

τως ἀνὴρ φιλόμαστον,

702

ἐν βιότου προτελείοις

703

ἅμερον, εὐφιλόπαιδα

704

καὶ γεραροῖς ἐπίχαρτον.

705

πολέα δʼ ἔσχʼ ἐν ἀγκάλαις

706

νεοτρόφου τέκνου δίκαν,

707

φαιδρωπὸς ποτὶ χεῖρα σαί-

708

νων τε γαστρὸς ἀνάγκαις.

709

χρονισθεὶς δʼ ἀπέδειξεν ἦ-

710

θος τὸ πρὸς τοκέων· χάριν

711

γὰρ τροφεῦσιν ἀμείβων

712

μηλοφόνοισιν ἐν ἄταις

713

δαῖτʼ ἀκέλευστος ἔτευξεν·

714

αἵματι δʼ οἶκος ἐφύρθη,

715

ἄμαχον ἄλγος οἰκέταις

716

μέγα σίνος πολυκτόνον.

717

ἐκ θεοῦ δʼ ἱερεύς τις ἄ-

718

τας δόμοις προσεθρέφθη.

719

πάραυτα δʼ ἐλθεῖν ἐς Ἰλίου πόλιν

720

λέγοιμʼ ἂν φρόνημα μὲν

721

νηνέμου γαλάνας,

722

ἀκασκαῖον δʼ ἄγαλμα πλούτου,

723

μαλθακὸν ὀμμάτων βέλος,

724

δηξίθυμον ἔρωτος ἄνθος.

725

παρακλίνασʼ ἐπέκρανεν

726

δὲ γάμου πικρὰς τελευτάς,

727

δύσεδρος καὶ δυσόμιλος

728

συμένα Πριαμίδαισιν,

729

πομπᾷ Διὸς ξενίου,

730

νυμφόκλαυτος Ἐρινύς.

731

παλαίφατος δʼ ἐν βροτοῖς γέρων λόγος

732

τέτυκται, μέγαν τελε-

733

σθέντα φωτὸς ὄλβον

734

τεκνοῦσθαι μηδʼ ἄπαιδα θνῄσκειν,

735

ἐκ δʼ ἀγαθᾶς τύχας γένει

736

βλαστάνειν ἀκόρεστον οἰζύν.

737

δίχα δʼ ἄλλων μονόφρων εἰ-

738

μί· τὸ δυσσεβὲς γὰρ ἔργον

739

μετὰ μὲν πλείονα τίκτει,

740

σφετέρᾳ δʼ εἰκότα γέννᾳ.

741

οἴκων δʼ ἄρʼ εὐθυδίκων

742

καλλίπαις πότμος αἰεί.

743

φιλεῖ δὲ τίκτειν Ὕβρις

744

μὲν παλαιὰ νεά-

745

ζουσαν ἐν κακοῖς βροτῶν

746

ὕβριν τότʼ ἢ τόθʼ, ὅτε τὸ κύρ-

747

ιον μόλῃ φάος τόκου,

748

δαίμονά τε τὰν ἄμαχον ἀπόλεμ-

749

ον, ἀνίερον Θράσος, μελαί-

750

νας μελάθροισιν Ἄτας,

751

εἰδομένας τοκεῦσιν.

752

Δίκα δὲ λάμπει μὲν ἐν

753

δυσκάπνοις δώμασιν,

754

τὸν δʼ ἐναίσιμον τίει βίον.

755

τὰ χρυσόπαστα δʼ ἔδεθλα σὺν

756

πίνῳ χερῶν παλιντρόποις

757

ὄμμασι λιποῦσʼ, ὅσια προσέμολ-

758

ε, δύναμιν οὐ σέβουσα πλού-

759

του παράσημον αἴνῳ·

760

πᾶν δʼ ἐπὶ τέρμα νωμᾷ.

761

ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πτολίπορθʼ,

762

Ἀτρέως γένεθλον,

763

πῶς σε προσείπω; πῶς σε σεβίζω

764

μήθʼ ὑπεράρας μήθʼ ὑποκάμψας

765

καιρὸν χάριτος;

766

πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι

767

προτίουσι δίκην παραβάντες.

768

τῷ δυσπραγοῦντι δʼ ἐπιστενάχειν

769

πᾶς τις ἕτοιμος· δῆγμα δὲ λύπης

770

οὐδὲν ἐφʼ ἧπαρ προσικνεῖται·

771

καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς

772

ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι.

773

ὅστις δʼ ἀγαθὸς προβατογνώμων,

774

οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτός,

775

τὰ δοκοῦντʼ εὔφρονος ἐκ διανοίας

776

ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι.

777

σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν

778

Ἑλένης ἕνεκʼ, οὐ γάρ σʼ ἐπικεύσω,

779

κάρτʼ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,

780

οὐδʼ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων

781

θράσος ἐκ θυσιῶν

782

ἀνδράσι θνῄσκουσι κομίζων.

783

νῦν δʼ οὐκ ἀπʼ ἄκρας φρενὸς οὐδʼ ἀφίλως

784

εὔφρων πόνος εὖ τελέσασιν.

785

γνώσῃ δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος

786

τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.

787

Ἀγαμέμνων

πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους

788

δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους

789

νόστου δικαίων θʼ ὧν ἐπραξάμην πόλιν

790

Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ

791

κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου φθορὰς

792

ἐς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως

793

ψήφους ἔθεντο· τῷ δʼ ἐναντίῳ κύτει

794

ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ.

795

καπνῷ δʼ ἁλοῦσα νῦν ἔτʼ εὔσημος πόλις.

796

ἄτης θύελλαι ζῶσι· συνθνῄσκουσα δὲ

797

σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.

798

τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν

799

τίνειν, ἐπείπερ καὶ πάγας ὑπερκότους

800

ἐφραξάμεσθα καὶ γυναικὸς οὕνεκα

801

πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος,

802

ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς,

803

πήδημʼ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν·

804

ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων

805

ἄδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.

806

θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε·

807

τὰ δʼ ἐς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλύων,

808

καὶ φημὶ ταὐτὰ καὶ συνήγορόν μʼ ἔχεις.

809

παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,

810

φίλον τὸν εὐτυχοῦντʼ ἄνευ φθόνου σέβειν.

811

δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος

812

ἄχθος διπλοίζει τῷ πεπαμένῳ νόσον,

813

τοῖς τʼ αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται

814

καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει.

815

εἰδὼς λέγοιμʼ ἄν, εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι

816

ὁμιλίας κάτοπτρον, εἴδωλον σκιᾶς

817

δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί.

818

μόνος δʼ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,

819

ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος·

820

εἴτʼ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι λέγω.

821

τὰ δʼ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεοὺς

822

κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει

823

βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον

824

ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον·

825

ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,

826

ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως

827

πειρασόμεσθα πῆμʼ ἀποστρέψαι νόσου.

828

νῦν δʼ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους

829

ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,

830

οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.

831

νίκη δʼ ἐπείπερ ἕσπετʼ, ἐμπέδως μένοι.

832

Κλυταιμήστρα

ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε,

833

οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους

834

λέξαι πρὸς ὑμᾶς· ἐν χρόνῳ δʼ ἀποφθίνει

835

τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάρα

836

μαθοῦσʼ, ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον

837

τοσόνδʼ ὅσον περ οὗτος ἦν ὑπʼ Ἰλίῳ.

838

τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα

839

ἧσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον κακόν,

840

πολλὰς κλύουσαν κληδόνας παλιγκότους·

841

καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δʼ ἐπεσφέρειν κακοῦ

842

κάκιον ἄλλο πῆμα, λάσκοντας δόμοις.

843

καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν

844

ἀνὴρ ὅδʼ, ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο

845

φάτις, τέτρηται δικτύου πλέον λέγειν.

846

εἰ δʼ ἦν τεθνηκώς, ὡς ἐπλήθυον λόγοι,

847

τρισώματός τἂν Γηρυὼν ὁ δεύτερος

848

πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω,

849

χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβεῖν,

850

ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι.

851

τοιῶνδʼ ἕκατι κληδόνων παλιγκότων

852

πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης

853

ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης.

854

ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδʼ οὐ παραστατεῖ,

855

ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστωμάτων,

856

ὡς χρῆν, Ὀρέστης· μηδὲ θαυμάσῃς τόδε.

857

τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος

858

Στρόφιος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα

859

ἐμοὶ προφωνῶν, τόν θʼ ὑπʼ Ἰλίῳ σέθεν

860

κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία

861

βουλὴν καταρρίψειεν, ὥστε σύγγονον

862

βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον.

863

τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει.

864

ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι

865

πηγαὶ κατεσβήκασιν, οὐδʼ ἔνι σταγών.

866

ἐν ὀψικοίτοις δʼ ὄμμασιν βλάβας ἔχω

867

τὰς ἀμφί σοι κλαίουσα λαμπτηρουχίας

868

ἀτημελήτους αἰέν. ἐν δʼ ὀνείρασιν

869

λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην

870

ῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθη

871

ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου.

872

νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσʼ ἀπενθήτῳ φρενὶ

873

λέγοιμʼ ἂν ἄνδρα τόνδε τῶν σταθμῶν κύνα,

874

σωτῆρα ναὸς πρότονον, ὑψηλῆς στέγης

875

στῦλον ποδήρη, μονογενὲς τέκνον πατρί,

876

καὶ γῆν φανεῖσαν ναυτίλοις παρʼ ἐλπίδα,

877

κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος,

878

ὁδοιπόρῳ διψῶντι πηγαῖον ῥέος·

879

τερπνὸν δὲ τἀναγκαῖον ἐκφυγεῖν ἅπαν.

880

τοιοῖσδέ τοί νιν ἀξιῶ προσφθέγμασιν.

881

φθόνος δʼ ἀπέστω· πολλὰ γὰρ τὰ πρὶν κακὰ

882

ἠνειχόμεσθα. νῦν δέ μοι, φίλον κάρα,

883

ἔκβαινʼ ἀπήνης τῆσδε, μὴ χαμαὶ τιθεὶς

884

τὸν σὸν πόδʼ, ὦναξ, Ἰλίου πορθήτορα.

885

δμῳαί, τί μέλλεθʼ, αἷς ἐπέσταλται τέλος

886

πέδον κελεύθου στρωννύναι πετάσμασιν;

887

εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος

888

ἐς δῶμʼ ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται δίκη.

889

τὰ δʼ ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνῳ νικωμένη

890

θήσει δικαίως σὺν θεοῖς εἱμαρμένα.

891

Ἀγαμέμνων

Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ,

892

ἀπουσίᾳ μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῇ·

893

μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας· ἀλλʼ ἐναισίμως

894

αἰνεῖν, παρʼ ἄλλων χρὴ τόδʼ ἔρχεσθαι γέρας·

895

καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμὲ

896

ἅβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην

897

χαμαιπετὲς βόαμα προσχάνῃς ἐμοί,

898

μηδʼ εἵμασι στρώσασʼ ἐπίφθονον πόρον

899

τίθει· θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών·

900

ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν

901

βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου.

902

λέγω κατʼ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ.

903

χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλων

904

κληδὼν ἀυτεῖ· καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν

905

θεοῦ μέγιστον δῶρον. ὀλβίσαι δὲ χρὴ

ἀλλʼ εἰ δοκεῖ σοι ταῦθʼ, ὑπαί τις ἀρβύλας

922

λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός.

923

καὶ τοῖσδέ μʼ ἐμβαίνονθʼ ἁλουργέσιν θεῶν

924

μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος.

925

πολλὴ γὰρ αἰδὼς δωματοφθορεῖν ποσὶν

926

φθείροντα πλοῦτον ἀργυρωνήτους θʼ ὑφάς.

927

τούτων μὲν οὕτω· τὴν ξένην δὲ πρευμενῶς

928

τήνδʼ ἐσκόμιζε· τὸν κρατοῦντα μαλθακῶς

929

θεὸς πρόσωθεν εὐμενῶς προσδέρκεται.

930

ἑκὼν γὰρ οὐδεὶς δουλίῳ χρῆται ζυγῷ.

931

αὕτη δὲ πολλῶν χρημάτων ἐξαίρετον

932

ἄνθος, στρατοῦ δώρημʼ, ἐμοὶ ξυνέσπετο.

933

ἐπεὶ δʼ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,

934

εἶμʼ ἐς δόμων μέλαθρα πορφύρας πατῶν.

935

Κλυταιμήστρα

ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει;

936

τρέφουσα πολλῆς πορφύρας ἰσάργυρον

937

κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς.

938

οἶκος δʼ ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς ἅλις

939

ἔχειν· πένεσθαι δʼ οὐκ ἐπίσταται δόμος.

940

πολλῶν πατησμὸν δʼ εἱμάτων ἂν ηὐξάμην,

941

δόμοισι προυνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις,

942

ψυχῆς κόμιστρα τῆσδε μηχανωμένῃ.

943

ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετʼ ἐς δόμους,

944

σκιὰν ὑπερτείνασα σειρίου κυνός.

945

καὶ σοῦ μολόντος δωματῖτιν ἑστίαν,

946

θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολόν·

947

ὅταν δὲ τεύχῃ Ζεὺς ἀπʼ ὄμφακος πικρᾶς

948

οἶνον, τότʼ ἤδη ψῦχος ἐν δόμοις πέλει,

949

ἀνδρὸς τελείου δῶμʼ ἐπιστρωφωμένου.

950

Ζεῦ, Ζεῦ τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει·

951

μέλοι δέ τοι σοὶ τῶν περ ἂν μέλλῃς τελεῖν.

952

Χορός

τίπτε μοι τόδʼ ἐμπέδως

953

δεῖμα προστατήριον

954

καρδίας τερασκόπου ποτᾶται,

955

μαντιπολεῖ δʼ ἀκέλευστος ἄμισθος ἀοιδά,

956

οὐδʼ ἀποπτύσαι δίκαν

957

δυσκρίτων ὀνειράτων

958

θάρσος εὐπειθὲς ἵ-

959

ζει φρενὸς φίλον θρόνον;

960

χρόνος δʼ ἐπὶ πρυμνησίων ξυνεμβολαῖς

961

ψαμμίʼ ἀκτᾶς παρή-

962

μησεν, εὖθʼ ὑπʼ Ἴλιον

963

ὦρτο ναυβάτας στρατός.

964

πεύθομαι δʼ ἀπʼ ὀμμάτων

965

νόστον, αὐτόμαρτυς ὤν·

966

τὸν δʼ ἄνευ λύρας ὅμως ὑμνῳδεῖ

967

θρῆνον Ἐρινύος αὐτοδίδακτος ἔσωθεν

968

θυμός, οὐ τὸ πᾶν ἔχων

969

ἐλπίδος φίλον θράσος.

970

σπλάγχνα δʼ οὔτοι ματᾴ-

971

ζει πρὸς ἐνδίκοις φρεσὶν

972

τελεσφόροις δίναις κυκώμενον κέαρ.

973

εὔχομαι δʼ ἐξ ἐμᾶς

974

ἐλπίδος ψύθη πεσεῖν

975

ἐς τὸ μὴ τελεσφόρον.

976

μάλα γέ τοι τὸ μεγάλας ὑγιείας

977

ἀκόρεστον τέρμα· νόσος γάρ

978

γείτων ὁμότοιχος ἐρείδει.

979

καὶ πότμος εὐθυπορῶν

980

ἀνδρὸς ἔπαισεν ἄφαντον ἕρμα.

981

καὶ πρὸ μέν τι χρημάτων

982

κτησίων ὄκνος βαλὼν

983

σφενδόνας ἀπʼ εὐμέτρου,

984

οὐκ ἔδυ πρόπας δόμος

985

πημονᾶς γέμων ἄγαν,

986

οὐδʼ ἐπόντισε σκάφος.

987

πολλά τοι δόσις ἐκ Διὸς ἀμφιλα-

988

φής τε καὶ ἐξ ἀλόκων ἐπετειᾶν

989

νῆστιν ὤλεσεν νόσον.

990

τὸ δʼ ἐπὶ γᾶν πεσὸν ἅπαξ θανάσιμον

991

πρόπαρ ἀνδρὸς μέλαν αἷμα τίς ἂν

992

πάλιν ἀγκαλέσαιτʼ ἐπαείδων;

993

οὐδὲ τὸν ὀρθοδαῆ

994

τῶν φθιμένων ἀνάγειν

995

Ζεὺς ἀπέπαυσεν ἐπʼ εὐλαβείᾳ;

996

εἰ δὲ μὴ τεταγμένα

997

μοῖρα μοῖραν ἐκ θεῶν

998

εἶργε μὴ πλέον φέρειν,

999

προφθάσασα καρδία

1000

γλῶσσαν ἂν τάδʼ ἐξέχει.

1001

νῦν δʼ ὑπὸ σκότῳ βρέμει

1002

θυμαλγής τε καὶ οὐδὲν ἐπελπομέν-

1003

α ποτὲ καίριον ἐκτολυπεύσειν

1004

ζωπυρουμένας φρενός.

1005

Κλυταιμήστρα

εἴσω κομίζου καὶ σύ, Κασάνδραν λέγω,

1006

ἐπεί σʼ ἔθηκε Ζεὺς ἀμηνίτως δόμοις

1007

κοινωνὸν εἶναι χερνίβων, πολλῶν μέτα

1008

δούλων σταθεῖσαν κτησίου βωμοῦ πέλας·

1009

ἔκβαινʼ ἀπήνης τῆσδε, μηδʼ ὑπερφρόνει.

1010

καὶ παῖδα γάρ τοί φασιν Ἀλκμήνης ποτὲ

1011

πραθέντα τλῆναι δουλίας μάζης τυχεῖν.

1012

εἰ δʼ οὖν ἀνάγκη τῆσδʼ ἐπιρρέποι τύχης,

1013

ἀρχαιοπλούτων δεσποτῶν πολλὴ χάρις.

1014

οἳ δʼ οὔποτʼ ἐλπίσαντες ἤμησαν καλῶς,

1015

ὠμοί τε δούλοις πάντα καὶ παρὰ στάθμην.

1016

ἔχεις παρʼ ἡμῶν οἷά περ νομίζεται.

1017

Χορός

σοί τοι λέγουσα παύεται σαφῆ λόγον.

1018

ἐντός δʼ ἂν οὖσα μορσίμων ἀγρευμάτων

1019

πείθοιʼ ἄν, εἰ πείθοιʼ· ἀπειθοίης δʼ ἴσως.

1020

Κλυταιμήστρα

ἀλλʼ εἴπερ ἐστι μὴ χελιδόνος δίκην

1021

ἀγνῶτα φωνὴν βάρβαρον κεκτημένη,

1022

ἔσω φρενῶν λέγουσα πείθω νιν λόγῳ.

1023

Χορός

ἕπου. τὰ λῷστα τῶν παρεστώτων λέγει.

1024

πιθοῦ λιποῦσα τόνδʼ ἁμαξήρη θρόνον.

1025

Κλυταιμήστρα

οὔτοι θυραίᾳ τῇδʼ ἐμοὶ σχολὴ πάρα

1026

τρίβειν· τὰ μὲν γὰρ ἑστίας μεσομφάλου

1027

ἕστηκεν ἤδη μῆλα πρὸς σφαγὰς πάρος,

1028

ὡς οὔποτʼ ἐλπίσασι τήνδʼ ἕξειν χάριν.

1029

σὺ δʼ εἴ τι δράσεις τῶνδε, μὴ σχολὴν τίθει.

1030

εἰ δʼ ἀξυνήμων οὖσα μὴ δέχῃ λόγον,

1031

σὺ δʼ ἀντὶ φωνῆς φράζε καρβάνῳ χερί.

1032

Χορός

ἑρμηνέως ἔοικεν ἡ ξένη τοροῦ

1033

δεῖσθαι· τρόπος δὲ θηρὸς ὡς νεαιρέτου.

1034

Κλυταιμήστρα

ἦ μαίνεταί γε καὶ κακῶν κλύει φρενῶν,

1035

ἥτις λιποῦσα μὲν πόλιν νεαίρετον

1036

ἥκει, χαλινὸν δʼ οὐκ ἐπίσταται φέρειν,

1037

πρὶν αἱματηρὸν ἐξαφρίζεσθαι μένος.

1038

οὐ μὴν πλέω ῥίψασʼ ἀτιμασθήσομαι.

1039

Χορός

ἐγὼ δʼ, ἐποικτίρω γάρ, οὐ θυμώσομαι.

1040

ἴθʼ, ὦ τάλαινα, τόνδʼ ἐρημώσασʼ ὄχον,

1041

εἴκουσʼ ἀνάγκῃ τῇδε καίνισον ζυγόν.

1042

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

1043

Ὦπολλον Ὦπολλον.

1044

Χορός

τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

1045

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;

1071

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

1072

μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

1073

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ

1074

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

1075

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.

1076

ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1077

Κασάνδρα

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,

1078

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

1079

λουτροῖσι φαιδρύνασα — πῶς φράσω τέλος;

1080

τάχος γὰρ τόδʼ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ

1081

χερὸς ὀρέγματα.

1082

Χορός

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

1083

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1084

Κασάνδρα

ἒ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

1085

ἦ δίκτυόν τί γʼ Ἅιδου;

1086

ἀλλʼ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

1087

φόνου. στάσις δʼ ἀκόρετος γένει

1088

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

1089

Χορός

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ

1090

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.

1091

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

1092

σταγών, ἅτε καιρία πτώσιμος

1093

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς·

1094

ταχεῖα δʼ ἄτα πέλει.

1095

Κασάνδρα

ἆ ἆ, ἰδοὺ ἰδού· ἄπεχε τῆς βοὸς

1096

τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισι

1097

μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματι

1098

τύπτει· πίτνει δʼ ἐν ἐνύδρῳ τεύχει.

1099

δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.

1100

Χορός

οὐ κομπάσαιμʼ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος

1101

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

1102

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις

1103

βροτοῖς τέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ

1104

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν

1105

φόβον φέρουσιν μαθεῖν.

1106

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·

1107

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν.

1108

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

1109

οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

1110

Χορός

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-

1111

φὶ δʼ αὑτᾶς θροεῖς

1112

νόμον ἄνομον, οἷά τις ξουθὰ

1113

ἀκόρετος βοᾶς, φεῦ, ταλαίναις φρεσίν

1114

Ἴτυν Ἴτυν στένουσʼ ἀμφιθαλῆ κακοῖς

1115

ἀηδὼν βίον.

1116

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος·

1117

περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας

1118

θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ·

1119

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

1120

Χορός

πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τʼ ἔχεις

1121

ματαίους δύας,

1122

τὰ δʼ ἐπίφοβα δυσφάτῳ κλαγγᾷ

1123

μελοτυπεῖς ὁμοῦ τʼ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

1124

πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ

1125

κακορρήμονας;

1126

Κασάνδρα

ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων.

1127

ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν.

1128

τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀϊόνας τάλαινʼ

1129

ἠνυτόμαν τροφαῖς·

1130

νῦν δʼ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους

1131

ὄχθας ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα.

1132

Χορός

τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω;

1133

νεόγονος ἂν ἀΐων μάθοι.

1134

πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ

1135

δυσαλγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας,

1136

θραύματʼ ἐμοὶ κλύειν.

1137

Κασάνδρα

ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας τὸ πᾶν.

1138

ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς

1139

πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δʼ

1140

οὐδὲν ἐπήρκεσαν

1141

τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.

1142

ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχʼ ἐν πέδῳ βαλῶ.

1143

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω.

1144

καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-

1145

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων

1146

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

1147

τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

1148

Κασάνδρα

καὶ μὴν ὁ χρησμὸς οὐκέτʼ ἐκ καλυμμάτων

1149

ἔσται δεδορκὼς νεογάμου νύμφης δίκην·

1150

λαμπρὸς δʼ ἔοικεν ἡλίου πρὸς ἀντολὰς

1151

πνέων ἐσᾴξειν, ὥστε κύματος δίκην

1152

κλύζειν πρὸς αὐγὰς τοῦδε πήματος πολὺ

1153

μεῖζον· φρενώσω δʼ οὐκέτʼ ἐξ αἰνιγμάτων.

1154

καὶ μαρτυρεῖτε συνδρόμως ἴχνος κακῶν

1155

ῥινηλατούσῃ τῶν πάλαι πεπραγμένων.

1156

τὴν γὰρ στέγην τήνδʼ οὔποτʼ ἐκλείπει χορὸς

1157

ξύμφθογγος οὐκ εὔφωνος· οὐ γὰρ εὖ λέγει.

1158

καὶ μὴν πεπωκώς γʼ, ὡς θρασύνεσθαι πλέον,

1159

βρότειον αἷμα κῶμος ἐν δόμοις μένει,

1160

δύσπεμπτος ἔξω, συγγόνων Ἐρινύων.

1161

ὑμνοῦσι δʼ ὕμνον δώμασιν προσήμεναι

1162

πρώταρχον ἄτην· ἐν μέρει δʼ ἀπέπτυσαν

1163

εὐνὰς ἀδελφοῦ τῷ πατοῦντι δυσμενεῖς.

1164

ἥμαρτον, ἢ θηρῶ τι τοξότης τις ὥς;

1165

ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων;

1166

ἐκμαρτύρησον προυμόσας τό μʼ εἰδέναι

1167

λόγῳ παλαιὰς τῶνδʼ ἁμαρτίας δόμων.

1168

Χορός

καὶ πῶς ἂν ὅρκος, πῆγμα γενναίως παγέν,

1169

παιώνιον γένοιτο; θαυμάζω δέ σου,

1170

πόντου πέραν τραφεῖσαν ἀλλόθρουν πόλιν

1171

1186

στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις δυσφροιμίοις.

1187

ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους

1188

νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασιν;

1189

παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,

1190

χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς,

1191

σὺν ἐντέροις τε σπλάγχνʼ, ἐποίκτιστον γέμος,

1192

πρέπουσʼ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.

1193

ἐκ τῶνδε ποινὰς φημὶ βουλεύειν τινὰ

1194

λέοντʼ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον

1195

οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ

1196

ἐμῷ· φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν·

1197

νεῶν τʼ ἄπαρχος Ἰλίου τʼ ἀναστάτης

1198

οὐκ οἶδεν οἷα γλῶσσα μισητῆς κυνὸς

1199

λείξασα κἀκτείνασα φαιδρὸν οὖς, δίκην

1200

Ἄτης λαθραίου, τεύξεται κακῇ τύχῃ.

1201

τοιάδε τόλμα· θῆλυς ἄρσενος φονεὺς

1202

ἔστιν. τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος

1203

τύχοιμʼ ἄν; ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ

1204

οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην,

1205

θύουσαν Ἅιδου μητέρʼ ἄσπονδόν τʼ Ἄρη

1206

φίλοις πνέουσαν; ὡς δʼ ἐπωλολύξατο

1207

ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ,

1208

δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ.

1209

καὶ τῶνδʼ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω· τί γάρ;

1210

τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μʼ ἐν τάχει παρὼν

1211

ἄγαν γʼ ἀληθόμαντιν οἰκτίρας ἐρεῖς.

1212

Χορός

τὴν μὲν Θυέστου δαῖτα παιδείων κρεῶν

1213

ξυνῆκα καὶ πέφρικα, καὶ φόβος μʼ ἔχει

1214

κλύοντʼ ἀληθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένα.

1215

1228

αὕτη δίπους λέαινα συγκοιμωμένη

1229

λύκῳ, λέοντος εὐγενοῦς ἀπουσίᾳ,

1230

κτενεῖ με τὴν τάλαιναν· ὡς δὲ φάρμακον

1231

τεύχουσα κἀμοῦ μισθὸν ἐνθήσειν κότῳ

1232

ἐπεύχεται, θήγουσα φωτὶ φάσγανον

1233

ἐμῆς ἀγωγῆς ἀντιτείσασθαι φόνον.

1234

τί δῆτʼ ἐμαυτῆς καταγέλωτʼ ἔχω τάδε,

1235

καὶ σκῆπτρα καὶ μαντεῖα περὶ δέρῃ στέφη;

1236

σὲ μὲν πρὸ μοίρας τῆς ἐμῆς διαφθερῶ.

1237

ἴτʼ ἐς φθόρον· πεσόντα γʼ ὧδʼ ἀμείβομαι.

1238

ἄλλην τινʼ ἄτης ἀντʼ ἐμοῦ πλουτίζετε.

1239

ἰδοὺ δʼ Ἀπόλλων αὐτὸς ἐκδύων ἐμὲ

1240

χρηστηρίαν ἐσθῆτʼ, ἐποπτεύσας δέ με

1241

κἀν τοῖσδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα

1242

φίλων ὑπʼ ἐχθρῶν οὐ διχορρόπως, μάτην —

1243

καλουμένη δὲ φοιτὰς ὡς ἀγύρτρια

1244

πτωχὸς τάλαινα λιμοθνὴς ἠνεσχόμην —

1245

καὶ νῦν ὁ μάντις μάντιν ἐκπράξας ἐμὲ

1246

ἀπήγαγʼ ἐς τοιάσδε θανασίμους τύχας.

1247

βωμοῦ πατρῴου δʼ ἀντʼ ἐπίξηνον μένει,

1248

θερμῷ κοπείσης φοινίῳ προσφάγματι.

1249

οὐ μὴν ἄτιμοί γʼ ἐκ θεῶν τεθνήξομεν.

1250

ἥξει γὰρ ἡμῶν ἄλλος αὖ τιμάορος,

1251

μητροκτόνον φίτυμα, ποινάτωρ πατρός·

1252

φυγὰς δʼ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος

1253

κάτεισιν, ἄτας τάσδε θριγκώσων φίλοις·

1254

ὀμώμοται γὰρ ὅρκος ἐκ θεῶν μέγας,

1255

ἄξειν νιν ὑπτίασμα κειμένου πατρός.

1256

τί δῆτʼ ἐγὼ κάτοικτος ὧδʼ ἀναστένω;

1257

ἐπεὶ τὸ πρῶτον εἶδον Ἰλίου πόλιν

1258

πράξασαν ὡς ἔπραξεν, οἳ δʼ εἷλον πόλιν

1259

οὕτως ἀπαλλάσσουσιν ἐν θεῶν κρίσει,

1260

ἰοῦσα πράξω· τλήσομαι τὸ κατθανεῖν.

1261

Ἅιδου πύλας δὲ τάσδʼ ἐγὼ προσεννέπω·

1262

ἐπεύχομαι δὲ καιρίας πληγῆς τυχεῖν,

1263

ὡς ἀσφάδαστος, αἱμάτων εὐθνησίμων

1264

ἀπορρυέντων, ὄμμα συμβάλω τόδε.

1265

Χορός

ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δʼ αὖ σοφὴ

1266

γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δʼ ἐτητύμως

1285

ἰὼ ξένοι,

1286

οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ

1287

ἄλλως· θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,

1288

ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντʼ ἐμοῦ θάνῃ,

1289

ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντʼ ἀνδρὸς πέσῃ.

1290

ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δʼ ὡς θανουμένη.

1291

Χορός

ὦ τλῆμον, οἰκτίρω σε θεσφάτου μόρου.

1292

Κασάνδρα

ἅπαξ ἔτʼ εἰπεῖν ῥῆσιν οὐ θρῆνον θέλω

1293

ἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίῳ δʼ ἐπεύχομαι

1294

πρὸς ὕστατον φῶς τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις

1295

ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ,

1296

δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος.

1297

ἰὼ βρότεια πράγματʼ· εὐτυχοῦντα μὲν

1298

σκιά τις ἂν τρέψειεν· εἰ δὲ δυστυχῇ,

1299

βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν γραφήν.

1300

καὶ ταῦτʼ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτίρω πολύ.

1301

Χορός

τὸ μὲν εὖ πράσσειν ἀκόρεστον ἔφυ

1302

πᾶσι βροτοῖσιν· δακτυλοδείκτων δʼ

1303

οὔτις ἀπειπὼν εἴργει μελάθρων,

1304

μηκέτʼ ἐσέλθῃς, τάδε φωνῶν.

1305

καὶ τῷδε πόλιν μὲν ἑλεῖν ἔδοσαν

1306

μάκαρες Πριάμου·

1307

θεοτίμητος δʼ οἴκαδʼ ἱκάνει.

1308

νῦν δʼ εἰ προτέρων αἷμʼ ἀποτείσῃ

1309

καὶ τοῖσι θανοῦσι θανὼν ἄλλων

1310

ποινὰς θανάτων ἐπικράνῃ,

1311

τίς ἂν ἐξεύξαιτο βροτῶν ἀσινεῖ

1312

δαίμονι φῦναι τάδʼ ἀκούων;

1313

Ἀγαμέμνων

ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω.

1314

Χορός

σῖγα· τίς πληγὴν ἀυτεῖ καιρίως οὐτασμένος;

1315

Ἀγαμέμνων

ὤμοι μάλʼ αὖθις, δευτέραν πεπληγμένος.

1316

Χορός

τοὔργον εἰργάσθαι δοκεῖ μοι βασιλέως οἰμώγμασιν.

1317

ἀλλὰ κοινωσώμεθʼ ἤν πως ἀσφαλῆ βουλεύματα.

1318

— ἐγὼ μὲν ὑμῖν τὴν ἐμὴν γνώμην λέγω,

1319

πρὸς δῶμα δεῦρʼ ἀστοῖσι κηρύσσειν βοήν. —

1320

— ἐμοὶ δʼ ὅπως τάχιστά γʼ ἐμπεσεῖν δοκεῖ

1321

καὶ πρᾶγμʼ ἐλέγχειν σὺν νεορρύτῳ ξίφει. —

1322

— κἀγὼ τοιούτου γνώματος κοινωνὸς ὢν

1323

ψηφίζομαί τι δρᾶν· τὸ μὴ μέλλειν δʼ ἀκμή. —

1324

— ὁρᾶν πάρεστι· φροιμιάζονται γὰρ ὡς

1325

τυραννίδος σημεῖα πράσσοντες πόλει. —

1326

— χρονίζομεν γάρ. οἱ δὲ τῆς μελλοῦς κλέος

1327

πέδοι πατοῦντες οὐ καθεύδουσιν χερί. —

1328

— οὐκ οἶδα βουλῆς ἧστινος τυχὼν λέγω.

1329

τοῦ δρῶντός ἐστι καὶ τὸ βουλεῦσαι πέρι. —

1330

— κἀγὼ τοιοῦτός εἰμʼ, ἐπεὶ δυσμηχανῶ

1331

λόγοισι τὸν θανόντʼ ἀνιστάναι πάλιν. —

1332

— ἦ καὶ βίον τείνοντες ὧδʼ ὑπείξομεν

1333

δόμων καταισχυντῆρσι τοῖσδʼ ἡγουμένοις; —

1334

— ἀλλʼ οὐκ ἀνεκτόν, ἀλλὰ κατθανεῖν κρατεῖ·

1335

πεπαιτέρα γὰρ μοῖρα τῆς τυραννίδος. —

1336

— ἦ γὰρ τεκμηρίοισιν ἐξ οἰμωγμάτων

1337

μαντευσόμεσθα τἀνδρὸς ὡς ὀλωλότος; —

1338

— σάφʼ εἰδότας χρὴ τῶνδε θυμοῦσθαι πέρι·

1339

τὸ γὰρ τοπάζειν τοῦ σάφʼ εἰδέναι δίχα. —

1340

— ταύτην ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι,

1341

τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθʼ ὅπως.

1342

Κλυταιμήστρα

πολλῶν πάροιθεν καιρίως εἰρημένων

1343

τἀναντίʼ εἰπεῖν οὐκ ἐπαισχυνθήσομαι.

1344

πῶς γάρ τις ἐχθροῖς ἐχθρὰ πορσύνων, φίλοις

1345

δοκοῦσιν εἶναι, πημονῆς ἀρκύστατʼ ἂν

1346

φράξειεν, ὕψος κρεῖσσον ἐκπηδήματος;

1347

ἐμοὶ δʼ ἀγὼν ὅδʼ οὐκ ἀφρόντιστος πάλαι

1348

νείκης παλαιᾶς ἦλθε, σὺν χρόνῳ γε μήν·

1349

ἕστηκα δʼ ἔνθʼ ἔπαισʼ ἐπʼ ἐξειργασμένοις.

1350

οὕτω δʼ ἔπραξα, καὶ τάδʼ οὐκ ἀρνήσομαι·

1351

ὡς μήτε φεύγειν μήτʼ ἀμύνεσθαι μόρον,

1352

ἄπειρον ἀμφίβληστρον, ὥσπερ ἰχθύων,

1353

περιστιχίζω, πλοῦτον εἵματος κακόν.

1354

παίω δέ νιν δίς· κἀν δυοῖν οἰμωγμάτοιν

1355

μεθῆκεν αὑτοῦ κῶλα· καὶ πεπτωκότι

1356

τρίτην ἐπενδίδωμι, τοῦ κατὰ χθονὸς

1357

Διὸς νεκρῶν σωτῆρος εὐκταίαν χάριν.

1358

οὕτω τὸν αὑτοῦ θυμὸν ὁρμαίνει πεσών·

1359

κἀκφυσιῶν ὀξεῖαν αἵματος σφαγὴν

1360

βάλλει μʼ ἐρεμνῇ ψακάδι φοινίας δρόσου,

1361

χαίρουσαν οὐδὲν ἧσσον ἢ διοσδότῳ

1362

γάνει σπορητὸς κάλυκος ἐν λοχεύμασιν.

1363

ὡς ὧδʼ ἐχόντων, πρέσβος Ἀργείων τόδε,

1364

χαίροιτʼ ἄν, εἰ χαίροιτʼ, ἐγὼ δʼ ἐπεύχομαι.

1365

εἰ δʼ ἦν πρεπόντων ὥστʼ ἐπισπένδειν νεκρῷ,

1366

τῷδʼ ἂν δικαίως ἦν, ὑπερδίκως μὲν οὖν.

1367

τοσῶνδε κρατῆρʼ ἐν δόμοις κακῶν ὅδε

1368

πλήσας ἀραίων αὐτὸς ἐκπίνει μολών.

1369

Χορός

θαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος,

1370

ἥτις τοιόνδʼ ἐπʼ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον.

1371

Κλυταιμήστρα

πειρᾶσθέ μου γυναικὸς ὡς ἀφράσμονος·

1372

ἐγὼ δʼ ἀτρέστῳ καρδίᾳ πρὸς εἰδότας

1373

λέγω· σὺ δʼ αἰνεῖν εἴτε με ψέγειν θέλεις

1374

ὅμοιον. οὗτός ἐστιν Ἀγαμέμνων, ἐμὸς

1375

πόσις, νεκρὸς δέ, τῆσδε δεξιᾶς χερὸς

1376

ἔργον, δικαίας τέκτονος. τάδʼ ὧδʼ ἔχει.

1377

Χορός

τί κακόν, ὦ γύναι,

1378

χθονοτρεφὲς ἐδανὸν ἢ ποτὸν

1379

πασαμένα ῥυτᾶς ἐξ ἁλὸς ὀρόμενον

1380

τόδʼ ἐπέθου θύος, δημοθρόους τʼ ἀράς;

1381

ἀπέδικες ἀπέταμες· ἀπόπολις δʼ ἔσῃ

1382

μῖσος ὄβριμον ἀστοῖς.

1383

Κλυταιμήστρα

νῦν μὲν δικάζεις ἐκ πόλεως φυγὴν ἐμοὶ

1384

καὶ μῖσος ἀστῶν δημόθρους τʼ ἔχειν ἀράς,

1385

οὐδὲν τότʼ ἀνδρὶ τῷδʼ ἐναντίον φέρων·

1386

ὃς οὐ προτιμῶν, ὡσπερεὶ βοτοῦ μόρον,

1387

μήλων φλεόντων εὐπόκοις νομεύμασιν,

1388

ἔθυσεν αὑτοῦ παῖδα, φιλτάτην ἐμοὶ

1389

ὠδῖνʼ, ἐπῳδὸν Θρῃκίων ἀημάτων.

1390

οὐ τοῦτον ἐκ γῆς τῆσδε χρῆν σʼ ἀνδρηλατεῖν,

1391

μιασμάτων ἄποινʼ; ἐπήκοος δʼ ἐμῶν

1392

ἔργων δικαστὴς τραχὺς εἶ. λέγω δέ σοι

1393

τοιαῦτʼ ἀπειλεῖν, ὡς παρεσκευασμένης

1394

ἐκ τῶν ὁμοίων χειρὶ νικήσαντʼ ἐμοῦ

1395

ἄρχειν· ἐὰν δὲ τοὔμπαλιν κραίνῃ θεός,

1396

γνώσῃ διδαχθεὶς ὀψὲ γοῦν τὸ σωφρονεῖν.

1397

Χορός

μεγαλόμητις εἶ,

1398

περίφρονα δʼ ἔλακες. ὥσπερ οὖν

1399

φονολιβεῖ τύχᾳ φρὴν ἐπιμαίνεται,

1400

λίπος ἐπʼ ὀμμάτων αἵματος εὖ πρέπει·

1401

ἀτίετον ἔτι σὲ χρὴ στερομέναν φίλων

1402

τύμμα τύμματι τεῖσαι.

1403

Κλυταιμήστρα

καὶ τήνδʼ ἀκούεις ὁρκίων ἐμῶν θέμιν·

1404

μὰ τὴν τέλειον τῆς ἐμῆς παιδὸς Δίκην,

1405

Ἄτην Ἐρινύν θʼ, αἷσι τόνδʼ ἔσφαξʼ ἐγώ,

1406

οὔ μοι φόβου μέλαθρον ἐλπὶς ἐμπατεῖ,

1407

ἕως ἂν αἴθῃ πῦρ ἐφʼ ἑστίας ἐμῆς

1408

Αἴγισθος, ὡς τὸ πρόσθεν εὖ φρονῶν ἐμοί.

1409

οὗτος γὰρ ἡμῖν ἀσπὶς οὐ σμικρὰ θράσους.

1410

κεῖται γυναικὸς τῆσδε λυμαντήριος,

1411

Χρυσηίδων μείλιγμα τῶν ὑπʼ Ἰλίῳ·

1412

ἥ τʼ αἰχμάλωτος ἥδε καὶ τερασκόπος

1413

καὶ κοινόλεκτρος τοῦδε, θεσφατηλόγος

1414

πιστὴ ξύνευνος, ναυτίλων δὲ σελμάτων

1415

ἰσοτριβής. ἄτιμα δʼ οὐκ ἐπραξάτην.

1416

ὁ μὲν γὰρ οὕτως, ἡ δέ τοι κύκνου δίκην

1417

τὸν ὕστατον μέλψασα θανάσιμον γόον

1418

κεῖται, φιλήτωρ τοῦδʼ· ἐμοὶ δʼ ἐπήγαγεν

1419

εὐνῆς παροψώνημα τῆς ἐμῆς χλιδῆς.

1420

Χορός

φεῦ, τίς ἂν ἐν τάχει, μὴ περιώδυνος,

1421

μηδὲ δεμνιοτήρης,

1422

μόλοι τὸν αἰεὶ φέρουσʼ ἐν ἡμῖν

1423

Μοῖρʼ ἀτέλευτον ὕπνον, δαμέντος

1424

φύλακος εὐμενεστάτου καὶ

1425

πολλὰ τλάντος γυναικὸς διαί·

1426

πρὸς γυναικὸς δʼ ἀπέφθισεν βίον.

1427

ἰὼ ἰὼ παράνους Ἑλένα

1428

μία τὰς πολλάς, τάς πάνυ πολλὰς

1429

ψυχὰς ὀλέσασʼ ὑπὸ Τροίᾳ.

1430

νῦν δὲ τελέαν πολύμναστον ἐπηνθίσω

1431

διʼ αἷμʼ ἄνιπτον. ἦ τις ἦν τότʼ ἐν δόμοις

1432

ἔρις ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύς.

1433

Κλυταιμήστρα

μηδὲν θανάτου μοῖραν ἐπεύχου

1434

τοῖσδε βαρυνθείς·

1435

μηδʼ εἰς Ἑλένην κότον ἐκτρέψῃς,

1436

ὡς ἀνδρολέτειρʼ, ὡς μία πολλῶν

1437

ἀνδρῶν ψυχὰς Δαναῶν ὀλέσασʼ

1438

ἀξύστατον ἄλγος ἔπραξεν.

1439

Χορός

δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυί-

1440

οισι Τανταλίδαισιν,

1441

κράτος τʼ ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν

1442

καρδιόδηκτον ἐμοὶ κρατύνεις.

1443

ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν μοι

1444

κόρακος ἐχθροῦ σταθεῖσʼ ἐκνόμως

1445

ὕμνον ὑμνεῖν ἐπεύχεται

1446

Κλυταιμήστρα

νῦν δʼ ὤρθωσας στόματος γνώμην,

1447

τὸν τριπάχυντον

1448

δαίμονα γέννης τῆσδε κικλήσκων.

1449

ἐκ τοῦ γὰρ ἔρως αἱματολοιχὸς

1450

νείρᾳ τρέφεται, πρὶν καταλῆξαι

1451

τὸ παλαιὸν ἄχος, νέος ἰχώρ.

1452

Χορός

ἦ μέγαν οἰκονόμον

1453

δαίμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς,

1454

φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτη-

1455

ρᾶς τύχας ἀκορέστου·

1456

ἰὴ ἰή, διαὶ Διὸς

1457

παναιτίου πανεργέτα·

1458

τί γὰρ βροτοῖς ἄνευ Διὸς τελεῖται;

1459

τί τῶνδʼ οὐ θεόκραντόν ἐστιν;

1460

ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,

1461

πῶς σε δακρύσω;

1462

φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτʼ εἴπω;

1463

κεῖσαι δʼ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδʼ

1464

ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.

1465

ὤμοι μοι κοίταν τάνδʼ ἀνελεύθερον

1466

δολίῳ μόρῳ δαμεὶς δάμαρτος

1467

ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.

1468

Κλυταιμήστρα

αὐχεῖς εἶναι τόδε τοὔργον ἐμόν;

1469

μηδʼ ἐπιλεχθῇς

1470

Ἀγαμεμνονίαν εἶναί μʼ ἄλοχον.

1471

φανταζόμενος δὲ γυναικὶ νεκροῦ

1472

τοῦδʼ ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ

1473

Ἀτρέως χαλεποῦ θοινατῆρος

1474

τόνδʼ ἀπέτεισεν,

1475

τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας.

1476

Χορός

ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ

1477

τοῦδε φόνου τίς ὁ μαρτυρήσων;

1478

πῶς πῶς; πατρόθεν δὲ συλλή-

1479

πτωρ γένοιτʼ ἂν ἀλάστωρ.

1480

βιάζεται δʼ ὁμοσπόροις

1481

ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων

1482

μέλας Ἄρης, ὅποι δίκαν προβαίνων

1483

πάχνᾳ κουροβόρῳ παρέξει.

1484

ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,

1485

πῶς σε δακρύσω;

1486

φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτʼ εἴπω;

1487

κεῖσαι δʼ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδʼ

1488

ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.

1489

ὤμοι μοι κοίταν τάνδʼ ἀνελεύθερον

1490

δολίῳ μόρῳ δαμεὶς

1491

ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.

1492

Κλυταιμήστρα

οὔτʼ ἀνελεύθερον οἶμαι θάνατον

1493

τῷδε γενέσθαι.

1494

οὐδὲ γὰρ οὗτος δολίαν ἄτην

1495

οἴκοισιν ἔθηκʼ;

1496

ἀλλʼ ἐμὸν ἐκ τοῦδʼ ἔρνος ἀερθέν.

1497

τὴν πολυκλαύτην Ἰφιγενείαν,

1498

ἄξια δράσας ἄξια πάσχων

1499

μηδὲν ἐν Ἅιδου μεγαλαυχείτω,

1500

ξιφοδηλήτῳ,

1501

θανάτῳ τείσας ἅπερ ἦρξεν.

1502

Χορός

ἀμηχανῶ φροντίδος στερηθεὶς

1503

εὐπάλαμον μέριμναν

1504

ὅπα τράπωμαι, πίτνοντος οἴκου.

1505

δέδοικα δʼ ὄμβρου κτύπον δομοσφαλῆ

1506

τὸν αἱματηρόν· ψακὰς δὲ λήγει.

1507

δίκην δʼ ἐπʼ ἄλλο πρᾶγμα θηγάνει βλάβης

1508

πρὸς ἄλλαις θηγάναισι μοῖρα.

1509

ἰὼ γᾶ γᾶ, εἴθʼ ἔμʼ ἐδέξω,

1510

πρὶν τόνδʼ ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου

1511

δροίτης κατέχοντα χάμευναν.

1512

τίς ὁ θάψων νιν; τίς ὁ θρηνήσων;

1513

ἦ σὺ τόδʼ ἔρξαι τλήσῃ, κτείνασʼ

1514

ἄνδρα τὸν αὑτῆς ἀποκωκῦσαι

1515

ψυχῇ τʼ ἄχαριν χάριν ἀντʼ ἔργων

1516

μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι;

1517

τίς δʼ ἐπιτύμβιον αἶνον ἐπʼ ἀνδρὶ θείῳ

1518

σὺν δακρύοις ἰάπτων

1519

ἀληθείᾳ φρενῶν πονήσει;

1520

Κλυταιμήστρα

οὐ σὲ προσήκει τὸ μέλημʼ ἀλέγειν

1521

τοῦτο· πρὸς ἡμῶν

1522

κάππεσε, κάτθανε, καὶ καταθάψομεν,

1523

οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν τῶν ἐξ οἴκων,

1524

ἀλλʼ Ἰφιγένειά νιν ἀσπασίως

1525

θυγάτηρ, ὡς χρή,

1526

πατέρʼ ἀντιάσασα πρὸς ὠκύπορον

1527

πόρθμευμʼ ἀχέων

1528

περὶ χεῖρε βαλοῦσα φιλήσει.

1529

Χορός

ὄνειδος ἥκει τόδʼ ἀντʼ ὀνείδους.

1530

δύσμαχα δʼ ἔστι κρῖναι.

1531

φέρει φέροντʼ, ἐκτίνει δʼ ὁ καίνων.

1532

μίμνει δὲ μίμνοντος ἐν θρόνῳ Διὸς

1533

παθεῖν τὸν ἔρξαντα· θέσμιον γάρ.

1534

τίς ἂν γονὰν ἀραῖον ἐκβάλοι δόμων;

1535

κεκόλληται γένος πρὸς ἄτᾳ.

1536

Κλυταιμήστρα

ἐς τόνδʼ ἐνέβης ξὺν ἀληθείᾳ

1537

χρησμόν. ἐγὼ δʼ οὖν

1538

ἐθέλω δαίμονι τῷ Πλεισθενιδῶν

1539

ὅρκους θεμένη τάδε μὲν στέργειν,

1540

δύστλητά περ ὄνθʼ· ὃ δὲ λοιπόν, ἰόντʼ

1541

ἐκ τῶνδε δόμων ἄλλην γενεὰν

1542

τρίβειν θανάτοις αὐθένταισι.

1543

κτεάνων τε μέρος

1544

βαιὸν ἐχούσῃ πᾶν ἀπόχρη μοι

1545

μανίας μελάθρων

1546

ἀλληλοφόνους ἀφελούσῃ.

1547

Αἴγισθος

ὦ φέγγος εὖφρον ἡμέρας δικηφόρου.

1548

φαίην ἂν ἤδη νῦν βροτῶν τιμαόρους

1549

θεοὺς ἄνωθεν γῆς ἐποπτεύειν ἄχη,

1550

ἰδὼν ὑφαντοῖς ἐν πέπλοις, Ἐρινύων

1551

τὸν ἄνδρα τόνδε κείμενον φίλως ἐμοί,

1552

χερὸς πατρῴας ἐκτίνοντα μηχανάς.

1553

Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ,

1554

πατέρα Θυέστην τὸν ἐμόν, ὡς τορῶς φράσαι,

1555

αὑτοῦ δʼ ἀδελφόν, ἀμφίλεκτος ὢν κράτει,

1556

ἠνδρηλάτησεν ἐκ πόλεώς τε καὶ δόμων.

1557

καὶ προστρόπαιος ἑστίας μολὼν πάλιν

1558

τλήμων Θυέστης μοῖραν ηὕρετʼ ἀσφαλῆ,

1559

τὸ μὴ θανὼν πατρῷον αἱμάξαι πέδον,

1560

αὐτός· ξένια δὲ τοῦδε δύσθεος πατὴρ

1561

Ἀτρεύς, προθύμως μᾶλλον ἢ φίλως, πατρὶ

1562

τὠμῷ, κρεουργὸν ἦμαρ εὐθύμως ἄγειν

1563

δοκῶν, παρέσχε δαῖτα παιδείων κρεῶν.

1564

τὰ μὲν ποδήρη καὶ χερῶν ἄκρους κτένας

1565

ἔθρυπτʼ, ἄνωθεν

1566

ἀνδρακὰς καθήμενος.

1567

ἄσημα δʼ αὐτῶν αὐτίκʼ ἀγνοίᾳ λαβὼν

1568

ἔσθει βορὰν ἄσωτον, ὡς ὁρᾷς, γένει.

1569

κἄπειτʼ ἐπιγνοὺς ἔργον οὐ καταίσιον

1570

ᾤμωξεν, ἀμπίπτει δʼ ἀπὸ σφαγὴν ἐρῶν,

1571

μόρον δʼ ἄφερτον Πελοπίδαις ἐπεύχεται,

1572

λάκτισμα δείπνου ξυνδίκως τιθεὶς ἀρᾷ,

1573

οὕτως ὀλέσθαι πᾶν τὸ Πλεισθένους γένος.

1574

ἐκ τῶνδέ σοι πεσόντα τόνδʼ ἰδεῖν πάρα.

1575

κἀγὼ δίκαιος τοῦδε τοῦ φόνου ῥαφεύς.

1576

τρίτον γὰρ ὄντα μʼ ἐπὶ δυσαθλίῳ πατρὶ

1577

συνεξελαύνει τυτθὸν ὄντʼ ἐν σπαργάνοις·

1578

τραφέντα δʼ αὖθις ἡ δίκη κατήγαγεν.

1579

καὶ τοῦδε τἀνδρὸς ἡψάμην θυραῖος ὤν,

1580

πᾶσαν συνάψας μηχανὴν δυσβουλίας.

1581

οὕτω καλὸν δὴ καὶ τὸ κατθανεῖν ἐμοί,

1582

ἰδόντα τοῦτον τῆς δίκης ἐν ἕρκεσιν.

1583

Χορός

Αἴγισθʼ, ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν οὐ σέβω.

1584

σὺ δʼ ἄνδρα τόνδε φὴς ἑκὼν κατακτανεῖν,

1585

μόνος δʼ ἔποικτον τόνδε βουλεῦσαι φόνον·

1586

οὔ φημʼ ἀλύξειν ἐν δίκῃ τὸ σὸν κάρα

1587

δημορριφεῖς, σάφʼ ἴσθι, λευσίμους ἀράς.

1588

Αἴγισθος

σὺ ταῦτα φωνεῖς νερτέρᾳ προσήμενος

1589

κώπῃ, κρατούντων τῶν ἐπὶ ζυγῷ δορός;

1590

γνώσῃ γέρων ὢν ὡς διδάσκεσθαι βαρὺ

1591

τῷ τηλικούτῳ, σωφρονεῖν εἰρημένον.

1592

δεσμὸς δὲ καὶ τὸ γῆρας αἵ τε νήστιδες

1593

δύαι διδάσκειν ἐξοχώταται φρενῶν

1594

ἰατρομάντεις. οὐχ ὁρᾷς ὁρῶν τάδε;

1595

πρὸς κέντρα μὴ λάκτιζε, μὴ παίσας μογῇς.

1596

Χορός

γύναι, σὺ τοὺς ἥκοντας ἐκ μάχης μένων

1597

οἰκουρὸς εὐνὴν ἀνδρὸς αἰσχύνων ἅμα

1598

ἀνδρὶ στρατηγῷ τόνδʼ ἐβούλευσας μόρον;

1599

Αἴγισθος

καὶ ταῦτα τἄπη κλαυμάτων ἀρχηγενῆ.

1600

Ὀρφεῖ δὲ γλῶσσαν τὴν ἐναντίαν ἔχεις.

1601

ὁ μὲν γὰρ ἦγε πάντʼ ἀπὸ φθογγῆς χαρᾷ,

1602

σὺ δʼ ἐξορίνας νηπίοις ὑλάγμασιν

1603

ἄξῃ· κρατηθεὶς δʼ ἡμερώτερος φανῇ.

1604

Χορός

ὡς δὴ σύ μοι τύραννος Ἀργείων ἔσῃ,

1605

ὃς οὐκ, ἐπειδὴ τῷδʼ ἐβούλευσας μόρον,

1606

δρᾶσαι τόδʼ ἔργον οὐκ ἔτλης αὐτοκτόνως.

1607

Αἴγισθος

τὸ γὰρ δολῶσαι πρὸς γυναικὸς ἦν σαφῶς·

1608

ἐγὼ δʼ ὕποπτος ἐχθρὸς ἦ παλαιγενής.

1609

ἐκ τῶν δὲ τοῦδε χρημάτων πειράσομαι

1610

ἄρχειν πολιτῶν· τὸν δὲ μὴ πειθάνορα

1611

ζεύξω βαρείαις οὔτι μοι σειραφόρον

1612

κριθῶντα πῶλον· ἀλλʼ ὁ δυσφιλὴς σκότῳ

1613

λιμὸς ξύνοικος μαλθακόν σφʼ ἐπόψεται.

1614

Χορός

τί δὴ τὸν ἄνδρα τόνδʼ ἀπὸ ψυχῆς κακῆς

1615

οὐκ αὐτὸς ἠνάριζες, ἀλλά νιν γυνὴ

1616

χώρας μίασμα καὶ θεῶν ἐγχωρίων

1617

ἔκτεινʼ; Ὀρέστης ἆρά που βλέπει φάος,

1618

ὅπως κατελθὼν δεῦρο πρευμενεῖ τύχῃ

1619

ἀμφοῖν γένηται τοῖνδε παγκρατὴς φονεύς;

1620

Αἴγισθος

ἀλλʼ ἐπεὶ δοκεῖς τάδʼ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσῃ τάχα

1621

εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.

1622

Χορός

εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

1623

Αἴγισθος

ἀλλὰ κἀγὼ μὴν πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

1624

Χορός

δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δʼ αἱρούμεθα.

1625

Κλυταιμήστρα

μηδαμῶς, ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν κακά.

1626

ἀλλὰ καὶ τάδʼ ἐξαμῆσαι πολλά, δύστηνον θέρος.

1627

πημονῆς δʼ ἅλις γʼ ὑπάρχει· μηδὲν αἱματώμεθα.

1628

στείχετʼ αἰδοῖοι γέροντες πρὸς δόμους, πεπρωμένοις τούσδε

1629

πρὶν παθεῖν εἴξαντες ὥρᾳ· χρῆν τάδʼ ὡς ἐπράξαμεν.

1630

εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδʼ ἅλις, δεχοίμεθʼ ἄν,

1631

δαίμονος χηλῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι.

1632

ὧδʼ ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.

1633

Αἴγισθος

ἀλλὰ τούσδʼ ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδʼ ἀπανθίσαι

1634

κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους,

1635

μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδʼ ὑλαγμάτων· ἐγὼ

1644

καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων καλῶς.

1645